Fanfic KNB || Best Part [ Kuroko × OC ] 《 END

ตอนที่ 18 : Q18

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,474
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 176 ครั้ง
    16 เม.ย. 63





Q18





     "อะไรนะ คุณฮิโรโตะจะลาออกจากชมรมเราเหรอคะ? จริงๆถ้าอยากไปเป็นผู้จัดการทีมบาส แต่ยังอยู่ชมรมก็ได้อยู่นะคะ" หัวหน้าชมรมคหกรรมถามหลังจากที่อายากะเข้ามาบอกพร้อมด้วยเอกสารในมือ เราสองคนต่างพูดคุยเรื่องกันไปตามปกติ จนกระทั่งได้ข้อสรุปได้รับอนุญาตจากทั้งอาจารย์ที่ปรึกษาของชมรมว่าเธอสามารถไปช่วยเหลือทีมบาสได้



     อายากะยื่นเรื่องขอเข้ามาเป็นผู้จัดการทีมบาสกับอาจารย์ประจำชมรมผู้ซึ่งมีอายุมากแล้ว… เขาตัดสินใจเรียกรุ่นพี่ริโกะมารับเรื่องนี้ โค้ชสาวดูดีใจและแปลกใจในเวลาเดียวกัน แต่กระนั้นก็ยังไม่ยอมบอกเรื่องนี้กับคนอื่นๆในทีม เราเก็บเรื่องนี้กันมาไว้นานกันพอสมควรอยู่เหมือนกัน จริงๆ อายากะก็ตัดสินใจมาตั้งแต่หลังที่ทีมบาสเซย์รินแพ้โทโอแล้ว



     วันนี้เป็นรอบคัดเลือกของวินเทอร์คัพ เธอจัดการแต่งตัวด้วยชุดนักเรียนให้เรียบร้อย มือหยิบกระเป๋าข้างในมีกล่องพลาสติกที่ใส่มะนาวฝานที่ทำไว้



     เด็กสาวเดินมารอตรงจุดนัดพบ พวกคนอื่นๆยกเว้นแต่โค้ชสาวที่ดูประหลาดใจเมื่อเห็นเธออีกครั้ง รุ่นพี่ริโกะเอื้อมมือมาแตะที่ไหล่ของรุ่นน้องอย่างอายากะ "นี่ ก่อนอื่นนะ ฮิโรโตะเขาจะมาเป็นผู้จัดการทีมเราต่อจากนี้!"



     มีเสียงโวยวายอะไรกันอยู่บ้าง (ซึ่งส่วนใหญ่เป็นเสียงดีใจ เพราะเท่ากับว่าพวกเขาจะมีตัวเลือกในการกินอาหารที่ดีขึ้นกว่าเดิม) อายากะเข้าไปคุยเล่นกับพวกปีหนึ่งอย่างฟุริฮาตะและมองคางามิที่กำลังเล่นบาสด้วยมือซ้ายที่เจ้าตัวไม่ถนัด



     "ใช้มือซ้ายได้คล่องขึ้นเยอะเลยนะ"หนุ่มผมน้ำตาลบอกเพื่อน



     "ก็นะ เดี๋ยวนี้กินข้าวด้วยมือซ้ายถนัดกว่ามือขวาซะอีก"



     "โม้เก่ง"อายากะแหย่ไปตามปกติหลังได้ยินคนพูดโม้ถึงความสามารถของตัวเอง



     "โหย หวังว่าทั้งคืนนายจะได้นอนเต็มที่นะ"



     "ดูสภาพแล้วไม่น่าเต็มที่เลยอ่ะ ฟุริฮาตะ ตาแดงซะขนาดนั้น"



     คางามินิ่งเงียบไป เขามองเธอที่กำลังหัวเราะแซวตัวเอง ปากอยากจะบอกออกไปว่าเมื่อคืนนอกจากจะไม่หลับแล้ว ยังคิดถึงเรื่องของคนๆนึงวนเต็มในหัวไปหมด ซึ่งก็คงจะเป็นเด็กสาวผมสีดำสนิทที่หัวเราะอย่างไม่รู้อะไรเลย



     ชอบคนที่เขาไม่มีวันชอบเรา มันเจ็บแต่มันก็ทำอะไรไม่ได้จริงๆ



     ปีสองต่างคุยกับพวกปีสอง ปีหนึ่งก็คุยกับปีหนึ่งไปสักพัก ก่อนที่โค้ชสาวจะเป็นฝ่ายพูดเรียก "เอาล่ะ เราไปกันได้แล้วนะ ทุกคนมาคบกันแล้วรึยัง?"



