[Fic:Kimetsu no yaiba][Douma x OC] Fake Life Fake Soul Not Fake Love ภาค คำลวงหลอกของเจ้าลัทธิ

ตอนที่ 5 : ♝ บทที่ 4 ♝

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,678
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 169 ครั้ง
    14 ต.ค. 62

♝ บทที่ 4 ♝




เพดานสีทอง…


ซาโยกิลืมตาขึ้นมาอีกครั้งกับสีห้องที่คุ้นเคย


ฉันจำได้ว่าวิ่งไปที่ทุ่งหิมะ จากนั้น…


"ตื่นแล้วงั้นหรอ"เสียงหวานหนึ่งเอ่ยขึ้นทางด้านข้าง เมื่อซาโยหันไปก็พบกับหญิงสาวน่ารักคนหนึ่ง


สีชมพู…


"ข้าต้องไปบอกท่านเจ้าลัทธิก่อน เจ้านอนอยู่ตรงนี้ก่อนนะ "น้ำเสียงมีความสุขพูดขึ้นก่อนที่ร่างของเธอจะหายไปหลังประตู


ท่านเจ้าลัทธิ…


สมองของเธอกำลังประมวณผลทำให้เธอนึกถึงเรื่องเมื่อวานได้ในทุกๆฉาก 


โดมะ!!


ซาโยกิลุกพรวดขึ้นมา


นี่ฉันถูกเจ้าอสูรนั้นพากลับมาอีกแล้วงั้นหรอ...เจ้านั้นต้องการอะไรจากฉันกันแน่ จะเก็บไว้กินงั้นหรอ(?) ไม่เข้าใจจริงๆ


ความคิดตีกันในหัวของเธอได้ไม่นาน เสียงประตูก็ได้เลื่อนอีกครั้ง ครั้งนี้คนที่ซาโยกิไม่อยากพบไม่เจอไม่อยากรู้จักได้เข้ามาด้วยใบหน้ายิ้มแย้มสดใส 


เป็นรอยยิ้มที่น่าขยะแขยงเหมือนเดิม...


"พระเจ้าช่างเมตตาเจ้านัก ช่วยให้เจ้ารอดอีกครั้ง"เจ้าของนัยน์ตาสีรุ้งยิ้มจนตาเป็นสระอิ


ฉันคิดว่าเป็นการลงโทษเสียมากกว่าที่ได้มาเจอนาย ฉันยอมหนาวตายดีกว่าถูกกินโดยอสูรที่ฉันเกลียด อยากยืมดาบมือปราบมาตัดต้นคอขาวๆนี่เสียจริง ยิ้มได้น่าหมั่นไส้มาก


"ทำไมถึงต้องช่วยข้าล่ะ"ซาโยกิถามขึ้นด้วยน้ำเสียงแหบแห้งจนอีกฝ่ายที่ได้ยินถึงกับทำตาโต


"ก็เพราะข้าเกิดมามีหน้าที่เพื่อช่วยเหลือมนุษย์ทุกคนที่ต้องการความช่วยเหลือ"เขาพูดอย่างภาคภูมิใจ


"แต่ข้าไม่ต้องการ..."ซาโยกิเงยหน้ามองอย่างไม่เกรงกลัวอีกฝ่าย


"เจ้าเป็นเด็กที่แปลกนะ หรือเพราะเจ้ากำลังตกใจกับเรื่องที่พ่อแม่ของเจ้าถูกอสูรฆ่าตาย ข้าเข้าใจว่ามันเป็นเรื่องที่ยาก แต่เจ้าอย่าโทษตัวเองไปเลย"ร่างสูงเดินเข้ามาใกล้ๆก่อนจะใช้มือข้างหนึ่งลูบหัวซาโยกิก่อนที่น้ำตาของเขาจะไหลพรั่งพรู


ต้องลงทุนบีบน้ำตาขนาดนี้เลยรึไงกัน แต่ยังไงซะ...ข้าก็เกลียดอสูร...และเกลียดตัวเองด้วยเช่นกัน


ซาโยกิปัดมืออีกฝ่ายออก โดมะที่ไม่เคยโดนปฏิเสธถึงกับผงะ


"หากข้าไม่มีสายเลือดพิเศษอะไรนั้น พ่อแม่ของข้าคงไม่ต้องมารับกรรม ไม่สิ...ถ้าไม่มีอสูรพ่อแม่ข้าคงไม่ต้องตาย จริงมั้ย"ซาโยกิหันไปยิ้มให้โดมะด้วยสายตาเย็นชา


