Fanfic Haikyuu || ▸ ❝เมษา❞ [ Oikawa × OC ]

ตอนที่ 1 : กฎข้อที่ 0 - เป็นแฟนเก่า

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 476
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 97 ครั้ง
    2 ก.พ. 64






กฎข้อที่ 0 - เป็นแฟนเก่า








"เราเลิกกันเถอะ โทรุคุง"


     บทสนทนาในการจบความสัมพันธ์เริ่มขึ้นหลังจากคู่รักที่พึ่งเข้าไปในมินิมาร์ทที่ต้องผ่านระหว่างทางกลับบ้านได้เดินออกมาจากร้าน ท่ามกลางความเงียบของยามเย็นที่ท้องฟ้ามีสีส้ม เด็กสาวม.ปลายปีสองก็ตัดสินใจสูดลมหายใจและเอ่ยด้วยน้ำเสียงจริงจัง คำพูดของ โยอิจิ อุซึกิ ทำให้คนที่กำลังเพลิดเพลินกับไอติมแท่งในมือชะงักตาม

     ตาของโออิคาวะ โทรุ เบิกกว้าง คล้ายไม่เชื่อในสิ่งที่ได้ยินจากปากของแฟนสาวตรงหน้าที่หยุดเดินปล่อยให้เขาเดินนำมาสองสามก้าวและพูดออกมา


     "ด...เดี๋ยวสิ อุซึกิจัง"


     โออิคาวะไม่สามารถทำความเข้าใจได้ ตอนนี้เครื่องหมายคำถามแล่นเต็มสมองของเขาไปหมดกับคำพูดของโยอิจิ - ตัวเขาตัดสินใจหัวเราะออกมา อ่า วันนี้วันโกหกรึเปล่านะ เธอถึงได้เผลอหยอกแกล้งเขาเล่นขึ้นมา


     "อุซึกิจัง อย่าล้อกันเล่นแบบนี้สิ"


     "โทรุ"


     สาวผมสีส้มเรียกชื่อเขาแผ่วเบาหากแต่เป็นความหนักแน่นที่ชวนให้โออิคาวะยิ่งหวาดกลัว เขาจับแขนทั้งสองข้างของเธอรู้สึกหวั่นวิตกกับเรื่องต่างๆที่จะได้พบต่อจากนี้ โออิคาวะยอมรับเลยว่าเขาไม่กล้า - ไม่กล้าเผชิญหน้าจริงๆ ตาสีบุษราคัมของเธอฉายความรู้สึกเหนื่อยล้าที่ข้างในสะท้อนภาพของแฟนหนุ่ม

     โยอิจิ อุซึกิสะบัดแขนที่เขาจับเอาไว้ออก แขนของเธอเป็นอิสระจากเขา


     "อุซึกิจัง…"


     "ฉันพูดจริงนะ"


     เธอบอกออกไปตามตรง ย้ำคำพูดเดิมของตัวเองให้แฟนหนุ่มที่ตนขอเลิกฟัง


     "หน้าฉันมันเหมือนคนชอบล้อเล่นเหรอ โทรุ?"


      เหมือนฟ้าผ่าผ่าลงมาในใจของโออิคาวะ - ใช่ อุซึกิไม่มีทางที่จะพูดล้อเล่นหรอก เธอเป็นผู้หญิงประเภทเอาจริงเอาจัง ไม่ได้เหมือนเขาที่เป็นประเภทเรื่อยๆ โยอิจิ อุซึกิ เธอเป็นคนเด็ดเดี่ยวและจริงจังขนาดนั้น เป็นคนพูดจริงทำจริง


     "ทำไมล่ะ?"


