ม า ก ก ว่ า ค ว า ม รู้ สึ ก (Y) -จบ-

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 10,822 Views

  • 221 Comments

  • 732 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    170

    Overall
    10,822

ตอนที่ 18 : มากกว่าความรู้สึก ตอนที่ 17

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 908
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 65 ครั้ง
    24 พ.ค. 61

ตอนที่ 17


เอาเบค่อนมาให้ด้วย

คิดจะฝากเอาอย่างอื่นนอกจากเบค่อนมั้ย

งั้น...กุ้ง

กูหมายถึงผัก !”

ไอ้ฝุ่นมันเอาตะเกือบที่เพิ่งแกะออกจากซองมาชี้หน้าผม ตัวเองเลยได้แต่หรี่ตามองมันเมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายมันกลับมาจากการไปเอาของก้นยังไม่ทันถึงพื้นก็โดนผมใช้อีกครั้ง ซึ่งวันนี้ผมเป็นเจ้ามือในการเลี้ยงหมูกระทะมันตามสัญญาที่เคยให้ไว้ว่าได้งานจะเลี้ยง แต่แค่เปลี่ยนจากแอลกอฮอล์เป็นหมูกระทะเท่านั้น แต่ก็ไม่ลืมที่จะสั่งเบียร์มาเช่นกัน

อยากกินเฟ้นฟาย              

ไปตัก

...

ผมมองหน้ามันก่อนจะวางแก้วที่กำลังรินเบียร์แล้วเตรียมจะลุกขึ้น ก็ต้องชะงักเมื่อไอ้ฝุ่นที่ตอนแรกปฏิเสธเสียงแข็งอยู่ๆ ก็ก้าวออกไปจากโต๊ะไม่พูดไม่จา พอผมมองตามด้วยความไม่เข้าใจก็เห็นว่ามันกำลังไปตักเบค่อนอยู่

แล้วเชื่อเลยว่าเดี๋ยวมันก็ไปตักเฟ้นฟายต่อ

ผมหัวเราะออกมาเบาๆ ก่อนจะเลือกลุกจากโต๊ะแล้วตรงไปที่อ่างใส่กุ้งเป็นๆ ขนาดไม่ใหญ่มากที่อยู่ตรงกลางร้าน ก่อนจะคีบกุ้งขึ้นมาน็อคน้ำแข็ง เมื่อได้ของในปริมาณที่ต้องการก็เดินกลับมาที่โต๊ะโดยเห็นว่าไอ้ฝุ่นมันกำลังนั่งปิ้งเบค่อนอยู่ ผมเลยจัดการเอากุ้งลงเตาซีฟู้ดบ้าง

เอาหอยนางลมด้วย

คอเลสเตอรอล

สองสามตัวไม่เป็นไรหรอกน่า ผมว่าก่อนจะเอาหนังยางที่มัดตัวหอยออกแล้วเปิดฝามันก็ต้องทำตาโตเมื่อเห็นหอยตัวโตอยู่ด้านใน ว้าว ~

กินแล้วก็กินของมีประโยชน์เข้าไปด้วย ไอ้ฝุ่นมันว่าพลางส่ายหัวเบาๆ แล้วเอาถ้วยเล็กมาคีบผักที่มันต้มไว้หลากหลายชนิดส่งมาให้ จนผมที่รับมาอดแซ็วไม่ได้

เป็นห่วงกูหรือไง

เออ

และคำตอบง่ายๆ อย่างคำว่า เออ ก็ทำให้ผมคิดว่าไม่น่าแซ็วเลยจริงๆ

เอากุ้งเปล่า ?ผมเปลี่ยนเรื่องเมื่อกำลังพลิกตัวกุ้งและคีบตัวที่สุกแล้วลงจากเตา ไอ้ฝุ่นมันเลยช้อนตามองเล็กน้อยแล้วพูดออกมา

กูแกะไม่เป็น

จะให้กูแกะก็บอก

เออ

...

