จิโร่คุงจะกลายเป็นมารุยเซ็มไปแล้ว

อ้ะ...อ๋า
จิโร่จังกลายเป็นมารุยเซ็มไป
ไปแล้วง่า...ได้ไง?
ก็เราเปิดเข้าไปดูในบล๊อคไดอารี่เก่าๆ
ของทาคุยะคุง
ซึ่งแสดงเป็น อาคุตากาวะ จิโร่
ซึ่งเป็นคนขี้เซา
ซะแบบว่าไม่มีอะไรทำ
ก็นอนเป็นอย่างเดียวล่ะนะ
แต่ว่า
พอเปิดเข้าไปดูบล๊อคของทาคุยะคุงแล้ว
ไหงกับเจอแต่รูปของกิน
จำได้มั้ยล่ะที่เราเคยเอารูปมาให้ดู
เยอะแยะไปหมด
มีแต่ของกินทั้งน้าน



อ่านะ...
นี่คือรูปเก่าๆที่เคยไปเจอมา
เจ้ารูปที่ไม่น่ากินเอาซะเลยเนี่ย



แล้วก็เค้กรูปน้องมะหมา
ถ่ายอะไรไม่ถ่าย
ถ่ายแต่ของกินนะ
หลายวันเลยด้วย
เยอะกว่ารูปที่ถ่ายตัวเองอีกล่ะมั้ง



เจ้ากุ้งน่ากินเนี่ย
ทำเหมือนของปลอมเลย
น่ากินจังเลยนะ



แล้วก็ตอนนายตาโตนี่กิน
โอ๊ยๆๆๆ
น่าอิจฉาคนตาโตจังเล้ย...
เรามันตาสองชั้นเหมือนกันแท้ๆ
แต่ดันมาทำตาโตกว่าฉัน
บังอาจมาก

ก็นะ
จะให้ทำไงได้
ในเมื่อฉํนมันมีเชื้อสายจีน
ตาตี่ๆงั้นเหรอ?
แต่ฉันก็ยังตาสองชั้นล่ะน้า

ส่วนรูปอีกสองรูปนี่
ฉันเพิ่งไปเจอมาจากบล๊อคเก่าของทาคุยะคุง
มันช่าง...



อา...เระ?
ไอ้ข้างซ้ายนั่นมันอะไรอ่ะ?
ถ้าเป็นผัดมะกะโรนีกุ้งล่ะก็
ว๊ากกกกกกกก
ของโปรดฉานนนนนนนน
แต่ว่า...
คงไม่ใช่หรอกมั้ง
ส่วนไอ้ข้างขวา...
ไม่ได้มีความน่ากินเล้ย...



เอ๋?
เจ้าไข่เจียวนั่นน่ะ
น่ากินจังเลยนะ
ดูซอสสิ ดูซอสสิ
เหมือนกับเป็นตัวหนอนเลื้อยไปมา
ยังไงก็ไม่รู้นะ
น่ารักดี
ส่วนไอ้ข้างซ้าย...
ไม่ได้มีความน่ากินหลงเหลืออยู่เลย

เรายังไม่ได้อ่านว่าอาหารพวกเนี้ย
มันคืออะไรบ้างนะ
น่าจะลองกลับไปอ่านดูหน่อยว่ามัน
คืออะไรบ้าง
เผื่อจะลองชิมบ้าง
รู้แต่ตอนนี้ชักจะน้ำลายไหล
เห็นของกินแล้วท้องร้องแว้วววววว
ไปล่ะน้า...