Fanfic KNB || Best Part [ Kuroko × OC ] 《 END

ตอนที่ 8 : Q8

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,912
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 243 ครั้ง
    21 มี.ค. 63





Q8






     ทุกคนมักจะบอกว่าเพื่อนสมัยเด็กของเธอมักหายไปจากสนามตลอดเวลา



     อายากะไม่ค่อยเข้าใจหรอก เพราะเธอก็เห็นอีกฝ่าย เห็นเท็ตสึยะอยู่ในสนามตลอดเวลา 



     เธอก็เลย ไม่แปลกใจเลยที่ในทีมชูโตคุจะมีคนที่สามารถหยุดและมองเห็นเท็ตสียะได้แบบผู้ชายคนนั้นที่อยู่ในสนาม (และถ้าอายากะจำไม่ผิดก็คือเจ้าคนที่ถีบสามล้อมารับมิโดริมะวันนั้นน่ะแหละ ใช่ เธอจำได้ๆ)



     เท็ตสึยะเจนสนามมาก ดูคล่องแคล่ว ดูชินกับการเล่นในสนาม อื้ม...ประสบการณ์สินะ?



     แต่ก็...การส่งลูกของเท็ตสึยะ โดยใช้เทคนิคอย่างมิสไดเร็กชั่น ก็คงไม่ได้ผลอีกต่อไปแล้ว หลังจากที่เธอเห็นว่าเขาถูกสกัดลูกเอาไว้ได้ทำให้ลูกบาสนั้นส่งไม่ถึงมือของรุ่นพี่ฮิวงะ มือชู้ตของทีม



     และเพราะแบบนั้นเซย์รินจึงขอเวลานอกโดยรุ่นพี่ริโกะ



     เรียกว่าวิกฤตก็คงจะไม่ผิดนัก



     "ฮิโรโตจจินี่จริงจังจังนะ"หนุ่มผมทองบอกเธอ ชวนหาเรื่องคุยคล้ายบรรยากาศจะเงียบเหงาหรือกลัวเธอเหงาเกินไปรึเปล่า "ยิ่งทำท่าทำทางจริงจังแบบนี้เวลาดูการแข่งขัน มันเหมือนคุโรโกจจิเลยแหละ"



      เหมือนบ้าอะไรเล่า เธอสวยกว่าตั้งเยอะ (ผิดแรงมาก)



      เป็นอีกครั้งที่เท็ตสึยะเสียลูก คนข้างๆเธอก็บ่นออกมา "ไม่สมกับเป็นนายเลยนะ คุโรโกจจิ"



     และสิ่งที่ทำให้เธอรู้สึกประหลาดใจที่สุดคือลูกชู้ตของมิโดริมะ ชิยทาโร่คนนั้น



     ตอนอ่านในนิตยสารว่าโคตรเวอร์ของโคตรเวอร์แล้วนะ



     ของจริงเวอร์วังอลังการงานสร้างกว่าเดิมไปอีก



     ชู้ตจากแป้นฝั่งตัวเองถึงแป้นอีกฝั่ง...บ้าไปแล้ว บ้าไปแล้ว!!!



     27-15 คือแต้มในตอนนี้



     เลวร้ายสุดๆเลย เท็ตสึยะในสนามตอนนี้ทำอะไรไม่ได้เลยแหะ



     ดูท่าเจ้าแม่หมอในอรุณสวัสดิ์ยามเช้าคงจะดูถูกไม่ได้ซะแล้ว



     แต่ดูจากท่าทางของคางามิ เธอก็คิดว่าการแข่งขันยังมีหวัง



     ไม่ได้สิ้นหวังไปเสียทีเดียว



     เอ๊ะ ดูดวง...ราศีงั้นเหรอ?



