Fanfic KNB || Best Part [ Kuroko × OC ] 《 END

ตอนที่ 7 : Q7

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,964
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 238 ครั้ง
    20 มี.ค. 63







Q7







     เธอเห็นเท็ตสึยะส่งลูกต่อหลังจากรุ่นพี่อิสึกิส่งมา เท็ตสึยะเข้าไปใกล้คุณพ่อโดยใช้ความจืดจางของตัวเอง ส่งลูกไปให้กับคางามิ



     เจ้าหมอนั้นโดดขึ้น ยัดลูกเข้าไปในห่วง "เด็กอาจฤทธิ์เยอะกว่าที่นายคิด!!"แถมยังพูดคล้ายจงใจจะให้มันกระทบจิตใจใครเข้า ซึ่งอายากะก็พอเดาได้อยู่



     "ว่าแต่เลิกคุยกันเรื่องเด็กสักทีเถอะครับ"



     คางามิลอยตัวลงมาจากอากาศลงมาท่ามกลางความตาค้างสงสัยของคุณพ่อ อายากะมองเกมนี้ต่อไป ก่อนที่จะละความสนใจจากสนามมาหารุ่นพี่สาวที่นั่งข้างๆ "เธอเห็นคุโรโกะคุงด้วยเหรอ เมื่อกี้?"



     "ค่ะ เห็น"คนเป็นรุ่นน้องตอบ "ก็แค่ตั้งใจมองและจำให้ได้ว่ามีเขาอยู่ในสนามก็พอแล้วนี่คะ..?"



     "สุดยอดไปเลยนะ!"รุ่นพี่โคงาเนะบอกเธอ "พวกเราน่ะ บางทีก็ลืมไปเลยว่าคุโรโกะอยู่ในสนาม"



      งั้นเหรอ…?



      สำหรับอายากะอีกคนก็ยังอยู่ในสนาม ไม่ได้หายไปไหนนี่นา เธอหันไปมองที่สนามต่อที่กำลังแข่งขัน เสียงสัญญาณบอกว่าตอนนี้จบควอเตอร์ที่หนึ่งแล้ว



     24 และ 8



     อายากะและโค้ชสาวของเซย์รินลุกจากม้านั่ง เพื่อให้พวกนักกีฬาในสนามได้มานั่งพัก เด็กสาวฟังในสิ่งที่รุ่นพี่ริโกะพูดกับนักกีฬา "คุโรโกะคุงมีข้อจำกัดด้านเวลา คงต้องเปลี่ยนตัวแล้ว เพราะว่าเราจำเป็นต้องถนอมตัวคุโรโกะคุงไว้ตั้งแต่ตอนนี้"



     "ถึงประสิทธิภาพการบุกจะลดลง แต่ว่าก็ให้เขาทำแต้มทิ้งห่างได้นะ ทีมคู่แข่งเราน่ะ นอกจากคุณพ่อแล้ว คนอื่นไม่น่ากลัวหรอก ดังนั้นสรุปก็คือขึ้นอยู่กับว่าคางามิคุงจะยันคุณพ่อไว้ได้นานแค่ไหน แบบนั้นแหละดีที่สุดแล้ว"



     สะ สุดยอด! ทั้งๆที่อายุมากกว่าเธอแค่ปีเดียวแท้ๆ แต่สิ่งที่พูดมาดูมีประสบการณ์และอธิบายจนเธอที่ไม่เข้าใจอะไรเรื่องบาสนั้น เข้าใจมันมากขึ้นแล้ว 



     "วางใจได้ครับ"



     และควอเตอร์ที่สองก็เริ่มขึ้น อายากะไม่ได้สนใจเพื่อนสมัยเด็กที่นั่งข้างๆ เธอมองไปที่สนาม มองการเล่นของคนในสนามอย่างเพลินตา หลังเห็นคางามิรีบาวน์ทำแต้มคืนจากที่เจ้าคุณพ่อทำไปก่อนในควอเตอร์สอง



