Fanfic KNB || Best Part [ Kuroko × OC ] 《 END

ตอนที่ 28 : Q28

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 976
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 120 ครั้ง
    14 เม.ย. 63







Q28







    เกมกับโยเซ็นดูเป็นหายนะมากกว่าเรื่องดีเลยแหละ อายากะคิดพร้อมมองการแข่งขันขณะที่มือก็จด เธอหาหนทางไม่ได้เลยว่าเซย์รินจะสามารถทำแต้มได้ เราบุกเร็วก็เจาะเกราะของฝ่ายนั้นไม่เข้า พอเปลี่ยนเป็นชู้ตวงนอกก็ทำไม่ได้



    บ้า ถ้าสกอร์จบที่ ไข่ต้ม-อินฟินิตี้ ก็ไม่ไหวนะคะ แง



    ควอเตอร์แรกจะจบลงในอีกสิบห้าวินาที ทีมเรายังไม่ได้สักแต้ม ขณะที่ทางนั้นนำไปแล้ว 18



    เกมรับของโยเซ็นนั้นเรียกได้เลยว่าเหนียวมากๆ เหนียวสุดจนอายากะอยากจะเอาไปหุงเป็นข้าวเหนียวและปิ้งหมูปิ้งกินคู่ชะมัด ให้ตายเถอะ พูดแล้วหิวข้าว



    แต่เราหยุดลูกสุดท้ายของควอเตอร์แรกได้ด้วยการรีบาวน์ของรุ่นพี่คิโยชิ วิกฤตของเราไม่ได้หายไปไหน



    "มาทำความเข้าใจกันก่อน"โค้ชสาวบอก "ฝ่ายนั้นใช้ระบบทรูทรีโซน พื้นที่ของมุราซากิบาระคุงก็คือพื้นที่ทั้งหมดภายในกะโหลกสามแต้ม นอกจากนั้นพอรวมกับอีกสี่คนแล้ว"



    ไม่มีช่องว่างให้เจาะทำแต้มได้เลย



    อยากได้ลูกชู้ตอรุณสวัสดิ์ยามเช้าของมือชู้ตทั่วสนามคนนั้นชะมัดเลยแหะ



    "ยิ่งมีมุราซากิบาระคุงยืนประจันตรงกลางแล้ว อีกสี่คนก็จะยิ่งขยายอาณาเขตการป้องกันออกไป เพื่อกดดันพวกเราเพิ่มขึ้นด้วย"



    "แต่ถ้าแบบนี้ก็ยังพอชู้ตสามแต้มได้ใช่ไหม?"รุ่นพี่อิสึกิถามออกมา



    "ถ้าชู้ตได้แล้วโดนเอาคืนทันทีก็ไม่มีประโยชน์หรอก"



    "ถ้าอยากชนะก็ต้องหาทางเจาะวงในให้ได้เท่านั้นเอง"



    พูดง่ายแต่มันทำยากนะคะ รุ่นพี่คิโยชิ…



    "คือว่า…"



    อ้อ เกือบลืมไป



    ในทีมเธอมีคนแบบเท็ตสึยะอยู่นี่นา



    และเราก็ฟังแผนของเงา ก่อนจะกลับลงสนาม



    ทางโยเซ็นกดดันทางเซย์ริน และแม้การเล่นผสานกันระหว่างรุ่นพี่คอโยชิกับคางามิก็หยุดไม่ได้ ทำให้คางามินั้นใช้มือทั้งสองข้างส่งลูกกลับมาหาเพื่อนหนุ่มของเธอที่รออยู่



    ก็เท็ตสึยะเป็นฝ่ายบอกเองว่า ขอเป็นฝ่ายจัดการเอง



    การตั้งท่าลูกชู้ตที่ดูประหลาด ลูกชู้ตที่เหมือนท่าไดร์ฟของเท็ตสึยะที่ฝึกกับอาโอมิเนะมา ลูกชู้ตล่องหนลูกนั้นลงเข้าไป เซย์รินไม่ได้ถูกตอกฝาโลง อย่างน้อยก็ไม่ได้กินไข่ต้มแหละ อุแง ดีใจ



