Fanfic KNB || Best Part [ Kuroko × OC ] 《 END

ตอนที่ 4 : Q4

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,355
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 257 ครั้ง
    17 มี.ค. 63






Q4







     ตอนนั้น…



     เธอจำได้แค่ว่าตอนอนุบาลตัวเองกำลังนั่งที่ชิงช้าเพียงคนเดียว รอผู้ปกครองมารับที่สนามเด็กเล่น ท้องฟ้าสีส้มบ่งบอกถึงเวลาที่ล่วงเลยมานานและอีกไม่นานท้องฟ้าก็คงจะลับขอบไป



     อายากะพยายามสะกดกลั้นเสียงสะอึกสะอื้นของตัวเอง มันมีทั้งความหวาดกลัวหลากหลายอย่าง ยิ่งไม่นานมานี้ เธอได้ยินเสียงของคุณพ่อและคุณแม่ทะเลาะกัน



      เด็กหญิงวัยห้าขวบน้ำตาไหลออกมาในตอนนั้น ไม่ทันได้ตั้งตัวอะไร เจ้าชิงช้าที่ควรจะหยุดนิ่งกลับขยับแกว่ง เมื่อแผ่นหลังของอายากะถูกผลักไปเบาๆ จนเจ้าชิงช้าแกว่งไปตามแรงที่ถูกผลัก



      มันไม่ใช่การผลักที่แรงมากนัก 



      เธอเหลียวมามองเจ้าของแรง เด็กผู้ชายเรือนผมสีฟ้า นัยน์ตาสีฟ้าที่มองมาด้วยแววตาเรียบนิ่ง เขาผลักให้ชิงช้าของเธอขยับไปเรื่อยๆ ปากของเด็กชายขยับพูด "อย่าร้องไห้แบบนั้นสิ"



      "ทะ เท็ตสึยะ?"



      "อื้อ"อีกคนตอบกลับ "คุณพ่อ คุณแม่ของอายะจัง ยังไม่มาเหรอครับ?"



      "อะ อื้อ"



      เธอตอบออกไปตรงๆไม่ได้โกหกอะไร เขาผลักหลังของเธอเบาๆให้ชิงช้ามันแกว่งต่อไปอีกครั้ง 



      "ถ้าไม่ว่าอะไร ขออยู่เป็นเพื่อนนะครับ"



      วันนั้นคือวันแรกที่เราได้ทำความรู้จักกันในฐานะเพื่อน และวันนั้นก็เป็นวันที่เธอมองว่าคุโรโกะ เท็ตสึยะ ได้รับรู้ว่าเราเข้าขากันได้ในหลายๆอย่าง จริงๆก็อาจไม่หรอก อายากะต่างหากที่เป็นฝ่ายตามตื้อให้อีกคนมาเล่นกับตัวเองด้วย



       เสียงนาฬิกาปลุกส่งเสียงดังเรียกสติอายากะที่กำลังนอนหลับอยู่บนเตียง เธอเอื้อมมือไปปิดเสียงของเจ้านาฬิกาที่ทำหน้าที่ของมันอย่างดี เด็กสาวลุกจากเตียงขึ้นมา ยืดเส้นยืดสายเล็กน้อย ก่อนจะเดินลงมาหาอะไรกินในครัว



       "อ้าว ตื่นไวจัง?"



       "อรุณสวัสดิ์ค่ะ แม่"หลังถูกทัก คนที่พึ่งตื่นก็พูดคุยกับคนเป็นแม่ที่เป็นฝ่ายทักก่อน "เผลอตั้งนาฬิกาปลุกค่ะ ก็เลยเป็นแบบนี้" ว่าแล้วก็ส่งเสียงหาวจนต้องเอามือปิดปาก "แม่ตื่นเช้าจัง"



       "วันนี้แม่มีธุระน่ะ" อิซายะ นานะหรือแม่ของอายากะบอก "เดี๋ยวตอนบ่ายๆแม่จะไปทำธุระแถวๆโรงเรียนไคโจด้วย เราจะไปกับแม่ไหม? หรือจะเฝ้าบ้าน?"



       ถามมาได้ คนอย่างอายากะน่ะ ขี้เกียจจะตาย ใครจะอยากไป…



      ดะ เดี๋ยวนะ!? 



