Sleep Tight!

ตอนที่ 9 : IX : หญิงสาวที่มีความสุข

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 63
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3 ครั้ง
    28 พ.ค. 58

IX

หญิงสาวที่มีความสุข

 

            แองเจล่ารู้สึกมีความสุข

            นั่นเป็นประโยคที่เธอไม่เคยคาดคิดว่าจะเกิดขึ้นกับตนเอง หญิงสาววัยยี่สิบเก้าปีใช้ชีวิตอย่างจืดชืดมาโดยตลอด เธอไม่ถึงกับทุกข์ทรมาน แต่กระนั้น ความเรียบง่ายอันน่าเบื่อก็ยังห่างไกลจากความสุขโข แองเจล่าเป็นหญิงสาวหน้าตาธรรมดา ไม่น่าเกลียดแต่ก็ไม่สวย ธรรมดาเสียจนถูกกลืนหายเข้าไปในฝูงชนอย่างง่ายดาย นิสัยของเธอก็ธรรมดา ไม่น่าชังแต่ก็ไม่มีเสน่ห์ ความสามารถของเธอก็ธรรมดา ไม่น่าตำหนิแต่ก็ไม่น่าชื่นชม แบบที่หากเธอหายตัวไปจากออฟฟิศสักสามปีก็คงไม่มีใครเดือดร้อนอะไร เอาจริง แองเจล่าคิดว่าหากเธอหายสาบสูญไปจากผิวโลกนี้ตลอดไป ก็คงไม่มีใครสนใจอะไรนัก

            คำว่า ธรรมดา เพียงคำเดียวก็มากพอจะใช้ขยายความทั้งชีวิตของแองเจล่าได้แล้ว

            คำว่าธรรมดาฝังอยู่ในหัวเธอมากเสียจนแองเจล่ารู้สึกว่าตนเองไม่สามารถหลุดพ้นจากคำนี้ไปได้ หรือหากจะให้ยอมรับอย่างตรงไปตรงมาแล้ว เธอนึกภาพตนเองไม่ธรรมดาไม่ออก มิหนำซ้ำยังกลัวสิ่งที่อาจจะเกิดขึ้นหากเธอพยายามแหกคอกความธรรมดานี้ออกไป แองเจล่ารู้สึกเหมือนเป็นเจ้าหญิงในหอคอยที่ถูกพันธนาการไว้ด้วยห่วงโซ่ของความธรรมดา ไม่มีหนทางใดที่เธอจะช่วยตัวเองได้ ทางรอดเดียวของเธอคือเจ้าชายผู้กล้าหาญสักคน ที่พร้อมจะมาตัดสะบั้นพันธนาการของเธอ ด้วยเหตุนี้ หญิงสาวจึงใช้ชีวิตวัยสาวหมดไปกับการนั่งเพ้อฝันว่าสักวัน ชายหนุ่มสักคนที่น่าเร้าใจและน่าตื่นเต้นที่สุด จะผ่านเข้ามาในชีวิตเธอ และดึงเธอออกจากวงจรซ้ำซากอันน่าเบื่อนี้ เธอรอคอยเจ้าชายมาตลอดชีวิต แต่ชายหนุ่มทุกคนที่เธอเคยมีความสัมพันธ์ด้วยก็ล้วนธรรมดาพอๆ กับตัวเธอเองหากไม่มากกว่า พวกเขามีแต่จะทำให้ห่วงโซ่นั้นแข็งแกร่งยิ่งขึ้น และยิ่งเธอเข้าใกล้วัยสามสิบขึ้นมาเท่าไร ความหวังของแองเจล่าก็ยิ่งริบหรี่ลง...

            จนกระทั่งเธอได้มาเจอเขา

            แม็กซ์อาจเป็นชื่อที่ธรรมดา แต่ชายหนุ่มเจ้าของชื่อนั้นสิไม่ธรรมดาเลย แม็กซ์อายุน้อยกว่าเธอ แต่เปี่ยมไปด้วยเสน่ห์แบบผู้ใหญ่ หล่อเหลาคมคายอย่างไม่ธรรมดา กล่าวคือ เขาดูไม่เหมือนนายแบบร่างล่ำตามนิตยสาร แต่ก็ดูดีในแบบของเขา แบบที่คนเดินถนนต้องเหลียวมองอีกทีด้วยความประทับใจ เขารู้เสมอว่าควรจะพูดอะไรในเวลาไหน ทั้งยังมีเวทมนตร์สามารถทำให้กิจวัตรอันธรรมดาที่สุดไม่ธรรมดาขึ้นมาได้