     "เอ…"รุ่นพี่ฮิวงะหันมามอง "ยังขาดไปคนนึงสินะ คุโรโกะ?"



     และจบประโยคนั้น แรงมือก็แตะเข้าที่ไหล่ของเด็กสาว อายากะหันไปมองอีกฝ่ายทางนั้นส่งสัญญาณผ่านสายตามาให้เธอว่าอย่าพึ่งพูดอะไรแล้วเขาก็ขยับปากพูดออกไป "อยู่นี่ครับ"



     ทั้งชมรมแตกตื่นราวเจอผี



     ไอ้หมอนี้นี่



     "ครับ อยู่ตั้งนานแล้ว"แถมยังทำหน้าตายๆแถอีก หลังปล่อยมือออกจากไหล่ของเธอไป อายากะเห็นทางนั้นแอบลอบถอนหายใจคล้ายโล่งอก



     คางามิก็คงจะจับสังเกตได้เช่นกัน เขาชี้มาที่เพื่อนสนิทของเธอ "คราวนี้โกหกอีกล่ะสิ!"



     #เท็ตสึยะโป๊ะแตก



     "พึ่งโผล่มาตอนนี้น่ะสิ เนี่ย ทำไม่สนใจอีก"



     อายากะหัวเราะต่อ "ไม่ต้องทำเนียนเลยเท็ตสึยะ"



     ก่อนที่จะได้เถียงอะไรกันไปมากกว่านี้ คนเป็นกัปตันของชมรมก็ส่งเสียงเรียก "เอ้า ไปกันได้แล้ว ไม่มีใครลืมอะไรนะ?"เขาถามเช็คความเรียบร้อยของพวกเธอ



     "พูดอะไรของนาย?"โค้ชสาวถาม ก่อนที่จะยิ้มแล้วพูดด้วยสีหน้ามุ่งมั่น "เราก็กำลังจะไปเอาของที่ลืมกันไว้ไงล่า!!!"












     "ทุกคนฟังนะ ฉันจะทบทวนสิ่งที่เราต้องทำในวินเทอร์คัพอีกครั้งนึง"รุ่นพี่ริโกะทำหน้าที่ของเธอในห้องพักพูดกับพวกทีมเซย์ริน อายากะยืนอยู่ข้างเธอ ทำตามที่อีกฝ่ายบอกอย่างเคร่งครัดตั้งใจก็คือการจดบันทึกที่เธอจะต้องจดทุกๆอย่างไม่ว่าจะแผนการของทีม และเมื่อลงแข่งต้องพยายามเขียนสรุปออกมาว่าแต่ละนัดเกิดอะไรขึ้นบ้าง มันเป็นหน้าที่ที่เธอจะได้รับต่อจากนี้ "มีทีมในรอบคัดเลือกแปดทีม และจะมีเพียงสองทีมที่ได้สิทธิ์เข้าไปแข่งในวินเทอร์คัพ"



     โอกาสของทุกๆทีมมีเท่ากัน แค่เราจะทำให้เป็นสองทีมที่ได้ตั๋วหรือเป็นหกทีมที่ต้องแพ็คกระเป๋าออกจากบ้านเอเxฟ



     "ก่อนอื่นจะต้องแข่งแบบแพ้คัดออก"



     อายากะจดลงไปตามที่พูด แอบเขียนวงเล็บกันไม่เข้าใจว่า แพ้แล้วออกจากบ้านไปเลย ไม่มีสิทธิ์อยู่ต่อ



     ไหงการแข่งบาส เธอเอามาเทียบกับรายการประกวดร้องเพลงชื่อดังได้ด้วยวะเนี่ย….



     "จากนั้นต้องไปแข่งแบบลีก สองทีมชนะได้คะแนนดีที่สุดจะได้ไปวินเทอร์คัพ"



     "จำเอาไว้ว่าทั้งแปดโรงเรียนคือทีมที่ทำผลงานได้ดีในรอบคัดเลือกอินเตอร์ไฮ ก็แปลว่าทุกทีมคือทีมเต็งที่จะได้ไปวินเทอร์คัพทั้งหมด คู่แข่งวันนี้คือโรงเรียนโจเซย์ที่ได้อันดับหก ยังไงก็ต้องชนะ!!"