     "แถวไหนนะคะ?"



     "โรงเรียนไคโจไง ลูกคนนี้นี่"


      "แม่! หนูไปด้วย!"



     เด็กสาวรีบออกแรงวิ่งขึ้นไปจัดการตัวเอง อาบน้ำแต่งตัวอย่างเร่งรีบ ทิ้งคนเป็นแม่อย่างนานะขมวดคิ้วสงสัยความลนลานของลูกสาวเพียงคนเดียวของบ้านที่ดูเหมือนมีอะไรปิดบังเธอเอาไว้ แต่กระนั้นก็ไม่ได้พูดอะไรออกมา แล้วทำอาหารเช้าอย่างโจ๊กหมูสับธรรมดารอยัยลูกสาว



      อายากะใช้เวลาจัดการตัวเองนานอยู่พอสมควร หน้ากระจกหยิบกระเป๋าและข้าวของจำเป็นใส่กระเป๋า ก่อนจะเดินลงจากห้องนอนมาห้องครัวอีกครั้ง



      "ยัยลูกคนนี้นี่ มีอะไรปิดบังแม่รึเปล่า?"



      "เปล่าซะหน่อย"



      "แอบคบกับหนุ่มโรงเรียนไคโจไม่ให้แม่รู้เหรอ? หือ"



      ยังไม่ได้คบ ยังไม่ได้เป็นอะไรกันทั้งนั้น แต่หนูแอบหวังให้แม่ไปขอเขาให้หนูนะคะ



      เบาได้เบา อายากะ



      "โหหห ทำเป็นคุณป้าหวงลูกสาวไปได้นะ คนเรา"เธอแซวออกไป มือก็หยิบช้อนแล้วตักโจ๊กหมูสับตรงหน้าใส่ปากหลังนั่งลงที่เก้าอี้ "เท็ตสึยะ เขามีแข่งบาสกับโรงเรียนไคโจต่างหาก"



      คราวนี้คนเป็นแม่ยกยิ้มขึ้นมาที่มุมปาก ท่าทางไม่น่าไว้ใจเอาซะเลย "นี่สนิทกันแม่ก็เข้าใจนะ กับ คุโรโกะคุงน่ะ" แล้วเธอก็หัวเราะ "แต่ทำตัวเหมือนคบกันตลอดเลย"



      อายากะสำลักโจ๊ก



      "พูดอะไรของแม่เนี่ย ไม่ได้คบกันซะหน่อย"



      "มันเหมือนตอนที่ไอ้หมอนั้นจีบแม่เลยเนี่ยสิ ประเด็น"นานะพูดถึงเรื่องสมัยสาวๆออกมา "นึกถึงตอนที่พ่อของลูกตามมารับมาส่งแม่ที่หน้าหอพักทุกวันน่ะ"



       คนเป็นแม่หลุบตาลง "กินเสร็จแล้วก็รีบๆเก็บจานไปล้างได้แล้ว เดี๋ยวแม่ไปเปิดรถรอ ลูกก็ตามมาขึ้นที่รถแล้วกัน เข้าใจไหม?"








       อายากะแทบจะอาเจียนออกมาหลังลงจากรถ ความเร็วที่คนเป็นแม่ขับไม่เคยเบาลงเลยสักนิดเดียว เธอขาสั่นลงมาจากรถอยู่หน้าประตูของโรงเรียนไคโจ กระจกรถเลื่อนลงมา คนเป็นแม่ก็พูดคุย "แม่ไม่แน่ใจว่าแม่จะทำธุระเสร็จตอนไหน แต่เราจะกลับกับพวกคุโรโกะคุง แม่ก็ไม่ว่าอะไรหรอกนะ อายากะ"



       "ค่ะ เข้าใจแล้วค่ะ"



       "ดูแลตัวเองดีๆด้วยเข้าใจไหม?"



       "รับทราบค่าาาาา"



       เพียงจบคำตอบรับ รถยนต์สีแดงก็วิ่งแล่นออกไปตามถนนต่อ เด็กสาวหันกลับมามองป้ายของโรงเรียนไคโจและเดินเข้าไปอย่างคนไม่รู้ทาง มองไปรอบๆพยายามหาชมรมบาสของโรงเรียนไคโจ



      อยากจะถามทางชาวบ้านอยู่หรอกนะ ตะ แต่ ต้องเริ่ดๆเชิ่ดๆเข้าไว้สิ! เดี๋ยวเขารู้กันหมดว่าคนสวยหลงทาง!!!



