Happy Birthday

"ไดอารี่
เสร็จยังๆ"
"ลืมวันเกิดอีกแล้วล่ะสิ"
"เกือบลืมต่างหาก
ยังนึกได้นี่นา
เค้กเสร็จยัง?"
"เสร็จแล้ว"
"งั้นก็เริ่มเล้ย"



"เอ้า...ichi..ni...san!!!..."
"...."
"เอ้า ร้องดิ"
"พูดอะไรของเธอ"
"ก็นับเลขไง"
"นับเป็นไทยไม่ได้ไง?"
"ถ้านับเป็นไทย
แล้วริวโนะสึเกะคุงจะฟังออกมั้ย?"
"นั่นสิ"
"งั้นอีกรอบนะ
ichi..ni...san!!!"
"Happy Birthday to you~
Happy Birthday to you~
Happy Birthday to Ryuunosuke~
Happy Birthday to you"
"โย่ๆ"
"Here's some fried chicken for you..."
"ร้องอะไรน่ะ?"
"เอ๊ย....ขอโทษ ร้องผิด
ก็มันชินกับการร้องทำนองนี้เป็นเพลงฟรายด์ชิคเก้น
ฮ่า ฮ่า ฮ่า"
"ตลก ตลก"
"เอ้านี่ เค้ก"



"น่ากินนนนนนน"
"อย่านะ อันนี้เอาไว้ให้ริวโนะสึเกะคุง
สวยน่ากินใช่มั้ยล่ะ"
"ช่ายๆๆ
แบ่งให้กินบ้างดิ"
"ไม่ได้
ให้ริวโนะสึเกะคุง..
ให้สองชิ้นเลยเอ้า
ไถ่โทษที่เกือบลืมวันเกิด"



"กร๊ากกกกกกกกกก
อันนี้น่ากินนนนนนนนนนนนนน"
"สุดๆไปเลยใช่ม้า?
สีสวยมักมายเลยด้วย"
"ช่ายๆ
อยากกินๆๆๆๆ"
"อย่าตะกละนะ
ส่วนอันข้างล่างนี้เป็นของริวโนะสึเกะคุง
ที่คุณพี่เค้าเอามาลงเอง
ในบล๊อคไดอารี่"
"ไหนๆๆ"



"ดูๆแล้วน่าจะเป็นรสกาแฟ
มากกว่าช็อคโกแล๊ต
แต่ก็ยังน่ากิน"
"ยังน่ากินไม่เท่าให้สองชิ้นแรกเลยนะ"
"แต่ริวโนะสึเกะคุงชอบแบบนี้นี่นา
ฮะ ฮะ..."
"อื้มๆ"
"อ้อ....ใช้โอกาสนี้
ฉลองวันเกิดให้ซานาดะไปด้วยดีกว่า"
"เดี๋ยวๆๆ
ครั้งที่แล้วจำได้ว่าเธอก็ทำแบบนี้นะ
ที่ฉลองให้ฟูจิวาระอะไรนั่น
แล้วเธอก็ใช้โอกาสนั้นฉลองให้ตัวการ์ตูน
หัวแดงๆชมพูๆไปด้วยน่ะ"
"อ้อ มารุย บุนๆน่ะเหรอ?"
"อะไรนะ?
มารุย บุนๆ?"
"มารุอิ บุนตะ
แต่ถ้าเป็นตัวการ์ตูนก็ต้องกินเค้กการ์ตูน
ถ้าจะให้กินเค้กจริงมันก็แปลกอยู่"



"ไม่ยักรู้ว่าบ้านเธอเรียกเจ้านี่ว่า เค้ก"
"ใช่ที่ไหนเล่า
นี่มันโลโก้ต่างหาก
นี่ต่างหากเเค้กจริง"



"นี่มันเค้กการ์ตูนเหรอ"
"ก็ไม่เชิง
แต่มันก็ไม่ใช่เค้กจริงก็แล้วกัน"
"สวยดีเหมือนกัน"
"ใช่มั้ย
ขอโทษท่านซานาดะที่ลืมวันเกิด
(ได้ไง ฮือๆ)"
"เอ้าน่ะ
ยังไงก็สุขสันต์วันเกิดนะคร๊าบบบบ
ขอโทษแทนคนเขียนด้วยยยยย"
"Sanada...kurou kakeru
เอ๊ย ไม่ใช่"
คนเขียนเริ่มเลียนแบบยูคิมูระอีกแล้ว
"Omedetou---gozaimasu"
"เหอๆ
เริ่มมั่วอีกแล้วนะคนเขียน"
"ขอโทษ



แล้วนี่ก็เค้กสุดท้าย
ของวันนี้"
"นี่มัน..เค้กเหรอ?"
"ใช่
เค้กรูปของขวัญ
แจ๋วมั้ยล่ะ?"
"น่ากินนนนนนนน"
"ฮะ ฮะ..."

P.S. Omedetou---desu!!!