     เสียงพลังของทีมบาสเซย์รินดังร้องตอบรับออกมา



     และอายากะเองก็เขียนลงไปในสมุดที่บันทึก ต้องชนะ!












    "เอาล่ะ! ไปลุยกัน!" เสียงปลุกใจดังหลังเสียงสัญญาณ กัปตันทีมนำเดินออกไป อายากะมองพวกเขาที่ดูคึกคักกับการแข่งขัน ดูมีความสุข โดยเฉพาะรุ่นพี่คิโยชิน่ะ



     สงสัยไม่ได้เล่นนาน



     อายากะเตรียมจดบันทึก ขณะที่เกมกำลังจะเริ่ม เธอก็เห็นฝ่ายนั้นมีคนนึงน้ำตาไหลออกมา เขาพูดด้วยน้ำเสียงดูไร้ชีวิต



     "โหดร้ายมาก"



     เอ๊ะ?



     "กัปตัน...ไอ้นั้น"



     "หา?"



     อย่าว่าประเทศเซย์รินงงเลย เพราะกัปตันฝ่ายนู้นก็งงเหมือนกัน



     "ที่ว่าโค้ชและผู้จัดการของเซย์รินเป็นเด็กผู้หญิงน่ะ นึกว่าจะแบบ…"เขาพูดแล้วยกมือขึ้นมาทำเหมือนจะกำๆอะไรสักอย่าง อายากะนิ่งไปหลังได้ยิน



     มองผสานตากับรุ่นพี่ริโกะ



    "แบบบึ้บบั้บ ดึ๋งดั๋ง"



    ภาษาไรของมันวะ



    "เห็นหัวใจเต้นตึกตัก แต่นี่มันผู้ชายชัดๆ!!"แล้ววาดมือตรงมาที่เธอกับรุ่นพี่ริโกะที่ยืนอยู่ข้างกัน



     เขาพูดโวยวาย ทีมเซย์รินทั้งหมดนิ่งอึ้ง อายากะได้ยินเสียงมาจากโค้ชสาวรุ่นพี่ "หนอยแน่...ฮิโรโตะ จดลงไปด้วยว่าเอาให้ตาย"



     "รับทราบค่ะ รุ่นพี่ ฉันเองก็หงุดหงิดเหมือนกัน"



     รังสีอำมหิตจากสองสาวของเซย์รินน่ะ น่ากลัวมากๆ



     ยิ่งโค้ชสาวที่ยิ้มและวาดมือเป็นสัญญาณเชือด



     สังหารหมู่ได้เลย



     เสียงจากคนในสนามดังออกมา "รับทราบคำสั่งครับท่าน!"










     อายากะหัวเราะในจังหวะที่คางามิจะยัดลูกลงห่วง แต่หน้ากระแทกแป้นบาส เธอพยายามกลั้นขำ และจดบันทึกท่ามกลางเสียงโวยวายของคนอื่นที่นั่งอยู่ด้วยกันที่ม้านั่ง เมื่อเวลาหมดลง



     "ออกไปพักไหม?"



     "ไม่เป็นไรครับ"



     เท็ตสึยะตอบคำถามรุ่นพี่คิโยชิขณะที่ลากคางามิออกมาจากสนามด้วย 



     นำโด่งเลยแหละ!



     รุ่นพี่คิโยชิรีบาวน์ได้สวยเลยแหละ



     กัปตันก็ชู้ตลงตลอด



    ทั้งสองคนดูเชื่อใจกันมาก



    คางามิไม่ได้เกิดเลย วันนี้



    อายากะมองหลังเห็นเท็ตสึยะดีดริสแบนด์ข้อมือกระแทกใส่หน้าเจ้าคนที่กำลังอารมณ์ร้อนมากสุดๆ เหมือนยิงหนังสติ๊ก แล้วยังทำหน้านิ่งๆตายๆใส่เขาอีก "ใจเย็นหน่อยสิพี่"



     กวนส้น…



    คางามิกัดฟันแล้ว



     "เพราะคางามิคุงมาเล่นเป็นตัวหลักในการรับ พวกรุ่นพี่เลยทำแต้มได้ง่ายขึ้นครับ"ชี้แจงเหตุผลไปเสร็จสรรพ



