Fanfic KNB || Best Part [ Kuroko × OC ] 《 END

ตอนที่ 44 : Q special #4 "HAPPY BIRTHDAY"

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,111
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 117 ครั้ง
    9 พ.ค. 63









Q special #4 "HAPPY BIRTHDAY"


*สำหรับคนที่อ่านในหน้าเว็บสามารถกดเล่น/หยุดเพลงได้นะคะ*









    "เท็ตสึยะ มันจะดีเหรอ?"



    "ประหม่าเหรอครับ?"



    ส่ายหัวให้คำตอบไป หลังจากเดินออกจากบ้านมาคู่กับแฟนหนุ่มผมสีฟ้า เจ้าของวันเกิดวันที่ 31 มกราคม หรือก็คือวันนี้ เท็ตสึยะแฟนหนุ่มของเธอมีนัดเล่นสตรีทบาสกับเพื่อนเก่า ถึงพวกเพื่อนในทีมปาฏิหาริย์คนอื่นของหมอนี้จะไม่ว่าอะไร แต่อายากะก็รู้สึกประหม่าที่ต้องอยู่กับรุ่นปาฏิหาริย์แทบทั้งวันแบบนี้ "จริงๆฉันไปหาคางามิ ไปช่วยหมอนั้นจัดการสถานที่ก็ได้นะ!"



    "อยู่ด้วยกันเถอะครับ"ผู้เล่นมายาบอก "จริงๆผมรู้สึกมีความสุขมากๆที่จะได้เล่นบาสกับทุกคนอีกครั้ง ผมไม่อยากให้อายะจังรู้สึกเหมือนตัวเองเป็นคนนอก บางทีอาจได้ทำความรู้จักคนอื่นๆมากขึ้นก็ได้นะครับ"



    ถ้าเป็นแบบนั้นก็จะเชื่อก็ได้…



    รุ่นปาฏิหาริย์คนอื่นๆที่เธอไม่ได้มีโอกาสทำความรู้จักอะไรกันตรงๆ คงจะไม่ได้...เอ่อ น่ากลัวหรอกมั้ง จริงๆคนที่น่ากลัวที่สุดก็คืออาคาชิ B1 ไม่ว่ายังไง ขอให้เขาไม่ได้พกกรรไกรมาด้วยเถอะ 99 สาธุค่า



    บอกเลยนะ ถ้าพกมา ยัยอายากะจะกรี๊ด ยัยอายากะจะไม่ยอม ไม่มีวันยอม เธอจะหนีเท็ตสึยะกลับ เธอจะไปหาคางามิ เธอจะโกรธด้วย เธอจะงอนด้วย



    ฝีเท้าของแฟนหนุ่มหยุดลง อายากะมองอีกฝ่ายที่หยุดเดิน หนุ่มผมสีฟ้าใช้ดวงตาของตัวเองทอดมองไปที่สนามเด็กเล่นที่ผ่าน "คิดถึงตอนอนุบาลนะครับ"



    "อือ... ก็นิดหน่อย"



    พออีกฝ่ายเปิดบทสนทนาคุยถึงเรื่องวัยเด็ก อายากะก็รู้สึกเขินทุกครั้งพอนึกถึงมัน...มันเป็นความไร้เดียงสานี่นา



    "ตอนนั้นจำได้ว่าตอนคุณฮิโรโตะจะย้ายโรงเรียน ย้ายบ้านไป คุณฮิโรโตะร้องไห้ไม่หยุดเลย"



    "เท็ตสึยะก็เศร้าเหมือนกันเถอะ"



    "ก็ไม่เคยบอกว่าไม่เศร้านี่ครับ"



    "...."



    "อ่า... อื้อ!"



    หัวใจสาวน้อยของยัยอายากะกระตุกไปแวบนึงเมื่อได้ยินคำพูดของแฟนหนุ่มที่ทำให้เธอ โดคิ โดคิแบบสาวน้อยในอนิเมะไปได้ พอคิดแล้วก็แอบอยากจะโขกหัวตัวเองสักทีเพื่อเรียกสติ



    เอาเถอะ...น่า...แค่ขอ ขอให้ลืมเรื่องนั้น ไม่พูดเรื่องนั้นก็พอ



    "จะว่าไปก็มีอีกเรื่องที่ผมจำได้นะครับ ตอนนั้นคุณฮิโรโตะพูดเองว่า...อนาคตจะสูงกว่าผม"



    อัปยศ



    มันคือความอัปยศในชีวิตของเธอมากๆเลย ยัยอายากะ เด็กสาวกำหมัดแน่น ชกหน้าแฟนนี่เสียค่าปรับเท่าไรนะ มันน่านัก!



    คนที่เห็นเธอกำหมัดหัวเราะแล้วขยับขาเดินต่อ "จริงๆมีอีกเรื่องนะครับที่อายะจังพูด แต่ดูเหมือนจะลืมเองแล้วนะ"



    "หา!?"



    "ก็...พูดเองนะครับ ลืมแล้วเหรอ?"



    อะไรของหมอนี้เนี่ย อะไร!?



    เธอสัญญาอะไรไว้!? บ้าเอ้ย ไม่ได้นะ ไม่ได้เด็ดขาด กลัวสัญญาสาวน้อยแบบในอนิเมะมากๆ แง



    มือของผู้เล่นมายาดีดหน้าผากเธอเบาๆ "หยอกเล่นครับ จะสัญญาอะไรเล่า...ทำหน้ายังกะเห็นผีเลยนะ อายะจัง"



    อายากะกัดฟัน "เท็ตสึยะ!"



    คนตัวสูงกว่าเดินนำ ก้าวเท้าเร็วขึ้น อายากะทำได้แค่รีบก้าวตามอีกฝ่ายไป เธอฟาดแขนของเท็ตสึยะไป พูดคุยกันไประหว่างทาง จะว่าไปนะ...ก็มีของขวัญจะให้นะ อยู่ในกระเป๋าเนี่ยแหละ ไว้ค่อยให้ทีหลังแล้วกัน…



    เรามาถึงสนามบาสแล้ว อายากะยังยืนห่างๆไม่ได้เข้าไปทักทายอะไรคนอื่น แต่คิเสะคุงหล่อมากค่ะ แง น่ารัก คนหล่อของหนู 



    "คุโรโกจจิ อรุณสวัสดิ์...อ้าว ฮิโรโตจจิด้วย อรุณสวัสดิ์น้าา!"เสียงร่าเริงสดใส



    แง มันปุ้กปิ้ก ชะลาล่าที่สุดเลยค่ะ คิเสะคุง แงงง



    "เท็ตสึคุง!!!"



    สาวผมชมพูพุ่งเข้ากอดแฟนหนุ่มของเธอเต็มแรง อายากะไม่ได้สนใจ เพราะหลงไปกับมนต์ของหนุ่มผมทองแล้ว ฮือ แม้จะได้ยินเสียงแฟนหนุ่มตอบสาวผมชมพูไปก็เถอะ "อึดอัดนะครับ คุณโมโมอิ"



    "ให้ตายสิ เธอนี่ แฟนของหมอนั้นก็ยืนอยู่ด้วยนะ เกรงใจหน่อย"อาโอมิเนะบ่นออกมาหลังเห็น "ไหนจะไอ้คนนั้นที่มาตามจีบเธออยู่ด้วย"



    ไอ้คนนั้น?