     อายากะเห็นคางามิที่กระโดดสูงขึ้นเรื่อยๆ



    เธอมองเท็ตสึยะที่นั่งด้วยกันข้างๆ เขาดูเหมือนไม่ได้จดจ่อกับการแข่ง แต่เหมือนกำลังคิดอะไรอยู่ในหัวเสียมากกว่า



     นิสัยไม่ดีเลย สู้เธอไม่ได้ เธอคิดถึงคิเสะคุงแทบตาย แต่ก็ยังมีสมาธิกับการดูการแข่งเลย หึ่ย!



     เวลาผ่านมาเรื่อยๆ เซย์รินนำอยู่ ชินเคียวพึ่งชู้ตสามแต้มลงไปทำให้คะแนนเป็น 51-60 ในควอเตอร์ที่ 4 ซึ่งเหลือเพียงห้านาทีสุดท้าย



     และคงไม่ได้มีแต่เพื่อนสมัยเด็กของเธอคิดอะไรเพลินๆ เพราะตัวโค้ชสาวก็ดูจะเผลอคิดอะไรไปนานอยู่เหมือนกันถึงรีบหันมาพูดกับเท็ตสึยะ



     "คุโรโกะคุง ห้านาทีสุดท้ายไหวไหม?"



     "ที่จริงผมก็ลงไหวมาตั้งนานแล้วนะครับ"



     จ้าาาาา พ่อคนเก่งงง


  

     "อะ เอ่อ โทษนะ งั้นไปเลย!"



     รุ่นพี่คะ ขอโทษนะคะ คือว่าคำพูดแบบนั้นแล้วชี้นิ้วแบบนั้นมันอดไม่ได้ที่จะทำให้อายากะนึกถึง…



      ปิxาจู ฉันเลือกนาย!!!!



      และเพียงห้านาที...เพื่อนของเธอก็ลงไปเปลี่ยนกระแสเกมได้ทั้งหมด



     ดูไม่เหมือนกับพระเอกในนิยายจริงๆน่ะแหละ…



     แต่ก็เป็นพระเอกได้อยู่นะ



     เสียงนกหวีดดังเข้ามาบ่งบอกถึงเวลาที่หมดลง "จบการแข่งขัน!"



      เสียงดีใจของตัวสำรอง ใช่ อายากะเองก็ดีใจด้วย และจังหวะที่เธอกำลังดีใจ สายตาก็ตวัดขึ้นไปมองข้างบน เห็นเรือนผมสีเขียวคุ้นๆ เหมือนที่เจอกันที่ไคโจ… ถ้าจำไม่ผิด…มิโดริมะ ชินทาโร่? ใช่ จากที่อ่านนิตยสารบาสมาซ้ำๆหลายสัปดาห์ ก็ทำให้เธอท่องจำชื่อของรุ่นปาฏิหาริย์ตัวเด่นๆได้หมด



     เขามาดูการแข่ง?



     สอดแนมสินะ?



     ทั้งเซย์รินและชินเคียวต่างเข้าแถว กรรมการทำหน้าที่ประกาศ "67-79 เซย์รินชนะ!"









     หลังจากจบการแข่งนัดแรก นัดที่สองก็เริ่มต้นขึ้น เท็ตสึยะไม่ได้ลง แต่ก็ชนะขาดลอย ประมาณร้อยอัพเห็นจะได้ นัดที่สามก็เจอ best16 ของปีที่แล้ว ยอดฝีมือที่ถนัดทั้งรุกและรับ ก็ชนะโดยไม่ต้องให้ตัวของเท็ตสึยะลงอีก…



     อายากะมองไปที่ตัวของเพื่อนสนิทที่ขาสองข้างและมือกำลังสั่นบ่งบอกได้อย่างชัดเจนว่าอยากมีส่วนร่วมขนาดไหน



     พอเห็นแบบนี้แล้ว ก็เลยเผลอเอื้อมมือไปจับแขน แล้วค่อยๆดึงมือของอีกคนเข้ามาจับ "ใจเย็นๆสิ เป็นอะไร?"