เอิร์ธแกะกุ้งให้ฝุ่นหน่อยนะครับ

ผมที่รอให้กุ้งหายร้อนเลยได้แต่หลบหน้าอีกฝ่าย ทำให้ไอ้ฝุ่นมันหัวเราะออกมาเบาๆ เมื่อเห็นท่าทีของผมแล้วจัดการคีบเบค่อนที่เจ้าตัวปิ้งมาวางในจานให้ ซึ่งผมเองก็แกะกุ้งแล้วเอาไว้ในจานของมันบ้าง ไอ้ฝุ่นมันเลยยิ้ม ซึ่งผมเองก็ไม่ต่างกัน ตอนนี้รู้สึกว่าอะไรก็ไม่สามารถแสดงออกมาแทนความรู้สึกตอนนี้นอกจากการยิ้มแล้ว

Rrrrrrrrrrr ~

ผมกับมันที่ตอนแรกนั่งจ้องหน้ากันก็ต้องสะดุ้งเมื่อเสียงโทรศัพท์ของไอ้ฝุ่นดังขึ้นทำให้พวกผมต้องละสายตาออกจากกันแล้วไอ้ฝุ่นมันก็ควักโทรศัพท์ของตัวเองขึ้นมาดูหน้าจอ ไม่นานมันก็ตัดสินใจรับสายพร้อมกับพลิกหมูบนเตาไปด้วย

ว่าไงครับ เสียงของไอ้ฝุ่นที่พูดออกไปทำให้ผมเดาได้ไม่ยากว่าใครเป็นคนโทรมา ก่อนที่ไอ้ฝุ่นมันจะวางตะเกียบลงที่จานแล้วพูดขึ้นอีกครั้ง เกรซ ตอนนี้ฝุ่นไม่ว่าง

...

อย่าทำนิสัยแบบนี้ ฝุ่นไม่ชอบน้ำเสียงที่จริงจังของมันทำให้ผมต้องกลืนน้ำลายลงคอ ก่อนจะเลือกที่จะลุกขึ้นแล้วเดินไปตักของสดที่ใกล้หมดแล้วแทน พอกลับมาก็เห็นว่าไอ้ฝุ่นมันวางสายไปแล้วและกำลังนั่งคีบกุ้งที่ผมแกะให้เข้าปาก

 ทำตัวปกติไปอีก

มองอะไรเมื่อมันเห็นว่าผมยืนมองอยู่ไม่ยอมนั่งสักที เจ้าตัวก็ถามขึ้น

เปล่า

ผมตอบแค่นั้นก่อนจะทิ้งตัวลงนั่งตรงข้ามมันเหมือนเดิม ไอ้ฝุ่นที่เห็นว่าผมไปตักของคาวเพิ่มมันก็ถามขึ้นและทำให้เป็นผมที่ต้องแปลกใจ

ตักมาเยอะจะกินหมดเหรอวะ

ทำไม หรือมึงจะไม่ช่วยกูกิน

...

มึงจะกลับก่อนก็ได้ กูเคลียร์ของบนโต๊ะเสร็จเดี๋ยวกลับตาม

ผมพูดเมื่อเห็นอีกฝ่ายเงียบไปและก็เข้าใจว่ามันต้องการจะบอกอะไร ซึ่งผมเองก็พยายามทำสีหน้าให้เป็นปกติแม้จะแอบผิดหวังอยู่บ้าง จนสุดท้ายไอ้ฝุ่นมันก็ยอมพูดขึ้นมา

เกรซมีปัญหากับครอบครัว เลยให้กูไปรับเดี๋ยวนี้

อ่าหะ

ถ้ากูไม่ไป เขาจะไปนอนบ้านคนอื่น

...

คนอื่นที่ว่าคือรุ่นพี่ผู้ชายในมอไอ้ฝุ่นมันพูดด้วยน้ำเสียงเครียดๆ ซึ่งผมเองก็ได้แต่วางของที่กำลังจะกินแล้วตั้งใจฟังมัน คนเป็นแฟนกันมันจำเป็นต้องประชดแบบนี้เหรอวะ

อ่า...

กูโมโหจริงๆ นะไอ้เอิร์ธ แล้วก็เสียความรู้สึกด้วย

กูไม่รู้จะพูดอะไร แล้วมึงจะไปหาเกรซ...

กูไม่ไป

อ้าว เดี๋ยวเขาก็...