"อ่า...สักวันเหล่าผู้คนที่ทำบาปก็ได้รับผลกรรมรวมถึงอสูรที่ฆ่าพ่อแม่เจ้าด้วย แต่เหมือนเขาจะได้รับแล้ว"


"แล้วทำไมเจ้ายังไม่ได้รับล่ะ ท่านเจ้าลัทธิ..."เด็กน้อยจ้องอีกฝ่ายที่กลับมาทำสีหน้านิ่ง ใบหน้าคมของโดมะยิ้มมุมปากเล็กน้อย


เธอรู้ว่าคำพูดที่เธอพูดอาจทำให้เธอตายได้ตรงนั้น ณ เวลานั้น แต่ใครจะสนล่ะ...ยังไงไม่ตายวันก็ตายพรุ่งนี้ การอยู่ในถิ่นอสูรก็เท่ากับได้ยื่นขาข้างหนึ่งเข้าสู่ประตูนรกแล้ว


ฉันเหมือนคนกำลังพาลและหาเรื่องวอนตาย แต่มาถึงขั้นนี้แล้วก็ขอด่าให้หายแค้นหน่อยเถอะ 


"เจ้ากำลังหมายถึงอะไร"โดมะทำหน้าใสซื่อเหมือนกับว่าไม่รู้ความหมายของประโยคที่ซาโยกิเอ่ย


"เจ้าได้ยินเสียงพระเจ้าไม่ใช่หรือ ทำไมไม่ลองถามดูล่ะว่าข้าหมายถึงอะไร"


"ฝีปากเจ้าร้ายไม่เบานะ ซาโยกิ "โดมะยิ้มด้วยสายตาน่าขนลุกก่อนที่หน้าจะเลื่อนลงมาเสมอใบหน้าเล็ก "ข้าชักสงสัยแล้วสิว่าเจ้ารู้มากแค่ไหน "บุรุษผมเงินกางพัดลายดอกบัวจ่อเข้าที่คอของซาโยกิ


"ข้าก็สงสัยเหมือนกันทำไมข้าถึงถูกช่วยไว้โดย...อสูร"


โดมะทำตาโตอีกรอบ 


"อย่างที่คิด เจ้ารู้มากเกินไปเสียจริง ซาโยกิ เจ้ารู้รึเปล่าว่าการรู้มากไปจะมีจุดจบอย่างไร"โดมะยิ้มกว้างก่อนที่ใบพัดจะแตะเข้ากับลำคอของซาโยกิ


"จะฆ่าจะกินก็รีบทำ ข้าเบื่อที่จะคุยกับคนตอแหลแบบเจ้าแล้ว"ถึงแม้ซาโยกิจะทำใจไว้แล้วแต่ในใจก็อยากตายแบบสบายๆโดยไม่เจ็บปวด เธอหลับตารอรับชะตากรรม


เคยตายมาครั้งนึงแล้วมันก็เจ็บอยู่หรอก ยอมเจ็บอีกสักครั้งดีกว่าคุยกับไอบ้าโรคจิต คุยแล้วรู้สึกจะเป็นบ้าตาม


"แหมๆ อยากให้ข้ากินเจ้าขนาดนั้นเลยหรอ ซาโยกิ ย่อมได้"พูดจบริมฝีปากบางอ้าปากเห็นฟันแหลมสองซี่


ซาโยกิหลับตาปี๋หัวใจเต้นตุบตับเมื่อรู้ว่าตนกำลังจะตาย


หงับ!


"อ่ะ..."ซาโยกิอุทานขึ้นเมื่อรู้สึกว่ามีบางอย่างมาหงับตรงแก้มข้างหนึ่งแต่ไม่ทำให้เธอรู้สึกเจ็บเลยแม้แต่น้อย เธอลืมตาอย่างช้าๆก็พบฟันซี่แหลมขบตรงแก้มเบาๆ


ซาโยกิสบตาเข้ากับตัวอักษรคันจิที่ถูกสลักไว้บนดวงตาสีรุ้งด้วยใบหน้างุนงง


โดมะถอนฟันออกก่อนจะหัวเราะอย่างบ้าคลั่งเมื่อเห็นใบหน้าเล็กงุนงง เขาปาดน้ำตาที่ปริ่มด้วยความตลกขบขันออก