     "ก็แค่...อยากลงนิดหน่อยครับ"



     ตื่นเต้นจัด ดูออก




     ต่อไปเป็นนัดที่สี่…



     เป็นนัดที่อายากะหัวเราะสะใจที่สุด



     พวกคุณจำนักเลงที่สนามบาสได้ไหมคะ



     ใช่ค่ะ ไอ้เวรพวกนั้นแหละ



     108-41



     รักมากที่เห็นแต้มแบบนี้ อ่ะๆ จะยอมๆแบ่งความรักที่มีให้คิเสะคุงกับทั้งคางามิและเท็ตสึยะที่อัดฝ่ายนู้นน่วมจนเธอสะใจแบบนี้แล้วกัน



     การแข่งสุดท้ายจบลงไป อายากะลุกขึ้นไปเข้าห้องน้ำ พวกเซย์รินทำท่าทางคล้ายจะอยู่ดูนัดของชูโตคุที่มีคนที่ชื่อมิโดริมะอยู่ด้วย



     






     หลังจากวันนั้นก็เป็นการมาเข้าเรียนตามปกติ ตอนนี้เป็นช่วงพักกลางวัน อายากะสังเกตเห็นเจ้าคางามิที่กินเยอะชะมัด...ยัดขนมปังเข้าไป ชาวเxอร์กินได้อีก รู้ไหมชาวเxอร์กินได้อ-- น่ะแหละ เป็นทำนองแบบนั้นเลย



     "คางามิ...กินเยอะจังนะ"



     "ใช่ครับ วันนี้กินเยอะกว่าปกตินะครับ"



     เท็ตสึยะเสริมขึ้นมาหลังอายากะทักออกไป คางามิเคี้ยวด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยความสุขจากการกิน เจ้าตัวดูดหลอดที่เจาะกล่องนมก่อนจะหันมาตอบ "ฉันแปลกใจนายมากกว่าที่กินแค่นั้นแล้วอิ่ม"



     อายากะหันมองตาม แซนวิชกับนมกล่องเล็ก ดูยังไงก็ไม่น่าจะอิ่มได้เลยสักนิด



     "เมื่อวานแข่งตั้งสองแมตช์นะจะหิวก็ไม่แปลก"



     ก็จริงของเขา



     อายากะเห็นด้วยกับคำพูดของคางามิ "เท็ตสึยะ กินข้าวที่ฉันห่อมาดีไหม? เดี๋ยวก็เป็นลมเป็นแล้งไปหรอก กินแค่นี้"



     "ไม่เอาหรอกครับ คุณฮิโรโตะกินไปเถอะ"เจ้าตัวบอกปฏิเสธ "อัดใส่กล่องเยอะจนกินแน่นท้องไปหมดเลยครับของคุณฮิโรโตะน่ะ"



     "นี่หมายความว่ายังไงกัน!?"



     "ตามที่พูดแหละครับ"คนถูกถามตอบด้วยสีหน้าเรียบนิ่ง ก่อนจะคุยกับเพื่อนในชมรมของตัวเอง "ผมปวดกล้ามเนื้อพอสมควรเลยครับ"



     ปวดกล้ามเนื้องั้นเหรอ?



     อยากจะทุบให้จังเลยน้าาาา



     อายากะหักข้อมือตัวเองจนเป็นเสียงเล็กน้อย จนพ่อหนุ่มผมฟ้ากลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบากเห็นท่าทางของเธอ เด็กสาวเข้าไปจับที่ไหล่ของอีกฝ่าย



     "คุณฮิโรโตะจะทำอะไรครับ?"



