Fanfic KNB || Best Part [ Kuroko × OC ] 《 END

ตอนที่ 38 : Q35

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 839
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 108 ครั้ง
    25 เม.ย. 63







Q35







    สองรุ่นพี่ที่ตีกันเล่นเข้าขากันดีมาก อายากะหัวเราะกับภาพที่เห็น รู้สึกขบขันกับการทะเลาะกันของเสาหลักที่ให้ตอนแรกรู้สึกเป็นห่วงอย่างที่โบราณบอก ยิ่งทะเลาะกันก็จะยิ่งรักกันมาก



    รุ่นพี่ฮิวงะกันลูกชู้ตพิลึกของมือชู้ตไคโจได้ พวกเราทำแต้มกันได้ เพราะสองคนที่ทะเลาะกันเล่นเข้าขากันได้สุดๆเนี่ยแหละ แต่ก็ต้องยอมรับว่าทางไคโจเองก็แข็งแกร่ง



    ควอเตอร์ที่สามจบลงแล้ว



    ก่อนจะมีเสียงฮือฮาดังออกมาจากฝั่งของผู้ชม อายากะมองขึ้นไป ทีมโรงเรียนราคุซันที่เข้าไปนั่ง นำโดยสองพี่น้องอาคาชิเรียกความสนใจได้ ก่อนจะหันกลับมาที่สนามมองการเล่นในควอเตอร์ที่สี่ของทีม



    ถ้าเรานำได้ประมาณสิบห้าแต้ม อาจรับมือกับคิเสะคุงที่จะกลับลงสนามได้ อายากะมองสีหน้าเคร่งเครียดของเท็ตสึยะที่ขยับปากของตนเองเรียกรุ่นพี่ริโกะ "โค้ชครับ"



    เขาจะต้องขอลงไปในสนามแน่ๆ ถึงแม้ตอนนี้ทางฝั่งเราจะได้เปรียบอยู่ก็ตาม 



    รุ่นพี่ริโกะก็คงคิดเหมือนกัน "แต่เรานำสิบห้าแต้มแล้วนะ ดูสถานการณ์ต่ออีกหน่อยเถอะ"



    เงาของเซย์รินไม่ได้ฟัง เขาถอดเสื้อยืดที่สวมทับยูนิฟอร์มทีมออก "ที่ผมทำแบบนี้เนี่ย ก็เพื่อเอาชนะคิเสะคุง" เขาส่งเสื้อของเขามาไว้ในมือเธอ "ตอนนี้ไคโจจนแต้ม พวกเขาไม่มีอะไรจะเสียแล้วครับ"



    เขาเดินตรงไป



    เป็นคนที่เอาแต่ใจตัวเองจริงๆน่ะแหละ แต่ว่าเพราะไอ้ความมุ่งมั่นของเขามันก็ทำให้เธอแพ้จริงๆ แพ้และเชื่อใจในความบ้าบิ่นแบบนั้น



    และก็เป็นจังหวะเดียวกับที่ไคโจส่งคิเสะคุงลงสนาม เป็นสี่นาทีสุดท้ายของเกม



    หรือก็คือโค้งสุดท้ายแล้วจริงๆที่จะรู้ผลแพ้ชนะในวันนี้



    พวกเราสามารถไล่ต้อนไคโจได้แล้ว แต่บรรยากาศของคิเสะคุงมันดูเป็นบรรยากาศที่ไม่สามารถประมาทได้ภายในพริบตา และ แค่เริ่มเกมมาได้ไม่นาน หนุ่มผมทองในสนามก็ใช้ตาของอาคาชิผสมการไดร์ฟของอาโอมิเนะ



    นอกจากจะเป็นแค่การเลียนแบบ ก็ยังผสมสไตล์การเล่นได้เข้ากัน ทางเราจะสวนกลับก็ถูกหยุดไว้ด้วยการเลียนแบบมุราซากิบาระ



    เอาสิ เมนหนูเก่งที่สุดเลยแหละ



    ชื่นชมจริงๆค่ะ บอกเลย



    และสิ่งที่น่ากลัวที่สุดก็คือลูกส่งแบบเท็ตสึยะถูกคิเสะคุงก็อปปี้ได้เนี่ยแหละ… คิเสะ เรียวตะ เป็นผู้เล่นที่เต็มไปด้วยความสามารถและพรสวรรค์จริงๆ



    เขายังพัฒนาตัวเองขึ้นไปได้อีก และ ความเป็นไปได้ที่เกิดขึ้นได้อีกก็คงจะเป็นเขาสามารถทนได้อีกสี่นาทีหรือก็คือจนจบเกม แน่นอนว่าถ้าหยุดคิเสะคุงไม่ได้ นัดนี้เราก็ไม่มีทางที่จะชนะได้เลย



