งุงิ
เพิ่งกลับจากค่ายมา
ไปมาวันที่22-24อะ
เหนื่อยมากๆๆๆๆ
แบบว่าเดินทางไกลกะผจนภัยอยู่วันเดียวกาน
แถมวันนั้นมีงานรอบกองไฟเสร็จ5ทุ่ม
ต้องตื่นมาเข้าเวรตี3
แทบตาย กลับมางี้สลบเหมือด
+555+
........................
เย้ๆ ข่าวดีๆ
ในที่สูดด เราก็
กลับมาเหมือนเดิม
อีกครั้ง แม้ว่า
ทุกอย่างอาจจะไม่เหมือนเดิมทุกอย่าง
แต่อย่างน้อย
เราก็ได้เค้ากลับคืนมา
ขอบคุณสวรรค์
ที่มอบช่วงเวลานั้นช่วงเวลาที่เราต้องแยกกันให้กับชั้น
ให้ชั้นได้เรียนรุ๊ว่า
ความจิงแล้ว
ชั้นรักเค้ามากเพียงใด
ถ้าไม่มีเวลาที่พรากจาก
เราคงไม่ได้เรียนรุ๊ อาไรหลายๆอย่าง
ตอนนี้ อยากจาทามให้ดีที่สุด
เพราะมันคือโอกาส
โอกาสที่เราจะได้แก้ตัวใหม่
ขอบคุณ จากใจจริง
เราต้องทามให้ดีที่สุด
...............
ไปค่ายยุวะมา เหนื่อยลากเลือด
เขียนโดย
MeMoKung
แจ้ง Blog ไม่เหมาะสม
25 พ.ย. 49
268
3
ความคิดเห็น
ตุนอนตั้งแต่บ่าย2ตื่น7โมงเช้าว่ะ =_=:;;
PS. การร้องไห้กับใครสักคน มีค่ามากกว่าการหัวเราะเพียงคนเดียวมากมาย.. และเราจะได้รู้ว่าสิ่งใดมีค่า ก็ต่อเมื่อเราเสียมันไปแล้ว เมื่อรู้ว่าจะเสีย เรารู้สึกหวงแหน แม้ความรู้สึกนั้นจะไม่ช่วยอะไรดีขึ้นก็ตาม..
เมื่อวานเล่าไม่จบ =__=
เล่าต่อๆ บ่นต่อๆ ตุชอบเล่า
แกเอ๊ย ตอนห้องเค้าเข้าเวรกันอ่ะ มานั่งล้อมวงกันฟังเรื่องผี เรื่องศาสตร์มืดของเขมร โคตรน่ากลัวเลย
แล้ววันกลับมานะ กะจะนั่งถักผ้าพันคอต่อ
ก็ไปเดินเข้าไปห้องนอน เปิดแอร์เปิดพัดลม เย็นสบาย ผลาญไฟอย่างสิ้นเปลือง(แค่เล่นคอมก็เปลืองแล้วล่ะ) ถึงบอกว่าบ้านคือสวรรค์ที่สุด
เตรียมข้าวของจะถักแล้ว แต่นึกไรได้เลยกะจะดูผืนที่ถัดเสร็จแล้วหน่อย เลยเดินไปดูที่อีกห้อง ดูไปดูมา รู้สึกตัวอีกทีพี่มาปลุก ให้ไปนอนห้องที่เปิดแอร์ไว้ ก็เลยเดินไปนอน ถ้าลองกะๆเดาๆดูน่าจะนอนตั้งแต่บ่าย2มั้ง แล้วตื่นมาอีกทีรู้เปล่าตอนไหน..
7 โมงครึ่งเลย 17ชั่วโมงอ่ะ
หลับทั้งชุดยุวะที่ใส่กลับมาอ่ะแหละ
แล้วคิดดูแม่เพิ่งเปลี่ยนผ้าปูที่นอน(นอนกับแม่)
ชุดยุวะก็โคตรเน่า ใส่มา3-4วันโดยไม่ได้ซัก แต่คิดไม่ถึงจริงๆว่ะว่าต้องใส่ชุดยุวะไปยืนตากแดดทุกเช้า เออแล้วตุอยู่สีม่วง แล้วแถวสีม่วงอ่ะยืนเจอแดดเต็มๆจะหลบก็ไม่ได้เพราะอยู่ริมสุด เหมือนแถวแกอ่ะแหละ
กับพื้นหอประชุมอ่ะ ซกมกมาก ตุนะ นั่งลงไปยังไม่ทันขยับก้นไปไหนลุกขึ้นมาล่ะกางเกงขาวจั๊วะ.. เครียด!
ไปเข้าค่าย3วัน เตรียมกางเกงไป4ตัว แต่ใส่ไปไหนมาไหนแค่2ตัว ที่เหลือใส่นอนวันละตัว สองตัวที่ว่านี่คือเกงยีนใส่ลุยตอนกลางวันกับกางเกงขาสั้นjjที่ใส่ร่วมกิจกรรมตอบอาบน้ำแล้ว ใส่แค่2ตัวนี้จนเพื่อนมันคิดว่าตุเตรียมกางเกงมา2ตัว
เออ แล้วตุก็รู้แล้วทำไมคนส่วนใหญ่กระเป๋าเล็กนิดเดียว ก็แม่ง ยืมทู๊กอย่าง อารามว่าเอาไปแต่เสื้อผ้ากับแปรงสีฟันอ่ะ โห ตุเครียด
PS. การร้องไห้กับใครสักคน มีค่ามากกว่าการหัวเราะเพียงคนเดียวมากมาย.. และเราจะได้รู้ว่าสิ่งใดมีค่า ก็ต่อเมื่อเราเสียมันไปแล้ว เมื่อรู้ว่าจะเสีย เรารู้สึกหวงแหน แม้ความรู้สึกนั้นจะไม่ช่วยอะไรดีขึ้นก็ตาม..
คิดถึงจ้ะ
PS. ฝากผลงานของแตมรี่ด้วยนะคะ ยัยเวอร์จิ้นปิ๊งรักนักเพลย์บอย รักสุดเซอร์ไพรส์ของยัยขี้โม้,ยัยตัวแสบหวานใจนายซุปเปอร์สตาร์ และ ลุ้นรักโปรเจกต์ลับฉบับยัยจอมจุ้นค่า รักน้า จุ้บๆ