    "คิเสะคุงคะ ได้ฟังมารึเปล่าคะ ว่าราศีไหนเป็นอริกับราศีกรกฎ"



    "อ้อ...เหมือนจะราศีสิงห์นะ"



     "งั้นฉันก็คิดว่ายังมีหวังอยู่นะคะ"



     รู้เหรอ...ว่าคางามิเกิดราศีสิงห์? เปล่า เดามั่ว พูดให้กำลังใจไปงั้น แต่เก๊กหน้าทำเป็นรู้จะได้ไม่โดนหาว่าเป็นเฟคนิวส์ๆทั้งที่จริงๆก็เฟคนิวส์น่ะแหละ 



     เท็ตสึยะออกมานั่งข้างสนาม เธอมองอีกฝ่ายสลับกับเกมที่กำลังแข่งกันอยู่ 



     จากนั้นอายากะก็เห็นเพื่อนสนิทผมสีฟ้าของเธอออกหมัดต่อยคางามิก่อน อาจเกิดความเห็นที่ไม่ตรงกัน ซึ่งอายากะก็อยู่ไกลเกินจะได้ยินเสียงโต้แย้งของทั้งคู่



     และหลังสัญญาณดังขึ้น ผู้เล่นเบอร์สิบเอ็ดแห่งเซย์รินก็ลงกลับมาเล่นในควอเตอร์ที่ 4



     "คุโรโกจจิลงมาเล่นแล้วแหะ"



     "คิดอะไรของเขากันนะ"รุ่นพี่คาซามัตสึพูดออกมาหลังเห็นเพื่อนของเธอกละบเข้าไปในสนาม "ตราบใดที่ทาคาโอะยังอยู่ในสนาม เจ้าหนูล่องหนก็ไม่ใช่ไพ่ตายอีกต่อไปแล้ว"



    มันก็อาจจริง



    แต่ว่ามันก็...ไม่แน่



    ลางสังหรณ์ของเธอมันบอกแบบนั้น



    และมันก็จริงซะด้วย



    มิสไดเรกชั่นกลับด้าน!!



    ที่เปลี่ยนกระแสของเกมไปเลย



    และหนำซ้ำยังเป็นคนที่ปัดลูกออกจากมือชู้ตอย่างมิโดริมะ พร้อมกับเสียงหมดเวลาที่บ่งบอกถึงชัยชนะของเซย์รินอีกครั้ง



    "จบการแข่งขัน!!!"



    เสียงร้องยินดีในฉากตอนสุดท้ายของผู้ชนะ อายากะถอนหายใจคล้ายโล่งอก รู้สึกโล่งจริงๆที่ทีมเซย์รินเป็นฝ่ายชนะในครั้งนี้ 



     สองทีมต่างเข้าแถว "82-81 เซย์รินชนะ!"



     






     อายากะบอกลาคิเสะคุงและรุ่นพี่ที่แยกย้ายกันไปก่อนแล้ว เธอว่าจะไปรอกลับไปพร้อมกับพวกเท็ตสึยะ ได้ยินเสียงฝนตกลงมาจากภายนอกของอาคารแข่ง เด็กสาววัยรุ่นเดินออกมารอหน้าทางออก กดโทรศัพท์พับได้สีดำอ่อนของตัวเองขึ้นมาแนบใบหู



      ไม่ทันไร มือถือของเธอก็ถูกดึงออกไปด้วยแรงเบาๆ อย่างไม่รู้ตัว เขากดวางสายให้เธอ เจ้าคนที่เธอรออยู่ ไม่ได้พูดอะไรนอกจากมองมาด้วยสีหน้าเรียบนิ่ง "ขอโทษที่ช้านะครับ พวกรุ่นพี่และคางามิคุงเขาปวดกล้ามเนื้อกันอยู่ในห้องพักเลยอาจมาช้าหน่อยครับ"



      ก็ว่าทำไมมีหมอนี้มาคนเดียว…



     "ชนะแล้ว ดีใจด้วยนะ"



     "ชนะใจคุณฮิโรโตะด้วยไหมครับ?"