    "ไดจังก็…"ผู้จัดการสาวพูด "ยังไงก็สุขสันต์วันเกิดนะ เท็ตสึคุง!"



    "ขอบคุณมากนะครับ"



    "นี่ ของขวัญนะ!"



    สาวผมสีชมพูยื่นกล่องสีชมพูที่ผูกด้วยริบบิ้นขาวมาตรงหน้าของแฟนหนุ่ม อายากะยิ้มและพยักหน้าให้หมอนั้นยอมรับของขวัญ ก่อนที่จะเดินไปที่ม้านั่งวางกระเป๋าของตัวเองที่ทำข้าวกล่องมาให้ทุกคนลง เธอมองแฟนหนุ่มที่เปิดของขวัญจากในกล่องออกมาถือ อายากะมองทั้งสี่คนเงียบๆ



    "โอ้ นี่มันที่เธอถักเองนี่นา"



    "ถักเองเลยเหรอ?"



    ทั้งอาโอมิเนะ และคิเสะคุงดูชื่นชมกับผ้าพันคอสีชมพูหวานสวยในมือของอดีตซิกซ์แมน อายากะมองจากไกลๆก็รู้ว่ามันใส่ความตั้งใจมากมายแค่ไหน…



    "คือว่าถ้าเท็ตสึคุง ไม่ชอบสี...ไม่ต้องฝืนใช้ก็ได้นะ ฉันไม่ถือหรอก"



    "ชอบมากเลยครับ จะถนอมอย่างดีเลย"



    สีหน้าดีใจของสาวผมสีชมพูแสดงออกมา อายากะเดินเข้าไปหาทั้งสี่คน ก่อนจะกระแอ่มไอออกไปเป็นเชิงขัด หมั่นไส้เพราะเจ้าแฟนที่ยิ้มกว้างด้วยเนี่ยแหละ



    "แหมๆๆ ฮิโรโตจจิหึงด้วยแหละ"



    "เปล่าค่ะ"



    อายากะตอบหนุ่มผมทอง ทำหน้ามุ่ย มือกำเป็นกำปั้นชกแขนอดีตเพื่อนสนิท ดูก็รู้เลยแหละว่าหึง… 



    "ยัยชิสุเคยบอกว่าร้อยละร้อยของผู้หญิงที่บอกว่าเปล่าคือมีอะไร"คนขิงแฟนพูด



    แต่เดี๋ยวนะ...หมอนั้นเรียกชื่อแฟนเป็นชื่อหมาเหรอ…



    "นี่ สรุปอายะจัง หึงเท็ตสึคุงจริงๆใช่ไหมเนี่ยย"และผู้จัดการสาวผมชมพูของโทโอก็เบนเป้ามาแซวเธออีกคน อายากะรู้สึกอาย มือก็ชกเข้าที่แขนแฟนตัวเองระบายอารมณ์อีกครั้ง



    "โอ๊ย! เจ็บนะครับ ผมยังไม่ได้พูดอะไรเลย ทำไมต้องชกผมคนเดียวด้วย น้อยใจนะครับ"



    "น้อยใจไปเลย!"



    ยังไม่ทันจะได้พูดหรือตีกันไปมากกว่านี้ เสียงนึงก็ดังมา แย่งซีน แย่งความสนใจทั้งหมด เป็นทาคาโอะที่ปั่นสามล้อมาพร้อมกับคนที่คุณก็รู้ว่าใคร จะใครเล่า ก็พ่อมือชู้ตสามแต้มคนเก่งที่นั่งมาอยู่ข้างหลังน่ะแหละ เป็นการปรากฎตัวที่แย่งซีนชาวบ้านเขาตลอดเลย แสงเงาชูโตคุคู่นี้



    "ไง รอนานรึเปล่าน้าาา"



    "ทาคาโอะคุง ก็แปลว่า?"



    "มิโดรินนน!"



     "นี่ ทาคาโอะฉันแค่บอกให้เอาลัคกี้ไอเท็มมาให้เฉยๆไม่ใช่เหรอ?"



    ยัง ยังไม่ลงจากสามล้ออีก เขามาส่งถึงตรงนี้แล้ว คุณพี่ 



    "ครับๆ"คนปั่นมาตลอดทางบอก ขยับตัวหยิบข้าวของอะไรสักอย่างออกมา อายากะมองมันอย่างอึ้งๆ… ถุงที่ใส่เอ่อ...เหมือนจะ ใช่



    ของที่เธอใส่ในน้ำซุปตอนทำกับข้าว



    เห็ดหอมตากแห้ง



    "แต่ถ้าไม่ยอมลงจากรถ ฉันก็ไม่ให้หรอกนะ!"



    สุดท้ายหนุ่มผมสีชาเขียวก็ยอมลง



    "น่าเอาไปใส่น้ำซุปจัง…"เธอกระซิบบอกเท็ตสึยะ คนฟังหัวเราะกับคำพูดเธอ ระหว่างที่ทาคาโอะปั่นสามกลับไป จนกัปตันเรือที่เมล์มาบอกหลังจากวันที่สองคนคบกันว่า เขาสถาปนาตัวเองเป็นกัปตันคนแรก เขาดีใจมากที่เรือมาถึงฝั่งพูดแซว



    "สองคู่ใหม่ปลามันนี่มัวแต่หยอกล้อกันแบบนี้ น่าอิจฉาจังเลยฮะ"



    อดีตซิกซ์แมนมองไปที่คิเสะคุง "ฟ้องคุณซาโต้แน่ครับ"



    "อะไรของนายกัน คุโรโกจจิ!"



    "รำคาญน่า คิเสะ"



    "อาโอมิเนจจิก็ด้วยเหรอ!?"



    "อย่าว่าคิเสะคุงนะ!"



    "มีแต่ฮิโรโตจจิเท่านั้นแหละที่เข้าข้างผม"น้ำเสียงของหนุ่มนายแบบแสดงความซึ้งใจออกมาเป็นอย่างมาก ทำท่าจะเข้ามากอดเธอด้วย อายากะนี่สไลด์ตัวเข้าไป แต่ถูกแขนของแฟนกันท่าเอาไว้



    "จะทำอะไรครับ คิเสะคุง?"



    โอเค กัปตันตายตาหลับแล้ว คุโรโกจจิแสดงท่าทีหึงหวงออกมาแบบนี้ คิเสะ เรียวตะ ประทับใจ



    "พวกนายนี่วุ่นวายอะไรกัน?"มิโดริมะบ่น ก่อนจะยกมือขึ้นขยับแว่นตัวเอง "เอาเถอะ ไหนๆก็มาถึงนี่แล้ว จะยอมเล่นด้วยก็ได้"



    คนเรามันคิดเองเออเองได้ขนาดนี้เลยเหรอ… ?



    "นายนี่มันน่ารำคาญชะมัด"



    อาโอมิเนะว่า แต่เจ้าของมือซ้ายที่มักพันมือเอาไว้ไม่ได้ตอบโต้ เขายื่นพวงกุญแจลูกเจี๊ยบมาตรงหน้าหนุ่มหน้าหวาน "คุโรโกะ"



    "มันคืออะไรเหรอครับ?"



