Fanfic KNB || Best Part [ Kuroko × OC ] 《 END

ตอนที่ 22 : Q22

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,157
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 156 ครั้ง
    7 เม.ย. 63






Q22






    "เอ๋!!!"



    ทุกคนส่งเสียงดังเป็นเสียงเดียวกันหลังได้ยินคำพูดของโค้ชสาว พวกเขาต่างแสดงความสงสัย "จริงเหรอ? อเมริกา?"



    "คางามิน่ะเหรอ?"



    "ทำไมไปกะทันหันแบบนี้?"



    รุ่นพี่ริโกะเท้าเอวก่อนจะพูดต่อ "โรงเรียนของเรามีโครงการแลกเปลี่ยนนักเรียนระยะสั้นน่ะ แล้วโรงเรียนที่มี Contact กับโรงเรียนของเราก็อยู่ในลอสแองเจลิสที่เป็นบ้านเก่าของคางามิ"เธอเว้นช่วงเสียง "เห็นบอกว่ามีอาจารย์สอนบาสที่ไม่ว่ายังไงก็ต้องกลับไปเจอให้ได้"



    อาจารย์อย่างงั้นเหรอ…?



    สอนบาสด้วย



    คงไม่น่าเป็นห่วง แน่สิ ในหัวของหมอนั้นจะมีอะไรนอกจากบาสอีกกัน



    "ทำไมไม่เห็นรู้เรื่องเลย?"คนเป็นกัปตันทีมพูดอย่างสงสัย



    "ฉันก็พึ่งได้ข่าวคราวมาเมื่อคืนนี้เองอ่ะ"



    มันกะทันหันไปป่าววะ นาย



    นี่ถ้าในอนาคตเจ้าคางามิแต่งงานกับใครปุ้บปั้บ ให้การ์ดวันนี้ แต่แต่งพรุ่งนี้ก็ไม่แปลกใจเลย



    จากนั้นอายากะก็เห็นรุ่นพี่สาวเดินตรงเข้าไปหาเท็ตสึยะ เธอวางมือลงบนกลุ่มผมสีฟ้า



    ก่อนจะออกแรงขยี้เส้นผมแรงๆจนหัวเพื่อนของเธอขยับตาม



    "พวกม.สี่ปีนี้นี่นะ อยากอยู่ก็อยู่ คิดอยากจะไปก็ไป ยังกะจะวอนหาเรื่องอย่างนั้นเลยน้า"



    รอยยิ้มที่น่ากลัวที่สุดในโลก!



    "มาลงกับผม ผมเจ็บนะครับ"เสียงของเท็ตสึยะทำให้อายากะรู้สึกอยากจะขำออกมาหลังเขาถูกรุ่นพี่สาวมองเป็นสนามอารมณ์ในตอนนี้



    ตลกชะมัดยาก



    "ขอโทษด้วยครับ โอ๊ย โอ๊ย"



    อายากะพยายามกลั้นขำกว่าเดิมหลังเขาส่งเสียงขอโทษรุ่นพี่ริโกะทั้งๆที่ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าตัวเองผิดอะไร



    ถ้าเจ้าหมอนั้นกลับมาแล้วเก่งขึ้นจริง



    ก็ดีสิ



    "คุณฮิโรโตะครับ ขอคุยด้วยข้างนอกแปบนึงได้ไหม?"คนที่สลัดจากการเป็นสนามอารมณ์ของรุ่นพี่สาวหันมาถามเธอ อายากะไม่ได้ตอบในทันที เธอหันไปส่งสัญญาณเชิงขออนุญาตโค้ชประจำทีมบาสเซย์ริน



    เมื่อได้รับการพยักหน้าเป็นคำอนุญาต อายากะก็ถูกลากออกมานอกโรงยิมในทันที หลังปิดประตู เขาเดินไปข้างๆ แล้วค่อยๆเริ่มเปิดบทสนทนา "จริงๆแล้ว ผมพอรู้ครับว่าทำไมคางามิคุงถึงเลือกไปกะทันหันแบบนี้"



    อ่า...คงจะเป็นเรื่องส่วนตัวสินะ



    "ก็ถ้ากลับมาแล้วเก่งขึ้นก็ดีสิ...จริงไหม?"



