ท่านเรียกใครว่าหวางเฟย(รีไรท์)

ตอนที่ 7 : ตอนที่ 7 ตำราเก่าแก่

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 43,858
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 642 ครั้ง
    28 เม.ย. 63


ตอนที่ 7

ตำราเก่าแก่

 

 

 ไป๋เฟิ่งที่ตื่นนอนก็ลุกขึ้นมาอาบน้ำจัดการตัวเองอย่างอารมณ์ดีวันนี้นางจะได้ออกไปนอกจวน  เมื่อวานกว่าพี่ชายนางกลับจวนก็มืดค่ำจึงทำให้ไม่ได้ออกไปแต่นางก็หาได้แง่งอนไม่ เนื่องจากสีหน้าของท่านพ่อและพี่ชายนางดูไม่ค่อยดีนักบรรยากาศตึงเครียดแผ่ปกคลุมไปทั่ว

 

          นางเดินออกจากเรือนพร้อมเสี่ยวจูมุ่งตรงไปหาพี่ชายที่จะพานางไป ระหว่างที่กำลังเดินไปไปหาพี่ชายนางสัมผัสได้ถึงเหล่าเงาที่เพิ่มมากขึ้นกว่าเดิมทำให้นางขมวดคิ้วไม่ชอบใจนัก  ไป๋เฟิ่งเป็นคนที่มีประสาทรับสัมผัสเฉียบคมมาตั้งแต่เด็กเพียงมีคนเข้าใกล้รัศมีไม่เกินครึ่งลี้* แม้ว่าคนผู้นั้นจะวรยุทธสูงมากเพียงใดแต่ถ้าหากสัมผัสได้ถึงพลังปราณเพียงน้อยนิดนางก็สามารถรับรู้ได้จึงทำให้นางรู้สึกอึดอัดเวลาที่มีคนมากมายเช่นนี้คอยตามติด 


          พี่ใหญ่ข้าพร้อมแล้วเจ้าค่ะ ไป๋เฟิ่งเอ่ยเมื่อเห็นพี่ชายยืนรอที่หน้าหน้าประตูจวนที่ยังอยู่ในภวังค์ความคิดของตนเอง


          คาราวะท่านรองแม่ทัพเจ้าค่ะ เสี่ยวจูเอ่ยคาราวะคุณชายใหญ่ของจวน


          ไป๋เทียนที่ยืนคิดเรื่องต่างๆอยู่ก็ชะงักเล็กน้อยก็หันมาตอบน้องสาวตนที่เดินมาพร้อมสาวใช้คนสนิท


          เมื่อเจ้าพร้อมแล้วก็ไปกันเถิดรีบไปรีบกลับ


          เจ้าค่ะ ทั้งคู่ขึ้นรถม้าของจวนไปยังตลาดระหว่างที่รถม้ากำลังเคลื่อนตัว ไป๋เฟิ่งลอบมองหน้าพี่ชายตนที่ดูเหมือนมีเรื่องให้ขบคิดตลอดเวลา


          พี่ใหญ่มีเรื่องไม่สบายใจอันใดหรือเจ้าคะ ไป๋เฟิ่งเอ่ยถามพี่ชายตน


เจ้ารู้หรือ  ไป๋เทียนมองน้องสาวเขาที่คงมองออกถึงความกังวลที่เขาเป็น


          เกี่ยวกับที่การที่เหล่าเงาเพิ่มขึ้นใช่หรือไม่เจ้าคะ 


          เจ้ารับรู้ถึงการมีอยู่ของพวกเขาหรือ!!!”เขาถามด้วยความตกใจ  เหล่าเงาที่ท่านพ่อส่งมาคุ้มครองท่านแม่กับเฟิ่งเอ๋อร์ถือว่าเป็นผู้มีวรยุทธไม่ต่ำกว่าขั้นหกวิชาพรางตัวล้วนยอดเยี่ยมเหมาะแก่การตามติดบุคคลหรือส่งไปสอดแนมศัตรูหากแต่น้องสาวเขากลับสัมผัสถึงการมีตัวตนของเหล่าเงาได้นับว่าเป็นเรื่องประหลาดไม่น้อยเขาคงต้องหาทางคุยกับท่านพ่อเรื่องนี้


