Fanfic KNB || Best Part [ Kuroko × OC ] 《 END

ตอนที่ 47 : Q special #6 "Last Game (2)"

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 801
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 111 ครั้ง
    7 พ.ค. 63






Q special #6 "Last Game (2)"







    "เท็ตสึยะ…"



    อายากะส่งเสียงแผ่วเบาเรียกแฟนหนุ่มที่พึ่งพูดจบไป เขาสะบัดมือที่จับมือของเซ็นเตอร์ที่ร่างใหญ่กว่าออก หนุ่มผมฟ้าค่อยๆใช้มือจับผมของอายากะเบาๆจัดมันให้ดีๆ เขามองมาที่แผลของเธอ ริมฝีปากเม้มจนเป็นเส้นตรง "เจ็บมากรึเปล่าครับ?"



    ก่อนที่อายากะจะได้ตอบอะไร ร่างของหนุ่มผมทองก็ถูกเหวี่ยงทุ่มลงไปที่พื้นอีกครั้ง สาวผมแดงตรงเข้ามาที่ร่างของเซ็นเตอร์จากทีมอเมริกา เธอดันร่างของเซ็นเตอร์ร่างยักษ์ติดกับกำแพง มือบีบที่คอของอีกฝ่าย



    "เมื่อกี้ แกทำอะไรกับเธอ?"



    หนุ่มผมฟ้าประคองอายากะออกมาให้ห่างจากจุดเดิม มองเส้นผมสีดำ และ เลือดที่ไหลออกมาจากบริเวณที่ได้รับบาดเจ็บ เท็ตสึยะจัดการท่าทางให้เธอนอนราบลงไป 



    "นี่มันเกิดอะไรขึ้น!"



    คุณคาเงโทระที่วิ่งตาตื่นเข้ามาพูด อายากะพยายามตั้งสติฟังที่พวกเขาพูดคุยกัน เธอชำเลืองเห็นผู้จัดการสาวของราคุซันที่หยุดการกระทำลง มีการโต้เถียงพูดคุยของทั้งคุณคาเงโทระ อาคาชิ B2 และฝั่งนู้น



    มือขาวของเงา หยิบผ้าเช็ดหน้าออกมา เขาก้มลงมองเธอ ใช้มันกดห้ามเลือดให้เธอ ทำให้ตาสีทับทิมนั้นสบเข้ากับตาสีฟ้าที่สะท้อนภาพของเธอออกมา ทั้งความรัก...และความเป็นห่วงจากอีกฝ่าย



    แต่ว่า…



    ผ้าเช็ดหน้านั้น….



    ผ้าเช็ดหน้าที่เคยซับน้ำตาเธอตอนร้องไห้ในสมัยก่อน….



    "ไหน...นายบอกว่าฉันยังไม่คืนผ้าเช็ดหน้า"อายากะถามไปด้วยเสียงกระซิบที่อยากจะพูดกับอีกฝ่ายเพียงสองคน



    คุโรโกะ เท็ตสึยะ ยิ้มออกมาบางๆอย่างอ่อนโยน ขณะที่กดแผลห้ามเลือดให้ "วันนั้นผมโกหกครับ...ก็แค่เรียกร้องความสนใจ"



    "แล้วนายก็บอกว่าไม่อยากจะเสียผ้าเช็ดหน้ากับฉันอีกแล้ว"



    เงายังคงยิ้มเหมือนเดิม กดห้ามเลือดอย่างเบามือด้วยความถนอม "เรื่องนั้น...ผมก็โกหกเหมือนกันครับ"แฟนหนุ่มสารภาพออกไป "ความจริง...ถ้าเพื่ออายะจัง เสียผ้าเช็ดหน้าไปอีกกี่ผืนมันก็คุ้มค่าครับ"



    เขาอาจเป็นผู้ชายที่ไม่ได้เรื่องเลยในสายตาของหลายๆคน



    และอายากะก็ไม่เข้าใจเลยว่าทำไม คำพูดเมื่อครู่ของเขา มันทำให้เธอความรู้สึกข้างในตีตื้นขึ้นมา จนมันมาคลออยู่ที่ตา...ไอ้น้ำใสๆบ้าๆ…



    เมื่อเขาพูดด้วยน้ำเสียงอบอุ่น มองเธอด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความรัก และกำลังปกป้องเธออยู่ในแบบของเขา ยิ่งคำพูดของเขา…



    น้ำตาค่อยๆไหลออกจากกรอบตาของอายากะลงผ่านแก้ม



    และก็เป็นเขา



    ที่ซับน้ำตาของเธอไว้ด้วยมืออีกข้างที่ว่างอย่างอ่อนโยน



   "ไม่ร้องนะครับ"



   เขาบอกเธอ ท่ามกลางความวุ่นวายของกลุ่มคนที่อยู่ข้างหลัง เท็ตสึยะทำท่าจะลุกขึ้น อายากะจับมือของเขาเอาไว้ไม่ให้ไปไหน… จนสุดท้ายแฟนหนุ่มก็ตัดสินใจอยู่กับเธอ



    "หลังจากที่เห็นบาสของพวกฉัน พวกนายก็คิดว่าพวกเราเป็นแค่ลิงที่มีความสามารถด้อยกว่าอย่างงั้นเหรอ เหอะ ตลกสิ้นดี อะไรทำให้พวกนายมั่นใจได้ถึงขนาดนั้นกัน?"สาวผมแดงจากตระกูลอาคาชิพูดโต้เถียงกลับไปใส่หนุ่มผมทองที่ตอนนี้ยืนประจันหน้ากันอยู่



    "แล้วลิงเล่นบาสได้มันผิดตรงไหน ในเมื่อกอริลล่าแบบพวกนายก็เล่นได้?"



