ท่านเรียกใครว่าหวางเฟย(รีไรท์)

ตอนที่ 33 : ตอนที่ 32 ผู้ใช้ธาตุมืด 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 31,504
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 811 ครั้ง
    17 ก.ค. 63


ตอนที่ 32 

ผู้ใช้ธาตุมืด


**อ่านก่อนนะคะ ไรท์ขอเปลี่ยนแปลงเนื้อหาของครึ่งแรกนิดๆเกี่ยวกับเพื่อนๆของนางเอก มีแค่ซูเซียนเท่านั้นที่เรียนร่วมกันกับไป๋เฟิ่ง ไม่มีเสวี่ยเยซินกับลั่วหยางลู่นะคะ ไรท์เบลอไปหน่อย y-y




คนจากทางร้านนำของที่สั่งทั้งหมดมาส่งในวันต่อมาไป๋เฟิ่งนางจึงได้ให้บ่าวรับใช้ในเรือนไปรับที่หน้าประตูสำนักเพราะสถานที่ที่นางอยู่ไม่ควรให้คนนอกเข้ามาป้วนเปี้ยนนัก

 

วางไว้ตรงนี้แหละเดี๋ยวที่เหลือข้าจัดการเอง ไป๋เฟิ่งบอกกับบ่าวที่ยกของเข้ามายังกกลางเรือน

 

บ่าวที่ทำหน้าที่เสร็จก็เดินจากไปให้ผู้เป็นนายอยู่คนเดียวตามลำพัง ไป๋เฟิ่งนึกชอบบ่าวไพร่ในเรือนนี้คือรู้ความไม่วุ่นวายรู้จักสงบปากสงบคำและคอยแจ้งในเรื่องต่างๆที่นางควรทราบของสำนักเพ่ยฉี

 

นางแกะห่อสมุนไพรและเตาหลอมออกดูทันทีเมื่อตรวจสอบดูของทั้งหมดเสร็จสิ้นก็พึงพอใจกับของที่ทางร้านนำมาส่งนับว่าร้านนี้จัดการได้ดีไม่น้อย หากไม่มีอะไรติดขัดนางคิดว่านางจะฝึกหลอมในคืนนี้

เวลาผ่านไปจวบจนพลบค่ำเมื่อทำธุระต่างๆเสร็จสิ้นนางจึงได้เดินไปยังห้องที่นางจะใช้สำหรับฝึกหลอมโอสถ หันไปบอกแก่บ่าวรับใช้ให้ไปพักผ่อนไม่ต้องอยู่รอแล้วก็เข้าห้องทำการปิดประตูให้เรียบร้อย ไป๋เฟิ่งนึกทบทวนวิธีการที่อ่านมาแล้วเริ่มทำปรุงโอสถตามขั้นตอนไปทีละขั้น

นางทำการใส่สมุนไพรลงในเตาหลอมที่เดือดทีละอย่างตามลำดับเมื่อใส่จนครบแล้วก็ใช้พลังปราณควบคุมไฟให้เป็นไปตามที่ตำราบอก หลังจากที่ทุกอย่างได้ที่ก็ถึงขั้นตอนสำคัญคือการกลั่นโอสถในเตาหลอมใช้พลังปราณกลั่นอัดแน่นให้เป็นเม็ด

ในการปรุงโอสถนั้นโอสถที่ถูกหลอมเป็นเม็ดจะให้ผลได้ดีกว่าเมื่อเปรียบเทียบกับโอสถที่เป็นน้ำทำให้ผู้ฝึกปรุงโอสถที่ต้องการก้าวหน้าจำเป็นจะต้องกลั่นโอสถให้เป็นเม็ดให้จงได้

 

ร่างบางตั้งสมาธิแล้วยืนมือไปที่หน้าเตาหลอมแล้วค่อยๆถ่ายพลังปราณของตนไปที่โอสถทำการควบคุมของเหลวที่อยู่ตรงหน้าแล้วค่อยๆบีบอัดกลั่นออกมาเป็นเม็ดด้วยสมาธิทั้งหมดที่มีอย่างเชื่องช้า ดวงตาหงส์มองการเปลี่ยนแปลงตรงหน้าด้วยสีหน้าที่มีความยินดี


ฟุบ!!!! ฟู่!!!!

 

ผ่านไปเกือบครึ่งเค่อการหลอมก็ได้เสร็จสิ้นลง ไป๋เฟิ่งหอบหายใจนิดหน่อยเมื่อใช้พลังปราณไปจำนวนไม่น้อย กรอบหน้าเรียวมีเหงื่อผุดขึ้นมาเป็นเม็ดๆ นางใช้หลังมือซับเหงื่อแล้วชะโงกหน้าไปดูที่เตาหลอมก็ปรากฏเม็ดโอสถสีดำสนิทอยู่เจ็ดแปดเม็ดดวงตาหงส์มองการเปลี่ยนแปลงตรงหน้าด้วยสีหน้าที่มีความยินดีเล็กน้อย นางจึงรีบหยิบขึ้นมาพิจารณาแต่ดูไปก็เท่านั้นในเมื่อนางไม่อาจทราบได้ว่าโอสถที่นางพึ่งหลอมครั้งแรกนั้นเป็นเช่นไร คงต้องให้ท่านอาจารย์เป็นผู้ตรวจสอบ คิดได้อย่างนั้นนางจึงถอนหายใจแล้วจัดการเก็บโอสถลงในกล่องแล้วเดินออกจากห้องหลอมไปพักผ่อนยังห้องตนเองเพราะรู้สึกว่าพลังงานในร่างกายถูกสูบออกไปมาก

 

 




วันรุ่งขึ้นปลายยามอู่ (午:wǔ)

 

