เซ็งจริงๆ

"เฮ่อ..."
"เป็นไรคนเขียน
ถอนหายใจเชียว"
"ก็เซ็งน่ะสิ
เบื่อด้วย
รำคาญอีกต่างหาก"
"เรื่องไร"
"ก็เรื่องที่มัวแต่นั่งตอบแท็คห้าร้อยข้อนี่ล่ะ
ใช้เวลานานเหมือนกันนะ"
"ก็จริง มันนาน"
"แต่ว่า
คำถามทันก็ซ้ำไปซ้ำมา
แถมมีไม่ครบห้าร้อยอีกต่างหาก
น่าเบื่อ"
"งั้นจะไปตอบมันทำไมล่ะ"
"อยากตอบ
พอใจนิ"
"เออ..."
ตอบมาได้นะคนเขียนเนี่ย พอใจรึ?
"อีกร้อยข้อค่อยเอามาต่อพรุ่งนี้ก็แล้วกัน"
"อืมๆ"
"วันนี้ฉันขอตัวไปดูน้องเนียวจังดีกว่า"
"หา?
น้องเนียว"
"เปล่า ไม่มีอะไรหรอก
เอ๊ะ...
แต่ว่านะ
จะเรียนว่าน้องมนก็ไม่ค่อยจะดีแฮะ
เรียกว่ารุ่นพี่เนียวก็ได้ โฮะๆๆ"
"บ้ารึเปล่า"
"เปล่า"
"แล้วเนียวที่ว่านี่อะไรล่ะ"
"อ๋อ...
จริงๆแล้วชื่อนิโอ
แต่ฉันพูดเร็วๆกลายเป็นเนียว
ก็เลยเอามาเรียกเล่นๆว่าเนียวซะเลย"
"อ้อเรอะ"
"ไปริวโนะสึเกะซังด้วยดีกว่า"
"ใครอีกล่ะ
เคยได้ยินแต่ชินโนะสึเกะ"
"เออน่ะ
งั้นฉันไปแล้วนะ บาย"
"อือ"
ไดอารี่คิดว่า
จะไปไหนก็ไป
แต่คงพูดไม่ได้
เพราะขืนพูดไปก็โดนฆ่าสิครับ
พี่น้อง เหอๆๆ