     "ให้ตายสิ…"เธอบ่นออกมาสักพักหลังจากที่เดินหลงมาเรื่อยๆ เอาไงดีนะ...จะลองถามคนแถวนี้แล้ว แต่ก็ไม่มีคนให้ถามเลย



      เสียงของก๊อกน้ำที่ไหลดังแว่วเข้ามาในหูของเด็กสาววัยรุ่น อายากะเดินไปตามเสียงของก๊อกน้ำที่ไหล เธอมุ่งหน้าตรงไปตามเสียงก่อนจะทักทายคนที่กำลังเปิดน้ำล้างหน้าตัวเอง "ขอโทษนะคะ คือว่า---"



       และทันทีที่เขาหันมาหา หัวใจเธอก็เต้นแรงโดคิ โดคิ เป็นสาวน้อยในอนิเมะเลย!!!



       "คะ คิเสะคุง!?"



      "เธอ…? ที่อยู่กับคุโรโกจจินี่นา"



     "ใช่ค่ะ ฮิโรโตะ อายากะค่ะ"ยิ้มสวยๆ ต้องสร้างความประทับใจ ให้มันปังๆ สิบเต็มสิบไปเลย "คือสนามแข่งบาส…"



     หนุ่มผมทองกระพริบตาถี่ "คือเขาแข่งเสร็จกันไปแล้วนะ…"



     "หา!? เสร็จไปแล้วเหรอคะ!?"



     "ใช่ เขาแข่งเสร็จไปแล้ว"ตอบพลางหัวเราะยกใหญ่อย่างร่าเริง ดูดี ดูดีที่สุดเลยเว้ย แก คือ คิเสะคุงตอนหัวเราะคือดือมาก แงงงง "นี่อย่าบอกนะ ว่าเธอมาไม่ทันน่ะ"



     อายากะหัวเราะแก้เขิน "ใช่ค่ะ คงเป็นแบบนั้นแล้ว ว่าจะมาเชียร์ซะหน่อย"



      "โห คุโรโกจจินี่โชคดีจัง มีคนมาเชียร์ถึงที่เลย"คิเสะว่าแซว



      "จริงๆอยากมาเชียร์คุณคิเสะต่างหาก"



      "หา!? ผมน่ะเหรอ?"



      ค่ะ คุณน่ะแหละ ชอบนะคะ อยากได้



     อายากะ ยูต้องเก็บอาการ เข้าใจไหม เก็บอาการ!



     คิเสะขยับปากเหมือนจะพูดอะไรต่อ เธอตั้งใจฟังในสิ่งที่เขากำลังจะพูด แต่ไม่ทันไร เสียงฝีเท้าที่เข้าใกล้มาเรื่อยๆก็เริ่มดังขึ้น น้ำเสียงทุ้มเรียบๆดังขึ้นมา "ราศีคนคู่ของนายวันนี้ ต้องบอกว่าอับโชคสุดๆเลยนะ"



      โอโห้ พูดอย่างกะหมอช้างมาเอง



      เอ๊ะ ราศีคนคู่อย่างงั้นเหรอ…?



     ว้ายยยยย เนื้อคู่กันรึเปล่าคะ เนี่ย เธอเองก็ราศีคนคู่เหมือนกันเลย กี้ด คิเสะคุงต้องเป็นเนื้อคู่ฟ้าประทานของเธอแล้วแหละ



     อายากะยกมือตบหน้าตัวเองเบาๆ สติสิ สติ



     "แต่ก็ไม่คิดเหมือนกันว่าจะถึงขั้นแพ้ได้"



      แพ้อย่างงั้นเหรอ…แสดงว่าเท็ตสึยะชนะสินะ



      "มาดูด้วยเหมือนกันเหรอ มิโดริมัจจิ?"หนุ่มผมทอง ถามเจ้าของเรือนผมสีเขียวเข้ม สวมแว่นตาที่เข้ามาขัดบทสนทนาเมื่อครู่