            เขาคือเจ้าชายของแองเจล่า

            แองเจล่าอดยิ้มไม่ได้เมื่อมองชายหนุ่มที่หลับใหลอยู่ข้างกายตนเอง เรือนผมสีเข้มของเขาช่างงามสง่า สีเหมือนขนหมีที่น่าเกรงขาม ขนตานั้นเล่าก็ยาวสวยเกินหน้าเธอเป็นไหนๆ ใบหน้าที่ผ่อนคลายดูเหมือนรูปสลัก แน่นอนว่าเป็นรูปสลักจากช่างฝีมือชั้นยอดจากกรีซ ผิวของเขาเป็นสีกาแฟลาเต้ หยาบกร้านแบบผู้ชายแต่ก็นุ่มนวลแบบผู้หญิง...

            เธอสามารถบรรยายความงามของแฟนหนุ่มได้เป็นหน้าๆ เลยทีเดียว เธอหลงใหลเขาขนาดนั้นนั่นเอง แองเจล่าทนรอให้เขาตื่นเองไม่ไหวแล้ว เธอจึงก้มลงจุมพิตแก้มของชายหนุ่มเบาๆ

            แม็กซ์ลืมตาทันที ราวกับว่าเขาตื่นอยู่แล้ว หากกำลังรอความเคลื่อนไหวจากเธอ รอยยิ้มระบายบนใบหน้าของชายหนุ่มช้าๆ “...อรุณสวัสดิ์” เขาผงกศีรษะขึ้นจูบเธอก่อนจะกระซิบ “สุขสันต์วันเกิด ที่รัก”

            “ยังไม่ถึงวันเกิดฉันเลยค่ะ” แองเจล่ายิ้มให้ก่อนจะเคลื่อนตัวลงจากเตียงอย่างอิดออด เธออยากอิงแอบกับแฟนหนุ่มอยู่ใต้ผ้าห่มตลอดไป แต่วันนี้มีอะไรให้ต้องทำมากมายเหลือเกิน “อีกตั้งหลายชั่วโมงแน่ะ”

            “ก็ยังเป็นวันนี้อยู่ดี” แม็กซ์ลุกขึ้นนั่ง “ทำไมคุณไม่ลางานสักวันล่ะ เราจะได้ไปเที่ยวกัน”

            แองเจล่าชั่งใจ ก่อนจะส่ายศีรษะ “อย่าดีกว่าค่ะ ฉันอยากเก็บพักร้อนไว้ก่อน เผื่อฤดูร้อนพวกเราจะได้ไปเที่ยวไกลๆ กัน”

            แม็กซ์ดูผิดหวัง “...ถ้าคุณพูดอย่างนั้น”

            “เราก็ยังไปเที่ยวกันหลังฉันเลิกงานได้นะคะ”

            “แน่นอน” แม็กซ์ยิ้มกว้างให้ รอยยิ้มเขาน่ารักเหมือนเด็กๆ “ผมจะไปรับคุณนะ”

            วันนั้นผ่านไปอย่างเชื่องช้าและแองเจล่าพบว่าตนเองแหงนหน้ามองนาฬิกาทุกๆ สิบนาที เพื่อนร่วมงานของเธอไม่เข้าใจความรู้สึกตื่นเต้นของเธอหรอก พวกเขาไม่รู้ด้วยซ้ำว่าวันนี้เป็นวันเกิดของเธอ แองเจล่าไม่เคยเล่าเรื่องแม็กซ์ให้ใครฟัง เธอปรารถนาจะเก็บเขาไว้เป็นสมบัติอันล้ำค่าของเธอแต่เพียงผู้เดียวเท่านั้น เธอเกรงว่าหากใครบางคนรู้ว่าเธอกำลังคบกับชายที่มหัศจรรย์คนนี้อยู่ มนตร์ขลังอาจจะเสื่อมลงไป และแม็กซ์ก็จะจากเธอไป

