ม า ก ก ว่ า ค ว า ม รู้ สึ ก (Y) -จบ-

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 10,814 Views

  • 221 Comments

  • 731 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    162

    Overall
    10,814

ตอนที่ 25 : มากกว่าความรู้สึก ตอนที่ 24

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 825
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 45 ครั้ง
    2 มิ.ย. 61

ตอนที่ 24

               โทรไปลาทางร้านหรือยัง

               กูควรไปตอนเที่ยงดีมั้ย

               เที่ยงแล้วขามึงหาย?”

               อ่า...

               ผมที่นั่งอยู่บนเตียงโดยกำลังมองคนที่รื้อถุงกับข้าวลงบนโต๊ะแล้วหันมามองผมด้วยใบหน้าคิ้วขมวด ตัวเองเลยต้องหลบตาแล้วทิ้งตัวลงนอน

               วันนี้หยุดอีกวันก่อน

               เบื่ออ่ะ นอนอยู่ห้องคนเดียว

               วันนี้กูอยู่ด้วยคำพูดของไอ้ฝุ่นทำให้ผมที่ทิ้งตัวลงนอนแล้วต้องเด้งตัวลุกขึ้นอีกครั้งเพื่อมองหน้ามัน

               มึงไม่มีเรียนเหรอ

               ไม่มี

               จริงเปล่า ไม่ได้โดดใช่มั้ย

               เออไอ้ฝุ่นมันรับคำอย่างขอไปที ก่อนจะเทกับข้าวลงถ้วย เห็นว่าวันนี้มันซื้อผัดผัก พะโล้แล้วก็น้ำพริกกับปลาทูทอดมาให้ ทำให้ผมรู้สึกเจริญอาหารไม่น้อย ลงมากินข้าวจะได้กินยา กูซื้อยาแก้อักเสบมาให้แล้ว

               เคคค~

               ผมขานรับอย่างอารมณ์ดีเมื่อวันนี้ไม่ต้องหิวจนท้องกิ่วแบบเมื่อวานแล้ว ที่สำคัญไอ้อุ่นเองก็ได้กินอาหารเรียบร้อย ดูเหมือนมันจะถูกใจข้าวคลุกปลาทูของไอ้ฝุ่นถึงได้คลอเคลียอีกฝ่ายขนาดนั้น ซึ่งไอ้ฝุ่นเองก็ช่างเอาใจ พอรู้ว่าไอ้อุ่นพอใจเลยมาคลอเคลียด้วย อีกฝ่ายก็จัดอาหารมื้อนี้ให้ไอ้อุ่นเป็นข้าวคลุกปลาทูทันที

               มีความหลอกล่อ...

               ไอ้เอิร์ธ

               ฮะ

               อาบน้ำมั้ย กูเห็นมึงยังไม่ได้อาบตั้งแต่เมื่อวาน

               อ่า...

               ว่าไง

               จริง ๆ แล้วเหงื่อกูก็ไม่ได้ออก...ว่าแต่มึงรู้ได้ไงวะ!

               กลิ่นมึง กูแยกออกนะตอนอาบน้ำกับไม่อาบไอ้ฝุ่นมันพูดจนกลายเป็นผมที่ประหม่าขึ้นมา ตั้งแต่เช้าเลยดิ

               อะ...ไอ้...

               เอาไง เดี๋ยวกูอาบให้ก็ได้

               กูไม่ได้เป็นง่อยผมพูดก่อนจะหลบหน้ามัน แต่เจ็บแขน...

               ...

               คราวนี้ไอ้ฝุ่นมันไม่ได้ตอบ ได้แต่หยุดการกระทำของตัวเองแล้วเดินเข้ามาหาผม พลางจับแขนผมขึ้นไปดู และมันก็จับโดนข้างที่ผมเจ็บพอดี

               เจ็บ

               มีรอยช้ำด้วย

               เออ เมื่อวานตอนล้มเอาแขนลงพอดี

               แล้วอีกข้างล่ะ

               นิ้วซ้น...