      มิโดริมัจจิ แสดงว่าต้องชื่อมิโดริมะแน่ๆ เนี่ย ไม่นานเธอก็แปลชื่อได้แล้ว บอกแล้วเนื้อคู่กันแล้วย่อมไม่แคล้วกันหรอกกก



      "แต่ถึงฝ่ายไหนชนะก็เป็นเกมที่ไม่น่าปลื้มอยู่ดี"คนที่ชื่อมิโดริมะพูดแบบนั้น "โต้กลับลูกดังค์ที่แม้แต่ลิงก็ทำได้ ไม่น่าเป็นการถูกกำหนดโดยโชคชะตานะ"



      เขาพูดอะไรของเขาวะ…



      งงมากแม่



      "เราไม่ได้เจอหน้ากันตั้งแต่ช่วงม.ต้นแล้วสินะ ยังพันผ้าพันแผลเหมือนเดิมเลยนะ แต่จะดังค์หรือจะก็ไม่เห็นเป็นไรนี่นา ถ้าลูกลงห่วง"



      ใช่แล้วครับ น้องงง ถูกต้องที่สุด มาหอมหัวที่มามะ!!



      "ก็ถึงบอกไงว่านายไม่ได้เรื่อง"



      อย่าว่าน้อง! น้องไม่ผิด!!!



      "ชู้ตระยะไกลน่ะ ต้องลงอยู่แล้ว มันต้องชู้ตจากระยะไกลต่างหากถึงจะมีค่า ไม่เคยเรียนคำว่าทำให้เต็มความสามารถ แล้วรอการตัดสินจากสวรรค์เหรอ?"



      ก็ไม่เคยเรียนอ่ะ



      "ก่อนอื่นต้องพยายามให้เต็มที่ แล้วนายจะได้รับคุณสมบัติที่โชคชะตาเป็นคนกำหนด" ตาคนที่ชื่อมิโดริมะว่าแล้วโยนผ้าขนหนูให้คิเสะ อายากะมองเขาสองคน รู้สึกมึนงงและไม่เข้าใจว่าที่พ่อหนุ่มหัวเขียวพูดมาทั้งหมดน่ะ คือต้องการสื่ออะไร ไม่เข้าใจเลยสักนิด งงมาก พักก่อนไหม 



      "ฉันพยายามอย่างเต็มที่เสมอ แล้วก็พกไอเท็มนำโชคจากรายการอรุณสวัสดิ์ยามเช้าติดตัวเสมอ"เขาพูดแล้วชูมือซ้ายที่พันผ้าพันแผลโชว์ของให้ดู



      อ๊บอ๊บสีเขียวเหมือนสีผมของเขาเป๊ะ สำเนาถูกต้อง!



      "ไอเท็มประจำวันนี้ก็คือกบของเล่น เพราะอย่างงั้นฉันถึงชู้ตไม่เคยพลาดไง"



      ขายเก่งมากพี่ ปังมากพี่นัท



     "ว่าแต่แทนที่จะคุยกับฉันไปคุยกับคุโรโกจจิไม่ดีกว่าเหรอ?"



     "ไม่จำเป็นหรอก คนเลือดบีอย่างฉัน เข้าไม่ได้กับเลือดเออย่างเขา นิสัยเข้ากันไม่ได้อย่างแรงเลยล่ะ ฉันยอมรับสไตล์การเล่นของเขานะที่จริงออกจะนับถือเลย"



      พี่เขาพูดเก่งดีนะคะ



      "แต่ฉันรับไม่ได้ที่เขาไปเข้าโรงเรียนโนเนมที่พึ่งตั้งขึ้นใหม่อย่างเซย์ริน"



      ขำไม่ออกเลยแหะ เพราะเป็นนักเรียนโรงเรียนโนเนมแบบที่เขาว่าเนี่ย



      "เห็นว่าเป็นการแข่งอุ่นเครื่องระหว่างเขตเลยมาดูน่ะ แต่ขอบอกตามตรงว่าไม่ไหวเลย"



      แล้วใครขอให้คุณพี่มาดูไม่ทราบคะ...ถามจริง



      เสียงกริ่งๆดังแว่วลมมา ทำเอาตัวของอายากะนึกถึง ไอติมเนxเล่มาแล้ว มาเลยอร่อยจัง! 



