Fanfic KNB || Best Part [ Kuroko × OC ] 《 END

ตอนที่ 37 : Q34

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 798
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 105 ครั้ง
    24 เม.ย. 63






Q34






    ตอนนี้การแข่งขันได้เริ่มขึ้นแล้ว อายากะเองก็พึ่งสังเกตสาวผมสีเงินที่ถือกล้องยืนรวมกับสื่อมวลชน เธอห้อยป้ายสต๊าฟไว้ด้วย จะว่าไป...แฟนคิเสะคุงเขาก็เป็นลูกสาวของช่างภาพชื่อดังนี่นา...ก็ไม่น่าแปลกใจเท่าไร



    ขอแค่อย่างเดียวนะ ขอแค่อย่างเดียวคือ ถ้าคุณซาโต้จะถ่ายรูปติดฉัน ฉันขอสวยๆนะคะ ไม่เอาภาพหลุด อายเขา 



    จะว่าไป…



    มันจะดีรึเปล่า?



    เมื่อวานคิเสะคุงถูกเหยียบเท้านี่นา...เขาจะแข่งไหวรึเปล่านะ? จะ...จะโอเคจริงๆรึเปล่า?



    สาวผมดำมัดรวบส่ายหัวของตัวเอง ไม่ได้นะ เธอจะไม่มีสมาธิแบบนี้ไม่ได้ ถึงจะเป็นคนที่ชอบนับถือเป็นไอดอลในดวงใจ แต่...แต่ถ้าเกิดสงสารเขาแบบนี้ คงไม่ใช่เรื่องที่ดีแน่ๆ



    มือของตัวเองตบๆแก้มพยายามเรียกสติกลับมาให้ได้ ไม่ได้...จะ จะสงสาร จะสงสารไม่ได้เด็ดขาดเลยนะ



    คนอื่น...ผู้จัดการคนอื่นยังสามารถแยกแยะการแข่งขันกับความจริงยังได้เลย



    เช่น โมโมอิที่เขาทุ่มเททุกอย่างเพื่อหยุดเท็ตสึยะ หรือ จะความเอาจริงเอาจังของอาคาชิ B2 ที่พูดบอกคางามิว่าจะไปรอที่รอบชิง ดังนั้น...ดังนั้นเธอต้องทำได้สิ ทำแบบพวกเขาให้ได้



    เพราะฉะนั้น…



    เธอปิดเปลือกตาของตัวเองและลืมตาขึ้นมาอีกครั้งมองที่สนาม การแข่งขันเริ่มที่เซย์รินได้เริ่มเล่นก่อน วันนี้ในการเริ่มเกม พวกเราจะต้องทำแต้มนำไปก่อน เท็ตสึยะบุกเข้าไป และใช้แฟนท่อมชู้ต หรือลูกชู้ตล่องหนทำแต้มขึ้นนำก่อน



    และยังไม่ทันจะดีใจได้ขาดคำ



    ลูกชู้ตสามแต้มจากอีกฟากของสนาม ฝีมือของเจ้าของ Perfect copy ที่ผิดคาดจากที่คิดเอาไว้ อายากะไม่คิดเลยว่าหนุ่มนายแบบผมทองนั้นจะเลือกใช้มันตั้งแต่ต้นเกม



    ตะ แต่เขาเท่มากค่ะ เท่มากๆเลย!



    การบุกของเรานั้นดูจะไร้ผลไปเสียหมดเมื่อต้องต่อกรกับท่าไม้ตายของคิเสะคุง



    เมื่อบล็อก...คิเสะคุงก็อปปี้สไตล์ของมุราซากิบาระจากโยเซ็น



    เขากำลังจะชู้ตด้วยการเลียนแบบมิโดริมะของชูโตคุ แต่ถูกรุ่นพี่คิโยชิกระโดดขึ้นขวาง เอสของไคโจเปลี่ยนไปใช้สไตล์การเล่นที่เป็นซิกเนเจอร์ของอาโอมิเนะ



    คิเสะคุงผสานทุกอย่างรวมกัน



    คางามิเข้าไปกันคิเสะคุงที่พุ่งเข้ามาแต่มันไม่ได้ผลอะไร…



    หนุ่มผมทองก็อปปี้ดวงตาแบบอาคาชิ B1…



    ละ หล่อมากค่ะ



    ถึงมันจะไม่เหมือนหนึ่งร้อยเปอร์เซ็นต์แต่ว่ามันก็อันตรายไม่ต่างจากของจริงเลยสักนิด



