[Fic EXO: Krislay] Finding Mommy! สมาคมคุณพ่อป่วนรัก!

ตอนที่ 1 : ●▽● ♡ : Intro (rewrite)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,048
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 60 ครั้ง
    6 พ.ย. 58



 

Finding Mommy! สมาคมคุณพ่อป่วนรัก!




Intro

Rate : PG

Author : Maria Test.

 



  เช้าวันใหม่ที่แสนสดใสเริ่มต้นขึ้น... ภายในบ้านหลังน้อยๆที่อบอุ่นและ... ความวุ่นวาย

ป๋ายเซียน! รีบๆแต่งตัวเร็วเข้าลูก!”


“ปะป๊าห้ามดุน้องป๋ายนะฮับ!”เสียงวิ่งตึงตังไปรอบๆบ้านหยุดชะงักพร้อมเจ้าตัวยุ่งที่หยุดนิ่งพลางทำหน้าเบ้ทั้งๆที่ยังอยู่ในชุดนอน

จางอี้ชิงเท้าสะเอวพลางถอนหายใจ มีวันไหนมั้ยนะที่เขาจะไม่ต้องปวดหัวกับลูกชายจอมแสบคนนี้!

ดูเอาสิ ใกล้เวลาเข้าเรียนแล้วแท้ๆแต่เจ้าตัวยุ่งก็ยังไม่ยอมใส่ชุดนักเรียนให้เรียบร้อยสักที ขนาดว่าจับอาบน้ำปะแป้งจนตัวหอมฟุ้ง ลูกชายจอมซนก็หลุดรอดวงแขนหนีมาใส่ชุดนอนได้เหมือนเดิมจนได้

พอเห็นเจ้าตัวเล็กยู่หน้าทำท่าจะวิ่งหนีเขาอีกไม่ยอมลงให้ง่ายๆ ร่างบางก็ตัดสินใจใช้เสียงเข้ม “ปะป๊าจะดุน้องป๋ายจริงๆแล้วนะครับถ้ายังไม่แต่งตัวอีก”

เด็กชายตัวกลมป้อมยิ่งยู่หน้า เท้าเล็กๆย่ำถี่ลงกับพื้นอย่างไม่พอใจที่ถูกขัดใจ เรือนผมสีน้ำตาลอ่อนเหมือนคนพ่อไม่ผิดเพี้ยนเริ่มยุ่งกันทั้งคู่เพราะเกิดจากการวิ่งไล่จับกันตั้งแต่ครึ่งชั่วโมงก่อน

“ก็น้องป๋ายไม่อยากไปโรงเรียนวันนี้!!”

พอได้ฟังเหตุผลของคุณลูกชายแล้ว คนเป็นพ่อก็ได้แต่ถอนหายใจ ก่อนจะมองป๋ายเซียนวิ่งหายไปที่ห้องนั่งเล่น

เขาเข้าใจลูกชายตัวน้อยดี... วันนี้เป็นวันแม่ และทุกๆปีที่เป็นวันแม่ ป๋ายเซียนก็จะดื้อแบบนี้ ทั้งๆที่ถ้าเป็นเช้าวันปกติล่ะก็ ป่านนี้ไปยืนรอเขาที่หน้าบ้านแล้ว

คิดพลางหันไปมองรูปของหญิงสาวอีกคนที่ส่งยิ้มหวานให้กับกล้อง หญิงสาวที่มีรอยยิ้มเช่นเดียวกันกับเจ้าตัวเล็ก แน่ล่ะ..ก็จางหยุนผิงน่ะเป็นแม่ของป๋ายเซียนนี่นา รอยยิ้มนั่นราวกับกำลังใจของเขาในทุกเช้า

เป็นรอยยิ้มที่ชวนให้เขานึกถึงเรื่องราวในอดีต รอยยิ้มที่ทำให้เขามีกำลังใจในการดำเนินชีวิตต่อ... แม้เจ้าตัวจะไม่อยู่แล้วก็ตาม

พี่สาวของเขาเสียชีวิตตั้งแต่ตอนที่ให้กำเนิดสิ่งมีชีวิตตัวน้อยๆที่เขารู้ทันทีว่า... เด็กคนนี้จะเป็นทุกอย่างในชีวิตของเขา ส่วนเรื่องของพี่เขย พี่สาวไม่เคยปริปากพูดอะไรเลย ดังนั้นอี้ชิงจึงไม่เคยรู้อะไรแม้แต่อย่างเดียวเกี่ยวกับพ่อที่แท้จริงของป๋ายเซียน

