ท่านเรียกใครว่าหวางเฟย(รีไรท์)

ตอนที่ 11 : ตอนที่ 11 อู๋หวงไท่โฮ่ว

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 38,169
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 583 ครั้ง
    1 พ.ค. 63


ตอนที่ 11

อู๋หวงไท่โฮ่ว


 

ณ วังหลวง


ร่างสูงโปร่งในฉลองพระองค์สีทองสลับขาวและฟ้าปักลายมังกรน่าเกรงขามราวกับมีชีวิตพลิ้วไหวลิ่วล้อไปกับหมู่เมฆยามพระบาทก้าวเดิน  จ้าวหมิงหลงที่สวมฉลองพระองค์สำหรับงานเลี้ยงฉลองในค่ำคืนนี้มุ่งตรงไปยังตำหนักของผู้ที่ยังกุมอำนาจของวังหลังแห่งนี้  เขาก้าวเท้าอย่างไม่รีบเร่งผ่านสวนบุปผาอันหลากหลายของมารดาจนมาถึงหน้าตำหนักใหญ่ที่มีเหล่ามามาและนางกำนัลรับใช้กระจายอยู่ทั่วไป


ถวายพระพรฝ่าบาท เหล่ามามาหน้าห้องรีบทำความเคารพบุรุษผู้เป็นใหญ่ของแว่นแคว้น


เสด็จแม่ทรงอยู่ในห้องหรือไม่ ร่างสูงสะบัดมือให้ทั้งหมดลุกขึ้นก่อนจะตรัสถามหาผู้เป็นมารดาตน


ทรงอยู่ในห้องกับหม่าเต๋อเฟยเพคะ


เย่วอิงอยู่นี้หรือ?” จ้าวหมิงหลงไม่แปลกใจนักเมื่อรู้ว่าสนมคนโปรดอยู่กับมารดาตน แต่ไหนแต่ไรมามารดาเขาก็ทรงเอ็นดูหม่าเย่วอิงอยู่แล้ว  ครั้งที่เขาต้องหาคนมานั่งตำแหน่งเฟยทั้งสี่และตำแหน่งสนมเอกที่เหลือเพื่อคานอำนาจราชสำนักให้สมดุล  เสด็จแม่เขาจึงเสนอบรรดารายชื่อคุณหนูตระกูลใหญ่ต่างๆให้เขาเลือกแต่แอบเจาะจงชื่อหม่าเย่วอิงจากตระกูลหม่าให้เป็นหนึ่งในสองที่จะมานั่งในตำแหน่งเฟยที่เหลือ เพราะตำแหน่งกุ้ยเฟยนั้นตกเป็นของสตรีจากตระกูลเฉินและตำแหน่งซูเฟยตกเป็นของสตรีจากตระกูลเจียงไปแล้ว


สมัยที่เขายังเป็นเพียงรัชทายาทก็มีเพียงเฉินซิ่วอิงและเจียงเหมยฮวาเป็นสนมในวังบูรพา เดิมทีการคุยกันของทางผู้ใหญ่วางตำแหน่งไท่จื่อเฟยให้แก่คุณหนูตระกูลเฉินเพื่อที่จะมาเป็นฐานอำนาจให้แก่เขาหากแต่เขาขอพระราชทานอนุญาตจากเสด็จพ่อทูลขอให้เขาเป็นผู้เลือกไท่จื่อเฟยด้วยตัวเอง คุณหนูตระกูลเฉินผู้นั้นจึงแต่งเข้ามาในตำแหน่งเหลียงตี้ของเขาแทน ทางราชครูเฉินเองก็มิคัดค้านอันใดเพราะอย่างไรเขาก็อยู่ข้างจ้าวหมิงหลงอยู่แล้วเพียงแต่เขามิรู้ว่าบุตรตรีเขารักปักใจจ้าวหมิงหลงสุดหัวใจจนต้องเจ็บช้ำเมื่อถูกแต่งเข้าไปเป็นเพียงเหลียงตี้พร้อมกับสตรีสกุลเจียงอีกนางหนึ่ง


ทางด้านในตำหนักที่มีสตรีต่างวัยช่วยกันตระเตรียมความเรียบร้อยก่อนจะออกไปงานเลี้ยงในค่ำคืนนี้  อู๋เหลียนฮวาหรือหวงไท่โฮ่วในวัยสี่สิบห้าชันษา ที่ยังคงความงามเอาไว้มิเสื่อมคลายใบหน้างามมีริ้วรอยเล็กน้อยแต่มิอาจลดความงามของพระนางลงได้กำลังนั่งรับการปรนนิบัติจากลูกสะใภ้ที่นางเอ็ดดูอยู่ไม่น้อย 


