รุ่นพี่สุดซึนกับสาวสุดปั่น

ตอนที่ 1 : เด็กหลงทาง นักเลง เเละ ชมรม

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 69
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    24 มิ.ย. 62

     เช้าอันสดใสมีเด็กสาวผมสั้นสีเหลืองตาสีฟ้าราวกับเป็นลูกครึ่งมีชื่อว่า ไอ กำลังเดินทางไปโรงเรียนเเต่ดันหลงเข้าไปในตรอกลับตาคนเเละพบกับพวกนักเลงนักเลงกำลังมีเรื่องกันอยู่     
                          "อาเฮะมาที่ได้ไงกันนะ"ไอพูดมาด้วยคามมึนงงกับเหตุการณ์
ขณะชุลละมุนเด็กหนุ่มปีสองผมดำนามว่า ริน ที่กำลังทะเลาะวิวาทอยู่ เหลือบมาเห็น เด็กสาวโรงเรียนเดียวกัน
               "ชิบหายละไงเด็กโรงเรียนเรานี่หว่า" รินนึกอยู่ในใจด้วยความตกใจ
จากนั้น รินหลีกเลี่ยงการต่อสู้กับพวกนักเลงเเละรีบจับมือไอเเล้ววิ่งหนีพวกนักเลงไปจนพ้น ไปถึงร้านสะดวกซื้อไกล้ๆโรงเรียน
               "เเฮกๆๆๆ" เสียงหายใจของทั้งสองหอบดัง จากการวิ่งหนีพวกนักเลง
               "โธ่จบกันชีวิตนักเรียนช้านนนนน" รินตะโกนออกมาด้วยความสิ้นหวัง 
   เนื่องจากมีสัญญาว่ากับทางโรงเรียนว่าถ้ามีเรื่องทะเลาะวิวาทอีกครั้งจะโดนไล่ออก ในขณะไอยืนงงๆมึนๆอยู่ในเหตุการณ์
               "เน่คงไม่บอกทางโรงเรียนใช่ไหมห๊า" รินพูดข่มขู่ไอ 
               "ไม่รู้สิ" ไอได้พูดขึ้นด้วยท่าทางกวนโอ้ย 
เธอกำลังกวนบาทาฉันอยู่ใช่ไหม โธ่ต่อจากนี้คงหมดหวังเเล้วหละนะ รินคิดอยู่ในใจ
               "จิ"  รินเดาะลิ้นด้วยความอารมณ์เสียเเล้วพูดว่า
               "จะเอายังไงก็เชิญเถอะไปล่ะไม่ลงไม่เรียนมันเเล้ว" 
ไอนึกไอเดียบางอย่างออก จากนั้นไอเเนะนำตัวพร้อมยื่นข้อเสนอไห้รินผู้กำลังพยายามทำใจกับการโดนไล่ออก 
               "ชั้นชื่อไอ รุ่นพี่น่ะเรียนอยู่ปีสองใช่มั้ยหละ ถ้ามาเข้าชมรมไห้จะเก็บเงียบไห้ก็ได้นะคะรุ่นพี่" 
รินได้ยินจึงรีบเข้าหาไออย่างรวดเร็ว เพื่อต่อชีวิตนักเรียนของเขา
              "จริงนะ" รินถามอย่างรวดเร็ว
              "จริงสิคะ" ไอตอบด้วยตอบด้วยความตกใจนิดหน่อย
              "งั้นฉัน ริน ฝากตัวด้วยกับชมรมของเธอด้วยนะ" รินรีบพูดขึ้นทันควัน 
ด้วยการหาสมาชิกใหม่ได้ก่อนที่ชมรมของไอจะโดนยุบไอดีใจผ่านสีหน้าเเบบดีใจสุดๆจนน้ำตาไหลนิดๆ
              "อะไรกันเล่าอย่าดีใจเกินเหตุนักหละ" รินพูดพร้อมดีดหน้าผากไอ 
              "นี่รุ่นพี่เจ็บนะคะ" ไอพูดพร้อมไอทำหน้าบูดใส่ริน 
              "เออนี่มันกี่โมงเเล้วเนี่ย" รินถามไอ 
ไอยกมือขึ้นมาเพื่อดูนาฬิกาข้อมือของตัวเอง
              "เที่ยงเเล้วคะ" ไอตอบ
