[Haikyuu] I will be waiting you

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 163 Views

  • 1 Comments

  • 9 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    7

    Overall
    163

แนะนำเรื่องแบบย่อๆ

ทั้งๆที่จะบอกแล้วแท้ๆ ทำไมโชคชะตาถึงเล่นตลกหละ


ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
     คุยกันก่อนนนนน

     เรื่องของหนูวิสไปได้แค่ไม่กี่ตอน ไรต์ก็แต่งเรื่องสั้นต่อซะแล้ว 555 แต่ที่จริงแล้วไรต์เขียนเรื่องนี้ก่อนเรื่องของหนูควีนซะอีก รอบนี้ไรต์ขอเขียนแนว BL ค่ะ ไรต์เมนเรือ #Koroken ค่าาาาาา ใครที่ไม่อ่านแนวนี้ก็กดออกได้เลย บ่ ว่า 
เรื่องนี้เกิดจากความต้องการสนองนีดตัวเองล้วนๆเลย 555 ขอให้สนุกนร้าาาา

จากไรต์


_____________________







[Fic Haikyuu]

...I will waiting you...



_______________________



เรื่องในตอนนี้ อัพเดท 25 มี.ค. 62 / 19:05

บันทึกเป็น Favorite


About : Kuroo Tetsuro × Kosume Kenma
Rating : PG
Author : Mini_Princess
Synopsis : “เคนมะ...ฉันขอโทษ”
“นายคงรอมานานมากเลยสินะ”
“ฉันขอโทษสำหรับ...”
“...สำหรับการรอคอยของนาย...”
“...ขอโทษจริงๆ”



     แอ๊ด~


     “...”


     เสียงเปิดประตูของผู้มาใหม่ดังขึ้น ใบหน้าหล่อดูเศร้าหมองเมื่อมองร่างบางบนเตียงที่ยังคงนอนไร้สติ แต่หัวใจยังคงเต้น ลมหายใจยังคงมีเพียงแค่หลับไปอย่างไม่รู้วันเวลาที่เจ้าของร่างนั้นจะตื่น


     ‘คุโรโอะ เท็ตสึโร่’ จำได้ว่าวินาทีที่รู้ว่าคนตรงหน้าโดนรถชนกลางสะพานอย่างจังเขาแทบจะล้มลงมันซะตรงนั้น แล้วคนที่ชนมันก็หายตัวไปจากรถ แล้วเผอิญรถที่มันขับดันเป็นรถเช่า แล้วก็ เผอิญของเผอิญอีกทีเมื่อรู้ชื่อคนขับแต่กลับไม่มีตัวตนในทะเบียนราษฎร เขาละเจ็บใจเหลือเกิน


     หลังจากไปคุยกับตำรวจเสร็จคุโรโอะรีบบึ่งมาที่โรงพยาบาลทันที เป็นเวลาจวบกับที่ร่างเล็กออกมาจากห้องฉุกเฉิน ใบหน้าของคนบนเตียงคนไข้ดูซีดเซียว ทั้งยังนอนนิ่ง การหายใจก็ดูเหมือนจะ แผ่วลงราวกับร่างบนเตียงคนไข้นั้นกำลังจากไปคุโรโอะรีบเดินเข้าไปหาแพทย์หนุ่มที่ยืนคุยอยู่กับคุณนายโคซึเมะ


     “หมอครับ! เคนมะเป็นไงบ้างครับ”


     “อ่า...คนไข้อยู่ในขั้นปลอดภัยแต่...”


     คุโรโอะเกือบจะเบิกยิ้มกว้างแต่เมื่อได้ยินหมอพูดคำว่าแต่ คุโรโอะถึงกับหุบยิ้ม


     “แต่อะไร...ครับหมอ”


     “...แต่ตัวคนไข้อยู่ในสภาวะเจ้าชายนิทราครับ”


     เกือบจะทันทีที่หมอพูดจบร่างของคุโรโอะแทบจะล้มทั้งยืนน้ำตาที่กลั้นเอาไว้พรั่งพรูออกมาราวกับว่าทุกสิ่งทุกอย่างในชีวิตของเขาพังทลายหายไปเสียสิ้น