    น้ำเสียงของเธอคนนั้นดูยังไงก็เต็มไปด้วยความโกรธ ความเดือด ไม่ได้มีการระงับอารมณ์แต่อย่างใดเลยสักนิด แต่มันก็ตรงใจของอายากะอยู่..



    แนชเข้ามาใกล้สาวผมแดงอีกครั้ง คราวนี้เขาไม่ได้ดึงเธอเข้าไปหาแบบทีแรกที่ทำ แต่เขานั้นตัดสินใจออกหมัดใส่เจ้าของนัยน์ตาสีเพลิง ทายาทคนเล็กของตระกูลอาคาชิหลบหมัดนั้น



    และต่อให้ เธอจะเก่งศิลปะการต่อสู้มากแค่ไหน แต่การลืมสังเกตน้ำที่หกบนพื้นจากการวิวาทก่อนหน้าก็ทำให้เสียหลักได้ ถึงจะไม่ได้เสียหลักขั้นล้มไปกองกับพื้น แต่มันก็ทำให้แนชคว้าเส้นผมสีแดงได้



    ร่างของอาคาชิ B2 ถูกผลักลงกับพื้น คุณคาเงโทระที่ดูสถานการณ์อยู่ถึงขั้นส่งเสียงออกมา "อาคาชิ!"



    แนชขึ้นคร่อมสาวผมแดง ใช้มือแตะที่คอของเธอ อายากะเริ่มรู้สึกกลัวขึ้นมาเมื่อเห็นภาพตรงหน้า นอกจากถูกบีบคอ อาคาชิ B2 ก็ถูกตบหน้าด้วย



    มือของอดีตผู้เล่นมายาแห่งทีมปาฏิหาริย์ยกขึ้นมาปิดไม่ให้สายตาของเธอมองไป "อย่ามองเลยครับ"



    "ลิงแบบแกมันเกะกะสายตาของฉันชะมัด"



    "เซ็ตสึ!!"



    เสียงของคางามิดังขึ้น 



    "อาคาชิจจิ ฮิโรโตจจิ คุโรโกจจิ ไม่เป็นอะไรใช่ไหมฮะ?!"คิเสะคุงส่งเสียงถามเขาเดินเข้ามาทางเธอและเท็ตสึยะที่อยู่อีกมุม "หวา เลือดเลยเหรอฮะ!?"



    คิเสะคุงช่วยประคองเธอขึ้นมาจากพื้น เมื่อเท็ตสึยะส่งสัญญาณบอก อายากะเห็นคนอื่นๆ อาโอมิเนะฉุดดึงแขนของสาวผมแดงขึ้นจากพื้น "พวกแกคิดว่ากำลังทำอะไรกับเพื่อนร่วมทีมของเราอยู่?"



    ตอนนี้ใบหน้าของทุกคนไม่ได้มีความเล่นหลงเหลืออยู่ มีแต่ความจริงจังกันทุกคน



    ได้ยินเสียงจิ๊จ๊ะจากปากของซิลเวอร์ "พวกแกคงเป็นคู่แข่งของเราสินะ ดูจะเป็นลิงที่เก่งพอใช้ได้เลยนี่นา จะยังไงก็ช่างเถอะ นายอยากมีเรื่องตอนนี้เลยก็ได้…เหมือนที่พวกฉันทำกับยัยสองคนนั้นไงล่า"



    เธอเห็นคางามิกับอาโอมิเนะที่เริ่มเดือดเพราะคำพูดของเซ็นเตอร์ Jabberwock ก่อนที่เสียงหนึ่งจะสยบความโกรธพวกนั้นเอาไว้ด้วยคำสั้นๆคำเดียว "หยุด"



    ทายาทคนโตของตระกูลเดินตรงเข้าไปประคองน้องสาวฝาแฝดจับให้แขนของน้องสาวพาดไหล่ของตน เท็ตสึยะที่กำลังช่วยประคองเธอคู่กับคิเสะคุงหันไปพูดคล้ายจะบอกอะไร "อาคาชิคุง…"



    "ฉันเข้าใจแล้ว"เขาบอกด้วยความสุขุม "ว่ามันเกิดอะไรขึ้น และนายที่กำลังสะกดอารมณ์โกรธเพราะพวกนั้นทำฮิโรโตะ คงอยากจะเอาคืนในสนามมากกว่าใช่ไหม?"



    "ใช่ครับ ขอความกรุณาด้วย"



    "ไม่มีเหตุผลที่เราต้องสู้กันที่นี้ ไปเถอะ พาเซ็ตสึกับฮิโรโตะไปรักษาก่อนดีกว่า โดยเฉพาะฮิโรโตะคงต้องพาไปโรงพยาบาลให้คุณหมอช่วยเช็คสมองหน่อย"



    อดีตกัปตันทีมปาฏิหาริย์ว่าอย่างเป็นการเป็นงาน คุณคาเงโทระถอนหายใจ พวกเราตัดสินใจถอยหลังกลับขณะที่เสียงของซิลเวอร์ก็ส่งเสียงหัวเราะเย้ยหยัน และ พูดจาดูถูกอย่างคนที่ไม่ยอมจบ



    "อะไรกันวะ! ขี้ขลาดกันจริงเลยเว้ย! อีกไม่ช้าพวกแกก็จะถูกขยี้แล้วก็กลับไปอยู่เงียบๆซะ พวกมันคงไม่ได้เอาสมองมาด้วยสินะเลยไม่กล้าทำอะไร พวกแกถึงต้องถูกเรียกว่าลิงไง!"



    ไม่มีสมองคือแกต่างหาก ไอ้กร๊วกเอ้ย!



    อายากะด่าในใจ



    "อย่าลืมเอาผ้าอ้อมมาในวันพรุ่งนี้ด้วยล่ะ เดี๋ยวจะฉี่แตกเรี่ยราดนะ!!!!"