          เจ้าค่ะข้าอึดอัดยิ่งนักการที่รับรู้ได้ว่ามีคนคอยจ้องมองนั้นไม่ใช่ความรู้สึกที่ดีสักเท่าใด


          หากเจ้ารู้แล้วถ้าเช่นนั้นคงไม่อาจปิดปังเจ้าได้ เขาถอนหายใจแล้วเล่าเรื่องราวให้น้องสาวฟังทั้งหมดรวมถึงบางอย่างที่อาจจะเกิดเพื่อเป็นการช่วยกันระมัดระวังมากยิ่งขึ้น


          ไป๋เฟิ่งที่นั่งฟังเรื่องราวทั้งหมดก็มึนงงเล็กน้อยเหตุใดเรื่องราวถึงได้วุ่นวายยิ่งนัก  นางอยากอยู่อย่างสงบไม่ได้หรืใบหน้างามสีหน้าออกยุ่งเหยิงเช่นนี้นางต้องทนอึดอัดเพื่อความสบายใจของทุกคนไปสักพัก


          ด้านไป๋เทียนที่เล่าเรื่องให้น้องสาวฟังก็รู้สึกดีขึ้นเพราะตนเองก็ไม่รู้ว่าจะปิดน้องไปได้แค่ไหนไป๋เฟิ่งถึงแม้จะดูเอื่อยเฉื่อยไปบ้างแต่นางเฉลียวฉลาดไม่แพ้ผู้ใด รถม้าของทั้งสองคนวิ่งผ่านยังตลาดที่มีผู้คนออกมาจับจ่ายซื้อของกันอย่างเนืองแน่น ไป๋เฟิ่งมองออกไปยังด้านนอกรถม้าเห็นของข้าวของมากมายท่าทีเฉยชาก็เปลี่ยนเป็นกระตือรือร้นขึ้น นานทีนางจะได้มีโอกาสออกมาก็ต้องกอบโกยแล้วยิ่งมีพี่ชายมาด้วยงานนี้ไม่ต้องเสียสักตำลึงเลยก็ว่าได้เหตุใดนางจะไม่ยินดีเล่า


          เจ้าจะแวะที่ใดก่อนหรือไม่เฟิ่งเอ๋อร์


          ไม่เจ้าค่ะข้าจะไปร้านฟู้หยวนแล้วจะไปหาตำราใหม่ๆที่ร้านแถวนั้นซักหน่อยนางเอ่ยถึงร้านขนมชื่อดังที่เมื่อครั้งก่อนอดได้ชิมเพราะมีคนชิงกินของนางไปก่อนเมื่อคิดถึงหน้าของคนที่ได้กินขนมของนางไปก็อดรู้สึกขัดเคืองในใจไม่ได้ถึงแม้ว่าจะไม่ใ่เรื่องใหญ่อันใดก็ตาม

          เป็นเช่นนั้นข้าจะไปทำธุระแถวนี้ซักหน่อยหากเจ้าซื้อของเสร็จแล้วมารอที่รถม้าที่หน้าโรงเตี๊ยมเผิงหยู”เยี่ยไป๋เทียนกล่าวกับน้องสาวเมื่อลงมาจากรถม้า


          เจ้าค่ะ  


          เสี่ยวจูดูแลนายเจ้าให้ดีเยี่ยไป๋เทียนกำชับสาวใช้ตัวน้อยของน้องสาวก่อนจะเดินจากไปอย่างไม่ห่วงมากนักเพราะมีเหล่าเงาคอยคุ้มครองอยู่

 

 

          เยี่ยไป๋เฟิ่งรอเสี่ยวจูไปซื้อขนมมาให้นางเช่นคราวก่อน ส่วนนางก็ไปรอที่ใต้ต้นไม้ต้นเดิมชาวบ้านที่มาผ่านไปมาแถวนั้นก็เหลือบมองสตรีที่ยืนพิงต้นไม้ดั่งเช่นคราวก่อนอย่างเคลิบเคลิ้มแต่ก็ไม่กล้ามีใครไปรบกวน  เมื่อได้ขนมมาแล้วใบหน้านิ่งเฉยก็ขยับแย้มยิ้มใต้้าคลุมอย่างสุขใจ