    ตอนนี้คิเสะคุงหลุดจากเท็ตสึยะ รุ่นพี่อิสึกิ กับคางามิ โดยการใช้ลูกส่งแบบเท็ตสึยะ (ที่เป็นหลักการควงสว่านน่ะ) ส่งลูกออกไป ให้รุ่นพี่คาซามัตสึ และส่งกลับไป กลับมา จนคิเสะคุงสามารถทำแต้มได้



    นอกจากปัญหาในเรื่องของการหยุดไม่อยู่แล้ว ตอนนี้ทีมของเรากดดัน อีกอย่างเสียงเชียร์ในสนามที่ดังขึ้นเพราะเชียร์ทีมไคโจดังขึ้นมา อายากะสูดลมหายใจเข้าลึกๆมองการเลียนแบบแฟนท่อมชู้ตของหนุ่มผมแดง



    ไคโจไล่แต้มขึ้นมาหายใจรดต้นคอของเราแล้ว เสียงเชียร์ดังขึ้น บ่งบอกได้เลยว่าผู้ชมให้ใจกับทีมไหน ยอมรับจริงๆเลยว่าเป็นทีมที่ได้ซีนพระเอกไปเลยเต็มๆจริงๆ…



    "โค้ชคะ…"



    ไม่ทันสิ้นเสียงของเธอ กัปตันก็ชู้ตพลาด ใช่...ใช่แน่ๆเลย



    ความกดดันของเซย์ริน คำพูดสุดท้ายตอนขอเวลานอกครั้งล่าสุดที่กัปตันพูดเอาไว้ว่า "จากนี้พวกเราจะเล่นพลาดไม่ได้อีกแล้ว"



    ให้ตายสิ ทั้งเธอและโค้ชสาวต่างรู้ตัวช้ากันเกินไปจริงๆ



    "ขอเวลานอกค่ะ!"



    รุ่นพี่ริโกะลุกขึ้น และเดินตรงไปที่โต๊ะ ตอนนี้ในสนามคุณภาพในการเล่นของทีมเราตกลงไปมาก อายากะมองคางามิที่ทุ่มสุดตัวในการหยุดคิเสะคุงจนได้ฟาล์ว เสียงนกหวีดดัง พร้อมเสียงดุด่าของผู้ชม



    "คางามิ ทำบ้าอะไรลงไปเนี่ย!"



    "แบบนี้ยิ่งเหมือนตัวร้ายเข้าไปใหญ่!"



    "ไม่หรอก...ฉันว่าดีแล้ว"อายากะบอก เธอเข้าใจ เข้าใจในตัวของคางามิว่าทำไม เพราะพวกเรา พวกเราเซย์รินไม่มีอะไรจะเสียต่างหาก



    "จะเป็นตัวร้ายฉันก็ไม่สนหรอก ไอ้กฎที่ว่าธรรมมะต้องชนะอธรรมเสมอน่ะ มันมีอยู่แค่ในนิยายเท่านั้นแหละ แต่นี่มันคือละครชีวิตจริงของพวกเรา พวกเราเป็นคนตั้งกฎขึ้นมาเองนี่!"



    เอสเซย์รินบอกเอสไคโจด้วยท่าทางจริงจังพร้อมกับเสียงหอบ



    ขอพูดตรงๆเลยนะ



    นะ นิยายมาก 55555555



    และไม่ใช่เธอที่คิดคนเดียวหรอก แก๊งสามช่านี่ขำตามกันแล้ว ไหนจะในสนามอีก 



    กัปตันฮิวงะเข้าไปแตะบ่าของเอส "คางามิ" เรียกชื่อ และพูดด้วยสีหน้ากลั้นขำ "เมื่อกี้ยังกะนิยายน้ำเน่าเลย" กลั้นจนไหล่สั่นอ่ะ คุณ 



    "พูดอะไรน้ำเน่าแบบนั้นได้ด้วยเหรอเนี่ย?"เงาก็แซวต่ออีก "ความเท่ที่มีหายเกลี้ยงเลยนะครับ"



    "แล้วทีตอนนายพูดว่าผมคือเงามันไม่หนักกว่าฉันเหรอ!?"



    ละครน้ำเน่าพอกันน่ะแหละ สองคู่หูแสงเงาเอ้ย



    "คือละครชีวิตของพวกเรา คือละครชีวิตของพวกเรา"รุ่นพี่อิสึกิย้ำซ้ำเติมเข้าไปอีกคน



    "ที่จริงคางามิอยากจะเป็นนักเขียนบทละครหรอกเหรอเนี่ย?"รุ่นพี่คิโยชิเองก็เอากับเขาด้วย



    แต่ว่าบรรยากาศของเซย์รินดีขึ้นก็เพราะหมอนั้นจริงๆ ละครชีวิตของพวกเรา คือละครชีวิตของพวกเร--



    เสียงสัญญาณบอกเวลานอก พวกเขาออกมาพักที่ม้านั่ง กัปตันฮิวงะเปิดบทสนทนาที่คุยค้างกันในสนามออกมาถามเพื่อนของเธอ "จะทำได้จริงๆเหรอ แบบนั้นน่ะ?"