    "เสร็จจนได้!"โค้ชสาวพูดออกมาหลังทุบหน้าขาของตัวเอง อายากะที่จดไปด้วยมองการแข่งขันไปด้วย...ต้องละสายตาออกมามองรุ่นพี่สาว "สิ่งที่จะต่อกรกับคิเสะคุงในตอนนี้ได้ ก็มีแค่โซนของคางามิเท่านั้น แต่ว่าเท่าที่ดู คางามิคุงไม่มีโอกาสเข้าโซนได้ตั้งแต่ต้นเกมเลย คิเสะเลือกบุกได้ถูกเวลาจริงๆ"



    เมนหนูเป็นคนเก่ง คนเท่ คนฉลาดมากค่ะ แง



    "งั้นคิเสะก็จะไร้เทียมทานแบบนี้จนกว่าจะไม่ไหวงั้นเหรอ?"รุ่นพี่าจิดะถามโค้ชสาว



    "ไม่หรอก คิเสะคุงต้องใช้แบบออมแรงไว้ก่อน"



    แต่ว่า...นะ ถ้าปล่อยเอาไว้ คนที่มีแต่เสียหายก็มีแต่ฝ่ายของเราทั้งนั้น อายากะมองไปที่สนาม พวกเราจะบุกโดยให้เท็ตสึยะทำแต้ม



    สิ่งที่เกิดขึ้นก็คือคิเสะคุงหยุดมันได้



    โอ๊ย



    มันเป็นความรู้สึกนึงที่สับสน เราอยากให้ทีมทำแต้มได้ แต่เราก็หวังว่าคิเสะคุงจะหยุดมันได้เช่นกันน่ะแหละ อายากะปวดหัว



    "ฮิโรโตะเป็นอะไรไหม?"



    "เปล่า...ไม่เป็นอะไรหรอก"เธอตอบไป พยายามนวดขมับของตัวเอง



    ตอนนี้...เธอกำลังสับสน



    อายากะสับสนกับมันมากจริงๆ



    ทั้งสองคน…



    ต่อให้เธอจะรู้ว่าเธอชอบคิเสะคุงแบบไหน ชอบเท็ตสึยะแบบไหน…



    แต่เธอไม่อยากจะรู้ผลแพ้ชนะของสองคนนี้เลย ไม่อยากให้สองคนนี้ได้มาเจอกันในการแข่งขันแบบนี้เลยสักนิด



    มัน...อื้ม….



    ให้ตายเถอะ



    อย่าเป็นแบบนี้ได้ไหมวะ ยัยอายากะเอ้ย ถ้าเป็นแบบนี้ ถ้าเป็นแบบนี้ เธอก็สู้ผู้จัดการอย่างสองคนนั้นไม่ได้สักนิดเลยน่ะสิ สู้ไม่ได้แม้กระทั่งสาวช่างกล้องที่ยิ้มไล่ถ่ายรูปในสนามที่เธอก็ยึดมั่นในการเชียร์ทีมตัวเอง



    เธอจะต้องแยกแยะให้ได้สิ



    แยกแยะความรู้สึกของตัวเองให้ได้สิ ยัยอายากะ



    ตอนนี้เซย์รินกำลังตกที่นั่งลำบากอย่างชัดเจน ไม่มีใครสามารถหยุดคิเสะคุงในสนามได้เลยสักนิด ตอนนี้แต้มห่างออกไปถึงสิบสามแต้ม



    เป็นสามนาทีที่ไม่มีใครสามารถหยุดเขาได้เลย



    แต่ไม่รู้ว่ารู้สึกไปเองไหม…



    คิเสะคุงน่ะ...มีรูปแบบการทำแต้มโดยเลียนแบบคนอื่นๆ โดยการบุกในแต่ละครั้งจะไม่ใช้ท่าที่ใช้ไปแล้วในการบุกครั้งนั้น



    หรือไม่...อายากะก็อาจคิดไปเอง



    ตอนนี้เอสของไคโจออกจากท่าของตัวเองแล้ว แสดงว่าอีกสองนาทีที่เหลือ คงจะเก็บไว้ใช้ในท้ายเกมแน่ๆ



    แต่ตอนนี้คนที่กดดันก็คือฝั่งของเรา ฝั่งของเซย์รินที่เป็นฝ่ายไล่ตามแต้ม



    ไม่ว่าจะลูกชู้ตสามแต้มที่ชู้ตไม่เข้า



    คางามิที่ชู้ตพลาด



    ไคโจทำให้เราพลาดไปหมดแล้ว ตอนนี้จังหวะเกมดูเร็วไปหมด จนดูเหมือนจะไม่รอด



    และก็ขึ้นอยู่กับว่าโค้ชสาวของเราจะตัดสินใจยังไง "ขอเปลี่ยนตัว...ฟุริฮาตะคุงเตรียมตัวลงสนามได้"



    และชื่อที่ออกก็คือหัวหน้าแก๊งสามช่าที่ทำกับเธอไว้แสบมากที่ผลักเธอเซถลาไปซบอกเท็ตสึยะ คิดแล้วยังโกรธไม่หายเลยนะ จะบอกให้!