          นางและเสี่ยวจูเดินเรื่อยๆอย่างไม่รีบเร่งไปยังร้านขายตำราที่อยู่ไม่ไกลจากร้านขนมมาก  ร้านตำราที่อยู่ละแวกนี้มีเพียงร้านสองร้านแต่ก็คงมีหนังสือที่นางต้องการบ้างล่ะนะเยี่ยไป๋เฟิ่งเดินมาเรื่อยๆก็เจอหน้าร้านขายตำราที่อยู่ตรงมุมถนน


          มีร้านตำราอยู่ตรงนี้ด้วยหรือ?” นางพึมพำกับตนเองเท่าที่นางทราบแถวนี้มีร้านขายตำราเพียงสองสามร้านเท่านั้น ร้านตรงหน้าเป็นร้านที่ดูเก่าซอมซ่อเล็กๆ มีชั้นวางหนังสืออยู่ไม่กี่แถวไม่พบคนในร้านแม้แต่คนเดียวนางกวาดสายตามองด้วยความแปลกใจ


          คุณหนูเจ้าคะร้านนี้ดูน่ากลัวยิ่งนักไปร้านอื่นเถิดเจ้าค่ะ เสี่ยวจูบอกคุณหนูของตนพร้อมมองไปบริเวณรอบๆร้าน


          คุณหนูผู้นี้ต้องการตำราแบบใดหรือ?”เสียงเย็นเอ่ยขึ้นพร้อมกับเจ้าของเสียงที่ปรากฏตัวขึ้นอย่างเงียบเชียบ


          ทั้งไป๋เฟิ่งและเสี่ยวจูสะดุ้งเฮือก หันกลับมามองทางด้านหลังตนแล้วพบชายชราผู้หนึ่งที่มีใบหน้าราบเรียบ  ท่าทางนิ่งสงบมองมายังไป๋เฟิ่ง  นางรู้สึกขนลุกอย่างไม่รู้สาเหตุกับสายตาที่ชายชรามองมายังที่ตน  อีกอย่างคือนางไม่สามารถสัมผัสได้ถึงการมีตัวตนของชายชราผู้นี้จนกระทั้งเขาปรากฏตัว


          ข้าเพียงเดินผ่านมาเจ้าค่ะไม่ทราบว่าตรงนี้มีร้านขายตำราอยู่ 


          ร้านข้านั้นออกจะซอมซ่อไปบ้างจึงไม่ค่อยมีคนอยากเข้ามานักเหมือนร้านใหญ่ๆทั่วไป ชายชราตอบอย่างสบายๆไม่มีท่าทีเดือดร้อนกับการที่ไม่มีคนเข้าร้าน


          แล้วท่านต้องการตำราแบบใดหรือร้านข้ามีตำราทุกแบบที่ท่านต้องการอย่างแน่นอนชายชรากล่าวอย่างโอ้อวด


          ทุกแบบหรือเจ้าคะ 


          แน่นอนขอเพียงเจ้าเอ่ยมา


          ข้าต้องการตำราฝึกลมปราณเจ้าค่ะทันทีที่ไป๋เฟิ่งเอ่ยขึ้นทุกอย่างตกอยู่ในความเงียบ นางคิดว่าชายชราคงไม่มีหนังสือเล่มที่กล่าวอย่างแน่นอนเพราะตำราฝึกลมปราณเป็นของหายากยิ่งมักมีเฉพาะที่ใช้สืบทอดต่อของตระกูลของผู้ฝึกยุทธซึ่งส่วนใหญ่เป็นความลับ  หากจะมีหลุดมาขายก็คงราคาสูงมากบางทีถึงกับต้องเปิดประมูลกันเลยทีเดียวร้านเล็กๆแห่งนี้คงไม่มีมัน


          ย่อมมีตำราอย่างที่เจ้าต้องการ ชายชราเผยรอยยิ้มออกมามองไปยังสตรีน้อยตรงหน้าที่นิ่งงันไปเมื่อเขากล่าวจบ จากนั้นเขาก็เดินเข้าไปในร้านครู่หนึ่งแล้วกลับมาพร้อมตำราที่สตรีน้อยต้องการ


