ม า ก ก ว่ า ค ว า ม รู้ สึ ก (Y) -จบ-

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 10,822 Views

  • 221 Comments

  • 732 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    170

    Overall
    10,822

ตอนที่ 20 : มากกว่าความรู้สึก ตอนที่ 19

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 913
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 61 ครั้ง
    26 พ.ค. 61

ตอนที่ 19


               โห ทำงานได้สองวันก็หยุดซะละ

               มันถึงวันหยุดพอดีต่างหาก

               จริงเหรอ งั้นพรุ่งนี้ก็ไปทำต่อใช่ป้ะ

               อืม

               ผมตอบสาวผมสั้นตัวเล็กที่ตอนนี้หอบหิ้วหนังสือการ์ตูนมาอ่านที่ห้องผมเหมือนเคย โดยในมือมีของกินที่เจ้าตัวพกมาด้วย ก่อนที่ตัวเองที่เดินเสิร์ฟน้ำให้อีกฝ่ายแล้วนั่งลงตรงข้ามบ้าง เธอจึงเงยหน้าขึ้นมา

               ขอบคุณค่ะแนนยิ้มหวานมาให้ผม ก่อนจะกัดขนมโดนัทสีหวานคำใหญ่เข้าปาก จนผมได้แต่ส่ายหัวเบา ๆ กับความทะเล้นของคนตรงหน้า ก่อนที่เธอจะเอื้อมมือมาคว้าแก้วน้ำที่ผมเพิ่งวางไว้ให้ไปดื่ม ติดคอเลยยย~

               ค่อย ๆ กินสิ

               กินแบบกุลสตรีมันไม่อร่อยนี่นา

               งั้นก็เคี้ยวละเอียด ๆ ก่อนกลืน

               คร้าบ ท่านพ่อแล้วเธอยิ้มรับพลางมองผมแหย่ ๆ ตัวเองเลยเลิกสนใจคนที่มาก่อกวนแล้วเล่นกับไอ้อุ่นที่มาทิ้งตัวลงนอนใกล้ ๆ แทน

               ให้ตายสิ วันหยุดว่าจะนอนสักหน่อยวุ้ย...

               เอ้อ เอิร์ธเสียงจากคนที่นั่งใกล้ ๆ ทำให้ผมต้องหันไปมองอย่างสงสัย เมื่อวานเกรซไม่ได้ไปมอล่ะ

               อ่าฮะ

               เกิดอะไรขึ้นเหรอผมที่ตอนนี้หันไปมองคนถามก็ต้องผงะถอยหลังเมื่อแนนยื่นหน้าเข้ามาใกล้แล้วทำหน้าสงสัยเต็มขั้น

               กลายเป็นคนขี้สงสัยตั้งแต่เมื่อไหร่เนี่ย

               โห จะด่าว่าเราเสือกก็พูดมาเถอะ เชอะ

               ฮ่า ๆ ใครว่าแนนนะ เราไม่เห็นรู้เรื่องผมหัวเราะออกมา เมื่อเห็นอีกฝ่ายทำหน้าบึ้งแล้วถอยตัวกลับไปกินขนมในมือต่อ แต่สายตาก็ยังส่อแววอยากรู้มาให้อยู่ตลอด

               เกรซทะเลาะกับฝุ่นเหรอ

               แล้วก็เดาเก่งซะด้วย

               ไม่รู้สิ

               ไม่รู้ได้ยังไงล่ะ เอิร์ธสนิทกับฝุ่นนี่

               แนนก็สนิทกับเกรซไม่ใช่หรือไง

               เออเนอะ จริงด้วยแล้วคนตัวเล็กก็ยกมือขึ้นมาเกาหัวแล้วยอมลดความอยากรู้ของตัวเองไปบ้าง ผมเลยขำออกมาเบา ๆ ก่อนจะปล่อยให้ไอ้อุ่นมันเดินไปทางอื่น แต่เดินไปไม่กี่ก้าวก็ต้องโดนสาวตัวเล็กแต่กินเก่งดักแกล้ง น้องอุ่นน่ารักจังเลย~

               แน่นอน

               ชื่อนี่มาจากคำว่าฝุ่นกับเอิร์ธใช่มั้ย

               เดาเก่งไปอีก

               หูย เจ๋งสุด ๆแล้วเธอก็ทำหน้าภูมิอกภูมิใจก่อนจะเล่นกับไอ้อุ่นไปด้วย กินไปด้วย ปากก็ยังคงจ้อไม่หยุด แล้วฝุ่นกับเอิร์ธนี่เป็นยังไงบ้าง

               เราปกติดี ถ้าเรื่องไอ้ฝุ่นไว้ไปถามมันแล้วกัน

               เอ้า อยากรู้จากปากเอิร์ธนี่นา...