     เสียงเรียบๆ แต่แฝงความกลัวเพียบ



    "ก็เห็นปวดหลังไง ก็เลยจะช่วยยย"ลากเสียงยาวอย่างไม่น่าไว้ใจออกมา คางามิมองเห็นรู้สึกได้ถึงการกลายเป็นฉากฆาตกรรมเหมือนในหนังแปลกๆ



     "อะไรกันของพวกนายเนี่ย?"พูดออกไปคล้ายห้ามทัพหน่อยๆ "แต่ฉันก็ปวดเหมือนกัน"ทำท่าทางคล้ายบิดขี้เกียจด้วย



     "เดี๋ยวเสร็จจากเท็ตสึยะ แล้วฉันไปนวดให้เอาไหม?"



     คางามิส่ายหัวเร็วพลัน ดูจากสภาพคุโรโกะที่แผ่ไปกับโต๊ะแล้ว ตัวเขาไม่น่าจะรอด



     "คางามิคุง คุโรโกะคุง เจอพอดีเลย มาตรงนี้หน่อยสิ!"รุ่นพี่ริโกะส่งเสียงดังเรียกรุ่นน้องสองคนออกไป เธอถือกล่องกระดาษลังใบใหญ่มาด้วยแล้วเรียกเพื่อนร่วมห้องของเธอทั้งสองออกไป



     โทรศัพท์ในกระเป๋าของเธอดังขึ้นมา อายากะหยิบมันขึ้นมาดู เธอแทบจะส่งเสียงกรีดร้องออกมาด้วยความดีใจลั่นห้องเรียน



      เมล์จากคิเสะคุง!!



     'ฮิโรโตจจิ แมตช์รอบลีกชิงชนะเลิศไปดูด้วยกันนะฮะ!'









     "รุ่นพี่คาซามัตสึฮะ นี่ฮิโรโตจจิฮะ"



     "ฮิโรโตะ อายากะค่ะ สวัสดีค่ะ"



     "อะ เออ ยะ ยินดี"



     ท่าทางไม่ค่อยจะถูกกับผู้หญิงสินะ...อายากะไม่แปลกใจเท่าไรหรอก ตอนเธออยู่ที่อังกฤษมีเพื่อนผู้ชายในห้องคนนึงก็เป็นแบบนี้เหมือนกัน ตอนนี้คิเสะคุง รุ่นพี่คาซามัตสึ และเธอต่างยืนดูแมตช์ของโรงเรียนเซย์รินที่ตอนนี้แต้มยังไม่กระเตื้องเลยสักนิด



     อายากะขึ้นมาดูก่อนที่ทั้งสองคนจะมาสักพัก มันทำให้เธอเห็นว่าคางามิถูกประกบด้วยเจ้าหนุ่มหัวโล้นนั้น



     แล้วก็ฟังการวิเคราะห์เกมของคิเสะและรุ่นพี่ เธอพยายามไม่พูดอะไร เพื่อให้รุ่นพี่ลืมไปว่าเธอยังอยู่ เขาจะได้ไม่เกร็งมากนัก ไม่นานพวกเราก็เดินลงไปนั่งที่นั่งของคนดู เธอนั่งลงข้างๆคิเสะคุง ถัดไปก็เป็นรุ่นพี่คาซามัตสึ



     "การป้องกันของเซย์โฮเป็นแบบตัวต่อตัว แต่ไม่ใช่ตัวต่อตัวธรรมดา พวกเขากดดันประชิดตัวสุดๆ เหมือนกำลังตัดสินแพ้ชนะตลอดเวลา"



     "แค่หลบธรรมดาๆ สลัดที่ประกบให้หลุดออกไม่ง่ายหรอก ต่อให้จ่ายลูกเยี่ยมแค่ไหน แต่ถ้าหาทางช่องว่างไม่ได้ ความเยี่ยมก็หายไปครึ่งนึง"



     "ผมเข้าใจนะฮะว่าการป้องกันเขาแข็งมาก แต่ถ้าเล่นแบบนั้น กว่าจะจบเกมคงหมดแรงก่อนแล้วล่ะ"



