Baby WIFE (เจ้าสาวตัวร้าย) [E-Book]

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 2,301 Views

  • 7 Comments

  • 40 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    13

    Overall
    2,301

ตอนที่ 17 : BabyWIFE 16 - หึง? ไม่หวง?

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 430
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 18 ครั้ง
    10 มิ.ย. 61


“ขาพี่เตชินทร์”​ by KHWAN.




“เมีย!!!” เสียงแหลมเล็กที่ร้องดังลั่นทำให้เราทุกคนต้องหันไปมอง แล้วก็เจอกับยัยลูกเกดที่กำลังตกใจตาค้างอยู่ ก่อนที่เธอจะตั้งสติได้แล้วตรงเข้ามาถามเสียงแข็ง “พี่เตหมายความว่ายังไงคะ ใครเมียใคร”

“สวัสดีค่ะคุณลูกเกด ดิฉันชื่อเพียงขวัญ เป็นภรรยาพี่เตค่ะ” ฉันเลือกที่จะตอบไปแทน

“ฉันไม่ได้ถามเธอ” ยัยลูกเกดเน่าหันมาแว๊ดใส่ฉันทันที ก่อนจะหันไปถามพี่เตอีกครั้ง “หมายความว่ายังไงคะพี่เต”

“ก็ตามนั้น” พี่เตตอบเสียงเรียบ “นี่เพียงขวัญ เมียพี่”

กริบ! หลังจากพี่เตตอบแบบนั้นก็เกิดความเงียบขึ้นทันที

ยัยลูกเกดเน่านั่นอ้าปากค้างไปแล้ว

พอหันไปมองหนุ่มตี๋ผู้น่ารักคนนั้นก็เห็นว่ามีท่าทีไม่ต่างกัน

ส่วนฉันก็หน้าร้อนผ่าวขึ้นมาอย่างห้ามไม่อยู่.. ถึงเมื่อกี้จะแสดงตัวเป็นเมียซะดิบดี แต่พอพี่เตพูดชัดๆแบบนั้นมันก็อดจะเขินขึ้นมาไม่ได้

“มะ เมีย” คุณหน้าตี๋ที่ตั้งสติอยู่นาน ครางออกมาเสียงแผ่ว ก่อนจะกลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่แล้วถามเสียงเบา “เมียเลยหรอพี่”

“เออ!” พี่เตกดเสียงเข้มด้วยสีหน้าเบื่อหน่าย

หลังจากนั้นบรรยากาศก็อึมครึมเล็กน้อย ยัยลูกเกดเน่าพอรู้สถานะของฉันกับพี่เตชัดๆ ก็ยอมถอยออกไปทันที ส่วนทางด้านคุณหนุ่มตี๋ผู้น่ารัก พอหายอึ้งเค้าก็ยืนคุยกับพี่เตสักพัก ฉันถึงเพิ่งได้รู้ว่าหนุ่มตี๋หน้าตาหน้ารักคนนี้ชื่อคุณธีร์ เค้าเป็นรุ่นพี่ฉันด้วยแหล่ะ และตอนนี้ก็เรียนอยู่เมืองนอก แต่ตอนนี้กลับมาธุระที่เมืองไทย ที่สำคัญคุณธีร์มีศักดิ์เป็นหลานของคุณหญิงผกามาศ หรือพูดง่ายๆ ก็คือเป็นลูกพี่ลูกน้องของยัยลูกเกดเน่านั่นแหล่ะ


พอคุยกันจนพอใจ คุณธีร์ก็ขอตัวแยกออกไป เลยกลายเป็นว่าตอนนี้เหลือแค่ฉันกับพี่เตสองคน

“ทำไมไม่ตามไป” พี่เตหันมาถามเสียงดุทันที

“ไม่อยากขัดขวางความสุขใครค่ะ” ฉันตอบหน้าตาย

“อะไร?”

“ก็เห็นพี่เตกับยัย.. คุณลูกเกดดูจะอยากมีเวลาสวีทกัน ขวัญก็ไม่อยากขัด เดี๋ยวจะหาว่าก่อเรื่องอีก” ฉันเชิดหน้าตอบกลับไป

“ประชด?”

“ไม่ได้ประชดค่ะ”

“แล้วเป็นอะไร”

“เปล่านี่คะ ขวัญดูเป็นอะไรหรอคะ” ฉันถามกลับไปนิ่งๆ

“เพียงขวัญ..”

