เรื่องของความน่าหยะแหยง

"หวัดดี ไดอารี่
มาอีกแล้วน้า คิดถึ๊ง คิดถึงเชียว"
"แหม คิดถึงเช่นกัน
ไม่ได้เจอกันตั้ง 3 นาที"
"ช่ายๆ
ถูกต้องที่สุด
ตั้ง 3 นาที
รู้สึกเหมือน 3 ชาติเลยเนอะ"
"ช่ายๆ"
น่าน บ้ากันเข้าไปนะครับท่าน คนเขียนกะไดอารี่
"วันนี้มีอะไรอีกล่ะ"
"เจ้าไนซ์น่ะ
มันส่งรูปบางรูปมาให้ฉันด้วย
อยากรู้มั้ย เดี๋ยวเอามาให้ดู"
"เอาสิ"
"เดี๋ยวแป๊บนะ"
"อื้ม..."






"นี่ไง
ไม่แน่นะ คนที่เปิดอ่านอยู่อาจจะขอตัววิ่งเข้าห้องน้ำไปอ้วกแตกก็ได้
เหมือนยัยไนซ์เล้ย
ถือซะว่ารูปนี่เป็นของขวัญวันเกิดนะ
น่าร๊ากกกกกกกกกกก"
"อี๋....แบละ แหว่ะ อ้วก...อึ๋ย..."
"น่ารักจะตาย
ดูลูกมันสิ
น่ารักดีนะ
เพลงก็เพราะ"
"อย่านอกเรื่องน่าคนเขียน
ไอ้งูตัวนี้น่ะ
อย่าเพิ่งนึกถึงคนที่เปิดอ่านเลย
นึกถึงฉันก่อน
ฉันขอตัวได้มั้ย บายล่ะ
ขอตัวไปอ้วกแตกในห้องน้ำ...แหว่ะ"
"พวกนี่เป็นอะไรกันไปหมดนะ???"

คนเขียนยังมีหน้ามาถามอีกเหรอ?