    "ไม่รู้หรอกครับว่าจะทำได้ไหม แต่คิดว่ามีความเป็นไปได้… ความแข็งแกร่งของ Perfect copy คือการใช้ท่าของรุ่นปาฏิหาริย์ทุกคน จะใช้ร่วมกัน แยกกันใช้ ขึ้นอยู่กับสถานการณ์ เท่ากับว่าคิเสะคุงจะเก่งเท่าพวกเขาครับ และในทีมของเราก็มีนักกีฬาคนนึงที่สามารถสู้กับพวกเขาได้"



    ถ้าให้พูดก็คือ คางามิ



    "หรือว่า...หมายถึงการเดาให้ได้ล่วงหน้าแบบนั้นเหรอว่าคิเสะคุงจะเลียนแบบใคร?"เธอถามออกไปท่ามกลางความเงียบ อดีตซิกซ์แมนพยักหน้ารับ



    "จริงๆก็คือล่อลวงให้คิเสะคุงใช้ท่าตามที่คิดน่ะครับ"เขาอธิบายแผน "แต่ก็ต้องใช้เวลา...สังเกต"



    ถึงแม้น้ำเสียงจะดูไม่มั่นใจ แต่ใบหน้าก็มุ่งมั่น



    และวินาทีนั้น เสียงหนึ่งในความทรงจำก็ดังขึ้นมา



    "ฉันไม่รู้หรอกนะว่าจะแนะนำอะไรในฐานะผู้จัดการได้ แต่ว่า ถ้าระหว่างที่เธอดูแล้วรู้สึกว่าตัวเองเข้าถึงเกมได้ ก็แนะนำพวกในทีมไปเถอะ"



    "เราไม่ใช่แค่ผู้จัดการ แต่เราเป็นส่วนนึงของทีม จำไว้ เสียงของเธอมีค่า"



    ให้ตายสิ คุณอาคาชิ B2 คนนั้นดูออกหมดเลยเหรอเนี่ย...ว่าเธอ ว่าเธอน่ะสับสนกับการทำหน้าที่ผู้จัดการทีม อาคาชิ B2 ให้คำตอบของเธอมาแล้ว...ไม่สิ ไม่ใช่คำตอบ



    แต่คือเชือกที่หย่อนลงมาเพื่อให้เธอค้นพบคำตอบของความสับสนต่างหาก



    และเมื่อมองสมุดในมือของตัวเอง..



    "คือว่า...ทุกคนคะ ฉันว่าอาจมีวิธีที่ทำให้เท็ตสึยะลดหย่อนเวลาในการสังเกตอยู่...ไม่มากก็น้อย"



    ก็เธอเอง...เธอเองก็จดนี่สิ่งเหล่านั้น



    การที่เธอตัดสินใจพูดบอกออกไป มันคือคำตอบที่เธอเลือกแล้ว และ เป็นคำตอบที่อายากะชนะความสับสนของตัวเองได้แล้วด้วย



    เท็ตสึยะรับสมุดจากในมือของอายากะไป เพื่อนสนิทใช้ดวงตาสีฟ้าไล่อ่านในทุกบรรทัดที่เธอเขียนเกี่ยวกับการเลียนแบบท่าทางในการแข่งของเอสแห่งไคโจ ทุกคนต่างจับจ้องสายตาไปที่เขา เพียงไม่นานหนุ่มผมสีฟ้าก็ปิดสมุดนั้นลง "ช่วยได้มากเลยครับ"



    อายากะยิ้มออกไปน้อยๆหลังจบคำพูด "แต่มันอาจไม่สมบูรณ์เท่าไรนะ…"



    ใช่ เพราะมันก็แค่สามนาทีแรกที่คิเสะคุงใช้เท่านั้น 



    "หรือว่าจะลองออกมานั่งมองก่อน?"รุ่นพี่โคงะเสนอออกมา และเป็นเพื่อนของเธอเองที่ปฏิเสธออกไป



    "ไม่ครับ ผมอยากสังเกตคิเสะคุงจากตำแหน่งที่ใกล้ที่สุด คิดว่าระหว่างนั้นผมคงทำอะไรไม่ได้ แต่ผมขออยู่ในสนามต่อไปได้ไหมครับ?"



