Fanfic KNB || Best Part [ Kuroko × OC ] 《 END

ตอนที่ 10 : Q10

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,748
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 219 ครั้ง
    25 มี.ค. 63





Q10





     เธอมาตามนัดที่ให้ไว้กับรุ่นพี่ริโกะ อายากะยืนรอรุ่นพี่สาวและพวกชมรมบาส ก่อนจะเห็นทั้งหมดเดินมาพร้อมกัน บางทีอายากะก็คิดว่าโค้ชสาวเก่งมากที่สามารถขนทุกคนมาได้



     "เบอร์สองครับ ฝากคุณฮิโรโตะดูแลด้วยนะ"



     "เออ รู้แล้วน่า"



     อายากะอุ้มเจ้าลูกหมาที่เท็ตสึยะส่งมาให้ รุ่นพี่ริโกะกับพวกในชมรมตามเขาไปกันหมดแล้ว "รีบๆตามเขาไปเปลี่ยนเสื้อผ้าสิ"



      "แล้วคุณฮิโรโตะไม่เปลี่ยนเสื้อผ้าเหรอครับ?"



     "ขี้เกียจอ่ะ มาเฝ้าหมาเฉยๆ"



     "ดีแล้วครับ"



     หมายความว่าไงนะ?



     "ผมสงสารคนอื่นครับ"



     เท็ตสึยะ!!!!



     "ไปเปลี่ยนเสื้อผ้าได้แล้วไป"



     "กำลังไปไงครับ"



     "อ้าวๆ สองคนนั้นน่ะ รีบมากันสักที คุโรโกะคุงรีบไปเปลี่ยนเสื้อผ้าได้แล้ว ยืนจีบกันอยู่ได้"



     อายากะเบื่อคำว่าจีบกันจริงๆนะ



    เท็ตสึยะเดินไปแล้ว อายากะตัดสินใจอุ้มน้องเบอร์สองไปที่สระว่ายน้ำนั่งรอที่ม้านั่งข้างๆกับคางามิที่นั่งอยู่ก่อนแล้ว เธอมองอีกฝ่ายด้วยความรู้สึกเห็นใจไม่น้อย เจ้าตัวคงอยากจะ...ซ้อมน่าดู 



     เบอร์สองเห่าเบาๆ คางามิถอยจากเธอไปหนึ่งเสต็ป



     อายากะหัวเราะ ลูบหัวน้องเบาๆ



     "หวัดดี คางามิ"



     "อื้อ หวัดดี"



     "นัดกับชูโตคุเป็นนัดที่ดีนะ"



     เธอบอกไป หลังจากนั้นก็ไม่ได้คุยอะไรกันอีก เธอมองพวกในชมรมวอร์มอัพก่อนจะลงไปในสระว่ายน้ำ ดูท่าน่าจะหนาวกันน่าดูเพราะน้ำเย็นๆ โค้ชสาวเองก็เริ่มออกมาคุมพวกเขา



     อายากะดูเจ้าลูกหมา ลูบน้องไปพลางๆ ฟังเสียงนกหวีดไป



     เมื่อกี้เหมือนเห็นสภาพเจ้าเพื่อนสมัยเด็กตัวเองอืดด้วยแหละ ตลกชะมัดยาก



      "เบอร์สอง!"



     เธอร้องออกมาหลังจากเจ้าหมาน้อยที่อุ้มโดดลงจากมือของเธอ เดินไปคล้ายดมกลิ่นอะไรสักอย่าง อายากะไม่ได้ไปตามกลับมาอุ้มในทันที



     "เย้ย!"



     ระหว่างเสียงนกหวีดดัง คางามิก็ร้องออกมา เพราะเบอร์สองเข้าไปใกล้ ขณะที่อายากะจะไปตามน้องกลับมาอุ้ม เสียงของผู้หญิงคนนึงก็ดังออกมาให้ได้ยิน "เจ้าหมาน้อยน่ารักจังนะคะ"



     เธอปัดเส้นผมสีชมพูอ่อนของตัวเองเบาๆ 



     สวย และ หุ่นดีมากด้วย



     สวยมากๆเลย! ดูสิ พวกรุ่นพี่จะจมน้ำไปหมดแล้ว!



