ม า ก ก ว่ า ค ว า ม รู้ สึ ก (Y) -จบ-

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 10,825 Views

  • 221 Comments

  • 733 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    173

    Overall
    10,825

ตอนที่ 10 : มากกว่าความรู้สึก ตอนที่ 9

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1068
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 96 ครั้ง
    14 พ.ค. 61

ตอนที่ 9            

               “วันนี้เกรซไม่มาด้วยเหรอวะ”

               “ไปทำรายงานห้องเพื่อน”

               “แล้วนี่ใคร ?”

               “เพื่อนกู ชื่อเอิร์ธ”

               “เพื่อน แต่ใส่เสื้อคู่ ?”

               “เออ” ไอ้ฝุ่นมันตอบเพื่อนมันสามคนที่เจอกันอยู่แถวเซเว่นหน้าหอของมหา’ลัย และตอนนี้เราก็กำลังเดินหาซื้อของกินขึ้นไปตุน “กินเลย์ป้ะ ?”

               “กิน”

               “แสน็คแจ็คอ่ะ”

               “ได้หมด”

               “เอาแป๊บซี่หรืออย่างอื่น”

               “เอาอะไรก็ได้”

               “โอเค...” ไอ้ฝุ่นมันตอบแค่นั้นก่อนจะไล่หยิบของที่ถามผมทั้งหมด เมื่อหันไปทางเพื่อนมันทั้งสามคนที่ยืนจ้องอยู่ทำให้ผมได้แต่ยิ้มเท่านั้น

               เพื่อนของไอ้ฝุ่นมีสามคนที่จบมัธยมปลายด้วยกันมาและยังคบกันอยู่

               คนหนึ่งอ้วนๆ ขาวๆ หน้าตี๋ๆ เหมือนลูกคนจีนชื่อตี๋

               อีกคนชื่อเต้ ผิวเข้ม ดูดี แต่รอยสักที่น่ากลัวทำให้เหมือนพวกนักเลงไม่มีผิด

               ส่วนคนสุดท้ายเหมือนจะปกติที่สุดในกลุ่ม หน้าตาดี ตัวเล็กสุด แต่ดูเหมือนจะรั่วไปหน่อย

               เอ๊ะ หรือว่ามันไม่ปกติวะ

               ว่าแต่มันชื่ออะไรนะ...

               อ๋อ ป๊อด

               “นี่มึง...มึงเป็นเพื่อนไอ้ฝุ่นเหรอ” แล้วไอ้คนที่ผมคิดว่าปกติที่สุดมันก็ขยับเข้ามาแซะไหล่ผมใกล้ๆ หลังจากไอ้ฝุ่นมันเดินเข้าไปจ่ายเงิน โดยที่มีอีกสองคนยืนกดดันอยู่ด้านหลัง จนตอนนี้ผมไม่ต่างจากนักโทษที่โดนสอบสวนสักนิด

               “ใช่ รู้จักกันตั้งแต่เด็กอ่ะ”

               “จริงดิ ก่อนพวกกูอีกเหรอวะ !”

               “คิดว่าใช่นะ...”

               “พวกมึงไปคิดเงิน อย่าลีลา”

               “บ่นสัส พวกกูอุตส่าห์ลงมารอรับมึงนะเว้ย” คราวนี้ตี๋พูดขึ้นมาด้วยหน้าบึ้งๆ ด้วยร่างกายที่อ้วนแถมตัวยังขาวทำให้ผมมองว่ามันน่ารักเหมือนเด็กๆ

               “ลงมารับกูหรือมาหาอะไรแดก”

               “มาหาแดก !”

               แล้วทั้งสามคนก็พากันทำท่าฟึดฟัดซึ่งไอ้ฝุ่นมันก็ได้แต่ส่ายหัวก่อนจะถือถุงหิ้วมาหาผมที่ยืนรออยู่ด้านหลัง

               “มา กูช่วยถือ” ผมพูดขึ้นพลางแย่งของในมือไอ้ฝุ่นมา ซึ่งมันก็ไม่ได้ขัดจนกระทั่งของทั้งหมดมาอยู่ในมือของผม “คนเยอะ กูไปยืนรอข้างนอกนะ”

               “ไปด้วย” ไอ้ฝุ่นมันว่าก่อนจะเดินไปหาเพื่อนตัวเองที่ยืนจ่ายเงินอยู่ พร้อมกับกลับมาพร้อมกุญแจและคีย์การ์ดในมือ “ขึ้นไปรอพวกมันบนห้องกัน”

               “เฮ้ย ให้ขึ้นไปรอนะเว้ย !”

