Baby WIFE (เจ้าสาวตัวร้าย) [E-Book]

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 2,319 Views

  • 7 Comments

  • 40 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    3

    Overall
    2,319

ตอนที่ 18 : BabyWIFE 17 - เด็กน้อยผิดสัญญา

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 379
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 12 ครั้ง
    17 มิ.ย. 61



​“คนผิดสัญญาต้องโดนลงโทษ”​ by TE.





หลังจากพี่เตแยกออกไป ฉันเลยตรงมาเข้าห้องน้ำ พอจัดการตัวเองเสร็จเรียบร้อยก็ตั้งใจจะเดินกลับเข้าไปในงานอีกครั้ง แต่ก็ต้องชะงักขาเมื่อได้ยินเสียงทักทายที่แสนคุ้นเคยซะก่อน

“อ้าวววว นึกว่าใคร ที่แท้ก็น้องสาวคนสวยของพี่นี่เอง”

ฉันหันไปมองตามเสียงก็ต้องขมวดคิ้วขึ้นมาอย่างแปลกใจ “พี่พงษ์”

“ดีใจจัง ที่น้องสาวคนสวยยังจำพี่ชายคนนี้ได้อยู่” พี่พงษ์พูดด้วยรอยยิ้มกวนๆ ก่อนจะเดินเข้ามาใกล้ฉันมากขึ้น

“พี่พงษ์มางานนี้ด้วยหรอคะ” ฉันถามออกไปอย่างแปลกใจที่พี่พงษ์มาอยู่ที่นี่ ปกติแล้วลูกชายคนโตของน้ากานดาหรือก็คือลูกเลี้ยงของคุณพ่อฉันไม่ใช่คนที่จะมาออกงานสังคมเพื่อจะคุยธุรกิจอะไรแบบนี้หรอกนะ

“เพื่อนพี่เป็นหลานของคุณหญิงผกามาศหน่ะ” คนตัวโตตรงหน้ารีบคุยโอ้อวดด้วยความภาคภูมิใจ ก่อนจะเดินเข้ามาใกล้ฉันด้วยท่าทีคุกคามแล้วพูดขึ้นด้วยสีหน้าเจ้าเล่ห์ “ว่าแต่วันนี้น้องขวัญสวยจังเลยนะเนี่ย”

“ขวัญออกมานานแล้ว ขอตัวนะคะ” ฉันตัดสินใจที่จะพูดตัดบทออกไปเมื่อเห็นว่าท่าทีของคนตรงหน้าไม่น่าไว้วางใจ ก่อนจะรีบเดินเบี่ยงออกมา แต่ไปได้เพียงไม่กี่ก้าวก็ถูกมือหนาของพี่พงษ์ตามมาคว้าเอาไว้ซะก่อน


หมับ!

“อ๊ะ” เพราะไม่ทันได้ตั้งตัว ทำให้แรงกระชากเมื่อสักครู่ส่งผลให้ฉันตกไปอยู่ในอ้อมกอดของพี่พงษ์ “ปล่อยขวัญนะพี่พงษ์” ฉันพูดพร้อมกับพยายามแกะมือหนาที่จับแขนฉันอยู่ไปด้วย

“ทำไมหล่ะ พี่คิดถึงขวัญมากๆ เลยนะ” พี่พงษ์พูดพร้อมกับโน้มหน้าเข้ามาใกล้ๆ ฉันมากขึ้น “ตัวหอมจัง”

“พี่พงษ์ปล่อย!” ฉันพูดอย่างโกรธจัด ร่างกายสั่นขึ้นอย่างควบคุมไม่อยู่เมื่อเจอท่าทีคุกคามแบบนั้น

“พี่ไม่..”


หมับ!

“อ๊ะ” ฉันร้องออกมาอย่างตกใจเมื่อจู่ๆ ก็โดนกระชากแขนเข้าไปอยู่ในอ้อมกอดของใครบางคน กลิ่นน้ำหอมที่คุ้นเคยทำให้ฉันอดที่จะเสียวสันหลังวาบขึ้นมาอย่างห้ามไม่ได้

“พี่ตามหาตั้งนาน” พี่เตก้มลงมากระซิบเสียงเย็น ก่อนที่คนตัวโตจะเงยหน้าไปทักทายพี่พงษ์เรียบๆ “สวัสดีครับคุณพงษ์กร”