เกรซรู้ดีว่าจะทำอะไร ถ้ามึงเป็นแฟนกู มึงจะไปนอนกับคนอื่นมั้ย

ก็ต้องไม่ดิวะ

เออ ถ้าไป คนๆ นั้นจะไม่ใช่แฟนกู

ไอ้ฝุ่นมันพูดก่อนจะเริ่มจับตะเกียบขึ้นมาอีกครั้งแล้วคีบเบค่อนที่เกรียมจนเกือบไหม้บนเตากิน ซึ่งผมเองก็ไม่รู้จะพูดอะไรต่อได้แต่เอากุ้งที่ย่างกองรวมๆ ไว้มาแกะเมื่อมันหายร้อน ไอ้ฝุ่นเองเมื่อเห็นว่าผมต้องแกะกุ้งตะกร้าใหญ่ๆ มันจึงพักการกินแล้วมาช่วยแกะบ้างจนตอนนี้ตัวกุ้งที่ไร้เปลือกกองอยู่เต็มจาน

ไหนว่าแกะไม่เป็น คล่องกว่ากูอีก

ทำตามมึง เห็นมึงทำก็ทำบ้าง ที่เหลือเขาเรียกพรสวรรค์ไอ้ฝุ่นมันยิ้มกว้างทำให้ผมหรี่ตามองมันแล้วร้อง เหอะออกมาเบาๆ เป็นจังหวะเดียวกับสายเรียกข้าวของคนตรงข้ามที่ดังขึ้นอีกครั้ง

แป๊บนะ

ไอ้ฝุ่นมันว่าก่อนจะหยิบกระดาษทิชชู่ขึ้นมาซับคาบเปื้อนจากกุ้งบนมือของตัวเองแล้วหยิบโทรศัพท์มากดรับสายอย่างไม่รีรอ และการรับของมันก็ทำให้อีกฝ่ายเงียบไปสักพัก ก่อนจะพูดออกไปและนั่นก็ทำให้ผมที่ต้องไม่กล้าแม้แต่ขยับตัว

เกรซชักจะงี่เง่ามากเกินไปแล้วนะ

...

อยากไปนอนกันมันงั้นเหรอ...ได้ งั้นไปสิ ไปแล้วไม่ต้องมายุ่งกับฝุ่นอีกนะ...เกรซต่างหากที่ไม่มีเหตุผล

เสียงของไอ้ฝุ่นบวกกับใบหน้าคร่ำเครียดของมันทำให้ผมอดเป็นห่วงไม่ได้ แต่ก็ได้แค่คีบเบค่อนบนเตากิน จนไอ้คนตรงข้ามมันหันมามองผมเลยต้องวางตะเกียบลงแล้วเคี้ยวของที่ใส่เข้าปากไปแล้วอย่างยากเย็น

อะไรวะ ทะเลาะกับแฟนแล้วลำบากกูอีก...

ผมที่นั่งเคี้ยวหมูบ่นงึมงำกับตัวเองอยู่ในใจก็ต้องชะงักถอยหลัง เมื่ออยู่ๆ ไอ้ฝุ่นมันก็ลุกขึ้นแล้วหยิบกระดาษทิชชู่มาเช็ดที่ข้างริมฝีปากให้

ดะ...เดี๋ยวดิ

แดกดีๆ

จากการอ่านปากของอีกฝ่ายทำให้ผมรีบคว้ากระดาษทิชชู่จากมือของมันมาแล้วมาเช็ดรอบปากของตัวเองด้วยความประหม่าทันที พร้อมกับฟังเสียงของคนตรงข้ามที่ทะเลาะกับแฟนไปด้วย

สรุปจะเอายังไง จะให้ฝุ่นไปรับจริงๆ ใช่มั้ย...ฝุ่นแค่บอกให้เกรซรอก่อน...!”

 แล้วดูเหมือนคู่สนทนาจะต้องหยุดลงเมื่อไอ้ฝุ่นมันเอาโทรศัพท์ออกจากข้างหูตัวเองแล้วเงยหน้าขึ้นมามองผมเซ็งๆ

อะไร

กูต้องไปรับเกรซ

ก็ไปดิ เดี๋ยวกูกินกุ้งนี้ให้หมดก่อนเดี๋ยวกลับ

เดี๋ยวกูช่วยมึงกินก่อน

ไม่เป็นไร กูไหว...

