คัดลอกลิงก์เเล้ว

Song Fic Reborn : The Promise คำสัญญา...ของสองเรา [D18]

โดย Mirror_Dear

"นี่...ถ้าฉันทำอะไรผิดไปก็ขอโทษด้วยนะ...แต่ว่า...ได้โปรด...ช่วยหันมามองฉันที..."

ยอดวิวรวม

855

ยอดวิวเดือนนี้

5

ยอดวิวรวม


855

ความคิดเห็น


5

คนติดตาม


20
จำนวนโหวต : 0
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  5 ม.ค. 60 12:45 น.

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้


"นี่...ถ้าฉันทำอะไรผิดไปก็ขอโทษด้วยนะ...แต่ว่า...ได้โปรด...
...ช่วยหันมามองฉันที..."


*/*/*/*/*/*/*/*/*/*/*/*/*/*/*

      นี่เป็นฟิคเพลงสั้นๆเบาๆ(?)  คลายเครียด(?)  ดราม่านิดหน่อย
(ที่ทำให้คนอ่านเครียดนักกว่าเดิม) 


ไม่เชิงคู่  D18   ( ดีโน่ x ฮิบาริ )  หรอกค่ะ  
มันออกจะเป็นแบบ....อืม...ไปอ่านเอาเองก็แล้วกันนะ  (อ่าว)


 พร้อมแล้วก็ไปอ่านกันเลยค่าาาาาาาา
            

เรื่องในตอนนี้ อัพเดท 5 ม.ค. 60 / 12:45

บันทึกเป็น Favorite


      

     The  Promise  คำสัญญา...ของสองเรา [D18]

เอาแรงบันดาลใจมาจากเพลงนี้ค่ะ
(ก่อนฟังกรุณาลดเสียงก่อนเน้อ เป็นห่วงหูฟังและหูรีดเดอร์)
\/
                                

ต่ว่าเพลงที่แนะนำให้ฟังตอนอ่านคือเพลงนี้ค่ะ
\/



       นี่มัน......กลายเป็นแบบนี้ไปตั้งแต่เมื่อไหร่



      " คุณฮิบาริคร้าบบบบ ~~~  รอผมด้วย ~~"


"  โย่ว์ !  อรุณสวัสดิ์นะ  ฮิบาริ  ^  ^ "


      " เฮ้ !  ฮิบาริ !  แกจะทำอะไรรุ่นที่สิบฟ่ะ !"


"  คุฟุฟุ  เจอกันอีกแล้วนะครับ  เคียวยะ "


      " เคียวยะ !!!!   พรุ่งนี้งานของฉันก็น่าจะเสร็จหมดแล้วล่ะ !   ถึงตอนนั้นแล้วเราไปเดทกันนะ !!!"


      ....ตั้งแต่เมื่อไหร่กัน......ที่เสียงเหล่านั้นหายไป.....

   ......................................................................................................................................



       เมื่อก่อน   ถึงแม้ว่าเขาจะเป็นคนเงียบๆไม่ค่อยพูด   แต่ถึงอย่างนั้นเขาก็มีเพื่อนพ้องที่คอยช่วยเหลือกันมาตลอดอยู่  มีคนรักซึ่งก็คือดีโน่   มีครอบครัว  มีคนที่คอยจงรักภักดีอย่างคุซาคาเบะ   แต่ทำไม....ทุกอย่างถึงได้เปลี่ยนไปขนาดนี้...


       ตอนนี้เจ้า ซาวาดะ สึนะโยชิ บอสของเขา  หมอนั่นได้ไปสารภาพรักกับครูพิเศษของมันหรือก็คือรีบอร์นในตอนที่ปลดคำสาปแล้ว   ในตอนที่มันสารภาพรักเสร็จก็เป็นลมล้มลงไปกองกับพื้น  ในตอนนั้นวุ่งวายกันไปทั้งวองโกเล่   แต่พอพื้นขึ้นมาและได้ฟังคำตอบของรีบอร์นเจ้านั้นก็เป็นลมไปอีก    และทุกๆครั้งตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้ที่เขาไปรับภารกิจที่ห้องของหมอนั่น   หมอนั่น...ก็เมินเขาทุกครั้ง...


       "นี่...เจ้าสัตว์กินพืช...ฉันมารับภารกิจ..."


       "......"


       เจ้าหัวปลาหมึกโกคุเทระ  ในตอนนี้มันได้เป็นแฟนกับ  ยามาโมโตะ ทาเคชิ  ที่ชอบทะเลาะกันบ่อยๆ   คู่นี้เป็นคู่รักที่หวานกันได้อย่างไม่น่าเชื่อ  และทุกๆครั้งตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้ที่เขาเดินผ่าน   เจ้าพวกนั้น.....ก็ไม่เคยทักเขาเลยสักครั้ง

  
       "อ...อรุณสวัสดิ์..."