     "ไม่เห็นต้องน้อยอกน้อยใจเลย แล้วก็…เห็นที่ตรงนั้นไหมครับ?"หันไปมองข้างบน อายากะเองก็พึ่งสังเกตว่ากัปตันและมือชู้ตของทีมโทโอก็มาดูการแข่งขัน



     "พวกโทโอ"



     "ดังนั้นผลงานในวันนี้ของพวกเราถึงอาโอมิเนะคุงแน่นอน ถ้าใจเย็นลงแล้วก็ประกาศสงครามได้แล้วนะครับ"



     "ถ้าใจเย็นลงแล้วจะประกาศสงครามยังไง?"



    ทึ่มจริงๆ











    ลูกสุดท้ายลง



    แต่คางามิหงายท้องคว่ำ



    เสียงสัญญาณหมดเวลาดัง



    เท็ตสึยะเดินเข้าไปหาคางามิพูดคุยและฉุดให้ลุกขึ้นมาจากพื้น อายากะจดก่อนจะปิดสมุดลงและส่งเสียงร้องดีใจเหมือนพวกคนอื่นๆที่เห็นว่าทีมของเราชนะ



     108-61











     หลังจบการแข่งขัน พวกเราก็เดินกลับกัน ท้องฟ้าที่บ่งบอกถึงเวลาเย็น พวกเขาคุยถึงเรื่องการแข่งขันกัน ก่อนที่เท็ตสึยะจะเรียงคางามิให้ไปด้วยกันที่สนามบาส



      เท็ตสึยะกับคางามิในสนามและเธอที่รอทั้งสองคน



     หมอนั้นอยากจะแสดงผลของการฝึกสินะ



    "ช่วยเป็นคู่ฝึกท่าไดร์ฟแบบใหม่ของผมได้ไหมครับ?"ถามขณะที่หยิบลูกขึ้นมา



     "เห้ยๆ มันยังไม่สมบูรณ์แบบอีกเหรอ?"คนที่ถูกขอให้เป็นคู่ฝึกถามหลังจากที่เห็นว่าผู้เล่นมายาฝึกท่านั้นมานานพอสมควรแล้วด้วยซ้ำ



     "ในขั้นการฝึกมันก็สมบูรณ์แล้วครับ แต่ในด้านของการแข่งจริงยังไม่เคยได้ลองเลย"



     คางามิยิ้มหลังเข้าใจ "แบบนี้นี่เอง ก็ได้เข้ามาสิ"



     และเมื่อเริ่มต้นขึ้น



     เท็ตสึยะก็ไดร์ฟผ่านไปด้วยความเร็ว



     มันน่าจะไร้เทียมทาน ก่อนที่อายากะจะเห็นว่าในมือของเพื่อนสนิทไม่มีลูกบาส



     คางามิโวยวายใส่เพื่อนของเธอ



    ก่อนที่เขาจะสังเกตลูกบาส "เอ๊ะ…?"



    อายากะเข้าไปใกล้ๆมองลูกบาสในมือของคางามิที่มัน…ดอกยางสึกนี่นา



     "อ่า สงสัยต้องเปลี่ยนลูกซะแล้วครับ"



     ฝั่งนั้นพูดอย่างรู้สึกเสียดาย "เนี่ย...เปลี่ยนมาหกลูกแล้วนะครับ"



    ต้องฝึกขนาดไหนกันเนี่ย…?



    "ไม่รู้จะมีให้เปลี่ยนอีกรึเปล่าเนี่ย…"



    เขาบ่น












     ก่อนจะกลับ เราสามคนแวะร้านสะดวกซื้อหาอะไรกินกันไป ต่างคนต่างแยกดูว่าอยากจะกินอะไร อายากะเดินไปที่มุมช็อคโกแล็ตที่มีคางามิยืนมองอยู่ก่อนแล้ว เด็กสาวเดินเข้าไปใกล้ "ชอบกินเหรอ?"



     คนถูกถามสะดุ้ง รีบตอบ "ก็เปล่า"



     อายากะมองในมือของเขาที่ถือช็อคโกแล็ตรสไวท์ช็อคโกแล็ต "ของยี่ห้อนั้นอร่อยนะ ฉันชอบมากเลย มันหอมดี ถ้าไม่ค่อยกินหวานแนะนำว่าเอายี่ห้ออื่นดีกว่า"



     "เธอว่ามันหวานไปงั้นเหรอ…?"