     จริงค่ะ แค่เธอวิ่งออกตัว ยังไม่ทันถึงเส้นชัยก็หอบแล้วถ้าไม่เก็บแรงเอาไว้



     "พวกนั้นมีแรงเหลือแน่ เพราะว่า…"



    เสียงนกหวีดดังขึ้นมาทำให้อายากะไม่ได้ยินเสียงของคนเป็นรุ่นพี่ที่นั่งข้างสุดหล่อของเธอ



    และระหว่างการพัก เธอก็นั่งฟังหนุ่มสองคนพูดคุยวิเคราะห์การแข่งไป



     เจ้าคางามิทำฟาวล์เป็นครั้งที่สามแล้ว 



     วิชาต่อสู้โบราณของทีมนั้นไม่ธรรมดาเลย พวกเขาดูเชี่ยวชาญกันมาก เธออ้างอิงจากคำของรุ่นพี่นะ เพราะเขาน่าจะบาสเป็นกว่าเธอเยอะ



     "ผู้เชี่ยวชาญน่ะมีนะฮะ"



     "หือ?"



    ทั้งเธอและรุ่นพี่คาซามัตสึต่างสนใจในคำพูดของคนผมทอง



     "ทางเซย์รินก็มีเนอะ ฮิโรโตจจิ"



     ถึงจะไม่เข้าใจเท่าไร แต่ถ้าคิเสะคุงบอกว่ามีก็มีค่ะ ของมันต้องมี



     และเจ้าผู้เชี่ยวชาญในสนามคนนั้นก็ออกโรง



    เวลาผ่านพ้นไป เซย์รินก็ได้ชัยชนะมา อายากะรู้สึกดีใจไปพร้อมกับเจ้าพวกในทีมเอาเสียมากๆ ในที่สุดก็ชนะพวกใช้วิชาโบราณ ชนะจากพวกรุ่นพี่ และเท็ตสึยะแหละ (ส่วนคางามิน่ะ ฟาวล์4รอบ อยากจะบอกหมอนั้นเหลือเกินว่าใจร่มๆลงบ้าง คนเชียร์ลุ้นจนเหนื่อยแล้ว!)



     73-71 ปัง ปัง ที่ไม่ใช่ปังปินาส แต่บอกเลยว่าปังไม่ไหว!



     เธอได้ยินเสียงดีใจจากในสนาม รอยยิ้มน้อยๆโผล่ขึ้นมาให้เห็น จะว่าไปถ้าจำไม่ผิดวันนี้แข่งนัดนี้เสร็จก็ต้องเจออีกนัดสินะเนี่ย หู้ย ยอดไปเลย พอรอบลึกๆแล้วก็การแข่งขันเริ่มสนุกขึ้นเรื่อยๆเลย!



     ตอนนี้ก็เป็นช่วงพักรอแข่งอีกนัดสินะ



     จากที่อ่านจากนิตยสารและพยายามหาข้อมูลเพิ่มเติม มิโดริมะแห่งทีมปาฏิหาริย์น่ะ สุดยอดมากๆ เขาเป็นถึงมือชู้ตที่ไร้เทียมทาน…



     "ฮิโรโตจจิรู้ไหมว่าวันนี้ฉันเปิดรายการอรุณสวัสดิ์ยามเช้าที่มิโดริมัจจิชอบดูและงมงายเรื่องนี้มากๆน่ะ"เขาพูดเล่าเรื่อง อายากะทำหน้าสนอกสนใจ "ราศีกรกฎของมิโดริมัจจิวันนี้ดวงดีเป็นอันดับหนึ่งแหละ แต่...ราศีกุมภ์ของคุโรโกจจิดันเป็นดวงที่โหล่สุดๆ"



     "งี้ก็แย่เลยสินะคะ?"



     "ฉันน่ะ ลองซื้อลัคกี้ไอเท็มของคุโรโกจจิมา ฝากฮิโรโตจจิไปให่ได้ไหม?"