     "เธอมันน่าหงุดหงิดใจ"


     อุซึกิพูดออกมา


      "เธอน่ะ ไม่ว่าเมื่อไร ก็ไม่เคยวางฉันอยู่ในความสำคัญลำดับแรกๆบ้างเลย โทรุ"


      แฟนสาวของเขาระบายความรู้สึก "ฉันเหมือนกำลังไล่ตามเธอตลอด ฉันเหมือนกำลังวิ่งไล่ตามเธออยู่ข้างหลัง เห็นเธอวิ่งไปข้างหน้า มีความสุขกับคนอื่นๆ จนลืมฉันที่รออยู่ หลายๆครั้งที่เธอไหลตามคนอื่นๆไปโดยลืมว่ามีฉันอยู่ตรงนี้ - โทรุ ฉันเหมือนเป็นของตายเลย"


     อุซึกิน้ำตาไหลออกมาจากนัยน์ตากลมโตของเธอ หนุ่มผมสีน้ำตาลลนลานพยายามหยิบหาผ้าเช็ดหน้ามาซับให้แฟนสาว และกอดเธอเอาไว้หลวมๆ


      "อุซึกิจัง ไม่เป็นไรๆ ไม่เป็นไรนะ - อย่าร้องไห้สิ"


      เขาพยายามปลอบเธอ


      "รอบหน้าฉันจะไม่ทำอีกแล้ว ฉันรับปากเลย!"


      "ไม่จริง"


      สาวเจ้าเถียงทันควัน เธอเงยขึ้นมา


      "ฉันขอเธอมามากกว่าห้าครั้งแล้วนะ โทรุ!"


     เธอระเบิดลง


     "ฉันขอเธอ เธอรับปาก เธอทำไม่ได้ ฉันให้โอกาส"


     อุซึกิว่าพลางใช้มือทุบที่หน้าอกของร่างตัวเอง ขณะที่น้ำตาของเธอไหลออกมา "ฉันขอยากไปเหรอ ที่ขอแค่เธอใส่ใจ เธอให้ความสำคัญกับฉันบ้าง มันยากเกินไปเหรอ โทรุ!" เธอระเบิดมันออกมาทุกถ้อยคำมาจากความรู้สึก "ฉันขอแค่นี้...ฉันขอแค่นี้มาตลอดเลย แต่เธอก็ไม่เคยทำได้… นี่มันครั้งที่เท่าไรแล้วที่เธอขอโอกาส"


      เขานิ่งค้างไป


      "เลิกกับฉันเถอะนะ โทรุ"















     เธอเงยหน้าที่ฟุ่งลงกับโต๊ะเลคเชอร์ของห้องเรียนขึ้นมา โยอิจิ อุซึกิ กลายเป็นเด็กปีสามของโรงเรียน ฝันถึงเรื่องเก่าๆเมื่อปีที่แล้วไปเสียได้ ดวงตาสีบุษราคัมหลุบตาลงมองสมุดจดที่มีเนื้อหาเพียงนิดเดียวเพราะการหลับในคาบเรียนประวัติศาสตร์ที่แสนน่าเบื่อ - ไม่มีอะไรน่าสนใจ

     อุซึกิเก็บข้าวของใส่ในกระเป๋าของเธอเอง

     หนึ่งปีแล้วที่เลิกกับเขา

     โทรุจะมีความสุขดีไหมนะ


      "ให้ตาย"


     เธอบ่นกับตัวเอง หัวก็ส่ายไล่ความคิดเมื่อครู่ออกไป คนเลิกกันไม่ว่าด้วยเหตุผลอะไรก็ไม่ควรเข้าไปยุ่งกับชีวิตของอีกฝ่าย นั่นทำให้เด็กสาวตัดขาดการติดต่อจากโออิคาวะ โทรุมาปีได้แล้ว

     แต่ก็มีบางครั้ง

     บางครั้งที่เปิดรูปเก่าๆแล้วพบว่าเมื่อก่อนมันดีจังนะ

     เหตุผลมันก็เพราะเธอไม่กล้าลบรูปภาพความทรงจำพวกนั้นทิ้งไป ไม่กล้าตัดความทรงจำที่มีโทรุอยู่ในนั้น


      เพราะเขาคือแฟนเก่าที่เธอรักและแคร์ที่สุด


     อุซึกิหาวหวอดๆ ร่างกายของเธอคงต้องการออกซิเจนให้เต็มที่ ถึงได้หาวตั้งแต่ตื่นจนเดินลงบนไดมา มันง่วงมากจริงๆ อาจเพราะผนวกกับเมื่อคืนเคลียร์รายงานที่ต้องส่ง ทำให้เธอพักผ่อนน้อย ไม่เพียงพอไปเสียได้

     ก่อนกลับบ้านก็แวะซื้อขนมปังเมล่อนที่มาร์ทก็คงดี


      "โออิคาวะซังคะ!"