               หลายอาการเนอะไอ้ฝุ่นมันพูดโดยสีหน้าตอนนี้เปลี่ยนเป็นดุ ๆ ไปเรียบแล้ว แล้วก็ไม่บอกกูให้หมด

               ก็คิดว่าจะหายไว...

               แล้วสรุปจะอาบน้ำมั้ย อีกวันนี่เน่าเลยนะ

               ไม่ขนาดนั้นเว้ย

               แต่กูดมได้อยู่ ยังไงก็กลิ่นมึง

               เลิกพูดเถอะผมหรี่ตามองหน้าไอ้คนที่พูดออกมาอย่างไม่อายปาก ก่อนจะขยับตัวเองลงจากเตียงเพื่อไปกินข้าวที่ไอ้ฝุ่นเตรียมไว้ ถ้าจะช่วย ก็ช่วยสระผมให้ด้วย

               เค

               มึงก็มากินข้าว

               เออ รู้แล้ว กูไม่ปล่อยให้มึงกินคนเดียวหรอก

               ไอ้ฝุ่นมันพูดพลางเดินเข้ามาช่วงพยุงผมให้เดินมานั่งตรงพื้นที่ตอนนี้อีกคนได้เตรียมกับข้าวไว้แล้ว ส่วนมันเองก็นั่งลงตรงข้ามแล้วยื่นจานข้าวมาให้ ก่อนที่เราจะกินของตรงหน้ากันเงียบ ๆ จนกระทั่งมื้อเช้าจบไป ไอ้ฝุ่นมันจึงเก็บของแล้วมาช่วยดึงผมให้ลุกขึ้น

               อิ่ม

               เออ นั่งย่อยก่อนสิบนาทีแล้วแก้ผ้าเลย

               ...

               เข้าใจนะ

               เออ

               ผมขานกลับก่อนจะนั่งมองคนที่เก็บจานที่ใช้แล้วไปล้าง รู้สึกว่าโชคดีที่วันนี้มีไอ้ฝุ่นอยู่ด้วย ส่วนผมที่นั่งรอให้ถึงเวลาอาบน้ำก็ตั้งใจว่าถ้าเสร็จภารกิจในห้องน้ำแล้วค่อยโทรลาพี่นุ่น โชคดีที่อีกฝ่ายเคยบอกว่าถ้าเจ็บป่วยอะไรให้โทรมาบอกตรง ๆ ไม่ต้องฝืน เพราะถ้าไม่มาก็แค่ไม่ได้เงินเท่านั้น

               เออดี ทำงานได้สามวันแม่งก็หยุดยาวซะละกู...

               ไอ้เอิร์ธย่อยยัง

               ยัง

               เออ งั้นนั่งไปก่อน

               ขี้เกียจอาบน้ำว่ะผมพูดออกมาพลางมองไอ้ฝุ่นที่ยังคงยืนวุ่นอยู่กับการเรียงถ้วยจาน ก่อนที่มันจะหันมามองทางผมพลางขมวดคิ้ว

               อยากเน่า

               ไม่เน่า

               ไอ้เอิร์ธ มึงถอดเสื้อเลยไม่ว่าเปล่าไอ้คนที่ตอนแรกยืนอยู่ตรงอ่างล้างจานก็เดินเข้ามาหาผมพร้อมกับพูดสั่ง ยกแขนขึ้น

               ไว้บ่าย ๆ ได้มั้ยวะ...

               ไม่ได้

               ทำไม

               กูอยากอาบให้ เร็ว ๆไอ้ฝุ่นมันว่าหน้าตายทำให้ผมได้แต่ขมวดคิ้วกับคำพูดสองแง่สองง่ามของมัน จนสุดท้ายก็ยอมยกมือขึ้นปล่อยให้ไอ้คนตรงหน้าได้ถอดเสื้อผ้าให้ กางเกงด้วย

               ไม่ถอดกางเกงในนะ

               มึงจะอายอะไร

               อายดิสัด โตเป็นควายละ

               ทำไม ตรงนั้นไม่โตตาม?”

               พ่อง...