     ตั้งแต่มุกอร่อยวันนั้นแล้วนะ! เด็กสาววัยใสฟาดแขนไปที่หลังของอีกคนเบาๆกับมุก...มุกอะไรก็ไม่รู้ชวนเลี่ยนชะมัด เจ้าคนถูกฟาดก็ส่งเสียงร้องบอกเบาๆไม่ได้ดังอะไรมากมาย "เจ็บนะครับ"



      "เจ้าคุโรโกะเป่ายิงฉุบแพ้ก็ไปแบกคางามิสิ! ไม่ใช่หนีมาก่อนแบบนี้!"พวกรุ่นพี่ในชมรมที่แบกคางามิมาด้วยว่าพร้อมหอบ โวยวายใส่เพื่อนของเธอที่เมื่อกี้บ่นโวยวายว่าเจ็บหลัง เจ้าตัวไม่ได้คุยอะไรต่อกับเด็กสาว รีบเข้าไปแบกตามหน้าที่ อายากะหันไปทักทายรุ่นพี่แต่ละคน แล้วก็ยิ้มกว้างๆ



      "เป็นการแข่งที่ดีมากเลยค่ะ รุ่นพี่ วันนี้ขอรบกวนด้วยอีกวันนะคะ!"







     คุณเชื่อเรื่องคนเรามีวาสนาต่อกันไหมคะ?



     อายากะยอมรับเลยว่าเธอเชื่อในเรื่องของวาสนา พรหมลิขิตบันดาลชักพา ทำให้เราพบกันทันใ---- อะฮึ่ม นี่ไม่ใช่เวลาจะมาร้องเพลงนะ



     ร้านที่พวกเซย์รินพากันมากินก็คือร้านเดียวกับที่คิเสะคุงและรุ่นพี่คาซามัตสึมากินแหละค่าาาา กรี้ดดดดด ที่รักคะ เนื้อคู่กันแล้วคงไม่แคล้วกันจริงๆ! เขิน เขินจังเลยค่าาา



      เราแชร์ที่นั่งกัน และก็ทำให้อายากะทำหน้ามุ่ยขึ้นมาเพราะเจ้าเพื่อนสมัยเด็กน่ะ นั่งคั่นกลางเธอกับเนื้อคู่ของเธอ! "ฉันอยากนั่งข้างคิเสะคุงนี่ เท็ตสึยะ!"



      คนถูกงอแงใส่ถอนหายใจเป็นครั้งที่เท่าไรของวันก็ไม่ทราบ เจ้าตัวทำตัวไม่รู้ร้อนรู้หนาวกับคำพูดของเธอ "ผมไม่ให้ครับ"



     ใจร้าย เจ้ามารขัดความสุข!!!



     ทวงคืนความยุติธรรมให้อายากะทีด้วยค่า!



     "เอาน่าฮิโรโตจจิ เดี๋ยวไว้วันหลังเราก็มานั่งดูด้วยกันอีก"



     "จริงเหรอคะ ดีจั---"



     "ไม่มีครั้งต่อไปแล้วครับ คิเสะคุง"



     เธอยังพูดไม่ทันจบประโยค เจ้าเพื่อนก็ขัดออกไปแล้ว อายากะกำหมัดอยากจะทุบเจ้าหมอนี้ซะเหลือเกิน และไม่ทันจะได้ทำตามดั่งใจคิด ก็มีสิ่งที่น่าสนใจและน่ารับชมกว่าเกิดขึ้น



     "ขอโทษนะครับ ลุงครับ มีที่ว่างพออีกสองที่ไหม?"



     คนตาเหยี่ยวแห่งชูโตคุหยุดคำพูดของตัวเองไป หลังสายตาของเอ่อ นับนิ้วแปบ 1 2 3 …..14 คนจดจ้องไปยังผู้มาใหม่สองคนที่เข้ามาในร้าน 



     "ทำไมพวกนายมาอยู่ที่นี้ แล้วคนอื่นๆ?"รุ่นพี่ฮิวงะถามออกไป เนี่ยหน่วยกล้าตายของเซย์รินชัดๆ ขอแสดงความนับถือ ทางฝั่งนู้นก็เลยตอบกลับมา