              "ห้าาา ไหงใจเย็นอยู่ได้หละ ต้องรีบไปเเล้วหละ" รินอุทานขึ้นพร้อมพูด      
จากนั้น ทั้งสองซื้อของจากร้านสะดวกซื้อเเล้วรีบวิ่งไปโรงเรียน โดยที่ทั้งสองได้โดดเรียนคาบเช้าทั้งคู่
   ณ ดาดฟ้าโรงเรียน รินกำลังนอนเล่นอยู่ขณะท้องฟ้าปลอดโปร่งรินนอนพลางดูเมฆไปพร้อมทั้งกำลังคิดเรื่องต่างๆ
               "เห้อวุ่นวายชมัดวันนี้น่ะ เเล้วที่เข้ามันชมรมอะไรกันนะ?เเต่ชั่งเถอะใช้เเค่ชื่อเราเเล้วไปโผล่หน้านานๆครั้งก็พอเเล้วหละมั้ง เเต่ทำไมตัวเราต้องมาเจออะไรเเบบนี้ด้วยนะ ตัวเราน่ะได้ฉายาว่า อสูรเท้าปีศาจเชียวนะ" รินบ่นพึมพำกับตัวเอง 
ไอขึ้นมาตามหารินที่ดาดฟ้าเเละเเอบเข้ามานั่งข้างๆรินโดยที่รินไม่รู้ตัว
               " อสูรเท้าปีศาจ นี่อะไรหรอคะ รุ่นพี่" ไอพูดขึ้นเเทรกรินที่ข้างหนูริน
               "นี่เธอมานี่ได้ไงเนี่ย!" รินพูดด้วยความตกใจเเละเขินอาย 
               "ก็คนที่เดินมาเมื่อกี้ทำท่าทางกลัวอะไรจากดาดฟ้าเเล้ววิ่งลงมา เลยคิดว่าคงจะเป็นรุ่นพี่น่ะ" ไอตอบ
               "เฮ้อชั้นมันน่ากลัวขนาดนั้นเลยหรอเนี่ย" รินพูดขึ้นด้วยความเหนื่อยใจพร้อมก้มมองลงบนพื้นโดยความละอายใจตัวเอง                        
               "ก็รุ่นพี่เป็นถึง อสูรเท้าปีศาจ เลยนะคะ" ไอเเกล้งรินด้วยการพูดกวนโมโหริน
               "นี่เธอกวนโอ้ยฉันอีกเเล้วนะเธอหน่ะ" รินพูดขึ้นมาด้วยความหัวร้อน
               "ก็รุ่นพี่ตอนโมโหน่ารักดีหน่ะ" ไอบอกรินข้างหูอีกครั้ง
ทำไห้รินเขินอายมากๆ เเละโมโหใส่ไออีกครั้ง จากนั้น
-เสียงออดเริ่มเรียนก็ดังขึ้น- 
                "รุ่นพี่ชั้นไปก่อนนะเจอกันเวลาชมรมหละ อย่าลืมไปด้วยหละ"ไอพูดพร้อมวิ่งไปเข้าเรียนคาบบ่าย โดยที่รินก็โดดเรียนตามปกติ
   เเละเวลาชมรมก็มาถึง รินกำลังตัดสินใจกับการเข้าชมรมในครั้งนี้ที่ระเบียงดาดฟ้า
                "ไปดีมั้ยน้าไอ้ชมรมเนี่ย" รินบ่นพึมพำกับตัวเอง
เเต่ถึงจะบ่นเเต่รินก็ไปอยู่ดีรินเดินไปที่ห้องชมรมเเล้วเปิดประตูเข้าไปได้เจอกับ....    
               "อ้า อย่า จี้จัง อย่าเข้ามานะ อร้ายย"  เสียงครางจากไอที่ถูกสาวผมยาวสีส้มใส่เเว่นอย่างกะเด็กเรียนซึ่งอยู่ห้องเดียวกับรินเเละเป็นประธานห้องอีกต่างหากกำลังพยายามลวนลาม
ในขณะที่รินเปิดประตูเข้าไปนั้น รินได้เห็นเหตุการทั้งหมดเเล้วปิดประตูลงอย่างรวดเร็วพร้อมพูดว่า
                "เข้าห้องผิดครับบบ"
รินทำเป็นไม่มีอะไรเกิดขึ้นเเล้วเดินจากหน้าห้องชมรมไป.. ประธานห้องวิ่งมาจับไหล่รินไว้อย่างรวดเร็ว ทำไห้รินตกใจเเละเหงื่อไหลเล็กน้อย
                "นี่นายน่ะเห็นเเล้วใช่ไหม"สาวประธานห้องถาม(จี้จัง)