    รุ่นพี่อิสึกิถูกเปลี่ยนตัวกับฟุริฮาตะ เธอมองเพื่อนร่วมปีที่ดูสั่นไปหมดทั้งตัว ทั้งเกร็ง ทั้งสั่นจนน่ารู้สึกสงสาร 



    สองหนุ่มของแก๊งสามช่าที่เลหืออยู่หันมามองอายากะ "เธอคิดว่าไง?"



    "เหมือนจะไม่รอด…"



    ไม่รู้เลยว่าโค้ชคิดอะไรอยู่…



    ตอนนี้สภาพคนตรงม้านั่งคือเป็นห่วงและสงสารฟุริฮาตะเอามากๆเลยแหละ



    เกร็งจนสงสารเลย



    แต่ว่าพอเห็นเท็ตสึยะคุยกับหนุ่มผมน้ำตาล ก็คงจะไม่เป็นอะไรหรอกมั้ง…?



    "โค้ชครับ จะไหวเหรอครับ?"



    "หมอนั้นมันขี้กลัวจะตาย"



    "แบบนั้นสิยิ่งดี"พ้อยท์การ์ดผู้มีอีเกิ้ลอายส์บอกออกมา "ขี้กลัวน่ะ ไม่ใช่ข้อเสียหรอก มันมีสิ่งที่คนแบบนี้เท่านั้นทำได้อยู่เท่านั้น"



    "ใช่แล้วล่ะ พวกนายรอดูแล้วกัน"



    และอายากะก็เข้าใจอะไรขึ้นมากลังฟังคำพูดของพ้อยท์การ์ดและโค้ชริโกะจบ เธอพอจะเดาสถานการณ์ออกแล้วว่าหมายความว่ายังไง



    เพราะคนที่ขี้กลัว ขี้ขลาดจะรอบคอบมากๆ จนทำให้จังหวะของเกมมันช้าลง



    และผลลัพธ์ก็ออกมาได้พอใจมากอยู่นะ



    ทำดีมาก ฟุริฮาตะ!



    ในควอเตอร์ที่สองรุ่นพี่อิสึกิจะกลับลงสนาม อายากะยิ้มบางๆมองฟุริฮาตะที่ดูดีใจในผลงานของตัวเอง ในระหว่างที่ส่งกล่องมะนาวฝานให้รุ่นพี่คิโยชิที่ขอ ก็ฟังแผนไปว่าทีมของเราจะให้รุ่นพี่คิโยชิเป็นแกนนำในการบุก



    ควอเตอร์ที่สอง เซย์รินได้แต้มก่อน และตอนนี้กัปตันของไคโจปะทะกับรุ่นพี่อิสึกิ เธอมองรุ่นพี่หนุ่มที่อ่านเกมออกแล้ว แต่ตามไม่ทัน…



    คิดว่าคงไม่เป็นไรหรอก เพราะกัปตันของเราก็เข้าไปคุยกับรุ่นพี่และคำพูดของเขาก็ทำให้สีหน้าของรุ่นพี่เปลี่ยนไป



    ทั้งสองพ้อยต์การ์ดมาประชันกันอีกครั้ง ผลของการสู้ครั้งนี้ก็เปลี่ยนไปจากครั้งแรก เราได้แต้มตามขึ้นมาอีกครั้ง



    ตอนนี้รุ่นพี่อิสึกิกดดันรุ่นพี่คาซามัตสึ เหมือนนกอินทรีย์ที่กางเล็บไว้แล้ว จนทำให้กัปตันไคโจส่งลูกต่อไปให้เอสอย่างคิเสะคุง



    เป็นการปะทะกันระหว่างเอสสองทีม อายากะสังเกตว่าจังหวะบุกของคิเสะคุง...เขาดูชะงักไปจังหวะนึง…



    และเธอเข้าใจดีเลย ว่า เพราะอะไร



    ตอนนี้เอสของสองทีมต่างไม่มีใครยอมใครกันทั้งนั้นเลยสักนิด ท้ายสุดของการดวลในครั้งนี้ก็คือ คางามิเป็นฝ่ายชนะ