     เสียงหัวเราะของทาคาโอะดังก่อนจะตอบ "พอดีชินจังเอาแต่ร้องไห้เลยคลาดกับพวกรุ่นพี่"สัมผัสได้ถึงความหงุดหงิดของคนถูกแฉ "แล้วก็ถึงเวลาอาหารเย็นแล้วด้วย"



     "ไปร้านอื่นดีกว่า"มือชู้ตสามแต้มสุดแกร่งว่าแล้วเดินออกจากร้านไป ทาคาโอะตามออกไปด้วย ประตูร้านถูกเลื่อนปิด ก่อนที่อายากะจะรับรู้และรู้สึกได้ถึงลมพายุฝนพัดแรงโหมมาอีก ประตูเลื่อนเปิดออกอีกครั้ง พร้อมกับความหมดสภาพของสองคู่หูแห่งชูโตคุ



     จังหวะซิทคอมมาก แม่



     และจากนั้นสัมผัสถึงความเนียนอะไรสักอย่างของทาคาโอะที่ทำให้ทั้งรุ่นพี่คาซามัตสึและอายากะต่างต้องออกมาจากตรงนั้น อ้อ...โต๊ะนั้นก็กลายเป็น…



     "โต๊ะนั้นนี่สุดๆไปเลย! แหะ"



     "นี่ๆๆๆ น่าตื่นเต้นสุดๆไปเลยเนอะ!!"



     ตอนก่อนเธอกล่าวถึงญี่ปุ่นมุงใช่ไหม มาๆ วันนี้จะกล่าวถึงเซย์รินมุงที่มองโต๊ะที่รวมดาวไว้ด้วยกัน!



    "นี่นายวางแผนไว้แล้วสินะ"



    "ไม่น่าถามเลยค่ะ รุ่นพี่...เห็นชัดๆเลยว่าวางแผน"



    เจ้าคนถูกจับได้หัวเราะเฉไฉไปให้สั่งอาหารกินกันต่อ พร้อมพูดคุยไปด้วย อายากะคิดว่าอีกฝ่ายน่าจะเปลี่ยนจากฮอว์คอายส์ เป็นปลาไหลอายส์น่าจะเหมาะกว่านะ…



     ถ้าจะไหลเก่งและเนียนขนาดนี้



    แต่ขอทีเถอะ ถ้าจะไหลไปเรื่อย อย่าโยนมาที่เธอได้ไหม!



    "ว่าแต่เธอเป็นแฟนกับเจ้าหมอนั้นเหรอ?"



    ว่าพลางชี้ไม้ชี้มือไปที่เท็ตสึยะ



    "จะว่าไปฉันก็สงสัยเหมือนกัน"



    รุ่นพี่คาซามัตสึก็อีกคนเหรอคะ!?



     เธอไม่ได้หมายตาเพื่อนตัวเองซะหน่อย แต่ถ้าคนข้างๆก็ว่าที่สามีในอนาคตค่ะ



     "ขอทีเถอะนะคะ...ฉันกับคุโรโกะ เท็ตสึยะเป็นแค่เพื่อนเองค่ะ"



     "โพลี่แxทรึเปล่าเนี่ย?"



     อายากะทำหน้างุนงงออกไป มองทาคาโอะที่กำลังเล่นอะไรกับของกินอยู่ เจ้าตัวยิ้มร่ากว้างๆ "เพื่อนไม่จริง"



     จบคำนั้น อายากะแผ่รังสีอะไรออกไปซะอย่าง



     รู้ตัวอีกทีทาคาโอะก็เผลอกลัวรังสีนั้นแล้วปล่อยให้อาหารเหินฟ้าไปตกลงที่มิโดริมะ



     ตอนแรกอายากะว่าจะจัดการเองอยู่หรอก แต่คงมีคนจัดการให้เธอแล้วแหละ ดูจากเหตุการณ์ ช่างเถอะ เรากินให้อิ่มก่อนดีกว่า อร่อยๆ