“ขาพี่เตชินทร์” ฉันลากเสียงยาวตอบรับ

“อย่ากวน” พี่เตพูดเสียงเข้ม แต่หน้านี่ตึงมากก ดูก็รู้ว่ากำลังใกล้จุดระเบิดเต็มทีแล้ว

“ขวัญกวนหรอคะเนี่ย” ฉันแกล้งถามไปอย่างตกใจ “ไม่เห็นรู้เลยอ่ะ”

“ขวัญ..” พี่เตกดเสียงต่ำอย่างพยายามระงับอารมณ์ “พูดดีๆ”

“ดีๆ ค่ะ พอใจมั้ยคะ ขวัญก็ดีได้เท่านี้แหล่ะค่ะ ถ้าอยากให้ดีมากกว่านี้พี่เตก็ไปคุยกับคุณลูกเกดแล้วกันนะคะ ขอตัวก่อนค่ะ” ฉันพูดออกมารัวๆ ก่อนจะหันหลังเดินออกไป แต่ยังก้าวไม่ได้ไกลพี่เตก็ตามมาคว้าแขนฉันไว้ก่อน

หมับ!

“อย่าเดินหนีพี่” พี่เตพูดเสียงเข้ม

“ขวัญจะไปเข้าห้องน้ำ”

“โกหก”

“แล้วพี่เตจะเอายังไงคะ?”

“บอกมาว่าเป็นอะไร”

“ก็บอกว่าเปล่าไงคะ ขวัญไม่ได้เป็นอะไร สบายดี ปกติดีครบสามสิบสองด้วยค่ะ”

“จะคุยดีๆ ได้มั้ย” พี่เตถามเสียงหงุดหงิด “เลิกประชดสักที”

“ก็บอกแล้วไงคะว่าดีสุดได้แค่นี้ ถ้าอยากดีกว่านี้ไปคุยกับสาวๆ ในสต๊อกพี่เตเถอะค่ะ คงหวานรื่นหูอย่างที่พี่เตพอใจ”

“หึง?”

“ขวัญไม่ได้หึง”

“ก็ดี”

“อะไรก็ดีคะ?”

“ไม่หึงก็ดีแล้ว” พี่เตพูดแค่นั้นแล้วก็เดินหนีไปเลย

อะไรของเค้าเนี่ย นึกจะมาก็มา นึกจะไปก็ไป แล้วหึงเนี่ยนะ.. ฉันเนี่ยนะหึงพี่เต

ฉันก็แค่ไม่พอใจที่เค้าทำเหมือนหักหน้าฉันต่างหาก แค่นั้นแหล่ะ..ไม่ได้หึงเลยสักนิด!! 

         

TECHIN’s talk.


          “หน้าตึงขนาดนี้ โดนใครเหยียบตีนมาหรอครับไอ้คุณเต” เสียงไอ้บอสดังขึ้นกวนๆ ทันทีที่ผมเดินออกมา

          “...”

          “อ้าววว ถามก็ไม่ตอบจ้า ยิ่งไปอี๊กกก”

          “พูดมาก” ผมว่ามันกลับไป รู้สึกหงุดหงิดขึ้นมากจริงๆ

          “อะไรวะ เมื่อกี้ก็ดีนี่ อยู่ดีๆ มาหงุดหงิดใส่กูเพื่อ?” ไอ้บอสถามหน้างงๆ

          ไม่แปลกหรอกที่จะงง เพราะเมื่อกี้ตอนที่ลูกเกดลากผมเข้ามาในงาน ทำให้ผมได้เจอกับไอ้บอสโดยบังเอิญ ไอ้บอสเป็นเพื่อนผมมาตั้งแต่สมัยเรียนแล้ว พอมาเจอกันแบบนี้เราเลยยืนคุยกันนิดหน่อย และเพราะตอนแรกเข้าใจว่าเมียตัวน้อยของผมเดินตามมาด้วยก็เลยไม่ได้อะไรมาก แต่พอหันกลับไปมองกลับไม่มีวี่แววยัยตัวเล็กสักนิด

          ที่สำคัญ..เห็นอีกทีก็กำลังยืนคุยอยู่กับหนุ่มที่ไหนก็ไม่รู้

          หงุดหงิด! เพียงขวัญช่างมีความสามารถพิเศษที่ทำให้ผมหงุดหงิดได้มากเป็นพิเศษจริงๆ


          “แล้วนี่เมียเด็กมึงไปไหนอ่ะ” ไอ้บอสถามพร้อมกับมองซ้ายมองขวามองหาเพียงขวัญไปด้วย

          “ไม่รู้” ผมตอบไปเรียบๆ

          “อ้าวว ก็ไหนว่าจะไปตามน้องไงวะ แล้วทำไมไม่พามาตรงนี้”

          “...”