               เราจะไปรู้ดีเท่าตัวมันเองได้ไง

               เอาแบบผิวเผิน

               ก็...ผมทำท่าคิดก่อนจะตอบออกไปเสียงเบา ก็คงปกติ

               จริงเหรอ

               เราว่าไปถามไอ้ฝุ่นเองน่าจะดีกว่าผมพูดยิ้ม ๆ ก่อนจะลุกขึ้นแล้วเดินตามไอ้อุ่นที่ตอนนี้ออกไปเล่นที่นอกระเบียงก็ต้องตกใจเมื่อเห็นว่าเจ้าของห้องข้าง ๆ มันเองก็ยืนอยู่หน้าระเบียงฝั่งห้องตัวเองอยู่เช่นกัน ซึ่งอีกฝ่ายมันหันมาเห็นผมก็เบิกตากว้างแล้วเอาบุหรี่ที่ตอนแรกคาบอยู่ออกจากปาก

               ไอ้เอิร์ธ...

               แต่เช้าเลยนะมึง

               สายแล้วต่างหาก

               เออ นั่นล่ะ

               ผมพูดก่อนจะจับไอ้อุ่นให้เข้าไปในห้องเพื่อระวังไม่ให้คนอื่นเห็น ก่อนจะหันไปมองไอ้ฝุ่นที่ตอนนี้พ่นลมหายใจออกมาพร้อมกับควันสีขาวขุ่น ก่อนที่ผมจะออกไปยืนที่ริมระเบียงบ้าง โชคดีที่วันนี้อากาศดี แดดก็ไม่ค่อยมีเราจึงไม่ต้องหันหน้าสู้แดด ก่อนที่คนข้าง ๆ มันจะพูดขึ้นเสียงเบา

               เหนื่อยว่ะ

               เรียน?”

               ชีวิต

               เอาน่า อย่าคิดมากผมพูดออกไป ซึ่งก็ไม่รู้คนฟังมันจะฟังมั้ย เพราะปัญหาที่เกิดขึ้นมันเป็นคนเจอผมจึงไม่รู้ว่าอีกฝ่ายจะตั้งรับได้ขนาดไหน และก็พอรู้ว่าเรื่องอะไร มึงไม่ลองคุยกับเกรซดี ๆ วะ

               คุยดีมากี่ครั้งแล้ว

               มึงก็ลองใจเย็น ๆ เมื่อก่อนมึงง้อเกรซได้ ตอนนี้ทำไมมึงถึงง้อเกรซไม่ได้

               กูพยายามอยู่ ไม่ว่าเมื่อก่อนหรือตอนนี้กูก็ยังพยายามอยู่ตลอด

               ดีแล้ว

               ดีแล้วจริง ๆ เหรอ

               เออ ดีแล้ว

               อืม ถ้ามึงว่าดีก็ดีไอ้ฝุ่นมันถอนหายใจออกมา ก่อนจะบี้ปลายบุหรี่ที่เหลือลง แล้วหันมามองหน้าผมราวกับอยากจะพูดอะไร แต่ยังไม่ทันที่มันจะได้พูด ประตูกระจกของผมก็เปิดออกตามด้วยร่างเล็กที่โผล่ออกมา

               เอิร์ธถุงขยะอยู่ตรง...อุ๊ย...

               แนน...

               สวัสดีค่าเฮียฝุ่น

               เดี๋ยวนะ ทำไมแนนอยู่กับมึงไอ้ฝุ่นที่ตอนแรกทำหน้าแปลกใจเมื่อเห็นร่างผู้หญิงที่โผล่ออกมาก่อนที่มันจะมองผมอย่างต้องการคำตอบ แต่ดูเหมือนผมจะไม่ต้องพูดอะไร คนที่เป็นประเด็นก็เป็นคนตอบคำถามให้เอง

               แนนก็มาที่ห้องเอิร์ธเป็นประจำอยู่แล้ว

               มาทำไม

               มานั่งกินขนมกับอ่านหนังสือการ์ตูน

               ...