    คิเสะคุงฟอร์มตก



    ดูต่ำกว่ามาตรฐานของตัวเองอย่างเห็นได้ชัด อายากะเม้มปาก เธอรู้หลับตาลงครู่นึง รู้สึก...รู้สึกสงสารชะมัดเลย



    หลังคนฟอร์มตกเพราะอาการบาดเจ็บถูกถอดออกจากสนาม ดวงตาสีทับทิมลืมขึ้น ในแววตามีความรู้สึกสงสาร หวั่นไหวไปหมดกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น



    ก็คิเสะคุง...ฝืนเล่น



    มันเป็นโอกาสโต้กลับของเราก็จริง



    แต่มันก็…



    มันก็สงสาร



    เราจะสู้ทั้งๆที่ตอนนี้ไคโจไม่มีคิเสะคุงจริงๆเหรอ…?



    มันน่าสงสารเกินไปรึเปล่า…



    เธอรู้สึกลังเล



    ลังเลจนไม่กล้าพูด...เมื่อรับรู้ได้ว่า กัปตันของไคโจนั้นรู้เรื่องแฟนท่อมชู้ตของเงาเซย์รินแล้ว เธอควรจะบอกโค้ชสาวให้เร็วกว่านี้



    แต่อายากะก็เลือกที่จะไม่บอก สิ่วที่เกิดขึ้นก็คงเป็นลูกชู้ตนั้นถูกทำลายไปพร้อมจังหวะเหมาะเจาะที่มีการเปลี่ยนตัว…



    เพราะอะไร เพราะความสงสารที่เธอมีกับทีมไคโจน่ะสิ



    ตอนนี้เท็ตสึยะออกมาจากสนามแล้ว โดยเป็นรุ่นพี่มิโตเบะที่ลงไปในสนามแทน



    หัวใจของเธอตกวูบไป รู้สึกว่าตัวเองเป็นฝ่ายที่ทำให้ทุกอย่างแย่ลงอย่างไรไม่รู้ตอนเห็นเพื่อนสนิทผมสีฟ้าเดินออกจากสนามมา และ ความกังวลของพวกรุ่นพี่เมื่อเห็นเงาของทีม…



    "ขอโทษด้วยครับ"ผู้เล่นเงามายาเอ่ย "ลูกชู้ตของผมถูกบล็อกก่อนถูกเปลี่ยนออกซะได้ กระแสของเกมเลยถูกหยุดไปด้วย"



    "เอ๋ นี่นายไม่ช็อคหน่อยเหรอ?"



    "แน่นอนว่าช็อคครับ"



    เป็นช็อคที่หน้านิ่งมาก "แต่ไม่เป็นไรครับ เพราะเซย์รินยังไม่แพ้ซะหน่อย อีกอย่างเอสของเราก็พึ่งพาได้ด้วย"เขามองกลับไปที่สนาม



    ตอนนี้ในสนามที่คางามิฝ่าเข้าไปทำแต้มได้ มันเรียกขวัญกำลังใจให้ทีมมากเลย



    ตาของเธอสั่นไหวเมื่อเห็นสถานการณ์เปลี่ยนไป พวกเราต่างเลิกยืนพูดคุยกันเปลี่ยนมาเป็นนั่ง อดีตซิกซ์แมนเองก็นั่งลงข้างกัน และเสียงนุ่มของเขาก็ถามเบาๆที่พูดให้ได้ยินกันเพียงสองคน



    "คุณฮิโรโตะมีอะไรอยากจะพูดรึเปล่าครับ…?"



    "ฉันกำลังคิดว่าฉันเป็นผู้จัดการที่ไม่ได้เรื่องเลย"เธอตอบไปตามตรงด้วยระดับเสียงเดียวกัน "ตลกนะที่ลึกๆฉันเองก็เชียร์ทีมตรงข้าม แล้วก็เป็นห่วงทีมตรงข้ามอยู่เหมือนกัน"



    ตาสีฟ้าจับจ้องมองคนสารภาพความจริง อายากะเม้มปากพยายามพูดติดตลก "มันแย่มากใช่ไหม?"



