"เอาล่ะ ต่อๆๆ"
"มีอะไรต่อล่ะ"
"ต่อไปเป็นชักเย่อระหว่างห้องเอ กับบี"
"เธออยู่ห้องไหน"
"ฉันอยู่ห้องบี"
"มีภาพป้ะ"
"นี่ไง"
"นี่ห้องเอ"
"ท่าทางเอาจริงเอาจังน่าดู"
"ห้องฉันก็ไม่ขอยอมแพ้"
"นี่ห้องบี ห้องฉัน"
"ไม่เห็นมีเธออยู่เลย"
"ฉันแอบอยู่ในนั้นแหล่ะ"
"ดูเหมือนคนน้อยกว่าเลยนะ"
"ไม่หรอก มันถ่ายกันคนละมุม
จริงๆแล้วห้องเอมี 21 คน
ห้องบีมี 20 คน"
"อ้าว เสียเปรียบ"
"แค่คนเดียวเอง"
"แล้วผลตัดสินล่ะ"
"ทายสิ"
"แพ้..."
..โครม..
คนเขียนตกจากเก้าอี้
"ทำไมประเมินฉันต่ำแบบนั้น"
"อ้าว ชนะเหรอ"
"ถูกต้อง"
"...."
"ดูสีหน้าเข้า
ทำยังกับ...ทำน่าเหมือนเจ้าไนซ์เลย"
"เหอๆ"
"เอาไว้ต่อพรุ่งนี้นะ"
"ต่ออีกและ"
"บ๊าย บาย"
EP Party 2007 (ต่อภาคสอง)
เขียนโดย
Maple N. Sarika
แจ้ง Blog ไม่เหมาะสม
25 ก.พ. 51
97
3
ความคิดเห็น
PS. สำหรับฉัน การจะได้พบกับความสุขที่แท้จริงคงเป็นได้เพียงแค่ความฝัน ความฝันที่จะไม่มีวันเป็นจริงไปตลอดกาล
PS. สำหรับฉัน การจะได้พบกับความสุขที่แท้จริงคงเป็นได้เพียงแค่ความฝัน ความฝันที่จะไม่มีวันเป็นจริงไปตลอดกาล
PS. I love you, I like you, I miss you very much and I give you every things, but why you makes me hurt? I will forget you and forget every thing of you!