    "เข้าใจแล้ว"โค้ชสาวบอก "น่าเสียดายนะที่คิเสะคุงไม่มีท่าทีจะหมดแรงตอนนี้"



    "จะยังไงก็ตามนะ ถ้าหยุดคิเสะไม่ได้ก็ลืมเรื่องชนะไปได้เลย มีทางเดียวคือต้องให้คุโรโกะจัดการ"รุ่นพี่ฮิวงะบอก ก่อนที่พวกหนุ่มๆนัดล้อมวงกัน "ไปลุยกัน ยังมีโอกาสชนะอยู่ ทุกคนห้ามยอมแพ้จนกว่าจะถึงวินาทีสุดท้าย เซย์ริน ไฟท์!!!!"



    พลังใจของเซย์รินน่ะ



    แข็งแกร่ง



    จะเป็นตัวร้ายก็...ไม่สนแล้ว!



    เพราะถึงพวกเราจะเป็นตัวร้าย แต่พวกเราก็คือตัวเองนะ!



    กลับเข้าสู่สนาม คิเสะคุงชู้ตลูกโทษลงทั้งสองลูก อายากะมองไปที่สนาม ภาวนาให้เพื่อนสนิทน่ะ สามารถสังเกตการณ์ให้ได้



    คางามิได้ลูกเลี้ยงผ่านคิเสะคุงด้วยความเร็ว กระนั้นเอสหนุ่มของไคโจก็ตามไปด้วยความเร็วของอาโอมิเนะ



    จากความเร็วระดับนั้น คางามิก็หยุดขาของตัวเอง กระโดดก็ถูกบล็อกด้วยท่าของมุราซากิบาระ



    ตอนนี้คิเสะคุงครองบอล และใช้ท่าชู้ตสามแต้มของมิโดริมะมาเป็นตัวล่อ ส่งลูก



     พวกเราที่กำลังเล่นอย่างสุดกำลัง



     อายากะและแก๊งสามช่าที่นั่งอยู่ด้วยกันน่ะ รีบหลบร่างของกัปตันที่วิ่งตรงเข้ามาโดดปัดลูกเข้าไปในสนาม เขาเสียการทรงตัวล้มกระแทกมากับม้านั่ง ถึงจะบอกว่าไม่เป็นอะไร แต่รุ่นพี่ฮิวงะน่ะ...ปากแตก



    และผลของความพยายามที่ทำให้เสียงเชียร์ก็มีชื่อของทั้งสองทีมดังขึ้นทั้งคู่ ไม่ใช่เพียงแค่เสียงเชียร์ไคโจอย่างเดียว



    สามสิบวินาทีสุดท้าย ไคโจพลิกมานำได้แล้ว อายากะสูดลมหายใจเข้าลึกๆ นี่เป็นจังหวะสุดท้ายของเกมแล้ว 



    พวกเราบุกทำแต้มกลับมานำแล้ว



    และตอนนี้ท่าทางของเท็ตสึยะก็ดูว่าจะได้คำตอบแล้วจริงๆ ในการดวลครั้งสุดท้ายในคราวนี้



    แต่ก็อย่างที่เท็ตสึยะได้พูดตอนขอเวลานอก



    มันเป็นไปตามแผนเลย…



    เป็นไปตามแผนที่ตอนแรกเขาได้พูดหลังจากอ่านสมุดของเธอ



    คิเสะคุงมีแนวทางการเล่นสองข้อ คือเมื่อถูกขัดขวางเกือบทุกครั้งจะเลียนแบบอาโอมิเนะแล้วฝ่าไปทำแต้ม อีกข้อก็คือจะไม่ก็อปปี้ท่าซ้ำกันในการบุกครั้งนึง



    ก็คือเท็ตสึยะจะเข้าไปขวางหลอกล่อให้คิเสะคุงเลียนแบบอาโอมิเนะ จึงทำให้เป็นการเลือกเล่นวงในที่ไม่สามารถใช้ท่าชู้ตของมิโดริมะได้



    จากนั้นการขวางของคางามิจะทำให้คิเสะคุงเลือกใช้การเล่นของอาคาชิ B1



    ดังนั้น



    เขาจะมาจบที่มุราซากิบาระ!



    เหมือนตอนนี้ที่เป็นไปตามแผน ที่รุ่นพี่อิสึกิตัดลูกของคิเสะคุงได้แล้ว!



    แต่ก็…



    เอสหนุ่มของไคโจน่ะ ไม่เหมือนเดิมอีกต่อไปแล้ว สถานการณ์แบบนี้อายากะนึกถึงครั้งนั้นที่คิเสะคุงแข่งกับอาโอมิเนะในอินเตอร์ไฮ 



    เขาตัดสินใจตามลูกที่ถูกปัดส่งไปให้รุ่นพี่คาซามัตสึที่รออยู่อย่างไม่ลังเล



    นี่ก็เหมือนที่เท็ตสึยะบอก



    ว่าคิเสะ เรียวตะ เปลี่ยนไปแล้ว



    ไคโจพลิกมานำอีกครั้ง



    ด้วยลูกชู้ตของกัปตันทีมไคโจ



    เสียงเชียร์ในสนามดังขึ้น อายากะสูดลมหายใจขึ้นมา มองเวลาที่เหลือสี่วินาที พวกเราที่ม้านั่งสูดลมหายใจเข้าลึกๆ