     เท้าที่กำลังจะย่างก้าวลงบันไดที่เหลือเพียงครึ่งชั้นหยุดชะงักฝีเท้าลงในทันทีหลังชื่อต้องห้ามดังขึ้นมา ทำให้โยอิจิ อุซึกิไม่ต่างจากถูกสาปด้วยคาถานิ่งงัน


      "ได้โปรดรับรักของฉันด้วยนะคะ รุ่นพี่!"


      สารภาพรัก?


      ไม่แปลกใจหรอก


      ก็ไม่แปลกใจ โทรุเป็นผู้ชายเนื้อหอมอยู่แล้ว


      และคำตอบของเขาก็ทำให้หัวใจของอุซึกิเจ็บแปลบขึ้นมา


      "เอาสิ ฝากตัวด้วยนะ"


      เขายอมรับ เขาตกลงอย่างง่ายดาย แต่มันก็คงไม่เป็นอะไรเลย ไม่เป็นอะไรเลยจริงๆ เขาทำถูกแล้ว ถ้าหลุดพ้นได้ก็ควรจะมูฟออนไปข้างหน้า - มันก็แค่ผิดพลาดที่คนที่เห็นจังหวะนั้นเป็นเธอ

      เป็นเธอที่มาผิดที่ผิดเวลา

     นอกจากจะผิดที่ ผิดเวลา

     ยังมีหน้าไปอิจฉาอีก - อิจฉาทำไมอุซึกิ เธอไม่ได้รับสิทธิ์นั้นนะ

     อย่าอิจฉา

     ห้ามอิจฉาที่โทรุลูบผมรุ่นน้องคนนั้นพร้อมยิ้มและหัวเราะเด็ดขาดเลยนะ

     ห้ามอิจฉา

     เข้าใจไหม?


     "มาถ่ายรูปเป็นที่ระลึกกันหน่อยไหม?"


     "ด ได้เหรอคะ!?"


     "ก็เป็นแฟนกันทั้งทีนี่นา"


     แฟนเก่าอย่างเธอสูดลมหายใจเข้าอกขึ้นลึกๆ ยามนึกไปว่าตอนนั้นแม้แต่รูปถ่าย ก็มีแต่ตัวของตัวเองเป็นคนชวนถ่ายภาพ โดยที่โทรุไม่เคยสนใจเรื่องพวกนี้เลยด้วยซ้ำว่ารูปภาพที่เป็นภาพถ่ายมันสำคัญขนาดไหน เขาไม่สนใจเลยสักนิดเดียว

     อุซึกิเจ็บจนอธิบายความรู้สึกออกมาไม่ถูก เธอไม่สามารถอธิบายได้เลยว่าตอนนี้ตัวเองเจ็บปวดเพราะอะไร เพราะแบบไหน



      ไม่เข้าใจเลย


      เธอเป็นคนบอกเลิกเองแท้ๆ แต่กลับยังอยู่ที่เดิม

      ขณะที่เขา


      โทรุไปได้ไกลแล้ว - แถมยังเปลี่ยนไปในทางที่ดียิ่งขึ้นอีกด้วย


      และตอนนี้….เธอกับเขา

      เราเป็นแค่แฟนเก่า จำเอาไว้ โยอิจิ อุซึกิ













|||||


Talk

 อาจดูสั้นๆไปนิด มันเป็นการปูเรื่องค่ะ แง

ขอบคุณสำหรับความสนใจในฟิคเล็กๆฟิคนี้นะคะ

สามารถติชมแนะนำมาวได้เสมอเลย

รักนะคะ ❤




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 97 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