    "สำหรับผม...ไม่หรอกครับ"อดีตซิกซ์แมนปลอบ "จริงอยู่ที่ในฐานะผู้จัดการคุณฮิโรโตะเก่งไม่เท่าคุณโมโมอิ คุณอาคาชิ แต่ทุกครั้งผมเห็นนะครับว่าคุณตั้งใจกับหน้าที่ตรงนี้มากจริงๆ ผมไม่คิดว่าคนที่ตื่นเช้าลุกขึ้นมาทำมะนาวฝานในทุกเช้าก่อนการแข่ง คนที่รับแบ่งหน้าที่ไปช่วยซื้อข้าวของเพื่อทีม เป็นคนไร้ค่าหรอกนะครับ"



    "เท็ตสึยะ…"



    "ทุกคนมีช่วงเวลาหลงทางครับ...อายะจังก็เหมือนกัน ตอนนี้คุณก็แค่หลงทางเพราะว่าคุณเป็นห่วง คุณเห็นใจอีกทีม" เพื่อนสนิทค่อยๆพูดอย่างช้าๆไม่รีบร้อนอะไร "สำหรับผมมันไม่ใช่เรื่องที่แย่เลย เพราะผมเองก็คงพูดไม่เต็มปากว่า ผมไม่สงสารคิเสะคุง"



    มือที่มักส่งลูกล่องหนให้กับคนอื่นๆยกขึ้นมาวางบนกลุ่มผมสีดำสนิท และยิ้มออกมาบางๆอย่างอบอุ่นขณะที่ก้มมองหน้าของเธอที่ก้มหนี  "ดูสิครับ ขนาดนี้ คุณยังจดอะไรได้ตั้งเยอะแยะเลย"



    เท็ตสึยะซบลงมาเหมือนทุกครั้ง



    "อายะจังเก่งที่สุดแล้วครับ"



    และคำพูดนั้นของเขาก็ทำให้ความอบอุ่นอะไรสักอย่างแล่นผ่านเข้ามาในอก อายากะรู้สึกว่าก้อนเนื้อข้างในมันเต้นแรงและเร็วขึ้นจนกลัวว่าเท็ตสึยะจะได้ยินเสียงของมัน



    "ขะ ขอบคุณ"



    "แต่ว่า…"อดีตซิกซ์แมนเว้นเสียง "หัวใจอายะจังเต้นแรงขนาดนี้...ถึงบอกว่าไม่ชอบผม ผมก็ไม่เชื่อแล้วนะ"



    เออ ยอมรับแล้วว่าชอบ



    ชอบนาย



    ….



    หันไปดูในสนามต่อดีกว่า กำลังสนุกเลย ทีมเรากำลังได้เปรียบ รู้ว่าไม่เนียน แต่จะเปลี่ยนเรื่อง เคนะ ไม่เคก็ต้องเคแล้ว จุดๆนี้



    แต้มสุดท้ายของควอเตอร์ที่สองนั้นคือแต้มที่ได้จากลูกส่งของคางามิที่ส่งให้ลงรุ่นพี่คิโยชิ



    ตอนนี้ทั้งสองทีมจึงจบควอเตอร์ที่สองที่ 44-44



    มันเหมือนกลับว่าเริ่มต้นกันใหม่



    ทั้งเราและไคโจต่างกลับเข้าไปในห้องพักของทีมตัวเอง เมื่อถึงห้องพัก ทั้งอายากะและแก๊งสามช่าต่างก็ช่วยกันทำหน้าที่อำนวยความสะดวกต่างๆให้คนอื่นๆ



    "ทุกคนฟังนะ!"โค้ชสาวทำให้เธอหันไปมอง "สิ่งที่ฉันอยากจะบอก ไม่มี!"



    ดะ เดี๋ยวนะ



    "ทุกอย่างกำลังไปได้สวยแล้ว เล่นแบบเดิม ถึงคิเสะคุงจะยังมีอาการเจ็บเท้า แต่ท้ายเกมเขาต้องลงมาแน่ จนกว่าจะถึงตอนนั้น เราต้องทำแต้มให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้ บุกเข้าไปเลย บุกเท่านั้นที่จะทำให้เราชนะ!"



    หลังจากนั้นก็ได้ยินเสียงเฮ อายากะมองแสงและเงาที่คุยกัน ขณะที่ตัวเองก็ยื่นกล่องมะนาวฝานให้คนอื่นๆกิน



    ก่อนจะกลับเข้าสู่การแข่งในควอเตอร์ที่สาม



    มองไปที่ม้านั่งของไคโจ คิเสะคุงก็ยังไม่ถูกอนุญาตให้เข้าสนาม



    เรายังสามารถควบคุมสถานการณ์ในสนามได้อยู่ แต่ไคโจก็ยังฮึดสู้...เล่นแบบต่อลมหายใจ แน่นอนสิ ไคโจตอนนี้คงไม่ต้องการที่จะถูกเซย์รินทำแต้มขึ้นนำ



    พวกเขาลุกขึ้นสู้กันไม่ถอย



    เป็นการสู้สุดใจของไคโจ



    แต่สิ่งที่เกิดขึ้นในสนามตอนนี้คือ…



    กัปตันฮิวงะกับรุ่นพี่คิโยชิตีกัน



    "จะไปยอมให้อีกฝ่ายข่มทำไม คุณหัวใจเหล็ก!"