       "......"


       ตอนนี้  โรคุโด  มุคุโร่   ได้คบเป็นแฟนกับเบียคุรัน   ซึ่งในตอนนี้ทางมิลฟิโอเล่กับวองโกเล่ได้ทำสัญญาเป็นพันธมิตรกันแล้วเพราะสองคนนั้น   ทั้งคู่รักกันมาก   จนสึนะให้ผู้พิทักษ์สายหมอกของตัวเองไปประจำอยู่ที่มิลฟิโอเล่   และทุกๆครั้งตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้ที่เจอเขา   มุคุโร่.....ไม่เคยแม้แต่จะสนใจเขาเลยสักครั้ง


      "ฮ...เฮ้!...มุคุโร่..."


       "......"


       และคนสุดท้าย.....คนที่เปลี่ยนไปมากที่สุด.....คนรักของเขา...ดีโน่   หมอนั่นไปคบกับผู้หญิงคนอื่น  ในตอนที่เขาถามเหตุผลว่า  ทำไม...ทำไมถึงทิ้งฉันไปล่ะ?  หมอนั่น... ก็ไม่แม้แต่จะชายตามองเข้าเลย


       "ฮึก....ทำไมล่ะดีโน่ ทำไมถึงคบกับผู้หญิงคนนั้นทั้งๆที่นายมีฉันอยู่!?!"


       "......"     


       เขาจำได้ว่าในตอนนั้นเขาไปนั่งร้องไห้อยู่ในห้องทั้งวันทั้งคืน   ในตอนนั้น....ไม่มีใครมาตามไปทานข้าวหรือภารกิจเลย


       ทำไม....ทุกคนถึงเมินเรากันล่ะ?


       ทั้งๆที่พยายามเข้าหาแล้วแท้ๆ....แต่ทำไมถึงเดินผ่านไปราวกับว่าเราไม่มีตัวตนกันล่ะ?


       นี่...ถ้าฉันทำอะไรผิดไปก็ขอโทษด้วยนะ...แต่ว่า...ได้โปรด...ช่วยหันมามองฉันที...


      แปะ  แปะ


       "เอ๊ะ?"


       ทำไม...อยู่ๆน้ำตาถึงไหลออกมากันล่ะ


       "อึก....ฮึก....ฮือออออออ"   สุดท้าย...เขาก็ไม่สามารถห้ามน้ำตาของตัวเองได้อยู่ดี


...................................................................................................................................


       "อ...อือ"


       นี่เขาหลับไปตั้งแต่เมื่อไหร่เนี่ย ?


       ฮิบารินึกสงสัยว่าเขานอนไปนานเท่าไหร่แล้ว?  และนี่มันกี่โมงกัน?   คำถามเหล่านี้วนอยู่ในหัวเขาซ้ำไปซ้ำมาจนเขาเลิกคิดถึง   ในขณะที่เขากำลังลุกออกจากเตี----


       ปัง !!!!!!!


      "!!!"


        อยู่ๆก็มีเสียงยิงปืนดังลอดออกมาจากชั้นที่หนึ่งของคฤหาส์ของวองโกเล่   ความจริงแล้วเสียงปืนไม่ใช่สิ่งแปลกใหม่ในอาชีพของฮิบาริเลยสักนิด   แต่ทำไม....เขาถึงสังหรณ์ใจแปลกๆ?  


       ไวเท่าความคิด   เรียวขาขาวของฮิบาริก็รีบรุดหน้าลงไปที่ชั้นหนึ่งพอดี   เขาวิ่งไปทางต้นเสียงและเขาก็ต้องตกใจเมื่อ พบว่าดีโน่กำลังเอาปืนจ่อหัวหญิงสาวที่เขาคาดว่าเป็นแฟนใหม่ของดีโน่   แถมที่แขนของผู้หญิงคนนั้นยังมีเลือดออกด้วย   น่าจะได้มาจากเสียงปืนเมื่อครู่นี้


       ดีโน่ทำแบบนั้นทำไม ?   ฮิบาริถามตัวเองในใจ


       "แก....นังสารเลว!!!!!   แกฆ่าเคียวยะ!!!!!!!!!!"


       เอ๊ะ...หมายความว่ายังไง  ฆ่า ?