    "เงียบไปซะ ไอ้สวะ พวกแกเตรียมล้างคอรอเอาไว้ได้เลย" 



    ภาษาอังกฤษสำเนียงบริติชแบบที่อายากะคุ้นเคยตอนอยู่ที่เมืองนอกดังออกมาจากริมฝีปากของเด็กหนุ่มเรือนผมสีแดงสดที่ถูกเรียกว่าความสมบูรณ์แบบ



    เขาหมดความอดทนจนต้องโต้ตอบ



    "ในสนามพวกเราจะทำให้พวกแกต้องเลียพื้นแล้วคลานอย่างน่าสังเวช"


















    "วันนี้ อย่าดื้อนะครับ"



    แฟนของเธอบอก และกดริมฝีปากลงบนผ้าพันแผลที่พันอยู่รอบหัวของอายากะเบาๆ เป็นสัมผัสที่นุ่ม



    หลังจากวันนั้นที่ถูกทำร้ายก็ไปโรงพยาบาลตรวจเช็คดูก็โชคดีที่สมองไม่ได้รับความกระทบกระเทือนอะไร วันนี้เป็นการแข่งขันของทั้งสองทีม เท็ตสึยะมารับเธอไปสนาม ทำเหมือนกับว่าเธอเป็นเด็กที่ต้องถูกดูแลอย่างใกล้ชิด



    "เดี๋ยวผมจะไปส่งให้ถึงพวกคนอื่นๆนะครับ ห้ามไปดื้อที่ไหนนะครับ ดูบาสกับพวกเขาดีๆ เดี๋ยวผมแข่งเสร็จจะไปหานะ"



    กำชับหนักแน่นมาก



    "โตแล้วนะ"



    อายากะเถียงไป



    "แต่พ่อคุณบอกว่าคุณยังหกขวบนี่ครับ"เท็ตสึยะล้อออกมาในเชิงขำขัน จนถูกอายากะตีแขนไป เขาหัวเราะ



    เราเดินกันมาอยู่หน้าสนามแข่ง เธอเห็นสาวผมเงินและสาวผมทองที่กำลังโบกไม้โบกมือมา ซาโต้ มิซึกิ กับ ฮาจิเครุ ชินัทสุ ยืนรออยู่ ข้างๆมีสาวผมสีน้ำตาลที่ไม่คุ้นหน้าคุ้นตาอยู่ด้วย เท็ตสึยะพาเธอไปส่ง



    "สวัสดีครับ คุณซาโต้ คุณฮาจิเครุ ผมขออนุญาตฝากคนด้วยหน่อยนะครับ"



    "โอเคเลยค่ะ พี่เท็ตสึ!" เสียงร่าเริงเจื้อยแจ้วตอบอย่างกระตือรือร้น "รุ่นพี่อาคาชิเองก็พึ่งพาสาวมาฝากไม่นานมานี้เหมือนกันค่ะ"



    ดวงตาสีอำพันเรืองรองตวัดสายตามองอย่างคาดโทษ อายากะมองเธอ…. อย่าบอกนะว่า จะเป็นแฟนของอาคาชิ B1 คนนั้น…



    "คุณอากิฮิโระสินะครับ? พึ่งได้เจอกันครั้งแรก คุโรโกะ เท็ตสึยะครับ ยินดีที่ได้รู้จัก"



    แล้วนายไปรู้จักเขาได้ยังไงกัน…?



    "อากิฮิโระ มานามิค่ะ"คนถูกทำความรู้จักตอบ



    "ใกล้ถึงเวลาแล้วนะคะ"เสียงหวานนุ่มของสาวผมเงินบอก "คุโรโกะคุงไปก่อนเถอะค่ะ เดี๋ยวที่เหลือฉันจะดูแลฮิโรโตะจังให้นะคะ"



    ยังคงเป็นนางฟ้าใจดีเสมอเลย คนๆนี้ แง



    "ผมฝากเด็กดื้อด้วยนะครับ"



    "เด็กดื้ออะไร!?"



    "แซวกันเล่นน่ารักจังเลยน้าาา"



    โอเค นอกจากแก๊งสาม(สี่?)ช่าที่ชอบชง คิเสะคุง เธอจะขอเพิ่มยัยเด็กผมทองตาฟ้าคนนี้เข้าไปในรายชื่ออีกคน



    "ยังไงก็ฝากด้วยนะครับ ถ้าเธอดื้อเมื่อไร บอกได้เสมอเลย"



    สาวช่างภาพยิ้มกลับบางๆพยักหน้ารับ



    "ถ้าเธอดื้อ เดี๋ยวผมจะกลับมาลงโทษเองครับ"



    เท็ตสึยะพูดและเดินไป อายากะหน้าขึ้นสีเมื่อเขาทิ้งระเบิดลูกนี้เอาไว้ เธอมองหน้าสามสาว ทั้งซาโต้ มิซึกิที่ยกมือขึ้นมาปิดปากยิ้ม และ รุ่นน้องฮาจิเครุที่ดูเขินจนจะมุดแขนสาวผมเงิน



    ขณะที่สาวผมน้ำตาลดูนิ่งๆ อายากะคิดว่าเธอน่าจะปกติที่สุดตรงนี้ และน่าจะไม่ทำให้อายากะรู้สึกอายอะไร



    จนกระทั่ง เธอ...อากิฮิโระ มานามิพูดประโยคนั้นออกมา



    "อื้ม...ลงโทษสินะ อ่า เอาไปเป็นฉากในนิยายดีกว่า นางเอกดื้อ จนพระเอกห่วงเลยขู่ว่าจะลงโทษ อ่า เยี่ยม"



    ผะ...ผู้หญิงคนนี้พึมพำอะไรของเธอกัน…



    ละ แล้วอะไร ฉากในนิยายอะไร!?
