               “แต่ถ้ารอไม่ไหวก็จัดกันเลย !”

               “ห๊ะ...จัดอะไรวะ”

               “กูหมายถึงจัด...กระดาษรายงาน”

               “อ๋อ จัดเล๊ย ~

               เสียงหัวเราะที่ดังไล่หลังมาจนไม่เกรงใจคนในเซเว่นทำให้ไอ้ฝุ่นมันหันไปชี้หน้าเพื่อนมันอย่างคาดโทษ ส่วนผมที่เป็นส่วนหนึ่งของประเด็นนี้น่ะเหรอ

               อยากออกจากตรงนี้จะตายแล้ว

               “ป้ะ ขึ้นไปจัดกันเถอะ”

               “หา !?

               “หมายถึง ‘จัดกระดาษ’ ไง” ไอ้ฝุ่นมันขำออกมาหลังจากที่แกล้งผมได้ ตัวเองเลยมองมันค้อนๆ

               “มึงแม่ง...รู้งี้กูไม่มาดีกว่า”

               “ทำไม”

               “ทำไมมีแต่คนเข้าใจผิดวะ เพราะไอ้เสื้อบ้าๆ นี่แน่”

               “แล้วไม่ดีหรือไง”

               “อะไรดี”

               “เรื่องเข้าใจผิดวันนี้” ไอ้ฝุ่นมันยิ้มพลางมองหน้าผมในขณะที่เรามายืนอยู่หน้าห้องเพื่อนของมัน ผมที่นิ่งไปเพราะไม่เข้าใจสิ่งที่มันจะสื่อเลยได้แต่พยายามคิดทบทวน

               ...

               “มันจะดีได้ไงวะ ในเมื่อมันไม่ใช่เรื่องจริง” ผมพูดออกมาเสียงเบาทำให้คนที่กำลังไขห้องอยู่ต้องชะงัก ก่อนที่รอยยิ้มนั้นจะหุบลง ไอ้ฝุ่นมันหยุดการกระทำตรงหน้าทั้งหมดแล้วหันมามองหน้าผมด้วยท่าทีที่จริงจัง ซึ่งผมเองก็ได้แต่มองหน้ามันกลับ

               “ถ้ามันเป็นเรื่องจริง”

               “...”

               “มึงคิดว่ามันจะดีมั้ย ?” คำถามของไอ้ฝุ่นทำให้ผมเหงื่อซึมออกมาแบบไม่รู้ตัว จนเพิ่งนึกได้ว่าตัวเองเผลอพูดอะไรแปลกๆ ออกไปอีกแล้ว ตอนนี้เลยทำได้แค่ยืนนิ่งไม่กล้าขยับ ไม่กล้าอ้าปากพูด แค่จะกลืนน้ำลายยังลำบาก “เอิร์ธ ฝุ่นถามว่าดีมั้ย”

               ตึก ตึก ตึก...

               “กู...”

               “เฮ้ย ชักช้าว่ะ !”

               เสียงเจี๊ยวจ๊าวที่ดังขึ้นพร้อมกับตี๋ที่เดินเข้ามาแทรกกลางระหว่างผมกับไอ้ฝุ่น ซึ่งอีกสองคนก็เดินตามมาติดๆ แต่ดูเหมือนเราทั้งคู่จะไม่สามารถละสายตาไปจากกันได้เมื่อไอ้ฝุ่นมันยังคงมาที่ผมราวกับรอคำตอบ จนกระทั่งเสียงเรียกของทั้งสามคนจะเรียกสติพวกเราทั้งคู่ “เข้าห้องกันได้แล้วพวกมึง !”