          “หรือที่หงุดหงิดใส่กูอยู่เนี่ย เพราะหวงเมียตัวน้อยหรือไง” ไอ้บอสเอ่ยแซว

          “เสือก” ผมด่ามันกลับไปอย่างหงุดหงิด

          “โอ๊ะ เกรี้ยวกราดดด” ไอ้บอสแกล้งทำสีหน้าตกใจ “ทำไมต้องโมโหด้วยหล่ะคะพี่เตขา ก็แค่เห็นเค้ายืนคุยกับหนุ่มก็เลยรีบเดินไปหาแค่นั้นเองเนอะ~~”

          “กวนตีน”

          “อ้าวๆ คำก็ด่า สองคำก็ด่า ไปแดกรังแตนมาหรอเพื่อนรัก”

          “ถ้ามึงยังไม่หยุดพูด กูจะเอารังแตนมาปล่อยใส่มึง” ผมพูดกลับไปเสียงเข้ม

          “ฮ่าๆๆ กูประทับใจนะเนี่ย ไม่คิดว่าจะได้เห็นเสือเตเกรี้ยดกราดขนาดนี้” ไอ้บอสหัวเราะร่าแซวกลับมา

          “บอส” ผมกดเสียงต่ำอย่างต้องการบอกให้รู้ว่าผมไม่สนุกด้วย

          “โอเคๆ ไม่แซวก็ได้” ไอ้บอสยกมือสองข้างขึ้นพูดยิ้มๆ อย่างยอมแพ้ แต่เงียบได้ไม่นาน จู่ๆ ไอ้บอสก็ถามขึ้นมาอีกครั้ง “ว่าแต่มึงเถอะ คิดดีแล้วใช่มั้ยที่ทำแบบนี้”

          “ทำอะไร?”

          “ก็แต่งงานกับน้องขวัญไง กูสงสารเค้านะ ยิ่งเจอแบบนี้ยิ่งสงสาร”

          “สงสารทำไม” ผมขมวดคิ้วถามอย่างไม่เข้าใจ เพียงขวัญมีอะไรให้น่าสงสารงั้นหรอ

          “ต้องมาอยู่กับคนตายด้านอย่างมึงเนี่ยน่าสงสารสุดแล้ว” ไอ้บอสพูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง “ถามจริง..ตั้งแต่แต่งงานนี่มึงคุยกับน้องเค้าเกินยี่สิบประโยคหรือยังเหอะ”

          “เกิน...” ผมสวนกลับไปทันที แต่เพื่อนก็สวนกลับมาทันทีเช่นกัน

          “ไอ้ห่ากูหมายถึงประโยคเว้ย ประโยคยาวๆ ที่ไม่ใช่คำพูด ‘เกิน’ ‘ทำไม’ ‘อะไร’ แบบนี้”

          “...” ผมไม่ได้ตอบอะไรกลับไปได้แต่จ้องหน้ามันนิ่งๆ

          “แล้วก็ไอ้สายตาแบบนี้อีก กูเพื่อนมึงนะ จำเป็นจะต้องนิ่งแล้วเย็นชาใส่กูขนาดนี้มะ” ไอ้บอสพูดพร้อมทำสีหน้าเบื่อหน่าย

          “ก็เป็นนานแล้ว” ผมเถียงกลับไป ผมก็เป็นแบบนี้มาตั้งนานแล้วหนิ ก็ไม่เห็นว่าใครจะเดือดร้อนอะไร

          “เอออ ก็เพราะนานไงเลยพูด” ไอ้บอสพูดด้วยสีหน้าจริงจัง “หาว่ากูเสือกก็ได้อ่ะ แต่เรื่องนั้นมันก็นานแล้วมั้ย แล้วตอนนี้มึงก็แต่งงานแล้วด้วย ลดๆ ลงบ้างก็ได้มั้งไอ้ความเย็นชาเนี่ย”

          “จำเป็น?”

          “เออสิวะ” ไอ้บอสสวนกลับทันควัน “เลิกสร้างกำแพงกับคนอื่นสักที ทำตัวให้เข้าถึงง่ายๆ หน่อย น้องเค้าจะได้ไม่อึดอัดมาก”

          “แล้วนี่มึงจะพูดเพื่อ?” ผมหันไปเลิกคิ้วถามมันนิ่งๆ

          “กูก็ไม่รู้อ่ะ กูแค่อยากให้มึงกลับมาเป็นพี่เตคนเดิมของกูเร็วๆ อ่ะ ไม่ได้หรอ” ไอ้บอสพูดพร้อมกับเข้ามากอดแขนผมแน่น

