โอ้ย....อยากจะระบายซะจริงๆ (อยากจะบ้าตายด้วย)
พวกเรา...ได้ที่สุดท้ายเลย - -"
พวกนักแสดงก็ได้อันดับสุดท้าย
กร๊ากกกกกกกกก...ห่วยแตกขนาดนั้นเลยเหรอ
แต่ยังดีนะที่ได้เหรียญเงิน
พอดีคะแนนมันอยู่ระดับเหรียญเงิน
ส่วนเพื่อนเราที่แข่งพูดนะ
เก่งมากๆถึงโคดๆ
ไปแข่งที่ไหนจำต้องได้เหรียญทองเสมอๆ
แต่พอมาแข่งที่นี่
ได้แค่เหรียญเงิน!!!
เราตำลึง งงมากๆ "อะไรนะ นี่เค้าไม่ได้หูฝาดไปใช่มั้ย?"
ใครก็ได้ช่วยบอกอีกครั้งที
เจ้าตัวก็ย้ำมา ใช่ เหรียญเงินเอง
ทายสิว่าโรงเรียนอะไรได้...
อืมนะ...โรงเรียนเจ้าภาพนั่นแหล่ะ
โรงเรียนชลกันยานุกูล ได้ที่หนึ่งทุกอย่าง
ก็แหม โรงเรียนเจ้าภาพ ถ้าไม่ได้ก็เสียหน้าแย่
แต่แบบนั้นมันก็ "ลำเอียง" อ่ะดิ!!!
น่าโมโหชะมัด
อย่าเพิ่งคิดว่าเราขี้โมโห แพ้แล้วไม่รู้จักแพ้นะ
เพราะเราเคยเจอมาอีกโรงเรียนนึง
ตอนนั้นไปแข่งดนตรีไทย
โรงเรียนเจ้าภาพได้ที่หนึ่งหมดเลย
ขอไม่เอ่ยชื่อโรงเรียนนะ
ที่แรกเราก็คิดว่าเออ อาจจะเก่งจริงก็ได้
แต่พอออกไปแข่งอีกที่หนึ่ง ที่ไม่ใช่ที่โรงเรียนนั้นอีก
โรงเรียนนั้นก็ไปแข่งด้วย
รู้มั้ยโรงเรียนนั้นได้ที่เท่าไหร่?
ไปแข่งเพียงสามโรงเรียน ก็มีรางวัลสามรางวัลพอดี
โรงเรียนนั้นได้อันดับสุดท้ายเลย!!!
เราได้ที่สอง
อ้าว...ถ้างั้นแบบนี้ก็ลำเอียงอ่ะดิ!!!
ก็บอกแล้ว "โรงเรียนเจ้าภาพ ถ้าไม่ได้ก็เสียหน้าแย่"
ถูกมั้ยล่ะ เราถึงไม่ค่อยจะอยากแข่งที่โรงเรียนอื่นๆเลย
ลองไปแข่งที่โรงเรียนนึงนะ
อยากจะบอกว่าโรงเรียนเจ้าภาพนั่น
ได้ที่โหล่เกือบหมด
แบบนี้สิถึงเรียกว่ายุติธรรมจริง ไม่เข้าข้างตัวเอง
ก็นะ อาจจะมีชนะได้บ้าง
แต่มันไม่น่าจะบังเอิญชนะทุกอย่างนี่นา
เซ็ง...ทุกคนพากันง่วงนอน
อุตส่าห์พยายามเต็มที่ แต่ได้กินแค่แห้ว - -"
เรื่องเราแพ้น่ะ ช่างเถอะ
แต่ถ้ารู้ว่าเจ้าภาพ "ลำเอียง" ล่ะก็
อภัยไม่ได้!!!