 หม่าเย่วอิงผู้นี้เป็นหนึ่งในบรรดาสตรีที่พระนางตั้งใจเลือกให้บุตรชายตน  สตรีส่วนใหญ่มักแต่งตั้งเพื่อคานอำนาจระหว่างขุนนางในราชสำนักด้วยกันเองและมักแต่งตั้งด้วยความเหมาะสม แต่พระนางปรารถนาอยากให้มีสตรีที่คอยเป็นที่พักพิงและเป็นความสบายใจให้แก่บุตรชายตนบ้าง หากมีแต่ต้องใส่หน้ากากแสดงความโปรดปรานบรรดาสนมทุกนางอยู่ทุกวันบุตรชายนางคงมิอาจมีความสุขไปชั่วชีวิต  เพียงเกิดมาพร้อมตำแหน่งที่เป็นความหวังของคนทั้งแคว้นก็เป็นภาระอันหนักอึ้งที่ต้องแบกรับไว้อยู่แล้ว 

 

และหลังจากที่ได้เชิญสตรีชั้นสูงจากบรรดาตระกูลต่างๆตั้งแต่วัยปักปิ่นขึ้นไปมาพูดคุยเพื่อดูนิสัยใจคอก็พบว่าสตรีจากตระกูลหม่าผู้นี้เหมาะสมที่จะเป็นที่พักพิงให้ความสบายใจแก่บุตรชายนาง  สตรีคนอื่นๆที่ได้พูดคุยนั้นล้วนพบว่าแสแสร้งเรียบร้อยอ่อนหวานกันทั้งสิ้นแค่มองตาสตรีเหล่านั้นพระองค์ก็มองเห็นถึงความทะเยอทะยานที่มิอาจลอดพ้นสายตาไปได้   ส่วนหลานสาวจากสกุลอู๋ของพระนางนั้นถูกตัดออกไปเนื่องจากอำนาจในมือตอนนี้นั้นมีมากอยู่แล้วหากแต่งสตรีจากสกุลอู๋เข้ามาอีกคงเป็นผลร้ายมากกว่าผลดีซึ่งโอรสของพระนางก็เห็นสมควร


เสร็จเรียบร้อยแล้วเพคะ เสียงหวานใสเรียกสติของผู้เป็นหวงไท่โฮ่วให้กลับมามองใบหน้างามอ่อนหวานที่จัดการสวมเครื่องประดับต่างๆลงบนพระเศียรของพระนางอย่างประณีตและเบามือ


เจ้าเองก็เรียบร้อยดีแล้วหรือ หวงไท่โฮ่วจากสกุลอู๋มองสนมขั้นเฟยของบุตรชายตนที่แต่งกายเรียบง่ายและเครื่องประดับน้อยชิ้นเหลือเกิน เห็นแล้วขัดใจคนเป็นสตรีที่นิยมแต่งกายให้งดงามอยู่เสมออย่างพระนางยิ่ง


เรียบร้อยแล้วเพคะ


ข้าได้ข่าวว่าเจ้าเป็นลมหมดสติเป็นอย่างไรบ้าง นางถามอีกฝ่ายเพราะได้ข่าวจากพวกเหล่ามามาที่พูดคุยกันเรื่องหม่าเต๋อเฟยโดนกลั่นแกล้งจากเฉินกุ้ยเฟยที่ยึดเหล่าหมอหลวงทั้งหมดไปไว้ที่ตำหนักนางเพียงคนเดียวเดือดร้อนถึงฝ่าบาทที่ต้องส่งหมอหลวงประจำพระองค์ไปแทน เรื่องนี้เป็นที่กล่าวทั่ววังหลวงเลยทีเดียว  สตรีจากสกุลเฉินผู้นี้เดิมทีนางก็มีนิสัยที่เอาแต่ใจบ้างตามประสาคุณหนูในห้องหอที่ถูกเลี้ยงมาอย่างประคบประหงมมิได้ร้ายกาจอันใดหากแต่เมื่อจ้าวหมิงหลงขึ้นครองราชย์ต่อจากพระราชบิดาแล้วรับสตรีมากมายเข้ามาเต็มวังหลังก็ทำให้นางมีจิตริษยาและคอยกลั่นแกล้งสนมคนอื่นๆที่ถูกโปรดปรานอยู่ทุกที