“สวัสดีครับ” พี่พงษ์ตอบรับเรียบๆ “ไม่คิดว่าจะเจอคุณเตชินทร์ที่นี่นะครับ”

“เช่นกันครับ” พี่เตตอบกลับเสียงเย็น แต่ก็ยังไม่ยอมปล่อยฉันออกจากอ้อมกอดเค้า

“...” ฉันแอบเหลือบมองหน้าพี่เตนิดหน่อยก็เห็นว่าเค้ายังคงสีหน้าเรียบสนิทแบบที่เดาความรู้สึกอะไรไม่ได้

“ไม่ปล่อยน้องสาวผมก่อนหรอครับ ผมว่าให้ขวัญออกมายืนคุยกันดีๆ ดีกว่ามั้ย” พี่พงษ์พูดเสียงเรียบ

“ไม่เป็นไรครับ เมียผมเค้าคงชอบอยู่แบบนี้มากกว่า” พี่เตตอบกลับนิ่งๆ 

ส่วนฉันก็ได้แต่กลืนน้ำลายเหนียวๆ ลงคอด้วยความยากลำบาก พี่เตต้องเข้าใจผิดว่าเมื่อกี้ฉันเต็มใจกอดกับไอ้พี่พงษ์แน่ๆ

“แต่ผมว่า...” พี่พงษ์ทำท่าจะแย้ง แต่พี่เตก็พูดแทรกขึ้นมาซะก่อน

“คุณพงษ์กรดูจะเป็นห่วงน้องสาวเหลือเกินนะครับ”

“แน่นอนครับ ผมรักขวัญจะตาย”

“งั้นก็สบายใจได้ครับ” พี่เตสวนกลับทันควัน “เมียผม ผมดูแลดีอยู่แล้ว ไม่ต้องห่วง” พี่เตตอบกลับไปแบบนั้น พร้อมทั้งเน้นคำว่า ‘เมีย’ อย่างชัดเจน

และเพราะคงจะรู้ความนัยที่พี่เตพูดเมื่อสักครู่ พี่พงษ์เลยยอมถอยไปแต่โดยดี “งั้นผมขอตัวก่อนนะครับ”

เสียงก้าวเดินที่ค่อยๆ เบาลงเรื่อยๆ ทำให้ฉันรับรู้ได้ว่าพี่พงษ์น่าจะออกไปจากบริเวณนี้ พอเป็นแบบนั้นฉันเลยดิ้นขยุกขยิกในอ้อมแขนของพี่เตเล็กน้อย ซึ่งเค้าก็ยอมปล่อยแต่โดยดี

“ไปไหนทำไมไม่บอก” พอฉันออกมายืนด้วยตัวเองเรียบร้อย พี่เตก็เปิดประเด็นเสียงเข้มทันที

“ได้ข่าวว่าพี่เตเป็นคนเดินหนีขวัญไปนะคะ”

“ดื้อ” พี่เตพูดเสียงดุ

“ดื้อตรงไหนคะ ขวัญแค่...” ฉันเงยกลับไปจะเพื่อจะเถียง แต่พอสบตาเข้ากับแววตาสีนิลแสนดุคู่นั้น ฉันก็จ๋อยสนิทก่อนจะก้มหน้างุดแล้วตอบกลับไปอุบอิบ “ขอโทษก็ได้ค่ะ”

ดุอีกแล้ววว หน้านี่ตึงมาเลย ตึงขนาดนี้นี่เมื่อกี้เดินหนีไปฉีดโบท็อกซ์มาหรือไงนะ..

“ขวัญผิดสัญญากับพี่” พี่เตพูดเสียงเย็น ก่อนที่ประโยคต่อมาจะทำให้ฉันรู้สึกเสียวสันหลังวาบ “คนผิดสัญญาต้องโดนลงโทษ”

“แต่ขวัญไม่...” ฉันกำลังเงยหน้าจะอธิบาย แต่พี่เตก็หันหลังเดินหนีไปซะก่อน

คำว่าผิดสัญญาทำให้ฉันรู้ได้ในทันทีว่าพี่เตหมายถึงเรื่องอะไร แสดงว่าเมื่อกี้พี่เตต้องเข้าใจผิดไปไกลแน่ๆ ถึงพี่พงษ์จะมีศักดิ์เป็นลูกเลี้ยงคุณพ่อ หรือเป็นพี่ชายของฉัน แต่ถ้าว่ากันตามตรงเราสองคนก็ไม่ได้เกี่ยวข้องอะไรกันทางสายเลือดสักนิด แล้วฉากที่พี่เตเข้ามาเห็นเมื่อสักครู่ก็ชวนเข้าใจผิดไม่น้อยเลยทีเดียว