     "เดี๋ยวนะคะ ฉันเหรอ?"



     "ใช่ เธอน่ะแหละ"



     "เดี๋ยวก็จะเริ่มแข่งแล้วนะคะ จะเอาไปให้ได้ยังไง?"



     คาซามัตสึพยักหน้าเห็นด้วยกับคำพูดของเด็กสาววัยรุ่นที่แย้งออกมา คิเสะคุงยิ้มบางๆเอามือมาจับไหล่ของเธอ "ก็นะ คุโรโกจจิกำลังไปเข้าห้องน้ำ ก็ให้ตอนนั้นแหละ"



     "คิเสะคุงคะ!? ฉันเป็นสาวน้อยวัยใส หัวใจกุ๊กกิ๊กนะคะ จะให้ฉันเอาไปให้เขาในห้องน้ำชายได้ยังไงเล่า!?"



     ไดอะล็อก กลายเป็นชื่อการ์ตูนแม่มxสาว หัวใจกุ๊กกิ๊ก ชูก้x ชูก้x รูx เฉยๆไปซะได้



     ละรุ่นพี่ก็ฟาดหัวคิเสะคุงไปทีนึงคล้ายจะบอกว่าแกพูดอะไรออกมา คนถูกฟาดหัวด็ส่งเสียงงอแง "ผมหมายถึงระหว่างทาง เดินสวนกันต่างหากฮะ! ไม่ได้เกี่ยวกับเข้าไปห้องน้ำชายซะหน่อย"



     "แล้วทำไมต้องเป็นฉันคะ…?"



     "เพราะฮิโรโตจจิเป็นเพื่อนสนิทของคุโรโกจจิไงฮะ แถมคุโรโกจจิน่ะ ยังชอบ เอ้ย ไม่มีอะไรฮะ"โกหกไม่เนียนเลยค่ะ หนุ่มหล่อ 



     "เนี่ย ก็บอกแล้วไง ว่าไม่ได้ชอบกัน เดี๋ยวพอเอาไปให้ก็มาจับผิดกันไปอีก"



     "ผมหมายถึงคุโรโกจจิชอบใจร้ายใส่ผมต่างหากฮะ ฮิโรโตจจิก็เห็นไม่ใช่เหรอ?"คราวนี้เสียงของนายแบบหนุ่มสั่น "คงจะไม่ยอมรับแล้วก็ไล่ตะเพิดผมแน่ๆ แต่ถ้า...ฮิโรโตจจิลำบากใจ---"



     "โอเคค่ะ เพื่อคิเสะคุงเลยนะคะ!!!"









     "เจ้านี้มันคืออะไรกันครับ?"



     คุโรโกะ เท็ตสึยะเอ่ยถามพร้อมกับชูเจ้าพวงกุญแจลูกบาส หลังเขากำลังเดินกลับจากห้องน้ำพร้อมรุ่นพี่โคงาเนะ เจ้าตัวให้คนเป็นรุ่นพี่ไปก่อน แล้วหยุดคุยกับเธอ



     "ก็ลัคกี้ไอเท็มไง ที่แปลว่าของนำโชคน่ะ!"



     เจ้าคนที่รับลัคกี้ไอเท็มไป ทำหน้าเรียบๆตามสไตล์ของตัวเองเช่นเคย แถมยังถอนหายใจออกมาเสียงดัง "เฮ้อ คุณฮิโรโตะก็เชื่อเรื่องแบบนี้ไปด้วยอีกคนเหรอครับ?"



     "เปล่าซะหน่อย! คิเสะคุงเขาฝากมาต่างหาก!"



     "อ้อ...งี้นี่เอง"น้ำเสียงดูปนความรู้สึกแปลกๆออกมา "แล้วคุณฮิโรโตะไม่อยากให้กำลังใจผมเองเหรอ?"



     อ้อนขอคะแนนอีกแล้ว!