     สวยขนาดนี้ถ้าใครได้เป็นแฟนนะ คงจะดีไม่น้อยเลย



     แบบออร่าจับมากเลย



     "คุณโมโมอิ"



     เสียงเรียบพูดขณะที่ยังแช่อยู่ในน้ำ เขามองไปที่หญิงสาวผมชมพู อายากะมองเขาคุยกับรุ่นพี่โคงาเนะ ที่รุ่นพี่หน้าแมวได้ถามออกไปว่า "รู้จักกันด้วยเหรอ!?"



     นั้นสิ...รู้จักกันด้วยเหรอ…



     "อะ...เอ่อ คุณเป็นใครเหรอคะ?"รุ่นพี่ริโกะถามเด็กสาวที่มาใหม่ เธอดูเป็นผู้หญิงที่มีเสน่ห์จริงๆน่ะแหละ 



     "เอ...จะเรียกว่ายังไงดีนะ"เสียงหวานของเธอพูดคล้ายนึกคำ "ฉันเป็นแฟนของเท็ตสึคุงน่ะ รอจนถึงลีกรอบสุดท้ายไม่ไหว ก็เลยมาหา"



     "เท็ตสึคุง…?"



     "คุโรโกะ เท็ตสึคุง"



     เด็กสาววัยเดียวกันกับอายากะตอบออกมาอย่างชัดเจน เธอได้ยินเสียงร้องประสานระหว่างคนในสระว่ายน้ำดังลั่น 



     "นี่นายมีแฟนแล้วเหรอ?"



     "ไม่ใช่ครับ เป็นผู้จัดการทีมสมัยม.ต้นน่ะครับ"



     อายากะยอมรับว่ารู้สึกไม่เชื่อถืออะไรเลยสักนิดเดียว พวกผู้ชายส่วนใหญ่ชอบบอกว่าไม่มีอะไรแต่ก็เห็นมีทุกที เธอแสดงสีหน้าเอือมๆออกมา 



     ยิ่งเห็นเท็ตสึยะขึ้นมาจากสระว่ายน้ำเองแบบนี้แล้ว



     "เท็ตสึคุงงง"



     คุณโมโมอิที่รีบวิ่งเข้าไปหา ก่อนจะกอดอีกฝ่าย "ไม่ได้เจอกันนานเลย คิดถึงจังเลย"



     "ผมอึดอัดนะครับ คุณโมโมอิ"



     แล้วอายากะก็ได้ยินเสียงโวยวายของพวกในชมรมบาสอีกครั้ง รู้สึกเซ็งๆเลยแหะ…



     เธอได้ยินเสียงหัวเราะสดใสจากเด็กสาวที่กอดคุโรโกะ เท็ตสึยะเอาไว้ เธอทำท่าทางดีใจที่สุด บ่งบอกได้ชัด แสดงออกอย่างชัดเจนว่าเป็นเด็กสาวที่มีความรักมันเป็นยังไง



     "ว่าแต่ทำไมถึงเป็นคุโรโกะล่ะ ทั้งมืดมน ทั้งจืดจาง แถมยังป้อแป้อีก"



      สิ่งนั้นมันไม่สำคัญในความสัมพันธ์ที่เรียกว่าความรักหรอกนะคะ รุ่นพี่…



     "เห…"หญิงสาวผมสีชมพูลากเสียงออกมา "แบบนั้นมันก็ดีแล้วนะคะ"



     เธอก้มมองดูเท็ตสึยะ ด้วยสายตาที่อายากะรู้ดีว่ามันคืออะไร เป็นสายตาที่บ่งบอกถึงความรักจากหัวใจของเธออย่างแท้จริง "แต่เวลาที่ลงแข่งเขาดูองอาจ ผึ่งผาย เหมือนเป็นคนละคนเลย ใครจะไม่หวั่นไหวล่ะ"



     ดีจังนะที่คุณโมโมอิเขาเห็นในจุดที่เท็ตสึยะเป็นน่ะ



     อายากะลุกจากม้านั่ง เดินออกไปแบบเงียบๆ ไม่ทักใครแล้วเดินออกไปให้พ้นสายตาของทุกคน ไม่ให้ทุกคนจับสังเกต ไม่มีใครมาสังเกตเธอหรอก ยังไงซะ คนที่เป็นจุดสนใจในตอนนี้คือเด็กสาวผมสีชมพูต่างหาก



     แล้วก็พอมองไปที่สองคนนั้นสลับกัน



     ปล่อยให้เท็ตสึยะงุงิกับแฟนสาวของตัวเองไปดีกว่า…










     "แล้วทำไมนายมากับฉันได้เนี่ย"