    "โทษทีๆ แล้วก็เลิกเรียกแบบนี้สักทีเถอะน่า"



    "แถมพักนี้ก็ดูไม่ฮึกเหิมเหมือนแต่ก่อนเลย คุณราชันย์ไร้มงกุฎ!"



    ตะ ตะไมบรรยากาศมันดูเหมือนกับว่า…



    "ไม่ต้องพูดขนาดนั้นก็ได้…"



    "ความฮึดสู้กับมุราซากิบาระมันหายไปไหนมิทราบ คุณหัวใจเหล็ก"



    "ก็บอกว่าฉันไม่ชอบ"



    "เล่นให้มันดีๆหน่อย หัวใจเหล็ก!"



    "ก็บอกว่าอย่าเรียกอย่างงั้นไง!"



    ….เหมือนแม่กับพ่อตีกันเลย



    "หัวใจเหล็ก หัวใจเหล็ก หัวใจเหล็ก!"



    "ฉันทนมาตั้งแต่เมื่อกี้แล้วนะ! ถึงจะเป็นฮิวงะฉันก็ไม่ยอมให้หรอกนะ! คนที่เรียกชื่อนั้นได้จะต้องมีหัวใจเหล็กเท่านั้น!"



    "พูดอะไรไม่เห็นจะเข้าใจเลย! เจ้าเบื้อกเอ้ย!"



    "ฮิวงะน่ะแหละ เอาแต่ชู้ตลูกสามแต้มอยู่ได้!"



    "เงียบไปเลย!"



    พ่อกับแม่ตีกันแบบนี้ บ้านเซย์รินของเราจะอยู่กันยังไงคะ!? จะรอดไหม!?



    "เขาจะรอดกันไหม?"



    เธอถามเพื่อนสนิทตัวเองออกไป คนตรงหน้ายิ้มหัวเราะ กอดคอเธอหลวมๆ "เขาบอกว่าทะเลาะกันยิ่งรักกันครับ เหมือนเราไง?"



    เสียงโห่แซวตรงแก๊งสามช่าดังมา อายากะอยากจะฟาดเรียงตัวทีละคน ไอ้พวกนี้นี่ พอ พอสักที มาแซวอะไรเธอกันนักหนา แล้วไม่ต้องมาเนียนใช้คำว่า 'เรา' กับเธอด้วย



    มองไปที่สนามดีกว่า



    และอายากะก็เข้าใจความหมายของคำว่ายิ่งทะเลาะกันยิ่งเข้าขากันขึ้นมาทันทีเลยแหละ…





|||||


Q34 เป็น เรื่องราวในตอน 7-10 ss3 ค่ะ! วันนี้มาววมาไวใช่ไหมคะ ใช่ค่ะ ใช่แล้ว มาไวมาก 555 ไวกว่าปกตินะคะ


วันนี้ทุกท่านจะเห็นความสับสนของอายากะค่ะ 555 การเปรียบเทียบตัวเองกับผู้จัดการอีกสองทีม และ ความรู้สึกที่คิดว่าตัวเองเป็นแค่มือใหม่ค่ะ และยังคิดว่าตัวเองไม่ได้มีประโยชน์อะไรกับทีมในหลายๆอย่าง เราอยากสื่อตรงนี้ ว่า ถึงเธอจะไม่ได้วิเคราะห์เฉียบคม เก่งกาจ แต่เธอเองก็ทำหน้าที่ผู้จัดการได้ดีในแบบของเธอแล้วค่ะ


และมาววคิดว่าการสงสารในทีมไคโจตรงนี้ มาววอยากจะสื่อว่าเธอยังเป็นแค่ผู้ชมคนนึงค่ะ เธออยากให้ทีมตัวเองชนะ แต่ว่า อายากะเองก็ไม่อยากชนะทั้งๆที่เป็นแบบนี้ เพราะเธอยังมองเกมในรูปแบบของผู้ชมอยู่ค่ะ มันเลยเป็นแมตช์ที่อายากะน่าจะสับสนกับตัวเองอยู่มากๆ มันจะเป็นจุดที่เธอจะต้องมองและแยกแยะระหว่างมิตรภาพกับการแข่งให้ได้ค่ะ ซึ่งคิดว่าถ้าเธอผ่านจุดนี้ไปได้ เธอจะโตขึ้นมากๆเลย //ซับน้ำตาประมาณลูกสาวนุโตขึ้นแล้วนะ!