     ปกติแล้วคุโรโอะเป็นคนที่เข้มแข็งและอดทนแต่ตอนนี้ไฉนเขาถึงรู้สึกอ่อนแอ...อ่อนแอขนาดไม่สามารถปกป้องคนที่เขารักไว้ได้เลยแม้แต่น้อย


     “คุณคือคุโระใช่ไหมครับ”


     “อ่า...ครับ”


     “คนไข้ฝากสมุดนี่ให้คุณครับ”


     คุโรโอะหยิบสมุดเล่มหนามาจากมือของหมอสมุดที่ยื่นให้นั้นมีสีแดงสด ตรงกลางปกมีรูปแมวสองตัวนั่งหันหลังคู่กัน ตัวนึงเป็นแมวดำส่วนอีกตัวเป็นแมวสามสี มันทำให้เขานึกถึงเขาและคนที่เขารัก


     “คนไข้ใช้แรงฮึดสุดท้ายบอกผมว่า ‘ฝากให้คุโระ ห้ามร้องไห้นะ’ น่ะครับ”


     รู้สึกอยากจะร้องไห้แต่เขาก็จะไม่ร้อง เขาต้องเข้มแข็งเข้าไว้ เพราะคุโรโอะไม่ต้องการให้คนที่หลับไหลไร้สติมารู้สึกลำบากใจซักเท่าไหรนัก


     “ผมย้ายคนไข้ไปห้อง0104 แล้วนะครับ ญาติสามารถเข้าไปเยี่ยมได้เลยนะครับ”


     แล้วหมอก็เดินออกไป คุโรโอะจัดแจงลาคุณนายโคซึเมะ พร้อมกับบอกว่าจะเฝ้าลูกของเธอให้ ก่อนจะรีบวิ่งไปยังลิฟต์เพื่อขึ้นไปหาคนที่หลับไม่ได้สติที่ชั้น3


     กลับมาปัจจุบัน


     คุโรโอะหยิบไดอารี่สีแดงสดที่ยังไม่ได้อ่านขึ้นมา ค่อยๆบรรจงเปิดไดอารี่เล่มนั้น




‘...My Diary About My Waiting Love...’

‘...Start Writing in 02•14...’

‘...I write diary because I want to tell my 

life in the deep love ...’




     พลันหัวใจเริ่มกระตุ้นความอยากรู้ รักที่รอคอยของคนร่างเล็กตรงหน้า คนที่เป็นถึงเพื่อนที่เขาสนิท คนที่มักจะบอกเรื่องทุกอย่างที่กังวลใจกับเขาเสมอ แต่ทำไมถึงมาเขียนลงในนี้(โชคดีที่คุโรโอะไม่ค่อยฉลาดอังกฤษซักเท่าไหรนัก)มือหนาใหญ่ค่อยๆพลิกหน้ากระดาษไปหน้าต่อไป


     02•14 •Evening

     Lonely


     ‘วันนี้คุโระไม่ได้กลับบ้านด้วยกัน เหงาจัง’


     คุโรโอะกวาดสายตาอ่านข้อความสั้นที่ทำให้เขารู้สึกดีแทบจะเป็นบ้า เพราะอย่างน้อยก็ได้รู้ว่าคนร่างเล็กรักเขาแค่ไหน มือหนาค่อยๆเปิดต่อไป อีกหน้า



     03•14•Afternoon

     Your Chocolate



     ‘วันนี้คุโระใจร้ายชะมัดเลย คุโระไม่รู้ตัวเลยรึ ไง ว่าอยากได้ช็อคโกแลตจากคุโระที่สุดน่ะŏ_ŏ’



     คุโระอมยิ้มเล็กน้อย พฤติกรรมราวกับเด็กขี้ งอนในวันนั้นก็เพราะว่าอยากได้ช็อคโกแลตจากเขาเพียงแค่นั้นเอง จากนั้นเขาก็ค่อยๆพลิกหน้า ต่อไป



     05•18•Evening

     So Smile



     ‘วันนี้คุโระเอาแต่ยิ้มทั้งวันเลย เพราะใครกันน๊า’