               ผมพูดพลางขมวดคิ้ว ก่อนที่ไอ้ฝุ่นมันจะพยุงร่างผมเข้าห้องน้ำ เมื่อผมเกาะประตูได้อีกฝ่ายก็เข้ามาปลดกางเกงให้ ไม่นานท่อนล่างผมก็เปลือยเปล่า ขนาดกางเกงในที่ตั้งใจจะเหลือไว้อีกฝ่ายก็ถอดให้หมด ก่อนที่มันจะพาผมไปนั่งตรงชักโครกโดยหันหลังหามันที่ยืนอยู่

               สระผมก่อนแล้วกัน

               อืม

               ผมที่นั่งเกาะถังชักโคกไว้โดยมีคนที่ตอนนี้วุ่นอยู่กับการเตรียมแชมพู ไม่นานน้ำเย็น ๆ จากฝักบัวก็ไหลลงบนตัวของผม ไอ้ฝุ่นมันจับหัวของผมให้เงยขึ้นเล็กน้อยก่อนจะราดน้ำลงมา เมื่อเส้นผมเปียกชุ่มมันก็เทแชมพูกลิ่นหอมใส่ตามทันที ก่อนที่แรงขยี้เส้นผมเบา ๆ ที่เกิดขึ้นจะทำให้ผมค่อย ๆ เงยหัวขึ้นอีกจนตอนนี้สามารถเห็นใบหน้าคนที่กำลังสระผมให้ผมอยู่จนได้

               มองอะไร

               อยากมอง

               หึ...สระกี่รอบดี

               สอง

               อืมไอ้ฝุ่นมันขานรับก่อนจะสระผมให้ผมอย่างเบามือจนตัวเองเกือบเคลิ้มหลับหลายรอบ แต่โชคดีที่โดนสายตาของคนที่ยืนอยู่มองมาเลยยังทำให้ผมครองสติอยู่ได้ ก่อนที่มือของไอ้ฝุ่นที่ขยี้เส้นผมของผมจะหยุดนิ่งไปพร้อมกับใบหน้าอีกฝ่ายที่โน้มเข้ามาจนริมฝีปากทาบเข้าที่หน้าผากผมเบา ๆ

               ฉวยโอกาสว่ะ

               ก็มึงไม่ห้าม

               เหอะผมว่าก่อนจะยิ้มออกมาแล้วหลับตาลงปล่อยให้คนที่ยืนอยู่ทำหน้าที่ต่อ และดูเหมือนหลายครั้งที่แรงสั่นจากโทรศัพท์ไอ้ฝุ่นจะเกิดขึ้นในกระเป๋ากางเกง แต่ดูเหมือนอีกฝ่ายจะไม่สนใจนักจนกระทั่งการสระผมสองรอบของผมเสร็จลง

               บีบยาสีฟันให้มั่งดิผมพูดพลางหันร่างกายกลับมาหาไอ้ฝุ่นหลังจากล้างหัวเสร็จแล้ว ไอ้คนตรงหน้าก็ไม่รอช้ามันหยิบแปรงสีฟันที่มีอยู่อันเดียวของผมมาบีบยาสีฟันใส่แล้วยื่นให้ พอผมจะยื่นไปรับมันก็เอาหลบ เอามา

               เดี๋ยวแปรงให้มั้ย

               ไม่ต้อง ห่า...

               ผมว่าก่อนจะแย่งแปรงสีฟันในมือของอีกฝ่ายมา ซึ่งไอ้ฝุ่นเองมันก็มองขำ ๆ เมื่อผมเอาแปรงสีฟันเข้าปากแล้วก็ต้องนิ่วหน้าออกมาเมื่อดูเหมือนนิ้วที่ซ้นอยู่นั้นจะกำอะไรขนาดเล็ก ๆ ไม่ค่อยได้ พอเปลี่ยนข้างก็ขยับไม่ค่อยออกอีก

               เออดี...