ส่วนฉากในเมะที่เราชอบสุดรู้สึกโบ๊ะบ๊ะสุดคือเสาหลักเซย์รินอย่างพี่ฮิวกับพี่เทปตีกันค่ะ น่ารัก 55555 เราชอบค่ะ งุงิดี เป็นโมเม้นที่มองแล้วเหมือนเห็นพ่อแม่ตีกัน (อันนี้ไม่เกี่ยวกับเรื่องชิปนะคะ ถ้าตัดเรื่องชิปออกไป มาววก็มองเขาสองคนฟีลเตอร์นี้อยู่ดี 555555)


โอเคค่ะ วันนี้ทอล์คยาวเกินไปหน่อย แง เบื่อไหมคะ 5555 เนื้อหาตอนนี้เราก็แค่อยากจะแสดงให้เห็นว่าขณะที่อายะช่วยฉุดน้องครก.ขึ้นมาในแมตช์โทโอ คนที่ฉุดอายะขึ้นมาจากความสับสนและบอกไม่เป็นไรก็คือครก.เหมือนกันค่ะ ฮา


แล้วก็ทุกๆคนคะ ทุกคนรอเรื่องคุณเอกชัยกรรไกรบิน หรือ อาคาชิ B1 กันอยู่รึเปล่าคะ!? วันนี้มาววพามาเปิดตัวแล้วนะคะ!!!


> Click <


และวันนี้มาววคงต้องขอจบการทอล์คในวันนี้ไปก่อน สวัสดีนะคะ ทุกคน!






TB
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 105 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

603 ความคิดเห็น

  1. #378 Kurokiko L. (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 24 เมษายน 2563 / 22:29
    น้องสับสนนน ไม่เป็นไรนะคะอายะจังงง เพราะนี่ก็สับสนตอนแมตนี้เหมือนกันค่ะ มันเชียร์ไม่ถูก อุแง้ง / แก๊งสามช่าคราวนี้พวกนายก็ทำดีมาก!! เราจะอยู่ข้างนาย!!
    #378
    1
    • #378-1 มาวว(จากตอนที่ 37)
      24 เมษายน 2563 / 23:39
      น้องจะผ่านความสับสนในครั้งนี้ไปได้ค่ะ น้องต้องทำได้แน่ๆ!
      แก๊งสามช่ายังคงเป็นอีกหนึ่งสีสันกับชาวเรืออย่างเราๆต่อไปค่ะ!5555
      #378-1
  2. #377 ภจญภัยกับท่านจี้♡ (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 24 เมษายน 2563 / 22:15
    จำได้ว่าตอนนั้นแทบไม่กล้าเปิดตาดูจนจบเกมของเซย์รินกับไคโจเลยค่ะ แต่ถ้ายิ่งเราสงสารเขาแล้วเล่นแบบเหมือนถอยให้จะเป็นการดูถูกทั้งยังอาจทำให้ทีมเราแพ้ได้ด้วย จอให้ยัยหนูออกจากความสับสนได้เร็วๆนะคะ พี่เชื่อว่าเราทำได้อยู่แล้วค้าบ แก๊งสามช่าก็ยังถูกใจเจ๊เหมือนเดิมค่ะ //หอมหัวเอ็นดู
    #377
    1
    • #377-1 มาวว(จากตอนที่ 37)
      24 เมษายน 2563 / 23:38
      แก๊งสามช่ายังคงเป็นแก๊งสามช่าค่ะ 5555 ต้องได้ถ้วยมือพายอันดับหนึ่งแล้วนะ
      แมตช์นี้เป็นอีกแมตช์ความประทับใจของมาววเลยค่ะ เป็นแบบยังไงดี มีความรู้สึกว่าไม่อยากรู้ผลแพ้ชนะเอามากๆ เป็นแมตช์ที่รู้สึกสงสาร แต่การยอมอ่อนข้อให้ก็จะทำให้โกรธกันไปเปล่าๆ เราก็ต้องเล่นเต็มที่ ทั้งๆที่อีกทีมไม่เต็มร้อย ;____;
      #377-1
  3. #376 91250 (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 24 เมษายน 2563 / 21:58
    โอ~เข้าใจความรุ้สึกของตัวเองแล้วสินะคะฮิโระจัง
    #376
    4
    • #376-1 มาวว(จากตอนที่ 37)
      24 เมษายน 2563 / 23:35
      เข้าใจและยอมรับได้แล้วค่ะ 555
      #376-1
    • #376-3 มาวว(จากตอนที่ 37)
      24 เมษายน 2563 / 23:40
      ตอนนี้รักยังไม่มุ่งค่ะ มุ่งแต่แข่ง 5555
      #376-3
  4. วันที่ 24 เมษายน 2563 / 21:51
    หัวใจเหล็ก หัวใจเหล็ก หัวใจเหล็ก หัวใจเหล็ก หัวใจเหล็ก หัวใจเหล็ก หัวใจเหล็ก หัวใจเหล็ก หัวใจเหล็ก หัวใจเหล็ก หัวใจเหล็ก หัวใจเหล็ก หัวใจเหล็ก หัวใจเหล็ก หัวใจเหล็ก หัวใจเหล็ก หัวใจเหล็ก หัวใจเหล็ก หัวใจเหล็ก หัวใจเหล็ก