     เด็กสาวเดินออกมาจากร้านก่อนคนอื่นๆ 



     อ่า ใช่ คิดว่านะ คิดว่าออกมาก่อน แต่ความจริงคือออกมาพร้อมกับเพื่อนสมัยเด็กที่เกาะหลังเหมือนกำลังเล่นต่อขบวนรถไฟมากับเธอต่างหาก 



     "เกาะทำไมเนี่ย หนักน--"



     "เดี๋ยวก่อนครับ คุณฮิโรโตะเงียบก่อน"



     สาวเจ้าเงียบลงตามคำสั่ง ก่อนที่จะได้ยินเสียงเห่าของลูกหมาดังออกมา ดวงตาสีทับทิมหันไปมาเพื่อตามหาจุดกำเนิดเสียง แต่ยังไม่ทันจะหาเจอ มือของเจ้าของสีผิวไข่ไก่ก็ถูกหนุ่มผิวขาวจับแล้วดึงให้ตามไปที่ต้นตอของเสียง



     เจ้าลูกหมาตัวน้อยในกล่องลัง อายากะย่อตัวลงไปข้างๆกล่องลังอุ้มเจ้าลูกหมาขึ้นมา แถมเอาหน้าถูไถไปกับขนสีดำของมัน เท็ตสึยะมองมาที่เธอและเจ้าตัวในอ้อมกอด



     "น่ารักจังเนอะ"



     "ครับ…"อีกคนตอบมา น้ำเสียงแผ่วเบา "น่ารักมากๆเลยครับ"



     เท็ตสึยะย่อตัวลงมาตาม อายากะเงยมองเขา ดวงตาสีฟ้าสบเข้ากับดวงตาสีทับทิมของเธอ มันเป็นสีที่ดูจะขั้วตรงข้ามกันชะมัด 



     "น่ารักจริงๆนะครับ"



     ใบหน้าของเท็ตสึยะเข้ามาใกล้ ในความมืดของตรอกซอยข้างร้าน อายากะเผลอมองตานั้นค้างไม่ได้ขยับหน้าหนีออกไป ปลายจมูกของเราสองคนแตะกัน



    เท็ตสึยะออกแรงใช้ปลายจมูกของเด็กสาวเบาๆ ไม่รุนแรงมากนัก คล้ายกับลองเชิงว่าเธอจะยอมให้เขาสัมผัสอะไรไปมากกว่านี้ไหม



     เจ้าหมาตัวน้อยในอ้อมแขนก็ส่งเสียงร้องออกมา อายากะรีบันหน้าหนีหลังได้ยินเสียง เธอวางเจ้าหมาน้อยไว้ในกล่อง แล้วพยายามยกกล่องขึ้นมาจากพื้น หากแต่เพื่อนสนิทของตนเมื่อครู่กลับแย่งกล่องไปถือเอง



      อายากะเม้มปาก เมื่อนึกถึงจังหวะเมื่อกี้หัวใจมันก็ดูเหมือนจะเต้นผิดจังหวะแปลกๆ คนตัวสูงกว่าไม่ยอมพูดอะไร จนสุดท้ายอายากะก็หัวเราะออกไป แล้วพยายามหลอกตัวเองว่าเมื่อกี้มันไม่มีอะไร "อย่าแกล้งกันแบบนี้สิ เท็ตสึยะ ตกใจหมดดด"



     คนถูกบอกว่าแกล้ง มองมาที่เธอไม่หยุด



     "ก็ไม่ได้แกล้งนี่ครับ"เจ้าตัวใช้น้ำเสียงเรียบๆพูด และมันทำให้อายากะคิดตลอดเวลาเลยเวลาได้ยินเสียงแบบนี้ เพราะมันเป็นเสียงที่อ่านความรู้สึกไม่ได้เลยสักนิด "ก็เห็นว่าลูกหมาน่ารักยังถูไถแบบนั้นได้ กับคนก็ได้เหมือนกัน"



      ……เชี่x รุกแรงไปไหม



     เราเป็นเพื่อนกันนี่ เอ๊ะ ยังไง



     "ผมหมายถึงกับคนน่ารักน่ะครับ"