    โอ๊ย



    อายากะจะตาย



    คางามิวิ่งไปด้วยความเร็วรับลูกจากรุ่นพี่คิโยชิ หัวใจของเธอเต้นเร็วมองทุกคนในสนามที่วิ่งตามคางามิ ยิ่งคิเสะคุงที่มาหยุดสกัดคางามิที่บีบให้คางามิต้องเสี่ยง



    ลูกบาสที่จะหลุดจากมือ คางามิเปลี่ยนแผนใช้แป้นส่งลูกให้เท็ตสึยะชู้ตลูกบาสเข้าพร้อมเสียงสัญญาณหมดเวลา



    และเมื่อตัวเลขสกอร์เปลี่ยน พวกเราก็ส่งเสียงดีใจออกมา อายากะเข่าอ่อนรู้สึกยืนไม่ไหว เธอสูดลมหายใจเข้าปอดลึกๆอีกครั้ง ตาสีทับทิมน้ำตาคลอ รู้สึกดีใจและโล่งใจกับการตัดสินใจของตัวเอง



    เธอมองไปที่สาวช่างภาพที่ถือกล้อง เธอคนนั้นยิ้มบางๆ ดวงตาสีม่วงสวยมองแผ่นหลังของไคโจนั้นบ่งบอกได้เลยว่า แฟนสาวของคิเสะคุงก็ไม่ได้รู้สึกน้อยไปกว่าคนอื่นๆที่อยู่ในสนามเลยแม้แต่น้อย



    ทีมไคโจ เป็นทีมที่สุดยอด



    และคิเสะ เรียวตะ ก็เป็นสุดยอดนักกีฬาที่เปี่ยมไปด้วยพรสวรรค์



    เมนหนูเก่งที่สุดแล้วค่ะ!!!!











    เธอกำลังหัวเราะกับทุกๆคนในทีมที่คุยกันหลังจบการแข่งขัน อายากะมองเพื่อนสนิทที่พูดออกมาว่าตายตาหลับกับการได้ชู้ตลูกตัดสิน ก่อนจะตามด้วยความวุ่นวายของคางามิที่ไปตามหาแหวนโดยมีเท็ตสึยะตามไปด้วย อายากะยังคุยๆกับพวกรุ่นพี่



    และไม่นานสองคนนั้นก็กลับมาด้วยสีหน้าเคร่งเครียด



    เท็ตสึยะที่อยู่ดีๆก็พูดขึ้นมาว่าจะเล่าเรื่องในสมัยอดีตให้ฟัง ทำให้ตอนนี้ทั้งทีมของเราก็เดินไปที่ห้องของคางามิ ทุกคนดูมีสีหน้าเคร่งเครียดตามๆกันไป… แต่ก่อนจะขึ้นห้องของอีกฝ่าย อายากะก็รีบหาทางหลีกหนีบรรยากาศเคร่งเครียดก่อน



    "เอ่อ...มีใครอยากดื่มอะไรไหมคะ เดี๋ยวฉันจะช่วยซื้อขึ้นไปให้!"



    แน่นอนว่าก็มีการฝากซื้อตามประสา พวกคนอื่นๆและคางามิต่างพากันไปก่อนแล้ว เหลือแค่เธอ…



    "เยอะอยู่นะครับ เดี๋ยวผมช่วยถือนะ"



    "เหวอ!"



    อายากะส่งเสียงตกใจออกไปหลังจากไม่ได้ตกใจกับการผลุบๆโผล่ๆของเพื่อนสนิทตัวเองนานมากแล้ว "นายไม่ไปกับพวกเขารึไง?"



    "ผมอยากจะคุยกับคุณฮิโรโตะกันสองคนก่อนนี่ครับ"



    เขาบอกเธอออกมา เราทั้งคู่ยืนกันอยู่ที่เดิมยังไม่ได้ไปที่มินิมาร์ทซื้อของเลย



    เธอเงยมองเท็ตสึยะ ให้ดวงตาสีทับทิมของตนสบกับดวงตาสีฟ้าสวยของเขา เป็นดวงตาที่ถ้ามองเมื่อก่อนก็คงไม่รู้สึกอะไร แต่พอมองในตอนนี้ อายากะก็รู้เลยว่าเธอหวั่นไหวกับมันมากขนาดไหน "อื้อ นายมีอะไรจะคุย?"