                "อะไรครับไม่เห็นจะรู้เรื่องเลย"รินตอบทำตัวไม่รู้ไม่ชี้
                "โกหก" ประธานห้องพูดสวนขึ้น
                "จริงนะครั..บเอ่อ...ก็เเค่นิดหน่อยเองจริงๆนะ" รินรีบพูดมาด้วยความรนรานเเละทำท่าทางเขินอาย
                "โธ่จบกันชีวิตนักเรียนช้านนน" ประธานพูดออกมาด้วยความสิ้นหวัง 
ประโยคดังกล่าวทำไห้ไอนึกถึงคราวตอนเจอรินตอนเช้าพร้อมหัวเราะมาเล็กน้อยในขณะที่ตามทั้งสองคนออกมาข้างนอกห้องชมรม        
                       " นี่ชั้นไม่บอกหรอกน่า เพราะชั้นเข้าใจดีเลยหละความรู้สึกของเธอน่ะ" รินพูดขึ้นด้วยสีหน้าที่เวทนา 
                "เห๋ ยอมเข้าใจง่ายหรอกหรอ? ถ้างั้นชั้นก็ทำต่อได้สินะ" จี้จังพูดขึ้นพร้อมทำหน้าหื่นกาม
ด้วยเหตุนี้ทำไห้รินรู้ว่ายัยประธานห้องคนนี้ไม่ปกติเเน่นอนจึงเริ่มไม่อาจวางใจหล่อนได้
                 "เฮ้ยยัยนี่มันปลอดภัยเเน่หรอ" รินถามไอ 
                 "อืมไม่ละมั้ง?" ไอตอบ 
                 "มั้ง?หรอเเล้วท่าที่สบายใจอยู่ได้เนี่ยคืออะไรฮะ" รินพูดขึ้นด้วยความเเปลกใจที่ไอยังทำตัวชิวๆได้อีก
ทำไห้รินคิดในใจว่า "หรือว่ายัยเด็กปีหนึ่งนี่ก็ไม่ปกติเหมือนกันหรอเนี่ย" รินพยามไม่นอกเรื่องเเละกลับมาคุยเกี่ยวกับเรื่องชมรมของพวกไอ
                  "เเล้วไอ้ชมรมที่ว่าเนี่ยทำกิจกรรมอะไรกันเเน่ฮะพวกเธอ"รินถามทั้งสองคนพร้อมมองไปที่ป้ายชมรม(Support Friend)ที่ติดอยู่หน้าห้อง
                          "ก็พวกกิจกรรมช่วยเหลือชมรมอื่นๆในโรงเรียนโดยมีประธานคือจี้จังเเละมีชั้นเป็นสมากชิก" ไออธิบายไห้รินฟัง
ในขณะที่ไอกำลังพุดจี้จังก็ผงักหัวตาม สื่อเเทนว่า ใช่เเล้วๆ พร้อมวางมาดประธานชมรม
                  "จะไห้คนอย่างฉันนี่นะช่วยเหลือคน เป็นไปไม่ได้หรอกน่า" รินพูดขึ้นด้วยท่าทางปฏิเสธ
                  "เเต่ชั้นเชื่อว่ารุ่นพี่ทำได้นะ เพราะรุ่นพี่ใจดีจะตายไป" ไอพูดขึ้นด้วยความเชื่อใจพร้อมส่งยิ้มมาที่ริน
   จากนั้นยิ้มของไอก็ทำไห้รินไม่สามารถทนดาเมจจากยิ้มของไอได้ รินเขินจะได้หันหน้าหนีเเละไม่พูดอะไรต่ออีกเลย
    ทั้งสามคนกลับมาอยู่ในห้องชมรม ในห้องชมรมมีเเต่ฝุ่นเเละขยะเกลื่อนกราดเต็มไปหมด
                  "สกปรกจังเลยนะห้องนี้นะ" รินพูดขึ้น 
                  "เเหมนักเลงหัวไม้ฉายาอสูรดุ้*ปีศาจเป็นคนรักสะอาดหรอกหรอเนี่ย"คำพูดสอดเสียดของจี้จัง
                  "ไม่ใช่อสูรดุ้*ปีศาจเเต่เป็นอสูรเท้าปีศาจต่างหากเว้ยเเละชั้นไม่ได้รัก
สะอาดเเต่พวกเธอมันสกปรกเองไม่ใช่หรอ" รินตอบโต้ด้วยความหัวร้อน 
   ไอเเละจี้จังทำหน้าไม่รูไม่ชี้ เเล้วหันหน้าหนีจากนั้นพวกเขาก็บอกกับด้วยสีหน้าจริงจังว่า
