ม า ก ก ว่ า ค ว า ม รู้ สึ ก (Y) -จบ-

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 10,834 Views

  • 221 Comments

  • 733 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    182

    Overall
    10,834

ตอนที่ 26 : มากกว่าความรู้สึก ตอนที่ 25

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 873
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 54 ครั้ง
    7 มิ.ย. 61

ตอนที่ 25

               หัว

               แต่แนนว่าก้อยนะ...

               งั้นก้อย...

               แต่ก็กลัวไม่ถูกง่ะ เอาตามเอิร์ธดีกว่า

               สรุปจะเอาอะไรกันไอ้ฝุ่นที่ตอนนี้นั่งขมวดคิ้วมองหน้าผมกับแนนสลับไปมา โดยตอนนี้ข้างกายของมันมีเกรซอยู่ด้วยหลังจากที่ทั้งคู่ดีกันแล้ว และตอนนี้ทั้งสามคนก็มาสิงอยู่ห้องผมแบบงง ๆ แต่สุดท้ายก็แค่ปล่อยเลยตามเลยแล้วมานั่งเล่นปั่นหัวก้อยกัน

               เหมือนไม่มีอะไรทำแล้วจริง ๆ

               เอาก้อย ๆ

               งั้นแนนเอาหัวแล้วกัน

               ไอ้ฝุ่นมันขมวดคิ้วกับคำพูดของพวกผม ก่อนจะยกมือขึ้นเผยให้เห็นเหรียญบาทที่อยู่ด้านใน พร้อมกับเสียงร้องดีใจของคนข้าง ๆ

               เย้ เชื่อเอิร์ธแล้วถูกจริง ๆ ด้วยยย

               เสียงร้องดีใจของแนนทำให้เป็นผมเองที่ต้องทำหน้าเสียดายสุด ๆ โดยมีไอ้คนที่เป็นเจ้ามือนั่งยิ้มอยู่ ผมเลยได้แต่ทำหน้าเซ็ง ๆ ก่อนจะหันไปทางแนน จะให้ทำอะไรล่ะ

               สิ่งที่พวกผมเล่นเป็นเกมง่าย ๆ ที่ผู้หญิงผมสั้นเป็นคนเสนอ โดยเราจะทายเหรียญที่อยู่ในมือไอ้ฝุ่น ถ้าใครทายผิดก็โดนคำสั่ง ส่วนถ้าผมกับแนนเลือกจะอยู่ข้างเดียวกัน แล้วทายถูกจะเป็นไอ้ฝุ่นที่โดนคำสั่ง แต่ถ้าผิดคู่ ก็จะโดนไอ้ฝุ่นสั่ง

               เกมไม่งงแต่ก็เอาผมเครียดไม่น้อย

               เอาหนังสือที่แนนซื้อมาให้หน่อยดิเธอพูดสั่งพลางชี้ไปที่กองถุงก็อปแก๊ปที่วางอยู่ ผมเลยหันไปหยิบมาให้เธอโดยอีกฝ่ายก็ยิ้มกว้างก่อนจะหยิบของด้านในยื่นมาให้ผม ผมเองก็รับหนังสือที่หน้าปกเป็นรูปตัวการ์ตูนผู้ชายเล่มหนานั่นมา เอิร์ธเลือกหน้าหนังสือมาหนึ่งหน้า

               ฮะ

               เลือกมา ๆ เอาหน้าไหน

               ผมขมวดคิ้วกับคำพูดของเธอก่อนจะก้มมองหนังสือเล่มหนาในมือ ซึ่งพอหันไปมองหน้าไอ้ฝุ่นอีกฝ่ายก็ยักไหล่ให้ไม่แสดงออกว่ารู้สึกทุกข์ร้อนอะไร สุดท้ายผมจึงยอมพูดออกไป

               สองร้อยสิบห้า

               เปิดเลยเธอสั่งเสร็จก็บอกให้ผมเปิดหนังสือในมือ เมื่อผมเปิดถึงหน้าที่ตัวเองเลือกก็ต้องขมวดคิ้วแล้วเงยหน้ามองคนสั่ง อ่านออกเสียงหน้าที่เอิร์ธเลือก

               ฮะ...