กูอยากแดก

และคำพูดของไอ้ฝุ่นพร้อมกับใบหน้าจริงจังก็ทำให้ผมเงียบกริบ ก่อนจะยอมหยิบกุ้งย่างตรงหน้ามาเอาใส่ปากโดยไม่สนทนากับไอ้คนตรงข้ามอีก

คุยทีไรอยากจะกระทืบมันทุกที

ให้ตายสิ

ผมกับไอ้ฝุ่นนั่งช่วยกันกินของที่อยู่ในกระทะและอยู่ด้านนอก และใช้เวลาไม่นานของกินที่อยู่ตรงหน้าก็หมดเกลี้ยงจนผมต้องนั่งลูบพุงด้วยความจุกเสียด และเมื่อหมดไอ้ฝุ่นมันก็ยกมือเรียกพนักงานให้มาเก็บเงินทันที โชคดีที่ใช้เวลาไม่นานมากเราทั้งคู่ก็สามารถเดินออกจากร้านด้วยหนังท้องที่ตึงแน่นโดยไม่เสียค่าปรับใดๆ

อิ่มจัง ~ผมพ่นลมหายใจออกมารัวๆ พลางลูบท้องตัวเองไปด้วยโดยมีไอ้ฝุ่นที่เดินขนาบข้างหันมามองด้วยใบหน้าขมวดคิ้ว

พุงยื่นเชียว

คนมันอิ่ม พอย่อยเดี๋ยวก็ยุบ

แดกยังกับยัดห่า มึงจะยุบมั้ย

ก็มึงไม่ช่วยกูกินนี่กว่า

ผมบ่นอุบก่อนจะมองหน้ามันเคืองๆ เมื่อนึกถึงตอนที่ช่วยกันกิน ไม่สิ เหมือนผมกินคนเดียวซะมากกว่าเพราะไอ้ฝุ่นมันกินไปแค่ไม่กี่อย่าง มันก็เริ่มลามือแล้วบอกว่า ไม่ไหวแล้วและจบด้วยที่มันนั่งมองผมกินจนกระทั่งเราหลุดจากการโดนปรับได้

กินเก่งก็ดีแล้ว จะได้โตไวๆ

กูโตแล้วเหอะ

เหรอ โตแล้วจริงดิไอ้ฝุ่นมันทำหน้าสงสัยพร้อมกับเข้ามารวบร่างของผมไว้แล้วใช้มืออีกข้างขึ้นยีหัวแรงๆ

ไอ้ห่าาา ~!”

ฮ่าๆๆเสียงหัวเราะของไอ้ฝุ่นมันดังลั่นจนผมได้แต่เก็บความเจ็บใจไว้ จนสุดท้ายมือที่ขยี้หัวผมแรงๆ ตอนแรก ตอนนี้กลับปรับเปลี่ยนเป็นลูบหัวเบาๆ แทนจนผมต้องเงยหน้ามองมัน เดี๋ยวกูจะไปส่งมึงก่อน

มะ...

ห้ามบอกว่าไม่เป็นไรแล้วไอ้ฝุ่นมันก็ยกนิ้วชี้หน้าผมทันที มันเป็นทางผ่าน จะไปส่งก่อน

เออๆในที่สุดผมก็ยอมแพ้แล้วดันร่างของมันออกพร้อมกับเดินลิ่วไปที่รถโดยไม่รอเจ้าของ ซึ่งแอบได้ยินเสียงหัวเราะเบาๆ จากคนด้านหลังด้วย แต่ก็ทำได้แค่แสร้งทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้แล้วเก็บกลั้นความประหม่าไว้

               เรื่องแค่นี้เอง...

               ทำไมต้องมีความสุขด้วยวะไอ้เอิร์ธ

 

 

เกรซ !”

เสียงตะโกนที่ดังจากข้างห้องทำให้ผมที่กำลังสวมหูฟังดูหนังผีต้องถอดหูฟังออกแล้วฟังเสียงนั่นด้วยความสงสัยว่าไอ้ฝุ่นกับแฟนมันทะเลาะอะไรกันอีก และอยากจะออกไปบอกว่าเสียงของมันนั้นตอนนี้ได้รบกวนคนอื่นๆ ไปเรียบร้อย

ขนาดกูที่ใส่หูฟังยังได้ยิน ละคนอื่นจะเหลือมั้ยเนี่ย

ผมที่ตอนแรกนั่งมึนงงยู่บนเตียงสุดท้ายก็ลุกขึ้นไปเปิดไฟห้องเป็นจังหวะเดียวกับที่เสียงเคาะประตูดังขึ้น ผมที่กำลังลังเลว่าจะเปิดดีมั้ย สุดท้ายก็ต้องยอมแพ้แล้วเปิดออกจนได้

และภาพตรงหน้าคือไอ้ฝุ่นที่ตอนนี้ใบหน้าคิ้วขมวดและแสดงออกว่าหงุดหงิดอย่างเห็นได้ชัด

ฝุ่น !” เสียงเรียกเสียงแหลมที่ดังขึ้นทำให้ผมต้องสะดุ้งเป็นจังหวะเดียวกับที่ไอ้ฝุ่นมันแทรกร่างกายเข้ามาในห้อง พร้อมกับดันประตูที่ผมเพิ่งเปิดออกให้ปิดลง ตามด้วยเสียงเคาะที่ดังมาจากด้านนอก ฝุ่น ออกมาหาเกรซเดี๋ยวนี้นะ !”