     "ก็ไม่นะ เพราะว่าฉันชอบน่ะ ก็เลยคิดว่ามันปกติ แต่สำหรับคนที่ไม่ชอบอาจคิดว่าหวานไปก็ได้"



      หวานงั้นเหรอ… แต่วันที่เขากินคืนก่อนแข่งวันนี้ เขากลับไม่รู้สึกว่ามันหวานเลย มันกลับรู้สึกขมๆฝาดๆไปหมดเสียด้วยซ้ำ



     อายากะหยิบช็อคโกแล็ตของอีกยี่ห้อนึงมาจากชั้น แล้วเขย่งปลายเท้าขึ้น ให้ซองของช็อคโกแล็ตนั้นแตะไปที่แก้มของคนตัวสูงกว่า "ยี่ห้อนี้ก็อร่อยนะ แนะนำ" แล้วยิ้มออกไปกว้างๆดูสดใสเหมือนทุกวัน



     คางามินิ่งไป อายากะลดปลายเท้าลง ก่อนจะจับมือหยาบแล้ววางซองอันนั้นลงกับมือของอีกฝ่าย แล้วหยิบไวท์ช็อคโกแล็ตยี่ห้อโปรดของตัวเองไป ตามด้วยน้ำอัดลมกระป๋องนึง และขนมปังใส่ไส้ก่อนจะไปรอคิวจ่ายเงินต่อหลังคุโรโกะ



     เอสของเซย์รินก้มมองช็อคโกแล็ตที่เธอเลือกให้



     เม้มปากเป็นเส้นตรงก่อนที่เขาจะตัดสินใจหยิบยี่ห้อดังกล่าวออกมาจากชั้นเพิ่ม



     เขาเหมือนคนที่ชอบฆ่าตัวตายชะมัด



     ก็ฆ่าตัวตายจริงๆ



    การทำแบบนี้



    หนุ่มร่างสูงจ่ายเงินเสร็จและเดินออกไปข้างนอก เห็นสองคนนั้นคุยกันอยู่ที่หน้าร้านสะดวกซื้อ เขาเดินออกไปพร้อมกับเก็บเงินใส่กระเป๋าตังค์ไปด้วย และมันก็เป็นโชคร้ายที่สะดุดเท้าตัวเองจนกระเป๋าตังค์หลุดจากมือ



    "คางามิคุงครับ / คางามิ"



    สองคนนั้นเรียกชื่อเขาพร้อมกัน



    คางามิอย่า loser ดิวะ



    แม่ง วันเฮงซวย



    "อย่าพึ่งสนใจ ดูกระเป๋าตังค์ฉันก่อ---"



    ไม่ทันจบประโยคก็มีมือนึงหยิบมันขึ้นมาและวิ่งไป สามคนอึ้ง รู้ตัวอีกทีก็ออกฝีเท้าวิ่งตามติดเจ้าโจรขโมยนั้น



    "หยุดนะเว้ย!!"



    เขาวิ่งนำออกหน้าชาวบ้าน วันนี้แม่งวันซวยอะไรของเขาวะเนี่ย โดนตอกย้ำอะไรเยอะมาก เป็นวันซวยๆชะมัด



    "ใครจะหยุดวะ!?"



    ไอ้โจรก็กวนอีก มันจะวิ่งไวไปไหนวะ



    เจ้าโจรวิ่งเข้าตามตรอกซอกซอยอย่างรัวเร็ว เจ้าคุโรโกะ กับฮิโรโตะคงวิ่งตามไม่ทันหรอก



     มันวิ่งออกจากซอย ขณะเดียวกันก็มีร่างของเด็กสาวม.ปลายกำลังเดินผ่าน เธอหรี่ตามองเขาและเจ้าโจรที่วิ่งผ่านเธอไป



    คางามิคงไม่ได้ใส่ใจอะไรเธอ



    ถ้าไม่ใช่เพราะว่าเธอวิ่งเร็วแซงหน้าเขาไปแล้ว และก็ไปดักหน้าเจ้าโจรขโมยกระเป๋าตังค์ได้อีก



    "หลบไปดิวะ ยัยนี้!"