     อายากะถามออกมาหลังเห็นเจ้าหนุ่มวัยเดียวกันตามมาด้วย เจ้าคนถูกทักก็บ่น "นั่งอยู่ในนั้นคนเดียวมันน่าเบื่อนี่นา ตามเธอออกมาน่าจะดีกว่า"



     "นายอยากแอบรุ่นพี่ริโกะออกมาเล่นบาสก็พูดเถอะ"



     "ก็จริง"



     "เดี๋ยวเถอะ เจ็บหนักอยู่นะ"



     "แล้วทำไมเธอถึงออกมาก่อน ไม่รอเจ้าคุโรโกะรึไง?"



     "เป็นนายจะอยู่ให้เป็นก้างไหม?"



     "ก็จริง"



     อายากะแย่งลูกบาสจากในมือของคางามิมาถือด้วยความหมั่นไส้ เจ้าตัวไม่ได้โวยวายอะไร ปล่อยให้เธอแย่งมันไปถือ ทั้งสองคนพากันมาเดินที่สนามบาส



     อายากะนั่งมอง อีกคนที่เอาลูกที่เธอระหว่างทางเดินมาไปเล่น



     ดูเหมือนขาของคางามิจะไม่สมบูรณ์พอที่จะเล่นเลยสักนิด



     ลูกเด้งกลับมากลิ้งไปกับพื้น



     เด็กสาวผมสีดำมองมือของผู้มาใหม่ที่หยุดลูกบาสเอาไว้ "ไง" เขาส่งเสียงทักออกมา คางามิหันไปหาเจ้าของเสียง "คางามิ ไทกะ ใช่ไหม?"



     อายากะรู้ว่าเขาคือใคร



     เอสของรุ่นปาฏิหาริย์



     อาโอมิเนะ ไดกิ











     "ข้าวกล่องของวันนี้"



     "คุณฮิโรโตะ"



     อายากะมองเจ้าของคำพูด หลังจากที่เธอส่งข้าวกล่องให้เขาไปถึงมืออีกฝ่ายแล้ว แต่ไม่ได้ส่งเสียงพูดคุยอะไรออกไปมากมาย เท็ตสึยะมองมาที่เธอ "วันนั้นกลับก่อน มีอะไรรึเปล่าครับ?"



     "แค่เบื่อๆเลยกลับน่ะ"



     "แน่ใจเหรอครับ?"



     "ก็ใช่น่ะสิ"



     อายากะตอบปัดไป ไม่ได้ยอมรับความจริงเท่าไร บางทีเธอก็รู้สึกแปลกๆที่เขามักจะชอบพูดจาและทำตัวเหมือนเราสองคนมีอะไรที่มากกว่าเพื่อน แต่พอถึงเวลาจริงๆเขาก็มีคนของตัวเองอยู่แล้ว



     "ไปซ้อมได้แล้ว เดี๋ยวก็สายหรอก"



     "คุณฮิโรโตะกำลังโกหก"



     เท็ตสึยะบอกจับผิด "เมื่อกี้ตอนคุณบอกไม่มีอะไร คุณหลบตาผมครับ"



     "ก็ไม่มีอะไร"



     "ไม่เชื่อหรอก"



     อายากะถอนหายใจออกมา เธอเมินหน้าหนี ก่อนจะตัดสินใจเลอกเป็นฝ่ายคุยเองแล้วเดินกลับ หากแต่มือข้างที่ว่างของเงาทีมบาสเซย์รินก็จับแขนเธอเอาไว้ออกแรงบีบจนเผลอเจ็บ "เจ็บ…"



     เพียงคำพูดเบาๆก็ทำให้มือที่จับแขนคลายออกแล้วปล่อยแขนเธอเป็นอิสระ



     เท็ตสึยะไม่กล้าทำอะไรรุนแรงกับเธอหรอก



     "ขอโทษครับ"เจ้าตัวบอกออกมา "ผมแค่จะบอกว่าถ้าคุณฮิโรโตะมีอะไรก็บอกผมได้เสมอ ผมพร้อมจะฟังนะครับ แล้วก็ถ้าตอนนี้คุณฮิโรโตะอึดอัด และไม่อยากจะคุย"



     "เราแยกกันก่อนก็ได้นะครับ"