          เหล่าศิษย์ร่วมชั้นปีทุกคนมารวมกันที่ลานฝึกที่เดิมเป็นปกติดั่งเช่นในทุกๆวัน จำนวนศิษย์ที่มีลดลงจากเดิมเนื่องจากที่ท่านอาจารย์ได้ให้ไปฝึกเพิ่มเติมเมื่อคราวที่ทดสอบกับหุ่นเชิด เหล่าคนที่ไม่มีความก้าวหน้าต่างทนความอับอายไม่ไหวก็ทยอยเก็บของกลับบ้านเดิมกันเป็นจำนวนไม่น้อย

ซึ่งทางสำนักก็ไม่มีผู้ใดทัดทานเพราะพวกเขาต่างไม่ต้องการคนที่มีพรสวรรค์แต่ไม่มีความอดทนในการฝึก หากคิดว่ามีพรสวรรค์แล้วจะสามารถก้าวหน้าทางด้านวรยุทธได้ง่ายๆล่ะก็จงฝันเอาเถิดหนทางไม่ได้ปูด้วยผ้าแพรหนาหนุ่มให้เหยียบย่ำผ่านอย่างง่ายดายกลับกันมันเต็มไปด้วยหนามแหลมคมที่ต้องฝ่าฟันกันทั้งนั้น

 

          นี่ๆเจ้าได้ยินหรือไม่องค์หญิงเย่วหลี่เซียนสามารถเลื่อนขั้นได้แล้ว ชายหนุ่มคนหนึ่งที่เป็นเพียงลูกขุนนางเล็กๆจากแคว้นอ้ายเอ่ยขึ้นในขณะที่กำลังรอ

 

          ผ่านไปเพียงไม่กี่เดือนนางถึงกลับเลื่อนขั้นได้แล้วหรือ นางน่าอิจฉาเกินไปแล้ว คนอื่นที่ได้ยินต่างพูดด้วยความอิจฉา

 

          นางช่างงดงาม สูงศักดิ์และเก่งกาจยิ่งนักชายหนุ่มอีกคนเอ่ยจบอีกหลายคนต่างพยักหน้าอย่างเห็นด้วย เหล่าชายหนุ่มผู้ฝึกตนต่างเอ่ยถึงและพูดชมองค์หญิงของแคว้นเย่วไปอีกหลายประโยคตามๆกัน

 

ต่างจากฝั่งของกลุ่มไป๋เฟิ่งที่ยืนอยู่ไม่ไกลกันนักที่เมื่ออู๋ซูเซียนได้ยินถึงกับต้องเบะปากอย่างเสียกิริยาคุณหนูในห้องหอและเอ่ยขึ้นอย่างไม่เห็นด้วยนัก

 

เหอะ ที่นางเลื่อนขั้นวรยุทธได้รวดเร็วเพราะมีอาจารย์ตนเองหนุนหลังไม่ใช่หรือ?”

 

แต่อย่างไรที่นางสามารถเลื่อนขั้นได้โดยใช้เวลาเพียงเท่านี้นับว่านางเก่งกาจกว่าพวกเราจริงๆ แถมนางยังเป็นศิษย์พิเศษทางด้านผู้ปรุงโอสถของท่านอาจารย์อวิ๋นการที่นางรุดหน้าได้เร็วขนาดนี้ก็มิแปลกอันใดหรอก ไป๋เฟิ่งอธิบายตามความเป็นจริงให้สหายตนเองได้ฟัง

 

หึ่ยย อู๋ซูเซียนฮึดฮัดอย่างขัดใจแต่ก็รู้ว่าเรื่องนี้เป็นวาสนาของผู้อื่น ตนไม่ควรไปริษยาสำหรับตนมันไม่ใช่ความริษยาเพียงแค่รู้สึกว่ามันช่างไม่ยุติธรรมเอาเสียเลย แต่โลกนี้มันมีอะไรยุติธรรมบ้างเล่า

 

          ผ่านไม่นานเฟินต๋าเฉิงก็เดินมาพร้อมกับชายชราเครายาวที่ท่าทางยังคงแข็งแรงผู้หนึ่ง เมื่อทั้งสองมาถึง ชายชราผู้นั้นก็ได้ทำการกวาดสายตาไปรอบๆเพื่อดูเหล่าศิษย์รุ่นเยาว์ของปีนี้อย่างพิจารณาจนกระทั่งนัยน์ตาสีดำอ่อนฝ้าฟางนั้นหยุดลงที่เยี่ยไป๋เฟิ่งพร้อมเกิดอาการขมวดคิ้วขึ้นมาก่อนจะละสายไปด้วยท่าทีไม่มีอะไรเกิดขึ้น

          ซึ่งคนที่ถูกสำรวจอย่างไป๋เฟิ่งเองก็รับรู้ถึงสายตาอันที่มองสำรวจตนเอง แต่ก็ไม่แสดงท่าทีอันใดตามที่ท่านอาจารย์ของนางได้บอกไว้

 

          ไม่ว่าผู้ใดจะมองเจ้าด้วยสายตาแบบไหน จงทำเป็นนิ่งเฉยเสีย

 

          นี่คือท่านผู้อาวุโสหลวนที่จะมาร่วมฝึกพวกเจ้าในวันนี้

 

          ศิษย์คารวะท่านผู้อาวุโส ทุกคนต่างประสานโค้งเคารพคนที่เฟินต๋าเฉิงแนะนำ

 

          วันนี้ข้าจะทดสอบพวกเจ้าอีกครั้ง เมื่อเฟินต๋าเฉิงกล่าวจบแต่ละคนคนต่างมีสีหน้าเคร่งเครียดขึ้นมาเล็กน้อยก่อนจะพยายามเก็บสีหน้า อาการเหล่านั้นต่างตกอยู่ในสายตาของผู้เป็นอาจารย์แต่เฟินต๋าเฉิงก็ยังคงกล่าวต่อไป

 

พวกเจ้าทุกคนก็คงจะทราบว่าสำนักเพ่ยฉีตั้งอยู่บนภูเขาสูงใจกลางเกาะแห่งนี้ ดังนั้นการทดสอบวันนี้ไม่ได้มีอะไรมากมาย ข้าเพียงจะนำพวกเจ้าไปที่ด้านหน้าทางเข้าแล้วให้พวกเจ้าทุกคนกลับมายังที่นี่ในเวลาไม่เกินต้นยามโหย่ว มีใครข้องใจอันใดหรือไม่?”

