วันที่สองของการเรียน

"ดี ไดอารี่ที่รัก"
"ปากหวานอีกแล้วนะ"
"เคยชิมรึไงฮะ"
"ก็เมือวานเธอเล่นวิ่งไล่จูบฉันทั่วห้องเลย"
"ก็นายอยากลองชิมเองนี่นา
วันนี้งานก้ยุ่งเช่นเคย
ภาษาไทยเหลืออีกหนึ่งข้อ
วิทย์เสร็จไปข้อละครึ่ง ยังเหลืออธิบายอีกหน่อยนึง
ส่วนวิชาอื่นไม่มี"
"อื้อ
ทำเสร็จรึยัง
แล้วอย่าลืมอ่านหนังสือทบทวน
แล้วก็จัดตารางเรียนด้วยล่ะ
เมื่อวานลืมจัดล่ะสิ
เห็ยเมื่อเช้ารีบจัดใหญ่เลย"
"จ้า
ไม่ลืมหรอก
แหม....ถือโอกาสสั่งสอนเชียวนะยะ"
"เอาน่า
ทำข้อไหนไม่ได้ก็บอกนะจ้ะ
เดี๋ยวไดอารี่จะช่วย"
"ปากหวานเชียวนะ "ทำข้อไหนไม่ได้ก็บอกนะจ้ะ" โห...
ไม่เคยเกิดเรื่องแบบนี้มาก่อน
วันนี้ต้องเกิดเรื่องอัศจรรย์ขึ้นแน่ๆเลย"
"อื้ม....
อยากให้เกิดมากเลยรึไง
เรื่องัศจรรย์ของเธอก็คือ....
คือ...อะไรน้า"
"เออ...ช่างมันเหอะ
วันนี้พอแค่นี้ก่อน จะไปทำงานต่อ
บายจ้า"
"บาย แล้วเจอกันนะ คนเขียนที่รัก"
คนเขียนอ้วกแตก สำลักน้ำลายกับคำเน่าๆ
ที่ออกมาจากปากไดอารี่
(ไดอารี่มีปากมั้ยเนี่ย)