    "หลบงั้นเหรอ…?"เธอยกมือปัดเส้นผมสีแดงที่ปิดหน้าของตัวเองออก คางามิแทบไม่เชื่อสายตาตัวเอง เมื่อเธอประชิดเจ้าโจรคนนั้นแล้วล็อคคอ



     ร่างนั้นถูกทุ่มลงไปกองกับพื้น "ฉันยิ่งหงุดหงิดเพราะทะเลาะกับคนมาอยู่ ยังจะมาทำตัวน่ารำคาญให้เห็นอีก" ว่าแล้วก็แย่งกระเป๋าตังค์ในมือของโจรขึ้นมา คางามิยืนค้างหลังเห็นเด็กผู้หญิงทุ่มผู้บายที่ตัวใหญ่กว่าไปกองกับพื้น



     "คางามิคุง!"เสียงของคุโรโกะดังขึ้นมา พร้อมกับหอบหายใจจากการวิ่ง 



     และสายตาของผู้เล่นเงามายาก็ผสานกับดวงตาของเด็กผู้หญิงที่พึ่งปราบโจรไปได้เมื่อกี้ 



     "ไง"



    เธอคนนั้นเป็นฝ่ายทักทายก่อน อายากะมองทั้งคู่สลับกันหลังตามมาถึง เธอจับไหล่ของเพื่อนสนิทไว้แล้วหอบหายใจเพราะการวิ่ง "ครับ ไม่ได้เจอกันนานเลย"



    "พวกนายรู้จักกันเหรอ?"เจ้าของกระเป๋าตังค์ถาม



    "ก็รู้จักน่ะสิ แค่นี้ก็ดูไม่ออกเหรอ?"



    ผู้หญิงปากเสีย



    อายากะคิดว่าตัวเองปากไม่ค่อยดี แต่ยังมีคนปากไม่ดีกว่าเธออีกเหรอเนี่ย….



    "เธอเป็นแฝดน้องของอาคาชิคุงครับ"เท็ตสึยะบอกถึงฐานะของเด็กผู้หญิงผมแดงท่าทางนักเลงตรงหน้า



    น้องสาวของกัปตันแห่งทีมปาฏิหาริย์น่ะเหรอ…?



    "ฉันไม่ชอบเลยนะที่จะต้องถูกเรียกว่าน้องของพี่ เพราะมันชอบตามมาด้วยการเปรียบเทียบทุกที"



     ก็ท่าทาง you มันดูนักเลงผิดกับพี่ชายของ you มากอ่ะ!!



    "มาดูการแข่งเหรอครับ?"



    "ก็ใช่ แต่…."เธอปรายตามองทุกคนสลับกัน อายากะสัมผัสถึงความรู้สึกไม่ดีเลยจริงๆ "ไหนเขาบอกกันว่าเอสของเซย์รินเจ๋งนักเจ๋งหนา ความเป็นจริงก็แค่…."เธอยิ้มเหยียด "เหมือนกำลังเล่นตลกในละครเวทีสัตว์เลย"



    "นี่เธอ!!"



    คางามิเดือดขึ้นมาแล้ว



    พร้อมกับกระเป๋าตังค์ที่ถูกเปิดออก เด็กสาวคนนั้นหยิบแบงค์จากกระเป๋าของคางามิออกมาใบนึง แล้วโยนกระเป๋าใบนั้นส่งคืนให้เจ้าของ "อันนี้ขอเป็นค่าจับโจรให้แล้วกันนะ คางามิ ไทกะ"



    "นี่เธอ!! รู้ชื่อคนอื่นแล้ว แต่ไม่บอกชื่อตัวเองแบบนี้มันเสียมารยาทนะ!!"



     "ก็เรียกกันไปเถอะว่าอาคาชิ ชื่อจริงไม่ต้องสนแม่มมันหรอก"เธอคนนั้นยักไหล่ขึ้นไม่ยี่หระ "แล้วก็คุโรโกะ เจอกันที่วินเทอร์คัพแล้วกัน อย่าทำให้ผิดหวังนะ"



     "ครับ"


 

     เด็กสาวคนนั้นเดินออกไปหายลับจากสายตา คางามิหันมาโวยวายกับเพื่อนของเธอ "ยัยนั้นเป็นใคร ทำไมถึงอวดดีขนาดนั้น!?"



