FANFIC HARRY POTTER [AU,OC] : "BLUED DIARY บันทึกรักฉบับเรเวนคลอ"

ตอนที่ 1 : INTRO ผมอยู่เรเวนคลอ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 227
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 32 ครั้ง
    2 มิ.ย. 63

คุณเคยจินตนาการว่าตัวเองเป็นพ่อมดแม่มดไหม?เสกคาถาต่าง ๆ นา ๆ สื่อสารติดต่อกับสิ่งมหัศจรรย์นับหลายสายพันธุ์ ขี่ไม้กวาดไปได้ทุกที่ตามใจโผบิน หรือแม้กระทั่ง ได้เรียนในโรงเรียนคาถา พ่อมดแม่มดที่ยิ่งใหญ่และเก่าแก่ที่สุดในโลกนักเวทย์ล่ะ ใช่แล้ว ผมกำลังพูดถึง โรงเรียนคาถาพ่อมดแม่มดและเวทมนตร์ศาสตร์“ฮอกวอตส์”ที่ที่ผมเรียนมาแล้วราว ๆ 4 ปี และนี่ก็เป็นปีที่ 5 ของผม

ฮอกวอตส์จริงๆแล้วก็เป็นโรงเรียนประจำทั่ว ๆ ไปสำหรับเด็กวัยรุ่น มีเด็กมากมายหลายแบบ เราอาจจำแนกพวกเขาได้จากบ้านพักของพวกเขาทั้ง 4 หลัง

กริฟฟินดอร์– บ้านของนักเรียนผู้กล้าหาญ เลือดร้อน และกระหายชัยชนะ

ฮัฟเฟิลพัฟ– บ้านของนักเรียนผู้ซื่อสัตย์ ขยันอดทน เป็นมิตรกับทุกคนในโรงเรียน

เรเวนคลอ– บ้านของนักเรียนผู้ชาญฉลาด เปี่ยมด้วยความอยากรู้ และเป็นตัวของตัวเอง

สลิธีริน – บ้านของนักเรียนผู้ทะเยอทะยาน เต็มไปด้วยเล่ห์กลเพื่อชัยชนะของตนเอง

 

ถ้าถามว่าผมอยู่บ้านหลังไหน แน่นอนก็ต้องเรเวนคลอ ไม่ได้จะบอกว่าผมฉลาดอะไรขนาดนั้นนะ ผมแค่ชอบอ่านหนังสือ ใช้เวลาว่างกับมัน ทุกทุกหน้าที่เปิดอ่านเหมือนเปิดโลกทัศน์อีกมิติของตัวเอง ได้ปลดปล่อยจินตนาการอย่างอิสระ เรียกได้ว่าผมผูกพันกับพวกหนังสือเลยล่ะ ผมเริ่มอ่านหนังสือเพราะคุณย่าเป็นคนชักชวน หลังจากนั้นผมก็ติดมันงอมแงม ขั้นเสพติดมันเลยทีเดียว วันวันนึง ผมจะอ่านไม่ต่ำกว่า 7 เล่มได้ ที่ผมชอบอ่านเป็นพิเศษ จะเกี่ยวกับพวกสัตว์มหัศจรรย์นานานับหลายสายพันธุ์ ยิ่งการที่ได้เข้าเรียนที่ฮอกวอตส์ด้วยเนี่ย ก็เปรียบเหมือนมีโอกาสเข้าใกล้พวกเขาได้ตามที่ใจต้องการเลย ไม่รู้ว่าเป็นแค่ผมคนเดียวไหม แต่ผมว่าพวกเขามีความสวยงามในตัวเองที่แตกต่างกัน ก็เหมือนกับคนเรานั่นแหละ

 

เพราะว่าขลุอยู่แต่กับหนังสือ ผมเลยไม่ค่อยมีเพื่อนเยอะเหมือนคนอื่นเขา จะมีก็แต่เพื่อนที่สนิทที่อยู่บ้านเดียวกัน วันวันก็คุยกันอยู่สองคนเรื่องหนังสือหนังหานี่แหละ ผมคงจะวุ่นกับพวกมันมากไป แม้จะวัยรุ่นแล้วก็ตาม รู้ตัวอีกที หันไปทางไหนก็มีแต่คนมีคู่กันแล้ว ถามว่าอิจฉาไหม?

ไม่เลยสักนิด

 

ถ้าผมจะเทใจและเวลาทั้งหมดให้ใครสักคน ก็คงเป็นพวกหนังสือนี่แหละ เรื่องความรักอะไรพวกเนี้ย เป็นเรื่องไกลตัวสำหรับผมมากๆ คิดว่าถึงจะเรียนมาจนถึงปี 5 ที่ตอนนี้ก็อายุ 15 ปีแล้ว ก็คงจะเป็นอีกปีที่เหมือนเดิม อยู่กับหนังสือ การเรียน เป็นวงจรอย่างงี้ไปเรื่อย ๆ คงไม่มีอะไรมากหรอกนะ

 

จนผมได้รู้...ว่าผมคิดผิด...บางคนนอกจากตำราและความรู้ที่ทำให้ผมรู้สึกใจเต้น เขาเดินเข้ามา แล้วทุกอย่างก็เปลี่ยนไป แบบที่ไม่ทันตั้งตัว

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 32 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

9 ความคิดเห็น

  1. #1 icesupicha (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2563 / 00:39

    อร๊ายยย~ ชอบจังเลย "บางคนนอกจากตำราและความรู้ ทำให้ผมรู้สึกใจเต้น เขาเดินเข้ามา แล้วทุกอย่างก็เปลี่ยนไป"

    https://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/jj-big-09.png

    #1
    0