               “อะ...อ๋อ...เออ” ผมพูดตะกุกตะกักหลังจากสามารถละสายตาจากไอ้ฝุ่นได้

               “ยังไม่ทันเข้าห้องก็จะจัดกันแล้วหรือไง ถ้าเป็นปลากัดนี่พวกมึงท้องไปแล้วนะเนี่ย ยืนจ้องตากันอยู่ได้”

               “ว่าแต่ใครท้องวะ”

               “นั่นดิ ใครท้อง”

               “ว่าไงไอ้ฝุ่น มึงหรือเพื่อนมึงท้อง ฮ่าๆๆๆๆ”

               ทั้งสามคนพากันหัวเราะ แต่ทั้งผมและคนข้างๆ ต่างไม่มีใครหัวเราะออกมาสักนิด จนกระทั่งไอ้ฝุ่นมันทำหน้าอารมณ์เสียแล้วพูดขัดขึ้น “หุบปาก”

               “...”

“กูกับไอ้เอิร์ธไม่ได้มาเป็นตัวตลกให้พวกมึง ถ้ามึงยังหัวเราะอยู่กูจะกลับเดี๋ยวนี้”

               “เฮ้ยๆ พวกกูขอโทษ” คราวนี้เป็นตั้มที่มีส่วนร่วมน้อยที่สุดเป็นคนเอ่ยปากขอโทษก่อน ซึ่งตี๋กับป๊อดก็ไม่ต่างกันรีบพากันขอโทษขอโพยไอ้ฝุ่นกันใหญ่ ส่วนผมก็ทำได้แต่จับไหล่มันแล้วบีบเบาๆ พูดได้แค่คำว่า ‘ใจเย็นๆ’ เท่านั้น จนกระทั่งสถานการณ์ซีเรียสเมื่อสักครู่จางลงในตอนที่ไอ้ฝุ่นมันเดินเข้าไปในห้อง

               “เออ ไม่เป็นไร”

               “คือมึง...ไม่โกรธพวกกูจริงๆ ใช่มั้ย” เสียงพูดเบาๆ จนแทบเป็นกระซิบจากไอ้ป๊อดทำให้ผมหันไปมอง แต่ดูเหมือนไอ้ฝุ่นมันจะได้ไม่สนใจเท่าไหร่ ก่อนที่ไอ้คนที่พูดเมื่อสักครู่มันจะขยับมานั่งไกล้ๆ ผมแล้วกระซิบ “เอิร์ธถามมันให้กูหน่อยดิ”

               “ไอ้ฝุ่นมันไม่โกรธหรอก”

               “จริงเหรอวะ ปกติมันไม่เคยสั่งให้พวกกูหุบปากเลยนะเว้ย”

               “วันนี้มันอารมณ์ไม่ดีหลายเรื่องน่ะ”

               “ทะเลาะกับเกรซอีกแล้วเหรอวะ”

               “ไม่ใช่หรอก...”

               “งั้น...”

               “กระซิบอะไรกัน” ไอ้ฝุ่นที่นั่งเปิดถุงเซเว่นหันมามองทางพวกเรา ซึ่งทำให้ผมกับไอ้ป๊อดถึงกลับแยกตัวออกจากันอัตโนมัติ

               “เปล่า...”

               “เอิร์ธมานี่ดิ” คราวนี้ไอ้ฝุ่นมันกวักมือเรียกผม ทำให้ตัวเองที่นั่งอยู่ไม่ห่างลุกขึ้นและเดินไปหามันทันที ก่อนจะนั่งยองๆ ตรงหน้าด้วยความสงสัยว่ามันเรียกผมทำไม “กินถั่วป้ะ”

               “ห๊ะ”

               “นั่งดีๆ” มันว่าก่อนจะกระตุกแขนผมให้นั่งลงตรงหน้ามัน ตัวเองก็นั่งตามแบบงงๆ พร้อมกับไอ้ฝุ่นที่ยื่นถุงขนมถั่วอบแห้งที่แกะแล้วมาทางผม “อร่อย”

               “...” ผมไม่ได้ตอบ ได้แต่หยิบของในถุงมากินและก็ทำได้แค่นั้นจนกระทั่งในห้องมันเริ่มเงียบเพราะทั้งสามคนที่วุ่นวายในตอนแรกตอนนี้กลับเข้าโหมดจับโน้ตบุ๊กคนละเครื่องแล้วเริ่มทำงาน ซึ่งไอ้ฝุ่นก็ไม่ต่างกัน หลังจากที่ตอนแรกมันเอาแต่ชวนผมกินของที่ซื้อมา บวกกับนั่งคุยโทรศัพท์กับแฟนบ้าง ตอนนี้กลับไปนั่งคู่กับตี๋แล้วตั้งใจจดจ่อกันอยู่ที่หน้าจอ ส่วนผมก็ทำได้แค่นั่งเฝ้าพวกมัน ร้อนก็ร้อน น้ำก็อยากอาบ จนตอนนี้แอบคันตามเนื้อตามตัว “เอิร์ธ”