    อะไรนะ แต่ไข่ต้มคืออาหารที่หมอน้นถนัดสุดงั้นเหรอ...เอ่อ ช่างมันแล้วกัน



    ดูมุราซากิบาระไม่พอใจเพื่อนหนุ่มของเธอด้วยแหละ



    ศิษย์ได้ดีเพราะครูนะครับท่าน ต้องให้เครดิตอาโอมิเนะนะที่สามารถคิดค้นให้เท็ตสึยะชู้ตลูกโดยใช้ฝ่ามือของเขาส่งลูกออกไป ให้เหมือนกับการส่งลูก 



    ต้องให้เครดิตเขาจริงๆนะครับ



    เพราะให้เพื่อนของเธอเลิกเชื่อในตำรา และ ใช้ตามความถนัดของตัวเอง



    โยเซ็นบุกเข้ามาแล้ว เราก็ต้องตั้งรับ แต่ความต่างของร่างกายก็ทำให้คางามิหยุดลูกที่ลงไปไม่ได้ อายากะหันไปเห็นรุ่นพี่โคงาเนะที่กำลังมองรุ่นพี่มิโตเบะทำไม้ทำมืออะไรซะอย่าง ก่อนที่อายากะจะส่งเสียงโวยไปพร้อมแก๊งสามช่าเมื่อได้ยินประโยคของรุ่นพี่มิโตเบะที่คุยกับโค้ชสาว



    "โค้ชครับ มิโตเบะบอกว่าไม่ไหวหรอก"



    "เข้าใจกันด้วยเหรอ!!??"



    แก๊งสามช่า ควรจะเพิ่มเธอไปเป็นสี่ช่าบ้างได้ไหม 



    เกมบุกของเราค่อยๆดีขึ้น แต่คางามินั้นดูไม่ไหวเลย เพราะการต้องชนกับเซ็นเตอร์ของทางนั้น แต่ดูเหมือยรุ่นพี่คิโยชิจะเข้าไปจัดการอะไร พูดอะไรแล้วแหละ



    คงไม่น่าเป็นห่วงเท่าไรมั้ง…?



    ดูจะมีการเถียงกันเรื่องเกร็งอะไรสักอย่างๆ



    เอาน่า มันต้องรอด รอดทีเถอะ



    คางามิต้องป้องกันกัปตันของโยเซ็นและดูถ้าจะจับทางได้แล้ว และสามารถหยุดหมอนั้นเอาไว้ได้



    เพราะตัวใหญ่จึงต้องระวัง



    จากนั้นเท็ตสึยะก็ทำแต้มกลับโยที่มุราซากิบาระหยุดเอาไว้ไม่ได้พร้อมเสียงหมดเวลาของควอเตอร์ที่สอง จากนี้จะเป็นเวลาพักครึ่ง ควอเตอร์นี้เราได้คะแนนมาเยอะอยู่เหมือนกัน ตามไม่เยอะเท่าไร



    แต่คิดว่ามันคงไม่จบง่ายๆเท่านี้หรอก



    ไว้ใจไม่ได้เลยสักทีม เอาตรง



    เพราะรู้สึกว่าทางโยเซ็นยังไม่ได้งัดไม้เด็ดมาใช้เลยนะ



    เอาไงดีวะ



    เฮ้อ



    เราจะหวังผลให้ใช้โอเวอร์โฟลว์แบบนัดโทโอไม่ได้หรอก



    มันไม่เหมาะกับทีมที่เน้นใต้แป้นแบบโยเซ็น



    เราจะต้องได้แต้มให้ได้โดยที่ไม่มีเท็ตสึยะที่จะต้องออกมาพัก และเงื่อนไขของการที่จะชนะการแข่งขันก็คือรุ่นพี่คิโยชิต้องชนะมุราซากิบาระ และ คางามิที่จะต้องชนะคุณฮิมุโระให้ได้



    ไม่งั้นถ้าไม่ชนะ ก็...หึ่ย



    และเมื่อเริ่มครึ่งหลังแล้ว อายากะที่นั่งข้างผู้เล่นมายานั้นแตะหมัดทั้งสองข้างกับเพื่อนและรุ่นพี่ที่ได้รับหน้าที่หนัก