     "เห็นแบบนั้นแต่เขาไม่ธรรมดาหรอกครับ"หน้าของเพื่อนสนิทนิ่ง "เธอเป็นอดีตผู้จัดการของเทย์โค เป็นคนสอนงานคุณโมโมอิครับ แต่ว่านิสัยเธอเสียไปหน่อย…"



     งั้นก็หมายความว่า…



     "ถ้าคุณโมโมอิเป็นตัวป่วน แต่เธอเป็นตัวอันตรายครับ"











    "กลับได้แล้ว จะมาส่งทุกวันเลยรึไง?"อายากะถามอีกฝ่ายที่ยังไม่ยอมกลับบ้านหลังมาถึงบ้านเธอ เท็ตสึยะมองเด็กสาวแล้วเริ่มพูด



     "คุณฮิโรโตะครับ"



     "หือ?"



     "คุณคิดว่าผมแกร่งพอที่จะไปวินเทอร์คัพกับทุกคนได้รึเปล่า?"



      เธอนิ่งคิด



     "อย่าป๊อดน่า ทำได้อยู่แล้ว"



     "นั้นสิครับ"



     "ทำไม่ได้ก็แก้ผ้าสารภาพรักสาวที่ชอบตอนหน้าหนาว"



     "แต่ผมสารภาพก่อนแล้วนี่ครับ แบบนี้ก็รอดใช่ไหม?"



     "น่าหมั่นไส้"



     "คุณฮิโรโตะก็ชอบบอกหมั่นไส้...แต่ไม่เคยไล่ผมไปสักทีนี่ครับ"



      คราวนี้ทางนั้นโถมตัวเข้ามากอด



     "ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น ผมจะทำให้บาสของผมชนะพวกเขาครับ เพื่อพิสูจน์อะไรหลายๆอย่าง"



     ให้ตายสิ



     เธอแพ้คนมีอุดมการณ์แบบนี้จริงๆ



     เพราะมันโคตรเท่เลย



     และทำให้เธออยากเห็นเขาประสบความสำเร็จ







||||


สวัสดีมิตรรักแฟนเพลงทุกคนค่า 

น้องผมแดงเป็น OC ของเราค่า มีบทบาทเป็นน้องสาวของพี่เอกชัยกรรไกรบิน! เป็นบทที่วางไว้ให้มีแต่แรกๆเลยค่า 555

จริงๆคือกะจะสร้างน้องให้มากุ๊กกิ๊กกับพี่ไฟ

และอาจเขียนอีกเรื่องของพี่ไฟแยก //เหงื่อตก

ไว้ถ้าว่างๆเดี๋ยวเปิดเรื่องรอไว้ก่อนเหมือนเรื่องของคีจังนะคะ55


ตอนนี้ไม่มีอะไรมากเลยค่ะ

 มีแต่จะบอกว่าหวานน้อย แต่หวานนะ แงง


เอาเป็นว่าขอบคุณสำหรับกำลังใจกันมากๆเลยนะคะ!





TB
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 176 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