               “ว่าไงวะ” ผมขานกลับในขณะที่กำลังเกาแขนของตัวเองอยู่ คาดว่าน้ำที่สาดมาโดนผมตอนนั้นคงจะเริ่มทำพิษแล้ว

               “ไปอาบน้ำไป ยืมชุดไอ้ป๊อดมันก่อน”

               “ได้เหรอ...”

               “ได้ดิ !” คราวนี้คนที่นั่งไม่ใกล้ไม่ไกลไอ้ฝุ่นพูดขึ้น และคาดว่าเจ้าตัวน่าจะเป็นเจ้าของห้องด้วย ก่อนที่คนพูดจะลุกขึ้นและเดินไปหยิบเสื้อผ้ากับผ้าเช็ดตัวให้ผมทันที และด้วยขนาดตัวที่ต่างกัน สิ่งที่ถูกยื่นมาให้กลับมาเพียงกางเกงบ็อกเซอร์ตัวเดียว “ตัวนี้ยานสุดละว่ะ”

               “ขอบใจมาก”

               ผมรับของทั้งหมดที่ถูกส่งมา รวมถึงแปรงสีฟันอันใหม่ที่ผมไม่คิดว่ามันจะมีให้ ก่อนจะลุกขึ้นแล้วเดินเข้าห้องน้ำ ใช้เวลาไม่นานด้วยความที่เกรงใจด้วยทำให้ผมอาบเสร็จด้วยเวลาอันรวดเร็ว ก่อนที่ผมจะเดินออกมาในสภาพกางเกงบ็อกเซอร์ตัวเดียว ซึ่งผมยืนนิ่งอยู่นานก่อนจะตัดสินใจหันไปพูดกับเจ้าของห้องอย่างลำบากใจ “มึง...”

               “ว่าไงวะ”

               “กูขอนอนบนเตียงได้มั้ย” ผมพูดขึ้นกับเจ้าของห้องทำคนที่นั่งอยู่รอบๆ ต่างหันมามองทางผม จนตัวเองเกิดประหม่าขึ้นมา

               อาบน้ำห้องเขาแล้ว มึงยังขอนอนห้องเขาอีก

               มึงนี่มันบ้าจริงๆ ไอ้เอิร์ธ !

               “เอาดิ” คราวนี้ไอ้ฝุ่นมันเป็นคนตอบแทน ซึ่งไอ้ป๊อดที่เป็นเจ้าของห้องก็ได้แต่พยักหน้าให้ ทำให้ผมที่เกิดอาการง่วงมานานต้องขอบใจยกใหญ่ “มึงนอนไปเลย พวกกูน่าจะอยู่ตรงนี้ยาวๆ”

               “ขอโทษนะเว้ย ที่ช่วยอะไรไม่ได้”

               “กูก็ไม่ได้คิดว่ามึงจะช่วยได้อยู่แล้ว”

               “อ้าว แล้วเอากูมาด้วยทำไมวะ”

               “อยากให้มาด้วยเฉยๆ”

               “...”

               “เป็นกำลังใจ”

               ...

               กริบดิ...

               “อะ...เออ งั้นกูขอไปนอนก่อนนะ...”

               ผมที่เกิดอาการประหม่าท่ามกลางสายตาอีกสามคู่ที่มองมาทางพวกเราด้วยความแปลกใจ ก่อนที่ผมจะเดินมาที่เตียงนอนที่ตั้งอยู่อีกมุมที่พวกนั้นนั่งทำงาน เมื่อขึ้นเตียงได้ตัวเองก็คว้าผ้าห่มมาห่มแก้อาการหนาวจากแอร์และเหตุการณ์เมื่อสักครู่ทันที

               เมื่อกี๊ไอ้ฝุ่นมันว่าอะไรนะ...