    เริ่มเกมไม่ทันไร คุณฮิมุโระก็ได้ลูกและประจันหน้ากับคางามิ



    ทั้งสองคนกำลังจะตัดสินกันในนัดที่ทั้งคู่ค้างคากันไว้



    บรรยากาศของคุณฮิมุโระทำให้อายากะรู้สึกถึงพลังอะไรสักอย่าง เป็นพลังที่เธอรู้สึกเหมือนกับว่าเคยเจอในแมตช์ของโทโอมาแล้ว เขาหลอกคางามิที่กระโดดดักทางบอลไว้ และชู้ตขึ้นไปอย่างสวยงาม



    ทั้งสนามต่างนิ่งอึ้ง มันดูไหลลื่นไปหมด ไม่มีใครทันขยับตัวด้วยซ้ำ มองเผินๆดูเป็นการเล่นธรรมดา เป็นนักบาสที่พื้นฐานแน่นมากเลย



    ลื่นไหลจนจะหลงแล้วค่า พี่ขาา



    กี้ด



    เอางี้แล้วกันเมนคือคิเสะคุง ส่วนคุณพี่ฮิมุโระขอให้เป็นเหนือเมนไปแล้วกันนะคะ



    "หน้าแดงนะครับ"คนนั่งข้างๆบ่นออกมาเสียงเบา "ทำไมไม่เห็นหลงผมตอนอยู่ในสนามบ้างนะ"



    "พูดอะไร เพ้อเจ้อ"



    คนถูกว่าไม่ได้พูดอะไรมองไปที่สนาม อายากะมองลูกที่ผ่านมือของคางามิชู้ตเข้าไป เหมือนภาพลวงตาเลย สวย สวยงามมาก มีเสน่ห์สุดๆ ขอปันใจไปก่อนได้ไหมคะ แง



    โค้ชตัดสินใจถอดคางามิออก อาจให้คางามิออกมาทำใจ



    ข้อเสียของหมอนี้คงจะเป็นเพราะ...การแยกอารมณ์ส่วนตัวกับการแข่งขันไม่ได้น่ะแหละ



    แต่ว่าการถอดคางามิออกไปก็…



    โอ๊ยยย เซย์ริน เซย์รินต้องรอดนะคะ แต่เอ่อ...คุณฮิมุโระก็ทำแต้มให้ได้มากๆนะคะ ฉันชอบดูการทำแต้มของคุณมากๆเลย!



    และลูกแรกก็คือทุกอย่าง เซ็นเตอร์อย่างรุ่นพี่คิโยชิชู้ตลูกสามแต้ม



    คุณฮิมุโระทำแต้มคืน ท่าสวยมากด้วย เพราะแบบนั้นอายากะก็เลยโดนเพื่อนสนิทมองแรงใส่ แต่ก็ไม่ได้สนใจอะไรหรอก ฮือ เขาดูสง่างามจะตาย มันลื่นไหล เป็นธรรมชาติ ดูดีไปหมดเลย 



    จากนั้น...การเล่นของเซย์รินก็เปลี่ยนให้รุ่นพี่คิโยชิมาเป็นพ้อยต์การ์ด และการบุกครั้งนี้ชัยชนะเป็นของเซย์รินแหละ อีเกิ้ลอายส์ของรุ่นพี่อิสึกิก็พัฒนาขึ้น และส่งลูกให้รุ่นพี่คิโยชิทำแต้มแหละ!



    สุดยอดไปเลย!!!



    มุราซากิบาระถูกล่อให้ติดกับดักที่วางไว้ เราตามทีมโยเซ็นเพียงแค่หลักเดียว ทำให้ทางนั้นก็ตัดสินใจขอเวลานอก



    นี่แหละนะ อภิสิทธิ์ของคนออกที่หลังเลยนะ!



    รุ่นพี่คิโยชิร้ายไม่เบาเลยแหะ!