    "อื้ม ครับ"นัยน์ตาสีฟ้าไม่ได้แสดงอารมณ์อะไรออกมาหลังจากการตอบรับคำของเด็กสาว "เมื่อคืนคางามิคุงเขาบอกว่า ถ้าเขาจะต้องมองคุณฮิโรโตะขณะซ้อม...คงไม่มีสมาธิเลย คางามิคุงเลยตัดสินใจไปแลกเปลี่ยนไปเจออาจารย์ของตัวเองครับ"



    ทำเอารู้สึกผิดเลย…



    นี่เราเป็นตัวปัญหารึเปล่าเนี่ย?



    "แต่ว่าคางามิคุงฝากบอกว่าเขาไม่คิดว่าตัวคุณเป็นตัวปัญหานะครับ แล้วก็ฝากบอกมาว่าให้คุณยิ้มเยอะๆ มีความสุขมากๆด้วย"



    "เป็นห่วงไม่เข้าเรื่องเลย"



    "ก็คนเป็นห่วงนี่ครับ"



    "หมอนั้นเองรึเปล่าที่น่าเป็นห่วง"



    คราวนี้ผู้เล่นเงามายาเป็นฝ่ายยิ้ม "จริงๆตอนแรกผมก็คิดแบบนั้นครับ แต่ว่าเมื่อคืนคุณโมโมอิพึ่งเมล์มาบอกว่ามีคนๆหนึ่งที่กำลังจะบินไปลอสแองเจลิสวันนี้เหมือนกันด้วย"



    อายากะกระพริบตาถี่รู้สึกตามไม่ค่อยทันนัก ก่อนที่มือขาวที่มักส่งลูกบาสให้คนอื่นๆจะวางบนกลุ่มผมสีดำของเธอ เด็กสาวมุ่ยหน้าทำท่าทางไม่ชอบ "เอามือออกไปเลยนะ ไป กลับดข้าโรงยิมได้แล้ว เดี๋ยวคุณคาเงโทระก็มาดุหรอก"



    เท็ตสึยะหัวเราะ "ผมใช้มิสไดเรกชั่นได้นะครับ"



    ของแบบนั้นใครเขาเอามาใช้กับเรื่องแบบนี้เล่า!!!



   เนียนเก่งมาก



   ต้องมอบมงแล้วแหละ












    "เอ้า พวกเธอออกไปเล่นตำรวจจับโจรนะ!"



    "อีกแล้วเหรอ…?"



    "ใครที่แพ้ต้องฝึกกล้ามเนื้อสองเท่า"



    พอพูดแบบนั้นหนุ่มๆในทีมบาสก็ออกไปกันหมด อายากะมองประตูที่เปิดขึ้นด้วยมือของรุ่นพี่สาวที่น่าจะออกไปซื้ออะไรมา จากที่สังเกตเห็นถุงพลาสติกในมือของรุ่นพี่ริโกะ "เป็นไงบ้างคะ?"



    "ริโกะจ๋า!!"เขาพุ่งไปหาลูกสาวของตัวเอง "วันนี้ก็น่ารักสุดๆ!"



    ก่อนจะโดนหมัดของรุ่นพี่เธอไป



    "เรื่องนั้นไว้ทีหลัง สรุปว่าไง?"



    "จะว่าไงก็แค่ต้องทำในสิ่งที่ต้องทำ วันเสาร์อาทิตย์ให้เล่นตำรวจจับโจรเพื่อเพิ่มความแข็งแกร่งโดยรวม วันธรรมดาให้ซ้อมแยกท่าที่ถนัด อีกครึ่งเดือนจะพัฒนาขึ้นได้แค่ไหน ก็ขึ้นอยู่กับพวกนั้นแล้ว"ขณะที่คุณคาเงโทระพูดอธิบายให้ลูกสาวฟัง รุ่นพี่ริโกะก็เอาข้าวของไปวาง



    "พวกเรื่องโดยรวมน่ะ ช่างเถอะ"รุ่นพี่หันมาคุย "เหลือไม่ถึงเดือนแบบนี้ จะฝึกท่าไม้ตายพวกนั้นไปทันไหมคะเนี่ย?"