          นี่คือตำราที่เจ้าต้องการ  


          ไป๋เฟิ่งเหม่อลอยไปชั่วขณะพร้อมเอื้อมมือไปรับตำราที่อยู่ในมือชายชรามาถือไว้


          เจ้าสามารถเปิดดูได้หากไม่มั่นใจ


          นางมองหน้าชายชราที่ยังคงยิ้มเล็กน้อยก่อนจะก้มลงมองหนังสือที่มือของตน หนังสือที่มือตนนั้นเผยกลิ่นอายเก่าแก่ลึกลับออกมา เมื่อนางสัมผัสกับปกหนังสือนางรู้สึกเหมือนลมปราณของนางถูกดูดไปเล็กน้อยจู่ๆหนังสือตรงหน้าก็เปล่งแสงสว่างวูบหนึ่งก่อนแล้วเปิดออกเอง


          ทุกอย่างที่เกิดขึ้นตกอยู่ในสายตาของชายชราเขายิ้มกว้างทันทีเมื่อเห็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเมื่อครู่  เขาหาเจอแล้ว!!  ถือว่าสวรรค์ยังไม่ทอดทิ้งให้ทุกสิ่งที่เขาสั่งสมมาสูญเปล่า!!


ฮ่า ฮ่า ฮ่า  ในที่สุดข้าก็มีศิษย์กับเขาเสียที


หมายความว่าอย่างไรหรือเจ้าคะ?” ไป๋เฟิ่งที่มีสีหน้างุนงงถามชายชราหัวเราะมิหยุดจนเหมือนคนสติฟั่นเฟือนไปแล้ว


เจ้ามีนามว่าอันใด อี้มู่ซุนหยุดหัวเราะแล้วเอ่ยถามสตรีที่ดูผ่านคลุมหน้าแล้วน่าจะงดงามไม่น้อยอย่างกระตือรือร้น สีหน้าที่นิ่งอยู่เป็นนิจตั้งแต่แรกหายไปกลายเป็นสีหน้าที่ยิ้มแย้มแววตาระยิบระยับ


ข้ามีนามว่าเยี่ยไป๋เฟิ่งเจ้าค่ะ นางตอบในขณะที่ยังมึนงงกับเหตุการณ์ตรงหน้าจู่ๆชายชราที่เคยมีสายตาที่ชวนขนลุกกลับกลายเป็นแววตาวาววับอย่างคนที่เจอของถูกใจ


ไป๋เฟิ่ง หงส์ขาวอย่างนั้นหรือเป็นชื่อที่ดี


ตำราเล่มนี้ข้ามอบให้เจ้า


          ข้าคงมิอาจรับไว้ได้หรอกเจ้าค่ะตำราเล่มนี้คงมิเหมาะกับข้า  นางเป็นเพียงผู้มีวรยุทธขั้นสี่ดูจากตำราแล้วคงเป็นตำราสำหรับผู้มีวรยุทธขั้นสูงเป็นแน่  กลิ่นอายอันเก่าแก่รวมถึงพลังบางอย่างที่ตำราแผ่ออกมาคงมิใช่สามัญ  หากนำไปฝึกพลังที่สถิตในตำราอาจสะท้อนกลับโจมตีผู้ฝึกก็เป็นได้ถึงนางจะอยากฝึกลมปราณให้วรยุทธก้าวหน้าแต่ก็ต้องประมาณตนในสิ่งที่ไม่ควรฝืน


          แม้ว่าตำราเป็นผู้เลือกเจ้าอย่างนั้นหรือ


          ตำราเป็นผู้เลือกข้าหรือเจ้าคะ


          ใช่ตำราเล่มนี้มันจะเป็นผู้เลือกผู้ฝึกฝนด้วยตนเองอี้มู่ซุนมองสตรีน้อยที่ตำราเป็นผู้เลือกด้วยความสนใจ  ตำรานี้เคยถูกคนมาแย่งชิงมากมายนับไม่ถ้วนแต่ก็มิมีใครเคยได้ไป  หากผู้อื่นได้ไปก็คงไม่สามารถทำอันใดได้อยู่ดีเพราะตำรามันจะดูดลมปราณของผู้ที่มันเลือกเพื่อแสดงความเป็นเจ้าของตำรา ผู้ที่ถูกเลือกจะถูกสลักชื่อของผู้ครอบครองไว้มีเพียงผู้ที่เคยถูกตำราเลือกเท่านั้นถึงจะสามารถเปิดอ่านได้  อย่างเช่นตัวเขาที่ตำราเป็นผู้เลือกเมื่อครั้งหลายสิบปีก่อนในครั้งที่เขาเดินทางเข้าไปในป่าอันเฮยแหล่งรวบรวมของวิเศษและล้ำค่ามากมายสำหรับผู้ฝึกยุทธ 