 

เพราะอย่างนั้น.. เขาในฐานะผู้ปกครองคนเดียว จึงพยายามจะเป็นปะป๊าที่ดีที่สุดของลูกชายตัวน้อย

 

 “ป๋ายเซียน มาหาปะป๊าเร็วครับ”ร้องเรียกพลางย่อตัวลง อ้าแขนออกกว้างเมื่อเดินตามมา เจอเจ้าตัวเล็กที่นั่งกอดอกหน้ายู่อยู่บนโซฟา

         “แต่ปะป๊าจะดุน้องป๋าย...”ปากเล็กๆเบะออกไม่พอใจ แต่ก็ยังยอมเดินเตาะแตะมาหา

         อี้ชิงหอมแก้มยุ้ยๆดังฟอด “ก็มันจะสายแล้วนี่ครับ เด็กเก่งๆที่ไหนเขาไปโรงเรียนสายกันบ้างล่ะหืม?”

         “น้องป๋ายไม่อยากไป”เด็กตัวน้อยโยเย ก้มหน้าไม่กล้ามองสบตาปะป๊า เสมาเล่นชายเสื้อชุดนอนแทน 

 “วันนี้วันแม่ เพื่อนๆน้องป๋ายมีมะม๊าไปด้วย แต่น้องป๋ายไม่มี”

 

   ได้ฟังแล้วคนเป็นผู้ใหญ่ก็สะท้อนใจ สิ่งนี้คงเป็นสิ่งเดียว.. ที่เขาทำให้ลูกชายไม่ได้

           ความเป็นแม่ ผู้ชายอย่างเขาคงทำให้ไม่ได้

           แต่อี้ชิงก็จะพยายามทำให้ดีที่สุด อย่างที่เคยสัญญาเอาไว้กับพี่สาว

 

           “แต่น้องป๋ายยังมีปะป๊านะครับ”อธิบายเสียงนุ่มพลางลูบหัวทุยๆไปด้วยเป็นการปลอบโยน เขารู้ดีว่าป๋ายเซียนรู้สึกยังไง ความน้อยใจจากการที่ไม่มีเหมือนเพื่อนคนอื่นๆเป็นสิ่งที่ได้รับมาง่ายๆ แต่ปัญหานั้นไม่ได้อยู่ที่ตัวเด็ก

            ปัญหามันอยู่ที่ เขาที่เป็นปะป๊าต่างหาก ที่ต้องดูแลลูกให้ดี

            อี้ชิงคิดอย่างนี้เสมอตลอดห้าปีที่ผ่านมา

            “ถึงปะป๊าจะไม่ใช่ผู้หญิง เป็นมะม๊าให้น้องป๋ายไม่ได้ แต่น้องป๋ายเชื่อปะป๋านะครับ ว่าปะป๊ารักน้องป๋ายมากที่สุดในโลก รักมากๆเหมือนปะป๊ามะม๊าของเพื่อนๆ เผลอๆจะมากกว่าอีกนะ”

             “จริงเป่าฮับ”หันมาถามพร้อมสายตาที่มองมาเหมือนไม่แน่ใจ จนคนมองอดไม่ได้จะจุ๊บปากเล็กๆให้ยิ้มออก

     “จริงสิครับ!”ยืนยันพร้อมกับยิ้มกว้างออกมาเมื่อคุณลูกชายยิ้มจนตาปิด 


     “น้องป๋ายจะเรียกปะป๊าว่ามะม๊ายังได้เลย รู้มั้ยหืม? เพราะน้องป๋ายคือทุกสิ่งทุกอย่างของปะป๊า แล้วปะป๊าก็พร้อมจะเป็นทุกสิ่งทุกอย่างของน้องป๋ายนะครับ”


     กอดเจ้าตัวเล็กโยกไปมาอย่างปลอบโยน เจ้าตัวเล็กหัวเราะคิกคักเมื่อริมฝีปากอิ่มของปะป๊าเริ่มจุ๊บไปทั่วคอจนเขาจั๊กกะจี้

     “แล้วก็เนี่ยน้า... ปะป๊ายังคิดอยู่เลย ว่าเย็นนี้จะทำบลูเบอร์รี่ชีสพายให้ใครกินดีน้า..”