     อายากะนิ่งงันหลังได้ยินคำนั้น



     "บางทีผมอาจดูเร่งรัด หรือ ดูเข้าไปยุ่งวุ่นวายมากเกินไป"เด็กหนุ่มบอกเธอ เขาพูดด้วยน้ำเสียงเรียบๆ "ผมอยากบอกให้รู้ไว้นะครับว่าผมแคร์คุณฮิโรโตะและที่ผมทำทุกอย่างที่ผ่านมาทั้งหมด ก็เพราะว่าแคร์จริงๆ"



     "เพื่อนกันก็ต้องแคร์กันอยู่แล้วสิ"



     "แล้วถ้าผมบอกว่าผมไม่เคยเห็นคุณฮิโรโตะเป็นเพื่อนตั้งแต่วันที่เห็นคุณฮิโรโตะเล่นชิงช้าที่สนามเด็กเล่นตอนเย็นคนเดียวแล้วล่ะครับ!"



     เขาที่สูดลมหายใจเข้าปอดของตัวเองลึกๆหลังพูดความรู้สึกออกมา กับเธอที่นิ่งค้างไปเพราะความรู้สึกของเขา อายากะทำตัวไม่ถูก หลังได้ยินเสียงเขาดังออกมาให้ได้ยิน "สำหรับผมคุณฮิโรโตะเป็นมากกว่าเพื่อนมาตลอดครับ"



     "แต่ถ้าคุณฮิโรโตะรำคาญ อึดอัดใจ ผมยินดีจะแยกออกไปนะครับ"



     สิ้นสุดคำนั้นเขาเดินออกไป ทิ้งไว้เธอที่ยืนนิ่งเหม่อลอยหลังถูกสารภาพรัก ความรู้สึกเหมือนอายากะถูกตบกลางอากาศยังไงไม่รู้ หลังเพื่อนสนิทของเธอพูดคำในใจออกมามากมาย



     ".....บ้า จริงๆเลย"



     บ้าสุดๆ



     ทำไมมันเจ็บแบบนี้นะ











     อายากะเห็นพวกปีหนึ่งของชมรมบาสเอาผลการเรียนไปให้พวกรุ่นพี่ในชมรมบาสดู เธอไม่ได้คุยกับเพื่อนของตัวเองและใช้ชีวิตปกติมาสักพักแล้ว



     เธอกำลังเป็นอะไรอยู่กันนะ



     ไม่เข้าใจด้วยซ้ำว่าตอนนี้ตัวเองรู้สึกอะไรอยู่



     ตั้งแต่วันที่เจอโมโมอิ เธอก็คิดว่าเธอไม่ควรจะเข้าใกล้เพื่อนของตัวเองไปมากกว่านี้ เพราะมันจะทำให้เด็กคนนั้นรู้สึกว่าตัวเธอน่ะ เป็นแค่เพื่อนสมัยเด็กแต่อยู่ใกล้คนที่โมโมอิแอบชอบ อายากะคิดว่าสายตาและท่าทางของโมโมอิเป็นของจริง



     เธอแค่คิดว่าไม่ควรทำให้เขาเข้าใจผิด



     แล้วก็ไม่รู้ด้วยว่าเท็ตสึยะรู้สึกอะไรแบบนั้น



     เธอไม่ได้เฟคหรอกนะ ไม่รู้ก็คือไม่รู้ คนเราก็เป็นแบบนี้ มักจะรู้เรื่องของคนอื่นดีกว่าตัวเองเสมอเลย



     อายากะเดินสวนทางกับเท็ตสึยะตามทางเดิน



     ยังไม่ทันจะได้เอ่ยทักทายอะไร อีกฝ่ายก็เดินผ่านไปแล้ว กับคางามิ



     และโทรศัพท์ของอายากะก็สั่น



    'ฮิโรโตจจิฮะ คือว่าว่างไหม อยากจะให้ช่วยติวหนังสือให้หน่อยน่ะฮะ'











     "คิเสะคุงเก่งมากเลยค่ะ"อายากะบอกขณะที่นั่งติวหนังสือให้พ่อนายแบบผมทองในร้านกาแฟตั้งแต่เช้า "ภาษาอังกฤษแปบเดียวก็เข้าใจแล้ว ถ้าจะใช้สื่อสารกับพวกพี่ๆทีมงานบ่อยใช่ไหมคะ?"