    รักนะคะเทปเปย์คุง--
    #375
    1
    • #375-1 มาวว(จากตอนที่ 37)
      24 เมษายน 2563 / 23:34
      อยากเอามาย้ำแบบนี้ เผื่อพี่จะเก้วกาดใส่หนูบ้าง 55555
      #375-1
  5. #374 Violet.M (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 24 เมษายน 2563 / 21:50
    แงง ไม่ใช่แค่คุณมาววหรือหนูอายะหรอกนะที่สงสารทีมตรงกันข้าม เราเองก็ส่งสารทุกแมตช์ที่แข่งกันของรุ่นปราฎิหารย์ มันมีมิตรภาพของพวกเขา โดยเฉพาะที่แข่งกับอาโอมิเนะ ตามตรงเราไม่ได้ชอบอะไรอีตามิเนะหรอก แต่ว่าเป็นแมตช์ที่เราชอบ เหมือนได้ปรับความเข้าใจกันอ่ะถึงจะมีทั้งแพ้และชนะ ส่วนของนายน้อยด้วยความที่เราติ่งนายน้อย ยิ่งสงสารไปอีกคนที่คุมเกม อยู่กับคำว่าชนะ มีคำว่าที่1อยู่เป็นเพื่อน พอมาแพ้มันก็จะหน่วงๆหน่อย
    ปล.เดี๋ยวเรื่องนี้ก็จะจบแล้ว แต่ไม่เป็นไรยังมีอีก7เรื่องที่ให้อ่าน สู้ๆนะคะ 😘
    #374
    1
    • #374-1 มาวว(จากตอนที่ 37)
      24 เมษายน 2563 / 23:33
      จริงๆมันจะเป็นฟีลลิ่งสองรักมากเลยค่ะ ทีมนั้นก็เชียร์ ทีมนี้ก็เชียร์
      อย่างมาววนี่จะชอบแมตช์ที่แข่งกับโทโอ แข่งกับไคโจ เป็นพิเศษ มันมีเรื่องของมิตรภาพเข้ามาเกี่ยว เป็นแมตช์ที่ดี แต่เรื่องนิสัยตัวละครก็ดูกันอีกที 555 อันนั้นแมตช์นายน้อย มันอยู่บนเงื่อนไขที่ว่าต้องชนะอย่างเดียว ทำให้เราอดเชียร์ตามไม่ได้เลย เพราะคำว่าที่หนึ่ง คำว่าจักรพรรดิ์ค่ะ
      ปล. จริงค่ะ เรื่องนี้ใกล้จะจบแล้ว ;____; แต่ยังเหลืออีก 7 เรื่อง หู้ย อยู่กันไปยาวๆ 55555
      #374-1
  6. #373 LucyTaylor (จากตอนที่ 37)
    วันที่ 24 เมษายน 2563 / 21:50
    รออยู่แน่นอนค่ะเรื่องอาคาชิB2!! ฮื่อออ โอ๋อายะจังนะ! ไม่เป็นไร เธอทำดีที่สุดแล้วว เธอเก่งในแบบของเธอนะะ

    แต่ที่สำคัญคือน้องยอมรับว่าชอบเท็ตสึยะแล้ววว><
    #373
    2
    • #373-1 LucyTaylor(จากตอนที่ 37)
      24 เมษายน 2563 / 21:50
      อ่ะ...ต้องB1สิ..แงง เบลอ;-;
      #373-1
    • #373-2 มาวว(จากตอนที่ 37)
      24 เมษายน 2563 / 23:30
      ดีใจที่รอคอยกันอยู่นะคะ!555 มาโอ๋ๆลูกของเรากันนะคะ ก่อนที่น้องจะถูกลูกเขย(?) พรากจากอกเราไป---/ผิดมาก
      บทน้องจะยอมรับ น้องก็ยอมรับแบบนี้ 555
      #373-2