หม่อมฉันหายดีแล้วเพคะ ขอบพระทัยหวงไท่โฮ่วที่ทรงเมตตาไถ่ถามหม่าเย่วอิงยิ้มให้สตรีสูงศักดิ์ที่มีฐานะเป็นแม่สามีอย่างซาบซึ้ง


เจ้าหายดีก็ดีแล้ว


ซือมามาเอากล่องนั้นมาให้ข้าที พระนางหันไปบอกแก่มามาคนสนิทให้นำกล่องที่เตรียมไว้ออกมา


ข้ามอบให้เจ้าเปิดดูเสียสิ


ขอบพระทัยเพคะ หม่าเย่วอิงรับกล่องไม้ที่สลักด้วยลวดลายงดงามมือไว้แล้วเปิดดูตามคำสั่ง ภายในกล่องไม้มีปิ่นหยกเนื้อดีที่ด้านหัวปิ่นประดับด้วยไข่มุกเม็ดโตที่ดูด้วยตาเปล่าก็มองออกถึงความล้ำค่าประเมินราคามิได้ พร้อมกำไล  ต่างหูและสร้อยคอที่ทำจากไข่มุกเม็ดงามครบชุด


หวงไท่โฮ่วเพคะหม่อมฉันมิอาจรับไว้ได้  หม่าเย่วอิงเมื่อเห็นสิ่งของในกล่องก็รีบเอ่ยออกไปทันที


ทรงคุยอะไรกันอยู่หรือพะยะค่ะเสด็จแม่  สุรเสียงทุ้มเอ่ยขัดการสนทนาระหว่างสตรีทั้งสองขึ้นเมื่อเดินเข้ามาในห้องโดยไม่มีการแจ้งการเสด็จมา


ฝ่าบาทเหตุใดไม่มีใครแจ้งว่าเจ้ามาหาแม่ พวกอยู่ด้านนอกนั้นทำอะไรกันอยู่ไยจึงเงียบเฉยเช่นนี้


ข้าสั่งเหล่ามามาเองพะยะค่ะเสด็จแม่อย่าทรงกริ้วเลย


เจ้ามาก็ดีแล้วมาดูสนมของเจ้าเสียไม่ยอมรับของจากข้า 


ถวายพระพรฝ่าบาทเพคะ หม่าเย่วอิงรีบวางกล่องลงแล้วลุกขึ้นทำความเคารพผู้มาใหม่ทันที


ทำไมเจ้าไม่รับของจากเสด็จแม่ล่ะเย่วอิงจ้าวหมิงหลงสะบัดมือให้สนมคนโปรดลุกขึ้นแล้วถามสาเหตุ


หม่อมฉันคิดว่าสิ่งนี้ล้ำค่ายิ่งเพคะจึงไม่เหมาะสมกับหม่อมฉันนางตอบพร้อมก้มหน้าลงเล็กน้อย แต่ไหนแต่ไรนางก็ไม่นิยมใส่เครื่องประดับมากมายอยู่แล้วจึงคิดว่าคงไม่เหมาะที่จะเก็บเครื่องประดับล้ำค่าชุดนี้เอาไว้


เสด็จแม่ตั้งใจมอบให้เจ้าเจ้าก็รับไว้เถิด


ขอบพระทัยหวงไท่โฮ่วเพคะเมื่อฝ่าบาทกล่าวเช่นนั้นนางจึงจำต้องรับอย่างเสียมิได้แล้วเอ่ยขอบพระทัยแม่สวามีอีกครั้งหนึ่ง


ไหนดูซิเสด็จแม่มอบอันใดให้เจ้ากันจ้าวหมิงหลงเอ่ยถามแล้วเดินเข้าไปหยิบกล่องไม้ที่วางไว้แล้วยกขึ้นมาดู


โอ้  ไข่มุกจากแคว้นเย่ว เครื่องประดับไข่มุกเป็นของขวัญจากแคว้นเย่วที่มอบให้แก่เสด็จแม่เขาเมื่อห้าปีก่อนตอนงานเฉลิมฉลองครบสี่สิบชันษาของพระนางซึ่งเป็นหนึ่งในชุดเครื่องประดับที่เสด็จเขาทรงโปรดปราน