อะ...ไอ้ฝุ่น...

ผมที่ตอนนี้ตื่นตกใจกับเสียงเคาะประตูที่ดังขึ้นอย่างรุนแรงนั่นพร้อมกับหันไปเผชิญหน้ากับคนที่พึ่งเข้ามา ไอ้ฝุ่นมันมองหน้าผมแบบไม่แสดงสีหน้าอะไร ความหงุดหงิดโกรธเคืองเมื่อสักครู่ไม่ได้แสดงออกมาให้เห็นแล้ว ก่อนที่อีกฝ่ายจะเอื้อมมือไปกดปิดไฟภายในห้องจนมันดับมืดสนิท ไหนจะเสียงตะโกนที่ดังอยู่ด้านนอกจนทำให้ผมรู้สึกไม่ดีนัก แต่ก็ต้องชะงักเมื่อรู้สึกได้ถึงมือที่เอื้อมมาปิดที่หูทั้งสองข้างของผมไว้

ไม่ต้องฟัง...

...

ตอนนี้มีแค่กูกับมึงก็พอ


--------------------

ใครอยากบ่นอิฝุ่นสามารถติดแท็กในทวิต #มากกว่าความรู้สึก ได้นะคะ เดี๋ยวเก๊าตามไปส่อง

ขอบคุณที่ติดตามอ่านค่ะ ^^

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 65 ครั้ง

9 ความคิดเห็น

  1. #219 Blue club (@vainlyhope) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2562 / 07:02
    ผู้ชายที่ไม่ชัดเจนและวางเราไว้ตรงมือที่ 3 อ่ะ ถ้าเรียนด้วยกันสังคมมหาลัยหรือทำงานเอิร์ธคงโดนนินทายับแล้วอ่ะ ทำเหมือนเราเป็นเมียน้อย หนีปัญหา โคตรเด็ก โคตรเอาแต่ใจ เอิร์ธต้องถามตัวเองแล้วล่ะว่าอยากได้คนแบบนี้เป็นแฟนจริงๆเหรอ
    #219
    0
  2. #194 rattanalak44 (@rattanalak44) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2561 / 19:02
    ฝุ่นทำแบบนี้มันไม่ถูกนะ เกรซไม่ผิดเลย ที่เกรซงี่เง่าเพราะฝุ่นกำลังเปลี่ยนไปต่างหาก ผู้หญิงเขาดูออก
    แล้วตอนนี้เอริทก็กำลังตกอยู่ในถานะ มือที่3..
    #194
    0
  3. #171 khunkhai (@khunkhai) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2561 / 13:11
    อิ&@/;528฿-฿&;;เห้!!!--------->>> ฝุ่น!!!
    #171
    0
  4. #163 loognamfzt403 (@loognamfzt403) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2561 / 12:19
    เออว่ะ จะเอายังไงว่ะ
    #163
    0
  5. #115 cyjcjy (@tataporn_fy) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2561 / 03:09
    ฝุ่นเลวมาก คลุกอยู่กับเอิร์ธโดยไม่แคร์เกรซ แล้วพอนางจะทำบ้างกลับไปบอกนางงี่เง่างั้นงี้ สลักผักเถอะฝุ่น อึดอัดแทนเอิร์ธ
    #115
    0
  6. #90 IPA1 (@IPA1) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2561 / 18:55
    เลิกกันซะที
    #90
    0
  7. #89 Jeniiwa (@jew_jaa) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2561 / 03:05
    ขอให้รีบๆเลิกกัน สา~ธุ
    #89
    0
  8. #88 0930653088 (@0930653088) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2561 / 20:54
    ทำตัวน่ารำคาญเข้าไว้ชะนี ฝุ่นจะได้เลิกโลเล
    #88
    0
  9. #87 NEKO_NEKO23 (@NEKO_NEKO23) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2561 / 19:38
    ทำตัวน่ารำคาญเยอะๆเข้าเกรซผู้ชายเค้าจะได้ เอาไปเปรียบกับอีกคนได้ รำ!!
    #87
    0