     "ก็นิดหน่อยล่ะฮะ"คนถูกชมบอกแล้วยิ้มกว้าง เท้าคางมองหน้าเธอ



     "เดี๋ยวสั่งอะไรกินเล่นกันก่อนแล้วค่อยเริ่มวิชาต่อไปไหมคะ?"



     "เอาสิ ต่อไปฮิโรโตจจิจะสอนวิชาอะไรเหรอ?"



     "คณิตศาสตร์แล้วกันนะคะ"



     "ยากน่าดูเลยแหะ"



     "จริงๆถ้าเข้าใจก็ไม่ยากขนาดนั้นหรอกค่ะ"



     "โอเคฮะ จะยอมเชื่อฮิโรโตจจินะ จะกินอะไรรึเปล่า?"



     "ฉันขอลาเต้เย็นค่ะ"



     "กินกาแฟด้วยเหรอ?"



     "ค่ะ"



     "งั้นโอเคเลย"



     อายากะมองแผ่นหลังของอีกฝ่ายที่เดินออกไป มือของเธอเปิดหนังสือคณิตศาสตร์ขึ้นมาอ่านทบทวนเนื้อหาก่อนที่จะมาสอนอีกฝ่าย



     แก้วลาเต้เย็นถูกทาบมาที่หน้า ความเย็นแล่นเข้ามาทำให้อายากะสะดุ้งตกใจ คนที่แกล้งยิ้มออกมาร่าเริง "ฮิโรโตจจินี่จริงจังดีนะฮะ"



     "อ่า ไม่หรอกค่ะ"



     "มีเรื่องอะไรรึเปล่าฮะ? บอกผมได้นะ"



     "ทะเลาะกับเท็ตสึยะนิดหน่อยค่ะ"



     อายากะตอบไปตามตรง ก่อนจะรับลาเต้เย็นมาดูดหลอดเบาๆ ให้คาเฟอีนเข้ามาหล่อเลี้ยงร่างกายของตัวเอง คิเสะเท้าคางกับโต๊ะมองมาที่เธอ



     "ถ้าหน้าเครียดจนผมสัมผัสได้ขนาดนี้ คงไม่นิดแล้วฮะ"



     "คิเสะคุงก็ช่างสังเกตนะคะ มีใจให้รึเปล่าเนี่ย?"



     คนถูกแซวหัวเราะออกมาหลังจบประโยค เขามองหน้าเธอแล้วยกนิ้วชี้ขึ้นมาหนึ่งนิ้ว "ฮิโรโตจจิฟังนะฮะ หนึ่งคือเวลาทะเลาะกัน ถ้ายังเงียบใส่กัน ความสัมพันธ์มันจะพังลงได้ เราต้องพูดคุยกันให้รู้เรื่องฮะ"



     เธอกระพริบตาถี่หลังหนุ่มไคโจแนะนำ



     "สองนะฮะ ต้องถามความรู้สึกตัวเองให้มากๆว่าเวลาเราโกรธกันใจของเราทั้งคู่มันมีความสุขจริงๆเหรอ? คือถ้ามีอะไรก็ควรคุยกันตรงๆไปเลยฮะ เปิดใจกันไปเลย เรื่องที่อยู่ในใจ บางอย่างถ้าเราเงียบ เขาเงียบ แล้วยังมีทิฐิไม่คุยกัน มันจะไม่เคลียร์เอานะฮะ"



     "สาม…"คิเสะเปลี่ยนมาเป็นการชูสามนิ้ว เขาเริ่มเพลินกับการเป็นฝ่ายอธิบายให้เด็กสาวตรงหน้าเข้าใจแล้ว "ผมรู้นะฮะว่าคุโรโกจจิคิดยังไง รายนั้นถึงจะดูใจเย็น แต่กลับบางเรื่องก็เป็นคนใจร้อนนะฮะ เขาอาจทำให้อึดอัด แต่ส่วนนึง...เพราะเขาก็ไม่รู้จะแสดงออกกับฮิโรโตจจิยังไง"



     อายากะพยายามขำ "เหมือนพยายามจะเล่นบทพ่อสื่อเลยนะคะ"



     "แล้วคล้อยตามไหมฮะ?"คิเสะถามเธอ "จริงๆ ผมเข้าใจฮิโรโตจจินะฮะอยู่ดีๆวันนึงเพื่อนก็มาบอกรักบอกชอบเรา เราที่มองเขาเป็นเพื่อนมาตลอดจะอึดอัดก็ไม่แปลก"



     "คิเสะคุงรู้?"