 

          ท่านอาจารย์ศิษย์มีข้อสงสัย ศิษย์ชายคนหนึ่งเอ่ยถามเมื่อผู้เป็นอาจารย์เอ่ยจบ

 

          ว่ามา

 

          แค่เดินทางมาให้ถึงที่นี่ให้ทันต้นยามโหย่วเพียงเท่านี้หรือ?”

 

          ใช่เพียงเท่านี้ เฟินต๋าเฉิงยิ้มพราย

 

          หากพวกเจ้ามิมีอะไรสงสัยแล้วก็ไปกันเถิด ท่านหลวนข้าขอรบกวนด้วย ประโยคแรกเอ่ยกับเหล่าศิษย์ก่อนจะหันไปด้านข้างเพื่อฝากความช่วยเหลือ

 

          ไม่มีปัญหา ชายชราพูดจบก็วาดมือไปยังกลุ่มศิษย์ใหม่สองสามทีแล้วสะบัดข้อมือหนึ่งครั้ง กลุ่มคนที่เคยยืนอยู่ด้านหน้าพวกตนก็หายวับไป

 

ด้านเหล่าศิษย์ที่จู่ๆก็พากันปรากฏตัวที่ด้านหน้าทางเข้าสำนักต่างพากันตกใจทำอันใดไม่ถูกเพราะทุกอย่างเกิดขึ้นอย่างรวดเร็ว แต่ยังไม่ทันได้ร้องถามความอันใดเสียงผู้เป็นอาจารย์ก็ดังขึ้นโดยไร้การปรากฏกาย

 

ไม่ต้องตกใจท่านผู้อาวุโสหลวนเพียงใช้อาคมเคลื่อนย้ายพาพวกเจ้ามาที่นี่ เอาล่ะเริ่มการฝึกได้ อ้อ พวกเจ้าทุกคนจงจำไว้ทุกย่างก้าวล้วนสำคัญ จะย่างก้าวไปที่ใดจงตั้งสติให้ดี ข้าจะรอที่ประตูหน้าสำนักขอให้พวกเจ้าโชคดี น้ำเสียงของเฟินต๋าเฉิงเต็มไปด้วยความรื่นเริงกล่าวเพียงเท่านั้นแล้วก็หายไปทิ้งให้เหล่าศิษย์ขมวดคิ้วคิดนึกตรองความหมายที่ผู้เป็นอาจารย์ทิ้งท้ายเอาไว้

 

เจ้าว่าสิ่งที่อาจารย์เฟินพูดมีความหมายอันใดหรือไม่?” ชายคนหนึ่งเอ่ยขึ้นท่ามกลางเหล่าศิษย์ด้วยกันเอง

 

ข้าว่าพวกเราต้องระวัง คงมีอะไรระหว่างทางเป็นแน่ ชายอีกคนพูดในสิ่งที่ตนคิดวิเคราะห์ออกมาให้คนอื่นๆได้ฟัง ซึ่งหลายๆคนก็พยักหน้าเห็นด้วย จากนั้นหลายคนต่างตกลงกันว่าจะไปกันเป็นกลุ่ม แต่ก็มีอีกหลายคนที่ไปกันเองไม่ช้าคนทั้งหมดก็เริ่มทยอยออกตัวเริ่มพุ่งตัวเข้าไปยังป่าด้านในเพื่อที่จะรีบให้ถึงสำนักโดยเร็ว


พวกเราก็ไปกันเถอะ อู๋ซูเซียนบอกกับสหายตนแล้วก็ใช้วิชาตัวเบาเริ่มแตะเท้าพุ่งเข้าสู่ด้านใน

 

ไป๋เฟิ่งเองตามหลังรั้งท้าย หลังจากที่ถูกอาคมพามายังหน้าทางเข้าสำนัก ไป๋เฟิ่งก็รู้สึกว่าตนเองจะต้องเรียนรู้สิ่งนี้เพิ่มขึ้นเพื่อเอาไว้ใช้ประโยชน์ในภายหลังให้จงได้

          ในขณะที่แต่ละคนต่างใช้วิชาตัวเบากระโดดเคลื่อนไหวไปตามกิ่งไม้ต่างๆ ปลายเท้าของใครคนหนึ่งก็ได้แตะเข้ากับอะไรบางอย่างที่ถูกวาดวางไว้บนกิ่งไม้กิ่งนั้นซึ่งไม่มีใครได้ทันรู้ตัว


50%

 

          นี่เราก็เดินทางกันมาสักพักหนึ่งแล้วเหตุใดข้าจึงรู้สึกว่าไม่ได้เข้าใกล้เขตสำนักเลยสักนิดเดียวอู๋ซูเซียนเอ่ยขึ้นในขณะที่กำลังนั่งพักอยู่บนกิ่งไม้ของต้นไม้ต้นหนึ่งพร้อมๆกับอีกคน ในความเป็นจริงการเดินทางจากทางเข้าถึงเขตสำนักใช้เวลาเพียงสองเค่อเท่านั้น นี่พวกตนใช้วิชาตัวเบาเหาะเหินมาหนึ่งเค่อแล้วก็ยังรู้สึกว่าไม่ได้ใกล้เขตสำนักแม้แต่นิดเดียว

 