            เธอรู้จักแม็กซ์เมื่อสามสัปดาห์ที่แล้ว แรกเริ่มเดิมทีเธอไม่ไว้ใจเขาเลยสักนิด แองเจล่าเชื่อว่าเขาต้องแพ้พนันใครมาสักคนแน่ๆ เมื่อชายหนุ่มเดินมาหาเธอ เธอเชื่อว่าเธอก็เป็นเพียงของเล่นชิ้นหนึ่ง เป็นของตายที่เขาจะเบื่อหน่ายอย่างรวดเร็ว แองเจล่าให้เวลาตนเองหนึ่งสัปดาห์ หากแม็กซ์ยังไม่ขอเลิกกับเธอภายในเวลานั้น แสดงว่าปาฏิหาริย์บางประการกำลังเกิดขึ้นแล้ว

            สามเท่าของหนึ่งสัปดาห์ผ่านไป และแม็กซ์ก็ยังอ่อนหวานและน่ารักไม่มีเสื่อมคลาย

            แองเจล่ายิ้มกว้างเมื่อเดินออกมาจากออฟฟิศและเห็นแม็กซ์ยืนอยู่ตรงนั้นพร้อมกับดอกกุหลาบแดงช่อใหญ่ ชายหนุ่มกอดเธอไว้ในวงแขนก่อนจะเหวี่ยงเธอไปรอบๆ และจูบเธอ แม็กซ์ไม่เคยเขินอายที่จะทำดีต่อเธอไม่ว่าจะอยู่ต่อหน้าใคร เขาดูจงใจจะมาหาเธอให้เพื่อนร่วมงานของเธอเห็นด้วยซ้ำ แองเจล่ารู้สึกเหมือนกำลังชีวิตอยู่ในภาพยนตร์โรแมนติก ทุกอย่างช่างสมบูรณ์แบบอย่างไม่น่าเชื่อ...

            “เราจะไปไหนกันดีคะ” เธอถามอย่างมีความสุข

            “ไปหาอะไรกินกันเถอะ” แม็กซ์จับมือเธอพลางยิ้มให้ ในขณะที่เสียงเพื่อนร่วมงานที่กำลังกระซิบกระซาบกันค่อยๆ แผ่วลงในความคิดของแองเจล่า

            “ที่ไหนดีล่ะ ไปร้านประจำของพวกเราดีไหม”

            “ไม่เอาน่า วันนี้วันเกิดคุณนะ เราต้องไปที่ที่พิเศษกว่านั้น”

            เขาพาเธอไปยังภัตตาคารหรูสไตล์เมดิเตอร์เรเนียน แองเจล่าเคยเดินผ่านร้านนี้บ่อยๆ แต่กระเป๋าสตางค์เธอแห้งเกินกว่าจะกล้าเฉียดกรายเข้าไปใกล้ แต่ขณะนี้ บริกรร่างใหญ่ในชุดเครื่องแบบขาวดำกำลังโค้งคำนับอย่างสุภาพและดึงเก้าอี้ให้เธอนั่ง ท่ามกลางแสงไฟสีส้มมืดสลัวคลอไปด้วยเสียงเพลงบรรเลงของวากเนอร์ เทียนไขสีแดงเล่มน้อยกำลังเผาไหม้อยู่ในแก้วคริสตัลใบเล็ก เป็นภาพที่สวยงามและโรแมนติกเหลือเกิน

            “คุณมีความสุขไหม แองเจล่า” แม็กซ์ถาม

            “มีความสุขสิ ฉันมีความสุขมาก แต่... มันจะโอเคหรือแม็กซ์ ร้านนี้... เอ่อ... ดูจะแพงมากเลยนะ” เธอกระซิบกับแฟนหนุ่ม

            “จะอะไรก็โอเคหมดล่ะถ้าเพื่อคุณ” แม็กซ์ยิ้มกว้าง “ทำตัวให้สบายเถอะแองเจล่า ผมจะสั่งอาหารให้” ว่าแล้วเขาก็หันไปสั่งอาหารและเครื่องดื่มกับบริกรอย่างคล่องแคล่ว สักพักอาหารก็มา เขาสั่งปลาราดซอสครีมข้นให้เธอพร้อมกับไวน์แดงท่าทางมีราคา แอลเจล่าลองจิบเครื่องดื่มสีเลือดดู เธอไม่ใช่ผู้เชี่ยวชาญด้านไวน์แดงหรอกเพราะเธอไม่ค่อยได้ดื่ม แต่หญิงสาวก็มั่นใจว่าไวน์แดงขวดนี้เป็นของคุณภาพดี สัมผัสของมันอ่อนละมุนและนุ่มลิ้น ได้กลิ่นของไม้จางๆ นอกจากนี้อาหารก็อร่อยจริงๆ

