แปลกใจจริง

เมื่อครั้งที่แล้วที่ครูไม่ได้มา
แล้วพวกเด็กอีผีห้องบี
ยกขบวนขึ้นไปเล่นบนห้องคอมฯกัน
เราก็เล่นกะเค้าด้วย
แต่มัวแต่มานั่งอัพไดอารี่จนหมดชั่วโมงนี่ล่ะน้า
อัพครั้งล่าสุดแล้ว
วันต่อไปไม่ได้เปิดคอมฯเลย
เพราะต้องมากรุงเทพฯ
มาเรียนพิเศษ มาหาแม่ด้วย
พอมาถึงแล้วก็เกิดอาการง่วงจัด
พอถึงเตียงแล้วก็ล้มลงนอนเลย
ไม่ต้องห่วงนะว่าเราจะตัวเหม็น
เพราะเราอาบน้ำมาก่อนจะเริ่มออกเดินทาง
มากรุงเทพฯแล้วล่ะ
มาถึงเตียงก็นอนได้เลย
แปรงฟัน?
ช่างมันเถอะ
เราก็ไม่ได้กินอะไรมากแล้วนิ
เอ่อ...ก็มีแค่สเลอปี้
เฟรนช์ฟรายด์
แล้วก็ไอติม...
...ไม่ได้แปรงฟัน...
ช่างมันเหอะ
พอมาเปิดดูวันนี้อีกที
มีคนเข้ามาดูไดอารี่เมื่อครั้งที่แล้วของเรา
ที่อัพเรื่องมาซาซังเอาไว้
ตั้งหลายคน
(มากกว่า 1 ก็แล้วกัน)
แต่ไม่ยักกะมีคนมาเม้นท์เลย
อยากจะกดปิดรับคอมเม้นท์ชั่วคราวซะจริงๆ
ก็ในเมื่อไม่มีคนเม้นท์นี่นา
มันคงไม่เสียหายอาไรหรอกน้า...
ช่างมัน
เราอัพไม่ได้อยากได้คอมเม้นท์นะยะ
ไม่ได้อยากให้มีคนมาอ่านซะด้วยซ้ำ
เอ...แต่จริงๆอยากให้คนมาอ่านคนเดียวคือไนซ์จัง
แต่หล่อนก็ไม่โผล่หัวมาอีกเลย...
เอาเหอะ
เรามีเหตุผลของเรานะที่อัพๆๆๆๆ
มันหนุกดี
อยากเจอแท็คอีกหน่อยด้วย
พูดถึงแท็คแล้ว
ไปเที่ยวตามหาแท็คมาเล่นหน่อยดีกว่า
บ๊าย บาย