          เมื่อได้ยินเช่นนั้นไป๋เฟิ่งก็เงียบนิ่งใช้ความคิด คราที่ได้ยินว่าอาจารย์เฟินจะทดสอบพวกตนอีกครั้งก็รู้สึกเกร็งอยู่บ้าง ในหัวคิดไปมากมายว่าการทดสอบจะเป็นเช่นไรแต่แล้วความคิดต่างๆก็ต้องหยุดชะงักเมื่อได้รับรู้ว่าท่านอาจารย์แค่ให้พวกตนหาทางกลับเข้าไปที่สำนักเพียงแค่นั้น

          แต่มันจะง่ายดายเพียงนั้นเชียวหรือ? ฟังจากน้ำเสียงที่ดูรื่นเริงนั่นก็ไม่น่าจะใช่

 

          เหมือนข้าจะได้ยินเสียงน้ำ น่าจะเป็นลำธารที่มาจากบนเขา

 

          ข้ากำลังกระหายน้ำพอดี ถ้าเช่นนั้นข้าจะอาสาไปตักน้ำเอง อู๋ซูเซียนพูดกับตัวเองเสร็จสรรพก็กระโดดลงจากต้นไม้ที่นั่งแล้วเดินไปใกล้กอไผ่ที่อยู่ไม่ไกลก่อนจะใช้พลังปราณของตนตัดลำไม้ไผ่ตัดแต่งให้เป็นกระบอกใส่น้ำ


          ข้าจะไปกับเจ้าด้วย ไป๋เฟิ่งที่ไม่ไว้ใจในความปลอดภัยเอ่ยบอกไม่ปล่อยให้อีกคนไปเพียงลัง อู๋ซูเซียนพยักหน้าแล้วค่อยเดินไปตามทิศทางที่มีเสียงน้ำ ทั้งสองเดินทอดน่องไปเรื่อยๆต่างมองซ้ายขวาอย่างระมัดระวัง

 

          เจ้าว่ามันจะมีอะไรหรือไม่ไป๋เฟิ่ง

 

          ไป๋เฟิ่งส่ายหน้าพลางทำสีหน้าว่าไม่ทราบก่อนจะเหลือบไปเห็นอะไรบางอย่างที่โคนต้นไม้

 

          เจ้าดูอะไรอยู่น่ะ? เห็ดปู๋เย่ มันเป็นเห็ดพิษเจ้าอย่าได้เข้าใกล้เชียวสัมผัสเพียงนิดเดียวก็ต้องพิษของมันแล้ว ไปกันเถิด อู๋ซูเซียนดึงแขนสหายให้เดินต่อ ทั้งสองเดินไปอีกไม่กี่สิบก้าวดวงตาหงส์ก็ไปปะทะเข้ากับสิ่งเดิมอีกครั้ง ไป๋เฟิ่งหยุดเดินแล้วขมวดคิ้วหันไปมองรอบๆตัว

พวกนางเดินมาที่จุดเดิมอีกครั้ง

 

          ซูเซียนหยุดก่อน เสียงหวานเอ่ยเรียกสหายที่เดินนำตัวเองไปหลายก้าวให้หยุดเดิน

 

          มีอะไรหรือ อู๋ซูเซียนเดินถือกระบอกไม้ไผ่ที่จะนำไปใส่น้ำเดินกลับมายังจุดที่สหายตนเองยืนนิ่งอยู่ดวงตามองไปยังจุดที่ปลายนิ้วเรียวสวยของเยี่ยไป๋เฟิ่งชี้แล้วก็ต้องอุทานออกมาด้วยความตกใจ นี่มัน!?”  เหตุใดพวกนางถึงได้วนกลับมาที่เดิม!!

 

          พวกเราตกอยู่ในอาคม!” ทันทีที่ไป๋เฟิ่งเอ่ยจบภาพรอบตัวก็เหมือนจะบิดเบี้ยวขึ้นกลายสภาพเป็นสถานที่อื่นที่ใกล้เคียงกับที่เดิมแล้วในวินาทีนั้นก็มีอะไรบางอย่างพุ่งเข้ามาหาทั้งสองคน

 

           สวบ!!!!!!


 กรี้ดดดดดดดดดดดดดดดดด เสียงกรีดร้องด้วยความตกใจดังขึ้นลั่นไปทั่วบริเวณเมื่อมีหนึ่งในสองคนถูกสิ่งที่พุ่งเข้ามาจับยึดเอาไว้จนขยับไม่ได้

 

          นี่มันตัวอะไรกันเนี่ย!” อู๋ซูเซียนร้องออกมาอย่างตื่นตระหนกเพราะถูกเส้นเขียวๆที่ขยับได้รัดตัวเอาไว้

         

          ไป๋เฟิ่งที่ไหวตัวทันกระโดดถอยห่างออกมามองไปยังสิ่งมีชีวิตประหลาดตรงหน้าที่ขยับเส้นเขียวๆหลายเส้นไปมาอย่างใช้ความคิดถึงได้รู้ว่าเจ้าตัวประหลาดตรงหน้าคือสิ่งใดก่อนจะเอ่ย มันคือสัตว์อสูร

         

          สัตว์อสูร!” อู๋ซูเซียนนร้องออกมาด้วยความตกใจมากกว่าเดิม

 

          ไป๋เฟิ่งพยักหน้าแล้วอธิบายต่อ อสูรเถาวัลย์พิษ เป็นสัตว์อสูรระดับต่ำแต่แม้ว่ามันจะเป็นเพียงอสูรระดับต่ำแต่มีพิษร้ายแรงไม่น้อย รอบๆเส้นเถาวัลย์ของมันเต็มไปด้วยพิษ มันจะคอยจู่โจมเหยื่อแล้วใช้เส้นเถาวัลย์รัดเหยื่อและปล่อยพิษใส่จนกระทั่งเหยื่อตาย

 

          !!!!!