    "ถ้ามีเวลาสักปี ก็ไม่แน่นะ แต่ถ้าสองปีก็คงได้มั้งนะ"เขาเองก็หันมาคุยกับลูกสาวของตัวเองตรงๆ "เจ้าเอ๋อธรรมชาติก็มีสไตล์ประจำตัวอยู่แล้วด้วย ศักยภาพก็ยอดเยี่ยม"



    จะ เจ้าเอ๋อธรรมชาติ



    ทำไมหน้ารุ่นพี่คิโยชิแวบมาในหัวเลยทันทีแบบนี้นะ



   "นายแว่น กับ นายหน้าสวย ก็ดูเหมือนจะมีคำตอบให้คำถามนี้อยู่แล้วนะ"



    นะ นายแว่น นายหน้าสวย?



    บ้าเอ้ย ทำไมฉายานามจากปากคุณคาเงโมระมันได้ทุกประโยคเลยวะเนี่ย



    "อีกสามคนที่เหลือเดี๋ยวก็เข้าที่เข้าทางเอง"



    อ้าว ไม่มีสมญานามเฉย



    อุตส่าห์รอลุ้น



    "คุโรโกะคุงล่ะ?"



    อ่า...อายากะเองก็ได้ฟังที่คุณคาเงโทระคุยกับเพื่อนของเธอไปแล้ว



    จะว่ายังไงดีนะ



    "อะ...เอ่อ โทษทีนะ หมอนั้นไม่ไหวหรอก?"



    "เอ๊ะ?"



    "พ่อไม่เคยเจอนักกีฬาประเภทนี้มาก่อนเลย…"



    อย่าว่าแต่คุณคาเงโทระไม่เคยเจอเลย ฉันเองก็ไม่เคยเจอค่า ฮือ



    "หมอนั้นเป็นพวกครึ่งผีครึ่งคน"



    อุ้บ



    อายากะพยายามกลั้นขำ คือรู้นะว่าทุกคนจริงจัง แต่เธอ...เธอรู้สึกตลกแบบแปลกๆน่ะ อุแง



    "จะหาว่าพ่อห่วยก็ได้"เขายกมือขึ้นจับหัวของตัวเอง "แต่นี่ก็ไม่รู้เลยว่าจะสอนอะไรให้หมอนั้นดี แต่ก็พอจะมีคำแนะนำให้ได้บ้างมั้ง?"



    รุ่นพี่ดูสนอกสนใจ



    "กำแพงที่หมอนั้นจะต้องวิ่งเข้าไปเจอเข้าสักวันน่ะ พ่อก็ได้บอกไปหมดแล้ว แต่จะข้ามไปได้รึเปล่า มันก็ขึ้นอยู่กับตัวเขาเอง"












    ครึ่งเดือนจะว่าไวก็ไว



    จะว่านานก็นาน



    อายากะยอมรับเลยว่าสนุกกับทุกๆวันที่ผ่านๆมา



    มันสนุกจริงๆกับการได้จดสิ่งต่างๆของทุกๆคนลงในสมุดของตัวเอง บางครั้งเธอก็วาดรูปอะไรลงไปบ้างเพื่อความเข้าใจง่ายๆ พอมาคิดดูแล้ว มันทำให้เธอกลายเป็นคนใจเย็นขึ้นมาบ้างเลยแหละ



    การแข่งวินเทอร์คัพน่ะ สมัยนี้ถูกยกขึ้นมาว่าเทียบเท่าหรืออาจเหนือกว่าการแข่งอินเตอร์ไฮแล้วด้วยนะ เธอลองหาข้อมูลดูอ่านมาบ้าง



    พรุ่งนี้ก็วินเทอร์คัพแล้ว



     เหนือสิ่งอื่นใดขณะที่กำลังมองเท็ตสึยะซ้อมบาสอยู่ในสนามที่เป็นที่แรกที่เธอเจอเขาอยู่กับคางามิ โทรศัพท์ของเธอก็ส่งเสียงริงโทนดังแหละ



    ทายซิ ว่าใคร!?