    ระหว่างที่เขาคุยกัน อายากะก็สไลด์ตัวไปหาคิเสะคุง "ลัคกี้ไอเท็มแน่ๆเลยค่ะ"



    หนุ่มนายแบบหัวเราะ



    "ลัคกี้ไอเท็มของราศีกุมภ์ไง วันเกิดทั้งทีถ้ามีอะไรกับเจ้าของวันเกิด มันจะหมดสนุกได้นะ"



    เตรียมของขวัญมาแบบนี้ แล้วยังปากแข็งอ่ะเนอะ คนเรา



    จากนั้นเสียงของผู้จัดการสาวของเทย์โคก็ดังขึ้น โมโมอิทำให้อายากะหันมองตาม เธอเห็นสองพี่น้องฝาแฝดค่าตัวแพง เดินมาคู่กัน ในชุดลำลองสบายๆ



    อายากะมองชั่งใจสิบวิ หรี่ตาจ้อง คงไม่มีกรรไกรหรอกใช่ไหม ใช่รึเปล่า ใช่รึเปล่า



    "อาคาชิคุง"



     "ไง ทุกคน รอนานรึเปล่า?"



     "นี่รีบวิ่งมาสุดๆแล้วนะ" สาวผมแดงเสริมคำพูดของพี่ชาย อายากะคิดไปครู่ รีบวิ่งของสองพี่น้องอาคาชิ คือการเดินมาแบบสบายๆแบบนี้เหรอ…



    "อาคาชิจจิ ลงทุนมาจากเกียวโตเลยเหรอเนี่ย?"



    "อ่า คุโรโกะ สุขสันต์วันเกิดนะ" B1 บอก



    "ขอบคุณมากเลยครับ"



    "แฮปเดย์นะ" B2 ต่อ "พาคนสำคัญมาให้รู้จักด้วย?" ปรายสายตามองมาทางเธอที่ยืนอยู่กลางวงล้อม คนถูกทักหัวเราะในลำคอ



    "ก็สำคัญมากๆเลยครับ"



    "เธอ แฟนของคุโรโกะสินะ ถึงจะเคยเจอกันที่พิธีเปิดแล้ว แต่ยินดีที่ได้รู้จัก"กัปตันราคุซันว่าแล้วยื่นมือมาตรงหน้า อายากะเลิ่กลั่ก จับดีไหม จับ ไม่จับ จับ ไม่จับ จั--



    โอเค มือเธอมันจับมือของแฝดพี่ไปแล้ว "ยินดีที่ได้รู้จักนะคะ ฉะ ฉันหวังว่าวันนี้อาคาชิซังจะไม่แทงกรรไกรใส่หน้าใครอีกนะคะ!!"



    สิ้นสุดคำพูด อาคาชิ B1 นิ่งไป และเสียงหัวเราะนำทีมคือเสียงของอาคาชิ B2 ผู้เป็นน้องสาว แทบจะทั้งหมดหัวเราะ คงเว้นแต่มิโดริมะที่พยายามกลั้นขำอย่างสุดกำลัง และ คนที่เธอกำลังจับมืออยู่ที่นิ่งค้างไป…



    "จับนานไปแล้วครับ"



    แฟนหนุ่มท้วง อายากะรีบเผลอปล่อยมือในอัตโนมัติ



    "จะว่าไปก็ไม่ได้อยู่พร้อมหน้าพร้อมตากันแบบนี้นานแล้วนะ ตั้งแต่ตอนจบม.ต้นแล้วละมั้ง?"อาโอมิเนะเป็นคนเปิดบทสนทนาในครั้งใหม่ต่อ



    "เออ นั่นสินะ"



    "ยังไงตอนนี้ก็มากันห้าคนแล้วนะ"



    "มุราซากิบาระล่ะ?"



    "มุราซากิบาระเหรอ? เดี๋ยวก็มา"



    สิ้นสุดคำพูดของแฝดพี่ เสียงจากทางพุ่มไม้ก็ดังขึ้น พร้อมการปรากฎตัวของเซ็นเตอร์ทีมปาฏิหาริย์ "ทุกคน อรุณสวัสดิ์"



    "มุคคุง!"



    "สุดยอด อาคาชิพูดถูกเป๊ะเลย"



    "เห็นมุราซากิบารัจจิปฏิเสธหัวชนฝาเลยนี่นา"



    "ฉันมีธุระอื่นที่โตเกียวก็เลยแวะมาเท่านั้นเอง"เซ็นเตอร์ผมม่วงฝ่าออกมาจากพุ่มไม้ พร้อมความสงสัยของสาวชมพูที่ถามออกไปว่าธุระอื่นคืออะไร



    และคำตอบก็มาจากอาคาชิ B1 "ราคุซันกับโยเซ็นจะมีแมตช์ฝึกซ้อมที่โตเกียว เกียวโตกับนาริตะมันไกลเกินไปเลยเลือกครึ่งทางที่โตเกียว"



    มีอะไรที่พี่ท่านทำไม่ได้บ้างคะ….













    อายากะนั่งอยู่กับอาคาชิ เซ็ทสึโกะ หรือ อาคาชิ B2 ที่เธอเรียกมาตลอดทั้งเรื่อง มองที่โมโมอิที่ไปเป็นคนโยนลูก และกำลังอธิบายกติกาสตรีทบาส 3vs3 โดย ฝั่งนึงมี อาคาชิ B1 อาโอมิเนะ เท็ตสึยะ และ อีกฝั่งเป็นมุราซากิบาระ มิโดริมะ คิเสะคุง



    เธอตัดสินใจชวนคุย… "นี่…"



    ยังไม่ทันที่คนถูกเรียกจะพูดจบ อายากะเห็นลูกสามแต้มเข้าไปแล้ว



    เธอเห็น B2 หัวเราะกับการเถียงกันของรุ่นปาฏิหาริย์



    "โทษที มีอะไรรึเปล่า?"



    "คางามิบอกว่าเธอเล่นบาสเก่งน่ะ...เลยอยากถามว่าไม่เข้าไปเล่นด้วยเหรอ?"



    สาวผมแดงยิ้มบางๆ "ฉันอยากมองพวกนั้นจากมุมนี้อย่างจริงจังบ้าง" มองไปที่สนามที่ทุกคนกำลังเล่นกันอยู่ "สมัยก่อน ฉันละเลยอะไรไปเยอะ เป็นผู้จัดการที่ไม่อยู่ในกรอบแบบโมโมอิ จนฉันเองหันมาอีกที ฉันก็ไม่เคยเห็นทุกคนแบบนี้อีกเลย"



    คางามิเคยบอกว่าอาคาชิ B2 เคยพูดว่าเกลียดบาสเก็ตบอล พอฟังแบบนี้ คนที่พูดแบบนี้ไม่มีทางเกลียดบาสแน่นอน…



    "ทั้งสองคนคุยอะไรกันอยู่เหรอ?"