                  "ฝากด้วยอสูรดุ้*ปีศาจ"พร้อมวิ่งหนีไปจากห้องชมรมอย่างรวดเร็ว
                  "จิ" รินเดาะลิ้นด้วยความอารมณ์เสีย
                  "ยัยพวกนี้ดูเเลตัวเองยังไม่ได้จะไปช่วยไครได้ล่ะเนี่ย" รินสบดออกมาด้วยความหงุดหงิด  
   เเละสุดท้ายรินก็ทำจนสะอาดหมดจดทั้งเก็บขยะ กวาดพื้น เช็ดกระจก เเละอีกมากมายจนไม่เหลือสภาพเดิมเเม้เเต่น้อย จนกระทั่งทั้งสองคนกลับมาที่ห้องชมรม 
                  "เอ๋ ทำจริงๆด้วยหรอเนี่ย" จี้จังพูดออกมาด้วยความเเปลกใจ 
รินโมโหมากเมื่อได้ยิน เนื่องจากลงทุนทำความสะอาดอย่างหนักเเต่กลับได้ยินคำพูดที่ไร้ความรับผิดชอบ
                  "หึ นี่คือบททดสอบต่างหากล่ะ" จี้จังพูดขึ้นเพื่อวางท่า 
                  "ห้าา เมื่อกี้เอ็งยังเเปลกใจอยู่เลยไม่ใช่หรอ"รินพูดมาด้วยความไม่พอใจ
จากนั้นรินฟิวขาดเพราะโมโหมากจนเกินขีดจำกัด 
                  "พอกันทีชมรมเเบบนี้ฉันหมดความอดทนเเล้ว"รินพูดออกมาด้วยอารมณ์รุนเเรง
จากนั้นเดินออกไปจากห้องชมรมพร้อมปิดประตูเสียงดัง"ป้าางง"จนประตูมีรอยบุบเล็กน้อย
                  "สงสัยจะเล่นเเรงไปกว่าที่คิดนะเนี่ย"จี้จังพูดลอยๆออกมาด้วยความรู้สึกผิดต่อริน 
   ไอรีบตามรินไปโดยที่ยังไม่ทันได้พูดอะไรสักคำ 
                  "รุ่นพี่ รุ่นพี่ " เสียงเรียกไกลๆจากระเบียงของไอไปถึงรินที่อยู่ข้างล่างหน้าทางออกตึกเรียน 
   รินมองขึ้นมาหาไอด้วยหางตาเเล้วเมินใส่ เเละเดินต่อไปโดยไม่สนใจจึงทำไห้ ไอได้นึกถึงภาพในอดีตตอนเสียเพื่อนสนิทสมัยเด็ก ที่ตายไปจากอุบัติเหตุรถชนเพราะทะเลาะกันกับเธอ จากนั้นไอรีบตามไปจนทันเเละกอดรินเอาไว้จากด้านหลัง
                  "อย่าหายไปไหนนะ อย่าหายไปไหนนะ"ไอพูดออกมาพูดออกมาด้วยความหดหู่มาก
   รินรู้สึกได้จากความสั่นของน้ำเสียง หยดน้ำตาที่ตกใส่เเละความสั่นร่างกาย สถานะการนี้ทำไห้รินตกใจมาก              
                  "ยังไม่หายไปไหนหรอกน่า"รินพูดเเล้วหันหน้าเข้าหาไอพร้อมวางมือลูบหัวไอเบาๆ 
ไอรู้สึกถึงความอบอุ่นจากรุ่นพี่ทำไห้บรรเทาความขมขื่นในอดีตจนสภาพจิตใจของไอรู้สึกดีขึ้น ในความคิดของไอตอนนี้รินได้กลายเป็นคนสำคัญในชีวิตของไอไปโดยปริยาย
                 "นี่เดินกลับบ้านด้วยกันมั้ยหละ" รินพุดออกมาด้วยความเขินอาย 
                 "รุ่นพี่นี่เป็นคนใจดีจริงๆด้วย" ไอพูดกับมาพร้อมรอยยิ้ม
*จากความคิดของริน* ผมคิดที่กำลังจะจากชมรมนี้ไป จากเหตุการณ์ตอนนั้นทำไห้ผมอยากอยู่ต่อไปอีกสักพัก มีอะไรบางอย่างดึงดูดผมอยู่ เป็นอะไรที่ผมไม่เข้าใจมันเลยล่ะ
         -เเละเรื่องก็จบด้วยการที่รินยังอยู่ในชมรมต่อไป-
  