603 ความคิดเห็น

  1. #580 ChLoE. (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2563 / 12:36
    ชอบคนที่เขาไม่มีวันชอบเรา----นี่มัยอิฉันรึเปล่าคะ55555555เจ็บจี๊ด!!!!!!
    #580
    1
    • #580-1 มาวว(จากตอนที่ 18)
      19 สิงหาคม 2563 / 21:46
      โอ๋ๆนะคะ !
      #580-1
  2. #304 Nimh03 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 16 เมษายน 2563 / 08:05
    เหมือนไทจังจะเจอคู่(กัด)ซะแล้วล่ะ~ ฮูเล่~
    #304
    1
    • #304-1 มาวว(จากตอนที่ 18)
      16 เมษายน 2563 / 12:30
      คู่กัด ลิ้นกะฟัน ฉันและเธอมากค่ะ 555
      #304-1
  3. #191 ภจญภัยกับท่านจี้♡ (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 4 เมษายน 2563 / 04:49
    คนดามใจคางามิ! ในที่สุด! แต่คิดไม่ถึงเลยว่าจะเป็นน้องของคุณเอกชัย(ขออนุญาตกลั้นขำค่ะ) อยากเห็นสองคนนี้อยู่กันไวๆจังเลยน้า คงจะ- แง5556555555
    #191
    1
    • #191-1 มาวว(จากตอนที่ 18)
      4 เมษายน 2563 / 12:41
      เป็นพี่น้องคู่ที่ไม่ควรอยู่ด้วยกันสักเท่าไรเลยค่า 555
      คนดามใจคนนี้ อาจไม่ได้ดามใจเท่าไร แต่ได้กินยาพาราแทนแน่ๆ
      #191-1
  4. #182 LucyTaylor (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 3 เมษายน 2563 / 04:33
    ชอบคุณน้องของอาคาชิจังงง ถ้าได้เห็นโมเม้นพี่ชายกับน้องสาวก็คงดีนะะ---
    #182
    2
    • #182-1 มาวว(จากตอนที่ 18)
      3 เมษายน 2563 / 19:53
      โมเม้นพี่ชายน้องสาวคู่นี้อาจเป็นคู่ที่ไม่มุ้งมิ้งแบบพี่น้องเท่าไรค่า 5555
      #182-1
  5. #181 Bad_Quinn (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 2 เมษายน 2563 / 22:47
    เอกชัยกรรไกรบิน55555555
    #181
    2
    • #181-1 มาวว(จากตอนที่ 18)
      2 เมษายน 2563 / 22:56
      แง อย่าขำกะทอล์คไรท์จนมันแย่งซีนเนื้อหาในตอนสิคะ จะงอแงแล้วนะ !555555
      #181-1
  6. #180 THARA I.N.K. (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 2 เมษายน 2563 / 21:39
    เรือไทมาแล้วววววว//ลั่นเอกชัยกรรไกรบิน5555//แอบเสียวว่าจะมีกรรไกรบินจริงๆมาบินผ่านหน้า
    #180
    1
    • #180-1 มาวว(จากตอนที่ 18)
      2 เมษายน 2563 / 22:55
      อาจบินมาเพราะไปกุ๊กกิ๊กกับน้องของเขาก็ได้นะคะ5555
      #180-1
  7. #177 Kurokiko L. (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 2 เมษายน 2563 / 21:15
    ลั่นเลย พี่เอกชัยกรรไกรบิน 555
    #177
    1
    • #177-1 มาวว(จากตอนที่ 18)
      2 เมษายน 2563 / 22:53
      แง จะมาขำตรงทอล์คกะไรท์แบบนี้ไม่ได้นะคะ 55555
      #177-1
  8. #174 91250 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 2 เมษายน 2563 / 20:03
    มีคู่แล้วนะคะคางามิซัง
    #174
    2
    • #174-1 มาวว(จากตอนที่ 18)
      2 เมษายน 2563 / 22:52
      มาลุ้นไปด้วยกันนะคะ 555
      #174-1
  9. #173 Bjakx (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 2 เมษายน 2563 / 19:45

    จะเอาคู่ไทกะ!!!เย้~พยายามเข้าเด้อไรท์~
    #173
    2
    • #173-1 THARA I.N.K.(จากตอนที่ 18)
      2 เมษายน 2563 / 21:37
      ไทกะแกมีคู่แล้วโว้ยยยย//ดีใจเหมือนลูกพาแฟนมารู้จัก
      #173-1
    • #173-2 มาวว(จากตอนที่ 18)
      2 เมษายน 2563 / 22:52
      ขอบคุณสำหรับกำลังใจค่า
      #173-2
  10. #172 คารินเนะ (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 2 เมษายน 2563 / 19:41

    เรือพระรองมาแล้ววว!!
    #172
    1
    • #172-1 มาวว(จากตอนที่ 18)
      2 เมษายน 2563 / 22:51
      มารอตอนเปิดเรื่องใหม่ได้เลยค่า (?)
      #172-1
  11. #171 ขุนนน (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 2 เมษายน 2563 / 19:13
    วันนี้มาเร็วจนแปลกใจเลยค่ะ! กำลังปรับเวลานอนรึเปล่าคะ 55555555 โธ่ไทกะคุง ;-; ใจเจ็บ หนูอาคาชิอย่าแกล้งไทกะ!! เท็ตสึขยันแต๊ะอั๋งนะคะ แหมมมม
    #171
    1
    • #171-1 มาวว(จากตอนที่ 18)
      2 เมษายน 2563 / 22:50
      จริงๆคนเขียนจะตั้งเวลาอัพค่า แต่มือกดโดนปุ่มอัพทันที 5555
      หนูอาคาชิไม่ได้แกล้งนะคะ แค่ขอค่าช่วยจับโจร 5555
      #171-1