      ก่อนที่ตัวเองจะต้องพยายามกลั้นขำ หลังเห็นสิ่งที่เกิดขึ้นตรงหน้า



      "หนอย! มิโดริมะแกนะแก เห็นรถติดหน่อยก็ทิ้งเลยนะ รู้ไหมว่าฉันอายแค่ไหน!!!???"








       ตอนนี้เหลือเธอกับคิเสะคุง



      "นี่ คุโรโกจจิน่าจะไปโรงพยาบาลหรือคลีนิกอยู่นะ พอดีฉันทำให้เขาเจ็บนิดหน่อย…"



      คิเสะบอกออกมา ทำหน้าคล้ายลำบากใจ "ไปดูด้วยกันก่อนไหม?"



      "โอ๊ะ ขอบคุณนะคะ"



      "งั้นก็ไปกันเถอะฮะ"



     เจ้าของเรือนผมสีทองเป็นฝ่ายเดินนำเธอไป อายากะรีบเดินตาม ปกติเท็ตสึยะที่ตัวเล็กกว่าผู้ชายคนนี้ เธอยังเดินตามไม่ค่อยจะทันเลย ดังนั้นต้องเร่งฝีเท้าให้มากๆแล้ว! 



     แสงของท้องฟ้ายามเย็นนั้นสวยงาม มันเป็นทั้งสีเหลืองและสีของส้ม เป็นสีที่เหมือนตอนสมัยเด็กตอนได้ทำความรู้จักกับเท็ตสึยะครั้งแรก เป็นสีของท้องฟ้าที่อายากะชอบที่สุดเลยแหละ



     "แวะหาอะไรกินก่อนไหมฮะ?"



     "ขอบคุณนะคะ!" เธอบอกเขาออกไปพลางยิ้มอย่างสดใส ก่อนจะถูกพาเข้าไปหาอะไรกินในร้านฟาสต์ฟู้ดใกล้ๆ 



     จะว่าไปตัวเองก็ไม่ได้บอกเท็ตสึยะเลยนี่นาว่าจะมาดู...ก็มันไม่ได้เตรียมการมาก่อนเลยนี่ พอคิดได้ก็เลยรีบพิมพ์เมล์ออกไปถามว่าอีกคนตอนนี้อยู่ที่ไหน



     "กินเยอะๆเลยนะฮะ เดี๋ยวผมเลี้ยงเอง"



     "ขอบคุณนะคะ คิเสะคุง"



     "แฟนของคุโรโกจจิ ก็ต้องดูแลให้ดีสิฮะ"



     ขอทีเถอะ เธอกับเท็ตสึยะไม่ใช่แฟนกันซะหน่อย!



     "เราเป็นเพื่อนตอนอนุบาลกันต่างหากค่ะ"เธอแก้ข่าวพร้อมทำหน้าจริงจัง "เท็ตสึยะ เขาไม่ใช่สเปคของฉันหรอกนะคะ สเปคของฉันคือแบบคิเสะคุงนี่แหละ" ว่าแล้วหัวเราะ ทำเป็นพูดทีเล่นทีจริง



      ก็ไม่ได้จริงจังนะ แต่ถ้าได้คิเสะคุงก็เอาค่าาาา



     "โห ผู้หญิงสมัยนี้รุกแรงจังนะฮะ"เจ้าของนัยน์ตาสีทองสวยดูเป็นประกายขำตามที่เธอพูด "แล้วรู้ไหมฮะ ว่าตอนนี้คุโรโกจจิอยู่ที่ไหน?"



      โทรศัพท์ของอายากะสั่น เธอเปิดเจ้าอุปกรณ์พกพาขึ้นมาดู ขณะที่งับแฮมเบอร์เกอร์หมูไม่ใส่หัวหอมของตัวเอง



      "เอ่อ…"อ่านข้อความบนหน้าจออย่างงงๆเล็กน้อย "คือคิเสะคุงรู้จักเจ้าร้านที่กินเนื้อประมาณสี่กิโลไหมคะ?"