    ผู้จัดการคนเก่งของโทโอนั่งลงด้วยกัน อายากะฟังทั้งสองคนพูดคุยกันแทน ในฐานะอดีตผู้จัดการของเทย์โคทั้งคู่ จนสุดท้ายดวงตาสีทับทิมก็กลับมามองที่สนาม



    หันมาก็ลูกกำลังอยู่ในมือของอาคาชิ B1 เขาเดินสบายๆเดาะบอล ก่อนจะขยับร่างกาย ส่งลูกไปทางคิเสะคุงที่อยู่ทีมตรงข้าม...ไม่สิ ลูกพุ่งไปหาคิเสะคุง แต่คนที่จะให้รับลูกนั้นน่ะ…



    ก็ต้องเป็นซิกซ์แมนอยู่แล้ว



    ที่ปัดส่งไปให้อาโอมิเนะยัดลูกลงห่วง



    "เยี่ยม"



    จากอาคาชิ B1



    "ส่งได้สวย เท็ตสึ"



    "ครับ"



    ทั้งสองแตะหมัดกัน



    "เท็ตสึคุง ไดจัง…"



    และน้ำตาที่คลอเบ้าของโมโมอิ



    และลูกต่อมาน่ะ คือลูกจากคิเสะคุงค่า สวยมาก โดนใจอายากะมาก แง รักนะคะ คิเสะคุง



    ถึงจะเป็นแฟนกับคนอื่นไปแล้ว แต่อายากะขายวิญญาณให้คิเสะคุงเสมอนะคะ



   ในสนามดูเริ่มเอาจริงเอาจังกันขึ้นมาบ้าง



    "คิดถึงเนอะ โมโมอิ"



    "อื้อ มากๆเลยแหละ เซ็ตจัง"



    อายากะขยับมือไปลูบแผ่นหลังของสาวผมสีชมพูเบาๆ พยายามไม่ให้คนที่กำลังนึกถึงอดีตอะไรร้องไห้ออกมา สาวผมแดงเองก็ลูบหลังของโมโมอิเช่นกัน



    ลูกบาสค่อยๆกลิ้งมาใกล้จนแตะรองเท้าผ้าใบของผู้จัดการจากโทโอ อดีตกัปตันทีมปาฏิหาริย์เข้ามาก่อนจะพูดประโยคนึง "มาเปลี่ยนตัวกัน โมโมอิ"



    คำพูดนั้น มันปลดล็อกอะไรในใจของโมโมอิ ซัทสึกิขนาดไหนน่ะเหรอ? อายากะตอบเลยว่าไม่รู้...เพราะมันมากเกินไปเกินกว่าที่จะรู้ "จะดีเหรอ.."



    "ดีอยู่แล้ว ทุกคน เขารออยู่นะ"



    "เชิญครับ คุณโมโมอิ"



    "โมโมจจิมาเร็วเข้า!"



    "อย่าคิดว่าเป็นผู้จัดการทีมแล้วจะออมมือให้นะ"



    คนผมชมพูปาดน้ำตา แล้ววิ่งเข้าไป



    อาคาชิ B1 นั่งลงข้างน้องสาวฝาแฝดที่เขยิบเข้ามาใกล้อายากะแทน สองพี่น้องเปิดบทสนทนา "ทำตัวเป็นพระเอกเลยนะ พี่ชาย"



    "เธอเองก็ไม่ไปเล่นเหรอ เซ็ตสึ?"



    "ยังอยากเห็นทุกคน…ให้นานกว่านี้น่ะ"



    อายากะมองมือของพี่ชายฝาแฝดที่วางบนกลุ่มผมสีแดงของน้องสาว "นี่…"



    "ว่าไง?"



   "ตลอดเวลาที่ผ่านมา เจ็บมากไหม ขอโทษนะ เซ็ตสึ"



    และอายากะก็ไม่คาดคิดว่าผู้จัดการสาวจากทีมราคุซันจะน้ำตาแตกขึ้นมาอีกคน คนเป็นพี่ชายลนลานขึ้นมาทำตัวไม่ถูก เขาปลอบน้องสาวอย่างเก้กัง ทั้งพยายามลูบหัวและลูบหลัง จนอายากะแสดงท่าทางเอ็นดูออกมา



    อาคาชิ B1 มองมาที่เธอ "เดี๋ยวฉันพาเซ็ตสึไปล้างหน้าล้างตาก่อนนะ ยังไงก็ช่วยเฝ้าดูพวกเขาให้หน่อย"



    อายากะพยักหน้ารับทราบ



    มองพี่ชายฝาแฝดที่จูงมือข้างที่ไม่ได้ปาดน้ำตาของน้องสาว ไปด้วย…



    อายากะจะร้องตามแล้วนะ…



    นี่มันซีนครอบครัว













    เวลาผ่านไปจนเย็น อายากะค่อยๆเก็บของให้เรียบร้อย ท่ามกลางการพูดคุยของทีมปาฏิหาริย์ "สรุปแล้ว วันนี้ก็มีแค่อาคาชิที่ไม่แพ้เลยสินะ"



    "แน่นอนอยู่แล้วไหม อาโอมิเนะ"



    "ปากดีเหมือนเดิมเลย พึ่งลงมาเล่นสองสามตาท้าย ชนะตอนคนอื่นหมดแรงเถอะ เธอน่ะ"



    "ก็ชนะรึเปล่า?"น้ำเสียงยียวนออกมาจากสาวผมแดงที่ต่อล้อต่อเถียงกับอาโอมิเนะ



    "ถึงจะเล่นแบบสนุกๆ แต่ฉันก็หงุดหงิดแหะ"



    จากเจ้าพ่อลัคกี้ไอเท็ม



    "แต่ตอนนี้ฉันหิวแล้วแหะ…"



    พี่กินข้าวกล่องส่วนของหนูไปด้วยซ้ำนะคะ พี่ยังไม่อิ่มอีกเหรอ?



    "ถ้าเป็นแบบนั้น...เราแยกย้ายกันเลยไหม?"หนุ่มผมสีแดงเสนอความคิดเห็น




    "ดะ เดี๋ยวก่อนนะ ก่อนที่ทุกคนจะแยกย้าย…"



    ตอนนี้อายากะรับหน้าที่เป็นช่างกล้องจำเป็นค่ะ โมโมอิกำลังบอกเธอว่าปุ่มไหน เป็นปุ่มไหน ขณะเดียวกันก็มีเสียงของคนที่รอถ่ายดังมา



    "เร็วหน่อยเถอะ ซัทสึกิ"



    "เดี๋ยวสิ! ก็แบบนี้แหละนะ อายะจัง ฝากด้วยนะ!"



    ผู้จัดการสาวรีบวิ่งไป อายากะมองทุกคนผ่านทางกล้อง ค่อยๆนับเลขถอยหลังเป็นสัญญาณบอก



    "3"



    "เอ้า ทุกคนยิ้มหน่อยนะ!"



    "2"



    "คุโรโกจจิมาโพสท่านี้กัน!"



    "1"



    "ครับ?"



    Kasha!



    ภาพใบนี้ถูกถ่ายออกมาแล้ว อายากะมองผลงานของตัวเองที่มีทุกคนอยู่ในภาพ เป็นภาพที่รวมแก๊งปาฏิหาริย์อย่างแท้จริง ที่มีทุกๆคนทั้งตัวจริง… ทั้งซิกซ์แมน และสองผู้จัดการสาว



    อายากะคืนกล้องให้โมโมอิ



    "นี่ถ่ายออกมาแล้วเหรอครับ?"เท็ตสึยะถามสาวผมสีชมพูที่กำลังดูรูปในกล้อง



    "อื้อ ออกมาสวยมากๆเลย!"



    "เดี๋ยวผมขอรูปนี้ได้ไหมครับ?"



    "ได้อยู่แล้ว เดี๋ยวจะรีบเอามาให้นะ!"