   คิเสะคุงน่ะเองค่าาาา



   "สวัสดีค่า คิเสะคุง ไม่ได้คุยกันนานเลย เป็นยังไงบ้างคะ?"เสียงสดใสมีชีวิตชีวาถามออกไป คนที่กำลังเล่นบาสอยู่ในสนามอยู่ชะงักมือของตัวเอง สุดท้ายอายากะก็ไม่ได้ยินเสียงลูกบาสอีกเลย เพราะคนที่ขึ้นชื่อว่าเพื่อนสนิทตรงเข้ามานั่งข้างๆ แล้วดอาหัวซบกับไหล่แกล้ง จนอายากะส่งเสียงโวยวาย "เท็ตสึยะอย่าซบ ออกไปเลย ไปซ้อมต่อดิ"



    ไล่เลย หึ่ย



    แต่เจ้าคนนิ่งก็ไม่คิดจะสำนึกผิดอะไร ยังคงซบแบบนั้น 



    [ 555555 คุโรโกจจินี่หวงของชะมัดยากเลย ฉันไม่จีบฮิโรโตจจิหรอกนะ ]



    คะ คือ ถ้าคิเสะคุงอยากจะจีบฉัน ฉันก็ยินดีนะคะ



    แต่พอได้ยินคุณพูดแบบนี้หัวใจที่มันรักคุณมันชาไปหมดเลย คุณไม่จีบฉัน อุแง



    คนที่ไม่ได้ยินคำบ่นของคิเสะคุงในโทรศัพท์ก็ไม่ได้พูดอะไร ไม่สนใจ ไม่แคร์อะไรด้วย ถึงมาทำตัวเหลวอยู่ข้างๆเธอเนี่ย "คิเสะคุงสบายดีไหมคะ?"



    [ สบายมากกกก ฉันน่ะ อยากจะเจอทีมของพวกฮิโรโตจจิมากๆเลยนะ ครั้งนี้ไม่มีทางแพ้แน่ ]



    "การแข่งรอบนั้นฉันไม่ได้ดูนะคะ"อายากะหัวเราะไป "เห็นเท็ตสึยะนินทาให้ฟังว่าคิเสะคุงมีแฟนนี่เรื่องจริงรึเปล่าคะ?"



    [ โห คุโรโกจจินี่ขี้นินทาจังเลยนะ ] ทางนั้นพูดเสียงร่าเริง [ ก็นิดหน่อยฮะ พอเห็นคุโรโกจจิได้คุยกับฮิโรโตจจิที่คุโรโกจจิพกรูปสมัยเด็กใส่กระเป๋าตังค์ทุกวันก็อิจฉานี่นา ]



   แง อิจฉง อิจฉาอะไรกันคะ ใจฉันก็มีแค่คุณอ่ะ คิเสะคุง!



   ตะ แต่พกรูปสมัยเด็ก?



   เธอเหลือบมองคนที่หลับตาพักสายตาอยู่บนไหล่ เจ้าตัวคงไม่ได้ยอนบทสนทนาในมือถือจริงๆน่ะแหละ "คิเสะคุงหมายถึงอะไรเหรอคะ?"



   [ ก็รูปของฮิโรโตจจิน่ะแหละ ในกระเป๋าตังค์ของคุโรโกจจิน่ะ ฮิโรโตจจิไม่รู้เหรอฮะ? โหห งี้ไม่ได้เลยนะ คนรักกันเขาไม่มีความลับปิดบังกันหรอก แบบนี้ต้องค้นแล้วฮะ ต้องค้--- ]



    อาจเพราะคุยนานเกินไปรึเปล่า



   เจ้าคนที่พึ่งลืมตาไปหลังพักสายตาถึงเอื้อมมือมาแย่งโทรศัพท์และกดวางสายให้เสร็จสรรพ และเพราะจากการที่เขาเทน้ำหนักซบไหล่เธอเมื่อกี้ ในทำให้อายากะพึ่งรู้ตัวว่าเราสองคนอยู่ใกล้กันมากขนาดไหน



    มือข้างที่ไม่ได้จับโทรศัพท์ของเขาโอบรอบเอวของเธอให้ขยะบเข้าไปชิดเขามากขึ้น



    "คุยนานแบบนี้ คุยกันเรื่องอะไรเหรอครับ?"นัยน์ตาสีฟ้าใสสวยสบกับนัยน์ตาสีทับทิมของเธอ "นินทาผมอยู่เหรอ คุณฮิโรโตะ?"



    "คิเสะคุงเขาแฉนายให้ฟังน่ะสิ"



    "ว่าไงครับ?"