               ผมเอามือทั้งสองข้างลง โดยในปากก็คาบแปรงสีฟันไว้ จนไอ้ฝุ่นที่ยืนขำอยู่มันจะจับคางผมให้เงยขึ้น ก่อนจะจับแปรงแล้วขยับไปมาด้านใน ซึ่งอีกฝ่ายก็ทำช้า ๆ เพราะการแปรงฟันให้คนอื่นดูเหมือนจะไม่ง่ายสักนิด ผมที่ยอมอยู่นิ่ง ๆ ให้มันทำให้ก็ได้แต่มองหน้าอีกฝ่าย

               เกรซกูยังไม่ทำให้ขนาดนี้เลยนะ

               กูควรดีใจใช่มั้ยเสียงอู้อี้ของผมดังขึ้น โชคดีที่มันยังฟังออก

               เออ เพราะกูทำให้มึงคนเดียว

               ไอ้ฝุ่นมันพูดเมื่อแปรงฟันให้ผมเสร็จแล้ว ก่อนที่เจ้าตัวจะหันไปหยิบสบู่ชนิดเหลวมาเตรียมฟอกตัวให้ผม ไม่นานภารกิจในห้องน้ำก็เสร็จสิ้น ซึ่งคนที่เป็นคนทำก็พยุงร่างของผมให้กลับมานั่งที่เตียง พร้อมกับร่างของไอ้ฝุ่นเองที่ตอนนี้ไปหาผ้าเช็ดตัวมาหลายผืน ทั้งห่อร่างกายผมและเอามาเช็ดหัวด้วย

               ดีว่ะ รู้สึกเหมือนมีคนรับใช้เลย

               จ่ายมาด้วยแล้วกัน

               หืมไอ้ฝุ่นมันไม่ได้พูดต่อได้แต่เอาผ้าขนหนูมาเช็ดหัวให้ ตัวเองที่นั่งเคลิ้ม ๆ ก็ได้แต่หลับตาลง ก่อนที่ผมจะลืมตาขึ้นมาเมื่อรับรู้ได้ถึงแรงสั่นสะเทือนอีกครั้ง ก่อนจะถามอีกฝ่ายออกไป มึงทะเลาะกับเกรซเหรอ

               ไอ้ฝุ่นมันชะงักไปเล็กน้อย อืม

               อ่า...

               เขาโกหกกูไอ้ฝุ่นมันพูดเสียงเบา โดยที่มือก็ยังคงทำหน้าที่อยู่ แต่กูก็ทำตัวไร้เหตุผลว่ะ ว่าเขาไปเยอะ แต่กูเองก็ไม่ต่าง เพราะตอนนี้กูก็มีมึง

               มึงโอเคหรือเปล่า

               โอเค และรู้สึกว่าตัวเองเลว

               หยุดมั้ยล่ะผมถามออกไป และคราวนี้ก็เป็นไอ้ฝุ่นที่เงียบ บางทีถ้าหยุด มึงกับเกรซอาจจะไม่เป็นอย่างนี้ก็ได้

               ทำไมคิดงั้นวะ

               มึงดูแลคนสองคนไม่ได้หรอกไอ้ฝุ่นผมพูดออกไปตามตรงพลางนวดนิ้วของตัวเองไปด้วย มึงกลับไปดูแลเกรซให้เต็มที่เถอะ

               เอิร์ธไอ้ฝุ่นมันเรียกชื่อผม พร้อมกับจับร่างของผมที่หันหลังอยู่ในตอนแรกให้หันไปหามัน พร้อมกับมือของอีกฝ่ายที่ยกขึ้นมาทาบที่หน้าอกซ้ายของตัวเอง นี่ใจกู

               ...

               และมึงอยู่ในนี้มานานแล้วเสียงของไอ้ฝุ่นมันแผ่วเบา โดยอีกฝ่ายมองหน้าผมอย่างไม่ละสายตา ซึ่งผมเองก็ไม่ต่างกันได้แต่มองหน้าอีกฝ่ายกลับ ไม่กล้าหลบสายตาไปไหน เพราะกลัวว่าถ้าพลาดแม้แต่วินาทีเดียวจะไม่สามารถเข้าใจสิ่งที่มันสื่อมาได้ มึงอยู่ในนี้มาตั้งแต่เจ็ดปีก่อน แต่เกรซก็เป็นคนที่เข้ามาในชีวิตกูตอนที่กูทำใจเรื่องมึง มึงเข้าใจมั้ยว่ามันเป็นความผูกพัน เขาเข้ามาเยียวยากู จนกูเกือบลืมมึงไปแล้ว

               ...