"ฮ่าๆ ข้าไม่ฆ่าเจ้าหรอก ในตอนนี้ละนะ"โดมะกางพัดปิดปากตนที่กำลังหัวเราะอยู่


ซาโยกิยังมองด้วยความงุนงงกับอีกฝ่ายก่อนจะลูบแก้มข้างที่โดนงับเบาๆ


ฉันจะบ้าตาย อะไรของมัน ฆ่าก็ไม่ฆ่า กินก็ไม่กิน ที่ปล่อยให้รอดมีจุดประสงค์อะไรกันแน่ 


"หน้าของเจ้าเหมือนอยากจะถามว่า ทำไม ข้าจะบอกให้ก็ได้ ก็เพราะว่า..."โดมะลากเสียงยาวก่อนจะพูดต่อ "เจ้าน่ารักยังไงล่ะ ซาโยกิ"


เด็กน้อยที่ได้ยินก็ถอนหายใจเบา


"เจ้าโกหกอีกแล้ว"ซาโยกิมองนิ่งๆ


"อันที่จริงเพราะเจ้าทำให้ข้าแปลกใจได้เรื่อยๆยังไงล่ะ"ครั้งนี้โดมะพูดอย่างตรงไปตรงมา เขาไม่เคยแม้แต่แสดงพลังอสูรให้แก่เด็กตรงหน้าดู แต่เธอก็รู้ เขาที่โกหกป้อนคำลวงอย่างแนบเนียน แต่เธอก็รู้...เธอรู้ได้อย่างไรกันนะ และนี่คือสิ่งที่เขาสงสัย


"เจ้ารู้ได้อย่างไรว่าข้าพูดจริงหรือโกหกล่ะ ซาโย~ ขนาดคนที่ใกล้ชิดกับข้ามานานยังไม่สงสัยอะไรในตัวข้าเลย เอ...จะว่าไปคนพวกนั้นก็ตายหมดแล้วนี่เนอะ"โดมะเลื่อนตัวมานั่งบนเตียงใกล้ๆกับเด็กผู้หญิงตัวน้อยก่อนจะหัวเราะเหมือนความตายเป็นเรื่องตลกและไร้สาระ


"เจ้าก็ลองหาคำตอบกับหัวใจที่ว่างเปล่าของเจ้าดูสิ"เด็กน้อยย้อน


โดมะยิ้มปล่อยออร่าประกายด้วยความอยากรู้อยากเห็น 


"ข้าชอบสนทนากับเจ้าจังซาโยกิ มาเป็นอสูรของข้าเถอะ~"


ซาโยกิได้ยินก็ยิ้มเย็น


"ไปลงนรกซะเถอะไอโรคจิต"


"เห~งั้นเจ้าจะไปนรกกับข้ารึเปล่าล่ะ ซาโยกิ"โดมะยิ้มร่าในการเชิญชวนครั้งนี้


ด่าขนาดนี้แล้วยังทำหน้าดีใจอีก เกินเยียวยาแล้วจริงๆ


"ข้าขอนิพพานดีกว่า"


"นิพพาน(?)"โดมะยิ้มน้อยๆก่อนจะเอียงคอสงสัยพร้อมส่งสายตาใสซื่อ


ทำท่าทางแบบนั้นไปก็ไม่ดูน่ารักขึ้นหรอกนะ แต่บอกให้เป็นบุญหูหน่อยก็แล้วกัน


"นิพพานก็คือการไม่เกิดใหม่ยังไงล่ะ"


"นั้นก็แย่สิ ข้ายังอยากคุยกับเจ้าอีกเยอะๆเลย"


"แต่ข้าไม่อยาก"


"ทำไมเจ้าถึงเย็นชากับข้าจังเลยล่ะ ซาโย~ "โดมะตีหน้าเศร้า


"อย่ามาเรียกสนิทสนมแบบนั้นนะ เจ้าอสูร"ซาโยกิทำหน้าขุ่นเคือง


"งั้นเพื่อความเท่าเทียมข้าเรียกเจ้าซาโย ส่วนเจ้าเรียกข้าว่าโดมะ"โดมะยังคงยิ้มอย่างไม่ทุกข์ร้อน


เท่าเทียมกับผีนะสิ ไม่ใช่เพื่อนเสียหน่อย ไม่แปลกใจเลยว่าทำไมอสูรจัทราตนอื่นถึงไม่ชอบ แน่นอนว่ามีสาเหตุมาจากหลายเรื่อง