    "สำหรับวันนี้ ขอบคุณมากเลยนะครับ"



    "บ้า มาขอบคุณอะไรเล่า"



    "ถ้าไม่ได้สมุดของคุณช่วย ผมอาจไม่ได้ชู้ตลูกสุดท้าย อาจไม่สามารถรู้การเคลื่อนไหวของคิเสะคุงก็ได้นะครับ คุณฮิโรโตะ"



    "มันเป็นหน้าที่ของผู้จัดการนี่นา"อายากะตอบออกไปและหัวเราะ "แต่ว่าทำได้ดีมากแล้วนะ เท็ตสึยะ เก่งมากๆเลย" เธอยิ้มออกไป



    เพื่อนสนิทก้าวขาเข้ามาใกล้ตัวเธอ ท่าทางเขาเหมือนทุกครั้งที่จะแกล้งเธอ และ อายากะเองก็ไม่ได้ขยับหนีทั้งๆที่รู้ว่าเขาจะเข้ามาแกล้ง "อายะจัง...ผมอยากได้รางวัลจังครับ"



    ใจของเธอเต้นแรงขึ้น



    เสียงของมันดังจนคนที่เข้ามาใกล้น่าจะรู้สึกเหมือนกัน



    เขาจับมือของเธอขึ้นมา ให้มือของเธอทาบวางลงไปที่อก..ตำแหน่งหัวใจ ทำให้อายากะรู้สึกถึงก้อนเนื้อของเขาที่กำลังเต้นแรงไม่ต่างจากเธอ "ผมรู้นะครับว่ามันน่าอายและมันดูไม่ให้เกียรติ แต่ว่า...ผมขอมัดจำ ผมขอกำลังใจก่อนได้ไหมครับ?"



    อายากะเม้มปากขึ้นน้อยๆก่อนจะพยักหน้า



    เธอรู้ว่าเขาจะขออะไร



   เพราะดวงตาสีฟ้ามันบอกเธอหมดแล้ว



   อายากะยอมให้มือของเขาจับคางของเธอขึ้น และประกบริมฝีปากลงมาทาบทับเบาๆ



    มันเป็นการจูบที่แผ่วเบา



    ไม่ได้รุกล้ำอะไรไปมากกว่าการทาบทับ



    แต่ว่า



    เพื่อนสนิทของเธอเองก่อนจะผละออกมา เขาก็ขยับปากของตนงับริมฝีปากล่างของเธอเบาๆหยอกล้อ เมื่อสองคนผละออกจากกัน อายากะยกมือจับหน้าที่ร้อนของตัวเองที่สวนทางกับอากาศหนาวของหน้าหนาว



    คนที่เป็นฝ่ายแกล้งยิ้มออกมา



    "รีบไปซื้อน้ำให้ทุกคนเถอะครับ"



    "อะ..อื้อ!"



    "เรื่องในอดีตของผม อายะจังพร้อมฟังเหมือนทุกๆคนแล้วใช่ไหมครับ?"



    "ทำไมจะไม่พร้อม?"



    "ก็ไม่มีอะไรหรอกครับ"เงาของเซย์รินบอก "ก็แค่อยากเล่าเรื่องอดีตของตัวเองให้คนสำคัญแบบอายะจังฟังเท่านั้นแหละ"



    เพราะคำพูดน่าหมั่นไส้ของเขา อายากะเลยให้เขาถือถุงที่ใส่กระป๋องน้ำหลากหลายยี่ห้อนั้นคนเดียวจนถึงห้องคางามิที่คนอื่นๆรอเขากับเธออยู่คนเดียวไปซะเลย



    พูดมากนัก ถือไปคนเดียวให้หนักเลย!!



    แก๊งสามช่าแอบส่งซิกกันเงียบๆ



    ถึงคนอื่นๆในทีมจะไม่สังเกตเห็นแต่ว่า…



    บนริมฝีปากของอดีตซิกซ์แมนน่ะ มีรอยลิปสีชมพูติดอยู่จางๆตอนตามผู้จัดการสาวรุ่นเดียวกันเข้ามาในห้อง ไหนจะพอพวกเขาจ้องมากไป เจ้าคนร้ายกาจก็รู้ตัวเช็ดปากของตัวเองอีก



    เรื่องในอดีตเป็นไงไม่รู้ แต่คนไม่มีแฟนแบบพวกเขาน่ะ



   หมั่นไส้มันมาทุกตอนแล้วนะเว้ย!!!





|||||


ไม่รู้จะพูดอะไรก่อนดีค่ะ เขิน 5555555

//กรี๊ดอัดโอ่งก่อน

โอ๊ยยย เขินค่ะ อุแง 5555555

มาค่ะ กลับมา เรียกสติก่อน โอเค ตอนนี้เดินทางมาถึง Q35

จบอนิเมะตอนที่ 12 ss3 ค่ะ


กว่าจะเขียนแมตช์นี้จบบอกเลยค่ะว่าใจเจ็บมาก สงสารคีจัง

รักคีจังมาก และถึงแม้อายากะจะได้คำตอบแล้วว่าตัวเองควรทำอะไร แต่ เธอเองก็มีหัวใจที่รักคิเสะคุงเต็มขั้นมากๆนะคะ!

