+ศึกโชเน็นมหาเวท+

ตอนที่ 2 : บุรุษปริศนา

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 79
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    14 พ.ย. 50

หา? อะไรนะ"มาซาชิทำท่าหน้ากวนโอ๊ยประมาณว่า 'อีกรอบได้มั้ยพี่?'

ร่างที่ปรากฎออกมาจากเงามืดเดินเข้ามาใกล้าเขาอย่างช้าๆ

บุรุษร่างสูงโปร่งผมสีเงินยาวสลวยจนถึงเอว นัยน์ตาสีฟ้าและสีผิวที่ดูขาวสว่างนั่นเองที่บ่งบอกชัดเจนว่าไม่ใช่คนญี่ปุ่นหากแต่เป็นคนต่างชาติ มิน่าล่ะสำเนียงถึงได้แปลกๆ

"นายเป็นใคร บอกไว้ก่อนว่าตอนนี้ฉันกำลังอารมณ์ไม่ดี"มาซาชิเอ่ยเสียงเครียด

"เรียกฉันว่าAก็แล้วกันนะ โอนิชิตะ มาซาชิ"Aกล่าวด้วยท่าทีที่สบายอกสบายใจสุดๆ

แต่เมื่อกี้เขาเพิ่งโดนมาซาชิต่อยเข้าที่ท้องนี่!

"ทำไมคุณถึงรู้จักผม"เขาเริ่มเปลี่ยนสรรพนามเมื่อเห็นว่าบุรุษตรงหน้าที่จริงก็ไม่ได้ดูอันตรายนัก อีกอย่างคือเซนส์บางอย่างที่บอกเขาว่าคนๆนี้ไม่ได้มาร้าย

"นั่นไม่สำคัญหรอก ผมเป็นนักโบราณคดี และสนใจเรื่องประวัติศาสตร์ญี่ปุ่นมากเป็นพิเศษน่ะ"

"แล้วไง?"นั่นสิ จะมาบอกเขาทำไม?

"เมื่อสามเดือนก่อนผมได้พบกับหลักฐานทางโบราณคดีชิ้นหนึ่ง มันมีลักษณะเป็นแผ่นศิลา มันกล่าวถึงเรื่องของ'โชเน็น'น่ะ คุณเป็นคนญี่ปุ่นแท้ๆน่าจะรู้นะว่าโชเน็นคืออะไร

มาซาชิพยักหน้ารับโดยไม่ตั้งใจ

โชเน็น หรือให้เรียกแบบบ้านๆก็คือหมอผีนั่นเอง ในสมัยก่อนนั้นโชเน็นมีหน้าที่ต้องขับไล่ปีศาจ และรวมไปถึงการสาปแช่งอีกด้วย โชเน็นเป็นที่นับถือและค่อนข้างแพร่หลายในญี่ปุ่นสมัยโบราณ เพราะสมัยนั้นยังมีความเชื่อเรื่องภูตผีกันอยู่มาก แต่คนที่จะเก่งหรือเชี่ยวชาญได้นั้นมีน้อยเหลือเกิน

"เยี่ยม คุณรู้มาจากไหนล่ะ"Aถามด้วยรอยยิ้มอย่างอารมณ์ดี นัยน์ตาสีฟ้านั้นมองเขาอย่างชื่นชม

"อาจารย์เคยเล่าให้ฟัง และตบท้ายกับนักเรียนว่ามันไร้สาระสิ้นดี"มาซาชิเดินถอยหลังไปพิงกำแพงอีกด้านเพราะรู้สึกเมื่อยขา

"หึๆ แน่ล่ะ สมัยนี้เทคโนโลยีมันก็ก้าวหน้าไปไกล ใครจะยังสนใจเรื่องความเชื่อหรือปาฏิหาริย์กันอีกล่ะ?"

"ก็จริงของคุณแหละ"เด็กหนุ่มทำท่าครุ่นคิด "เล่าเรื่องของคุณต่อสิ"

"อ้อ... ขอโทษที แล้วหลังจากที่ทีมนักโบราณคดีพบศิลาแผ่นนั้น ผม นักวิจัยทุกคน รวมไปถึงประชาชนในหมู่บ้านใกล้เคียงต่างก็ร่ำลือกันเรื่องปีศาจในตำนานกันทั้งสิ้น ผมเองก็ได้เจอกับมันมาแล้วครั้งหนึ่ง แต่ดีที่ผมรอดมาได้"

"แล้วคุณต้องการอะไร?..."มาซาชิถาม ก่อนจะต่ออีก "จากผม?"