     คุณเคยรู้สึกเหมือนหน้ามันร้อนไปหมด เหมือนภูเขาไฟระเบิดตู้มไหม วันนี้อายากะได้สัมผัสมัน สัมผัสมันครั้งแรกในชีวิต เธอไม่รู้จะตอบเพื่อนสนิทสมัยเด็กของตัวเองยังไง ได้แต่เดินตามเขาที่ถือกล่องลังที่มีเจ้าหมาน้อยเดินไปรวมกับคนอื่นๆ



     แต่อายากะไม่รู้หรอกว่าระหว่างที่เธอกำลังวุ่นวายกับอาการบ้าๆที่ดูเหมือนอาการนอกใจคิเสะคุงของตัวเอง เจ้าคนที่ทำให้มันเกิดกลับโล่งใจออกมาอย่างเห็นได้ชัด



     เขาถือลูกหมาให้ทั้งชมรมได้ดู ได้วิจารณ์อะไรไป แล้วก็ได้ข้อสรุปว่าเจ้าหมานั้นมีดวงตาเหมือนกันกับตัวเขาเลย ไหนจะคางามิคุงที่กลัว เอ้ย ไม่ชอบ ใช่ ตัวเจ้าใช้คำว่าไม่ชอบแต่ท่าทางที่แสดงออกดูเหมือนกลัวเสียมากกว่า



     แต่นั้นมันไม่ใช่ประเด็นหลักที่คุโรโกะ เท็ตสึยะคิดอยู่ในหัว และโล่งใจหรอก ประเด็นสำคัญมันอยู่ที่เมื่อกี้กับเพื่อนสาวของตัวเองที่อยู่ข้างๆต่างหาก…



     เมื่อกี้มันดูเป็นอันตรายมากไปหน่อย ใช่ เท็ตสึยะคิดว่าเหตุการณ์เมื่อกี้ค่อนข้างอันตราย หนำซ้ำยังจะทำให้รู้สึกว่าผีเสื้อในท้องมันกระพือปีกบินลั่นปั่นป่วน แถมความคิดในหัวเขาตอนนั้นมันก็อันตรายมากๆ จนตัวเขาเอง ก็แอบกลัวตัวเองว่าจะทำให้ทั้งเขาและตัวของเธอมองหน้ากันไม่ติดไปมากกว่านี้



     ใช่...



    เขา นึกว่าจะเผลอทำอะไรมากไปกว่านี้แล้ว



    คงต้องมอบความดีความชอบ และคำขอบคุณให้กับเจ้าสิ่งมีชีวิตที่อยู่ในกล่องลังใบนี้



     ขอบคุณนะ เจ้าเบอร์สอง 








|||||


กัปตันคะ เรือของเราแล่น!!!

วันนี้มาพบกับตอนที่ 8 นะคะ !

เนื้อหาดำเนินมาถึงการเจอน้องเบอร์2ค่ะ! (ตอนที่14)

ซึ่งตัวคนเขียนชอบน้องมากค่ะ แบบ หนูรู้กกกก#ผิด

เหนือสิ่งอื่นใดคือไอ้ที่บอกว่าน่ารักเนี่ย

เจ้าตัวเขายอมรับเองนะคะ ว่า หมายถึงคน

ขอบคุณสำหรับการติดตามทะลุร้อยคนมากๆเลยค่า

อีกทั้งกำลังใจและคอมเม้นที่แสนวิเศษด้วยนะคะ!