    "เขาบอกว่านายเก็บรูปตอนเด็กของฉันไว้ในเป๋าตังค์"



    คราวนี้คนถูกถามเงียบไป แถมยังค่อยๆหน้าแดงขึ้นมาอีก



    เห้ยๆ เจ้าพ่อขายทองหยอดเขินเหรอเนี่ย



    มันต้องมีอะไรแน่ๆ



    ความจริงมีเพียงหนึ่งเดียว!



    "ดูหน่อยสิ เท็ตสึยะ"



    "ขอปฏิเสธครับ"



    "อ้าววว คนคุยกันเขามีความลับปิดกันเหรอ?"



    เธอลองแหย่อีกฝ่ายเล่น



    "เอ...หรือว่าคิเสะคุง เขาเข้าใจผิดกันนะว่าเด็กคนนั้นเป็นฉัน อ้าว งี้แสดงว่านายชอบคนอื่นแล้วเอารูปเขามาใส่ในเป๋าตังค์เหรอ?"



    และเพราะคำพูดนั้น คนถูกว่าเลยถอนหายใจ



    แล้วเปิดกระเป๋าตังค์ ส่งรูปขนาดสองนิ้วครึ่งที่เขาใส่ในกระเป๋าส่งมาให้เธอดู



    "ก็รูปคุณฮิโรโตะน่ะแหละครับ"



    "โห...อย่างเด็กเลย"เธอบ่นออกไป "ไปขอจากครูเขามาเหรอ?"



    "ครับ"



    "มิน่า ครูเขาถึงบอกว่านายไปหาบ่อยๆ"



    "ก็มันเป็นที่เดียวที่ทำให้รู้สึกว่ามีคุณอยู่ด้วยนี่ครับ"



    เขาจับมือของเธอ แล้วให้ฝ่ามือของเธอแตะแนบแก้มของเขา อายากะมองตาอีกฝ่ายตรงๆ



    "แต่ตอนนี้ไม่ได้รู้สึกแบบนั้นแล้ว…เพราะว่าคุณอยู่ตรงนี้"



    ขี้โกง



    "ผมไม่รู้ว่าอายะจังจะเชื่อไหม แต่ว่าผมดีใจที่ได้เจออายะจังอีกครั้ง ดีใจที่ได้จีบ ดีใจที่เราสองคนได้มีช่วงเวลาอยู่ด้วยกัน สำหรับผมมันพิเศษและมันก็ดีที่สุดมากๆครับ"



    และเขาก็ใช้จมูกถูไปที่หลังมือของเธอ



    ก่อนจะกดริมฝีปากลงไปบนมือ



    หมอนี้มันไม่อายคนอื่นเลยจริงๆน่ะแหละ



   นี่ที่สาธารณะ



   แต่ก็เป็นที่สาธารณะที่ไม่เคยมีคนเลย คนญี่ปุ่นแถวนี้ไม่ชอบเล่นบาสรึไงวะเนี่ย



   "รูปนั้นคุณเอากลับไปก็ได้นะครับ?"



   "แต่…?"



   อายากะเถียงกลับไป แหงสิ ถึงมันจะเป็นรูปเธอจริง แต่อีกฝ่ายก็เก็บรักษาดีแบบนั้น



   "ผมคืนให้ครับ"



    "เพราะถ้าเราคบกันเมื่อไร คงมีรูปคู่มากมายให้ผมเลือกใส่ในเป๋าตังค์พกติดตัวแบบนี้เยอะจนเลือกไม่ถูกแน่ๆครับ"



    อายากะนิ่งไปกับคำพูดของหมอนั้น



    ที่ตอนนี้หนีไปซ้อมบาสต่อแล้ว



    บ้าเอ้ย



    หยอดไรมา แม่งไม่กลัวหน้าแตกเพราะกลายเป็นนกบ้างเลยเหรอวะ…







|||||


วันนี้กลับมาพบคนเขียนอีกแล้วค่า ฮือ สารภาพว่าแอบเขินกะฉากสองคนนี้จริงๆ 55555 อันนี้เป็นเหตุการณ์ก่อนวินเทอร์คัพหนึ่งวันนะคะ วางไทม์ไลน์แบบนี้ทุกคนงงไหม

คือพี่ไฟไปเมกาก่อนวินเทอร์คัพครึ่งเดือน ส่วนที่เขาสวีทกันคือหนึ่งวันก่อนวินเทอร์คัพ ซึ่งทางด้านพี่ไฟเดี๋ยวทางเราจะไปเล่าในเรื่องแยกของพี่แก ว่าพี่แกเป็นยังไงบ้างค่า


แล้วก็ดีใจที่ทุกคนยังตามอ่านกันมาจนถึงตอนนี้นะคะ

เรารักทุกคนเสมอแบบที่เราพูดมาทุกๆตอนเลยค่ะ ฮาา

แล้วเจอกันอีกทีในตอนต่อไปนะคะ!