    เสียงดนตรีที่เป็นจังหวะถูกเปิดขึ้นมา ตอนนี้เราสี่คนนั่งตามตงที่นั่งเรียบร้อย สองข้างของอายากะข้างนึงเป็นอากิฮิโระ และข้างนึงก็เป็นซาโต้จัง ถัดไปจึงเป็นคนที่เด็กที่สุดในหมู่พวกเราสี่คน อายากะค่อยๆเปิดบทสนทนากับสาวผมสีน้ำตาลก่อน "สวัสดีนะคะ…"



    "ดีค่ะ…"



    เงียบ…



    "คือชอบบาสรึเปล่าคะ?"



    "ก็ยังไม่ค่อยรู้เรื่อง แต่ก็ไม่มีปัญหานะ...ที่มาวันนี้เพราะมีคนบอกว่าถ้าอยากจะเขียนพระเอกที่เล่นบาสได้นอกจากรีเสิร์ชข้อมูลในเน็ตแล้วก็ต้องมาหาข้อมูลจริงน่ะ"เป็นประโยคพูดที่ยาวกว่าเมื่อครู่ "จริงๆก็เห็นด้วยแหละ แต่แค่หมั่นไส้นิดหน่อย…"



    "ทำไมคะ?"



   "หมอนั้นบอกว่าพระเอกน่ะ นอกจากจะต้องเล่นบาสเป็นแล้ว ก็ต้อง...สมบูรณ์แบบทุกอย่างด้วย"



    …..เอ่อ น่าหมั่นไส้จริงๆแหละ



    "ก็คือเขาหมายถึงจะให้เอาเขาไปเป็นพระเอกสินะคะ"



    "อื้อ"อากิฮิโระตอบออกมา หน้าของเธอมีความเซ็งอยู่มากโข "อย่างหมอนั้นน่ะ ฉันให้ค่าแค่ปีศาจ ผมแดง ที่ชอบติดปากว่า ฉันคือความสมบูรณ์แบบแค่นั้นแหละ"



    เอาไดอาล็อกเขามาพูดและทำท่าทำทางเหมือนอีก จนอายากะหลุดขำ



    ดูๆไปแล้ว ถึงคนๆนี้จะดูนิ่งๆ แต่พอพูดก็ติดลมบนเหมือนกันแหะ…



    "อากิฮิโระเป็นนักเขียนเหรอ? อยากอ่านผลงานบ้างจัง"



    "ตอนนี้พึ่งลงในเว็บไปเรื่องนึงน่ะ ยังได้ไม่กี่ตอนเอง"



    "หู้ย ยอดเลย นามปากกาว่าอะไรเหรอคะ?!"



    เสียงแทรกสดใสดังมาอย่างสนอกสนใจในคำพูดของสาวผมน้ำตาล คนถูกถามหน้าขึ้นริ้วสีแดงนิดๆ ดูไม่กล้าที่จะพูดออกมา แต่กระนั้นก็ตอบด้วยเสียงแผ่วเบา



    "Juromi…"



    อย่าดูถูกแกทเชื่อมโยงของอายากะนะ



    แค่ฟังชื่อก็แบบ



    Juro - เซย์จูโร่ Mi - มานามิ 



    เมื่อกี้ที่ว่าเขานักหนาว่าเขาเป็นได้แค่ปีศาจนี่คืออะไร เหอะ เป็นปีศาจที่อยู่ในหัวใจเธอล่ะสิ ไม่ว่า!!



    "ชื่อมันดูมีความนัยนะคะ!"



    เก่งมาก บวกให้สิบแต้มกับกริฟฟินดอร์



    "ว่าแต่...หัวของเธอ ทำไมพันผ้าไว้แบบนั้น?"เปลี่ยนเรื่องมาเป็นถามถึงผ้าพันแผลที่พันอยู่บนหัวของอายากะ สาวผมดำยิ้มแห้งออกไป



    "พอดี...มีเรื่องเกิดขึ้นนิดหน่อยค่ะ"



    "เรื่องนี้เรียวตะคุงก็ไม่ได้เล่าให้ฟัง...มีอะไรรึเปล่าคะ?"



    มีค่ะ มีมากด้วย แต่ไม่รู้จะเล่ายังไงดี แง



    แต่อายากะก็หันไปสนใจในสนามแทนเพราะเสียงจากนักพากย์



    "หลังจากที่พ่ายแพ้ Jabberwork ไปเมื่อสัปดาห์ที่แล้ว ดรีมทีมของนักเรียนมัธยมปลาย สัตว์ประหลาดมาอยู่ที่นี้แล้วมาเพื่อจัดการกับ Jabberwork!!"



    "ชื่อทีมก็คือ Vorpal swords!!"



    ภาพบนจอเป็นคางามิขึ้นมาก่อนจะเปลี่ยนเป็นอาคาชิ B1



    ไล่มาที่หนุ่มผมทองอย่างคิเสะคุง



    อายากะอิสตาย



    ตายอย่างเดียว



   "กรี๊ดดดดด !!!!! คิเสะคุง!!!!!"



    หลุดร้องออกไปเสียงดังหลังเห็นภาพ สาวผมเงินสะดุ้งเล็กน้อย อายากะที่กำมือทุบหน้าขาสองข้างตัวเองเขินเพียงแค่เห็นภาพของหนุ่มผมทองบนจอใหญ่ เธอเขิน เขินมากค่ะ คิเสะคุง คิเสะคุงหล่อมาก



    แฟนเกิร์ลอย่างเธอใจละลายไปแล้วนะ แง



    "คือฮิโรโตะจัง…."



    "คะ?"



    "คือขอบคุณนะคะ"



    "ฮะ?"



    "คือฉันเองก็อยากกรี๊ดเชียร์เรียวตะคุงเหมือนกัน….แต่ทำไม่ได้ ขอบคุณที่ส่งเสียงแทนให้นะคะ เมื่อกี้"



    …..