TB
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 243 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

604 ความคิดเห็น

  1. #604 Mamorudes (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2564 / 03:04

    คุโรโกะผัวมากแม่ หนุกี้ดดดดดดดดดดด!!!////-/////

    #604
    0
  2. #598 Clover nice (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2564 / 12:45
    เอาล่ะ มันพงไม่พายมันเเล้วเรือ นั่งเครื่องบินเลยค่ะเเม่
    #598
    0
  3. #579 ChLoE. (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2563 / 11:55
    นี่มันมิใช่เรือแล้ววว นี่มันรถไฟแล้วจ้าาาาาารุกเร็วรุกแรง!!!!!ลูกเรือไม่พายแล้วนั่งกินไอติมกระทิบนรถไฟดีกว่า55555
    #579
    1
    • #579-1 มาวว(จากตอนที่ 8)
      19 สิงหาคม 2563 / 20:34
      เครื่องบินค่ะ ลอยไปไกลแล่นไปไกลแล้ว 555
      #579-1
  4. #576 Sterben_Ch (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2563 / 03:23
    แต่ละมุกเธอนี่ดักแก่ชัดๆเลยไรท์ตั้งแต่ชาวเดอร์ละนะ--
    #576
    1
    • #576-1 มาวว(จากตอนที่ 8)
      19 สิงหาคม 2563 / 20:32
      จริงๆ มาวยังไม่แก่ค่ะ เยาวชนอยู่ 555
      #576-1
  5. #555 aaaaaaahh (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2563 / 10:09
    ไม่พายแล้วโว้ยยยย กัปตันออกตัวแรงม้าก ทิ้งไม้พายไปเลยจ้าา
    #555
    1
    • #555-1 มาวว(จากตอนที่ 8)
      14 มิถุนายน 2563 / 13:26
      ไม้พายไม่จำเป็นอีกต่อไปค่ะ 55555
      #555-1
  6. #409 Fahmai (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 30 เมษายน 2563 / 20:41
    พึ่งมาเจอเรื่องนี้ บอกเลย น่ารักอะ😍❤️
    #409
    1
    • #409-1 มาวว(จากตอนที่ 8)
      30 เมษายน 2563 / 21:26
      ขอบคุณค่า ดีใจที่ชอบนะคะ!
      #409-1
  7. #115 ข้าคือคนเด๋อ (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 29 มีนาคม 2563 / 00:43
    เขินนนนนนนน อ่อยอีก!! อ่อยแรงๆเลย!!! อ่อยจนกว่าน้องจะยืนตัวบิดไปเลยー
    ปล.เราสังเกตุมาสักพักแล้วดูท่าไรต์จะติดนิยายแจ่มใสมากๆเลยสินะคะ ใช่อ่ะป่าว~ แตมรี่ด้วยหรือเปล่า~
    #115
    1
    • #115-1 มาวว(จากตอนที่ 8)
      29 มีนาคม 2563 / 10:01
      คนเขียนไม่ได้ติดแจ่มใสค่า ช่วงนี้ 55555
      อ่านครั้งล่าสุดประมาณสามสี่ปีที่แล้ว ติดหนักๆแค่ตอนประถมเอง 55555
      #115-1
  8. #45 wut796439 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 23 มีนาคม 2563 / 22:38
    ชงจนแก้วแตกจริงๆอย่างที่คิเสะบอกเลยค่ะ น่ารักมากจริงๆ

    มาอัพอีกนะคะสู้ๆค่ะไรท์เตอร์
    #45
    2
    • #45-1 มาวว(จากตอนที่ 8)
      23 มีนาคม 2563 / 22:52
      ห้าทุ่มนี้เจอกันค่า
      #45-1
    • #45-2 wut796439(จากตอนที่ 8)
      24 มีนาคม 2563 / 05:44
      จะรอค่ะ!!
      #45-2
  9. #44 มนุษย์ลุง (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 23 มีนาคม 2563 / 16:51

    จริงๆ อ่านจบตั้งแต่ตอนอัปวันแรกเลยค่ะ แต่เพิ่งจะมีเวลามาคอมเมนต์ แง


    ก็คือตอนที่เขาถูจมูกกันนั้น จะขาดหายใจตาย เป็นสิ่งที่คาดไม่ถึงเอามากๆ

    ช็อตนี้ก็คือตาย ไม่ไหว ยืนไม่ไหวกันทีเดียวค่ะ ฟินมากกกกก ฮือ /////

    รุกแรงมากจริงๆ คุโรโกะคุง อายากะรู้กสาวละสายตาจากคีจังก๊อน!