ทำยังไงดีหล่ะเพียงขวัญ.. พี่เตจะฆ่าตัดตอนฉันมั้ยเนี่ยยยย ฮืออออ T_T



“เดี๋ยวค่ะ พี่เตต้องฟังขวัญก่อนนะคะ” ฉันรีบพุ่งตัวไปดักหน้าพี่เตทันทีที่เราสองคนกลับมาถึงห้องเป็นที่เรียบร้อยแล้ว หลังจากพูดทิ้งท้ายไว้แค่นั้น พี่เตก็ทำตัวเงียบขรึม ไม่พูดไม่จากับฉันสักคำ

“ถอย” พี่เตพูดเสียงเข้มพร้อมจ้องหน้าฉันอย่างดุๆ

แต่มีหรอฉันจะยอม ถึงจะไม่รู้ว่าตัวเองกำลังทำแบบนี้ไปเพื่ออะไร แต่ฉันจะไม่ยอมโดนโกรธฟรีๆ ทั้งที่ฉันไม่ได้ทำอะไรผิดหรอกนะ “พี่เตต้องฟังที่ขวัญพูดก่อน ที่พี่เตเห็นมันไม่มีอะไรเลยนะคะ ขวัญกับพี่พงษ์ก็แค่..”

“เพียงขวัญ” พี่เตกดเสียงเรียกฉัน “พี่บอกให้ถอย”

“อึก” ฉันกลืนน้ำลายเหนียวๆ ลงคออย่างหวั่นๆ แต่ก็ยังทำใจดีสู้เสือแล้วพูดต่อ “แต่ว่าขวัญ..”

“อย่าให้ต้องพูดเป็นครั้งที่สาม” พี่เตพูดแทรกขึ้นมาเสียงเข้ม สีหน้าและแววตาตอนนี้ดูท่าแล้วว่าเค้าจะหงุดหงิดมากจริงๆ รังศีความไม่พอใจแผ่ซ่านออกมาจนฉันสัมผัสได้ว่า ถ้าพูดอะไรต่ออีกแค่คำเดียว พี่เตต้องกระโจนเข้ามาบีบคอฉันแน่ๆ พอเป็นแบบนั้นฉันเลยจ๋อยสนิท ยืนคอตกอย่างหมดสภาพ ก่อนจะเบี่ยงตัวหลบเพื่อเปิดทางให้พี่เต

พอพี่เตเดินเข้าไปในห้องแล้ว ฉันก็ทิ้งตัวลงบนโซฟาอย่างเหนื่อยๆ 

งานเข้าแล้วมั้ยหล่ะเพียงขวัญ แล้วทีนี้จะง้อยังไงหล่ะเนี่ย..           

“อยากโกรธก็โกรธไป ฉันไม่ได้ทำอะไรผิดสักหน่อย” ฉันพูดพึมพำอย่างให้กำลังใจตัวเอง ถึงจะรู้ว่าข้างในใจตอนนี้มันไม่โอเคอย่างที่ปากพูดสักนิดเลยก็ตาม..

******************************************************************************


พบคนงอนหนึ่งอัตราค่าาาาา แล้วทำมาเป็นพูดว่าไม่หวงน้อง พอเห็นน้องกอดกับคนอื่นเข้าหน่อยนี่ถึงขั้นโกรธเป็นฟืนเป็นไฟเลยนะคะคุณพี่ขาาาา

คนอะไรก็ไม่รู้ บอกว่าไม่หวง แต่เรียกเค้าเมียเต็มปากเต็มคำทุกประโยคเลยอ่ะ = =


เรามาทายกันเล่นๆ ดีกว่าค่ะ ว่าระดับพี่เตเนี่ย เกรีี้ยวกราดขนาดนี้จะลงโทษเด็กน้อยด้วยวิธีไหนกันน๊าาาาา

ฝากไว้ให้คีสสสสสสสส ????​


รออ่านคอมเม้นท์จากรีดเดอร์ผู้น่ารักทุกคนอยู่นะคะ

เจอกันตอนหน้าค่าาาา :)


MelloNY. #ทีมอยากโดนคุณพี่เตลงโทษ ><


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 12 ครั้ง

0 ความคิดเห็น