นักดองไดอารี่อัพแล้ว

อ้า...ใช่
วันศุกร์หน้า
ไดอารี่จะกลับมาแล้ว
พร้อมกับการกลับมาของไนซ์จัง
น่าดีใจจังนะ
เจ้าไดอารี่หายไปนานตั้งสิบวัน
แต่พอไดอารี่กลับมา
ท่าว่าจะไม่ค่อยมีเรื่องเม้าส์มากนัก
เจ้าไดอารี่มัน...
ชอบกินชาเย็น
เย็นชาเหลือเกิน
แต่โดนฉันจับโยนใส่โถส้วมหน่อยก็
ทำมาเป็นร้องขอชีวิต
น่าเกลียดจริงๆ

วันนี้
คนที่อัพก็มีแค่
มาซาตากะซัง (แน่อยู่แล้ว)
แล้วก็ยางามิซัง (ซึ่งอัพตั้งแต่เมื่อวานของไทย
แต่เป็นเที่ยงคืนสิบห้าของญี่ปุ่น)
แล้วก็...
ทาคุยะคุง!!!!
  
อัพแล้วๆ
ผู้ที่อยู่ในขั้นดองไดอารี่
ในทีสุดก็อัพ
เดือนนี้อัพไปแล้วสามวัน
(น่าดีใจเนอะ)
แต่ทาคุมิคุง
อัพแค่วันเดียวเอง
น่าเกลียดจังเลย
แต่ไม่เป็นไร
อย่างน้อยเค้าก็ไม่ได้ถึงกับทิ้ง
ยังพอมีอัพบ้างนี่นา
ไม่เหมือนคนที่ไม่ได้อัพเลย
เอ๊ะ...แต่เดี๋ยว
ลืมไปเลยนะเนี่ย
เมื่อกี้เพิ่งลองเข้าไปดูบล๊อคของโอคาวะซัง
อัพแล้ว!!!
คนที่ไม่ได้อัพเลยมาเป็นชาติ
ตอนนี้อัพแล้ว
อัพไปแล้วสองวัน
แต่ก็ยังดี
แบบนี้ต้องจัดแจงเลื่อนตำแหน่ง
ให้ไปอยู่ตำแหน่ง
นักดองไดอารี่
มันน่าดีใจตรงไหนฮะ???
เมื่อเดือนที่แล้วอัพไปสี่วัน
ส่อนโอโนะคุง
ไม่ได้อัพเลยตั้งแต่
เดือนธันวาคมของปีที่แล้ว
แบบนี้คงย้ายไม่ได้ล่ะน้า
คิดดูก็แล้วกัน
โอคาวะซังน่ะ
อัพไดอารี่ทุกเดือนตั้งแต่สมัครบล๊อค
แต่แค่ไม่ได้ขยันอัพทุกวันก็เท่านั้นเอง
แอบไปเจอรูปตอนที่โอคาวะซัง
ทำสีผมหลากหลายสีด้วย
สวยดีแฮะ อิอิ
แล้วก็เจอรูปนี้



คิริฮาระ อาคายะคุง
แถมเจอรูปอีกหลายๆรูป
แต่รูปนี้แหล่ะที่ลงสี
แล้วก็สวยที่สุด
ฝีมือโอคาวะคุง...
(ขอเปลี่ยนจาก ซัง เป็น คุง นะ)
จริงๆนะ
วาดสวยมากๆเลย
น่าจับไปทำเป็นนักวาดการ์ตูนซะให้เข็ด
วาดน่ารักดี
ส่วนทาคุยะคุง
หัวข้อของไดอารี่วันนี้ของทาคุยะคุง
ใช้หัวข้อว่า
"อะชิตะ"
(พรุ่งนี้)
เหอๆ
ไดอารี่วันนี้ เขียนว่าพรุ่งนี้
น่าอ่านดีจริง
ส่วนคนขยันอยากบาบาซัง
ทำไมไม่อัพซะแล้วล่ะ
เดือนนี้ไม่ได้อัพไปสองวันแล้วนะ
อุตส่าห์อยากอ่าน
ส่วนมาซาตากะซัง
ใช้หัวข้อว่า
"อาเมะ...คาสะ...โอเระ"
(ฝน...ร่ม...ฉัน)
มีการวงเล็บว่า "ยิ้ม" ด้วย
แต่ว่า
มันดูไม่เข้ากันเลยแฮะ
ไอ้คำว่า "ร่ม กับ ฝน"
ยังพอเข้าใจนะ
แต่ไอ้คำว่า "ฉัน"
มันเกี่ยวอะไรด้วยล่ะเนี่ย?
ส่วนของยางามิซัง...
ชื่อยาว ยังไม่อยากแปล
เอาเป็นว่า
ตอนนี้ขอตัวไปอ่านก่อนก็แล้วกัน
ไม่ได้อ่านตั้งเยอะแล้ว
เดี๋ยวกลายเป็นดินพอกหางหมู
ไปล่ะน้า...