     แล้วทำไมจะต้องย่อตัวลงแล้วเอียงคอถามเธอแบบนี้กันด้วย!



     "ก็ให้สิ ให้ตรงที่เชียร์ตลอดเวลาเลย!"



     คราวนี้ฝ่ายนั้นยิ้มออกมาบางๆ จับมือของเธอขึ้นมา กุมมันไว้แน่นก่อนจะปล่อยออกมา 



     "เอาเป็นว่าขอบคุณนะครับ"



     "เมื่อกี้ผมชาร์จพลังใจจากมือคุณฮิโรโตะเรียบร้อยแล้ว"



     พูดจบเจ้าตัวก็จับผมของเธอแล้วเดินผ่านไปอย่างรีบร้อนเพราะการแข่งขันที่ใกล้จะเริ่มขึ้น ทิ้งอายากะที่นิ่งค้างกลางอากาศ สาวเจ้าทำตัวไม่ถูกเมื่อได้ยินประโยคนั้น เธอกลับมานั่งที่เดิมข้างๆหนุ่มผมทองเช่นเดิม



     เมื่อกี้ที่จับยังรู้สึกอุ่นวาบๆไม่หายเลย



    คำพูดแบบนั้น บ้าเอ้ย!



    บ้าที่สุด ไม่เอาไม่หวั่นไหว จงกรี๊ดผู้ชายที่อยู่ข้างๆของเธอซะ อายากะ!!



     ขณะที่สาวข้างกาย(?) จะดูผีเข้าผีออกยังไงไม่รู้ แต่คิเสะ เรียวตะมองสาวเจ้าแล้วเผลออมยิ้มเอ็นดูที่เห็นเธอดูร้อนรน ก่อนจะหันกลับไปมองคนในสนามสลับกับเด็กสาวข้างๆ



     จะชงให้แก้วแตกเลย น่ารักชะมัดคู่นี้





|||||



MVP ของตอนนี้ได้แก่ คิเสะ เรียวตะ ค่าาาา

พ่อแกออกเรือหยิบไม้พาย นำพายแล้วนะคะ!

ตอนนี้ถ้าอิงอนิเมะ ตอนนี้อยู่ตอนที่ 10 แล้วค่ะ

ทางคนเขียน เขียนฉากแข่งบาสไม่เก่งจริงๆ (หรือก็คือไม่ได้เลย)

แต่ช่วงนี้พวกเซย์รินก็แข่งรัวๆ เอาเป็นว่า

หากมันดูข้ามๆโดดๆในฉากแข่งยังไงก็ให้อภัยกันด้วยนะคะ แหะ

ยังไงก็ขอขอบคุณสำหรับกำลังใจมากๆค่ะ ❤❤








TB
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 238 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