 

          อู๋ซูเซียนที่ได้ยินหน้าซีดเผือด ตนไม่เคยต่อสู้กับสัตว์อสูร อย่าว่าแต่สู้เลยพบเจอยังยากเสียยิ่งกว่ายากอย่างมากก็รู้เพียงจากตำราเท่านั้น แล้วสัตว์อสูรตรงหน้าก็ไม่เคยพบเห็นผ่านตำราที่อ่านมา

 

          โอ๊ยยยยยย!!! ในขณะที่ไป๋เฟิ่งพูดจบไม่ทันไรอู๋ซูเซียนที่โดนเจ้าสัตว์อสูรเถาวัลย์รัดก็ร้องออกมา เมื่อมองจึงพบว่าเจ้าสัตว์อสูรตนนั้นกำลังเริ่มปล่อยพิษสีดำใส่ตัวหญิงสาวที่กำลังมีสีหน้าที่แสดงออกถึงความเจ็บปวดจนน้ำตาไหล


          พรึ่บ

 

          ฟิ้ว ฟิ้ว ฟิ้ว

 

          ไป๋เฟิ่งเรียกพลังปราณที่สร้างขึ้นจากธาตุน้ำแล้วจู่โจมใส่เจ้าอสูรเถาวัลย์พิษอย่างรวดเร็วแต่ก็ยังไม่เร็วเท่าเส้นเถาวัลย์ที่เปรียบเสมือนแขนของมันที่ยืดออกมาแล้วพุ่งใส่ไป๋เฟิ่ง ร่างบางกระโดดหลบการโจมตีของมันร่นถอยออกมาตั้งหลักแต่ก็ถูกมันไล่จู่โจมไม่หยุดหย่อน

          แบบนี้ไม่ดีแน่ ต้องหาทางเข้าใกล้ตัวมันให้ได้ มันอย่างนั้นก็จัดการมันไม่ได้ นางรู้วิธีการจัดการ แต่จะจัดการมันอย่างไรไม่ให้อู๋ซูเซียนเห็น?

          ไป๋เฟิ่งพยายามคิดวิธีมากมายในขณะที่หลบการโจมตีของสัตว์อสูรไปด้วย ร่างบางขบคิดด้วยความเครียดกับความลับของตนที่ถูกย้ำให้ห้ามเปิดเผยจากคำสั่งของผู้เป็นอาจารย์

 

          โอ๊ยยยยยยยยยยยย  เสียงร้องของอู๋ซูเซียนที่ดังขึ้นอย่างเจ็บปวดมากกว่าเดิมทำให้ร่างบางหยุดความคิดต่างๆแล้วลงมือช่วยสหายทันทีโดยหมดความลังเล

 

ร่างบางกระโดดขึ้นไปหลบบนต้นไม้สูงใช้เวลาทำการบางอย่างไม่ถึงสามอึดใจก็กระโดดพุ่งเข้าใส่แล้วซัดพลังปราณในมือมาใส่เจ้าอสูรเถาวัลย์พิษซึ่งมันก็ตวัดเส้นเถาวัลย์ใส่คนที่โจมตีมันทันที่ ร่างบางจึงได้ใช้พลังส่วนหนึ่งตัดเส้นเถาวัลย์ยาวๆที่เป็นเหมือนแขนของมันให้ขาดสะบั้นลง ร่างของมันกลังจะทำการงอกขึ้นมาใหม่แต่จู่ๆมันก็หยุดชะงักนิ่งค้างในชั่วพริบตาแล้วเกิดไฟลุกไหม้ท่วมตัว เสียงหวีดร้องแปลกหูดังออกมาจากเจ้าสัตว์อสูรก่อนจะเงียบหายไปใช้เวลาไม่กี่วิมันก็เหลือเพียงแต่ซาก แล้วสภาพแวดล้อมที่ทั้งคู่ตกอยู่ในอาคมก็กลับมาเป็นเช่น เดิมเหตุการณ์จึงกลับมาสู่ความสงบอีกครั้ง

 

เจ้าถูกพิษของมันมากหรือไม่?” เสียงหวานของไป๋เฟิ่งเอ่ยถามสหายที่ตนเองดึงออกมาจากการกักขังของสัตว์อสูรในเสี้ยววิก่อนจะใช้ไฟเพื่อจัดการมัน


ไป๋เฟิ่งมองอู๋ซูเซียนที่ส่ายหน้าแต่สีหน้าซีดเซียวก็พอจะทำให้รู้ว่าเจ็บปวดเพราะถูกพิษไม่น้อยจึงได้ล้วงถุงใบเล็กออกมาจากใต้แขนเสื้อเปิดปากถุงแล้วหยิบขวดหยกเทโอสถออกมาหนึ่งเม็ดยื่นแล้วให้สหายตน

 

ทานโอสถระงับก่อนเถิด มันช่วยเจ้าได้ อู๋ซูเซียนมองเม็ดโอสถสีดำสนิทด้วยสายตาพินิจก่อนจะหยิบมันใส่ปากกลืนลงไปหันหน้าเหลียวกลับไปมองซากสัตว์อสูรที่กลายเป็นเถ้าด้วยฝีมือเยี่ยไป๋เฟิ่ง แล้วย้ายสายตามามองสตรีตรงหน้าตนเองด้วยความพิศวง ก่อนคนที่ถูกมองจะเฉไฉพูดขึ้นเพื่อตัดบทกับตน

 

เราพักกันอีกนิดรอเจ้าหายดีแล้วค่อยเดินทางต่อ

 

อืมอู๋ซูเซียนรับคำแล้วใช้เวลาฟื้นฟูพักร่างกาย เก็บความสงสัยทั้งหมดกลับเข้าในใจไม่คิดจะถามอันใดถึงแม้ว่าตนเองจะทันเห็นการกระทำต่างๆของสตรีตรงหน้าก็ตาม

 



ต่างจากอีกฝากหนึ่งที่ได้เหตุการณ์ทั้งหมดผ่านกระจกอาคม

 