"แล้วเจ้าจะเอายังไงกับข้า"เด็กน้อยเข้าประเด็น


"อืม..."โดมะทำหน้าครุ่นคิดก่อนจะยิ้มมุมปาก


ไม่น่าจะใช่เรื่องดีแน่ 


"ในเมื่อเจ้าไม่มีญาติพี่น้องหลงเหลือแล้ว มาอยู่ที่นี่กับข้าสิ"


"ไม่!"ซาโยกิตอบแบบไม่ต้องคิดอะไรให้มาก


โดมะใช้มือข้างหนึ่งเชยคางเด็กน้อยขึ้นให้ ดวงตาสองคู่สบตากันโดยที่ซาโยกิคิ้วขมวดจนเป็นปม


"ถึงเจ้าจะปฏิเสธข้า แต่อย่างไรเสีย สถานะเจ้าตอนนี้คือเด็กกำพร้าต้องมีผู้ปกครอง เจ้าคิดว่าจะหนีข้าพ้นงั้นเหรอ"โดมะพูดพร้อมใช้นิ้วเรียวที่เชยคางบีบแก้มป่องของซาโยกิอย่างสนุกสนาน


เดี๋ยวกัดนิ้วขาดเลยนี่!!


"อ่า...อ่อยอืออะ(ปล่อยมือนะ)"ซาโยกิพูดจบก็ใช้ปากเล็กๆหงับนิ้วอีกฝ่ายอย่างแรง แต่อีกฝ่ายไม่มีรอยฟันฝังแต่อย่างใด


นั้นนิ้วหรือก้อนเหล็กวะเนี่ย!


"เอาล่ะ"บุรุษร่างสูงยิ้มขำที่อีกฝ่ายทำอะไรตนไม่ได้ลุกขึ้นก่อนใช้สองมือยกร่างเล็กที่เบาหวิวเหมือนขนนก


"ข้าต้องไปพบสาวกของข้าแล้ว"


"เจ้าก็ไปสิแล้วจะพาข้าไปทำไม"ซาโยกิใช้สองมือขยำผมอีกฝ่ายจนยุ่ง


"อ่าเจ้ามัน...เด็กดื้อ"โดมะใช้มืออีกข้างรวบมือของซาโยกิให้อยู่นิ่งๆ


เด็กดื้องั้นเหรอ!!! อย่าริอาจดูถูกเด็กนะ!!! ไม่สิ ฉันไม่ใช่เด็กเสียหน่อย ถึงตัวฉันจะเป็นเด็กแต่อายุสมองเทียบเท่าผู้ใหญ่แล้วนะ!!!


ซาโยกิประท้วงในใจ


"หากเจ้ายังดื้ออยู่แบบนี้ ข้าจะ..."โดมะพูดจบก็โน้มหน้าลงมาหงับหูคนในอ้อมแขนเบาๆ


กรี๊ดดดดด!!! อกอีแป้นจะแตก!!! รุกแรงมากแม่!!


เด็กน้อยกรีดร้องในใจจนใบหูและหน้าเป็นสีแดงระเรื่อพร้อมกับขนลุกซู่


"เข้าใจรึยัง"โดมะยิ้มอย่างสนุกสนานที่ได้แกล้งอีกฝ่ายก่อนจะพาร่างเล็กออกจากห้องไปพร้อมกัน...


นี่มันเรื่องบ้าอะไรเนี่ย...


"อ่ะจริงสิ หากเจ้าพูดถึงตัวตนของข้าคนที่ตายจะไม่ใช่เจ้าแต่เป็นคนที่ได้ยิน เข้าใจนะ"เขาพูดใบหน้าเปื้อนรอยยิ้ม


ไอเจ้านี่พูดเรื่องฆ่าออกมาได้อย่างง่ายดาย ต้องไร้หัวใจขนาดไหนกันเนี่ย ไม่อยากอยู่กับอสูรนี่แล้วใครจะได้ จะนรกหรือสวรรค์พาฉันไปทีขอร้องล่ะ


"เข้าใจรึเปล่าไม่งั้น..."โดมะอ้าปากอีกรอบ


"เข้าใจแล้วๆ อย่าหงับอีกเหอะขอล่ะ"ซาโยกันดันหน้าอีกฝ่ายไปอีกทางด้วยใบหน้าที่แดงซ่าน