      เท็ตสึยะ คิเสะ และเธอเจอกันที่หน้าร้านสเต๊กเนื้อ 



      อายากะมองคนที่พันผ้าแผลบนหัวอย่างตกใจ ถึงจะได้ฟังที่คิเสะคุงเล่าแล้วก็เถอะ แต่พอมาเห็นแบบนี้ก็รู้สึกตกใจจริงๆ เจ้าคนเจ็บก็คงสงสัยเหมือนกัน "คิเสะคุง คุณฮิโรโตะ"



     "ขอเวลาคุยด้วยหน่อยได้ไหม?"



     คิเสะขอเวลาคุโรโกะออกไป อายากะมองทั้งสองคนสลับกัน ทำท่าทำทางคล้ายลุ้นๆ "ครับ"



     "ฮิโรโตจจิก็ไปด้วยกันสิ"



     "โอ๊ะ โอเคเลยค่ะ!"คนที่ถูกชวนยิ้มกว้าง ตอนคุยกับคิเสะในร้านฟาสต์ฟู้ด พอได้คุยแลกเปลี่ยนความคิด อีกฝ่ายก็เรียกเธอว่าฮิโรโตจจิเฉยเลย ซึ่งอายากะยอมรับเลยนะว่าเธอดีใจมาก อยากจะตะโกนฮูเร่!!



      "ทั้งสองคนไปสนิทกันตอนไหนครับเนี่ย?"



      "เรื่องมันยาวน่ะ เดินๆคุยกันไปเนอะ"



      อายากะว่าแล้วขยิบตาข้างนึง ก่อนจะเป็นฝ่ายเงียบลงให้พ่อหนุ่มสองคนคุยกัน ขณะที่ตัวเองเดินตาม ทั้งสองคนเดินผ่านทั้งสนามเด็กเล่น...และก็สนามบาสด้วย แต่ดูเหมือนสองคนนั้นจะเดินไปที่ม้านั่งด้านหลัง



     เธอจึงไม่ได้ตามไป อายากะคิดว่าพวกเขาน่าจะอยากคุยกันแค่สองคน ส่วนเธอก็มาดูพวกผู้ชายกลุ่มนึงที่กำลังเล่นบาสอยู่แทน



     ก่อนที่การดูบาสจะทำให้รู้สึกหงุดหงิดเพราะพวกผู้ชายกลุ่มนึง








      "ถ้าแบบนี้ก็ตัดสินกันด้วยบาสเป็นไง"



      ตัวเองมาใช้สนามทีหลังเขา ยังจะมาทำนิสัยเสียแบบนี้อีก 



      ป่าเถื่อน ไร้มารยาท



      เธอมองคนสองกลุ่มแข่งบาสกัน ดูแล้วรู้สึกหงุดหงิดเอามากๆ ทั้งคำพูดเยาะเย้ย ถากถางอีกฝั่งระหว่างเล่น ไหนจะท่าทางสกปรกที่ไม่เล่น 3vs3 นั่นอีก



      "พอเลยนะ! พวกขี้ขลาด!"อายากะเข้าไปโวยวายใส่ เธอชักทนไม่ไหวเอาเสียแล้ว



      และมันก็ไม่ใช่เรื่องดีกับตัวเธอเลย หลังจากพูดและเข้าไปต่อว่า เจ้านั้นก็เข้ามาใกล้ตัวเธอ จับมือเธอยกขึ้นมาแน่น มองทั้งใบหน้าของเด็กสาวและสำรวจร่างกายตั้งแต่หัวถึงปลายเท้า



      "เห ใช้ได้นี่นา"



     "ปล่อยนะ พวกขี้ขลาด!"



     "หา ว่าไงนะ!?"



     เพียงจบประโยค เธอก็โดนจับโยนลงไปกับพื้น  พร้อมด้วยคำถากถาง เจ้าคนที่ปล่อยเธอลงไปกองกับพื้นหันหลังกลับไป เขาหยุดชะงักลงเมื่อลูกบาสกำลังหมุนติ้วด้วยนิ้วมือนิ้วเดียวตรงหน้าตัวเขา



      "ดูยังไงก็ขี้ขลาดครับ"



     "เฮ้ย!!! นี่แกเป็นใคร แล้วโผล่มาจากไหน!!???"