    ค่ะ



    ในฐานะด้วยเกียรติของข้า ข้าขอสาบานว่า ข้าพเจ้าจะหวีดคิเสะคุงต่อไป จนกว่าลูกคิเสะคุงจะออกบวชเลยค่ะ แง



   จากนั้นภาพก็ไล่มาที่อาโอมิเนะ



   "พี่ได!!!!  กรี๊ดดดด!!!!"



    อายากะเห็นภาพตัวเองซ้อนทับกับรุ่นน้องสาวเลยแหละ…



    จากนั้นภาพก็ไล่มาจนจบที่ผู้เล่นมายา



    "คราวนี้ไม่กรี๊ดเขาเหรอ?"



    อายากะส่ายหัวหลังได้ยินคำถามจากปากของสาวผมสีน้ำตาล เธอคนนั้นเงียบแต่ก็พูดต่อมา



    "นอกจากจะดื้อแล้ว นางเอกยังปากแข็ง หวีดทุกคนยกเว้นคนรักของตัวเอง โอเค อันนี้ได้…"



    ……



    "อากิฮิโระ!"



    อายากะเขย่าตัวของเจ้าของคำพูด















    Vorpal swords tip off ได้ลูกก่อน ตอนนี้ลูกบาสอยู่ในมือของอดีตกัปตันทีมปาฏิหาริย์ เขาเลี้ยงลูกสลับหลบ ก่อนจะส่งลูกให้กับเอสของทีมที่รับลูกและทำแต้มแรกของเกมได้ ทำให้ทีมของเราแต้มนำขึ้นไปก่อนทีมอเมริกา



    ตอนนี้เราสี่คนต่างมองไปที่สนามอย่างตั้งใจไม่ได้มีใครพูดอะไรออกมาเลยแม้แต่คนเดียว



    ทางนั้นโต้เกมกลับ ชู้ต คิเสะคุงขึ้นบล็อกเอาไว้ได้ อายากะรู้สึกประทับใจจนหวีดขณะเอาหน้าซุกแขนเสื้อแฟนสาวของคนในสนาม ฮือ เมนนุเองค่า เมนนุเองงงง



    อาโอมิเนะพลิ้วมาก…



    "อาโอมิเนะดูท็อปฟอร์มนะ สองลูกติดเลย"



    อายากะทักไป ทำให้สาวรุ่นน้องยิ้มกว้างอย่างออกหน้าออกตา เธอชูนิ้วโป้งประกอบการพูด "แฟนฉันเก่งที่สุดค่ะ ไม่มีใครจะเอาชนะเขาได้ นอกจากตัวเขาเอง!"



    ยัยเด็กนี้มันขิงแฟนอีกแล้วค่ะ คุณ!!!



    สาวผมดำเบะปาก "แต่วินเทอร์คัพ แพ้ตกรอบนี่?"



   "อ้าว พูดงี้ตัวๆกันไหมคะ"


 

   "มาสิ มาเลย"



   "ทั้งสองคนอย่าพึ่งตีกันนะคะ---"



   คนห้ามทัพคือคนที่นั่งอยู่คั่นกลาง อายากะหันกลับมามองในสนามอีกรอบ ดูการแข่งต่อ ถึงมันจะดูไม่มีปัญหาอะไรก็เถอะ แต่มันก็แค่เริ่มเกมเอง



    "เมื่อกี้หนุ่มผมทองของอีกทีมขอลูกบาสจากเพื่อนแหละ"อากิฮิโระเล่าถึงฉากที่ถึง



    แนชกำลังจะบุกงั้นเหรอ?



    เขากำลังประจันหน้ากับอาคาชิ B1



    และ



    ถึงจะผ่านไปไม่ได้ แต่ก็ส่งลูกให้คนอื่นในทีมวิ่งเข้าไปทำแต้ม แต่ก็ถูกขวางด้วยเซ็นเตอร์อย่างมุราซากิบาระ ลูกตกไปอยู่ในมือของมิโดริมะ



    สามลูกฟ้าประทาน…



    "โคตรแหกกฎฟิสิกส์เลย…."



    คอมเม้นจากสาวน้อยนักเขียนบอกมา อายากะหลุดหัวเราะ พอคิดไปถึงกฎฟิสิกส์



    มันก็…. ก็จริงแหละ



    ควอเตอร์แรกจบลงที่ 20-16



    Vorpal swords กำลังนำอยู่



    "คุณผู้จัดการเซย์รินมีความเห็นว่ายังไงคะ?"



    อายากะนิ่งคิด เมื่อรุ่นน้องถาม



    "กระแสของเกมยังอยู่ที่เรา"เธอตอบในสิ่งที่เธอเห็นออกไป ตาสีทับทิมหันไปหาคนถาม "แต่ว่านะ ช่องว่างของคะแนนก็ยังไม่มากพอที่จะวางใจได้หรอก และก็ดูสิ…"



    อายากะมองไปที่ม้านั่ง เห็นได้ชัดเลยว่าตัวจริงของรุ่นปาฏิหาริย์ทุกคนน่ะ เหนื่อยมากขนาดไหน



    "Jabberwork ยังดูไม่เหนื่อยสักนิดเลยค่ะ…"สาวผมเงินสมทบ



    และก็จากที่อ่านมา



    ไอ้ตัวอันตรายที่สุดก็คือแนชกับซิลเวอร์ที่ยังไม่แสดงฝีมือน่ะแหละ



    ควอเตอร์ที่สองเริ่มแล้ว



    เปิดเกมมาซิลเวอร์ก็ประจันกับอาโอมิเนะ



    และสิ่งที่ไม่น่าก็เกิดขึ้น



    "ผ่านพี่ได...ไปได้เนี่ยนะ?"