    "ขอบคุณมากเลยนะครับ กับ ของขวัญวันเกิดที่ดีที่สุด"



    ให้ตายสิ



    พูดแบบนี้ ทำเอาของขวัญที่เธอเตรียมมาดูจืดไปเลย












    เดินมาถึงที่ห้องของคางามิ คนที่ดูกระตือรือร้นสุดคงจะเป็นอาคาชิ B2 ที่เป็นคนกดออด และด้วยความหวงน้องสาวกลัวเจ้าของห้องจะมาเปิดหรือไร ของอาคาชิ B1 ทำให้เขากันเธอโดยการไปขวางข้างหน้าเธอ อายากะรู้สึกเอ็นดูพี่น้องคู่นี้ นอกจากจะคีพเมนคิเสะคุงแล้ว ขอคีพบ้านอาคาชิด้วยค่ะ แง



    "เจ้าของวันเกิดมาแล้ว!"เสียงจากตัวแทนแก๊งสามช่าพูดแล้วเปิดประตูออก ก่อนจะส่งเสียงตกใจดังลั่น



    "ไง ฟุริฮาตะคุงใช่ไหม?"



    สภาพของฟุริฮาตะดูเอ่อ..จะตายแล้ว



    "เล่นบาสเสร็จเลยชวนมาด้วยครับ เพื่อนผมเอง"



    ฟุริฮาตะ โคคิน็อคไปแล้วค่ะ ท่านผู้ชม!



    พวกเราค่อยๆทยอยเข้าไปในห้องของคางามิ อายากะเดินไปที่ครัวดูว่ายังพอมีอะไรให้ทำอีกไหม เด็กสาวผมดำไม่ได้สนใจความวุ่นวายอะไร พอเห็นไม่มีอะไรให้ทำแล้วก็กลับมานั่งรอกินข้าว ใช่ค่ะ หิวค่ะ เลยนั่งรวมอยู่กับรุ่นพี่ฮิวงะและรุ่นพี่อิสึกิ ไม่นานพวกเราก็หันไปสนใจกลุ่มปีสองของเซย์รินที่ดูตกใจกับการรวมรุ่นปาฏิหาริย์มาอยู่ด้วยกัน



    และคนที่ชนะในแมตช์นี้คือ น้องเบอร์สองค่ะ



   แต่เจ้าของห้องกลัวมาก



  "เบอร์สองงง!!!"



    "จะเจอกี่ทีก็น่ารักกก"



    "เบอร์สองงั้นเหรอ? แล้วเบอร์หนึ่งอยู่ไหน?"



    อาคาชิ B1 พูดถาม ขณะที่อาคาชิ B2 เข้าไปดูอาการของเจ้าของห้องที่กำลังกลัวลูกหมา อายากะมองบรรยากาศไม่ทันรู้ตัวก็ถูกแฟนกอดเข้ามาเต็มๆ



    และมือของรุ่นพี่อิสึกิและรุ่นพี่ฮิวงะก็ชี้มาทางเท็ตสึยะที่ไม่ปล่อยกอดออกจากอายากะ



    หมอนั้นทำแค่ช้อนตาขึ้นไปมอง



    "ดีครับ ผมเบอร์หนึ่ง"



    จะเบอร์อะไรก็ช่าง!!! ปล่อยก่อนเถอะ!!!!



    บรรยากาศของงานเลี้ยงผ่านไปอย่างรวดเร็ว ด้วยความคึกคัก เป็นปาร์ตี้ที่มีคนเยอะมากๆ อายากะกินนั้นกินนี้ไปเรื่อยๆ ก่อนจะลุกขึ้นยืนมองข้างนอกผ่านทางหน้าต่าง เท็ตสึยะกำลังถูกคิเสะคุงกับโมโมอิป้อนข้าวป้อนน้ำ คางามิกับอาโอมิเนะกำลังแข่งการกิน เธอเลิกสนใจแล้วมามองบรรยากาศของข้างนอก



    "สวยเนอะ"



    อาคาชิ B2 ทัก 



    "มากๆเลยแหละ อาคาชิ B2"



    "ตอนอยู่กับพี่ฉันเธอยังไม่เรียกแบบนั้นเลย"คนถูกเรียกด้วยช่อพิลึกส่ายหน้า "เซ็ตสึโกะ เรียกเซ็ตสึก็ได้"



    "โอเคค่า เซ็ตสึ"



    "เธอได้ให้ของขวัญหมอนั้นรึยัง?"



    "หือ?"



    "รู้นะว่ายังไม่ได้ให้"



     เบื่อจัง พวกรู้ดี



    จะว่าไป…



    "กำไลในมือเธอสวยดีนะ"



    และประโยคชื่นชมนั้นก็ทำให้เซ็ตสึลนลาน หน้าของเธอขึ้นสี ตามตรงอายากะก็พึ่งสังเกตเห็นเจ้ากำไลโซ่ที่มีตัว S และตัว T ห้อยคล้องไว้คู่กันอยู่บนโซ่ พอสังเกตเห็นก็นึกได้ว่าเป็นกำไลที่คางามิเอามาปรึกษาว่าโอเคไหม เมื่อประมาณเดือนที่แล้ว



    "ไปไวกันจังน้า...คนสมัยนี้"



    "อะไรของเธอเล่า!?"



    คราวนี้คนที่กำลังเขินโวยแล้วเดินหนีไป อายากะมองไปข้างนอกต่ออีกสักพักก่อนจะกลับเข้าสู่วงล้อมต่อ



    จะให้ก็รีบให้สินะ…













    ตอนนี้ทุกคนแยกย้ายกลับบ้าน อายากะเห็นคนพี่ที่พยายามลากน้องสาวตัวเองกลับ เห็นคิเสะคุงที่โทรอ้อนให้คุณแฟนสาวมารับตอนดึก เห็นสองเพื่อนสมัยเด็กที่กลับด้วยกัน ไหนจะมุราซากิบาระกับพี่ฮิมุโระที่กลับที่พักไปด้วยกัน อ่า ใช่ ทั้งแสงเงาชูโตคุก็ปั่นสามล้อกันไป…



    "กลับกันครับ"



    แฟนหนุ่มจับมืออายากะเดินไปด้วยกัน



    เดินจนห่างจากคนอื่นๆไป ไปยังบ้านของเธอ



    "จะหมดวันแล้วนะครับ...รู้อีกที"



    จะทวงอะไรก็พูดมาตรงๆเถอะคุณ…



    อายากะหยุดฝีเท้า ทำให้คนที่กำลังเดินนำจูงมือหยุดฝีเท้าลง



    "นี่ ถึงไม่บอก ฉันก็ไม่ลืมหรอกนะ"ผู้จัดการสาวผมดำของเซย์รินบอก ก่อนจะหยิบของสิ่งนึงจากกระเป๋าออกมา จับมือของอีกคนพลิกมาแล้ววางของที่ให้ลงไปในมือ



    "กระเป๋าตังค์เหรอครับ?"



    "อื้อ"



    "ขอบคุณนะครับ"



    อีกฝ่ายทำท่าจะเก็บมันลงไป



    "เดี๋ยว อย่าพึ่ง!"



    "ครับ?"



    "ต้องใช้...ใช้มันด้วยนะ"



    "ไม่บอกก็ทำครับ"



    "ปะ…"



    "ครับ?"


    "เปิดดูข้างในด้วยนะ!"