"จากการศึกษาประวัติของศิลาแผ่นนั้น เราได้รู้ว่ามันไม่ใช่แค่สิ่งที่บอกเล่าถึงชีวิตของโชเน็นในสมัยเก่าเท่านั้น แต่มันยังเป็นทั้งที่กักขังเหล่าปีศาจและ... เงาจันทรา"

"อะไรคือเงาจันทรา"เด็กหนุ่มยังคงถามต่อไม่เลิก Aหัวเราะเบาๆก่อนจะอธิบายต่อ

"เงาจันทรา คือกลุ่มสุดยอดของสุดยอดแห่งโชเน็น มีกันทั้งหมดเจ็ดคน ในภายหลังทั้งเจ็ดได้ร่วมมือกันปกป้องโลกใบนี้จากเหล่าปีศาจที่นำโดยจิ้งจอกเก้าหาง โดยทุ่มเทพลังทั้งหมดที่มี แม้จะต้องสละด้วยชีวิตของพวกเขา แต่แม้พวกเขาจะสามารถผนึกเหล่าปีศาจได้ทั้งหมด เงาจันทราก็หายสาบสูญไป ผู้บันทึกศิลานี้ยังบอกอีกว่า... สักวันทั้งเจ็ดจะกลับมาอีกครั้ง"

"แล้วมันเกี่ยวอะไรกับผมล่ะ"คู่สนทนาอ่อนวัยกว่าเริ่มจะมีน้ำโห

"เพราะคุณคือหนึ่งในกลุ่มเงาจันทราไงล่ะ"

!?!

"คุณคือผู้ใช้ไฟแห่งเงาจันทรา เอาแขนของคุณมานี่"Aกระชากแขนของเด็กหนุ่มก่อนจะเลิกแขนเสื้อที่ยาวถึงข้อมือขึ้นจนถึงหัวไหล่

สิ่งที่ปรากฎที่ต้นแขนนั้น..

คือรอยปานที่ราวกับรอยโดนไฟไหม้รูปจันทร์เสี้ยว

"ปานนี้..."Aมองมันอย่างไม่วางตา "ติดตัวคุณมาตั้งแต่เกิดใช่มั้ย คุณโอนิชิตะ"

"ก็ใช่น่ะสิ"นัยน์ตาสีน้ำตาลเข้มมองไปที่มือของนักโบราณคดีแปลกหน้าอย่างไม่พอใจเล็กน้อย ดูเหมือนชายคนนี้จะรู้เรื่องราวของเขาดีมากเหลือเกิน!

"คุณต้องบ้าแน่ๆA"มาซาชิสรุปพลางกระชากแขนตัวเองออกจากมือใหญ่ของคนตรงหน้า "สมัยนี้ไม่มีเรื่องแบบนี้อีกแล้ว เสียเวลาจริงๆที่ต้องมาคุยกับนักโบราณตดีสติเฟื่องอย่างคุณ แม่ผมเป็นห่วงแย่แล้ว"

เด็กหนุ่มหิ้วกระเป๋าก่อนจะเดินจากไป ทิ้งไว้แต่Aที่ยืนมองตามแผ่นหลังของเขาไปจนหายลับไปสุดสายตา...

//เช้าวันรุ่งขึ้น//

วันนี้วันเสาร์ แน่นอนว่าโรงเรียนปิด บาดแผลในใจเรื่องเพื่อนของเขาเมื่อวานก็พอจะทุเลาลงบ้างแล้ว และยิ่งได้เจอกับนักโบราณคดีติ๊งต๊องคนเมื่อวานก็ทำเอาเขานอนไม่ค่อยหลับเอาเสียเลย

คฤหาสน์ของมาซาชิเป็นบ้านที่ภายนอกดูหรูหราสไตล์ยุโรป แต่ภายในถูกตกแต่งสไตล์ญี่ปุ่นโบราณ ข้าวของบางอย่างเช่นแจกันหรือโต๊ะ ล้วนแต่เป็นของเก่าหายากที่ต้องซื้อมาด้วยราคาแพงหูฉี่ คนฐานะธรรมดาไม่มีทางจะได้สัมผัสมันเป็นแน่!และเป็นเพราะความชอบส่วนตัวของเจ้าของบ้านหลังนี้ หรือพ่อของมาซาชิด้วยนั่นเอง

มาซาชิอาบน้ำแต่งตัวลงมาข้างล่าง และได้ยินเสียงหัวเราะใหญ่ๆของพ่อของเขาและใครคนหนึ่ง

'ก็คงจะเป็นแขกของพ่อแหละ'มาซาชินึกพลางเดินผ่านห้องนั่งเล่นไปอย่างไม่สนใจ แต่ยังไม่ทันที่จะเดินผ่านห้องนั่งเล่นเสียงประตูก็เปิดออกเสียก่อน

"เฮ้ย!มาซาชิ!"

"ชินูดะ!"

