“เมื่อยก็มานั่ง” เสียงเย็นนุ่มทุ้มนั่งมาจากข้างหน้าผู้กุมบังเหียนมังกร
“ไม่ละคาโลไม่สิพี่คาโล” หญิงสาวตอบกลับมาเบาๆอย่างมีมารยาท
คาโลพยักหน้าเบาๆปล่อยให้สิ่งมีชีวิตที่เรียกว่าน้องสาวยืนรับลมหนาวที่เจ้าหล่อนชอบ ภูติหิมะสายเลือดแท้ไม่มีเลือดมนุษย์หรือปีศาจมาปะปนยืนเป็นเทพีนางงาม
“ฉันเกลียดนาย” หญิงสาวเปรยออกมาเบาๆแน่นอนว่าพี่ชายอย่างคาโลต้องได้ยินอย่างชัดเจนตาคนที่น้องสาวเกลียดไม่ตนแต่กลับเป็นบุรุษเพศคนหนึ่งที่มีนัตย์ตาสีเขียวมรกตที่แสนจะน่าควักออกมาโยนให้ยามาโตะสัตว์เลี้ยงแสนรักของน้องสาวกินซะให้รู้แล้วรู้รอดไป
“เกลียดมากนักกลับสโนแลนด์ไหมละ”
หญิงหันมามองพี่ชายด้วยสายตาอันเย็นเฉียบไม่แพ้แม้แต่คนเป็นพี่ชาย ปริ้นเซส มายา วาเนบลีแห่ง สโนแลนด์ด้วยอำนาจแห่งมนตราที่เจ้าตัวตั้งใจใช้ทำให้เกิดพายุหิมะในแทบเขตร้อนสกอร์ปิโอ
“มายา” คาโลเตือนหนักๆด้วยเสียงเย็นชา
“..........” มายาหยุดอำนาจเวทมนต์ของตนเองทำให้พายุหิมะสงบก่อนที่จะกระโดดลงจากหลังมังกรอย่างไม่กลัวตาย คาโลได้แต่ถอนหายใจกับน้องสาวแสนดื้อเงียบ(เหมือนตัวเอง)ก่อนจะเร่งความเร็วของมังกรให้ตรงไปโรงเรียนพระราชาเอดินเบิร์ก
หวังว่าคงไม่ก่อเรื่องน่ะ มายา วาเนบลี
ความคิดเห็น