 

          ตัวเขานั้นถือเป็นผู้อยู่บนจุดสูงสุดของผู้ฝึกยุทธหลังจากที่ฝึกวรยุทธจากตำราเสร็จก็ออกท่องเที่ยวไปทั่วยุทธภพจนโด่งดัง  ก่อนที่ตำราจะแสดงเจตจำนงว่าพบเจอบุคคลที่สืบทอด เขาเดินทางมายังแคว้นจ้าวเนื่องจากพลังบางอย่างในตำราชักจูงมาเขาไปๆมาๆแคว้นจ้าวมาเกือบสิบปี จนเริ่มถอดใจค้นหาผู้สืบทอดแต่ไม่คิดไม่ฝันว่าสิ่งที่เขาเฝ้ารอมันจะเป็นจริงสักที

 

          ไป๋เฟิ่งมองชายชราและตำราในมือตนสลับกัน ตำราเป็นผู้เลือกนางหรือ? นางเริ่มสังเกตการเปลี่ยนแปลงที่ไม่รู้ว่าเกิดตั้งแต่ตอนไหน ชื่อของนางถูกสลักไว้ที่มุมล่างสุดของตำราเล่มนี้ หากเป็นลิขิตสวรรค์ที่นางเลี่ยงไม่ได้นางก็คงต้องทำตามแม้ว่าใจนางมิได้ชอบความวุ่นวายแต่เมื่อ ณ ตอนนี้ชีวิตของครอบครัวนางแขวนอยู่บนเส้นด้ายนางย่อมต้องแข็งแกร่งเพื่อปกป้องครอบครัวของตน



          ด้านไป๋เทียนที่กำลังจะตรงไปที่ร้านตีอาวุธเพื่อสั่งตีดาบเล่มใหม่เหตุจากดาบเล่มเก่าที่ใช้บิ่นจากการต่อสู้ในสงครามแต่ยังไม่ทันได้ไปถึงไหนก็มีคนมาขวางทางเสียก่อน


          ขออภัยท่านรองแม่ทัพขอรับ เสียงบุรุษผู้หนึ่งเอ่ยขึ้นพร้อมกับการปรากฏตัวที่ด้านหน้าของไป๋เทียน


          เอ้อหลางมีอันใดหรือไป๋เทียนมองหน้าคนตรงหน้าที่เป็นองครักษ์คนสนิทของท่านแม่ทัพใหญ่ที่โผล่มาขวางเขาเอาไว้


          ท่านแม่ทัพเชิญท่านไปพบที่ชั้นบนของโรงเตี๊ยมเผิงหยูขอรับ ท่านแม่ทัพเรียกพบหรือสงสัยมีเรื่องด่วนถึงขั้นส่งคนสนิทมาแบบนี้


          ข้าจะไปเดี๋ยวนี้

 


          จ้าวเฟยหลงที่นั่งทอดมองออกไปยังนอกหน้าต่างหลังจากที่ได้รับสารจากคนของเขาที่อยู่ในแคว้นอ้าย  ข้อความที่ได้รับมีประโยชน์อยู่ไม่น้อยแถมจับกลุ่มนักฆ่าที่ถูกส่งไปสังหารอ้ายหยางหลงที่ป่าอู๋เฮยได้ที่เหลือคือการตามหาอ้ายหยางหลงเพียงอย่างเดียว ตราบใดที่ไม่พบศพคนย่อมถือว่ายังไม่ตาย


          ท่านรองแม่ทัพมาแล้วพะยะค่ะ 


          ให้เข้ามา


          ถวายพระพรท่านแม่ทัพพะยะค่ะ


            ลุกขึ้นจ้าวเฟยหลงมองรองแม่ทัพของตนที่ถวายความเคารพตน


          ท่านแม่ทัพเรียกกระหม่อมมามีงานอันใดให้ทำหรือพะยะค่ะ


          ข้าเพียงเห็นรถม้าจวนเจ้าแล้วพอดีกับได้ข่าวบางอย่างมาจากแคว้นอ้ายคิดว่าเจ้าควรรู้ และนึกอยากเจอใบหน้าของใครบางคน จ้าวเฟยหลงไม่ได้พูดประโยชน์สุดท้ายเพียงแต่ยื่นกระดาษแผ่นเล็กที่ได้รับมาให้อีกฝ่ายดู