               อ่อ มาเล่นกับเอิร์ธด้วยแล้วเธอก็ยิ้มกว้างออกมาท่ามกลางสีหน้าที่ไม่เข้าใจของไอ้ฝุ่นนัก ก่อนที่คนข้าง ๆ ผมจะทำท่าชะเง้อไปห้องข้าง ๆ ว่าแต่เกรซอยู่ที่ห้องฝุ่นใช่ป้ะ

               อืม

               อ่า...

               แวะมาดูหน่อยมั้ย

               ...ส่ายหัวรัว ๆ

               ผมมองคนสองคนที่สนทนากัน โดยตอนนี้แนนทำหน้าบอกบุญไม่รับสุด ๆ พลางส่ายหัวไปด้วย ส่วนไอ้ฝุ่นเองก็พยักหน้ารัว

               มาดูหน่อยเถอะ

               ไม่เอา แนนจะอยู่กับเอิร์ธ วันนี้แนนมาหาเอิร์ธไม่ได้มาหาเกรซ

               เกรซบ่นคิดถึงแนน

               เฮียฝุ่นขี้ตู่~คนข้าง ๆ ผมพูดออกมาก่อนจะเข้ามาหลบด้านหลังผมโดยมีไอ้ฝุ่นยืนขมวดคิ้วมองอยู่ เอิร์ธ แนนรู้สึกว่าจะโดนคนที่ไม่ใช่เจ้าของห้องไล่เลยอ่ะ

               คิดมากผมขำออกมาเบา ๆ กับน้ำเสียงงอแงของคนตัวเล็กด้านหลังก่อนจะหันไปยีหัวเบา ๆ ด้วยความมันเขี้ยว และดูเหมือนแจ็กพ็อตจะแตกอีกครั้งเมื่ออยู่ ๆ ทางฝั่งของไอ้ฝุ่นก็มีบุคคลที่เราพูดถึงเดินออกมา

               ฝุ่น...น้ำเสียงงัวเงียของเกรซดังขึ้นพร้อมกับเดินเข้ามากอดไอ้ฝุ่นที่หันไปมองพอดี ก่อนที่เธอจะหันมาเห็นผมกับแนนที่ยืนอยู่อีกฝั่ง อ้าวแนน มาทำอะไรที่นี่

               เรามาหาเอิร์ธ

               อ๋อ...เกรซขานรับพลางมองผมกับแนนสลับกัน โดยตอนนี้แนนได้ย้ายตัวเองมายืนข้าง ๆ ผมแล้ว ก็เข้ากันดีนี่ ทำไมไม่คบกันไปเลยล่ะ

               ก็คบกันอยู่ไง

               และคำพูดพร้อมใบหน้าซื่อ ๆ ของแนนก็ทำเอาผม ไอ้ฝุ่น และเกรซต่างหันไปมองทางเธอเป็นตาเดียว แต่ดูเหมือนคนที่ตกใจสุดจะเป็นคนที่ไม่น่าจะเป็นอย่างไอ้ฝุ่น

               เดี๋ยวนะ แนน...

               ใจเย็น ๆ เฮียฝุ่น แนนหมายถึงคบกันแบบเพื่อนในที่สุดคนข้าง ๆ ผมก็ยิ้มกว้างออกมาหลังจากอธิบายเสร็จ ทำให้ทั้งผมและไอ้ฝุ่นร้องอ๋อออกมาตาม ๆ กัน

               เล่นซะตกอกตกใจ

               แต่อนาคตก็ไม่แน่ เพราะถ้าเอิร์ธกับแนนเข้ากันจริง ๆ มันก็ต้องเป็นคู่กันอยู่แล้วใช่มั้ยล่ะ

               อืม คบกันไว ๆ นะแล้วในที่สุดคนข้าง ๆ ไอ้ฝุ่นก็พูดขึ้นมาก่อนจะปรายตามองผมกับแนนพักหนึ่งแล้วเดินเข้าห้องไป ฝุ่น เกรซหิวแล้ว เราออกไปหาอะไรกินกันเถอะ

               อืม

               ไอ้ฝุ่นมันขานกลับอย่างง่ายดายก่อนจะหันมามองทางผมแวบหนึ่งแล้วเดินตามแฟนตัวเองเข้าไปในห้อง ผมกับแนนเลยได้แต่หันมองหน้ากันแล้วเธอก็หลุดหัวเราะออกมาจนทำให้ผมขมวดคิ้ว พร้อมกับร่างเล็กที่ดึงแขนผมให้เข้าไปในห้องแล้วปิดประตูกระจกเสร็จสรรพ

               เอิร์ธ!