     เท็ตสึยะ…



     "ไม่มีบาสที่ไหนเขาเล่นกันแบบนี้หรอกครับ แล้วที่สำคัญไม่ควรใช้ความรุนแรงด้วย"



     เท็ตสึยะมองมาที่เธอแล้วจับมือของเธอให้ลุกขึ้นมาจากพื้น "โดยเฉพาะกับผู้หญิงครับ"



     พะ พระเอกสุดๆ!!



     เธอหันไปมองทางด้านข้างของสนามบาส...เห็นคางามิกับคิเสะมองมาด้วยสีหน้าอึ้งๆแล้วบ่นออกมา "อะไรของเจ้านั้นเนี่ย!!/คุโรโกจจิ!!!"



     แสดงว่า...เท็ตสึยะเนี่ย ใจร้อนน่าดูเลยสินะ…



     เพราะชอบบาสมากใช่ไหมนะ?



     ไม่ทันจะได้พูดอะไร คุโรโกะ เท็ตสึยะก็ถูกดึงข้อเสื้อ ถูกหาว่ามาก่อกวน โดยเฉพาะไอ้เจ้าคนที่เมื่อกี้ปล่อยเธอลงกับพื้นน่ะ มาใช้คำว่า เด็กสมัยนี้ไฟแรง แล้วจะท้าเพื่อนสมัยเด็กของเธอแข่งอีก



      คิเสะกับคางามิเดินมาถึงแล้ว คางามิจับหัวของเพื่อนเธอด้วยมือทั้งมือ 



     "เอ่อ ขอให้พวกเราร่วมวงด้วยได้ไหมครับ?"



     "ว่าแต่อยู่ดีๆก็มาหาเรื่องทำไมเนี่ยแก?"



     เธอคิดว่าเท็ตสึยะเมื่อกี้น่ะ พระเอกมากๆแล้วนะ แต่ว่าคิเสะกับคางามิน่ะ…



      โคตรของพระเอกขึ้นไปอีกเลย!!!!!



      "5vs3 ก็ได้นะ เข้ามาเลย!"







|||||


ตอน Q4 แต่เนื้อหาโดดข้ามมาตอน 5 แล้วนะคะ !

สุดยอดไปเลย #ผิด

ตอนนี้พระเอกค่าตัวแพงมากค่า

จนนางเอกของเรา(?)ไปเดท(?)กับคีจังแล้ว #อันนี้ผิดกว่า

ขอบคุณสำหรับความสนใจ การติดตาม กำลังใจ และคอมเม้น

ที่ทุกคนมีให้กับเรานะคะ รักค่ะ ❤








TB
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 257 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

603 ความคิดเห็น

  1. #448 Arrz" (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2563 / 16:23
    อายะจังคะ ใจเย็น ๆ นะคะ หวีดคีจังเเรงมาก อีกนิดจะเป็นพระเอกแทนแล้ว แง 5555555
    แต่มปร.ค่ะ พี่เข้าใจว่าคีจังหล่อมาก โดยเฉพาะซีนล้างหน้า----
    มิโดก็คือ โผล่มาสร้างความเงิบให้น้องมาก 55555 ในขณะที่อายะจังคือบ่นในใจรัวสุด
    สุดปังค่ะมากค่ะลูกสาว แม่ชอบฟีลนักฉอดในใจของหนูจริง ๆ
    เเละเเล้วต้าวครก.ก็ได้ซีนพระเอกไปในที่สุดนะคะ กับฉากเข้าไปช่วยสาวพร้อมท้าดวลบาส
    ยกให้เป็นซีนหล่อของทั้งสามคนเลยค่ะ ตาครก. คางามิ แล้วก็คีจัง
    เพิ่มเติมคือมีอายะจังอีกคน เท่มากค่ะลูกสาว!!
    #448
    1
    • #448-1 มาวว(จากตอนที่ 4)
      5 พฤษภาคม 2563 / 19:30
      ซีนล้างหน้าคือหล่อมากค่ะ หล่อสุดๆ ใจมาววคืออยู่ที่ตาตุ่ม
      มิโดคือน้องมองตากระพริบถี่มากค่ะ ไหนพูดอีกที พูดอีกทีได้รึเปล่า 555
      เขาได้ซีนเท่กันทุกคนเลยค่ะ ตอนนี้!
      #448-1
  2. #110 ข้าคือคนเด๋อ (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 28 มีนาคม 2563 / 23:57
    แอบขำช่วงที่คิเสะคุยกับมิโดริมะยืนคุยกันภาพในหัวเราคือ น้องตัวเล็กๆที่ยืนอยู่ท่ามกลางคนที่สู๊งสูง ยืนอย่างเดียวไม่พอ ยืนเ-ือกอีกด้วย ขอโทษที่ใข้คำไม่สุภาพนะคะมันอดไม่ได้จริงๆ55555555
    #110
    1
    • #110-1 มาวว(จากตอนที่ 4)
      29 มีนาคม 2563 / 09:59
      อันนี้จริงค่ะ เพราะน้องตัวเล็กกว่าน้องครก.อีก 555
      #110-1
  3. #33 Vrissa (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 21 มีนาคม 2563 / 22:07
    กลับมาก่อนลู้กกก พระเอกคือน้อนครกนะ 555555
    #33
    1
    • #33-1 มาวว(จากตอนที่ 4)
      22 มีนาคม 2563 / 00:55
      ดูเป็นพระเอกที่ถูกลืมยังไงไม่รู้นะคะ 555
      #33-1
  4. #13 มนุษย์ลุง (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 18 มีนาคม 2563 / 01:00