          ไป๋เทียนเมื่ออ่านสารจบก็อดถอนหายใจไม่ได้เป็นกลุ่มคนที่ท่านพ่อคาดไว้นอกจากคนกลุ่มนี้ก็ไม่น่าจะเป็นใครอื่นได้อีก


          คนของข้าเข้าไปถึงป่าอู๋เฮยแล้วอีกไม่นานคงได้ข่าวของอ้ายหยางหลงไป๋เทียนพยักหน้าให้กับท่านแม่ทัพเพื่อรับทราบ เขาหวังว่าจะพบรัชทายาทแคว้นอ้ายโดยเร็วก่อนที่ครอบครัวของเขาจะตกอยู่ในอันตรายไปมากกว่านี้

 

 

ร้านตำรา

 

          ถ้าเป็นเช่นนั้นข้าก็ขอรับไว้เจ้าค่ะ ไป๋เฟิ่งที่ฟังเรื่องตำราจากชายชราที่พึ่งเอ่ยแนะนำตัวว่าชื่อ อี้มู่ซุนซึ่งนางก็เหมือนเคยได้ยินชื่อนี้มานานแต่ก็นึกไม่ออกว่าได้ยินมาจากที่ใดซักแห่ง


          ดี ดี ดี วันรุ่งขึ้นเจ้ามาหาข้าที่นี่ยามซวี (戌:xū)”  อี้มู่ซุนพยักหน้ารัวอย่างพอใจ


          เจ้าค่ะถ้าเช่นนั้นข้าขอตัวก่อน เมื่อพูดคุยทำความเข้าใจกันเสร็จไป๋เฟิ่งเก็บตำราใส่ห่อผ้าแล้วก็ขอตัวออกจากร้านไปเมื่อคิดว่าผ่านเกือบครึ่งชั่วยามแล้ว ทันทีที่นางกับเสี่ยวจูที่ยังคงเงียบคงเพราะตกใจกับเรื่องที่เกิดขึ้นเดินออกจากบริเวณร้านเหล่าเงาก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าทันที

 

          คุณหนูมิเป็นอันใดใช่ไหมขอรับ?!!!!!” หัวหน้ากลุ่มเงาเอ่ยเอ่ยถามอย่างร้อนรนเนื่องจากพวกเขาไม่สามารถฝ่าเข้าไปใกล้บริเวณร้านตำราได้ตั้งแต่นางเดินเข้าร้านไปเพราะมีพลังบางอย่างที่สกัดกั้นพวกเขาเอาไว้ทำให้พวกเขากระวนกระวายวิตกกังวลจนเกือบจะไปแจ้งท่านรองแม่ทัพแล้ว


          ข้ามิเป็นอันใดพวกเจ้าทำไมทำราวกับว่าข้าจะเป็นอันใดไปได้ ไป๋เฟิ่งถามอย่างงุนงงตัวนางไม่ทราบว่าเกิดอะไรขึ้นหลังจากที่นางเดินเข้าไปในร้าน


          ขอรับ พูดจบก็ใช้วิชาพลางตัวหายไปอย่างรวดเร็ว จนไป๋เฟิ่งที่มองอย่างงุนงงกลายเป็นตาวาวด้วยนางอยากฝึกให้หายตัวไปได้อย่างรวดเร็วเช่นนี้บ้าง  นางเดินกลับมารอพี่ชายที่รถม้าหน้าโรงเตี๊ยมเผิงหยูที่อยู่เยื้องร้านขนมที่นางพึ่งซื้อไปเมื่อครู่ยังไม่ทันจะขึ้นไปรอในรถม้าก็มีเสียงจากด้านหลังเรียกให้นางหันกลับไปมอง


          ช้าก่อนขอรับคุณหนู เงาคนหนึ่งที่ได้รับหน้าที่มาเฝ้ารอเยี่ยไป๋เฟิ่งรีบเอ่ยเมื่อเห็นคนที่รอมาถึงหน้าโรงเตี๊ยม


