....นำเสนอและแต่งโดย...
: : : : : : : : : มายา เซอร์เซนเรีย นักเรียนปี 2หัวหน้าป้อมอัศวิน : : :: : :
เด็กสาวร่างบางเดินไปตามท้องถนนในตอนเช้าซึ่งมาตำราเรียนและชุดนักเรียน ซึ่งเช้าจรดบ่ายเธอซื้อของใช้ที่จำเป็นครบทั้งหมดเลยแค่ดาบกับคทาแต่มันไม่จำเป็นสำหรับเธอเลยสซักนิด
แต่เธอก็เดินเข้าดูในร้านพอเป็นพิธี ภายในร้านก็ไม่มีอะไรมากนักแค่มีคทาขายและเหล่าบรรดาพ่อค้านำมาเสนอขาย
คทาในร้านส่งแสงเรืองรองตอบรับคนมีอำนาจทางเวทมนต์ซึ่งเธอหันไปพบหญิงสาวผมสีม่วงและมีหูแมวติดอยู่เดินก้าวเท้าเข้ามาในร้าน
'น่าสนพวกถนัดเวทสินะ' มายาคิดในใจและก้าวเท้าเดินออกจากร้าน
โครม พลั่ก เด็กหนุ่มหน้าที่คิดว่าหน้าตาดี(ซึ่งมายาไม่สนใจใครอยู่เเล้ว)เดินชนเจ้าของร่างบางอย่างจัง เด็กหนุ่มผมสีน้ำตาลอ่อนจนคิดว่ามันซีดมากกว่า นัตน์ตาสีน้ำเงินครามน้ำทะเลออกแนวกวนๆเล็กน้อย
ลงไปนั่งกับพื้นส่วนสาวน้อยร่างบางที่ถูกชนกระเด็นล้มเจ็บตัวพอสมควร
"ขอโทษทีไม่ได้ตั้งใจ" เด็กกล่าวลุขอโทษและลุกขึ้นยืนส่วนเด็กสาวลุกขึ้นยืนด้วยใบหน้าที่ไร้อารมณ์แต่อย่างใด
"มายาเจ้าหญิงแห่งเจมิไนยู้ฮู้" เด็กหนุ่มหน้าตาดีอีกรายวิ่งเข้ามาหาเด็กสาวด้วยความเร็วสูงและกอดหมับเข้าให้ท่ามกลางสายตาผู้คนที่มองมาอย่างสนใจ
'ไอ้หมอนี่ โรเฟล เอลริค ขอทานแห่งทริสทอร์ รู้จักพวกเชื้อพระวงศ์ด้วยเหรอเนี่ย' เด็กหนุ่มผู้ต้องคดีความนึกอยู่ในใจ
"สวัสดี ฮาคุโตะ คุโรสึกิ" โรเฟลกล่าวทักทายอย่างสบายๆหากแต่ยังไม่ละมือออกจากเอวบางของเจ้าหญิงตรงหน้า
"เช่นกัน โรเฟล เอลริค และเจ้าหญิง มายา เซอร์เซนเรีย" ฮาคุดตะโค้งคำนับตัวตามมารยาทให้มายา
"...." แต่รูปสลักไม่กล่าวอะไรเพียงจับพระสหายทุ่มลงพื้นและเดินจากไปเงียบๆส่วนโรเฟลรีบสปริงตัวขึ้นมาก้มหัวคำนับเล็กน้อยและวิ่งตามเจ้าหญิงคนงามไป
"2คนนี่เป็นคู่รักกันหรือไงนะ น่าเสียดายชะมัด" ฮาคุโตะมองไปตามทางที่หนุ่มสาวเดินไปและแยกตัวเดินออกไปอีกทาง
****************************************************************************************
"แบล็กไลทนิ่ง" มายาร่ายเวทด้วยความเร็วและกระโดดหลบวิถีดาบของนักฆ่าที่ส่งมาเพื่อฆ่าเธอโดยเฉพาะ ส่วนโรเฟลแยกไปจัดการนักฆ่าอีกทางเพื่อความสะดวกในการเชือดคน
"ไปลงนรกซะ ประตูนรก8หวนวิณญาณ" เวทแห่งความร้ายกาจถูกร่ายมาอีกบท ประตูรูปหัวกะโหลกโผล่ตั้งขึ้นมาจากพื้นดินและเปิดออก ร่างของเหล่านักฆ่าทั้งหลายถูกดูดเข้าไปในประตูนรก
"ดุร้ายจังเลยนะมายาจัง" เสียงทีเล่นที่จริงของเด็กหนุ่มผู้ไปเชือดเหล่านักฆ่าดังขึ้นซึ่งเจ้าตัวนั่งพักเอาเเรงอยู่บนต้นไม้
"หุบปากไปซะ" เด็กสาวตอบด้วยเสียงเหมือนมะนาวไม่มีน้ำ ประตูนรก8หวนวิณญาณปิดดังปังและสลายเป็นธุรีอากาศ
"เอาน่าอย่าอารมณ์เสียกลับไปโรงแรมดีกว่าน้า" โรเฟลตอบอย่างเอาใจ