    โอ๊ย ขำท่อนเก่งมากพี่นัทค่ะ 55555555

    แล้วอะไรคือการพลาดแมตช์คุโรโกะคุงแล้วไปเดตคีจังเนี่ย

    อายากะจัง คุณแม่คนนี้ถือเตรียมถือไม้เรียวแล้วนะ!

    #13
    1
    • #13-1 มาวว(จากตอนที่ 4)
      18 มีนาคม 2563 / 08:35
      ไม้เรียวเลยนะคะ !555
      ความพลาดแมตช์น่าเสียดายมากค่ะ
      ปล. เห็นนอนดึก รักษาสุขภาพด้วยนะคะ
      #13-1
  5. #12 Sunmasun (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 17 มีนาคม 2563 / 23:03
    รอให้น้องเอาความชะละล่าใส่นายน้อยอยู่ค่ะ555 แค่นึกก็ขำแล้ว
    #12
    1
    • #12-1 มาวว(จากตอนที่ 4)
      17 มีนาคม 2563 / 23:14
      พออ่าน นึกตามแล้วขำเหมือนกันค่ะ 55555
      #12-1
  6. #11 midnight summer (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 17 มีนาคม 2563 / 22:24
    ตอนนี้อ่านแล้วเขินม้วนมากค่ะ! ยิ่งตอนอายากะบอกว่าสเปคคือคิเสะ กรี๊ดเลยค่ะ555555 กลับมาก่อนพระเอกคือคุโรโกะนะ!!!! ตอนหลังนี้แก็งสามช่า(?)เท่มากค่ะ! โดนเฉพาะคนที่หัวฟ้าๆที่พอเห็นน้องโดนแกล้งก็รีบเข้ามาเลยอะค่ะ //รองเท้าลอยมา(?)
    #11
    1
    • #11-1 มาวว(จากตอนที่ 4)
      17 มีนาคม 2563 / 22:36
      เหมือนน้องสารภาพรักเลยค่ะ ฉากนั้น ตอนเขียนไปคือแอบกรี๊ดเหมือนกัน 5555
      ไม่เอา ไม่แซวคนหัวฟ่าๆเรื่องน้อง 55555
      #11-1
  7. #10 91250 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 17 มีนาคม 2563 / 20:03
    เบาๆก็ได้นะคะ​ ถ้าอย่างนี้ไปเจออาคาชิซังเข้าไม่เลือดกำเดาไหลตายเลยหรอค่ะคิกๆ
    #10
    2
    • #10-1 มาวว(จากตอนที่ 4)
      17 มีนาคม 2563 / 22:19
      น้องก็พยายามเบาๆอยู่นะคะ ตอนนี้ 55
      #10-1
  8. #9 LucyTaylor (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 17 มีนาคม 2563 / 19:35
    น้องงง ตั้งสติ ไม่เอาไม่นอกใจคุโรโกะ----
    #9
    1
    • #9-1 มาวว(จากตอนที่ 4)
      17 มีนาคม 2563 / 22:18
      ไม่ได้นอกใจเลยนะคะ !555555!
      #9-1