          “ขนลุก” ผมพูดพร้อมกับปัดแขนมันออกทันที

          “ใช่ซี้ เดี๋ยวนี้มีเมียแล้วนิ ลืมกูแล้วใช่มั้ยหล่ะ” ไอ้บอสพูดด้วยท่าทางสะดีดสะดิ้ง

          “แรดไปละมึงหน่ะ” ผมด่ากลับไปพร้อมส่ายหน้าอย่างระอา เป็นแบบนี้ได้ทุกทีสินะ จริงจังไม่เท่าไหร่ก็ปัญญาอ่อนอีกตามเคย

          “ว่าแต่..อยู่ใกล้เด็กน้อยผู้น่ารักขนาดนี้ เสือเตไม่มีหวั่นไหวบางหรอ” ไอ้บอสหันมาเลิกคิ้วถาม

          “หวั่นไหวอะไร” ผมขมวดคิ้วถามกลับไปอย่างไม่เข้าใจ

          “เด็กมันก็น่ารักอยู่น๊า โดนเด็กน้อยออดอ้อนเข้าหน่อย พี่เตจะทำใจแข็งต่อไปได้หร๊ออออ” ไอ้บอสได้ทีก็ยังคงพูดมากไม่หยุด

          “กูไม่ใช่มึง” ผมสวนกลับไปทันควัน

          “แน่นอนเพื่อนรัก เพราะถ้าเป็นกูนะ เมียน่ารักขนาดนี้ กูจับรวบหัวรวบหางกินกลางตลอดตัวไปแล้ว ไม่ปล่อยให้รอดอยู่แบบนี้หรอก” ไอ้บอสพูดด้วยน้ำเสียงติดทะเล้น

          “ชั่ว” ผมด่ามันกลับไปอย่างไม่จริงจังนัก

          “เฉยๆ ว่ะ” ไอ้บอสยักไหล่อย่างไม่แคร์ “แล้วนี่ปล่อยเด็กน้อยให้คลาดสายตาแบบนี้ ไม่กลัวว่าจะมีหนุ่มที่ไหนมาขายขนมจีบอีกหรือไง”

          “จะพูดอะไร” ผมหรี่ตามองมันอย่างไม่ไว้ใจ

          “กูถือคติว่าถ้ากูไม่ได้ คนอื่นก็ต้องไม่ได้เหมือนกัน”

          “เลว” ผมด่ามันกลับไป

          “เรียกว่าปกป้องสิทธิ์ของตัวเองจะสุภาพกว่านะครับเพื่อน” ไอ้บอสพูดยิ้มๆ “เมียเราก็ต้องเป็นของเราดิ จะปล่อยให้ใครมาเต๊าะง่ายๆ ได้ไงจริงมั้ย”

          “...”

          “แล้วนั่นจะไปไหนวะ” ไอ้บอสถามขึ้นงงๆ เมื่อจู่ๆ ผมก็ทำท่าจะเดินออกมา

          “ไม่เสือก”

        “แหน่ะ ด่ากูอีกละ” ไอ้บอสยักไหล่น้อยๆ “แล้วบอกไม่สนๆ หวงก็ยอมรับว่าหวงสิวะ กล้าๆ หน่อยครับเพื่อนนนน”

          ‘สัส’ ผมหันไปขยับปากด่ามันโดยไม่ออกเสียง ก่อนจะรีบเดินออกมาเลย

        ก็ไม่ใช่ว่าบ้าจี้ตามคำพูดไอ้บอสหรอกนะ แล้วก็ไม่ได้คิดอะไรแบบนั้นด้วย ก็แค่กลัวว่าเด็กน้อยจะไปหลงทางอยู่ที่ไหนต่างหากหล่ะ!

TECHIN Ends.


***************************************************

ก็แล้วแต่ค่าาา คนนึงก็ไม่หึงเลย แค่เห็นเค้าอยู่กับสาวอื่นแล้วหงุดหงิด

ส่วนอีกคนก็ไม่หวงเล๊ยยยย แค่เห็นคุยกับหนุ่มนิดหน่อยก็รีบมาแสดงตัว

งั้นก็เอาที่พี่เตกับน้องขวัญสบายใจเลยจ้าาาา 


เราจะรออ่านคอมเม้นท์ที่น่ารักจากรีดเดอร์ต่อไปนะคะ ^^


เจอกันตอนหน้าค่าาาา :)

MelloNY.

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 18 ครั้ง

1 ความคิดเห็น

  1. #7 0989066344 (@0989066344) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2562 / 17:17
    ห้ามมีความรู้สึกต่อกัน แล้วที่ทำๆอยู่นี้"คือ???"
    #7
    0