               ฮะ

               สรุปฝุ่นกับเอิร์ธนี่...

               นี่อะไร ขอดี ๆผมชูกำปั้นจนเธอต้องยกมือกุมหัวตัวเองไว้แล้วยิ้มกว้างออกมา

แน่ ๆ แนนดูไม่ผิด จิ้นไม่ผิดแน่ ๆ !

               จิ้น?”

               ฮ่า ๆ ๆ ไม่ต้องรู้เรื่องหรอก ไปอ่านหนังสือการ์ตูนต่อดีกว่า~

               ผมที่ข้องใจกับคำพูดของคนตัวเล็กก็ได้แต่ขมวดคิ้วแล้วมองตามคนที่เดินกลับไปนั่งที่อย่างอารมณ์ดี ก่อนจะเดินตามไปนั่งตรงหน้าเธอแล้วจ้องมองด้วยความสงสัย

               แนน

               หืม

               ข้องใจนะเนี่ย

               ข้องใจอะไรคนที่ขนมโดนัทคาปากถามผม

               ก็...แนนมักแสดงท่าทีแปลก ๆ ตอนฝุ่นกับเอิร์ธอยู่ด้วยกันผมถามสิ่งที่ค้างคาใจออกไป ก่อนจะขมวดคิ้วแล้วมองใบหน้าของอีกฝ่ายราวกับหาคำตอบ แนนเป็นคนเดียวที่ทำให้ผมรู้สึกว่าตัวเองกับไอ้ฝุ่นมีอะไรมากกว่าที่คิด และแม้ว่าผมจะชอบไอ้ฝุ่นก็ตาม แต่ผมก็มั่นใจว่าตัวเองนั้นสามารถเก็บอาการได้ดี และไม่มีทางที่คนอื่นจะมองออกแน่ ๆ

               และตอนนี้ผมก็กำลังจะตัดใจ

               อ๋อ~คนที่ร้องอ๋อออกมายาว ๆ ได้แต่ยิ้มล้อเลียนผมจนทำให้ตัวเองประหม่า แต่ก็ทำใจกล้าโดยการจ้องใบหน้าเธอกลับ ก็ตอนแรก ๆ ฝุ่นกับเอิร์ธแสดงออกกันชัดเจนขนาดนั้น

               ชัดเจน

               ใช่ แต่ตอนนี้ไม่ค่อยเห็นท่าทีของเอิร์ธแบบเมื่อก่อนแล้ว

               เหรอ

               แต่กับฝุ่นน่ะ

               ...

               ชัดเจนยิ่งกว่าเมื่อก่อนอีก

               หะ...ฮะ...

               ไม่ต้องมาฮะเลย ดูไม่ออกหรือไง

               ...

               ทั้ง ๆ ที่ฝุ่นแสดงออกอยู่กับตัวเองแท้ ๆแนนทำหน้าเซ็ง ๆ พลางมองผมแบบผิดหวัง ก่อนจะหรี่ตามองมาอย่างจับผิด สรุปฝุ่นกับเอิร์ธนี่ชอบกันอยู่ใช่มั้ย

               ...

               อ่ะ ๆ ใช้คำใหม่ มีความรู้สึกดี ๆ ต่อกันใช่ป้ะ

               ยังไงแล้วผมก็ถามขึ้นพลางขมวดคิ้ว

               เอาตามตรงคือไม่อยากตอบ แกล้งมึนแม่ง...