TB
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 156 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

604 ความคิดเห็น

  1. #225 THARA I.N.K. (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 8 เมษายน 2563 / 12:07
    เขินแทนโว้ยยยยยยย!!!
    #225
    1
    • #225-1 มาวว(จากตอนที่ 22)
      8 เมษายน 2563 / 12:21
      ไรท์ก็เขินค่า แง 5555
      #225-1
  2. #224 ภจญภัยกับท่านจี้♡ (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 8 เมษายน 2563 / 04:41
    ขี้โกงอีกแล้วน้องครกㅠㅠ พี่เขินตกเตียงจนหลังเดาะแบบนี้ติดกันหลายวันไม่ได้นะคะแงงง แล้วก็น้องครกไม่นกหรอกค่ะยัยหนู ก็หนูยอมรับไปแล้วนี่ว่าชอบเค้า! วะฮ่าฮ่า!
    #224
    1
    • #224-1 มาวว(จากตอนที่ 22)
      8 เมษายน 2563 / 12:21
      ระวังหลังดีๆนะคะ แง เป็นห่วงนะ 5555
      คำว่าชอบที่หลุดออกจากปากน้องมา พี่ยังจำได้สินะคะ!
      #224-1
  3. #223 ขุนนน (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 8 เมษายน 2563 / 02:57
    อายะจังก็อย่าปฏิเสธพี่เขาสิคะ แค่นี้พี่เขาก็ไม่นกแล้ว แหมๆๆๆ เพราะพี่เขารู้ว่าอายะจังสมยอมยังไงล่ะ!!!
    #223
    1
    • #223-1 มาวว(จากตอนที่ 22)
      8 เมษายน 2563 / 12:20
      ก็คนน้องยอมเขาหมดทุกเรื่องซะขนาดนั้ 5555
      #223-1
  4. #222 Myshine.mn (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 8 เมษายน 2563 / 02:17
    ใครเขาเขินไม่มี๊ ครก.คุงนายมันขี้โกงที่สุดㅠ/////ㅠ เตรียมระเบิดตายเพราะเขินมากๆ แอแง
    #222
    1
    • #222-1 มาวว(จากตอนที่ 22)
      8 เมษายน 2563 / 12:19
      ทำคนอื่นเขินได้ขนาดนี้ต้องขี้โกงมากๆ
      #222-1
  5. #221 정화_pc (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 8 เมษายน 2563 / 00:46

    รอตอนเขาคบกันเลยค่ะ<3

    #221
    1
    • #221-1 มาวว(จากตอนที่ 22)
      8 เมษายน 2563 / 12:19
      รอลุ้นกันไปยาวๆค่า 555
      #221-1
  6. #220 LucyTaylor (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 7 เมษายน 2563 / 23:45
    ใจเหลวไปหมดแล้วววววว
    #220
    1
    • #220-1 มาวว(จากตอนที่ 22)
      8 เมษายน 2563 / 12:19
      แช่แข็งหน่อยไหมคะ เผื่อคืนสภาพ 5555
      #220-1
  7. #219 Kurokiko L. (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 7 เมษายน 2563 / 23:38
    ตัวบิดไปหมดแล้ว ชอบบบบความขี้หวงน้องครกมาก มันดูน่ารักกก แง้งงง
    #219
    1
    • #219-1 มาวว(จากตอนที่ 22)
      8 เมษายน 2563 / 12:19
      เป็นคนนิ่งๆที่ขี้หวงมากๆเลยคนนี้ 5555
      #219-1
  8. #218 prim of star (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 7 เมษายน 2563 / 23:34

    เขินแทนน อร้ายย น้องครกไม่อ่อนโยนนน
    #218
    1
    • #218-1 มาวว(จากตอนที่ 22)
      8 เมษายน 2563 / 12:18
      ไม่อ่อนโยนต่อใจเราเลยค่า 555
      #218-1