ซึ่งเป็นความรักแบบ แฟนคลับ - ไอดอล จริงๆ


เหนือสิ่งอื่นใดขำมากกับประโยคของตาแสงแห่งเซย์รินมากค่ะ

ฮือ 5555555 มันแบบ มันอดไม่ได้จริงๆ 


ประทับใจสุดคือความตายตาหลับของซิกซ์แมนค่ะ พอคิดตามแล้วว่าเออ คนที่ไม่เคยมีโอกาสได้ชู้ตลูกสำคัญอะไรแบบนี้ พอได้ทำบ้างต้องรู้สึกดีใจมากๆแน่ๆ แต่ดีใจกับเรื่องชู้ตเข้าไม่เท่าไรหรอกค่ะ ดีใจกะเรื่องมัดจำด้วย---- แค่ก


พวกเธอยังไม่คบกันนะ! พวกเธอจะมัดจำอะไรกัน! ตีๆ!



เหนือสิ่งอื่นใด มาววพล่ามมากค่ะ วันนี้ ฮือ

รู้ตัวอีกทีก็วันเสาร์แล้วอวันอาทิตย์ขออนุญาตพักงานนะคะ

เจอกันอีกทีในวันจันทร์นะะะะ สำหรับวันนี้คงต้องขอลาไปก่อน


รักทุกๆท่านค่ะ❤ 

ขอบคุณสำหรับคอมเม้น กำลังใจ การติดตาม การสนับสนุนทุกอย่างที่ทุกคนมีให้มาววนะคะ! ❤❤❤❤❤






TB
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 108 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

603 ความคิดเห็น

  1. #388 hayajihaya (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 26 เมษายน 2563 / 12:56
    แก๊งสามช่านี่ช่างสังเกตุเนาะ มีอะไรแก๊งสามช่านี่คือแทนใจหมดเลย555+
    #388
    1
    • #388-1 มาวว(จากตอนที่ 38)
      26 เมษายน 2563 / 13:43
      แก๊งสามช่าจะนั่งจับผิดสองคนนี้ค่ะ จะไม่ยอม จะไม่แพ้ใคร 555
      #388-1
  2. #387 marara_yuuko25 (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 26 เมษายน 2563 / 11:39
    ชอบเจ้าแก็งสามซ่าจริงๆโดยเฉพาะประโยคสุดท้าย ฉากหวานก็...อื้ม~~เเค่จูบเบาๆเท่านั้นทำเอาฉันดิ้นเป็นปลาขาดน้ำ(?)ดีงามค่ะเรื่องนี้

    #ที่พึ่งมาพิมพ์คอมเม้นต์คือพึ่งอ่านจบถึงตอนนี้ค่ะ;-;)
    #387
    1
    • #387-1 มาวว(จากตอนที่ 38)
      26 เมษายน 2563 / 11:44
      เป็นแก๊งที่แทนใจทุกๆคนเลยค่ะ 555 จูบเบาๆที่ทำให้ตายค่ะ แง

      พึ่งมาพิมพ์ พึ่งอ่านจบ ก็ไม่เป็นไรค่ะ ขอบคุณสำหรับความสนใจในฟิคเล็กๆเรื่องนี้มากๆเลยนะคะ! ดีใจที่ได้เจอกันค่า
      #387-1
  3. #386 Violet.M (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 26 เมษายน 2563 / 07:36
    เน่~ มีการมัดจำไว้ก่อนด้วย แล้วคือคนอื่นมิได้สังเกต แต่อีแก๊งสามช่านี่ตัวดีเลยฮะ แถมยังพูดเเทนความรู้สึกคนอ่านได้อย่างดีในประโยคสุดท้าย ส่วนเจ้าไทกะ บทพูดน้ำเน่ามากกกกก 555+

    #ใกล้จบแล้วว
    #386
    3
    • #386-1 มาวว(จากตอนที่ 38)
      26 เมษายน 2563 / 11:01
      มัดจำกันไปเบาๆค่ะ 555 แก๊งสามช่านี่คือแก๊งแทนใจค่ะ
      ส่วนรายนั้น บทพูดคือแบบ คือ โอ๊ย 5555 มาววขำน้ำตาไหลเลยค่ะ
      ใกล้จบแล้วจริงๆค่ะ และก็จะเหลือเจ็ดเรื่องให้ตามต่อ แอบวางแผนว่าอาจอัพแบบตามสีผม แดงอาทิตย์ เหลืองจันทร์ ชมพูอัง --- เอ่อ อันนี้แค่วางแผนนะคะ ยังไม่ได้คิดจะทำจริง 55555
      #386-1
    • #386-3 มาวว(จากตอนที่ 38)
      27 เมษายน 2563 / 21:01
      ถ้าทำจริงคือ นายน้อย คีจัง โมโมอิ มิโด พี่ไฟ มิเนะ พี่มุค ซึ่งมาวว ตายแน่ค่ะ 7 วัน 7 สีแบบนี้ 55555
      #386-3
  4. #385 blackpink4444444 (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 26 เมษายน 2563 / 01:50