     "คุโรโกจจิโทรมาปรึกษาฮะ"คนถูกถามฟ้องออกมา "รายนั้นเขาเป็นห่วงความรู้สึกของฮิโรโตจจิมากๆเลยนะฮะ"



     อายากะนิ่งไป



    "แต่เขาไม่เร่งรัดแล้วหรอกฮะ เขาอยากจะทิ้งระยะห่างออกมาบ้าง ถ้าฮิโรโตจจิพร้อมที่จะอยู่ด้วย ทางนั้นเขาก็จะกลับมาปกติเอง"



     คิเสะปัดผมที่ลงมาปรกหน้าของเด็กสาวออกเบาๆ "ดังนั้นไม่ต้องคิดมากนะฮะ แค่ทำตัวปกติไปเรื่อยๆ ค่อยๆคิด"



     อายากะยิ้มออกมา



     "ค่ะ ขอบคุณนะคะ"เด็กสาวยิ้มบอก "ไว้จะลองคิดดูค่ะ มาติวกันต่อค่ะ มา!"





|||||



จริงๆน้องนางก็ไม่รู้สึกอะไรกับน้องครก.จริงๆค่ะ

อย่าพึ่งว่าน้องนะคะ 5555 เพราะน้องก็มองน้องครก.เป็นเพื่อนมาตลอดจริงๆ

แต่คิดว่าความสัมพันธ์มันจะพัฒนาขึ้นต่อจากที่รู้ว่าอีกคนคิดมากกว่านั้น แล้วนักพายอันดับหนึ่งของเราก็กำลังผสานรอยตรงนี้ให้ ทำหน้าที่ได้ดีจริงๆ

ที่ตอนแรกอยากห่างก็เพราะว่าโมโมอิเขารักน้องครก.มากค่ะ

อายากะที่ตัวติดเขาก็กลัวเข้าใจผิด 

ส่วนน้องครก.น่ะเข้าใจอายากะผิดว่าทางนั้นอึดอัดจนสารภาพว่าชอบ เรื่องเลยบานปลายแบบนี้

แล้วก็ตอนนี้ก็ใกล้จะแมตช์โทโอแล้วค่า!

วันนี้อัพดึก เพราะ คนเขียนเผลอหลับ+เน็ตหลุดค่า แอแง รู้อีกทีอัพข้ามวันแล้ว

เอาเป็นว่าขอบคุณทุกๆคนมากๆเช่นเดิมเลยนะคะ! ❤






TB
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 219 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

604 ความคิดเห็น

  1. #300 Nimh03 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 16 เมษายน 2563 / 05:22
    ทำหน้าที่ได้ดีมาก กัปตันคิเสะ ^_^
    #300
    1
    • #300-1 มาวว(จากตอนที่ 10)
      16 เมษายน 2563 / 12:25
      กัปตันต้องทำหน้าที่ให้ดีที่สุดค่ะ!
      #300-1
  2. #117 ข้าคือคนเด๋อ (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 29 มีนาคม 2563 / 01:03
    อมก.ตอนนี้ทำให้เห็นอะไรหลายๆอย่างเลย ไม่ว่าจะเป็นกิริยาตอนที่โมโมอิกอดครก.คือมันแตกต่างกับน้องมากกกก(ก็ต้องแน่อยู่แล้วสิ) ยิ่งตอนที่ครก.บอกว่าเว้นระยะห่างสักพักรํ้สึกเหมือนโดนบอกเลิกยังไงก็ไม่รู้ แถมคิเสะยังมาถูกเวลาอีก...แอบสงสัยด้วยว่าที่มาเพราะจะมาเป็นพ่อสื่อให้คู่นี้คืนดีกันหรือเปล่า~ พายเก่งชงเก่งเหลือเกินนนน
    #117
    1
    • #117-1 มาวว(จากตอนที่ 10)
      29 มีนาคม 2563 / 10:02
      กัปตันจะต้องยื้อเรือค่ะ กัปตันไม่ยอม!
      #117-1
  3. #61 คารินเนะ (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 25 มีนาคม 2563 / 20:13