       "ดีโน่คะ!!!   แต่ที่ลอเรล์ลทำไปทั้งหมดก็เพื่อพวกเรานะคะ!!!!   เพราะถ้าลอเรล์ลไม่ฆ่าผู้พิทักษ์เมฆาหน้าโง่นั่น   ดีโน่ก็จะไม่ได้แต่งงานกับลอเรล์ลนะ!!!!"


       เธอคนนั้น...ฆ่าเร----


       ตึก...ตึก!!!


       "อ...อึ่ก!"   อยู่ๆฮิบาริก็รู้สึกปวดหัวราวกับว่ามันจะระเบิด...


       ตึก...ตึก!!!


     "อ....อ๊ากกกกกกกกกกก!!!!!!!!!!!"


       [เมื่อ 1 ปีที่แล้ว]


      วันที่ 4 กุมภาพันธ์   ปี 20xx


      ตอนนี้ฮิบาริกำลังอยู่ที่ห้างสรรพสินค้า   ถามว่าคนอย่างเขามาที่นี่ทำไมน่ะเหรอ?   ทั้งๆที่คฤหาส์เมฆาของเขามีคนใช้จนไม่มีความจำเป็นที่จะต้องมาที่แบบนี้เลยด้วยซ้ำ   แถมคนแบบเค้ายังเกลียดที่ๆคนเยอะๆด้วยเพราะฉะนั้นสิ่งที่จะทำให้เขายอมมาได้ต้องเป็นสิ่งที่สำคัญมากๆสำหรับเค้า....


       เพราะว่าวันนี้เป็นวันเกิดดีโน่...


      เพราะเหตุนั้นฮิบาริจึงออกมาเลือซื้อของขวัญให้คนรักของเขา   ความจริงเรื่องของขวัญเขาควรจะซื้อมาเตรียมไว้ตั้งนานแล้วแต่ว่า....งานของผู้พิทักษ์เมฆาไม่ได้ว่างทุกวันนี่นา   เพราะฉะนั้นเขาเลยต้องมาซื้อของวันนี้   ซึ่งของขวัญที่เขาเลือกซื้อมาให้ดีโน่ก็คือ ...หูฟัง   เพราะว่าเขาได้ยินร่างสูงบ่นมาบ่อยๆว่าอยากได้หูฟังอันใหม่แต่ไม่มีเวลาไปเลือก   เขาก็เลยซื้อไปให้


      คิก...หวังว่าจะชอบนะ...ดีโน่ 


      ฮิบาริเดินมาเรื่อยๆจนถึงสี่แยกไฟแดง   เขายืนรอสัญญาณไฟพร้อมๆกับฝูงชนอีกมากมายด้านหลัง  โดยที่ไม่รู้เลยว่า...มีคนมายืนอยู่ด้านหลังเมื่อไหร่  โดยที่ไม่รู้เลยว่า ... วันนี้จะเป็นวันสุดท้าย...ที่เขาจะมีชีวิตอยู่...


      ผลัก!


     "อ๊ะ..."


      ฮิบาริรู้สึกว่ามีคนผลักเขาจากทางด้านหลัง   เขาพยายามหันกลับไปดูหน้าคนที่ผลักมากลางถนน  เขาเห็น...ผู้หญิงคนนึงยืนค้างในท่าผลักเขา  เธอมองเขาด้วยสายตา...สะใจร่างบางพยายามลุกขึ้นยืน   แต่ทว่า....


      ปรี๊นนนนนนนนนนนนน !!!!!!!!!!!


      โครม !!!!!!!!!!!!!
                        

       "ก...กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!"       


      "ฮ...เฮ้ย!!!!  มีคนโดนรถชน!!!!"


        "ใครก็ได้!!!!  เรียกรถพยาบาลเร็ว!!!!"


         ช่วย.....ด้วย....ดีโน่...


        [ปัจจุบัน]


        นี่เรา...ตายแล้วนี่ ?


       "ฮึก...ดีโน่..."   ฮิบาริหลุดเรียกชื่อดีโน่ไปโดยไม่รู้ตัว


        " !!!!!!! "


        "ค...เคียวยะ !?!"   ดีโน่ตกใจที่อยู่ๆเขา...ก็ได้ยินเสียงที่คิดว่าจะไม่ได้ยินอีกแล้ว


         "เคียวยะ!!  นั่นเธอจริงๆเหรอ   ฮึก...ฉัน...ฉันคิดว่าจะไม่ได้เจอกับเธอแล้วซะอีก  ฮึก  เธอน่ะ...ยังไม่ตายใช่ไหม?  เคียวยะ"   ดีโน่พยายามเก็บกลั้นน้ำตาเอาไว้  เขาไม่อยากให้เคียวยะของเขาต้องมาสมเพชบอสคาบัคโลเน่แบบเขา


         "ฮึก...ฮือออออ....ผมขอโทษ....ผมขอโทษ....ดีโน่....ต...แต่ว่า....ผม..."