    และไหนจะ…



    "เข้าไปแล้ว"



    อากิฮิโระพูด หลังจากที่ซิลเวอร์ยัดลูกลงห่วงไปได้...การป้องกันของมุราซากิบาระถูกทำลาย



    และเมื่ออาคาชิ B1 ชู้ตลูกที่ระยะสั้นขนาดนั้น ซิลเวอร์ก็ยังบล็อกได้



    "ความยืดหยุ่นของเจ้านั้น โกงดี…"



   อายากะวิจารณ์ปนบ่นด้วยความรู้สึกเอือมๆ



   "ไม่สิ โกงทุกอย่าง"



    เธอเปลี่ยนคำพูดเมื่อเห็นซิลเวอร์สวนกลับและโดดทำแต้มตั้งแต่เส้นจุดโทษ



    แรงกระโดดเท่านั้น คางามิยังมีไม่เท่าเลย



    "เห็นรึยัง ไอ้พวกลิง!!!?? พวกแกไม่มีวันทำแบบฉันได้หรอกโว้ย ต่อให้พวกแกจะพยายามมากแค่ไหน แกก็ข้ามช่องว่างระหว่างความแข็งแกร่งนี้ไปได้หรอก!!"



    แต่เลิกพล่ามได้ไหม ไอ้ซิลเวอร์



    รำคาญโว้ยย ไอ้ที่ทำฉันหัวแตก ยังไม่เคลียร์เลยนะ!!!



    สาวผมแดงที่ม้านั่งลุกไปคุยกับคุณคาเงโทระ



    ก่อนที่ Vorpal swords จะขอเวลานอก



    "รุ่นพี่เซ็ตสึยังเท่ไม่เปลี่ยนเสมอเลยนะ"



    สาวผมทองพูดชมออกมา "นอกจากจะจีบพี่ได ฉันก็เป็นเอฟซีพี่เขาด้วยแหละค่ะ ฉันเห็นเขามุ่งมั่น ตั้งใจ ทำหน้าที่ของผู้จัดการได้ดีเยี่ยมจนรู้สึกว้าวทุกครั้ง"



    "จากที่เคยอยู่ห้องเดียวกัน...ยัยนั้นก็ไม่ต่างอะไรจากพี่ชายหรอก"



    คราวนี้อากิฮิโระเบะปาก



    "ชอบพูดว่าฉันคือความสมบูรณ์แบบไม่ต่างอะไรจากพี่ตัวเองสักนิด"



    สัมผัสได้ถึงอคติจริงๆน่ะแหละ…



    "แต่ฉันว่า...เขาเองก็เก่งมากๆเลยนะคะ"สาวผมเงินชมออกมา "ทุกครั้งที่ฉันมองเขา ฉันยังรู้สึกหลงเลย…"



    "ซาโต้จังคะ พูดออกมาแบบนี้คนต่อคิวเข้าหาคิเสะคุงแบบฉันมีความหวังนะคะ!"



    อายากะแซวแกล้งสาวผมเงินที่พูดชื่นชมผู้จัดการสาวจากราคุซัน



    คนถูกแซวยิ้มออกมาน้อยๆ



    "แฟนคุณลงสนามแล้วนะคะ ถ้าบ้านแตกกับแฟนฉันไม่รู้ด้วยนะ"



    ระ...แรงมาก



    อายากะจะอยู่เงียบๆแล้วก็ได้ค่ะ…



    เธอมองไปที่สนาม สบตากับแฟนหนุ่มที่มองมา เขาขยับปากช้าๆเป็นคำพูดหนึ่งที่อายากะอ่านออกได้



    "ที่กรี๊ดคิเสะคุงเสียงดังตอนแรก… อย่าคิดว่าไม่ได้ยินนะครับ"



    ……..



    อะ...อายากะจะฟ้องพ่อ!



    จะยอมสงบเสงี่ยม นั่งดูการแข่งดีๆแล้วค่ะ



    มือของอากิฮิโระจับมาที่บ่าของอายากะ เธอมองตาเจ้าของตาสีอำพัน



    "เธอกับแฟนเนี่ย ช่วยฉันคิดฉากในนิยายได้ตั้งหลายฉากเลยแหละ"



    ชูนิ้วโป้งขึ้นมาแบบดีเยี่ยมนั้นอีก



   ทำไมยัยคนนี้มันนิสัยปั่นๆ….



   โอ๊ยยย



   ดู ดูในสนามไป อายากะ หยุด หยุดคิด!



   หันมาอีกทีไปถึงฉากที่อาโอมิเนะและคางามิช่วยกันบล็อกซิลเวอร์ได้สำเร็จ



    มุราซากิบาระส่งลูกไปยังจุดลับสายตา



    แน่นอนอยู่แล้ว ถ้าขึ้นชื่อว่า ลับสายตา...คงจะเป็นใครไม่ได้อีก นอกจากคนๆนั้น



    เท็ตสึยะส่งลูกไปให้คิเสะคุง



    "ฮิโรโตะจังไม่ลองเชียร์แฟนตัวเองบ้างเหรอคะ?"



    "ใช่ๆ แบบแฟนฉันเก่งมากแบบนี้!"



    "ห...หา?"



    อายากะทำหน้าเอ๋อใส่สองสาว ทั้งซาโต้ และ ฮาจิเครุ



   "แฟนเล่นดีขนาดนี้ ต้องชมแล้วนะคะ"



    "ฟ...แฟนฉันเก่ง?"



    "ขอดังอีกหน่อย"



    "แฟนฉันเก่ง!"



    แล้วแกจะไปบ้าจี้ตามเขาทำไม ยัยอายากะ โอ๊ยยยย



    "อันนี้ก็เป็นฉากในนิยายได้ อื้อๆ น่าสนๆ"



    "พอเถอะ….!"