"เป็นเด็กดีล่ะ ซาโยกิ"เขาพูดก่อนจะเปิดประตูออกไปซึ่งมีหญิงสาวผมสีชมพูหน้าตาน่ารักรออยู่ ซึ่งพวกเขาพูดกันไม่กี่ประโยค จากนั้นโดมะก็หยิบหมวกคล้ายมงกุฏกับเสื้อคลุมผืนยาวมาสวมโดยมีเด็กทำหน้าตายอยู่ในอ้อมแขน


คนที่ไม่เชื่อในพระเจ้าแต่แต่งจัดเต็มแบบนี้ เห็นแล้วอยากตะโกนดังๆว่าไอนักต้มตุ๋น!!! 



to be continued




__________________


สุดท้ายแล้ว...โดมะก็ไม่โผล่ในอนิเมะสินะ


(ตกลงเอ็งผมสีไรกันห่ะ โดมะ!!)


งั้นมาเปิดโหวตกันดีกว่าระหว่างสีทองแดงกับสีเงิน

เหล่ารีดเด๋อที่น่ารักชอบสีไหนมากกว่า!!








ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 169 ครั้ง

247 ความคิดเห็น

  1. #210 ขนม"โมจิ"🍵🍡 (@fha333777) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2562 / 19:35

    เอ็นดูน้อง55+

    #210
    0
  2. #62 Kokori momogaru (@oceanlove33249) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2562 / 15:16
    โดมะน่าจะสีฟางข้าว
    #62
    0
  3. #61 Raindize (@Raindize) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2562 / 21:50
    สีผมคล้ายๆคัตจังล่ะมั้งคิดว่าน่าจะดูดีอ่ะนะ
    #61
    1
    • #61-1 Maziga (@Maziga) (จากตอนที่ 5)
      1 ตุลาคม 2562 / 22:06
      จากรูปสีก็คล้ายคัตจังนะ และแน่นอนว่าดูดีทั้งคู่!!!
      #61-1
  4. #59 sunza987 (@sunza987) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 30 กันยายน 2562 / 22:16
    สีคล้ายๆฟางข้าละมั้ง มันทองซีดๆอ่ะ
    #59
    1
    • #59-1 Maziga (@Maziga) (จากตอนที่ 5)
      30 กันยายน 2562 / 22:26
      จริงๆแล้วในเว็บอิ้งบอกว่า silver อะค่ะ รูปผมเงินจริงๆมันหายากมาก5555 เลยออกสีฟางข้าว
      #59-1
  5. #58 KomaedaRyoko (@KomaedaRyoko) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 30 กันยายน 2562 / 22:03
    ฟ่างข้าว...//555+
    #58
    0
  6. #57 CQ Pang (@pangchio) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 30 กันยายน 2562 / 20:25
    ชอบบบบบบบบ
    #57
    0
  7. #56 fuhiru (@parchat) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 30 กันยายน 2562 / 20:23
    ทองแดง
    #56
    0
  8. #55 จอมบัญชา (@teamzadarkkiller) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 30 กันยายน 2562 / 19:57
    ทองแดง... // เรียกกำลังเสริม
    #55
    0
  9. #54 pimmadakiddee (@pimmadakiddee) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 30 กันยายน 2562 / 19:57

    โดมะ... ถ้าเจ้ามีนิสัยที่ดีกว่านี้(และไม่เป็นอสูร?)​น้องคงยอมพลีกายให้แน่เลย//ก็หน้าหล่อมากมาย​
    #54
    1
    • #54-1 Maziga (@Maziga) (จากตอนที่ 5)
      1 ตุลาคม 2562 / 00:26
      ยอมเป็นอาหารเลยล่ะค่ะ555
      #54-1
  10. วันที่ 30 กันยายน 2562 / 19:03
    ทองงงเเดงงงงง
    #53
    0
  11. #52 chion_nai (@chion_nai) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 30 กันยายน 2562 / 18:58
    ชอบสีทองแดงค่าาา
    #52
    0
  12. #51 star rose (@nice0303) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 30 กันยายน 2562 / 18:55
    โดมะหล่อนะเสียดายที่เป็นอสูร
    #51
    1
    • #51-1 Maziga (@Maziga) (จากตอนที่ 5)
      30 กันยายน 2562 / 18:58

      อสูรก็ไม่เหลือค่ะสำหรับไรท์555
      #51-1
  13. #37 f4v6xt (@f4v6xt) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 20 กันยายน 2562 / 19:03

    โดมะยังคงเป็นพี่หมีต่อปายยย
    #37
    0
  14. #36 Halvor (@onepiece-7) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 20 กันยายน 2562 / 18:09

    รอนะค้า~
    #36
    0