อาคมแยกร่าง!!! ผู้เป็นอาจารย์ตาเบิกกว้างอย่างตกใจ พวกตนนั้นลอบดูทั้งสองตั้งแต่ที่เขตอาคมเริ่มทำงานจนมาถึงฉากการต่อสู้ระหว่างเด็กสาวกับสัตว์อสูรระดับต่ำตัวนั้น ในจังหวะที่ร่างบางกระโดดขึ้นไปที่ต้นไม้แล้วพุ่งลงมาปะทะใส่กับอสูรเถาวัลย์พิษตนเองก็คาดการณ์ว่าอย่างไรก็ต้องพ่ายแพ้ให้กับมันอย่างแน่นอนแต่ไม่คิดว่าหลังจากที่เด็กสาวที่สวมผ้าคลุมหน้าปล่อยพลังตัดเส้นเถาวัลย์ที่ยืดหดได้พลันก็มีเงาจากด้านหลังพุ่งประชิดร่างสัตว์อสูรแล้วปล่อยลูกไฟเผาร่างสัตว์อสูรจนเหลือแต่เศษเถ้า เมื่อลงมือจัดการเสร็จเงาสีดำนั่นก็กลับเข้าสู่ร่างที่แท้จริงซึ่งนั่นก็คือเด็กสาวที่คลุมใบหน้าผู้นั้น!!

นี่มันน่าตกใจเกินไปแล้ว!


นี่เจ้าสอนการใช้อาคมให้แก่เหล่าศิษย์ฝึกวรยุทธด้วยหรือ!?” หลวนซือเค่อถามคนที่เป็นอาจารย์สอนวรยุทธประจำสำนักด้วยใบหน้าที่เคร่งขรึม นี่มันเป็นการหยามหน้าตนที่เป็นอาจารย์สอนอาคมประจำสำนักชัดๆ

 

หาไม่ท่านอาวุโสหลวน ตัวข้าไม่เคยสอนการใช้อาคมให้แก่เหล่าศิษย์ที่ฝึกวรยุทธแม้แต่น้อย เฟินต๋าเฉิงรีบบอกแก่ชายชราเพื่อป้องกันการเข้าใจผิด การสอนศาสตร์แต่ละแขนงในสำนักแบ่งอย่างชัดเจน ตัวเขาถึงแม้จะเป็นผู้มีวิชาอาคมผู้หนึ่งแต่ก็สอนเพียงวรยุทธเท่านั้น การสอนศาสตร์อาคมนั้นในสำนักคือชายชราตรงหน้าต่างหาก

 

นางเป็นใครกัน หลวนซือเค่อถามออกมาอย่างประหลาดใจและใคร่รู้เกี่ยวกับเด็กสาวที่มีสามารถถึงกับใช้อาคมขั้นกลางได้  ตนจำเหล่าศิษย์ในความดูแลตนได้และตนมั่นใจว่าไม่มีเด็กสาวผู้นี้เรียนศาสตร์การใช้อาคมในปีนี้กับตนอย่างแน่นอน ในกลุ่มผู้ฝึกวรยุทธผู้ที่เรียนการใช้อาคมกับตนมีเพียงองค์ชายจากแคว้นเย่วเท่านั้น

 

ข้าเองทราบเพียงว่านางเป็นบุตรีของเสนาบดีที่ปรึกษาประจำพระองค์ของแคว้นจ้าวที่ท่านเจ้าสำนักสามเป็นผู้ฝากฝังให้ข้ารับนางมาร่วมฝึกกับศิษย์ในปีนี้ ท่านสังเกตเห็นที่ตัวนางใช่หรือไม่?” เฟินต๋าเฉิงอธิบายแล้วถามชายชราตรงหน้า

 

หลวนซือเค่อชะงักไปชั่วครู่แล้วพยักให้กับคนถาม แต่เหมือนว่านางจะไม่ทราบว่าตนเองถูกลงอาคมไว้ที่ตัว ชายชราบอกลางลูบเคราสีขาวหงอกของตัวเองไปมา หวนนึกถึงภาพที่สายตาตนเองไปปะทะเข้ากับร่างเด็กสาวที่มีอาคมอำพลางไว้ที่ตัวทำให้ตนประเมินระดับพลังปราณของนางไม่ได้ เฟินต๋าเฉิงเองก็คงเช่นกัน

 

อาจเป็นเจ้าสำนักสาม เฟินเต๋าเฉิงเดา

 

ไม่ใช่ หลวนซือเค่อบอก พลังอาคมของจ้าสำนักสามไม่ได้ทรงพลังขนาดนี้ เจ้าของอาคมนี้พลังแข็งแกร่งกว่าเจ้าสำนักสามมากกว่านักและแน่นอนว่าแข็งแกร่งกว่าตนด้วยเช่นกัน

 

อีกอย่างข้าเคยเห็นนางใช้พลังปราณในการต่อสู้กับหุ่นเชิด

 

สู้กับหุ่นเชิด? นี่ปีนี้เจ้าฝึกศิษย์ใหม่หนักถึงเพียงนี้เชียวหรือ แล้วมีปัญหาอันใด?” คิ้วขาวโพลนเลิกขึ้นข้างหนึ่งถามด้วยความสนใจ หุ่นเชิดไม่ใช่สิ่งที่ใครจะสร้างได้โดยง่ายเพราะฉะนั้นจึงเอาไว้ใช้งานที่เป็นประโยชน์ในทางจำเป็นเสียมากกว่าที่จะเอามาฝึกศิษย์รุ่นเยาว์ ตนเองที่เชี่ยวชาญทางด้านอาคมก็ยังไม่อาจสร้างได้นับว่าเป็นสิ่งที่รู้สึกอิจฉาในความสามารถของเฟินต๋าเฉิงไม่น้อย

 

เมื่อครู่ท่านทันเห็นพลังปราณที่นางใช้หรือไม่ เฟินต๋าเฉิงบอกด้วยเสียงนิ่งลึก ส่วนหลวนซือเค่อที่ลองนึกดีๆกลับเบิกตากว้างขึ้นมาเป็นรอบที่สอง

คราแรกพลังปราณที่นางใช้เป็นธาตุน้ำ แต่หากตอนจัดการกับอสูรเถาวัลย์พิษนั้นเป็นธาตุไฟ!!