            พวกเขาออกมาจากภัตตาคารอีกหนึ่งชั่วโมงให้หลัง มันเป็นมื้ออาหารที่พิเศษที่สุดในชีวิตของแองเจล่าและเธอมีความสุขมาก แม็กซ์บอกว่าพวกเธอน่าจะเปลี่ยนบรรยากาศหลังจากทานมื้อเย็นอย่างมีระดับแบบผู้ใหญ่ ไปเป็นไปดูหนังเหมือนเด็กวัยรุ่นแทน แองเจล่าไม่คัดค้าน เธอชอบทำทุกอย่าง ตราบใดที่กิจกรรมนั้นมีแม็กซ์อยู่ด้วย

            พวกเขาดูหนังเกี่ยวกับสายลับในฝรั่งเศส แต่แองเจล่าไม่รู้หรอกว่าหนังนั้นสนุกแค่ไหน เพราะเธอกับแฟนหนุ่มมัวแต่นั่งอิงแอบกันในความมืด กอดรัดและจูบกันอย่างดูดดื่มเหมือนเด็กวัยรุ่นที่ไร้ยางอาย ความตื่นเต้นแบบเด็กๆ นี้เป็นสิ่งที่แองเจล่าไม่เคยได้สัมผัสมาก่อน เธอไม่เคยมีประสบการณ์พยายามกอดรัดฟัดเหวี่ยงกับผู้ชายในโรงหนังโดยไม่ให้โดนไล่ออกไปเลย

            เป็นเวลาเกือบห้าทุ่มแล้วเมื่อหนุ่มสาวกลับมาอยู่บนถนนอีกครั้ง แองเจล่าหาว “โอย... ไม่น่าเชื่อเลยว่าฉันเริ่มจะง่วงแล้ว นี่ยังไม่เที่ยงคืนเลย”

            “กลับไปนอนกันเถอะ” แม็กซ์ยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์ “บ้านคุณหรือบ้านผมดีล่ะ”

            “บ้านฉันละกัน พรุ่งนี้ฉันยังต้องตื่นไปทำงานอยู่” แองเจล่าตอบและแม็กซ์มีสีหน้าสลดลงเล็กน้อย พวกเขาเดินไปยังป้ายรถประจำทาง ยืนรอรถสายประจำท่ามกลางลมหนาว

            “แองเจล่า...” แม็กซ์ขัดความเงียบขึ้นมา “คุณมีความสุขไหม”

            “ฉันมีความสุขมาก” เธอพิงศีรษะบนอกกว้างของเขา

            “สุขสันต์วันเกิด” แม็กซ์กระซิบก่อนจะยื่นกล่องเล็กๆ กล่องหนึ่งให้ แองเจล่ารับมันมาอย่างงุนงง มันเป็นกล่องหุ้มด้วยผ้าไหมสีเขียวสวยมาก เธอเปิดฝากล่องก่อนจะหยิบสร้อยคอเล็กๆ ขึ้นมา ตัวสร้อยทำจากเงินแท้ ส่วนจี้นั้นเป็นรูปหยดน้ำ ทำจากคริสตัล หญิงสาวรู้สึกได้ว่าขอบตาร้อนผ่าว

            “คุณชอบไหม” แม็กซ์ถามอย่างไม่มั่นใจ

            “ชอบหรือ...” แองเจล่ายกมือขึ้นปิดปาก “มันสวยน่ารักมาก ฉันรักมัน ขอบคุณมากค่ะแม็กซ์”

            ชายหนุ่มถอนหายใจอย่างโล่งอกก่อนจะสวมสร้อยคอให้เธอ เขาเอ่ยปากชมว่าเธอสวยเพียงไรก่อนจะจูบเธออีกหน มันเป็นค่ำคืนที่แสนวิเศษ เปี่ยมไปด้วยมนตร์ขลัง และแองเจล่าไม่เคยรู้สึกปลาบปลื้มยินดีจนจะร้องไห้มากขนาดนี้มาก่อนเลย

            แองเจล่ายังหมุนสร้อยคอในมือเล่นอยู่เมื่อทั้งคู่ขึ้นรถประจำทาง แต่เสียงหนึ่งทำให้เธอต้องเงยหน้าขึ้นมอง

            “ล็อค!