               ‘เป็นกำลังใจ’

               เมื่อคิดถึงคำที่มันพูดออกมา ใจผมก็เต้นแรงขึ้นเป็นเท่าตัว จนต้องพึมพำออกมาเพื่อลดอาการที่เกิดขึ้น “ไอ้บ้าเอ๊ย...”

               ใช่ มันบ้าจริงๆ

               และผมก็กำลังจะบ้าตามมันแล้วด้วย !!

              

              

               # เช้า

               “เอิร์ธ ตั้งสติ เดินดีๆ”

               “เออ...รู้แล้ว...” ผมพูดกลับไปด้วยน้ำเสียงงัวเงียหลังจากโดนไอ้ฝุ่นมันปลุกแต่เช้าเพื่อให้กลับไปที่อพาร์ทเม้นท์ และด้วยความขี้เกียจผมเลยแค่เปลี่ยนชุดกลับชุดเดิมเท่านั้น ทำให้พวกเราตอนนี้อยู่ในชุดคู่เหมือนเดิม โดยตัวผมกำลังเกาะราวบันไดอย่างแน่นหนา หลังจากโดนเร่งยิกๆ เพื่อที่มันจะกลับห้องไปอาบน้ำแต่งตัวไปเรียน แถมยังได้ซิ่งมอเตอร์ไซค์มาจนผมขาสั่นพับๆ

               แม่ง ลำบากกูตลอด

               “เมื่อคืนก็นอนอยู่คนเดียว ทำไมยังง่วงอีกเนี่ย”

               “ถ้ามึงไม่ปลุกจะไม่ง่วงเลย”

               “แล้วมึงจะนอนห้องเพื่อนกูจนสายเลยหรือไง”

               “ได้มั้ยล่ะ...”

               “ไม่ได้” ผมฟังคำตอบของไอ้ฝุ่นอย่างไม่ใส่ใจก่อนจะถอนหายใจออกมาเมื่อสามารถเดินขึ้นมาถึงชั้นหก เนื่องจากที่อพาร์ทเม้นท์ลิฟต์เสียอีกแล้ว และต้องรอสายๆ ถึงจะกลับมาใช้งานได้ “จะกลับห้องเลยมั้ย”

               “แล้วจะให้รออะไรวะ” ผมถามขึ้นพลางหาวออกมาเป็นตัวประกอบ ตอนนี้อยากจะกลับไปนอนในห้องเต็มที ซึ่งผมแอบแปลกใจไม่ได้ว่าทำไมไอ้ฝุ่นมันยังหน้าตาสดใสอยู่ ทั้งๆ ที่คนอื่นๆ สภาพไม่ต่างจากผมสักนิด

               “ไปมหา’ลัยกับกูป้ะ ?

               คำถามที่ดังขึ้นจากคนข้างๆ ทำให้ผมที่งัวเงียตอนแรกเงยหน้าขึ้นไปมองมันทันที “เดี๋ยวๆ ไอ้ฝุ่น มึงเป็นบ้าอะไรเนี่ย”

               “ไม่ได้บ้า”

               “งั้นมึงพูดเล่น ?”

               “เปล่า กูพูดจริงๆ”

               “บ้า กูจะไปทำไมเล่า !”

               “ก็ไป...”

               แอ๊ด...

               “ฝุ่น...” น้ำเสียงงัวเงียที่ดังขึ้นมาจากห้องของไอ้ฝุ่นทำให้ทั้งผมและมันต่างหันไปมองและสภาพของผู้หญิงภายใต้ชุดนอนตัวบางทำให้ทั้งผมและมันอดกลืนน้ำลายไม่ได้

               อึก...

               “ไอ้เอิร์ธ ห้ามมองแฟนกู !!” เสียงโหดๆ ของไอ้ฝุ่นทำให้ผมสะดุ้งเฮือกก่อนจะละสายตาและถอยออกมา

               “อะ...เออ งั้นกูกลับห้องไปนอนแล้วนะ”

               ผมที่พูดขึ้นแต่ไม่มีเสียงตอบกลับของคนที่เคยพูดกับผมก่อนหน้านี้สักนิด ซึ่งตอนนี้ไอ้ฝุ่นมันตรงเข้าไปดึงร่างแฟนมันเข้ามากอดอย่างหวงแหนโดยลืมไปแล้วว่าผมเคยอยู่ตรงนี้ “ออกมาสภาพนี้ทำไมห๊ะ ฝุ่นหวงรู้มั้ย !”