          เรียกข้ามีอันใดหรือ?” ไป๋เฟิ่งมองคนตรงหน้าอย่างไม่ไว้ใจ


          ท่านรองแม่ทัพฝากมาเรียนคุณหนูว่าเชิญขึ้นไปรอด้านบนของโรงเตี๊ยมก่อนขอรับท่านรองแม่ทัพพูดคุยธุระสำคัญอยู่คงใช้เวลาสักพัก


          พี่ใหญ่หรือ


          ขอรับ


          เจ้ามีสิ่งใดมายืนยันว่าพี่ใหญ่เรียกข้าขึ้นไปรอที่ด้านบน  นางกล่าวแล้วมองคนตรงหน้าด้วยสายตาราบเรียบหารู้ไม่ว่าคนที่ถูกจ้องมองด้วยสายตานั้นรู้สึกราวโดนอะไรบางอย่างกดดันจนแทบเหงื่อตก


          เออ..... เงาที่ถูกให้เฝ้ารอเยี่ยไป๋เฟิ่งถึงกับตะกุกตะกักไม่รู้ว่าจะหาอะไรมายืนยันดีจึงได้ส่งสายตาให้เงาอีกคนที่อยู่ใกล้รีบไปรายงานท่านรองแม่ทัพ


          ขออภัยท่านแม่ทัพคนของท่านรองแม่ทัพมาขอพบรองแม่ทัพด่วนพะยะค่ะ คนของจ้าวเฟยหลงแจ้งเมื่อมีคนมาขอเข้าพบด่วน

 

          ไป๋เทียนที่กำลังพูดคุยอยู่กับท่านแม่ทัพหันไปมองยังคนที่รออยู่ด้านนอก


          ให้เข้ามา


          ขออภัยที่ขัดจังหวะพะยะค่ะ จ้าวเฟยหลงโบกมือให้คนของอีกฝ่ายว่าไม่เป็นไรที่เดินเข้ามาดูท่าทางรีบร้อนจริงๆ


          ท่านรองแม่ทัพขอรับ คุณหนูมิยอมขึ้นมาเพราะไม่มีหลักฐานยืนยันขอรับหลี่ถงเมื่อได้รับอนุญาตจากท่านแม่ทัพจึงตรงเข้ามากระซิบที่หูของนายตน


          นางว่าอย่างนั้นหรือ 


          มีอันใดจ้าวเฟยหลงที่ได้ยินทั้งคู่กระซิบกระซาบกันเอ่ยถามเมื่อได้ยินว่ามีใครบางคนอยู่ด้านล่าง


            เออ...น้องสาวกระหม่อมมิยินยอมขึ้นมารอที่ด้านบนเนื่องจากคนที่ข้าฝากไปบอกนางไม่มีสิ่งใดยืนยันพะยะค่ะ  เขามีสีหน้าปั้นยากเมื่อกล่าวจบ


เอ้อหลางลงไปเชิญคุณหนูเยี่ยขึ้นมาชั้นบนบอกว่าท่านแม่ทัพใหญ่จ้าวเฟยหลงเชิญขึ้นมาหากนางไม่เชื่อก็ให้ดูสิ่งนี้เสียจ้าวเฟยหลงเอ่ยพร้อมปลดป้ายหยกประจำตัวที่ข้างเอวให้กับองครักษ์คนสนิทอย่างไม่สนใจสีหน้าที่กำลังตกตะลึงกับคำสั่งที่ได้รับ


          พะ  พะ พะยะค่ะ  เอ้อหลางรับหยกประจำตัวจ้าวเฟยหลงมาด้วยมือที่สั่นเทาพร้อมรีบลงไปด้านล่างท่านที 


จะไม่เป็นการรบกวนพระองค์หรือพะยะค่ะ  ไป๋เทียนที่พึ่งหาเสียงตัวเองเจอหลังจากตกตะลึงไปพร้อมๆกับเอ้อหลางองครักษ์คนสนิทของท่านแม่ทัพกล่าวถามจ้าวเฟยหลง

 

ไม่เป็นไร เจ้ากับข้าก็คุยเรื่องสำคัญหมดแล้ว


ขอบพระทัยพะยะค่ะ  ไป๋เทียนรับคำอย่างมึนงง ท่านแม่ทัพมิใช่คนจะเอ่ยอะไรให้มากความ

 