             พอได้ยินชื่อของโปรดขึ้นมาเท่านั้นล่ะ นัยน์ตาของเด็กน้อยก็เป็นประกายวาววับหายเศร้าขึ้นมาทันใด  จนร่างบางอดไม่ได้จะบีบจมูกรั้นเบาๆอย่างหมั่นเขี้ยว

     “ลูกใครเนี่ยเห็นของกินเป็นไม่ได้เล้ย”

     แขนเล็กๆโอบคอเขาเอาไว้แน่น เมื่อเขาอุ้มลูกชายพาตรงไปยังห้องนอนเพื่อแต่งตัวให้เรียบร้อยเตรียมพร้อมไปโรงเรียน

     ร่างบางยิ่งยิ้มกว้าง เมื่อรู้สึกได้ถึงริมฝีปากชื้นๆจุ๊บเบาๆที่แก้มเขา

             “น้องป๋ายก็รักปะป๊านะฮับ รักมากที่สุดในโลกกกกเล้ยย!”

 

               

 

             งานวันแม่เริ่มขึ้นแล้ว...

             เปี้ยนป๋ายเซียนมองบรรดามะม๊าของเพื่อนร่วมห้องเขาหลายคนนั่งจับกลุ่มคุยกัน พวกเพื่อนๆก็จับกลุ่มเล่นกัน น้องคยองเพื่อนสนิทของเขาก็จูงมือเขาให้เข้าไปร่วมกับเพื่อนๆที่กำลังเล่นรถไฟกันในห้องสนุกสนาน แต่น้องป๋ายไม่อยากเล่น ก็เลยเดินหนีน้องคยองออกมานั่งอยู่ห่างๆตรงตู้เก็บกระเป๋า

              “ฮึก...”

              แว่วเสียงสะอื้นเบาๆพาเอาเด็กน้อยหันมองตามเสียง ตรงซอกเล็กๆระหว่างตู้เก็บกระเป๋ากับตู้เก็บผ้าห่มสำหรับนอนกลางวันมีร่างของใครคนหนึ่งนั่งคุดคู้อยู่ตรงนั้น

              ทันทีที่เห็นชัดๆว่าเป็นใคร เจ้าตัวเล็กซุกซนก็ยิ้มกริ่ม พลางเอื้อมมือผ่านช่องเล็กๆเข้าไปตีป้าบที่แขนอีกฝ่าย

              “นี่แน่ะ! อาเลี่ย! โป้งแปะ! น้องป๋ายจับได้แล้วอาเลี่ยตายแล้ววววววววว!!”

              หัวเราะคิกคักอย่างชอบใจเพราะนึกว่าอีกฝ่ายกำลังเล่นซ่อนหา แต่พอนั่งรอสักพัก ไม่มีปฏิกิริยาตอบกลับจากเพื่อนคู่กัด พู่ช่านเลี่ย ที่คงออกมาวิ่งไล่ตีเขาเหมือนอย่างเคย เจ้าตัวเล็กก็ยู่หน้าอย่างแปลกใจ อดไม่ได้ต้องยัดตัวเองเข้าไปในช่องนั้นด้วย

            “อาเลี่ย! น้องป๋ายตีอาเลี่ยแล้วนะ! อาเลี่ยต้องออกมา... อาเลี่ยร้องไห้ไมอะ...”เสียงบ่นทุกอย่างเงียบหายทันทีที่เห็นว่าเด็กที่ตัวสูงกว่าเขาหน่อยนึง...(หน่อยเดียวน่า!) กำลังนั่งกอดเข่าร้องไห้อย่างเอาเป็นเอาตาย ขนาดเขาตีอีกตั้งหลายทีอาเลี่ยก็ยังไม่ยอมหันมาตอบโต้เหมือนเคย

           “อาเลี่ยร้องทำไม”ถามเสียงอ่อนเมื่อนึกได้ว่าตัวเองอาจจะมือหนัก “น้องป๋ายตีแรงเหรอ น้องป๋ายขอโทษ อาเลี่ยอย่าร้องไห้นะ น้องป๋ายขอโทษน้า”