    คราวนี้แฟนหนุ่มหันไปสนใจของในมือแทน เขาเปิดดูข้างในกระเป๋าตังค์สีฟ้าอ่อน ก่อนจะใช้มือค่อยๆดึงรูปถ่ายนึงที่แทรกเอาไว้ออกมาดู มันเป็นรูปตอนที่เธอจับมือของเขาทาบลงบนแก้มหลังจากเป็นแฟนกันในวันที่เขาได้แชมป์วินเทอร์คัพ รูปที่เขากะจะขอจากคิเสะคุง แต่ด้วยอะไรหลายๆอย่างทำให้ลืมไปที่จะขอ



    แบบนี้ เขายิ่งชอบเธอน่ะสิ



    เท็ตสึยะพลิกไปดูที่ด้านหลังรูป



    มองภาษาอังกฤษที่ถูกเขียนเอาไว้เป็นลายมือของเธอ...คนที่เขารักที่สุดในโลก คนที่เป็นคนสำคัญที่สุด



'If life is a movie

Then you're the best part, oh oh oh

You're the best part, oh oh oh

Best part'



    และเมื่อเขาละสายตาจากตัวหนังสือขึ้นมา



    "สุขสันต์วันเกิดนะ เท็ตสึยะ"



    เขาตัดสินใจบอกเธอไป



    "ทุกตอนที่มีอายะจังแบบนี้ มันก็เป็น Best Part ของผมมาตั้งแต่แรกแล้วครับ"



    เขาก้มลงไปจุมพิตบนหน้าผากเธอเบาๆ



    "และจะเป็นแบบนี้ไปทุกวันด้วยครับ"



    และถึงเธอจะงอแง ชกแขนเขาด้วยความเขินแบบนี้



    สำหรับคุโรโกะ เท็ตสึยะ ก็จะมองว่า เธอ...ฮิโรโตะ อายากะ เป็น Best Part ในชีวิตของเขาตลอดไป








||||||


สวัสดีวันจันทร์ค่ะ 55555555

อันนี้เป็นตอนพิเศษ Q special #4 Happy Birthday

วันเกิดใครก็รู้ๆกันอยู่นะคะ รู้ตั้งแต่ชื่อตอนเลย 555

มาจากตอนพิเศษวันเกิดน้องครก.ค่ะ

ก่อนอื่นนะคะ เขียนไปเขียนมาแล้วรู้สึกหิวจัง


มาววว่านี่อาจเป็นตอนจบที่ต่อเนื่องมาจากจบจากเนื้อเรื่องหลัก

และอาจเป็นตอนจบที่ดีกว่าตอนที่แล้วในสายตาของหลายๆคนด้วยค่ะ 55555 เพราะมาววเองก็รู้สึกแบบนั้น ตอนเขียนนี่ประทับใจหลายฉากมาก มาววขอให้ที่ซีน พาน้องสาวไปล้างหน้าค่ะ ซีนครอบครัวมาก แต่งแล้วจะร้องไห้เอง เวลาที่ทะเลาะกันมานานมาก จนปรับความเข้าใจกัน การพาไปล้างหน้ามันแสดงความใส่ใจออกมามากๆเลยค่ะ แง


มาววปรับจากในอนิเมะเรื่องการถ่ายภาพค่ะ ไหนๆอายะก็อยู่ใช้เธอให้เป็นประโยชน์หน่อยค่า 555555

อย่าให้ว่าง 5555


และก็ซีนสุดท้าย

Best Part นี่อาจเป็นตอนจบที่เหมาะกับชื่อเรื่องที่สุดแล้วค่ะ 555


แต่ว่ายังมีตอนพิเศษตอนอื่นอีกนะคะ แง อย่าพึ่งรีบไปไหน

อยู่ด้วยกันก่อน แล้วก็ๆๆๆ

เรื่องมิโดมาแล้วนะคะ ไปตำกันได้!

>Click<


มีอะไรจะบอกด้วยค่ะ ว่า อาจมีโปรเจคพิเศษเร็วๆนี้ แฮ่

แอบกระซิบเบาๆนะคะ


ขอขอบคุณ คุณนีดมากๆสำหรับแฟนอาร์ตน้องอายากะที่ทำให้ยัยมาววกรี๊ดไปหลายรอบมากค่ะ เป็นผลงานที่ภาคภูมิใจมากๆ ต้องเอามาอวดค่ะ ยอมไม่ได้ แง หนูดีใจ 5555


และสุดท้าย รักทุกคนเสมอค่ะ สวัสดีวันจันทร์นะคะ

ฝันดีค่ะ






TB
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 117 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

604 ความคิดเห็น

  1. #446 2547gril (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2563 / 23:20

    ฮือ~ ในที่สุดน้องก็ แฮปปี้

    ทำไมพี่น้องอาคาชิน่ารักอย่างงี้อ่า

    ไรท์จ๋า จะแต่งตอน Last Game มั้ยอ่า แต่แต่งเถอะ เค้าจะรออ่านน้า~
    #446
    1
    • #446-1 มาวว(จากตอนที่ 44)
      5 พฤษภาคม 2563 / 09:52
      แฮปปี้กันไปค่า 5555
      พี่น้องบ้านนี้พอคืนดีแล้วก็จะงุงิกันหน่อย
      มาววไม่แน่ใจเรื่อง last game เลยค่ะ อันนี้ขอดูอีกทีก่อนนะคะ ไม่แน่ใจจริงๆ 😭
      #446-1
  2. #445 Arrz" (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2563 / 16:31

    แฮ่ ให้เดาค่ะว่าใครวาร์ป (?) อ่านเนื้อเรื่องหลักยังไม่จบ แต่เห็นตอนพิเศษเเล้วขอใช้สูตรโกงกระโดดมาอ่านก่อนเลยค่ะ ยัยคนนี้น่ะ ฮือ 5555555

    เป็นตอนที่น่ารักละมุนตุ้น หวานเจี๊ยบ น่าเอ็นดูมากเลยค่ะ TT ยิ่งเป็นอ้าค75.5ที่เราชอบมาก ๆๆๆๆ ด้วย

    เริ่มมาแก๊งรุ่นปาฏิหาริย์ก็น่ารักกันทั้งนั้นเลย แบบ เป็นเอ็นดูจัง อายะจังก็หึงเขาด้วยอะ น่าร้ากก 55555

    นี่ชอบซีนครอบครัวอาคาชิมากเลยค่ะ ยิ่งตอนเซ็ตสึจังน้ำตาแตกแล้วเซย์คุงปลอบก็คือ TT บ้าเอ๊ย ใจนุเจ่บเพราะรักส์ --

    เห็นพวกเด็ก ๆ ได้เล่นด้วยกันเหมือนตอนม.ต้นเเล้วก็อยากร้องตามโมโมอิด้วยค่ะ มันเป็นซีนที่ดีมาก ๆ เลยนะ

    อยากให้พวกต้าวก้อนอยู่ด้วยกันเเบบนี้ไปนาน ๆ เลยค่ะ เล่นบาสด้วยกันไปเรื่อย ๆ เลยนะ แง้

    ตอนมาถึงห้องคางามินี่ก็แอบขำความหวงน้องของตาเซย์เขาด้วยนะคะ กันซีนได้ไวมาก บ๊ะ 555555

    แต่แน่นอนว่าเหมือนจะกันไม่ไหว เพราะเขามีกำไลแทนรัก (?) กันเรียบร้อยแล้วค่ะ *กรี๊ดอัดโอ่ง*

    พระเจ้าช่วยไข่ต้ม มันน่ารักมาก นุม้ะหวัยยยย ๆๆๆๆ ยิ่งมาซีนสุดท้ายนี่ยิ่งไม่ไหวเลยค่ะ