         "เคียวยะ  เธอจะไม่ทิ้งฉันไปอีกใช่ไหม  สัญญาสิ  เคียวยะ  สัญญากับฉันสิ"


         ร่างของฮิบาริ เคียวยะค่อยๆเลือนหายไปอย่างช้าๆ  ตั้งแต่ตอนที่ความทรงจำของเขามันกลับมาแล้ว  และตอนนี้เรียวขาบางก็เริ่มเลือนหายไปเกือบจะหมดแล้ว  ดีโน่ไม่อยากเชื่อ...ว่าเขา...จะต้องสูญเสียคนรักของตัวเองไปอีกแล้ว


         "ฮึก...ไม่นะ...ไม่!!! ไม่!!!! ไม่!!!!!!!  เคียวยะ  ฮึก  ได้โปรด..."   ตอนนี้น้ำตาที่ดีโน่อุตส่าห์พยายามกักเก็บเอาไว้กลับล้นขึ้นมาเอ่อตรงขอบตา


         "ดีโน่....ตอนนี้....ยังทันอยู่นะ...แล้วก็..อย่าลืมทำตามสัญญาล่ะ"   ฮิบาริกางแขนออก   เขายิ้ม...ทั้งน้ำตา


         หมับ!!!


         ดีโน่สวมกอดฮิบาริ เขาร้องไห้แล้วซบลงบนบ่าบางของคนรักราวกับว่าจะระบายความทุกข์ ความเศร้า และความกดดันระหว่างที่ฮิบาริไม่อยู่   ฉับพลัน...ร่างบางของ ฮิบาริ เคียวยะ ก็เลือนหายไป...


         "เคียวยะ!!!!!!  เคียวยะ!!!!!!!  เคียวยะ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!"



' นี่  ดีโน่ '

'  ฮืม ?  มีอะไรเหรอ  เคียวยะ '

'  ถ้าเกิดว่า...วันนึง...ฉันตายไปล่ะ ?  นายจะทำยังไง '

'  นี่  อย่าพูดอะไรไม่เป็นมงคลแบบนั้นสิ  เคียวยะ '

'  เอาน่า  ตอบมาเถอะ '

'  ฉันก็คงจะฆ่าตัวตายตามเคียวยะไปนั่นแหละ '

'  ไม่ได้นะ !!!! '

'  นายน่ะ  จะต้องมีชีวิตอยู่ต่อไป...แม้ว่าจะไม่มีฉันนะ...ดีโน่ '

'  สัญญากับฉันสิ  ดีโน่ '

'  แต่ว่า... '

'...นะ...'

'  ก็ได้  ฉัน...สัญญา '

ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ Mirror_Dear จากทั้งหมด 14 บทความ

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

5 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 4 มกราคม 2560 / 17:22
    ชอบบบ โอยยย หนูเคียวของฉัน ชอบฟิคแนวนี้มากๆเลยค่ะ ><
    #5
    1
  2. #4 squalo
    วันที่ 25 ธันวาคม 2559 / 15:59
    เป็นดราม่าที่ดีมากกกกกกกกกกกก ชอบ อ่านมานานละ เพิ่งมาเม้น //ไปตามหาดราม่าต่อ
    #4
    1
  3. #3 วายนะเออ
    วันที่ 23 ธันวาคม 2559 / 18:12
    ฟิคของพี่โน่กะน้องฮิน่ะ ถ้าครั้งหน้าแต่งอีกช่วยจบแบบแฮปปี้แอนดิ้งหวานๆสวีทวิ้วน้าาา

    ปล.แล้วจบลงด้วยNC--ไม่ใช่ล่ะ
    #3
    1
    • 23 ธันวาคม 2559 / 22:17
      คงจะยากนะคะแต่จะพยายาม---
      #3-1
  4. วันที่ 18 พฤศจิกายน 2559 / 13:08
    จบแบบนี้ฆ่ากันเถอะTT เศร้า
    #2
    1
    • 18 พฤศจิกายน 2559 / 13:33
      เราคงจะฆ่าคุณไม่ได้หรอกค่ะ...เดี๋ยวไม่มีคนอ่าน(ห่ะ?)
      #2-1
  5. วันที่ 16 พฤศจิกายน 2559 / 23:48
    ทำไมจบแบบนี้ ㅠㅠㅠㅠ
    #1
    1
    • 17 พฤศจิกายน 2559 / 16:03
      ต้องจบแบบนี้ล่ะค่ะ จะได้ดราม่า (อ้าว?)
      #1-1