 

ตอนที่นางสู้กับหุ่นเชิด ครั้งสุดท้ายที่นางจัดการกับหุ่นเชิดของข้านางใช้พลังปราณสีดำขนาดเพียงเท่าผลอิงเถาทำลายอาคมที่ข้าวางไว้ในหุ่นเชิดเกือบทั้งหมด ท่านทราบใช่หรือไม่ว่าผู้ที่ใช้พลังปราณสีดำนั้นเป็นอย่างไร?” หลังจากเหตุการณ์วันนั้นเฟินต๋าเฉิงเองก็ได้ไปที่หอตำราของสำนักค้นหาตำราที่เกี่ยวข้องกับเรื่องพลังธาตุทั้งหมด

 

ชายชราที่คิดตามคำพูดของบุรุษวัยกลางคนตรงหน้าเมื่อคิดวิเคราะห์เรื่องราวทั้งหมดได้ก็ตาเบิกกกว้างมากกว้างเดิมก่อนจะเอ่ยเสียงสั่นอย่างไม่มั่นใจนัก หนะ..นี่! นี่คงไม่ใช่ว่านาง!” เสียงของหลวนซือเค่อขาดหายไป

 

เฟินต๋าเฉิงเห็นอาการชายชราตรงหน้าก็พยักหน้าก่อนจะเอ่ยยืนยันความคิดของชายชรา


ใช่ นางคือผู้ใช้ธาตุมืด







Talk

ตอนนี้ไรท์ก็ยังคงแต่งยังไม่จบนะคะ ยังวุ่นวายกับงานตัวเองอยู่ แต่จะพยายามหาเวลาว่างมาลงให้อ่านกันน้าาา รออีกนิด คิดว่าไม่เกินกลางเดือนหน้าคงจัดการทุกอย่างจบรวมถึงเรื่องอีบุ๊คด้วย ใครสายอีบุ๊ครอเลยนะคะ อ้อ ตอนพิเศษจะมีแค่ในอีบุ๊คเท่านั้นน้าาาา ไรท์จะแต่งเพิ่มเป็น 5 ตอนนะคะจากตอนแรกว่าจะมีแค่ 3 มันดูน้อยไป ส่วนราคาก็คงไม่แพงมากนักต้องดูจำนวนหน้ากับองค์ประกอบหลายอย่างอีกทีค่ะ

ไว้เจอกันตอนหน้าจ้า จะพยายามหาเวลามานะคะ



 

 

 

 

 

 

 

    

         

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 811 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,568 ความคิดเห็น

  1. #2477 J-U-N (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 1 กันยายน 2563 / 20:54
    จะเก่งไปถึงไหนน!!!!
    #2,477
    0
  2. #2442 Moo.chompoo (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2563 / 23:31
    ใช้ธาตุมืดคนอื่นจะหาว่านางเอกเราเป็นนางมารรึเปล่า
    #2,442
    0
  3. #2388 Mol1203 (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2563 / 16:30

    เรื่องเรียนสำคัญกว่า แต่ไรท์มาต่อเร็วๆนร้าา สนุกมากเลยจ้า

    #2,388
    0
  4. #2385 V.Lek (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2563 / 00:50
    เป็นกำลังใจให้ค้าบ ทั้งงานทั้งนิยายเลย รออยู่น้า
    #2,385
    0
  5. #2384 joice0808 (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2563 / 10:16

    มาต่อไวๆ นะค่ะ..สนุกมาก

    #2,384
    0
  6. #2383 Sudawan-04042527 (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 22 กรกฎาคม 2563 / 07:41
    แล้วจะทำออกมาเป็นเล่มหนังสือด้วยมั้ยค่ะ
    #2,383
    0
  7. #2381 chanchan123 (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2563 / 19:01
    อาจารย์สองคนนร้เป็นคนดีไหมหนอ รู้ความลับของเฟิ่งเอ๋อร์แล้วด้วย
    #2,381
    0
  8. #2380 ning792528 (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2563 / 13:42

    นางเป็นศิษย์ของเจ้ายุทธภพ...นางต้องเก่งและมีพรสวรรค์อยู่แล้ว...ความลับนางแตก
    #2,380
    0
  9. #2379 1988yongsi (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2563 / 08:32
    ความลับรั่วไหลแล้ว
    #2,379
    0
  10. #2378 Nantanat_neung (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2563 / 13:51
    รออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออ
    #2,378
    0
  11. #2377 อ้ายอ้าย (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2563 / 10:42

    รออีบุ๊คของไรท์เลยจร้าาาาพร้อมเปร์มากสู้ๆค่ะไรท์🥰

    #2,377
    0
  12. #2376 JoyJa_Sila (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2563 / 09:49
    รอไรท์นะคะ
    #2,376
    0
  13. #2374 Mea29 (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2563 / 07:42
    ขอบคุณค่ะ
    #2,374
    0
  14. #2373 chon29 (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2563 / 04:56
    ขอบคุณค่ะ
    #2,373
    0
  15. #2372 PCHD (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2563 / 04:09
    กว่านางเอกจะสามารถแสดงความพรสวรรค์ทุกอย่างได้คงต้องรออีกนานแน่กว่านางเอกจะเก่งจนสามารถเอาตัวรอดจากทุกสิ่งอย่างได้
    #2,372
    0
  16. #2371 Moo.chompoo (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2563 / 02:18
    ความลับแตกแล้ว.. ทำไงดีมีผลอะไรมั้ยเนี่ย
    #2,371
    0
  17. #2370 kikijajakiki (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2563 / 00:11
    อยากได้ ebook เร็วๆ ค่ะ ขี้เกียจรออ่านเป็นตอนๆ
    #2,370
    0
  18. #2369 realncnk (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2563 / 23:41
    ค้้างงงงงง ค้างมากไรท์ มาต่อๆๆๆๆๆๆๆๆ
    #2,369
    0
  19. #2368 lilua2 (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2563 / 23:36