    บรรยากาศตอนให้ของขวัญคือดีไม่ไหว น่ารักมาก ละมุนอุ่น ๆ นุ่ม ๆ ไปหมดเลย

    พอเปิดมาเจอโน๊ตเนื้อเพลง Best part ก็คือ ที่สุดจริง ๆ ค่ะ พิมพ์ไม่ถูก รู้แต่ลงไปม้วนกลับหลังบนพื้นเเล้วค่ะ ---

    เขินอะ ทั้งเขินทั้งอุ่นวาบในใจ เป็นคู่ที่น่ารักและเหมาะสมกันมาก ๆ เลยค่ะทั้งสองคนนี้

    เป็น best part ของกันและกันตลอดไปนะคะ ทั้งสองคน ขอให้รักกันอย่างยืนยาวเลยค่ะ TvT b

    ทั้งนี้ขอโทษอีกรอบที่วาร์ปมาตอนพิเศษก่อนนะคะ เเบบว่ามันอดใจไม่ไหวจริงค่ะคุณมาวว ใจนุมันเรียกร้องมาก ฮือ 55555

    #445
    1
    • #445-1 มาวว(จากตอนที่ 44)
      4 พฤษภาคม 2563 / 21:31
      ความใช้สูตรโกงนะคะ 55555 เอ็นดูน้า
      มาววอยากให้มีฟีลลิ่งละมุน ตามแบบ 75.5 ที่มาววชอบมากๆเหมือนกันค่ะ
      ตอนนี้ถือเป็นตอนพาสาวมาเปิดตัวกะรุ่นปาฏิหาริย์ค่ะ
      มาววเองก็ชอบซีนครอบครัวนั้นเหมือนกัน รักมาก แง
      จริงๆพอดูย้อนมากๆน้ำตามาตามคุณโมโมอิแล้วค่ะ 5555
      พอมาถึงห้องของแฟนน้องสาว พี่ชายไม่ยอมค่ะ พี่ชายเห็นสร้อยข้อมือ แต่พี่ชายจะไม่ยอม พี่ชายจะไม่ทน 5555
      ส่วนซีนสุดท้ายนั้น ตอกย้ำไปเลยในความ Best Part ค่ะ ชื่อเพลงต้องเอามาเล่นแล้ว 555
      แง ดีใจที่ชอบนะคะ ไม่ถือสาเรื่องวาร์ปค่ะ มาววเองก็เป็นบ่อยๆ 555
      #445-1
  3. #444 LucyTaylor (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2563 / 09:48
    ฮือออ โมเม้นพี่น้องบ้านอาคาชิคือดีมากๆค่ะ! ชอบมากๆเลย!

    ตอนนี้เราเองก็ประทับใจมากเหมือนกันค่ะ ในอนิเมะเห็นโมโมอิน้ำตาคลอก็จะร้องตามเลยล่ะค่ะ

    แฟนอาร์ทสวยมากๆเลยค่ะ! ขอบคุณที่แต่งตอนพิเศษออกมานะคะ! มันให้ฟีลกู้ดมากๆ อบอุ่นหัวใจสุดๆ

    ยังไงก็แต่งสนุกมากๆเลยค่ะ! luv คุณมาวค่ะ!
    #444
    1
    • #444-1 มาวว(จากตอนที่ 44)
      4 พฤษภาคม 2563 / 11:10
      ดีใจที่ชอบมม.ของพี่น้องนะคะ มาววเองก็ชอบเช่นกันค่ะ

      ตอนดูมาววประทับใจ เข้าใจคูมโมโมอิที่ร้องไห้มากๆ

      แฟนอาร์ตนี่ต้องยกเครดิตให้คูมนีดค่ะ 555 ดีใจที่ชอบตอนพิเศษตอนนี้นะคะ ยังมีตอนพิเศษอื่นๆที่อยากให้ตามอ่านการเติบโตของน้องอยู่ด้วย ยังไงก็อย่าพึ่งไปไหนนะคะ 5555

      รักเช่นกันค่ะ
      #444-1
  4. #443 Violet.M (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2563 / 09:40
    งืออออ มันตื้นตันอ่ะ อยู่ดีๆน้ำตาก็คลอ ความจริงน้ำตาก็คลอตั้งแต่ฉากอาคาชิแล้วว แต่พอมาถึงช่วงสุดท้ายน้ำตามันก็คลออีก เหมือนเรามองดูพวกเขามาตลอด สู้ด้วยกันมาตลอด มันก็จะตื้นตันหน่อย และยังคงพูดคำเดิม คุณมาววเก่งมากค่ะ ^ ^ ปล.ช่วงเวลาที่เราอ่านฟิคเรื่องนี้ก็เป็น Bese part เหมือนกัน จะอยู่ไปจนคุณมาววแต่งครบทุกเรื่องค่ะ
    #443
    2
    • #443-1 Violet.M(จากตอนที่ 44)
      4 พฤษภาคม 2563 / 09:41
      *น่ะ เขียนผิดอีก Best part มันอย่างนี้
      #443-1
    • #443-2 มาวว(จากตอนที่ 44)
      4 พฤษภาคม 2563 / 11:07
      แงงง ไม่ร้องนะคะ โอ๋ๆ ฮึบๆนะคะ! ดีใจที่ทำให้ได้เห็นว่าตัวละครของมาววมีการเติบโตขึ้นไม่มากก็น้อยนะคะ ขอบคุณที่อยู่ด้วยกันมาตลอด สู้ด้วยกันมาตลอดค่ะ 555 ขอบคุณสำหรับคำชมนะคะ แง ขอบคุณที่ให้เราเป็น Best Part เช่นกันนะคะ ยังมีตอนพิเศษอื่นๆเหลืออยู่ อยู่ด้วยกัน เติบโตไปพร้อมน้องอายะกันนะคะ!
      #443-2
  5. #442 91250 (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2563 / 09:07
    หวานค่ะหวาน
    #442
    2
    • #442-1 มาวว(จากตอนที่ 44)
      4 พฤษภาคม 2563 / 11:03
      ตบมดหน่อยนะคะๆๆ
      #442-1
  6. #441 I need มาม่า!! (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2563 / 07:28

    ตายตาหลับแล้วค่ะ หลงทั้งอายะจัง น้องครก นายน้อย เซ็ตสึจัง มันนู่มฟูวมากๆ ไอต้าวทั้งหลาย ฮือๆ

    ซีนพี่น้องบ้านอาคาชิคือ เป็นเป็นเอ็นดูวทั้งนายน้อยกะเซ็ตสึจังเลยค่ะ ตอนดูตอนพิเศษวันเกิดซิกซ์แมนครั้งแรกคืออบอุ่นอุ่นมากมายค่ะ

    กลิ่นความสุขมันอบอวลไปหมด เพื่อนเก่าและเพื่อนใหม่ กับคนที่เคยเป็นศัตรูกันในตอนแข่งมากินข้าวด้วยกันแล้วมันแบบ อุแง

    กี้ดก้าดตรงสร้อยข้อมือคู่กันของตา-ะอาคาชิ B2 มากค่ะ แว แต่สองสาวเวลาอยู่ด้วยกันแล้วตะมายมันน่าร้ะ นู้มนี้มขนาดเน้

    ถึงของขวัญน้องอายะจะไม่ได้เวอร์วังอลังการมากมายนัก แต่มันกลับรู้สึกดีอย่างบอกไม่ถูกเลยค่ะ แบบช่วงเวลาที่ดีที่สุดของทั้งสองคืออยู่ด้วยกันนี่แหล่ะค่ะ แง ปลื้มปริ่มใจ ไอต้าวทั้งสองมาหอมหัวแหน่ !!//ทำจมูกฟุดฟิด

    ขอบคุณที่แต่งตอนพิเศษที่ทำให้อมยิ้มตลอดทั้งตอนเลยนะคะ ฮือ เห็นแล้วอยากกลับไปแต่งคู่ของนีดต่อเลยค่ะ !!