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

10 ความคิดเห็น

  1. #9 winidira (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2562 / 20:59

    มีข้อผิดพลาดหน่อยๆตรงการเขียนคำผิด การเรียงคำ การใช้คำซ้ำมากเกินไป

    เช่น เสียงเรียกจากไอจากไกลๆจากระเบียง ควรจะเป็น เสียงเรียกไกลๆของไอจากระเบียง ประมาณนี้ดีกว่านะ

    #9
    1
    • #9-1 Martar0x (@Martar0x) (จากตอนที่ 1)
      24 มิถุนายน 2562 / 21:37
      ขอบคุณครับ
      #9-1
  2. #7 Keep Fighting (@Star_Athit) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2562 / 11:14

    มาจากคำขอนะครับ ^^

    เพราะพรหมลิขิตหรือเปล่านะ ทำให้เราเจอกัน 555

    เนื้อเรื่องน่าสนใจดีครับ


    และมีคำผิดนิดหน่อยนะครับ

    ไห้ = ให้


    ยังไงก็สู้ต่อไปนะครับ เดี๋ยวคนก็ค่อย ๆ มาเอง


    ผิดพลาดยังไงขอโทษด้วยนะ

    #7
    1
    • #7-1 Martar0x (@Martar0x) (จากตอนที่ 1)
      23 มิถุนายน 2562 / 12:05
      ขอบคุณครับ
      #7-1
  3. #5 thepierecipes (@young-energy) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2562 / 21:54

    pc ก็ติดกันเป็นแถบค่ะ อ่านไม่รู้เรื่องเลย =__=

    #5
    2
    • #5-1 Martar0x (@Martar0x) (จากตอนที่ 1)
      22 มิถุนายน 2562 / 23:02
      นั่งเเก้ยาวๆ3ชั่วโมง.555
      #5-1
    • #5-2 Martar0x (@Martar0x) (จากตอนที่ 1)
      24 มิถุนายน 2562 / 18:28
      ตอนนี้มีตอนไหม่เเล้วไปดูได้เลยนะครับ
      #5-2
  4. #4 (@WonderTales) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2562 / 21:24

    ตัวหนังสือเล็กเกิน อ่านยาก เพิ่มขนาดหน่อย ซัก18-22กำลังดี


    https://image.dek-d.com/27/0779/6170/128676350


    ทำย่อหน้าให้ดูน่าอ่านด้วยนะครับ แบบนี้มันอ่านยาก ทำให้ไม่อยากอ่าน แนะนำให้ไปดูนิยายของคนอื่นเป็นตัวอย่าง หรือดูของผมก็ได้

    #4
    3
    • #4-2 Martar0x (@Martar0x) (จากตอนที่ 1)
      22 มิถุนายน 2562 / 23:03
      เเก้เเล้วนะครับ
      #4-2
    • #4-3 Martar0x (@Martar0x) (จากตอนที่ 1)
      24 มิถุนายน 2562 / 18:27
      ตอนนี้มีตอนไหม่เเล้วไปดูได้เลยนะครับ
      #4-3
  5. #3 wevr (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2562 / 21:18

    มันติดกันจนตาลายอ่านไม่ได้เลย ลองเปิดนิยายของคนอื่นดู แล้วลองเว้นบรรทัดใส่ช่องไฟ จัดเรียงให้อ่านง่ายขึ้นหน่อยน้าไรท์

    #3
    3
    • #3-2 Martar0x (@Martar0x) (จากตอนที่ 1)
      22 มิถุนายน 2562 / 23:03
      เเก้เเล้วนะครับเป็นไงบ้าง
      #3-2
    • #3-3 Martar0x (@Martar0x) (จากตอนที่ 1)
      24 มิถุนายน 2562 / 18:27
      ตอนนี้มีตอนไหม่เเล้วไปดูได้เลยนะครับ
      #3-3