    เราจะช่วยคิเสะพายด้วย!! 555
    #61
    1
    • #61-1 มาวว(จากตอนที่ 10)
      25 มีนาคม 2563 / 21:27
      หยิบไม้พายแล้วจ้วงเลยค่า
      #61-1
  4. #60 midnight summer (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 25 มีนาคม 2563 / 18:35
    คิเสะนี้ชงเก่งมากค่ะ555555 ไม่ผิดหวังเลยกัปตันเรือคนนี้! แต่ตอนนี้อ่านแล้วอึดอัดแทนอายากะกับคุโรโกะเลยค่ะ ;_____; ขอให้คืนดีกันเร็วนะๆ !
    #60
    1
    • #60-1 มาวว(จากตอนที่ 10)
      25 มีนาคม 2563 / 21:27
      จะต้องมีการคืนดีกันแน่นอนค่า!
      #60-1
  5. #59 hayajihaya (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 25 มีนาคม 2563 / 17:06

    พายจ้าาาา พายเก่งง เก่งเหลือเกิน เราจะช่วยคิเสะพายย

    #59
    1
    • #59-1 มาวว(จากตอนที่ 10)
      25 มีนาคม 2563 / 21:26
      จับไม้พายขึ้นมาเลยค่า
      #59-1
  6. #58 Mock Orange (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 25 มีนาคม 2563 / 08:08
    กัปตันพายเองเลยอ่ะ
    #58
    1
    • #58-1 มาวว(จากตอนที่ 10)
      25 มีนาคม 2563 / 13:33
      กัปตันต้องช่วยๆ!
      #58-1
  7. #57 Kurokiko L. (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 25 มีนาคม 2563 / 06:30
    เข้าใจน้องนะ การที่คิดว่าอีกฝ่ายเป็นเพื่อนสนิทมาตลอด พอโดนบอกชอบมันก็อึดอัดอยู่บ้าง แต่ก็สู้ๆนะคะ ทั้งน้องครกและไรท์ >3
    #57
    1
    • #57-1 มาวว(จากตอนที่ 10)
      25 มีนาคม 2563 / 13:33
      อื้อ ขอบคุณที่เป็นกำลังใจให้เรานะคะ ซึ้งค่ะ แง 5555
      มาเป็นกำลังใจให้น้องครก.กันต่อไปนะคะ!
      #57-1
  8. #56 ภจญภัยกับท่านจี้♡ (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 25 มีนาคม 2563 / 04:58
    นักพายอันดับหนึ่งของเราไม่เคยทำให้ผิดหวังเลยจริงๆค่ะ55555 แง เข้าใจยัยหนูมากๆเลย น้องก็คงยอมรับว่าก็มีหวั่นไหวบ้างเวลาน้องครกทำให้คิด แต่สุดท้ายเราที่มองเค้าเป็นเพื่อนมาตลอดเลยสับสน พอสับสนก็ไม่รู้ควรทำยังไงกับความรู้สึกและความสัมพันธ์ต่อไปอีกฝ่ายก็ไม่ได้เข้ามาคุยน้องก็คงยังไม่พร้อม อยากให้กลับมาเคลียร์กันเร็วๆค่ะ อย่างที่เจ้าคิเสะพูดยิ่งปล่อยไว้นานยิ่งไม่ดีเลย
    #56
    1
    • #56-1 มาวว(จากตอนที่ 10)
      25 มีนาคม 2563 / 13:30
      นักพายคนนี้จะช่วยพายให้ถึงฝั่งค่า!!
      ต่างคนต่างไม่พร้อมคุย แต่ยิ่งปล่อยความสัมพันธ์นานไปอย่างที่คีจังบอกเลยค่า
      ขอบคุณสำหรับคอมเม้นนะคะ!
      #56-1
  9. #55 wut796439 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 25 มีนาคม 2563 / 03:34
    ขอบคุณมากเลยค่ะสนุกมากๆน้องอายากะคิดน้อยๆค่ะแล้วใช้หัวใจคิดน่าจะดีกว่านะคะสู้ๆเคลียร์กับเท็ตสึยะเร็วนะคะรอฉาก****อยู่จะค่ะ(ต้องเซ็นเซอร์ไว้ก่อนเพื่อเยาวชน5555)