               ไม่ต้องมาฮะเลย อ่านเดี๋ยวนี้!

               ผมที่ทำหน้างงสุดท้ายก็ต้องยอมก้มหน้าลงแล้วมองของในมือ พลางอ่านประโยคแรกของหน้าหนังสือ

               ผมที่นอนหอบหายใจอยู่บนเตียงโดยมีร่างใหญ่ของอีกคนทาบทับเข้ามา พร้อมกับสอดใส่ช่วง...ล่าง...

               ...

               ที่ถูกเตรียมพร้อมไว้อยู่แล้ว ไม่นานร่างของผมก็...สั่น เดี๋ยวนะ

               อ่านต่อสิ

               อ่า...สั่นคลอนตามแรกกระแทกกระทั้นของอีกฝ่าย...

               ...

               อะ...

               ผมที่ตอนนี้ติดอยู่กับคำตรงหน้าก็ต้องขมวดคิ้วหนัก ก่อนจะมองประโยคสั้น ๆ ที่เป็นคำพูดของตัวละคร

               อะ...อ๊ะ...อ๊า~!’

               ฮึ...เสียงกลั้นขำของไอ้ฝุ่นที่เพิ่งชะเง้อหน้าเข้ามาดูหนังสือบนตักผมทำให้ตัวเองเงยหน้าขึ้นไปมองมันเคือง ๆ ทันที ก่อนจะก้มกวาดสายตาลงบนหน้ากระดาษตรงหน้าใหม่

               เดี๋ยวนะ ไอ้ อ๊ะ อ๊ะ อะไรนี่มันมีอีกตั้งสองสามประโยคเลยไม่ใช่หรือไงวะ...

               แนน ขอทำอย่างอื่นได้มั้ย

               ทำไมล่ะ ออกจะน่ารักกก~แนนลากเสียงยาว ๆ พลางยิ้มจนตาปิด

               มันน่ารักตรงไหนล่ะเนี่ย...

               ขนลุกเสียงขัดขึ้นของแฟนไอ้ฝุ่นที่นั่งเงียบมานานทำให้พวกผมทั้งสามคนที่นั่งเล่นกันอยู่ต้องหันไปมอง ไม่รู้แนนชอบอ่านไปได้ไง ไม่ใช่เรื่องสนุกสักนิด ออกจะขนลุกจะตาย ผู้หญิงก็ต้องคู่กับผู้ชายสิ...

               เกรซ

               อะไรฝุ่น จะว่าอะไรเกรซอีก

               อย่าดูถูกความชอบคนอื่นโดยเอาตรรกะของตัวเองมาเป็นใหญ่ไอ้ฝุ่นมันพูดด้วยสีหน้าจริงจัง และนั่นก็ทำให้แฟนของมันเบิกตากว้าง ก่อนที่เกรซจะลุกขึ้นและเดินกระทืบเท้าออกจากห้องของผมไปซะอย่างนั้น

               ปัง!

               แถมยังปิดประตูเสียงดังสนั่นอีกด้วย...

               นิสัยไม่ดีเลย

               ...

               ฝุ่นอย่าว่าแนนนะ เพราะแนนว่าในฐานะเพื่อน แนนเบื่อแล้วแนนหันไปพูดกับไอ้ฝุ่นอย่างจริงจัง จนผมที่ไม่รู้จะพูดอะไรได้แต่นั่งเงียบ ๆ แล้วปิดหนังสือในมือของตัวเอง

               ไม่ว่าหรอก แฟนก็คือแฟน ฝุ่นเห็นเกรซในมุมมองของแฟน ส่วนแนนก็เห็นเกรซในมุมมองของเพื่อน

               อื้อ ขอบคุณนะ

               ว่าแต่ไอ้เอิร์ธ มึงไม่อ่านต่อเหรอ

               ไอ้ห่าฝุ่น อย่าชวนเข้าเรื่องไม่เป็นเรื่อง...