    สู้ๆค่า
    #2,368
    0
  20. #2367 pangpf (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2563 / 23:35
    คิดถึงมากกกก ก.ไก่ร้อยล้านตัวรักเรื่องนี้มาก
    #2,367
    0
  21. #2366 tttatang (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2563 / 23:21

    เป็นกำลังใจให้ค่าาา รอนะคะ
    #2,366
    0
  22. #2365 suphattraa62 (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2563 / 12:46

    รออยู่นะค่ะ^^
    #2,365
    0
  23. #2362 chon29 (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2563 / 13:32
    รอนะคะ
    #2,362
    0
  24. #2361 Nantanat_neung (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2563 / 23:02
    รออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออ
    #2,361
    0
  25. #2360 ning792528 (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2563 / 13:31

    รอลุ้น...เจอตัวอะไรหนอ

    #2,360
    0
  26. #1317 kulyasalin2 (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 26 กันยายน 2562 / 09:09
    พระเอกหาย
    #1,317
    0
  27. #1316 Saminmime (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 26 กันยายน 2562 / 08:12

    มาต่อไวๆนะคะ
    #1,316
    0
  28. #1315 Nantanat_neung (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 26 กันยายน 2562 / 07:08
    รอออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออ
    #1,315
    0
  29. #1314 นามข้าว่าพ่นไฟ (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 26 กันยายน 2562 / 05:40
    งุยยยยย พระเอกจะออกมาแล้ว //ตีกลอง
    #1,314
    0
  30. #1313 detpitak (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 26 กันยายน 2562 / 05:35
    ขอบคุณค่ะ รอๆๆ
    #1,313
    0
  31. #1312 Karaketsukhchwy (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 26 กันยายน 2562 / 03:20

    สู้ๆค่ะไรท์ลีดรอ
    #1,312
    0
  32. #1311 chon29 (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 26 กันยายน 2562 / 02:38
    ขอบคุณค่ะ
    #1,311
    0
  33. #1310 สู้ๆไรเตอร์ (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 26 กันยายน 2562 / 01:20

    รอนางเอกเราโชว์พาวค่ะ

    #1,310
    0
  34. #1309 baochompoo2525 (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 26 กันยายน 2562 / 01:06
    อยากให้นางเอกฝึกวร​ยุทธ์​กับอาจารย์ของนางอีก... ลุ้นๆ
    #1,309
    0
  35. #1308 Jirapanonpitak (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 26 กันยายน 2562 / 00:41
    รอออออ
    #1,308
    0
  36. #1306 sunisakakarndee (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 25 กันยายน 2562 / 22:28
    สนุกมากๆๆๆๆ
    #1,306
    0
  37. #1305 intira0625058322 (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 25 กันยายน 2562 / 18:35

    สนุกมากค่ะอ่านเพลินรวดเดียวเลยค่ะ
    #1,305
    0
  38. #1304 ning792528 (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 25 กันยายน 2562 / 16:43

    รอลุ้นจ๊า....มาลงไวไวจ๊า

    #1,304
    0
  39. #1303 Jirapanonpitak (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 25 กันยายน 2562 / 11:05
    สวยเลือกได้คร้าาาา
    #1,303
    0
  40. #1302 dokao (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 25 กันยายน 2562 / 07:46
    สวยเกินปัยก้อลำบาก เฮ้อคนสวยเพลีย
    #1,302
    0
  41. #1300 chamee (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 25 กันยายน 2562 / 07:25
    รอติดตามนะคะ
    #1,300
    0
  42. #1299 detpitak (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 25 กันยายน 2562 / 06:34
    รอค่าา
    #1,299
    0
  43. #1296 สู้ๆ ไรเตอร์ (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 25 กันยายน 2562 / 03:29

    ขืนเปิดหนุ่มๆ มาเป็นพรวนแน่ๆ

    #1,296
    0
  44. #1294 Karaketsukhchwy (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 25 กันยายน 2562 / 01:31

    รอๆมาต่อเร็วๆนะคะ
    #1,294
    0
  45. #1293 saranglove (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 25 กันยายน 2562 / 00:01
    สนุกอ่าาาาา
    #1,293
    0
  46. #1291 baochompoo2525 (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 24 กันยายน 2562 / 21:14
    ลุ้นๆ.. รอๆๆ... อ่านสนุกมาก... อยากให้ถึงตอนนางเอกมีสัตว์อสูรเร็วๆ... เราเดาว่าจิ้งจอก9หาง.. ต้องเกิดมาเพื่อรอนางเอกของเรา
    #1,291
    0
  47. #1290 rossukon2531 (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 24 กันยายน 2562 / 20:01
    รอๆๆค่ะ
    #1,290
    0
  48. #1289 piamya (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 24 กันยายน 2562 / 19:24

    รอ​ต่อ​นะ​ค่ะ​

    #1,289
    0
  49. #1288 my-name-is-p (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 24 กันยายน 2562 / 18:53
    รอค่ะ มาให้ก็ดีใจมากแล้ว
    ป.ล.ท่านอ๋องค่าตัวแพงจัด
    #1,288
    0
  50. #1287 Mmaychol (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 24 กันยายน 2562 / 18:53
    รออยู่น้าาา
    #1,287
    0