     คนที่กำลังอ่านนั้งอมยิ้ม ในวันนั้นคนที่นอนบนเตียงติดกิ๊บที่เขาซื้อให้ก็เลยดีใจสุดๆ เลยยิ้มทั้งวันเลย คุโรโอะคิด มือนั้นก็ค่อยเปิดไดอารี่ไป เรื่อยๆ ก่อนจะสะดุดกับเลขวันที่คุ้นเคยเหลือเกิน



     09•11•Night

     Bad day



     ‘555+ วันนี้คุโระซื่อบื้อชะมัดเดินเกือบชนกำแพงดีนะที่วิ่งเอาหัวไปกันก่อน เจ้าตัวว่าใหญ่เลย ว่ามา ขวางทางทำไม เล่นซะปวดจิตเลย



     555...


     55...


     5...





     คุโระไม่รู้ตัวเลยรึไงกันที่ทำก็เพราะเป็นห่วง แต่ทำไมกลับโดนว่าละ แถมยังหัวแตกอีก เฮ้อ...ไม่คุ้มเลยเนอะ ได้ทั้งเจ็บใจแล้วก็เจ็บตัว แย่จัง’


     ร่างสูงนั่งนิ่งงันไม่อมยิ้มหรือยิ้มเหมือนสามหน้าที่แล้ว เพราะวันนั้นไปสายเลยไม่ทันได้สังเกตหัวของร่างเล็กที่เหมือนจะมีเลือดเล็กน้อยแต่เพราะรีบเลยมองข้ามไป ตัวเขานี่แย่จริง คนที่กำลังอ่านคิดด้วยสีหน้ารู้สึกผิด



     ช่วงหลังๆ คนที่กำลังหลับไม่ได้สติเขียนไดอารี่ถี่น้อยลงไปมาก คุโรโอะคิดในขณะที่มืออีกข้างปิดไดอารี่อย่างเบามือ เพราะกลัวว่าจะขาดแต่ละหน้าที่เปิดอ่านเนื้อหามีความสุขบ้างเศร้าบ้าง แตกต่างกันไป จนไปสะดุดกับเลขวันและ เดือนที่เจ้าของมันวาดอุ้งเท้าไว้ด้านหลังเหมือนเน้นย้ำเหตุการณ์ในวันนั้น ราวกับว่ามันสร้างบาดแผลไว้ในใจให้เจ้าของไดอรี่อย่างมาก มิหนำซ้ำบนกระดาษของหน้านั้น เต็มไปด้วยคราบน้ำตาคุโรโอะค่อยๆกวาดสายตาอ่านข้อความที่ดูยาวเป็นพิเศษ...



    10•16•Evening ????

     My Birthday

 

     ‘วันนี้คุโระใจร้ายชะมัดเลย ไม่เคยเห็นใคร ใจร้ายเท่าคุโระมาก่อนเลย คำว่าเพื่อนที่มีให้มาเกือบ10 ปีเนี่ย มันไร้ค่าขนาดนั้นเลยหรอ เราสนิทกันมานานมากเลยนะ ทำไมถึงให้ความใส่ใจกับผู้หญิงคนนั้นมากกว่าฉันละ หรือเพราะว่าฉันน่าเบื่อขนาดนั้นเลยหรอ ทำไมกัน...ทั้งๆที่วันนี้เป็นวัน- เกิดฉันแท้ๆ’



     คุโรโอะตกใจมาดงกจนเกือบทำไดอารี่ร่วงวันนั้นเขาเป็นอะไรกัน เขานี่บ้าจริง เขาลืม...ลืมวันสำคัญแบบนี้ไปได้ยังไง คุโรโอะแทบจะกลั้นใจตายให้ได้มันซะตรงนั้น นอกจากจะลืมวันเกิดคนที่หลับอยู่แล้ว เขายังเผลอตะคอกใส่อย่างแรงแล้วก็บล็อกเมลล์ บล็อกเบอร์โทรของร่างบางไป ถึง 3 วันเลยทีเดียว เช่นเดียวกับคนตรงหน้าที่ไม่ยอมเข้าชมรมเลยถึง 3 วันและตัวเขาเองก็ไม่ได้เห็นหน้าเจ้าของไดอารี่นี้ถึง 3 วัน คุโรโอะคิด พลางเอามือเสยผมเล็กน้อย


  
   จู่ๆหน้าของไดอารี่ก็ถูกพัดไปเรื่อยๆด้วยลม แอร์ ร่างสูงรีบจับหน้ากระดาษเพื่อไม่ให้มันพัดแต่คนตัวสูงต้องชะงักกับวันที่เขียนไดอารี่ พลันหัวใจดิ่งวูบ มือรีบคว้าตัวไดอารี่ให้เข้าใกล้ระยะสายตามากยิ่งขึ้น เขากวาดสายตาอ่าน...