    อายากะถอนหายใจมองไปที่สนาม ซิลเวอร์ไม่ได้กลับมาป้องกันเลย คางามิทำแต้มให้ทีม อันเป็นผลมาจากที่คิเสะคุงเล่นในตำแหน่ง PG แทนอาคาชิ B1 ที่ถูกถอดออกไป เธอไล่สายตามองไปที่ม้านั่งเหมือนสองฝาแฝดกำลังคุยอะไรกันอยู่



    ตอนนี้ทั้งมุราซากิบาระและคางามิก็ใช้แรงขวางซิลเวอร์



    เซ็นเตอรืจากทีมอเมริกาหลุดออกมาได้ กระนั้นอาโอมิเนะก็มาจัดการแย่งลูกมา เขาส่งต่อไปให้เท็ตสึยะเหมือนแผนที่วางไว้ แฟนหนุ่มส่งลูกไปให้กับคิเสะคุงที่ว่าง ลุยเข้าไปทำแต้ม



   เขาทำแต้มได้ แต่ไม่มีใครดีใจเป็นเพื่อนคิเสะคุงเลย



   ตะ แต่อายากะกรี๊ดเชียร์ไปแล้วนะคะ



   จะย้ำคำนี้นะคะ



   อายากะคีพเมนคิเสะคุงตลอดไป



   ใช่ค่ะ คิเสะคุงน่ะเท่ที่สุด เท่ที่สุดในโลกเลย!!!!!



   ถูกจะหัวแตก แต่เอเนอจี้อย่าได้แผ่วค่ะ



   ใครรักคิเสะคุงก็ลุกขึ้นมาเลย ลุกขึ้นมา!!



   เสียงของพวกนายมีความหมายนะ!!!!!



   และควอเตอร์ที่สองก็จบลงไปที่แม้ Jabberwork จะนำอยู่ แต่เราก็หายใจรดต้นคอของอีกฝ่ายแล้ว



    36-40








|||||


ช่วงต้นนี่ยัยมาวว น้ำตาซึมค่ะ แง

คำพูดที่เขาพูดถึงผ้าเช็ดหน้ามาจาก Q1 ของฟิคนะคะ

จริงๆน้องครก. คือโกรธมากค่ะ แต่ดูแลคนรักสำคัญกว่า แค่ก


เหนือสิ่งอื่นใดสาวๆดูบาสกันแหละค่า 5555

เป็นซีนที่ยากนิดนึงสำหรับมาววเมื่อจับสาวๆมาอยู่กัน แม้จะแค่สี่คน 5555

และน้องมานามิ นางเอกของพี่เอกชัยคือนิสัยปั่นมาก ปั่นสุดๆเลยค่ะ 5555 

และก็ใช่ค่ะ น้องอายะหัวแตก แต่เอเนอจี้น้องจะไม่แผ่วนะคะ!


ตอนนี้เทียบกับมังงะก็ตอนที่ 4 ค่ะ ส่วนในลาสเกมคือจบควอเตอร์สองแล้ว และคะแนนสกอร์ที่ขึ้นของควอเตอร์แรก มาววอิงจากมังงะนะคะ มูฟวี่คะแนนมันแปลกๆ เป็น 20-8 ค่ะ แง


ถ้าไม่มีอะไรผิดพลาด ลาสเกมน่าจะจบตอนหน้าค่ะ และขึ้นตอนพิเศษตอนอื่นเลย ยังไงก็ขอบคุณสำหรับการติดตามและกำลังใจนะคะ! <3






TB
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 111 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

603 ความคิดเห็น

  1. #537 Bad_Quinn (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2563 / 19:41
    อยู่ด้วยกันเเล้วปั่นไปหมด555555
    #537
    1
    • #537-1 มาวว(จากตอนที่ 47)
      12 พฤษภาคม 2563 / 20:23
      นำทัพด้วยสายปั่นกิตติมาศักดิ์!
      #537-1
  2. #489 hayajihajime (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2563 / 07:57

    ชอบสาวๆอ่ะ ปั่นทุกคนเลยโดยเฉพาะมานามิปั่นสุดๆ555
    #489
    1
    • #489-1 มาวว(จากตอนที่ 47)
      8 พฤษภาคม 2563 / 10:15
      ปั่นจริงค่ะ ไม่แผ่วเลย คนนี้ 555
      #489-1
  3. #488 Karasaki Ukino (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2563 / 07:43
    ค่ดปั่น อารมณ์ความนางเอกแต่ละเรื่องมารวมตัวกันก็ประมาณนี้สินะ โอ๊ย ตบมุกกันโบ๊ะบ๊ะมากแม่ คุมแฟนอาคาชิคือกาวสุด 5555555!!
    #488
    1
    • #488-1 มาวว(จากตอนที่ 47)
      8 พฤษภาคม 2563 / 10:14
      อันนี้แค่สี่คนค่า ย้งไม่รวมทุกคนนะ 555 ก็คือมานามิเป็นสายปั่นสุดแล้วค่ะ 555
      #488-1
  4. #487 คนหลับมืออาชีพ (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2563 / 00:31
    เท่ที่สุด นายน้อย! ความเบี้- เท่ที่สุดเลย!!!
    #487
    1
    • #487-1 มาวว(จากตอนที่ 47)
      8 พฤษภาคม 2563 / 10:14
      เท่ค่ะ ใช่ค่ะ เท่!
      #487-1
  5. #486 คนหลับมืออาชีพ (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2563 / 00:31
    กริ๊ตด้วยคนนะ เเต่อิฉันจะหวีดนายน้อยค่ะ กรี๊ตตตตตตต
    #486
    1
    • #486-1 มาวว(จากตอนที่ 47)
      8 พฤษภาคม 2563 / 10:13
      ตามสบายเลยค่ะ 555555
      #486-1
  6. #485 knowi (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2563 / 22:40

    บ้านแตกแน่..55555 สนุกมากเลยค่ะ ชอบสาวๆมากเลย ><

    #485
    1
    • #485-1 มาวว(จากตอนที่ 47)
      8 พฤษภาคม 2563 / 10:13
      คนนั้นเขาไม่ยอมให้บ้านแตกหรอกค่า 555555
      #485-1
  7. #484 2547gril (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2563 / 22:34