    เป็นเขิงเรื่องแฟนอาร์ต อายๆม้วนๆ นีดยังกี้ดรูปน้องอายะอยู่เฃยค่ะเพราะมี่เบี้ยว ฮื้อ แต่ถ้าชอบก็ดีใจด้วยนะคะ!!

    ป.ล.กระเป๋าตังค์นั่นหวังน้องครกจะไม่ใช้ถึงยันรุ่นลูกนะคะ5555//หยอกค่ะหยอก หยอกกก
    #441
    1
    • #441-1 มาวว(จากตอนที่ 44)
      4 พฤษภาคม 2563 / 11:03
      อย่าพึ่งตายนะคะ 55555555555 ดีใจที่ชอบทุกคนค่ะ แง

      ซีนพี่น้องเป็นซีนที่มาววชอบที่สุดค่ะ มันอบอุ่นดี เข้ากับสถานการณ์ความอบอุ่นของตอนพิเศษของซิกซ์แมนมากๆ อย่างที่คุณนีดพูดแหละค่า มันมีบรรยากาศของความเป็นเพื่อนเก่าและเพื่อนใหม่ คู่แข่งที่มาอยู่รวมกัน

      สร้อยข้อมืออันนี้แบบของแทนใจแล้วเหรอ ตาไฟ 5555 สองสาวนี่จะแบบน่ารักค่ะๆ ลงเรือเลย--#ผิด

      มาววว่าของขวัญของน้องก็ธรรมดาๆแหละค่า ไม่ได้เวอร์อะไรแต่คิดว่ามันก็เป็นความธรรมดาที่มีความพืเศษอยู่ในนั้นนะคะ

      ส่วนรูป มาววชอบมากค่ะ ขอบคุณมากๆอีกครั้งงามๆเลย555

      ปล. ไม่มีใครรู้ค่า 55555
      #441-1
  7. #440 hayajihajime (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2563 / 07:03

    โอ้ยยย ความรู้สึกนุ่มฟูนี่มันอะไรกันไหนจะความอบอุ่นในใจนี่อีกกของแฝดกับความคาอบครัวมากกน่ารักสุดๆ อ่านไปคันไปมดเต็มที่นอนเลย น่ารักทั้งคู่เลยย ทั้งครก.ทั้งยัยน้องโอ้ยย
    #440
    1
    • #440-1 มาวว(จากตอนที่ 44)
      4 พฤษภาคม 2563 / 10:53
      นุ่มฟูและอบอุ่นหัวใจค่ะ 555 ดีใจที่ชอบนะคะ
      ยังไงปัดมดดีๆนะคะ เป็นห่วง แง
      #440-1
  8. #439 Kurokiko L. (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2563 / 06:14
    ใจฟูมาก เป็นตอนที่รู้สึกได้ว่ามันอบอุ่นมากๆเลยค่ะ แล้วก็ซึ้งกับคู่ฝากแฝดอีกแล้วว มันดีไปหมดเลยค่ะไรท์ ชอบมากๆเลยแง้งงง หนูยังไม่อยากให้จบบบ มั่ย----(งอแง) แหะะะ แต่ขออิจฉาตาร้อนก่อนนะมดขึ้นจอแล้ว เหมาะสมกันมาก เหมาะสมกันเกินไป!!
    #439
    1
    • #439-1 มาวว(จากตอนที่ 44)
      4 พฤษภาคม 2563 / 10:50
      ดีใจที่ทำให้รู้สึกใจฟูได้นะคะ แง มาววเองก็ซึ้งๆเหมือนกันเลย
      ดีใจที่ชอบมากๆนะคะ ยังไม่จบค่ะๆๆ มีตอนพิเศษต่ออีก 555 และก็ตบมดดีๆนะคะ มดเยอะมากก
      #439-1
  9. #438 ภจญภัยกับท่านจี้♡ (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2563 / 04:34
    เป็นตอนจบที่ต่อเนื่องมาจากตอนจบจริงๆค่ะ555555 อบอุ่นทั้งตอนใจฟูฟูไปเลย แอบชอบเวลาเซ็ทสึคุยกับยัยน้อง มันเป็นความรู้สึกที่ทำให้อมยิ้มกับบทสนทนาของพวกเขาตลอดยังไงไม่รู้เลยค่ะอุแง ส่วนฟิลพี่น้องบ้านอาคาชิก็ยังทำให้เอ็นดูได้เหมือนเดิม อยากจะบอกว่าตบมดไปหลายตัวจนแสบมือเลยค่ะ ทั้งคู่หัวแดง ทั้งยัยหนูกับน้องครก หึ้ยๆๆๆ เหม็นฟามรักก //ชูป้ายแซวกับแก๊งสามช่า
    #438
    1
    • #438-1 มาวว(จากตอนที่ 44)
      4 พฤษภาคม 2563 / 10:47
      ใช่ค่ะ ตอนจบที่ต่อเนื่องจากตอนจบ 55555 มาววเองก็ชอบเวลาเซ็ตสึคุยกับอายะเหมือนกันค่ะ ม้นมีเคมีอะไรบางอย่างก็ไม่รู้ แง 5555 ฟีลพี่น้องบ้านอาคาชิก็ปุ้กปิ้กค่ะ 555 แง ตบมดตั้งแต่คู่หัวแดง และ คู่จริงของเรื่องเลยนะคะ 55555 แซวไปพร้อมแก๊งนี้เลย!!
      #438-1
  10. #437 ????เจ้าแมวดำ (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2563 / 04:14

    ชอบมากๆเลยล่ะค่ะ.. มันนู่มมมฟูที่สุดเลย..อบอุ่นมาก..แอบไม่อยากให้ไรท์แต่งจบเร็วเลยแฮะ..(จบเร็วที่ว่าคือ 40 กว่าตอนเหรอ !? 5555) ชอบหนูอายะจังมากเลย..เหมาะกับเท็ตสึยะแล้ว..จะว่ายังไงดีนะ..คงวนอยู่แค่คำว่ามันดีมากๆและชอบมากๆเลยล่ะค่ะ ;-; รอไรท์ตลอดเป็นช่วงเวลาที่ดี..รักเรื่องนี้มากเลย><

    #437
    1
    • #437-1 มาวว(จากตอนที่ 44)
      4 พฤษภาคม 2563 / 10:43
      จริงๆก็แอบคิดว่าไม่อยากให่จบเหมือนกันค่ะ 5555 แต่ก็จบแล้วนะคะ เหลือแต่ตอนพิเศษๆมารอกันต่อหน่อยนะคะ ;___; ดีใจที่ได้ยินว่ายัยหนูเหมาะกับน้องครก.นะคะ
      รักเช่นกันค่ะ
      #437-1