               “ก็เกรซคิดถึงฝุ่นนี่ แค่ได้ยินเสียงก็อยากออกมาหาจะแย่แล้ว”

               “เดี๋ยวฝุ่นก็เข้าห้องแล้ว”        

               “อย่าดุเกรซสิ...” เสียงที่หายไปพร้อมกับร่างทั้งสองคนที่หายเข้าไปในห้อง โดยเหลือแต่ผมที่ยังคงยืนอยู่หน้าประตูและกลายเป็นธาตุอากาศสำหรับบางคนไปแล้วได้แต่ยืนนิ่งอยู่แบบนั้น ในใจก็คิดได้อยู่เพียงอย่างเดียว

               เฮ้อ...

               เจ็บอีกแล้วกู

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 96 ครั้ง

16 ความคิดเห็น

  1. #214 totod (@totod) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 29 มกราคม 2562 / 23:01
    อีฝุ่น!
    #214
    0
  2. #186 rattanalak44 (@rattanalak44) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2561 / 10:51
    สงสารเอริทนะ.. สงสารเกรซด้วย ฝุ่นทำไมเป็นคนแบบนี้
    #186
    0
  3. #170 exoxoxo1122 (@exoxoxo1122) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2561 / 23:27
    ฝุ่นนี่ยังไงอ่ะ ทำเหมือนรู้สึกแต่ก็ไม่รู้
    #170
    0
  4. #110 cyjcjy (@tataporn_fy) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2561 / 01:52
    ทำไมฝุ่นแม่งไม่เลือกสักคนวะ ถึงแม้ว่าจะสับสนแต่ก็ความจะเลือกแค่สักคนได้แล้ว ยิ่งยื้อทุกฝ่ายมันจะยิ่งเจ็บรู้บ้างไหม!!! หัวร้อน
    #110
    0
  5. #42 nygst (@nonnie28) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2561 / 02:04
    เปลี่ยนพระเอกเถอะ
    #42
    0
  6. #41 0930653088 (@0930653088) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2561 / 08:24
    //แกร๊บ.หักไม้พาย กัปตันจะเอายังไง!!!
    #41
    0
  7. #40 jittrawa (@jittrawa) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2561 / 23:04
    จะว่าเป็นชู้ยังไม่ได้เลย ยังไม่มีสถานะ
    #40
    0
  8. #39 anusara81039 (@anusara81039) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2561 / 21:38
    อีฝุ่น สรุปจะเอาไง หืม หัวร้อนแล้วนะ
    #39
    0
  9. #38 momosonoerung (@momosonoerung) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2561 / 21:35
    กระทืบไม้พายทิ้งง กัปตันมันทรยศ ฮึ่ยยย
    #38
    0
  10. #37 NEKO_NEKO23 (@NEKO_NEKO23) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2561 / 21:12
    ว่าแล้วว่าต้องเป็นแบบนี้อ่ะ ขอจิกหัวฝุ่นทีได้มะ!!หมั่นนน!!!!
    #37
    0
  11. #36 Jeniiwa (@jew_jaa) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2561 / 20:41
    ฝุ่นเริ่มไม่น่ารักเเระ :(
    #36
    0
  12. #35 PPOR18 (@PPOR18) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2561 / 19:24
    งงกะฝุ่น กั๊กทั้งคู่ว่างั้น 😐😐😐
    #35
    0
  13. #34 yuki5555 (@yuki352010) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2561 / 18:36
    มันก็จะติดอยู่แค่ตรงฝุ่นอ่ะนะ​ จะเอายังไง​
    #34
    0
  14. #33 YOUI__LOL555 (@YOUI__LOL555) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2561 / 18:30
    ฝุ่น สรุปเอาไงเนี้ย -_-**
    #33
    0
  15. #32 AssamaMud (@AssamaMud) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2561 / 18:22
    ไรท์ไห้ฝุ่นเลิกกับเกรซส่ะเถอะน้าาาา
    #32
    0
  16. #31 wasawadeeaontao (@wasawadeeaontao) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2561 / 18:20
    <p>เอ๊ะ ฝุ่นจะเอายังไงกันแน่</p>
    #31
    0