               โหยยย เอิร์ธอ่ะ ไม่คุยด้วยละดูเหมือนคนถามเองก็คงจะดูออกทำให้ผมหัวเราะออกมาแล้วมองอีกฝ่ายแบบล้อเลียน ก่อนที่ผมจะแกล้งหยิบหนังสือการ์ตูนที่เธอหิ้วมาเปิดดู ก็โดนคนที่นั่งอยู่รีบแย่งออกจากมือไป ไม่เอา ห้ามดูนะ เดี๋ยวเอิร์ธใจแตก

               ทีแนนยังดูได้เลย

               ไม่เอา เขินนนน~

               เขินอะไร ไม่เห็นต้องเขินเลย ก็นั่งอ่านอยู่เนี่ย

               ถ้าเอิร์ธดูอ่ะ แนนจะเขิน

               มีงี้ด้วยผมว่าพลางขมวดคิ้วซึ่งเธอก็พยักหน้ารัว ๆ จนสุดท้ายผมก็ยอมเลิกรากับการหยิบหนังสือการ์ตูนที่หน้าปกมีคำว่า 18+ ติดอยู่แล้วเลือกจะหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาส่องโซเชียลแทน แต่ส่องได้ไม่นานก็ต้องเลิกไป ก่อนที่ผมจะลุกขึ้นแล้วพูดกับคนที่นั่งอ่านการ์ตูนอยู่ เดี๋ยวเราจะออกไปข้างนอก แนนจะเอาอะไรมั้ย มื้อกลางวันกินอะไรดี

               อยากกินก๋วยเตี๋ยวต้มยำอ่ะ

               โอเค พิเศษเยอะ ๆ สินะ

               เอิร์ธรู้ใจที่สุด!

               คนที่เงยหน้ามองผมยิ้มกว้างออกมาพลางยกนิ้วให้ ตัวเองเลยขำกับท่าทางเด็ก ๆ นั่นแล้วเดินไปใส่รองเท้าเพื่อเตรียมไปหาอะไรกิน ของผมน่าจะต้องกินตั้งแต่ข้าวเช้า เพราะสายแล้วข้าวยังไม่ตกถึงท้องสักเม็ด ได้แต่นั่งดูผู้หญิงตัวเล็ก ๆ กินของมากมายที่ผมไม่รู้ว่าเธอจะเอากระเพาะที่ไหนมาใส่อาหารกลางวันต่อ

               น่าทึ่งสุด ๆ

               ตอนนี้ผมได้ออกจากห้องแล้ว ซึ่งใช้เวลาไม่นานก็สามารถเดินมาถึงมินิมาร์ทเล็ก ๆ ด้านล่างอพาร์ทเม้นท์ แถมยังมีร้านตามสั่งให้เลือกกินด้วย และแน่นอนว่าผมเลือกเข้าร้านอาหารตามสั่งอย่างที่ใจอยากและสั่งข้าวไข่เจียวง่าย ๆ ไปหนึ่งจาน ก่อนจะต้องแปลกใจเมื่อไอ้คนที่อยู่ข้างห้องมันเดินเข้ามานั่งร่วมโต๊ะซะอย่างนั้น พอหันมองซ้ายมองขวาก็ไม่เห็นวี่แววของแฟนมันที่น่าจะอยู่ด้วยกัน เลยได้แต่ถามออกไปอย่างแปลกใจ

               ทำไมมาอยู่นี่ได้วะ ไม่ได้พาเกรซไปกินข้าวเหรอ

               พาไปแล้ว และส่งที่บ้านแล้วด้วย

               เร็วดี

               อืม

               จะกินอะไรหรือเปล่า

               อิ่มแล้ว

               เสียงของไอ้ฝุ่นมันเบาลง ทำให้ผมต้องมองหน้ามันอย่างไม่เข้าใจ ก่อนจะยกน้ำเปล่าเย็น ๆ ขึ้นมากินในขณะที่ข้าวไข่เจียวร้อน ๆ มาเสิร์ฟพอดี และนั่นมันก็ทำให้ผมรู้สึกแปลก ๆ เวลานั่งกินข้าวคนเดียวแล้วมีคนมาจ้องแบบนี้

               ห่า...แดกไม่อร่อย...

               มึงไม่แดกจริงดิ

               ก็บอกว่าอิ่มแล้ว

               เหรอ

               ทำไม อยากกินข้าวกับกูหรือไงมันพูดพลางยิ้มล้อเลียน ผมเลยได้แต่ขมวดคิ้วแล้วตักข้าวเข้าปากไม่สนใจคนตรงข้ามอีก ก่อนที่ไอ้ฝุ่นมันจะตะโกนบอกป้าเจ้าของร้านที่ยืนอยู่หน้ากระทะ ป้าครับ ผมเอาข้าวไข่เจียวจานนึง

               สั่งข้าวนี่อยากกินข้าวกับกูผมเงยหน้าถามกลับ ทำให้ไอ้ฝุ่นที่เพิ่งสั่งข้าวเสร็จหันมามอง