    แล้วมาต่ออีกนะคะสู้ๆๆ
    #55
    2
    • #55-1 มาวว(จากตอนที่ 10)
      25 มีนาคม 2563 / 13:26
      ขอบคุณสำหรับกำลังใจนะคะ
      การคิดน้อยๆฟังหัวใจก็เป็นสิ่งที่ดีในความสัมพันธ์เหมือนกัน!
      #55-1
    • #55-2 wut796439(จากตอนที่ 10)
      25 มีนาคม 2563 / 23:30
      ปิ๊งป๋องถูกต้องแล้วค่ะบางเรื่องก็ควรจะคิดให้น้อยลงแล้วฟังหัวใจให้มากๆ
      #55-2
  10. #54 จันทิรารัตน์ (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 25 มีนาคม 2563 / 02:35
    เข้าใจความรู้สึกอายากะเลยค่ะ

    อึดอัดน่าดู (เคยเจอมาก่อนตอนนี้เลยอินมากๆค่ะ)
    #54
    1
    • #54-1 มาวว(จากตอนที่ 10)
      25 มีนาคม 2563 / 13:20
      เป็นกำลังใจให้นะคะ ขอบคุณสำหรับคอมเม้นค่า
      #54-1
  11. #53 Bad_Quinn (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 25 มีนาคม 2563 / 02:01
    เเงงงง ใจพองไม่ไหวเเล้วค่ะ ;-;
    #53
    1
    • #53-1 มาวว(จากตอนที่ 10)
      25 มีนาคม 2563 / 13:18
      โอ๋ๆเลยนะคะ ขอบคุณสำหรับคอมเม้นค่า!
      #53-1
  12. #52 เอ็มมะ (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 25 มีนาคม 2563 / 01:14
    เราเข้าใจอายากะนะคะ แบบคนที่เรามองว่าเป็นเพื่อนตลอด มาบอกชอบ ก็คงสับสน แถมยังเจอคนที่ชอบเพื่อนคนนี้มากๆจริง ไม่แปลกที่จะรู้สึกอึดอัดใจ สู้ๆ อยากเห็นอายากะกับเท็ตสึคึงคืนดีกันแร้วว เท็ตสึคุงต้องใจเย็นๆนะคะอย่าพึ่งใจร้อน น้องกำลังค่อยๆรู้สึกเนอะ จีบน้องต่อไปป
    #52
    1
    • #52-1 มาวว(จากตอนที่ 10)
      25 มีนาคม 2563 / 13:18
      จะต้องใจเย็นขึ้น แล้วจีบกันต่อไป เพื่อความมั่นคงในอนาคตค่ะ!จริงอย่างที่ว่าเลยค่าที่อึดอัดเพราะเจอคนที่ชอบเพื่อนคนนี้มากๆ

      ขอบคุณสำหรับคอมเม้นนะคะ!
      #52-1
  13. #51 LucyTaylor (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 25 มีนาคม 2563 / 01:14
    เจอกัปตันตัวจริงแล้ว
    คิเสะ-----------
    น้องคุโรโกะสารภาพรักแล้ว รอตอนต่อไปนะคะ แต่เราว่าดีแล้วล่ะคะที่ค่อยๆให้ความสำคัญในเรื่องความรู้สึกไปทีละนิดแต่จากที่เห็นน้องพูดมาเนี่ย จริงๆก็แอบหึงคุโรโกะใช่เปล่าาา อาจจะไม่ได้หึงในฐานะคนรักแต่ก็คงในฐานะเพื่อน เห็นมีเพื่อนสาวที่สนิทกว่าตัวเองก็อาจจะน้อยใจบ้างแหละะะ
    ถ้าคาดเดาอะไรผิดพลาดไปขอโทษนะคะ รอบนี้เม้นยาวจัง555
    #51
    2
    • #51-1 LucyTaylor(จากตอนที่ 10)
      25 มีนาคม 2563 / 01:15
      เอ่อะ พิมพ์คะ ค่ะผิดด้วยแง รีบพิมพ์;-;
      #51-1
    • #51-2 มาวว(จากตอนที่ 10)
      25 มีนาคม 2563 / 13:15
      กัปตันตัวจิงออกโรงชงเองค่ะ!
      จริงๆอย่างที่บอกค่ะ ว่า มันมีแอบหวงในฐานะเพื่อน
      คนหวงเพื่อนจริงๆคนนี้
      ทางคนเขียนเองอยากให้มันไปทีละขั้นค่ะ อนิเมะยังอีกยาว 555
      ทั้งนี้เราชอบคอมเม้นยาวๆนะคะ ขอบคุณสำหรับคอมเม้นค่ะ!
      #51-2