     11•17•Morning ????

     H.B.D. Kuroo Tetsuro!



     ‘วันนี้วันเกิดคุโระละ เลยจะเอาของขวัญไปให้จะว่าไปมันก็ตลกนะ รู้สึกว่าวันนี้ดวงมันจะถึงคาดชอบกลนะ แต่ถ้าถึงคาดจริงๆก็อยากจะเขียนระบายครั้งสุดท้าย


     ขอบคุณที่ดูแลกันมาตลอดสิบปีนะ อยากจะบอกว่าคุโระเป็นที่สุดของทุกเรื่องเลย โดยเฉพาะเรื่องความรัก ฉันน่ะ รักคุโระที่สุดเลย อยากจะเป็นเจ้าสาวให้คุโระ อยากจะอยู่เคียงข้างไปด้วยกันตลอด แล้วคุโระละ...คุโระ ว่ า ย ั ง ไ ง’



     ตัวหนังสือนั้นดูราวกับใช้แรงฮึดสู้ขึ้นเขียน นอกจากนั้นทั่วกระดาษในหน้านั้นยังเต็มๆไปด้วย รอยเลือดที่ยังไม่ถึงกับแห้งดีนัก คุโรโอะลูบไป รอบๆรอยเลือดของคนที่เขารัก เหมือนหัวประกายไอเดียบางอย่างขึ้นมา คุโรโอะรีบทำตามสิ่งที่เขาคิดได้ทันทีด้วยหน้าที่มุ่งมั่น..

.

.

.

.

.

.


     บัดนี้‘คุโรโอะ เท็ตสึโร่’ย้ายจากนั่งบนเบาะมานอนฟุบอยู่ข้างเตียงคนตัวเล็ก มือหนากุมมือบาง ราวกับว่ากลัวคนตัวเล็กจะหายไป...หายไปจากเขาตลอดกาล


     
     “เคนมะ...นายทนไปได้ไงยังไงกัน”


 
    “นี่...นายรอมานายมากสินะ”



     “ขอโทษนะ...แต่นายไม่จำเป็นต้องรอแล้วนะ”


     
     “ตื่นสิ...เคนมะ ตื่นมาให้กอดหน่อย...”

     
     คุโรโอะเอ่ยกับคนตรงหน้า พร้อมกับบีบมือคนตรงหน้าเบาๆก่อนฟุบลงนอนกับมือของคนร่างเล็กเป็นเวลาจวบกับที่หน้าไดอารี่พัดมายังหน้าที่มีรายมือของคนร่างสูงเขียนด้วยความตั้งใจ...





                    ‘คร้าบๆสัญญากันแล้วนะ... 

                                    ...ว่าเราจะอยู่ด้วยกันตลอดไป’






END? 



 



.


.


.


.


.


.




     มือบางของเคนมะบีบกลับเบาๆ

.

.

.


     “งั้นหรอ...ขอบคุณนะ คุโระ”




...TBC?

ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ Chibi_U จากทั้งหมด 3 บทความ

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

1 ความคิดเห็น

  1. #1 Zevia-san (@natchayanurse20) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 25 มีนาคม 2562 / 12:30

    งุ้ยยยยยยยย​ น้ำตาไหล่T^T
    #1
    4
    • 25 มีนาคม 2562 / 19:27
      อุ้ยยยยยยยย​ เขียมเม้นผิดเรื่องงง
      อยากได้คู่โออิคาวะกับคาเงยามะค้าาาา
      #1-3
    • 25 มีนาคม 2562 / 19:48
      ได้ค่าาาาาา
      #1-4