604 ความคิดเห็น

  1. #582 chrysalis_devil (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2563 / 06:34
    คิเสะว้อยยย ใจมันได้ชง!
    #582
    1
    • #582-1 มาวว(จากตอนที่ 7)
      19 สิงหาคม 2563 / 21:49
      ชงให้แก้วแตกไปเลย
      #582-1
  2. #509 ✿ Red_Tsubaki ✿ (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2563 / 17:36
    อ่าว กัปตันเรือออกเรือพายขนทดนี้เเล้ว ลูกเรือ เตรียมพร้อมค่า!!!!!! กำไม่พายเเน่
    #509
    1
    • #509-1 มาวว(จากตอนที่ 7)
      9 พฤษภาคม 2563 / 22:33
      ชูไม้พายให้พร้อมค่ะ สามสี่ ลุย!
      #509-1
  3. #206 Winterrin (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 6 เมษายน 2563 / 20:15
    คิเสะมือชงอันดับ1
    #206
    1
    • #206-1 มาวว(จากตอนที่ 7)
      6 เมษายน 2563 / 23:16
      มือชงอันดับหนึ่งจริงๆค่ะ!555
      #206-1
  4. #114 ข้าคือคนเด๋อ (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 29 มีนาคม 2563 / 00:33
    อะเครหยุดการจิ้นน้องกับคิเสะเพียงเท่านี้ มาพายเรือน้องกับครกกันดีกว่า//หยิบไม้พาย
    #114
    1
    • #114-1 มาวว(จากตอนที่ 7)
      29 มีนาคม 2563 / 10:00
      กัปตันนำแล้ว! หยิบไม้พาย!
      #114-1
  5. #36 Vrissa (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 21 มีนาคม 2563 / 22:19
    ในที่สุดก็มีกัปตันเรือแน้ววว ชงเลยค่ะ ชงให้ถึงที่สุดดด ชอบความชาร์จพลังจากมือ เขินมากฉากนี้ แอแงงง ><
    #36
    1
    • #36-1 มาวว(จากตอนที่ 7)
      22 มีนาคม 2563 / 00:57
      จับเบาๆเอากำลังใจค่ะ เด็กมันร้ายนะคะ หัวหน้า
      #36-1
  6. #31 05042 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 21 มีนาคม 2563 / 02:00
    เขินนน
    #31
    1
    • #31-1 มาวว(จากตอนที่ 7)
      21 มีนาคม 2563 / 02:02
      ขอบคุณค่าา
      #31-1
  7. #30 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 21 มีนาคม 2563 / 00:44

    สัมผัสได้ถึงความพิเศษของคุโรโกะคุงและอายากะได้เลยค่ะ แฟนอะโน๊ะ /ยัง

    เดี๋ยวๆ 555555 ฉากบ่นคนไม่มีสมาธิดูการแข่งก็คือหลุดขำเลยค่ะ

    อายากะอย่าเพิ่งฆ่าคุโรโก๊ะ! นั่นจะนวดหรือฆาตกรรมคะ!!

    มีการอ้อนอีกแล้ว อั้ย ///// แน่ะๆ เขินไม่ไหวแล้ว คุณแม่ดูออก

    #30
    1
    • #30-1 มาวว(จากตอนที่ 7)
      21 มีนาคม 2563 / 02:02
      ยังไม่ใช่คำว่าแฟนกัน ยังใช้คำว่าเพื่อนค่ะ แค่เพื่อนจริงๆ--
      น้ำหยดลงหินทุกวันหินยังกร่อน การโดนหยอดก็ทำให้เขินได้เช่นกันค่าา
      #30-1
  8. #28 Kurokiko L. (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 21 มีนาคม 2563 / 00:10
    กัปตันเรือของเราคือคิเสะคุง!!
    #28
    1
    • #28-1 มาวว(จากตอนที่ 7)
      21 มีนาคม 2563 / 02:00
      ช่วยกัปตันพายด้วยนะคะ!
      #28-1
  9. #27 91250 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 20 มีนาคม 2563 / 23:46
    แหม~คราวนี้จะเป็นพ่อสื่อหรอค่ะคิเสะซัง
    #27
    1
    • #27-1 มาวว(จากตอนที่ 7)
      21 มีนาคม 2563 / 01:59
      มาลุ้นกันต่อไปโลย!
      #27-1
  10. #26 Samino48 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 20 มีนาคม 2563 / 23:19
    เรามีกัปตันเรือแล้ว 555+ ระวังแก้วบาดนะคิเสะ ชงเก่งเกิ๊นน เดี๋ยวแก้วแตก
    #26
    1
    • #26-1 มาวว(จากตอนที่ 7)
      21 มีนาคม 2563 / 01:59
      ยอมโดนบาดค่ะ คนนี้ 5555
      #26-1
  11. #24 LucyTaylor (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 20 มีนาคม 2563 / 23:05
    แหน๊ คิเสะคุงไปรู้อะไรมาาาาา
    #24
    1
    • #24-1 มาวว(จากตอนที่ 7)
      21 มีนาคม 2563 / 01:58
      ความลับค่า
      #24-1