กลับคืนสู่อ้อมกอด TT

อร๊ายยยยยยยยยยย!!!

ดีใจที่ซู้ดดดดดดดดดดดเล้ยยยยยยยยยยยยย

ในที่สุดก็ได้กล้องกับดิคคืนแล้วววววววว

นี่ไงๆ รูปนี้คือดิคเราเอง

ส่วนกล้อง ก็ไอ้ที่ใช้ถ่ายดิคนี่ไง >0<

สุดยอดไปเล้ย

ตอนกำลังจะไปเอาของที่ห้องพักครูที่ครูนัด

เราตื่นเต้นมากๆเลยล่ะ

และอีกอย่างที่ทำให้เราเหงื่อตก - -;

ก็คือ พวกเพื่อนๆคนอื่นๆทั้งหมดที่ไปเอาของนั้น

ใส่ชุดพละกันหมดเลย

มีเราใส่ชุดนักเรียนไปคนเดียว - -"

อยากจะบ้าตายไปซะตรงนั้น

แล้วเราก็เดินเข้าไปด้วยความกล้า (ขาสั่น+เหงื่อตก)

"พี่คะ เอาคืนได้เลยป้ะ" เราภามพี่ที่คุมอยู่

"เดี๋ยวเช็คชื่อก่อน แล้วเอาไปได้"

แล้งเราก็ให้เช็คชื่อไป...

แต่...จะเอาไปหักคะแนนรึเปล่าเนี่ย?

เอาน่า ยังไงก็ตาม ในที่สุดตอนนี้

เราก็ได้กล้องกับดิคกลับคืนสู่อ้อมกอดแล้ว (น้ำเน่าไปมั้ง)

เย่ๆ ดีใจๆ (ดีใจด้วยหน่อยดิ)

วันนี้เราอุตส่าห์ตรงดิ่งจากกรุงเทพกลับมายังระยอง

เพื่อจุดประสงค์ "มาเอาของ" อย่างเดียวเลยนะนี่

ของสำคัญมักมากเลย ^^

และแล้วก็มาไม่เสียเที่ยว

ดีใจจริงจริ๊ง

ดีใจเป็นเพื่อนหน่อยนะ ขอบคุณ อิอิ

หลังจากนั้นก็ไปอยู่กับพ่อที่ทำงาน

เพราะที่บ้านไม่มีคนอยู่เป็นเพื่อน...

เป็นพ่อ เป็นแม่ เป็นพี่...บลาๆๆ

แม่อยู่กรุงเทพ พ่อต้องไปทำงาน ยายอยู่กรุงเทพฯ

แล้วญาติคนอื่นๆก็อยู่กันตามประสาเค้า

ก็เลยต้องไปอยู่กับพ่อที่ทำงาน

ไม่ได้กินข้าวเช้าอีกต่างหาก

โหดอ่ะพ่อ...ให้ไปกินทีเดียวเอามือกลางวันเลย

เอาน่า ยังไงเราก็กินมไปกล่องนึง

กับเลย์อีกถุงโต



และอาหารกลางวันก็คือ

ข้าวมันไก่จานนี้ เย่ๆ เห็นแล้วน้ำลายสอแฮะ

พรุ่งนี้กินอีกรอบดีกว่า

ดูถ้วยน้ำซุปดิ

ไข่นกกระจอกเทศรึนั่น 555+

ก็เหมือนกันกับชามก๋วยเตี๋ยวของพ่อเรา

พ่อเรากินก๋วยเตี๋ยว ชามก๋วยเตี๋ยวรูปทรงเหมือนไข่ไดโนเสาร์ - -"

เว่อร์เกินไปและ

ก็แค่...ใหญ่เกินเหตุ ก็เท่านั้นแหล่ะ

นั่งบิดรูบิกรูปพีรามิด ซึ่งคนขายบอกว่ายากมากๆ



เราอยากจะถามว่า...มันยากตรงไหน?

เราลองทำเล่นๆ เราก็แก้ได้ทุกครั้ง

มีก็แต่รูบิกสี่เหลี่ยมนั่นแหล่ะ

ที่เราจะบ้าตาย ขนาดแบบ 3 x 3 เรายังไม่รอด

เอาเถอะนะ อาจจะยากสำหรับคนอื่น

เราจะบอกสูตรของเราให้

สูตรคือ..."มั่ว" - -"

มั่วจนคิดว่า "เออๆ ทำๆไปเรื่อยๆ เดี๋ยวมันจะได้เอง"

แล้วมันก็กลับมาได้ทุกครั้งเลย - -"

อันนี้คือสูตรของเรา เพราะฉะนั้น ไม่เชื่ออย่าลบหลู่

(มันไสยาศาสตร์ตรงไหนเนี่ย?)