           แต่ขอโทษก็แล้ว อะไรก็แล้วอาเลี่ยก็ยังไม่หยุดร้องไห้ซักที ร่างเล็กเอียงคอมองเพื่อนด้วยความแปลกใจ พู่ช่านเลี่ยมีดีกรีเป็นถึงหัวหน้าห้องอนุบาล2/1 เรียนก็เก่ง แถมยังวิ่งเร็วที่สุดในห้อง แล้วก็หล่อดีด้วย มั้งนะ น้องป๋ายก็ไม่ค่อยเข้าใจ เพื่อนๆผู้หญิงกลุ่มตุ๊กตาบอกมา

ตอนถามน้องคยองว่าพู่ช่านเลี่ยหล่อมั้ย น้องคยองก็บอกว่าน้องคยองหล่อ น้องป๋ายเลยไม่ค่อยอยากเชื่อน้องคยองเพื่อนสนิทเท่าไหร่เพราะน้องคยองพูดไม่รู้เรื่องเลย

 

            ที่แน่ๆ... พู่ช่านเลี่ย กับเปี้ยนป๋ายเซียน ไม่ถูกกันหรอก บอกเลย

 

            ก็น้องป๋ายน่ะมาก่อน แล้วน้องป๋ายก็เคยเป็นขวัญใจของพวกเด็กผู้หญิงกลุ่มตุ๊กตาด้วย แต่พอพู่ช่านเลี่ยเข้ามาเท่านั้นแหละ น้องป๋ายก็ตกอันดับแทบจะในทันที...

               

             แต่ที่สำคัญที่สุด... คือป๋ายเซียนไม่เคยเห็นอาเลี่ยร้องไห้มาก่อน ครั้งนี้ถือเป็นครั้งแรก แถมอาเลี่ยยังมาแอบอยู่ตรงนี้คนเดียวอีก

             ต่อให้ไม่ชอบขี้หน้ากันยังไง พอเห็นคนตัวโต(กว่า)เอาแต่ร้องไห้ไม่หยุด ป๋ายเซียนก็อดไม่ได้ต้องใช้วิธีแบบปะป๊าอี้ชิง ร่างเล็กขยับเข้าไปเบียดอีกคนแล้วดึงหัวทุยๆนั่นมาซบที่พุง

             “ไม่ร้องนะอาเลี่ย เดี๋ยวเหอะไม่หล่อหรอก”

             ช่านเลี่ยเงยหน้าเปรอะน้ำตาขึ้นมองเพื่อนตัวเล็กที่อยู่ใกล้แล้วอดถามออกมาไม่ได้ทั้งที่ยังสะอื้นฮัก “นะ.. ฮึก น้องป๋ายมะ ฮึก ไม่ไปอยู่กับมะม๊าน้องป๋าย ฮึก ล่ะ”

             ป๋ายเซียนส่ายหน้า “มะม๊าน้องป๋ายไม่มา”

             “ทำไมอะ”

             “น้องป๋ายไม่มีมะม๊า”

             “จริงเหรอ”

             “อื้อ อาเลี่ยล่ะ มะม๊าอาเลี่ยคนไหน น้องป๋ายจะไปสวัสดีก็ได้นะ”บอกอย่างใจดีตามแพทเทิร์นเรื่องมารยาทที่ปะป๊าอี้ชิงสอน 

             เด็กตัวโตผุดลุกขึ้นนั่ง น้ำตาหยุดไหลทันทีราวหมุนปิดก๊อก  “อาเลี่ยก็ไม่มีมะม๊า”

             ป๋ายเซียนยิ้มกว้างโชว์ฟันหลอด้านใน “ฮ้า! งั้นแปลว่าเราก็เสมอกันอะสิ”

             เด็กชายกลุ่มผมดำหนาพยักหน้าขึ้นลงทันที ก่อนจะหันกลับไปนั่งซึมเหมือนเดิม

 

             “น้องป๋ายไม่อยากมีมะม๊าเหรอ”

 

              เจ้าตัวเล็กนิ่งไปครู่หนึ่ง “อยาก”

              เด็กที่ไหนบ้างล่ะจะไม่อยากมีมะม๊า...  “แต่น้องป๋ายมีปะป๊าแล้ว”

 

              “ปะป๊าจะแทนที่มะม๊าได้ไง!”ช่านเลี่ยเถียงหน้าบูดพลางยกขาขึ้นมากอดเอาไว้แน่น “ปะป๊าทำกับข้าวก็ไม่เป็น...”