    "คุโรโกะ ฉันมีเรื่องจะขอร้อง"แสงเรียกเงาของตัวเอง "ไอ้นี้ช่วยเอาไปทิ้งให้หน่อยสิ"ก่อนจะส่งอะไรสักอย่างลงในมือของเงาตัวเอง อายากะมองตามก่อนจะตาเบิกกว้างเมื่อเห็นแหวนที่ร้อยด้วยสร้อยที่คางามิมักใส่เป็นประจำ



    หรือก็คือ สัญญาพี่น้อง



    "มันจะดีเหรอครับ?"เท็ตสึยะถาม "นี่มันตัวแทนของคุณฮิมุโระเลยนะครับ"



    "ทิ้งเถอะ"



    บรรยากาศมาคุสุดๆ



    "ถึงเก็บเอาไว้ มันก็มีแต่จะถ่วงฉัน และก็อีกอย่างระหว่างอดีตของทัตสึยะ กับอนาคตของนาย ฉันตัดสินใจได้แล้วว่าอะไรสำคัญกว่า"และยิ้มกว้างจนเห็นฟัน อายากะรู้สึกหน่วงๆมากพอสมควร...เธออ่อนไหวพวกประเด็นพี่น้องแบบนี้ชะมัดเลย



    ดูก็รู้ว่าสำหรับคางามิ คุณฮิมุโระสำคัญขนาดไหน



    เสียงสัญญาณหมดเวลาดังขึ้น เธอพามเท็ตสึยะหลังคางามิเข้าไปในสนามแล้ว "เอาไงดี?"



    "เวลาแบบนี้...มีคนนึงที่น่าจะพอรักษาของชิ้นนี้ไว้ได้อยู่นะครับ"



    อายากะงุนงง ไม่เข้าใจที่ผู้เล่นมายาจะสื่อสักเท่าไร



    "เดี๋ยวคุณฮิโรโตะไปเข้าห้องน้ำนะครับ แล้วผมจะให้คุณฝากไว้ให้กับเธอ"



    "เธอ?"



    อายากะงงเข้าไปอีก ก่อนที่เพื่อนสนิทจะขยับเข้ามาใกล้แล้วกระซิบเสียงเบา "ฝากไว้ที่คุณอาคาชิครับ"



    บ้าน่า!! เท็ตสึยะเล่นบทกามเทพเว้ย!!!











    "ของที่ให้มาเอาคืออะไร?"สาวผมแดงที่สวมชุดเครื่องแบบโรงเรียนราคุซันถามออกมา เธอทำสีหน้าไม่สบอารมณ์สักเท่าไร "คุโรโกะเรียกออกมาให้ฉันมาเอาของจากเธอ โดนพี่ด่าก่อนออกมาด้วยเพราะออกมาระหว่างการแข่งเนี่ย เธอมีอะไรรีบให้ก็รีบๆเอามา"



     อายากะรู้สึกเหมือนตัวเองจะเป็นบ้าหลังถูกสาวจร้อนตรงหน้าใส่อะไรมาไม่ยั้ง สุดท้ายก็ตั้งสติพูดตามที่เพื่อนสนิทตัวเองบรีฟมา "คือว่าคางามิคุง เขาอยากฝากแหวนให้กับคุณอาคาชิค่ะ"พร้อมยิ้มเพื่อความเนียน



    คราวนี้สาวเจ้าดูตกใจทำตัวไม่ถูก หูของเธอขึ้นสีแดงแจ๋ รวมไปถึงใบหน้า มันแดงแข่งกับสีผมของตัวเองไปหมดเลย "ทะ ไทกะ...หมอนั้นฝากอะไรนะ?"



     "แหวนค่ะ เขาบอกว่าเดี๋ยวจบการแข่งขันเขาจะมาเอาคืน"



    แกล้งคนก็แอบสนุกนะ ยิ่งแกล้งคนให้รักกัน ยิ่งสนุกสุดๆไปเลย



    อายากะจับมือของเด็กสาวจากราคุซันก่อนจะยัดมันลงในมือของเธอ และบอกลา "เดี๋ยวฉันต้องรีบไปก่อนนะคะ สวัสดีค่ะ!"