            ชายวัยสามสิบต้นๆ ในชุดสูทคนหนึ่งโบกมือเรียกแม็กซ์ ชายหนุ่มยิ้มช้าๆ ก่อนจะจูงมือเธอไปนั่งหลังชายคนนั้น “บังเอิญจริงๆ เลย ไม่นึกว่าจะได้เจอคุณในที่อย่างนี้”

            “ความบังเอิญเป็นสิ่งน่าทึ่งนะ” ชายคนนั้นพูดอย่างร่าเริง แต่กระนั้น ดวงตาสีฟ้าซีดของเขาก็ยังฉายแววความทุกข์จางๆ เขาหันมามองแองเจล่า “เอ่อ... ขอโทษนะ และสุภาพสตรีคนนี้...”

            “แองเจล่า แฟนของผมเอง” แม็กซ์แนะนำเธอให้เพื่อนของเขารู้จัก

            “ล็อคโชคดีมากที่เจอผู้หญิงอย่างคุณ” ชายคนนั้นจับมือเธอไปเขย่าอย่างกระตือรือร้น

            “ล็อคหรือ...” เธอหันไปมองแม็กซ์อย่างไม่เข้าใจ

            “นั่นเป็นชื่อกลางของผมเอง” แม็กซ์ยิ้ม ดวงตาสีน้ำตาลทองเป็นประกาย “แองเจล่า นี่คือฟินนีแกน เป็นเพื่อนเก่าแก่ของผม เขาเป็นคนแปลกๆ นิดหน่อย แต่ก็เป็นคนดีมากเลย”

            “ล็อคช่วยผมทำงานหลายๆ อย่าง” ฟินนีแกนพูด “เอ้อ... แล้วนี่พวกคุณกำลังจะไปไหนกันล่ะ”

            “กำลังจะกลับบ้านไปฉลองวันเกิดของแองเจล่าน่ะ”

            “สุขสันต์วันเกิดครับ” ฟินนีแกนยิ้มให้เธออย่างอบอุ่น “ต้องเป็นวันที่ดีแน่เลย คุณมีความสุขไหมล่ะ แองเจล่า”

            แองเจล่าไม่เข้าใจเลยว่าทำไมทุกคนถึงถามคำถามนี้กับเธอ “มีความสุขมากเลยค่ะ”

            ฟินนีแกนหรี่ตาลงนิดหนึ่ง “มีความสุขขนาดไหนล่ะ”

            นั่นเป็นคำถามที่แปลกและทำให้แองเจล่าไม่สบายใจนิดๆ แต่เธอก็เลือกที่จะตอบตามความเป็นจริง “ฉันมีความสุขมากขนาดที่ว่า ถ้าต้องตายในวินาทีนี้ ฉันก็จะไม่เสียดายชีวิตค่ะ”

            ฟินนีแกนยิ้มเศร้าๆ “ดีมากเลย แองเจล่า... ดีมากๆ...”

            พร้อมกันนั้น เธอได้ยินเสียงคนขับรถตะโกนและบีบแตรดังลั่น


________________________

กรี๊ดดด มาอัพแล้วค่ะ นักเขียนยังไม่ตายนะคะ แค่เจียดเวลาไปให้เรื่องยาวจนหมด...

ขออภัยเป็นอย่างสูงค่ะ เรื่องนี้อาจไม่ดีนัก (เราแต่งเองยังรู้สึกว่ามันคล้ายเรื่องของเอเลน่าไปหน่อย) ถือซะว่าอ่านแก้ขัดไปก่อนนะคะ อย่าพึ่งทิ้งกันไปน้านักอ่านทั้งหลาย เนื่องจากเรื่องนี้เป็นรวมเรื่องสั้นที่พล็อตจบในตอน ถ้าไอเดียไม่มาก็แต่งไม่ออก แต่ละบทอาจจะลงช้าต้องขออภัยมาก่อนเลยค่ะ

รักนักอ่านทุกท่านนะคะ <3

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3 ครั้ง

19 ความคิดเห็น

  1. #16 TwittyWine (@Elf-Man) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2558 / 19:45
    เง้อ... สงสารแองเจล่านิดๆนะเนี่ย ปล. พึ่งได้อ่านตอนนี้ ไม่รู้ว่าอัพตั้งนานแล้ว รู้สึกโชคร้ายมากเลยค่ะ5555
    #16
    0
  2. #15 marblє fox (@giffyandgetty) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 20 มิถุนายน 2558 / 20:35
    อ่า...เหมือนว่าล็อคจะช่วยให้เเองเจล่ามีความสุขก่อนตายเเหะ 
    #15
    0