              “ฮื้อ ปะป๊าช่านเลี่ยทำไม่เป็นเหรอ แต่ปะป๊าน้องป๋ายทำเป็นนะ”ได้ทีก็เกทับคู่แข่งสักที... น้องป๋ายรีบโม้ต่อเมื่อเห็นช่านเลี่ยมองมาอย่างอิจฉา “ปะป๊าน้องป๋ายทำอะไรก็อร่อยไปหมด โดยเฉพาะบลูเบอร์รี่ชีสพายนะ หูย ของโปรดน้องป๋ายเลย”

 

              เด็กชายช่านเลี่ยยู่หน้า “แล้วปะป๊าน้องป๋ายเล่านิทานให้น้องป๋ายฟังมั้ย”

              กลุ่มผมสีน้ำตาลพยักหน้ารับ “อื้อ เมื่อคืนอ่านเรื่องแจ็คผู้ฆ่ายักษ์”

              “แล้วปะป๊าน้องป๋ายพาน้องป๋ายไปเที่ยวรึเปล่า”

              “อาทิตย์นี้ปะป๊าบอกว่าจะพาน้องป๋ายไปดูลิงคิงคอง”

              พอถามจนจบ ช่านเลี่ยก็หันกลับไปซุกเข่าตัวเองร้องไห้เหมือนเดิม คราวนี้ร้องดังกว่าเดิมด้วย

 

              “อ้าว อาเลี่ยจะร้องไมเนี่ย น้องป๋ายเปล่าทำอะไรอาเลี่ยนะ”ว่าอย่างรู้สึกขวัญเสียขึ้นมาบ้าง แต่ยังไม่ทันจะหันไปเรียกคุณครูหรือเพื่อนคนอื่นให้มาช่วยปลอบที เด็กตัวโตก็พูดออกมาทั้งน้ำตานองหน้า

              “ปะป๊าอาเลี่ยทำกับข้าวห่วยแตก ปะป๊ากลับดึกไม่ว่างอ่านนิทานให้อาเลี่ยฟัง แล้วปะป๊าก็ไม่เคยพาอาเลี่ยไปเที่ยวด้วยเพราะบอกว่ามีคนไข้ ฮือออออ อาเลี่ยอยากมีมะม๊าบ้าง ฮืออออออๆ”

              “โอ๋ๆ...”มือเล็กๆลูบหลังปลอบใจเพื่อน ตัวเขาเองก็อยากมีมะม๊าเหมือนกันนั่นแหละ ถึงปะป๊าจะทำทุกอย่างเหมือนมะม๊า แล้วก็ดีกว่าปะป๊าของช่านเลี่ย ล้าน ล้าน ล้าน เท่าเลยก็เถอะ

 

              แต่เขาก็อยากมีมะม๊าอยู่ดี...

 

              พลันคำพูดของปะป๊าเมื่อเช้าก็ดังเข้ามาในสมอง...

               

              “น้องป๋ายจะเรียกปะป๊าว่ามะม๊ายังได้เลย รู้มั้ยหืม? เพราะน้องป๋ายคือทุกสิ่งทุกอย่างของปะป๊า แล้วปะป๊าก็พร้อมจะเป็นทุกสิ่งทุกอย่างของน้องป๋ายนะครับ”

 

              “เอาอย่างงี้มั้ย.. น้องป๋ายมีไอ... ไอ....”เจ้าตัวเล็กพูดติดขัดพลางขมวดคิ้วเพราะนึกคำไม่ออก “ไอด๊อก”

 

            ร้อนถึงอีกคนที่ยังสะอื้นไม่หายแก้ให้ “ไอเดีย”

 

            “อื้อ! นั่นแหละ! น้องป๋ายมีไออันนั้น แต่น้องป๋ายจะไม่บอกถ้าอาเลี่ยไม่หยุดร้อง”