    ทิ้งให้คนที่ถูกเรียกมารับของสำคัญนั้นกลายเป็นภูเขาไฟที่พร้อมจะระเบิดเพราะความเขิน











    "ฉันพลาดช็อตสำคัญไปรึเปล่า?"เธอถามหลังนั่งลงกับม้านั่ง



    "คางามิคุงหยุดคุณฮิมุโระได้ครับ"



    อะ อ้าว…



    โดนหยุดได้แล้วเหรอ…



    อายากะไม่ได้ถามอะไรต่อมองไปที่สนาม รุ่นพี่อิสึกิที่ตัดสินใจชู้ต หากแต่ลูกนั้นมันเด้งออก เธอเห็นรุ่นพี่คิโยชิแย่งรีบาวน์จากมุราซากิบาระทำให้เซย์รินได้แต้มขึ้นมา ไม่ทันที่เสียงความดีใจจะหยุดลง



    รุ่นพี่คิโยชิก็ล้มลง เงารีบพุ่งตัวออกไปประคองเขาเอาไว้



    เดี๋ยวสิ...มันเกิดอะไรขึ้นกันเนี่ย?



    กรรมการเป่าขอเวลานอกให้กับเซย์ริน รุ่นพี่คิโยชิขอโอกาสจากโค้ชริโกะเล่นต่อ อายากะมองไปที่สกอร์ ควอเตอร์ที่สามนั้นเหลือเวลาอีกสี่นาที เราตามโยเซ็นอยู่เพียงแค่เจ็ดแต้มเท่านั้น



    ยังไงรุ่นพี่ก็ไม่คิดที่จะยอมออกจากสนาม



   รุ่นพี่โคตรหัวใจเหล็กสุดๆเลย



   เพราะแบบนั้น



   กัปตันสตีลลูกมาได้ ทำให้เราเล่นเกมบุกใส่โยเซ็น รุ่นพี่คิโยชิชู้ตลูกที่ไม่น่าจะลงห่วง 



   และการทุ่มสุดตัวของรุ่นพี่มิโตเบะที่ทำให้จังหวะของมุราซากิบาระ ช้ากว่าคางามิที่โดดขึ้นไปยัดลูกลงห่วงได้สำเร็จ



    ทุกคนพยายามเข้า พยายามเข้านะ!



    แต่...มัน มันง่ายเกินไปรึเปล่านะ?



    รู้สึกไว้ใจไม่ได้เลย



    สักนิด



    บรรยากาศของมุราซากิบาระเปลี่ยนไป เหมือนหมอนั้นฟิวส์ขาดแล้ว…



    เขาเปลี่ยนตัวเองมาเล่นเกมรุก ซึ่งเท็ตสึยะก็บอกว่าตัวหมอนั้นถนัดเกมรุกมากกว่า แถมยังเคยทำแต้มคนเดียวตั้งหนึ่งร้อยแต้ม พระเจ้า!



    และการเล่นของมุราซากิบาระก็น่ากลัวขึ้น



    มันเหมือนพายุที่พัดทุกคนที่ขวางให้ปลิวไป



    น่ากลัว...น่ากลัวชะมัด!!



    และอภิสิทธิ์ของคนออกหลังก็ถูกทำลายแล้ว



    มุราซากิบาระทำแต้มจน...เอ่อ...แป้นหักตกลงมา



    แม่คะ…



    อายากะช็อค ช็อคมากด้วย



    และทำให้เกมของทั้งสองทีมหยุดลงด้วยนกหวีดของกรรมการที่สั่งให้พวกเราเข้าไปพักในห้องพัก



    พอกลับมาเล่นก็เหมือนเดิมเลย



    รุ่นพี่คิโยชิดู...ดูไม่ไหวแล้ว



    อายากะตัวสั่นตอนเห็นมุราซากิบาระจับยกรุ่นพี่คิโยชิขึ้นมาจากพื้น แถมพูดจาร้ายกาจ...ร้ายกาจมากๆ



    "อายะจัง…"



    "หือ?"