'ริคุมะ ชินูดะ'ลูกพี่ลูกน้องที่วัยไล่เลี่ยกับเขานั่นเองคือเจ้าของเสียงที่เรียกชื่อเขาเสียดัง

"แกยังเหมือนเดิมเลยนะ!!"มาซาชิขยี้ผมสีแดงของเพื่อนญาติคนนี้อย่างเป็นกันเอง นัยน์ตาสีน้ำตาลเข้มแบบชาวญี่ปุ่นทั่วไปมองเขาอย่างเป็นมิตรเช่นทุกครั้งที่ได้พบกัน

"เออสิ ว่าแต่อย่าขยี้ผมของฉันมากนักเฟ่ย! กว่าจะขอพ่อไปย้อมสีผมได้นี่ฉันโดนเทศน์ไปตั้งหลายยก"ชินูดะบ่นตามนิสัยของเขาพลางมือก็จัดการทรงผมสุดหวงนั้นให้เรียบร้อย

"ว่าแต่คุณอามาเหรอ"

"ก็เออสิ แต่ไม่ใช่แค่พ่อนะ ยังมีเพื่อนของพ่ออีกคน"ชินูดะพูดแต่มือก็ยังสาละวนอยู่กับเส้นผมของตัวเอง

"เพื่อนของคุณอา?"คิ้วของมาซาชิคิ้วขมวด คุณอาของมาซาชิหรือคุณพ่อของชินูดะนั้นเป็นคนไม่ชอบเข้าสังคมและยังอารมณ์ร้ายพอสมควร หากแต่นั่นก็คงจะเป็นนิสัยของมาเฟียที่เขาทำกันล่ะมั้ง คนแบบนี้เหรอจะมีเพื่อน?ขนาดในวงการธุรกิจยังไม่มีใครอยากรู้จักกับคุณอาด้วยซ้ำ!ก็คุณอาเล่นไม่พอใจใครก็สั่งเก็บ! แค่นั้นก็จบ...

พี่ชายเป็นนักธุรกิจอันดับสอง น้องชายเป็นมาเฟีย มิน่าตระกูลสองตระกูลนี้มันได้รวยแหลกกันไปข้าง!

มาซาชิคิดแล้วก็ถึงกับสยอง เพื่อนของคุณอาก็ต้องนิสัยคล้ายกับคุณอาเป็นแน่ แค่คิดก็เสียววาบแล้ว!

"เอาเถอะ ฉันขอไปทักทายคุณอาหน่อย"เขาเปิดประตูห้องนั่งเล่น ก่อนที่คนในห้องทั้งสามจะหันมามองที่เขาเป็นตาเดียว

"สวัสดีครับคุณอะ... A!!"มาซาชิที่กำลังก้มหัวให้คุณอา พอเงยหน้าขึ้นมาจ๊ะเอ๋กับใครคนหนึ่งที่อยู่ในห้องด้วยก็ถึงกับอ้าปากค้าง ในขณะที่เอเพียงแค่ยกมือขึ้นทักทายพร้อมกับคำว่า "ไง..."

เนี่ยเหรอ'เพื่อนของคุณอา'!!

"อ้าว... มาซาชิ รู้จักเขาด้วยเหรอลูก มานั่งสิๆ"คุณอาเรียกให้มาซาชิเข้าไปใกล้ๆ ชินูดะที่เดินตามมาก็นั่งลงข้างๆเขา

"รู้จักครับ"เด็กหนุ่มตอบอย่างไม่สบอารมณ์ "เพิ่งเจอกันเมื่อวาน"

"เมื่อวาน?"คุณอาและพ่อของเขาถึงกับจ้องอย่างสงสัย

"ที่ลูกกลับบ้านดึกก็เพราะอยู่คุยกับAเขาเหรอลูก? แหม พ่อภูมิใจในตัวลูกมากเลยนะที่ลูกชอบใฝ่รู้ด้านประวัติศาตร์"

ชินูดะกลั้นหัวเราะพรืด ในขณะที่มาซาชิกำหมัดแน่น

ใครๆก็รู้ว่าทั้งตระกูลคนที่สอบตกวิชาประวัติศาสตร์ญี่ปุ่นก็คือเขานี่แหละ!

"เขามาทำไมเหรอครับ"มาซาชิพยายามข่มอารมณ์โกรธถามออกไป

"อ๋อ... บังเอิญมีแผ่นศิลาชิ้นหนึ่งน่ะ... มันสวยมากเลยนะลูกดูสิ"

คุณอาดันห่อของบางอย่างมาข้างหน้าเขา ชินูดะกับมาซาชิก้มลงมองของในห่อนั้น พลันมาซาชิก็ตาเบิกโพลง ความรู้สึกของแผ่นศิลานี้... ลักษณะมันเหมือนกับแผ่นศิลาโชเน็นที่Aเล่าให้เขาฟังเมื่อวานชัดๆ!!

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

3 ความคิดเห็น