            แผนหลอกล่อได้ผลเมื่อช่านเลี่ยหยุดร้องไห้แล้วหันมามองกันดีๆ ถึงจะไม่ค่อยเชื่อใจนักเพราะที่ผ่านมาเขากับป๋ายเซียนทะเลาะกันบ่อยๆ แต่เพราะเมื่อกี้ป๋ายเซียนกอดเขา ขอโทษเขา แล้วก็บอกว่าไม่มีมะม๊าเหมือนกันอีก อาเลี่ยจะลองฟังดูสักครั้งก็แล้วกัน 

            ป๋ายเซียนยิ้มกว้างพลางกอดอกอย่างพอใจ

           “น้องป๋ายจะยอมให้อาเลี่ยเรียกปะป๊าน้องป๋ายว่ามะม๊า ดีมะ”

           ดวงตาคู่สวยกระพริบปริบๆ “แล้วปะป๊าน้องป๋ายจะยอมเหรอ”

   มือเล็กตีเพียะที่หน้าอกอีกคน 


   “น้องป๋ายยังพูดไม่จบเลย! อาเลี่ยต้องเอาปะป๊าอาเลี่ยมาแลก ปะป๊าอาเลี่ยก็จะเป็นปะป๊าของเรา แล้วปะป๊าของน้องป๋ายก็จะเป็นมะม๊าของเราไง”

 

           ช่านเลี่ยหยุดคิดตามคำพูดของเพื่อนตัวเล็กอยู่ครู่หนึ่ง “หมายความว่า เราจะรวมกันเป็นครอบครัวเหรอ”

 

            “อื้อ! ดีใช่มะ! ปะป๊าน้องป๋ายเพิ่งบอกเมื่อเช้านี้เอง ว่าให้เรียกมะม๊าได้ เพราะปะป๊าเป็นทุกสิ่งทุกอย่างของน้องป๋าย"พูดพลางตบมือเปาะแปะไปพลางอย่างชอบใจในความคิดของตัวเอง “ปะป๊าของอาเลี่ยก็เป็นปะป๊าเหมือนเดิม แล้วพอเรามาอยู่ด้วยกัน เราก็จะมีปะป๊า มีมะม๊า ครบเลย เย้”

             ได้ฟังความคิดของป๋ายเซียนเข้าแล้วจินตนาการ เด็กตัวโตก็ยิ้มกว้างออกมาบ้าง “เย้! ดีจังๆๆ! อาเลี่ยจะมีมะม๊าแล้ว!!”

          ก่อนความคิดทั้งหลายจะหยุดลงพร้อมกับหนึ่งคำถามที่ผุดขึ้นกลางหัวใจดวงเล็ก 

     “ละปะป๊าน้องป๋ายจะยอมเป็นมะม๊าให้อาเลี่ยเหรอ?”

     เด็กตัวเล็กกว่าจิ๊ปากขัดใจ “ไม่เห็นยากเลย อาเลี่ยก็แค่ทำให้ปะป๊าอาเลี่ยแต่งงานกับปะป๊าน้องป๋ายสิ”

     “แล้วทำยังไงทั้งสองคนถึงจะแต่งงานกันล่ะ?”เด็กน้อยตัวโตกว่ายังไม่มั่นใจ ถึงลึกๆจะรู้สึกว่าความคิดของคู่ปรับนี่มันน่าสนใจจริงๆก็เถอะ 

    ป๋ายเซียนกอดอก ชี้นิ้วเล็กๆสอนทำตัวเป็นprofessionalด้านการแต่งงาน แต่ท่าทางคือเลียนแบบมาจากคุนคูแทแทตอนสอนหน้าห้องไม่ผิดเพี้ยน

    “น้องป๋ายเคยดูในละคร ก่อนพระเอกจะมีลูกตัวเล็กๆ พระเอกต้องขอนางเอกแต่งงานก่อน”

    “แล้วแต่งงานเนี่ยมันง่ายขนาดนั้นเลยเหรอน้องป๋าย”ถามออกมาอย่างอดสงสัยไม่ได้ เอาเข้าจริงๆช่านเลี่ยก็ยังไม่เข้าใจเหมือนกันว่าอะไรคือการแต่งงาน เห็นพวกเด็กผู้หญิงกลุ่มตุ๊กตาชอบพาเขากับน้องป๋ายไปเป็นเจ้าบ่าวบ่อยๆ แต่ก็ยังไม่ค่อยเข้าใจอยู่ดี 


     ความคิดในหัวเด็กชายตัวน้อยตีกันวุ่นวาย ทั้งที่ใจน่ะเห็นด้วยกับป๋ายเซียนไปแล้วกว่าครึ่ง 


     คนแต่งงานกันได้ ก็ต้องรักกัน

     แล้วรักคืออะไรล่ะ?

