ขี้เกียจอ่านแล้ว

มันน่านักน้า
อ่านจนขี้เกียจอ่านเลย
อ่านของคาเนซากิซังได้หกบรรทัด
แล้วก็ขี้เกียจอ่าน
เนื่องจากมันเริ่มเข้าสู่ช่วง
ประกาศ...
อีกแล้วเหรอ
ฉันไม่ชอบเรื่องประกาศนะ
คงประกาศว่ามีหนังใหม่ล่ะมั้ง
หลายคนแล้วล่ะ
รู้แค่สี่บรรทัดแรก
พูดถึงการรอคอยวันเกิด
ของคาเนซากิซัง
อ่า...ใช่ๆๆ
เดี๋ยวต้องไปหารูปเค้กวันเกิดมาอีก
เอามาฉลองให้ใหญ่โตเลย
แต่ก่อนหน้านั้น
ขอฉลองวันเกิดให้กับริวโนะสึเกะคุงก่อน
ก็วันเกิดของริวโนะสึเกะคุงอยู่เดือนนี้ซิ
แต่เราก็เปิดเทอมก่อนล่ะน้า

ส่วนไดอารี่ของคิริยามะซัง
ถึงคิริยามะซังจะเขียนแบบคลายเครียด
แต่เรายิ่งเครียดเข้าไปใหญ่
เนื่องจากมีประกาศล่ะนะ
แต่เราก็อ่านไดอารี่วันที่เรายังไม่ได้อ่านไป
ประมาณเอ่อ...
วันละสองบรรทัด (ให้ตายสิ)
มันไม่มีอะไรหนุกแล้วนี่นา
แถมยาวอย่างกับงูอนาคอนด้า

ส่วนของมาซาตากะซัง
ไดอารี่ของวันนี้เราอ่านแค่หัวข้อ
แล้วก็เลิกอ่าน
เนื่องจากมืน
เพราะคันจิมันเยอะเหลือเกิน
โอ๊ย...ให้ตายสิ
แถมแต่ล่ะบรรทัดต้องลงท้ายด้วย
วงเล็บ แล้วมีคำว่า
"ยิ้ม" ตลอดเลย
บางครั้งก็ "ร้องไห้"
เฮ่อ...ส่วนของเมื่อวาน
เราอ่านครึ่งนึงของบรรทัดแรก
"โดริ ไร...โดรีมุ ไรบุ...ยูเมะ โนะ ไรบุ...มิวจิคารุ"
อ่านแค่นั้นแหล่ะ
ก็คือคำว่า
"Dream Live"
คำแรก เป็นคำย่อของคำว่า
"ดรีม ไลฟ์"
แล้วก็ จุด จุด จุด
ดรีม ไลฟ์
แล้วก็ จุด จุด จุด
การเป็นอยู่ของความฝัน
มาซาตากะซังแปลเป็นภาษาญี่ปุ่นให้น่ะ
แล้วก็ จุด จุด จุด
มิวสิคเคิล
แปลกดีนะ
ภาษาองกฤษของคนญี่ปุ่นเนี่ย
เห็นแล้วขี้เกียจอ่านต่อเลย

บล๊อคของทาคุยะคุง
เราก็อ่านนะ
แต่อ่านไม่ละเอียด
ก็เลยจำไม่ได้ว่าเขียนอะไรบ้าง
ที่แน่ๆคือบรรทัดสุดท้าย
"จะพยายามต่อไปครับ"
ประมาณนั้น

ส่วนไดอารี่ของยางามิซัง
ขี้เกียจอ่านตั้งแต่บรรทัดแรกเลยล่ะ
ที่รู้ๆคือเกี่ยวกับการซ้อม
ดรีม ไลฟ์
เทนิส โนะ โอวจิ ซามะ
เดอะ ปริ๊นซ์ ออฟ เทนนิส
นั่นแหล่ะ
ก็นะ เห็นแค่ว่าไปซ้อมเล่นเทนนิส
แต่เราก็ไม่ได้อ่านมาก
อ่านอยู่ไม่กี่คำ ไม่อ่านคันจิ

อ้อ...ใช่
แล้ววันนี้ไอบะจังก็อัพแล้ว
แต่รู้สึกว่าเราเพิ่งพูดไปเองนะเนี่ย
ตอนที่เราเข้าไปในบล๊อคของไอบะจังครั้งแรก
เราบ่นว่า
"พ่อแม่สอนให้นอนตั้งแต่หัวค่ำ
เลยเหรอ? ดีจังเลย"
แต่พอเราเข้าไปดูทุกๆวัน
ซักพักหลายๆวันเข้า
วันต่อมา เริ่มอัพตอนสามทุ่ม
แล้วก็เป็นห้าทุ่ม
แล้ววันนี้
อัพตอนเที่ยงคืนของญี่ปุ่น!!!
เกิดแบบนี้หลายรอบแล้วนะ
แต่จำไม่ได้แล้วว่าบ่นว่าไรบ้าง
เนื่องจากบ่นกับทุกคน
และบ่นไม่เหมือนกัน
แบบว่า
บ่นว่ายังไง
มันก็เหมือนกับรู้ว่าบ่น ก็เลย
ทำตัวกลับจากที่บ่น
ไอบะจังกลับกลายเป็นคนอัพดึก
หลังจากที่เราบ่นว่า
"นอนแต่หัวค่ำ ดีจัง"
มาซาตากะซัง
เราบอกว่าอัพทุกวันเลย
แต่พอไม่อัพวันนึง เราก็ว่าแปลก
จากนั้นมาซาตากะซังก็มาอัพ
สองครั้งในวันเดียวกัน
ขอโทษด้วยที่ไม่ได้อัพ
ยางามิซัง
ไม่ค่อยได้ขยันอัพบ่อยแล้ว
เราก็ว่า น่าจะอัพขยันๆแบบบาบาซังหน่อย
ปรากฎว่าเดือนนี้
ยางามิซังไม่ได้อัพแค่วันเดียว
ซึ่งไม่เหมือนกับบาบาซัง
ที่ไม่ได้อัพมาแล้ว 2 วัน

พูดถึงบาบาซัง
จริงๆแล้ว บาบาซัง
อัพวันล่ะสองถึงสามครั้งเลยล่ะ
วันนี้อัพไปสามรอบแล้ว
รอบที่สามเราเพิ่งเข้าไปดูนี่แหล่ะ
แต่แปลก
ไดอารี่ของบาบาซังเมื่อกี้
มีรูปของคิริยามะซังด้วย
หน้าตาเหลอหลามาเชียว
กำลังถือกล้องอยู่ด้วย
ปกติแล้วคนที่ชอบถือกล้องคือ
บาบาซัง
ไดอารี่บาบาซังมีรูปคิริยามะซัง
แถมเรียกว่า "เรนจัง" ด้วย
เรน...ก็ชื่อของคิริยามะซังไงล่ะ

วันนี้ไปก่อนดีกว่า
ง่วงนอนแล้ว
เอาไว้เจอกันใหม่น้า

ราตรีสวัสดิ์ค่า