               นั่นสิ เอิร์ธยังอ่านไม่ครบหน้าเลยนะ

               ขอร้องล่ะแนน ขอทำอย่างอื่นนะ

               อ่า...

               นะ ๆ

               ได้ แต่เอิร์ธต้องไปขอร้องฝุ่นให้ช่วยด้วย

               ฮะแล้วคราวนี้ผมกับไอ้ฝุ่นก็ร้องออกมาเป็นเสียงเดียวกัน ทำให้เธอยิ้มกว้าง ๆ ออกมา ก่อนจะยอมอธิบาย

               ขอถ่ายรูปแบบวาย ๆ หน่อยดิ

               และนั่นล่ะ คำอธิบายของเธอก็ทำให้ผมกะพริบตาปริบ ๆ

               งงครับ...

               คืออะไรแนน ช่วยอธิบายแบบเห็นภาพ

               ก็ถ่ายรูปแบบคู่รักอ่ะ

               หมายถึงฝุ่นกับเกรซ?”

               ฝุ่นกับเอิร์ธสิ ถ้าเกรซมันจะเป็นวายมั้ย!

               อ้าว...แล้วไอ้ฝุ่นที่โดนโวยไปก็ต้องเกาหัวตัวเองอย่างไม่เข้าใจ พลางหันมามองหน้าผมที่ขมวดคิ้วอยู่เช่นกัน พูดอะไรหน่อยดิ นั่งงงอยู่นั่นล่ะ         

               ก็งงจะให้กูพูดอะไรวะ

               ถามไง

               ไม่เอา เดี๋ยวโดนโวยผมพูดพลางขมวดคิ้ว โดยไม่ต่างจากไอ้ฝุ่นสักนิด ก่อนที่คนที่เริ่มเรื่องจะพูดขึ้นมา

               เอาง่าย ๆ แนนขอถ่ายรูปฝุ่นกับเอิร์ธแค่นี้ ตกลงมั้ย

               เรายังไงก็ได้ ขอแค่ไม่อ่านก็พอ

               โอเค งั้นเอิร์ธก็ไปขอให้ฝุ่นยอมช่วยด้วย

               ไอ้ฝุ่น...

               ผมที่ยังไม่ทันได้พูดอะไรไอ้คนที่นั่งอยู่ข้าง ๆ ก็พูดขึ้นมาค่าจ้างด้วยนะ

               เดี๋ยวเลี้ยงกาแฟ

               กูไม่แดกกาแฟ

               งั้นชาเขียว

               มึงทำนะ

               ได้

               โอเค

               บทสนทนาการตกลงสั้น ๆ ง่าย ๆ ของผมกับไอ้ฝุ่นจบลง ก่อนจะหันไปเห็นว่าตอนนี้แนนกำลังยิ้มพลางยกมือขึ้นมาปิดหน้าตัวเองแล้วร้องออกมาเสียงดัง

               อ๊ายยยย ฟิน~

               แล้วก็เป็นผมกับไอ้ฝุ่นอีกตามเคยที่ไม่เข้าใจอาการของคนตรงหน้า

               อะไรของเขาวะ...

 

 

               ฝุ่นมองตาเอิร์ธหน่อยสิ

               อ่า...

               แบบรับแก้วชาเขียวแล้วมองตากันหน่อยได้มั้ย มองอ่ะ มองแบบยิ้ม ๆ เขิน ๆ เข้าใจมั้ยเนี่ยแนนที่ตอนนี้ยืนสั่งการอยู่ที่หน้าเคาน์เตอร์ เนื่องจากวันนี้ผมกลับมาทำงานปกติแล้ว และก็ไม่คิดว่าเธอที่เคยพูดว่าจะขอถ่ายรูปผมจะรีบลากไอ้ฝุ่นมาในเวลางานแบบนี้ ที่สำคัญยังทำเรื่องขอกับผู้จัดการร้านเสร็จสรรพ โดยบอกว่าขอเพียงแค่รูปเดียวแล้วจะไม่ขออีก แต่ดูเหมือนอารมณ์ภาพถ่ายเพียงรูปเดียวนี้จะไม่ถูกใจคนถ่ายสักที