23 ความคิดเห็น

  1. #22 XYCYMN (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 9 มีนาคม 2564 / 01:20
    โอ้ย เจ่บเหมือนโดนลูกเสิร์ฟของพี่โอยกระแทกใส่หน้า
    #22
    0
  2. #21 Tatanabi (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 5 มีนาคม 2564 / 14:34
    บอกเลิกเองแล้วอย่าหมาเองสิ ไม่ไหวเลยน้าาาาาา ต้องเชิดหาผู้อื่นให้เขารู้สำนึกสิ เพราะเราเป็นคนสวยและเริ่ดมาก
    #21
    0
  3. #19 Mlike_jp (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2564 / 16:57
    ลูกเอ้ยจงจำแคปชั่นนี้ไว้นะ..."อย่าทำตัวเหมือนควายที่ต้องมีเขา จงทำตัวเหมือนเราที่ไม่มีเขาเราก็ไม่ตาย".....เพราะงั้นไปหาใหม่โล้ดลูกเอาให้แซ่บกว่าเดิม หล่อกว่าเดิมโล้ดดเเ(โทษทีค่ะอินไปหน่อย)
    #19
    0
  4. #18 ริมแม่น้ำเมย (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2564 / 10:57
    ดีอ่าา รอต่อเลยนะคะ
    #18
    0
  5. #17 pypknss2 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2564 / 04:41
    ติดตามค่า แง
    #17
    0
  6. #16 _ขนมปัง_ (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2564 / 19:39

    คุณอิวะซังว่างไหมคะ ฮีลน้องที แงงงงง
    #16
    0
  7. #15 @123 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2564 / 15:19

    ชอบอ่าา รอนะคะ

    #15
    0
  8. #14 Rawisaraamp (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2564 / 09:12
    หาผู้ใหม่เถอะนะ มุแงงง ถ้าเขามีคนใหม่ได้ เราก็ต้องมีได้!! หาคนมามูฟออนมาดูแลใจเถอะนะ🥺🥺 แต่เราว่ามันแปลกๆอ่ะ มีใครที่ไหนก็ไม่รู้มาสารภาพรักอยู่ดีๆก็ตอบรับแบบงงๆ เราว่าพี่โอยต้องคิดอะไรสักอย่างแน่ๆอ่ะ หรือไม่ก็เจ้าชู้ หน้าม่อส์? ถ้าให้เอาตามความจริงตั้งแต่ในเมะแล้วพี่โอยดูหน้าม่อส์มาก ขำทิพย์เฉย😂😂
    #14
    0
  9. #13 friendmad (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2564 / 01:13
    อื้อหื้อออ มูฟออนเถอะ ขอร้องไม่อยากให้เจ็บเลย
    #13
    0
  10. #12 Khameji (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2564 / 12:00

    พี่โอยใจร้ายที่สุดเลย หาแฟนใหม่เถอะเขามีได้เราก็มีได้ค่ะ อย่าไปเสียใจกับคนที่ไม่ให้ความสำคัญกับเราเลยค่ะ

    #12
    0
  11. #11 Kijung (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2564 / 08:24
    เจ็บค่ะ! น้ำตาคลอเเล้วว พี่โอยเขาตั้งรับรักรึป่าว? อยากทำให้เเฟนเก่าหึงงี้...
    #11
    0
  12. #10 shuuma (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2564 / 06:07
    น้องมุฟออนน้า
    #10
    0
  13. #9 minxxix (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2564 / 06:06
    พี่โอยนะพี่โอย!!!
    #9
    0
  14. #8 사요기2412 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2564 / 05:34

    รอเสมอเลยค่ะ!
    #8
    0
  15. #7 iammnt (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2564 / 04:19
    ก็แค่แฟนเก่าเอง อย่าไปคิดมากเลยสาวน้อย😢
    #7
    0