แม่เห็นว่าหม่าเต๋อเฟยไม่ชอบใส่เครื่องประดับที่ดูหรูหรามากจึงมอบเครื่องประดับชุดนี้ให้ 


ลูกเห็นด้วยเครื่องประดับชุดนี้เหมาะกับเย่วอิงมากพะยะค่ะ จ้าวหมิงหลงเอ่ยพร้อมหันไปยิ้มน้อยๆให้แก่สตรีที่ยังคงก้มหน้าอยู่


แม่ก็ว่าเช่นนั้น ดวงตาหงส์ที่ยังคงดีอยู่ลอบมองใบหน้าโอรสตนและสนมของเขาไปมาท่าทีที่จ้าวหมิงหลงแสดงออกมานั้นอยู่ในสายตาพระนางทั้งสิ้น  ไหนจะสายตาที่มองอีกฝ่ายสงสัยคงมิใช่แค่เพียงที่พักพิงแล้วกระมัง คนผ่านร้อนผ่านหนาวมามากเช่นนางเหตุใดจะดูไม่ออกแต่ดูเหมือนว่าบุตรชายนางน่าจะยังไม่รู้ตัวกระมัง เฮ้อ! เอาเถอะหวังว่าบุตรชายนางจะรู้ตัวให้ไวก่อนที่นางจะตายแล้วมิได้อุ้มหลาน


นี่ก็ใกล้เวลาแล้วฝ่าบาทจะไปพร้อมแม่เลยหรือไม่?”


ที่ข้ามาเพราะจะไปงานเลี้ยงพร้อมเสด็จแม่นี่แหละพะยะค่ะ


เช่นนั้นก็ไปกันเถิด

 





รถม้าของจวนเสนาบดีที่ปรึกษาส่วนพระองค์แล่นเข้ามาถึงประตูหน้าวังหลวงแล้วหยุดที่หน้าประตูทางเข้าพอดี  เยี่ยไป๋เจี้ยนลงมาเป็นคนแรกตามด้วยเยี่ยไป๋เทียนทั้งสองประคองสตรีด้านในลงมาด้านนอก  เยี่ยไป๋เจี้ยนยื่นมือหนาส่งให้ฮูหยินตนจับในขณะที่เยี่ยไป๋เทียนก็ส่งมือให้น้องสาวตนประคองลงมาจากรถม้าเช่นกัน  


เสียงพูดคุยและบรรยากาศครึกครื้นจากผู้คนมากมายดังข้ามกำแพงมาไม่ขาดสายบ่งบอกว่าผู้คนที่มางานเลี้ยงมีมากแล้วนั่นเอง เสนาบดีใหญ่ส่งป้ายประจำตนให้กงกงที่รอตรวจสอบคนเข้างานด้านใน แล้วได้รับคำแนะนำว่าที่นั่งของครอบครัวตนอยู่ที่ใดจึงเดินนำครอบครัวตนเข้าไปด้านในงานทันที

 

 

 

         

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 583 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,568 ความคิดเห็น

  1. #2159 luangkham43 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2563 / 11:44
    ค้างงงงคะไรท์ขาาา
    #2,159
    0
  2. #2158 Nantanat_neung (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2563 / 11:03
    รออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออ
    #2,158
    0
  3. #2156 0849397389 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2563 / 09:31
    มีหนังสือหรืออีบุ๊กไหมค่ะ
    #2,156
    1
    • #2156-1 แมวจอมขี้เกียจ(จากตอนที่ 11)
      2 พฤษภาคม 2563 / 15:19
      มีแพลนว่าจะออก ebook ค่ะ หลังจากแต่งจบ แต่นี้กำลังเร่งแต่งอยู่
      #2156-1
  4. #2155 Pksth_ (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2563 / 00:57
    งืออค้าง
    #2,155
    0
  5. #75 สู้ๆไรเตอร์ (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2562 / 22:19

    รับทราบค่ะ รอได้ค่ะ

    #75
    0
  6. #74 Nantanat_neung (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2562 / 22:08
    รอออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออออ
    #74
    0
  7. #72 Tung_szt (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2562 / 21:59

    เรารอได้ค่ะไรท์ สู้ๆน้าาาา เอาหัวใจไปเลยยยยย
    #72
    0
  8. #71 อ้นเฟอะฟะ (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2562 / 21:56
    สู้ๆค่ะไรท์ ยังงัยก็รอนะคะ
    #71
    0