               แต่พอกูเจอมึงวันนั้น ความรู้สึกที่เคยมีเมื่อเจ็ดปีก่อนมันก็กลับมา มันทั้งโกรธ ทั้งรู้สึกดีที่ได้เจอ...

               ...

               จนกูไม่อยากปล่อยมึงไปอีก

               แต่มึงก็มีเกรซ

               กูเลิกกับเกรซไม่ได้จริง ๆ กูยอมรับว่ากูเลว...ไอ้ฝุ่นมันก้มหน้าลงโดยที่สีหน้าตอนนี้ของมันแย่สุด ๆ จนผมอดเป็นห่วงไม่ได้ ก่อนจะต้องถอนหายใจออกมาแล้วประคองใบหน้าอีกฝ่ายขึ้นอีกครั้ง

               ไม่ต้องคิดมากหรอก ตอนนี้มึงแค่ทำหน้าที่ของมึงให้ดี ดูแลเกรซให้ดีก็พอ

               ...

               กูเชื่อนะเว้ย ถ้าคนเรามันคู่กัน ยังไงมันก็ต้องกลับมาคู่กัน ต่อให้จะมีอุปสรรคอะไรก็เถอะ

               มึงจะรอกูใช่มั้ย

               ไม่หรอก ตอนนี้กูก็กำลังดูใจกับน้องคนหนึ่งอ่ะ

               อ้าว...

               อย่างที่บอก ตอนนี้กูกับมึงมีจุด ๆ หนึ่งที่ต้องหยุด ถ้ามันใช่ สักวันมันก็ต้องกลับมาหากัน ไม่ว่าจุด ๆ นั้นมันจะขวางทางเราไว้แค่ไหนก็ตาม

               ...

               เชื่อกูดิ อย่าคิดมากเลย

               ผมพูดออกไป ซึ่งเรื่องที่ผมดูใจอยู่กับน้องคนหนึ่งก็เป็นเรื่องจริง เพราะผมรู้ว่าน้องเอิร์นไม่ได้ตั้งใจทักมาสอบถามเรื่องงานแน่ ๆ และเธอเองก็บอกว่าชอบผมมาตรง ๆ ตัวเองเลยเลือกที่จะเปิดใจลองคุยกับอีกฝ่าย แต่ยังไม่ผูกมัด ขอแค่ให้เวลาเป็นตัวกรองให้ใครบางคนเข้ามาก็พอ

               ถ้ากูโสดแล้ว ตอนนั้นมึงจะโสดมั้ย

               ไม่รู้

               อาจจะเป็นกูที่ต้องรอมึงก็ได้

               กูก็รอมึงมานานนะ ฟังมึงบอกรักแฟนทุกวัน โคตรเจ็บนี่พูดเลย

               แต่มึงก็ทนได้

               อืม เพราะกูมีเหตุผลพอ

               ถ้าเป็นกู กูทนไม่ได้แน่ ๆ

               แต่มึงก็ทำอะไรไม่ได้ไง

               ผมพูดออกไปตามความจริง ทำให้ไอ้ฝุ่นมันขมวดคิ้วเล็กน้อย ก่อนจะเอาผ้าขนหนูขึ้นมาเช็ดหัวให้ผมใหม่ โดยคราวหน้าเรานั่งเข้าหากันทำให้ผมได้เห็นใบหน้ามุ่ย ๆ ของมันได้ถนัดตา

               แล้วแม่งก็รู้สึกว่าทำแรงขึ้นด้วย...

               ห่า...

               ใช่น้องคนที่มาขอไลน์มึงวันนั้นหรือเปล่า

               ใช่

               น้องเขายังเด็ก...