               ได้ยัง

               ยัง โคตรแข็งแนนขมวดคิ้วพลางมองคนที่ตอนนี้ยืนเกาหัวอยู่ ซึ่งผมเองก็ไม่ต่าง ถ้าแนนเคลียร์กับไอ้ฝุ่นเสร็จผมคงโดนเป็นรายต่อไป โชคดีที่เวลานี้ไม่มีลูกค้ามาต่อคิวซื้อของเพราะถ้ามา เธอและไอ้ฝุ่นต้องถอยทันทีตามที่ตกลง แต่ดูเหมือนผมกับไอ้ฝุ่นจะเป็นตัวเด่นของร้านในวันนี้ไปแล้ว

               ให้ตายสิ

               แล้วมองยังไงล่ะ นี่ก็มองอยู่

               มองตาสิ ไม่ใช่มองแก้ว

               เอ้า...

               เอิร์ธก็มองตาฝุ่นด้วย โอเคมั้ย

               ได้ ๆ

               ผมรับคำ แม้ตอนหลังผมกับไอ้ฝุ่นยืนเกาหัวกันงง ๆ ก่อนที่ผมที่ยืนอยู่อีกฝั่งหน้าเคาน์เตอร์จะเงยหน้าขึ้น ซึ่งอีกฝ่ายเองก็ไม่ต่างกัน

               โอเค...

               ประหม่านิดนึง

               แล้วผมกับไอ้ฝุ่นก็หันหน้าหนีกันทั้งแบบนั้น จนแนนต้องก้าวเข้ามาหาอีกครั้ง

               โหย ฝุ่นเอิร์ธอ่ะ เกือบได้แล้วเชียว ขอแค่รูปเดียวเอง เดี๋ยวไปอัดใส่กรอบมาให้ไว้เป็นที่ระลึกคนละรูปด้วยเป็นไง

               อ่า...ก็พยายามอยู่

               แค่จ้องตากันเอง ไม่เห็นยากเลย

               ยาก / ยากผมกับไอ้ฝุ่นตอบออกมาพร้อมกันทันที ก่อนจะต่างคนต่างหันหน้าหนีจากกันโดยไอ้คนตรงหน้ามันยกมือขึ้นมาเกาแก้มตัวเองด้วย

               เออ เข้าใจว่าเขิน กูก็ไม่ต่าง

               เอาน่า นิดเดียวเนอะ

               อืม

               ผมตอบรับ ก่อนจะหันกลับมาตรงหน้าอีกครั้ง โดยคราวนี้แนนถอยร่างกายออกไปอีกครั้งโดยยืนตั้งกล้องอยู่ห่าง ๆ ส่วนผมกับไอ้ฝุ่นก็เข้ายืนที่เดิมโดยที่ในมือของผมมีแก้วชาเขียวอยู่ และยื่นไปด้านหน้า ส่วนคนตรงหน้าก็เอื้อมมือมารับมันโดยที่สายตาของเราไม่ได้ละออกจากกันเลย

               แม่งโคตรเขินเลยว่ะ

               เออ

               และนั่นก็ทำให้ผมกับไอ้ฝุ่นมันยิ้มปนหัวเราะออกมาพร้อม ๆ กัน

               แล้วพวกเราก็ไม่โดนแนนดุอีกเลย...


--------------------------- 

กลับมาแล้วค่าาาา

>___<

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 54 ครั้ง

2 ความคิดเห็น

  1. #174 khunkhai (@khunkhai) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2561 / 13:24
    เอิร์ธนิตายด้านยัง??? หรือเจ็บเกินไป เลยไม่รู้สึก :(
    #174
    0
  2. #173 khunkhai (@khunkhai) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2561 / 13:24
    เอิร์ธนิตายด้านยัง??? หรือเจ็บเกินไป เลยไม่รู้สึก :(
    #173
    0