    #44
    1
    • #44-1 มาวว(จากตอนที่ 8)
      23 มีนาคม 2563 / 22:03
      ไม่เป็นไรค่า มาช้าแต่มานะนะคะ 555

      ให้ละสายตาจากคนในฝันคงไม่ไหวค่า ยัยคนนี้ 5555
      #44-1
  10. #43 blackpink4444444 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 22 มีนาคม 2563 / 01:15
    ต่อไปก็ต้องเจอกับ โมโมอิแล้วสินะ มันจะเป็นยังไงน้าา
    #43
    1
    • #43-1 มาวว(จากตอนที่ 8)
      22 มีนาคม 2563 / 12:01
      ใช่ค่ะ ใกล้จะเจอกับโมโมอิแล้วค่า ยังไงก็มารอลุ้นกันนะคะ !
      #43-1
  11. #42 LucyTaylor (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 22 มีนาคม 2563 / 00:47
    ไปเลยค่ะ กัปตันคุโรโกะะะะะ
    #42
    1
    • #42-1 มาวว(จากตอนที่ 8)
      22 มีนาคม 2563 / 01:10
      กัปตันแค่เผลอไปหน่อยค่า ไม่แซวกัปตันกันนะคะ 5555
      #42-1
  12. #41 จันทิรารัตน์ (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 21 มีนาคม 2563 / 23:19

    กรี๊ดดดด ฟินค่าาา เรือแล่นเร็วแล้ว~
    #41
    1
    • #41-1 มาวว(จากตอนที่ 8)
      22 มีนาคม 2563 / 01:10
      เรือของเราต้องได้ไปต่อนะคะ5555
      #41-1
  13. #40 [ N T K WOLF ] (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 21 มีนาคม 2563 / 23:11

    กรี้ดดด!!!!!แม่ค่าหนูอยากได้กล้องงง!!!!

    #40
    1
    • #40-1 มาวว(จากตอนที่ 8)
      22 มีนาคม 2563 / 01:09
      ใจเย็นๆนะคะ555
      #40-1
  14. #39 Kurokiko L. (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 21 มีนาคม 2563 / 22:42
    กี้ดดดดดดด วันนี้กัปตันแล่นเรือเองด้วยแม่!! แล่นเรือแรงมากกกกก ตอนนี้คือเขินมากจนรู้สึกอยากจะเป็นลม
    #39
    1
    • #39-1 มาวว(จากตอนที่ 8)
      22 มีนาคม 2563 / 01:08
      กัปตันเผลอไปหน่อยค่ะ 5555 ยาดมหน่อยไหมคะ
      #39-1
  15. #38 91250 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 21 มีนาคม 2563 / 22:34
    รุกแรงเกินไปแล้วค่ะคุโรโกะคู๊งงงงงงงงงงงงงงงง!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
    #38
    1
    • #38-1 มาวว(จากตอนที่ 8)
      22 มีนาคม 2563 / 01:08
      ความลากเสียงนะคะ 555
      #38-1
  16. #37 Vrissa (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 21 มีนาคม 2563 / 22:27
    ว้ากกกก กสกวดสว //หยุด ๆ// รุกแรง รุกแรงมากเลยหนูรู้กกก ขอเพิ่มเจ้าเบอร์สองตัวน้อยเป็นพ่อสื่ออีกสักตัวได้มั้ยคะ แหะ //ผิดส์ เอาเป็นว่าตอนนี้ทำเขินไปหมดแล้วค่ะ อ่านไปกลั้นยิ้มไป วอแว น่ารักมาก ๆ ><

    เห็นไรต์อัพทุกวันเลยค่ะ พักผ่อนด้วยน้าาา และขอเป็นกำลังใจให้ไรต์ด้วยนะคะ <3
    #37
    1
    • #37-1 มาวว(จากตอนที่ 8)
      22 มีนาคม 2563 / 01:06
      เบอร์สองเป็นกามเทพค่ะ (?)
      ขอบคุณสำหรับกำลังใจนะคะ !
      #37-1