               พอ ไม่ต้องมาบิลท์อารมณ์กูผมหรี่ตามองมันอย่างรู้ทัน ไอ้ฝุ่นมันเลยแอบเบะปากก่อนจะเช็ดหัวให้ผมจนตอนนี้เปียกแค่หมาด ๆ แล้ว ก่อนที่คนตรงหน้ามันจะโยนผ้าขนหนูใส่หน้าผมเต็ม ๆ เดี๋ยวนะ นี่มันพาลนี่หว่า!”

               เออ!

               อะไรของมึงเนี่ย

               ผมพูดหลังจากที่เอาผ้าขนหนูออกจากใบหน้าตัวเอง ก็เห็นว่าไอ้ฝุ่นมันลุกขึ้นจากเตียงแล้วเดินไปหาไอ้อุ่นที่นอนอยู่ตรงพื้น มันนั่งลงตรงหน้าแมวตัวอ้วนแล้วใช้นิ้วแหย่เล่นโดยไม่หันมาสนใจผมอีก

               โคตรขี้งอนเลย...

               ผมมองไอ้คนที่ประท้วงโดยการหนีไปนั่งเล่นกับไอ้อุ่นก็ได้แต่ส่ายหัวเบา ๆ ก่อนจะนึกขึ้นได้ว่าลืมโทรไปลาพี่นุ่นซะสนิท

               ฉิบหาย!

               ไอ้เอิร์ธเอ๊ย น่าจะโดนไล่ออกก็วันนี้ล่ะวะ!


---------------------------------

วันนี้ลงรวดเดียวสามตอนเนอะ เนื่องในวันเกิด ฮ่าาา (เกี่ยวมั้ย)

ตอนนี้ที่เพจสาววายผู้ลึกลับมีกิจกรรมแจกหนังสืออยู่นะคะ

ขอบคุณที่แวะมาอ่านจ้า

#มากกว่าความรู้สึก

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 45 ครั้ง

5 ความคิดเห็น

  1. #201 rattanalak44 (@rattanalak44) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2561 / 23:52
    ฝุ่นคงไม่มีใครหรอก
    #201
    0
  2. #135 cyjcjy (@tataporn_fy) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2561 / 14:21
    ฝุ่นเป็นบุคคลที่ไม่ควรมีใครเดินเข้าไปใกล้ ฝุ่นเป็นบุคคลอันตรายต่อความรู้สึก ฝุ่นเป็นบุคคลที่โคตรเลว โคตรเห็นแก่ตัว ฝุ่นเป็นบุคคลที่ควรอยู่คนเดียว // โลกนี้ไม่ได้มีผู้ชายคนเดียวนะเอิร์ธ ถึงแม้ว่าจะรักฝุ่นมากแค่ไหนแต่ก็ต้องรักตัวเอง ฝุ่นคือรักที่สุด แต่ก็อย่างที่ใครหลายคนเขาบอก มากไปก็ไม่ดี น้อยไปก็ไม่ดี ดังนั้นเก็บฝุ่นเอาไว้ให้ลึกสุดขั่วหัวใจ แล้วออกตามหาคนที่พอดี เดินทางสายกลางนะลูก ไม่รักมากไป ไม่รักน้อยไป รักกันแค่พอดี แล้วที่เหลือก็รักตัวเองจะได้ไม่เจ็บมากมายหากวันหนึ่งเกิดอะไรขึ้นมา
    #135
    0
  3. #132 IPA1 (@IPA1) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2561 / 08:00
    เลือกไม่ได้(เบ้ปากขั้นสุดด)เขาจะไปมีแฟนงอน ถ้าเอิร์ธเลิกชอบฝุ่นขึ้นมาจะหัวเราะให้ฟันร่วงเลยคอยดู!!!
    #132
    0
  4. #128 momosonoerung (@momosonoerung) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2561 / 07:20
    เอาเข้าไปค่าาาา เลือกไม่ได้ พอเขามีแฟนแบีวจะหัวเราะให้
    #128
    0
  5. #125 AssamaMud (@AssamaMud) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2561 / 19:41
    ตกลงนี่กำลังอ่านนิยายรักสามเศร้าใช่ไหม งื้อออออ
    #125
    0