    ฉากจูบ ทำให้รีดคนนี้
    ี้หัวใจวายเฉียบพลันเลยค่ะไรท์ //อะเฮือกก!!
    ความรักกะแทกตา
    #385
    2
    • #385-1 มาวว(จากตอนที่ 38)
      26 เมษายน 2563 / 10:58
      ยะ อย่าพึ่งเป็นอะไรไปนะคะ เราต้องรอรับการ์ดงานแต่งก่อนนะ!
      #385-1
  5. #384 ภจญภัยกับท่านจี้♡ (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 25 เมษายน 2563 / 23:19
    นี่ขนาดยังไม่เป็นแฟนกันเลยนะคะพวกเด็กกกก! ถ้าตอนเป็นแฟนกันแล้วยัยหนูของพี่ไม่ช้ำหมดเลยหร๊อ แก๊งสามช่าก็ยังแน่เหมือนเดิมค่ะ ชอบตอนจับผิดได้จริงจริ๊ง5555555555 สมชื่อแก๊งมากไอ่เจ้าพวกนี้!
    #384
    1
    • #384-1 มาวว(จากตอนที่ 38)
      26 เมษายน 2563 / 10:57
      คือยัยมาววเขินกะคำว่าไม่ช้ำหมดเลยหร๊อจังค่า คือ เลิ่กลั่กเลย 5555
      เป็นแก๊งที่แน่พอๆกะคนที่หยอดมาตลอดค่ะ ตาไวกันมาก
      #384-1
  6. วันที่ 25 เมษายน 2563 / 23:18
    แหมะ.... มันต้องหาแฟนให้แก๊งค์สามช่าแร้วววว
    #383
    1
    • #383-1 มาวว(จากตอนที่ 38)
      26 เมษายน 2563 / 10:55
      แก๊งนี้จะได้มีแฟนกับเขาไหม อันนี้ก็ เอ่อ เป็นกำลังใจให้เขากันนะคะ!
      #383-1
  7. #382 91250 (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 25 เมษายน 2563 / 23:16
    อุหว่าา~อ่านไปเขินไปเลยนะคะ แต่ว่าอยู่ดีๆอากาศมันหนาวไปหรืออะไรไม่ทราบ.. ก็เลยขนลุกพรึบขึ้นมาทันทีเลยนะคะ
    #382
    1
    • #382-1 มาวว(จากตอนที่ 38)
      26 เมษายน 2563 / 10:54
      เดี๋ยวนะคะ โอเคไหม 555
      รักษาสุขภาพนะะ
      #382-1
  8. #381 LucyTaylor (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 25 เมษายน 2563 / 23:10
    ฮื่อออออ จูบกันแล้ว เขิน อุแงงง สถานการณ์ตอนแข่งคืออธิบายไปลุ้นไปมากค่ะ แต่ก็หลุดขำตลอดที่มีคำว่าอาคาชิB1 ฮือออ บ่าวขอโทษค่ะนายน้อยย แต่มันขำจริงๆ!
    #381
    1
    • #381-1 มาวว(จากตอนที่ 38)
      26 เมษายน 2563 / 10:54
      เริ่องมันซีเรียส แต่พอเจอชื่อที่น้องอายะเรียกคือคิลมู้ดมาก 5555
      ฉากจูบนี่จูบเบาๆแต่เขินมากค่ะ แง 55555
      #381-1
  9. #380 Kurokiko L. (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 25 เมษายน 2563 / 21:53
    รีดคนนี้ก็หมั่นไส้มากเลยค่ะ!! อีกนิดจะสมัครเข้าเป็นแก๊งสามช่าด้วยแล้ว! อย่าให้ได้เข้านะ รีดจะแซวไม่ยั้งเลย หยอดเก่งนักกก แล้วคือขอมัดจำกันแบบเป็นเราคือเหลวแล้วนะคะ ไม่เหลือแล้ว >///<
    #380
    1
    • #380-1 มาวว(จากตอนที่ 38)
      26 เมษายน 2563 / 10:53
      ถ้าสมัครเข้าแก๊ง แก๊งนี้ต้องเปลี่ยนจากสามเป็นสี่--//ผิด
      คนอ่านเหลว ยัยมาววตอนพิมพ์คือเหลวเหมือนกันค่ะ ไม่กล้าอัพ เขิน 55555
      #380-1