วันนี้วันเกิดวาดะซังทั้งที
จะโมโหมากคงไม่ดี 555+ (หัวเราะได้แล้วนิ)
แล้วอีกอย่างเราก็ไปเจอเพลงนี้
"Makenai de"
หมายถึง "อย่ายอมแพ้"
เพลงเพราะมากๆ
แล้วยิ่งซึ้งมากเมื่อรู้ว่าผู้ร้องคือ ซาคาอิ อิซุมิ
ผู้ที่เสียชีวิตไปด้วยโรคมะเร็ง
มีอายุได้เพียง 40 ปีเท่านั้น
น่าสงสารมากๆเลย
เพราะฉะนั้น "อย่ายอมแพ้" ต้องสู้ต่อไป
พยายามต่อไป ถึงเราจะแพ้
แต่เราก็พยายามใหม่ได้
(ยกเว่นการแข่งที่มีเพียงครั้งเดียวอ่านะ)
ทุกคนก็อย่ายอมแพ้เด็ดขาดนะคะ!
แล้วก็ ในเมื่อวันนี้เป็นวันเกิดของวาดะซัง
ด้วยนิสัยของเราแล้ววันนี้ก็ต้องมี!!!
"Happy Birthday to you~
Happy Birthday to you~
Happy Birthday to Wada-san~
Happy Birthday to you~"
เย่ๆๆ...ถึงจะไม่ได้ปลื้มอะไรวาดะซังนักหนา
แต่ก็วันแก่อีกปีอ่านะ
แก่กว่าทาคุมิคุงอีก 555+
ถึงอายุจะแก่ขึ้น แต่ก็ขอให้หน้าตาอ่อนลงๆนะเด้อ
แต่อย่าอ่อนจนเหมือนเด็กสามขวบล่ะ
มันจะดู...ยังไงๆอยู่นา เหอๆๆ
เอาล่ะเพื่อนๆ พี่ๆ น้องๆ ชาวเด็กดีทุกคน
อย่าลืมนะคะ
"อย่ายอมแพ้" เด็ดขาดนะคะ
โอกาสอาจหลุดมือไปได้ไม่รู้ด้วย
อย่าคิดว่าจะทำไม่ได้
อยากคิดว่าเราจะแพ้ พยายามให้ถึงที่สุด
ถึงแม้ว่าเราอาจจะไม่ค่อยเก่ง
หรืออาจจะทำอะไรสู้ใครอื่นๆไม่ได้
แต่ก็อย่ายอมแพ้เป็นอันขาด
คนไม่เก่ง แต่พยายาม กับคนที่เก่ง แต่ไม่พยายาม
แน่นอนว่าคนไม่เก่งจะต้องชนะแน่นอนค่ะ!
พยายามต่อไปนะคะ อย่ายอมแพ้เด็ดขาดค่ะ!!!
ความคิดเห็น
ตอนนั้นโรงเรียนเราเป็นเจ้าภาพแข่งตอบปัญหาอะไรซักอย่าง
แล้วเราก็ไปตอบกับเขาด้วย
แล้วก็ชนะมาแบบฉิวเฉียด
ทีนี้ทีมอื่นที่แข่งกะเราก็มาถามว่า
"เตี๊ยมกันมารึเปล่าเนี่ย"
อ้าว ถ้าเตี๊ยมจริงคงไม่ตอบผิดไปข้อนึงแบบโง่ๆหรอก - -"
あきらめないよ อย่าเพิ่งถอดใจจ้ะ
PS. sabakareru toki o matteirunara-รอเวลาถูกพิพากษา
สุขสันต์วันเกิดให้ด้วยค่ะ (ถึงแม้จะไม่รู้ว่าวาดะซังคือใครอ่านะ)
เรื่องลำเอียง เราว่าเราเห็นด้วยสุดๆไปเลย เราก็เคยไปแข่ง
ส่วนใหญ่เจ้าภาพจะเป็นฝ่ายได้ที่หนึ่งตลอดเลย
PS. I love you, I like you, I miss you very much and I give you every things, but why you makes me hurt? I will forget you and forget every thing of you!