   "ขอกำลังใจหน่อยครับ"



   พูดไม่ทันจบประโยคเงาก็กอดตัวเธอแน่น จนหน้าของเธอซบลงกับเสื้อกีฬาของเขา อายากะสัมผัสได้ถึงความรู้สึกบางอย่างจากเพื่อนของเธอ



    มันดูเป็นความโกรธ…



    และเมื่อเสียงของกรรมการบอกเปลี่ยนตัว ถอดรุ่นพี่คิโยชิออกและให้เท็ตสึยะเข้าสู่สนามไปแทน อายากะมองภาพที่รุ่นพี่คิโยชิฝากฝังความรู้สึกให้กับเงาของทีม



    ความเจ็บปวดของรุ่นพี่คิโยชิที่ส่งผ่านไปหาเท็ตสึยะ



    จากเดิมตอนที่กอด….อายากะก็สัมผัสถึงความโกรธของคนเป็นเพื่อน



    และมันยิ่งสัมผัสได้ง่ายขึ้น เมื่อเขาลงสนามไปพูดกับมุราซากิบาระซึ่งเป็นต้นเหตุ



    อายากะสูดลมหายใจเข้าลึกๆ



    เพื่อนของเธอ…



    เท่ที่สุดก็ตอนอยู่ในสนาม



    และก็



    เก่งที่สุดในแบบของเขา



    พึ่งพาได้ในแบบของเขาแบบที่โมโมอิเคยบอกน่ะแหละ



    ยิ่งโกรธแบบนี้



   อายากะยิ่งมั่นใจว่าผลลัพธ์จะออกมาดี






|||||


สวัสดีค่ะ ทุกคน! เจอกันอีกครั้ง วันนี้มาถึง Q28 กันแล้วนะคะ!

เทียบอนิเมะตอนนี้ตอนที่ 23 ของซีซั่นที่ 2 แล้ว

โหย ยาวนานมากเลยทีเดียว รู้อีกทีจะจบซีซั่นแล้วค่ะ

เหนือสิ่งอื่นใด น้องอายะหวีดคุณฮิมุโระเบาะมาก อิเนอจี้ไม่เท่าหวีดคีจังไม่ใช่เพราะอะไรนะคะ มีคนหวงอยู่ข้างๆค่ะ 5555


ตอนนี้สองคนนี้ไม่ได้จีบกันเท่าไร ออกจะไปทางต่างคนต่างทำหน้าที่ แต่เราคิดว่าใจทั้งคู่ยังไงก็รักกันค่ะ มั่นใจมากว่ารักกัน

ยิ่งการมั่นใจในพลังของเพื่อนตัวเองแบบนี้ ต้องรักมากแหละ ดูออก!

//ผิด


ตอนนี้อยากเขียนให้มันมีความเข้มข้นของแมตช์นี้ค่ะ แง 555

คสามหวานของคู่นี้เลยถูกลดทอนลงไป แต่เดี๋ยวต้องกลับมาหวานอีกแน่นอน! เย้


เอาเป็นว่าสำหรับวันนี้ขอตัวลาไปก่อน ราตรีสวัสดิ์และรักทุกคนนะคะ ❤





TB
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 120 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

603 ความคิดเห็น

  1. #296 Myshine.mn (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 16 เมษายน 2563 / 01:37
    อายะจัง... เทออยุ่ลัทธิหนุ่มหน้าสวยสินะ!! /เดินเข้าลัทธิ แอแง
    #296
    1
    • #296-1 มาวว(จากตอนที่ 28)
      16 เมษายน 2563 / 12:21
      ทั้งคิเสะ ทั้งคุณพี่ฮิมุโระ ก็ล้วนเป็นหนุ่มหน้าสวย55
      #296-1
  2. #293 Violet.M (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 15 เมษายน 2563 / 10:05
    ฮือ อายะไม่ใช่แค่หนูที่หลงฮิมุโระ ทัตสึยะ ตัวเรานี่ก็หลงพี่เขาเหมือนกัน อร๊ายพิมพ์ไปเขินไป
    #293
    1
    • #293-1 มาวว(จากตอนที่ 28)
      15 เมษายน 2563 / 12:55
      อายะกะจะอวยพี่เขา แต่คุณเงาไม่เข้าใจ ใช้น้องให้ไปส่งของ น้องอดดู อดหวีดเลยค่า 55555
      #293-1
  3. #292 THARA I.N.K. (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 15 เมษายน 2563 / 09:58
    เอ๋~คู่นั้นมีซัมติ๋งกันแน่ๆ ชัวป้าบ!!!
    #292
    1
    • #292-1 มาวว(จากตอนที่ 28)
      15 เมษายน 2563 / 12:55
      เขามีซัมติงกันจริงค่ะ 5555
      #292-1
  4. #291 LucyTaylor (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 15 เมษายน 2563 / 09:07
    อาคาชิB2คะ! เรียกไทกะด้วยล่ะ! แหน๊ ปิดบังอะไรรรร
    #291
    1
    • #291-1 มาวว(จากตอนที่ 28)
      15 เมษายน 2563 / 12:54
      ขำกับอาคาชิB2 ก่อนนะคะ เล่นเอง ขำเอง 555555
      #291-1
  5. #290 star-240351 (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 15 เมษายน 2563 / 05:47
    หืม...มันมีลับลมคมในนะคะเนี่ยคู่ของคางามิน่ะ..
    #290
    2
    • #290-1 มาวว(จากตอนที่ 28)
      15 เมษายน 2563 / 12:53
      ไว้จะไปเฉลยในอีกเรื่องนะคะ แง 5555
      #290-1
    • #290-2 มาวว(จากตอนที่ 28)
      15 เมษายน 2563 / 12:54


      แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 15 เมษายน 2563 / 12:59
      #290-2
  6. #289 ภจญภัยกับท่านจี้♡ (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 15 เมษายน 2563 / 02:43
    เอาแร้ววว อาคาชิคนน้องก็คือยังไงคะ มันต้องมีอะไรในกอไผ่ มันต้องมีอะไรมากกว่าที่เราเห็นกันแน่ๆ! ทั้งท่าทีสาวน้อยไม่เป็นตัวเองและการเรียกชื่อนั่น!
    #289
    1
    • #289-1 มาวว(จากตอนที่ 28)
      15 เมษายน 2563 / 12:58
      คนมีความรักมักไม่เป็นตัวเองค่ะ55555
      #289-1
  7. #288 ขุนนน (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 15 เมษายน 2563 / 01:35
    ตอนอายะจังอวยฮิมุโระซามะก็คือเขินมาก เหมือนอวยเอง เหมือนโดนอ่านใจ 55555555 ครกร้ายอีกแล้ว เล่นบทพ่อสื่อ ร้ายอีกตรงกอดต่อหน้าชาวบ้านเขาอีกแล้ว คบกันไปเล้ยย เหม็นๆๆๆๆ
    #288
    1
    • #288-1 มาวว(จากตอนที่ 28)
      15 เมษายน 2563 / 12:52
      อวยนิดอวยหน่อย เสียดายที่ถูกตาพ่อสื่อใช้งาน ไม่งั้นน้องจะได้เปิดโหมดอวยคุณพี่ฮิมุโระต่อ
      กอดนี่เหมือนขิงทุกคนเลยค่ะ 555
      #288-1
  8. #287 blackpink4444444 (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 15 เมษายน 2563 / 00:55
    เรียก"ไทกะ"เฉยๆด้วยอ้ะแก
    คู่รองคู่นี้ไปถึงไหนแล้วเนี้ย

    คุคุคุ
    #287
    1
    • #287-1 มาวว(จากตอนที่ 28)
      15 เมษายน 2563 / 12:50
      จริงๆก็ไม่เชิงคู่รองเท่าไร เพราะเขาเป็นคู่หลักของอีกเรื่อง (?)
      #287-1
  9. #286 정화_pc (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 15 เมษายน 2563 / 00:14

    รอคบกันอยู่~♡

    #286
    1
    • #286-1 มาวว(จากตอนที่ 28)
      15 เมษายน 2563 / 12:49
      ภาคสามได้คบกันแน่นอนค่ะ ฮาาา
      #286-1
  10. #285 Kurokiko L. (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 15 เมษายน 2563 / 00:06
    แม่สื่อถือกำเนิดแล้ว!!
    #285
    1
    • #285-1 มาวว(จากตอนที่ 28)
      15 เมษายน 2563 / 12:49
      ทั้งแม่สื่อและพ่อสื่อเลยค่ะ !
      #285-1
  11. #284 91250 (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 15 เมษายน 2563 / 00:00
    คู่รองหวานกันจังเลยนะคะฮุๆ
    #284
    2
    • #284-1 มาวว(จากตอนที่ 28)
      15 เมษายน 2563 / 12:49
      เป็นคู่ที่น่าแกล้งค่ะ 555
      #284-1