    มีความอวยกันเก่ง555 เห็นตัวเองตอนหวีดเลย5555 น่ารักมากกก
    #484
    1
    • #484-1 มาวว(จากตอนที่ 47)
      8 พฤษภาคม 2563 / 10:13
      ดีใจที่ชอบนะคะ
      มีความเป็นตัวแทนในการหวีดสูงมาก 555
      #484-1
  8. #483 Kurokiko L. (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2563 / 21:47
    ทำไมพอสาวๆมาอยู่ด้วยกันแล้วป่วงมาก 5555 เอเนอร์จี้มันได้นะคะ!! มองเห็นตัวเองตอนหวีดน้องครกกับหวีดนายน้อยได้จากอายะจังเลย 55555

    น้องมานามิก็คือปั่นสุด หนูคะะะ ทุกวินาทีของหนูคือการนิยายใช่ไหมคะ หนูต้องใจเย็นก่อนนะคะะ 555

    น้องอายะจังนี่เจ้าที่แรงมากค่ะ มีขยับปากเตือนขนาดอยู่ในสนามด้วย 555
    แต่เอ..บทลงโทษของน้องครกนี่อะไรกันน้า~~~
    #483
    1
    • #483-1 มาวว(จากตอนที่ 47)
      8 พฤษภาคม 2563 / 11:06
      ป่วนจริงค่ะ แต่ละคนนี่สุดมาก 555 อายะจังจะหวีดต่อไปแม้หัวแตกค่ะ!
      Mvp ของตอนต้องมอบให้สายปั่นค่ะ มานามินี่ปั่นจริง 555
      เจ้าที่เขาแรงค่ะ คนนี้ เขาไม่ยอม
      #483-1
  9. วันที่ 7 พฤษภาคม 2563 / 21:42
    เหมือนเห็นตัวเองซ้อนทับกับอายะจัง 555
    #482
    1
    • #482-1 มาวว(จากตอนที่ 47)
      8 พฤษภาคม 2563 / 10:05
      มันก็จะมีความแตกต่างเหมือนกันหน่อยๆนะคะ 555
      #482-1
  10. #481 91250 (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2563 / 21:12
    น่ารักจังเลยนะคะทั้งสี่คนเนี่ย
    #481
    2
    • #481-1 มาวว(จากตอนที่ 47)
      8 พฤษภาคม 2563 / 10:04
      น่ารักคนละแบบค่า 555
      #481-1
  11. #480 Tatanabi (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2563 / 21:07
    รักในเอเนอร์จี้ของนาง แต่ว่าถ้าเป็นฉันฉันก็ทำ!!!
    #480
    1
    • #480-1 มาวว(จากตอนที่ 47)
      8 พฤษภาคม 2563 / 10:04
      ทำตามหัวใจ!
      #480-1
  12. #479 Violet.M (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2563 / 20:36
    ก็คือมาอ่านคนแรกอ่ะครับ อ่านตั้งแต่คุณมาววอัปเลย(แต่ไม่รู้ว่ามีคอมเมนต์ก่อนรึปล่าว) ชอบบรรยากาศแฟนสาวของนักบาสหนุ่มมาคุยกันอ่ะ เอเนอร์จี้มันได้ ยกใจและนิ้วโป้งรัวๆให้สี่สาวเลย แต่เอาจริงอยากเห็นแบบครบทุกคนมานั่งเมาท์กันอ่ะ น่ารักน่าเอ็นดู Mvpตอนนี้ขอยกให้มามิจังค่ะ กับฉากการแต่งนิยายและจินตนาการของเธอ แต่ดูรวมๆแล้วทุกคนน่าจะสนิทกันง่ายมากกก อาจจะเพราะสกิลนางเอกของแต่ละคน555+ คำพูดของเท็ยสึยะนี่อยากจะกรี๊ดให้เลย ขอเอ็นดูมิจังที่ขอบคุณอายัที่กรี๊ดให้ ยัยน้องเล็กนี่ก็มีขิงแฟน มามิแอบแซะแต่นามปากกาของหนูมีความนัยจังเลยลูก

    ตอนนี้สนุกมากกกพูดถึงสาวๆอย่างเดียวค่ะ555+ปล.ไรท์ได้ดูรายการchuang 2020 สนุกอยู่น้าา ส่วนตัวเราเชียร์เนเน่ เมนเทอร์เทางานดีค่ะ แค่ก-แค่ก-
    #479
    2
    • #479-1 Violet.M(จากตอนที่ 47)
      7 พฤษภาคม 2563 / 20:40
      ปล.2 เนเน่ร้องเพลงBest part ด้วยค่ะ ลองฟังในยูทูปดูนะคะ(แอบขายของ😂)
      #479-1
    • #479-2 มาวว(จากตอนที่ 47)
      8 พฤษภาคม 2563 / 10:03
      แฟนๆคุยกัน สี่คนก็ค่อนข้างจะป่วงแล้วค่ะ ถ้าครบคู่คือคงได้มีคนโดนปั่นกว่านี้แน่ 5555
      ส่วนmvpของตอน ยอมให้คนนี้ค่ะ 5555 ก็คือนางเอกแต่ละคนก็มีความสกิลคนละแบบแหละค่า น่าจะสนิทกันไวขึ้นจริงๆ
      ปล.ยังไม่ได้เลยค่ะ แต่เดี๋ยวจะหาฟังนะคะ!
      #479-2
  13. #478 LucyTaylor (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2563 / 20:34
    ใช่ค่ะ! เราจะคีพคิเสะคุง! กี้ดด
    #478
    1
    • #478-1 มาวว(จากตอนที่ 47)
      8 พฤษภาคม 2563 / 10:00
      คีพเมนแล้วลุยต่อค่ะ!
      #478-1