แล้วก็เล่นเน็ตจนมีคนทักหลายคนเลยนะ

ว่า...อยู่หน้าคอมฯ ทั้งวัน

เปล่าหรอก ก็บางครั้งก็แค่เปิดค้างเอาไว้

ถ้าไม่ได้ใช้ไฟที่บ้านตัวเองไง

แล้วเราก็นั่งเขียนเล่น วาดเล่น (วาดเขียนว่างั้น)

แล้วก็บางครั้งก็นั่งกินๆๆๆ

แอ๊ปเปิ้ลลูกโต



จากนั้นก็กลับมาเล่นเน็ต

แต่ส่วนใหญ่หาเว็ปไหนสนุกๆเข้าไม่ค่อยได้ยกเว้นเด็กดี

ก็ได้คุยกับคนหลายคนเลยนี่นะ

และ...เว็ปที่เราเข้าทุกวันเลยตอนนี้

ก็แน่นอนว่าเป็นเว็ปของทัคคุง ^^

กบฟ้านั่นแหล่ะ แค่เรียกเล่นๆว่า "ทัคคุง"

เอามาจาก "ทาคุยะ" ย่อเป็น "ทาคุ"

ก็กลายเป็น "ทัค" ทัคคุง เหอๆๆ

เรียกกบฟ้าแบบเดิมนี่ท่าจะดีกว่า

เข้าทุกวันเลยเว็ปบล๊อคไดอารี่ขอกบฟ้าน่ะ

ส่วนพวกบาบา คิริยามะ มาสะ ฯลฯ

อะไรพวกนี้ นานๆจะเข้าทีแล้วล่ะ

แต่เรื่องที่เราว่าสนุกสุดๆคือ การที่ได้ขโมยภาพจากบล๊อคมาสะซัง

เพราะมาสะไม่ยอมให้เก็บมา

เวลาคลิกขวาจะเซฟ มันก็จะขึ้นกล่องข้อความ

ไม่ให้เซฟรูป

เราก็เลยใช้วิธีชั่วร้าย

วิธีเดียวกับที่ขโมยไฟล์จากยูทูปนั่นแหล่ะ จิ๊กมา

หนุกดี อิอิ แต่ไม่แฉหรอก เก็บไว้ดูเล่นๆ

ถึงจะอยากแบล๊คเมเล็กน้อย ฮ่าๆๆ

ล้อเล่นๆ ^^

ส่วนใหญ่แล้วที่เราทำตอนอยู่ที่ทำงานพ่อคือ

"ถ่ายรูป"

แหม...ได้กล้องคืนก็ขอเห่อกล้องซักทีเถอะน้า

แล้วตอนเย็น เรากับพ่อก็ไปกินเอ็มเค

ไม่ได้ถ่ายรูปมาหรอก เพราะลืมเอากล้องลงไป

แล้วก็หิวมากด้วย

คงไม่มานั่งถ่ายรูปหรอก

เพื่อนพ่อก็ไปกินด้วย

แล้วตอนนั้น เราจับตะเกียบด้วยมือซ้าย

สังเกตดีๆก็จะเห็นนะว่าช้อนบนจานข้าวมันไก่มื้อกลางวันเรา

เราวางช้อนเอาไว้ข้างซ้ายเหมือนกัน

ก็...เราใส่นาฬิกามือขวาอ่ะ

ก็เลยไม่กล้าใช้มือขวามากนัก

เดี๋ยวนาฬิกามันไปกระแทกกับอะไรเข้า

ตอนนั้นเพื่อนพ่อเห็นก็เลยทัก

"ถนัดซ้าย?"

ง่ะ...ชะงักเลยครับพี่น้อง

"เปล่าค่ะ ถนัดขวา"

แต่อันที่จริงก็ถนัดมันทั้งสองข้างนี่แหล่ะ...- -"

ไม่ดีเหรอ??





เรื่องคอมเม้นท์เมื่อวานนี้มีตั้ง 24 คอมเม้นท์โดยไม่รู้ตัว

โอ้...ขอบคุณมากค่ะ

คนเก่าๆที่มาคอมเม้นท์บ่อยๆ

ขอขอบคุณมากๆๆๆๆๆ จากใจจริงเลย

แต่รู้สึกแปลกใจตรงที่มีคนเข้ามาใหม่

ตั้งเจ็ดคนแน่ะ แปลกใจๆ ไม่รู้นึกไงเข้ามาเม้นท์ให้น้อ?

ยังไงก็ขอขอบคุณมากๆเลยนะคะ

ขอบคุณที่เป็นกำลังใจให้ค่ะ

ขอบคุณ ขอบคุณ ขอบคุณค่ะ m(_ _)m

ありがとうございます Arigatougozaimasu (ขอบคุณภาษาญี่ปุ่น)

おおきに Ookini ^^ (ภาษาโอซาก้า)

พี่กวางบอกว่าฝึกเว้าภาษาอีสาน

เมก็ขอฝึกเว้า เอ๊ย...พูดภาษาโอซาก้าบ้าง

อนึ่งมาจาก เพราะว่ากบฟ้าเกิดที่โอซาก้า...

แต่กบฟ้าก็ยังใช้ภาษาญี่ปุ่นธรรมดานี่แหล่ะ ไม่ได้โอซาก้าหรอก

แต่ภาษาโอซาก้าก็น่าสนใจดีนี่นา



เอาล่ะ วันนี้ก็ขอบ๊าย บาย กันไปก่อนล่ะกันนะคะ

ขอขอบคุณทุกๆ ท่านมากๆเลยที่กรุณาอ่านจบ

เพราะเนื่องจาก...

ไดอารี่ของเมวันนี้มันย้าว ยาว อีกแล้ว เหอๆๆ

ขอบคุณมากๆค่ะ

โชคดี มีสุข สุขภาพแข็งแรง

เริ่มเข้าช่วงฤดูหนาวแล้ว

ดูแลสุขภาพตัวเองด้วยนะคะ

(ถึงแม้มันจะยังไม่หนาวก็เถอะ ^^)

บ๊าย บาย

ราตรีสวัสดิ์ค่ะ หลับฝันดีนะคะ

.

.

.

.

.




รูปถ่าย

"Cyber Dict 11 Besta"

ดิคสุดที่รัก ไม่มีแกฉันคงอยู่ไม่ได้ TT...(เว่อร์และๆ)