     ความรักทำให้มีลูกได้มั้ย?

     แล้วปะป๊าเขากับปะป๊าป๋ายเซียนจะรักกันจริงๆใช่รึเปล่า?


       “ต้องง่ายสิ ขนาดพวกเด็กผู้หญิงกลุ่มตุ๊กตายังทำได้เลย ปะป๊าพวกเราโตแล้ว ได้อยู่ละแหละ”อธิบายออกมาตามที่ตัวเองเข้าใจแล้วก็ยิ้มกว้างออกมาอีกรอบ “ตกลงอาเลี่ยจะให้ปะป๊าอาเลี่ยแต่งงานกับปะป๊า เอ้ย มะม๊าของน้องป๋ายมั้ย?”

    

     ดวงตากลมโตมองสบดวงตาเรียวรีของเด็กที่ได้ชื่อว่าแสบที่สุดในห้องอย่างป๋ายเซียนอยู่ครู่หนึ่ง นั่นสินะ... เจ้าตัวเล็กนี่น่ะเป็นถึงเด็กคนโปรดของเพื่อนๆทุกคนในห้องที่ได้สติกเก้อสวยๆเพราะเล่นเกมชนะทุกคาบ ถ้าได้ร่วมมือกับเขาที่มีดีกรีหัวหน้า และสอบได้คะแนนสูงสุดมาตลอดล่ะก็...


     ไม่มีเรื่องอะไรที่ทำไม่ได้หรอก!


     เอาเป็นว่าเขากับป๋ายเซียนอยากมีมะม๊า และจะต้องมีมะม๊าด้วย!


 

          “ตกลง!”

 

 

 

 

               

 


cinnamon
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 60 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

915 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 18 กันยายน 2563 / 20:05
    มาอ่านรอบที่5

    เพราะข่าวไมค์ซาร่าเลย....พล็อตมันได้ พ่อลูกติด
    #903
    0
  2. #880 little.deer (@littledeer555) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2561 / 06:32
    โดนเด็กจับคลุมถุงชนซะแล้วววววววว 5555
    #880
    0
  3. #817 ploylybbs (@ploylybbs) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2559 / 10:35
    กลับมาอ่านรอบที่ล้านน(เว่อร์ไป)
    น่ารักเหมือนเดิมเยย งุ้ยยยยยยยยย
    #817
    0
  4. #813 Dark Bread (@khemjung) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2559 / 12:33
    ต้องยอมรับว่าทั้งสองเป็นเด็กที่ฉล่ดและหัวไวกว่าลิง เอ้ย 5555
    #813
    0
  5. #745 conan_tkd (@conan_xoxo) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2558 / 20:00
    ชอบผญ.กลุ่มตุ๊กตาอะ น่าจะเปรี้ยวๆกันนะ

    อ่าว เด็กน้อยวางแผนร้ายกันแล้ว มาม๊า ปะป๊า รู้เรื่องกันไหมเนี้ย
    #745
    0
  6. วันที่ 11 กันยายน 2558 / 16:46
    เคยเจอแต่ผู้ใหญ่จับคลุมถุงชน
    มาครั้งนี้โดนเด็กจับคุมถุงชนนะคริสเลย์ 5555+
    #723
    0
  7. #721 cute warlock (@greenpixiedevil) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 11 กันยายน 2558 / 14:03
    แสบจริง555
    #721
    0
  8. #690 KRAY (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2558 / 07:41
    เด็กพวกนี้มันเล่นอะไรกัน มันน่า....ให้รางวัลมากเลยลูก ~~
    #690
    0
  9. #684 kafic (@truelovefic) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 17 เมษายน 2558 / 00:49
    เด็กหนอเด็ก คิดอ่ะมันง่าย แต่ไอทำน่ะมันยากกกก
    #684
    0
  10. #630 Ekaract Sun (@sunsun9) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2558 / 23:49
    เด็กหนอคิดง่ายตราวนี้เรื่องมันอยู่ที่เหบ่าปัป๊าแล้วละ
    #630
    0
  11. #525 b_22 (@doubble) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 26 กันยายน 2557 / 13:42
    น้องป๋ายยยยย จินตนาการฟุ้งมากเลยลูก 55555 น่าย้ากกกก
    #525
    0
  12. #496 LeeByeolri (@praewpie) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2557 / 00:57
    สมาคมเด็กพวกนี้ ความคิดเริ่ดมากค่ะ 5555
    #496
    0
  13. #481 Pearl Latte (@kizenelatte) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2557 / 17:45
    คือดี คืองามค่ะ!! น้องป๋ายน้องเล่ยน่ารัก
    #481
    0
  14. #458 แสงรัตติกาล (@prang9210) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2557 / 00:31
    ดีมากลูก ร่วมแบบนี้แหละ ลุูก
    #458
    0
  15. #414 me&myself&i (@me-myself-i) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2557 / 01:02
    คิดดีทำดีค่ะเด็ก