               เออ

               แล้วแม่งก็ตอบออกมาแบบไม่ต้องคิดอะไรมากอีกแล้ว

               ดีใจสุด ๆ

               ผมพูดออกไปก่อนจะก้มหน้าก้มตากินข้าวในจานของตัวเองโดยไม่รอให้ข้าวของมันมาเสิร์ฟ ซึ่งไอ้ฝุ่นเองก็ไม่ได้ว่าอะไร มันนั่งมองผมอยู่แบบนั้น ก่อนที่คนที่นั่งตรงข้ามมันจะเรียกชื่อผมขึ้นมา

               เอิร์ธ

               ว่า

               วันนั้นมึงได้ยินหรือเปล่าไอ้ฝุ่นมันถามทำให้ผมต้องเงยหน้าขึ้นไปมองมัน และนั่นมันก็ทำให้ผมตระหนักได้อีกอย่าง

               ผมกับมันควรจะเลิกยุ่งกันตามที่เกรซบอกหรือเปล่า

               อืม

               มึงคิดว่าไง

               ถามกูทำไมวะ มึงสิต้องคิด ว่าจะเอายังไง

               กูถามความคิดเห็นมึงอยู่

               ถามกูทำไม

               ไม่รู้ว่ะ ตอนนี้กูไม่เป็นตัวเองแล้วไอ้ฝุ่นมันว่าพลางยกมือนวดขมับตัวเองเบา ๆ ตอนกูทุกข์กูก็นึกถึงมึง ตอนกูสุขกูก็นึกถึงหน้ามึง กูโอเคกับการมีมึง

               ...

               แต่แฟนกูแม่งไม่โอเคด้วยไอ้ฝุ่นมันขมวดคิ้วจนผมอยากจะเข้าไปคลึงคิ้วนั่นให้แยกออกจากกัน ก่อนที่ตัวเองตักข้าวคำสุดท้ายเข้าปากเป็นจังหวะเดียวกับที่ข้าวของไอ้ฝุ่นมาเสิร์ฟพอดี นั่งอยู่เป็นเพื่อนก่อนดิ

               เออ

               ผมตอบเพียงแค่นั้นก่อนจะนั่งดูไอ้ฝุ่นมันกินข้าวไข่เจียว ซึ่งใบหน้าของมันไม่แสดงออกว่าอร่อยสักนิด เหมือนคนกล้ำกลืนกินซะมากกว่า

               อิ่มสัด ทำไมกูต้องมานั่งกินข้าวรอบสองทั้ง ๆ ที่เพิ่งกินมาด้วย

               แล้วแม่งก็บ่นไปกินไป

               มึงมันบ้าไง

               เออ

               ...

               บ้ามาก

               อ่าฮะ

               บ้าที่อยากนั่งกินข้าวกับมึง แล้วมึงเสือกกินไม่รอเนี่ย!

               นั่นล่ะ สุดท้ายผมก็ต้องนั่งดูคนที่กินข้าวไปเกรี้ยวกราดไปด้วยอย่างไม่มีข้อโต้แย้ง

               เอาว่ะ ไอ้เอิร์ธ มึงห้ามยิ้มดิ


---------------------

ขอบคุณที่แวะมาอ่านค่า ช่วงนี้ลงรัวๆ เนอะ กลัวรอนานกัน 

พูดคุยติชมนิยายกันได้ที่ เพจ สาววายผู้ลึกลับ หรือ ทวิต @merizelrada

บ่นถึงฝุ่นเอิร์ธ ติดแท็ก #มากกว่าความรู้สึก เดี๋ยวตามไปส่องจ้า ^^


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 61 ครั้ง

3 ความคิดเห็น

  1. #218 FAHYs (@FAHYs) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2562 / 07:03
    เอิร์ธหนีกลับบ้านเหอะ ลาออกจากงานแล้วกลับบ้านไปหาแม่ไม่ต้อนไปสนฝุ่น
    #218
    0
  2. #196 rattanalak44 (@rattanalak44) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2561 / 19:31
    เอริท ก็เหมือนจะยอมที่ฝุ่นเป็นแบบนี้
    #196
    0
  3. #103 momosonoerung (@momosonoerung) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2561 / 21:34
    เบื่อฝุ่นนน
    #103
    0