"...." มายาไม่พูดอะไรเดินนำลิ่วๆกลับโรงแรมที่พักด้วยอารมณ์ขุ่นมัว
'เจ้าหญิงหรือปีศาจในคราบนางฟ้ากันแน่' โรเฟลคิดในใจและวิ่งตามเจ้าหญิงคนเอาแต่ใจรอบที่3ของวัน
******************************************************************************************
วันรุ่งขึ้น
มายาเตรียมตัวเรียบร้อยสำหรับวันใหม่ในการเข้าเรียนในโรงเรียนพระราชา เด็กสาวสวมชุดนักเรียนสีน้ำเงินซึ่งเหมาะพอดีตัว แต่ที่จะไม่เหมาะคือการที่เด็กสาวเอาเท้าเหยียบเตียงนอนและ
ถลกกระโปรงขึ้นเพื่อเอามีดสั้นมัดติดไว้ที่ต้นขา
ก็อกๆๆๆ เสียงเคาะประตูยามเช้าไม่ต้องเดาก็รู้คนที่มาเคาะประตูห้องนั้นคือ โรเฟล เอลริค และถือวิสาสะเข้ามาในห้องโดยไม่ได้รับอนุญาติ
"ไงสวัสดียามเช้า"
"อื้อ" มายารับคำทักทายด้วยใบนิ่งเป็นรูปสลักอีกแล้ว
"ยิ้มบ้างก็ดีนะแม่คุณ" คำหยอกล้อลอยมาจากขอทายนแห่งเจ้าหญิงไม่สนใจสนิดกลับรีบเดินลงไปข้างล่างแทน
"ยัยนี่ไม่น่ารักเอาซะเลย" โรเฟลบ่นอุบและรีบตามลงไปข้างล่างครั้งที่1ของวันนี้
******************************************************************************************
หน้าโรงเรียนพระราชาเอเดนเบิร์ก
"นี่ๆเรา2คนจะได้อยู่หอไหน" โรเฟลถามอย่างตื่นเต้น นัตน์ตาสีทองอำพันกวาดสายตามองรอบๆ
"หอไหนก็ช่าง" มายาตัดบทได้เย็นสุดขั้นและหยิบหนังสือ นิยายอิโรติคที่เจ้าหล่อนชื่นชอบขึ้นมาอ่านข้ามเวลา
"สวัสดีครับ ผม ชื่อ โรเฟล เอลริค บลาๆๆๆๆๆๆๆ" โรเฟลหันไปทักทายคนด้านพูดคุยอย่างสนุกสนาน
"สวัสดีเจ้าหญิง" คนกล่าวทักทายดังมาจากด้านหลังของหญิงซึ่งเจ้าหล่อนหันไปมองแลบะและพยักหน้าแทนการพูดทักทาย
'ฮาคุโตะ คุโรสึกิ' มายานึกชื่ออยู่ในใจและหันกลับมาอ่านหนังสือต่อไป
เสียงประกาศชื่อดังเป็นระยะๆโรเฟลซึ่งถูกเรียกไปแผ่นดินประชาชนเมื่อไรไม่รู้
"มายา เซอร์เซนเรีย เดอะวอริเออร์ปริ้นเซส ออฟเจมิไน" เสียงดังเรียกชื่อเจ้าของร่างบางที่ทำการยัดหนังสือไว้ในกระเป๋าเสื้อและเดินออกไปตามเสียงเรียก เธอมายืนหยุดหน้าอดีตรุ่นพี่
"ที่อยู่ของเธอคือ ป้อมอัศวิน"
เสียงร้องโห้ลั่นต้อนรับสมาชิกชาวนักรบป้อมอัศวินคนใหม่ดังก้องขึ้น มายาโค้งคำนับตัวและรับผ้าคลุมมาไว้ในมือและเดินไปตามทางเดินที่รวมเหล่าชาวป้อมอัศวิน
เสียงประการชื่อดังอีกเป็นระยะๆเธอยืนรอคอยอย่างสงบนิ่งแต่ความสงบนิ่งของเธอมันหมดลงเมื่อถูกเจ้าหญิงแห่งเดมอสเดินกระโดดมาชนเข้าอย่างจัง
"...." มายาไม่พูดอะไรหากแต่เดินหลีกหนีหายเข้าไปในฝูงชนแทนเพราะเธอเบื่อกลับการที่ต้องมาเป็นเป้าล่อชนให้คนมาเดินชน
"คุณครับขอเชิญไปห้องสอบสัมภาษหน่อยครับ" คนดูแลที่วิ่งเข้ามาพร้อมกลับเชิญให้เจ้าหญิงคนสำคัญไปห้องสอบ
มายาเดินตามชายคนไปอย่างไม่ใส่ใจ พลางคิดว่าคงมีอะไรที่ไม่น่าเบื่อให้เธอทำ
ความคิดเห็น