    ฟิคน่ารักมากเลยยย เราติดตามน้าาา


    #414
    0
  16. #398 사랑_HanHyuk Forever (@kino-sara) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2557 / 01:00
    ไอด๊อก เอ๊ย!!! ไอเดียของน้องป๋ายนี่แซบจริงๆ 5555
    จะเป็นยังไงต่อไปนะ ปะป๊าทั้งสองจะยอมง่ายๆมั้ย แต่คิดว่าคงไม่ง่ายหรอก อิอิอิ
    #398
    0
  17. #343 BangMin (@minbang) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2557 / 23:11
    ถ้าจอให้เดา ป่ะป๊าอาเล่ยคือพี่คริส
    ฮิๆ เด็กสองคนนี้มันพูดได้ฟินจริงๆ
    สนับสนุนความคิดเด็กอย่างเป็นทางการ
    ฮ่าๆๆ น้องป๋ายกับอาเล่ยยยยย
    #343
    0
  18. #323 คลชป9091 (@bellstyle07) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2557 / 23:36
    น้องป๋ายแก่แดดวางแผนให้ปะป๊าแต่งงาน><
    อี้ชิงนี่ป๊าหรือม๊าเอาดีๆ ประหนึ่งเป็นมะม๊ามาตั้งแต่แรก55555
    #323
    0
  19. #278 Kray (@mamoru18) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2557 / 09:45
    5555 น่ารักจริงเชียว เด็กๆ จับคู่ให้ ปะป๊า มะม๊า กัน 
    #278
    0
  20. #261 karis-L (@krislay0607) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2557 / 02:16
    ฮ่อลลล เป็นเเนวฟิคที่เราชอบมาก อ่านตั้งเเต่พ่อเเม่ลูกคือชอบมว้ากกกกกกกกก
    #261
    0
  21. #248 :maiiest (@inw_souw) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2557 / 22:12
    อาววววว ผิดแผนเบย อิปาป๊า เด็กๆอุส่ามีไอด๊อกทั้งที ทำงี้ไม่เวิร์คนะ
    #248
    0
  22. #233 LuckyLove (@khaimookkm) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2557 / 19:55
    เด็กน้อยน่ารักมุมิมากกกกก >___<
    #233
    0
  23. #194 BrowZNiiZ (@wowwee) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2557 / 19:03
    ผู้ใหญ่โดนเด็กๆจับคลุมถุงชน

    ฮ่าๆๆๆๆๆ
    #194
    0
  24. #121 dark chocolate (@namimori13) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2557 / 10:37
    แหมมมมมม เด็ก ๆ พวกนี้ จะคลุมถุงชนผู้ใหญ่เหรอลูก
    แต่ดีนะ พวกป้าจะได้ฟินกัน อยากจะแหกปากหัวเราะดัง ๆ
    จัดเลยยย หึหึ คลชปอีกนับไม่ถ้วนรอกรีดร้องกันอยู่นะ >w<
    #121
    0
  25. #117 AlwaysFanXing (@baekhyunn) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2557 / 22:40
    แอร๊ย ย ยย ย ย

    น้องป๋าน่ารักอ่ะ จับคู่ให้มะม๊าอี้ชิบ คิคิ
    #117
    0