 

 

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 642 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,568 ความคิดเห็น

  1. #2519 The Sky 9096 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2563 / 09:57
    ถวายพระพรท่านแม่ทัพ มันดูแปลกๆ เรียกท่ายนอ๋องน่าจะดูลื่นกว่านะคะ
    #2,519
    0
  2. #2503 Rutti003 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2563 / 13:41
    นางเอกฉลาดแบบนี้ชอบมากค่ะ
    #2,503
    0
  3. #2298 chanchan123 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2563 / 15:59
    เล่นใหญ่เชียวท่านอ๋องถึงกับปลดหยกประจำกายให้ไปยืนยัน 555+
    #2,298
    0
  4. #2208 kimurakung (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2563 / 11:54
    ท่านแม่ทัพฟอร์มเยอะเหมือนกันนะ
    #2,208
    0
  5. #2144 Mijinose (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 29 เมษายน 2563 / 16:10
    อ่านอีกรอบก็ยังสนุกเหมือนเดิม รอนะคะ
    #2,144
    0
  6. #2143 Nantanat_neung (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 29 เมษายน 2563 / 08:26
    รออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออ
    #2,143
    0
  7. #2142 Aqualeaf (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 28 เมษายน 2563 / 23:21
    อ่านทั้งหมดอีกรอบก็ยอม

    เอาใจช่วยน้าา

    สู้ไปจร้า
    #2,142
    0
  8. #2141 Ssppn (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 28 เมษายน 2563 / 23:18
    รออ่าน Rewrite ต่อนะคะ
    #2,141
    0
  9. #2140 Nondramatic (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 28 เมษายน 2563 / 22:51
    เป็นกำลังใจในการ rewrite ค่ะ ติดเรื่องนี้มาก เพราะท่านอ๋อง กับครอบครัวบ้านนางเอกค่ะ
    #2,140
    0
  10. #38 veevi20 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2562 / 15:37
    สนุกคะ รอรอน๊า
    #38
    0
  11. #37 Saminmime (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2562 / 15:32
    รอนะคะ
    #37
    0
  12. #36 piamya (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2562 / 15:17

    สนุกดีค่ะ รอตอนต่อไปค่ะ

    #36
    0
  13. #35 nuanganong (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2562 / 14:50
    สนุกค่ะ รอๆนะคะ
    #35
    0
  14. #34 hongse2 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2562 / 14:34

    ไม่คอมเมนต์คะสนุกมากขออีกตอนนะค่ะ
    #34
    0
  15. #33 Momomo1150 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2562 / 14:32

    เพิ่งเจอเข้ามาอ่านแล้วสนุกยิ้มตามเลย

    #33
    1
    • #33-1 MeowMeow_41(จากตอนที่ 7)
      24 พฤษภาคม 2562 / 16:27
      ขอบคุณที่ชอบนะคะ
      #33-1
  16. #31 Ganesis (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2562 / 13:41
    ไรท์ น้อยไปค่ะ ขอเพิ่มเนื้อหาอีกสักนิสนะค่ะT_T
    #31
    1
    • #31-1 MeowMeow_41(จากตอนที่ 7)
      24 พฤษภาคม 2562 / 13:45
      แงงง ไรท์จะพยายามนะคะ เนื่องจากเวลาการปั่นมีจำกัด ไรท์เรียนซัมเมอร์ค่ะเลยไม่ได้มีเวลาแต่งอย่างที่ตั้งใจไว้แต่เเรก แต่จะพยายามให้มันยาวกว่านี้น๊าาา สัญญาาาา
      #31-1
  17. #30 polijyuonhjf (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2562 / 13:21
    นางเองเก่งมาก ฉลาดเป็นกรดไปอีก #รอ
    #30
    2
    • #30-1 MeowMeow_41(จากตอนที่ 7)
      24 พฤษภาคม 2562 / 14:09
      น้องเก่งมากกกก แต่ชอบทำหน้ามึนนน
      #30-1
  18. #29 nmara (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2562 / 12:49
    สนุกมากค่ะ
    #29
    1
    • #29-1 MeowMeow_41(จากตอนที่ 7)
      24 พฤษภาคม 2562 / 14:09
      ขอบคุณค้าาา
      #29-1