GOT7 [JackJae] SO DANGER รักอันตราย

ตอนที่ 4 : เรื่องบังเอิญไม่มีจริง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,092
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 41 ครั้ง
    30 พ.ย. 58






หลังจากที่เรียนกันมาจนเครียดทั้งอาทิตย์ วันนี้ยองแจเลยนัดกับเพื่อนๆออกไปเที่ยวตามประสาเด็กมหาลัยทั่วๆไป ร่างขาวผ่องยืนโดดเด่นอยู่หน้าทางเข้าห้างสรรพสินค้าขนาดใหญ่ใกล้มหาลัยตัวเอง

“รอนานไหม?” เสียงใสๆดังขึ้นมาก่อนที่เจ้าตัวจะมาถึง แบมแบม เพื่อนชาวไทยหน้าตาน่ารักวิ่งเหยาะๆมาหาก่อนจะฉีกยิ้มหวานชนิดที่ใครเห็นเป็นต้องหลงมาให้


“ไม่นานหรอก พึ่งถึงเมื่อกี้เหมือนกัน ว่าแต่นั่นใคร??” ยองแจชี้นิ้วเรียวไปยังบุคคลที่สามที่อยู่ด้านหลังแบมแบมไกลๆ มองจากตรงนี้ยังรู้เลยว่าหน้าตาดีมากๆ


“ก็นั่นแหละ ผู้ชายคนใหม่”


“คนใหม่? ขยันเปลี่ยนดีจังนะแบม เมื่อไหร่จะเลิกวะไอ้นิสัยทิ้งๆขว้างๆของนาย”


“ทำไมฉันต้องเลิกด้วยล่ะ สนุกดีออก ฉันรู้สึกดีนะเวลาเป็นที่ต้องการ” แบมแบมเชิดหน้าที่ออกไปทางสวยมากกว่าหล่อขึ้นอย่างมาดมั่น


“แล้วแต่เถอะ ใครสนกัน” ยองแจยักไหล่ส่งไปให้ทีนึงแล้วเบือนหน้าไปอีกทางเพื่อมองหาเพื่อนอีกคนที่ยังมาไม่ถึงสักที


“เจ้ายักษ์นั่นชักช้าจัง ฉันว่าฉันสายแล้วนะ”


“บ่นอะไรแบมแบม?” เสียงทุ้มของบุคคลในประโยคที่ดังขึ้นข้างหูทำเอาแบมแบมดึงกับสะดุ้งตัวโยน ไม่คิดว่ามันจะมายืนอยู่ข้างหลังเลยสักนิด


“ให้ตายเหอะยูคยอม ทำบ้าอะไรของนาย!!!”


“ก็เห็นนายนินทา อยากรู้ เลยยืนฟังก่อนไงล่ะ” คิม ยูคยอม อมยิ้มเล็กๆส่งไปให้ก่อนจะหัวเราะนิดๆเมื่อเห็นว่าแบมแบมทำสีหน้าไม่พอใจใส่ตัวเอง


“รอนานไหมยองแจ”


“ไม่นานหรอก ป่ะ ไปหาอะไรกินกันเหอะ”


“ทำไมไม่กินกันก่อนจะออกมาล่ะ พวกนายนี่ไม่ได้เรื่อง”


“บ่นอะไรแบม ฉันไม่ได้มีผู้ชายหน้าหล่อมาม่อแล้วพาไปเลี้ยงข้าวแบบนาย”


“ใครเขาจะมาม่อนายลง หะ!! ตัวอย่างกับตึก”


“ฉันว่าฉันชวนไปกินข้าวนะ” ยองแจขัดขึ้นก่อนที่เพื่อนทั้งสองคนจะวางมวยกันซะเอง เวลาอยู่รวมกันทีไรเป็นแบบนี้ทุกที บอกตามตรงว่ายองแจเองก็เซ็งที่ทั้งคู่ทะเลาะกันอยู่บ่อยๆ ถึงมันจะดูน่ารักมากๆก็เหอะ


“นายอยากกินไร ฉันเลี้ยง?”


“ไม่เป็นไรน่า นายนี่ทุกทีเลย”


“อยากเลี้ยงนี่ ให้เลี้ยงตลอดไปยังได้เลย


“เหอะ! เลี้ยงแต่ยองแจละสิไม่ว่า”


“เลี้ยงนายด้วยนั่นแหละ” ยูคยอมไม่สนใจจะฟังว่าเขาจะค้านยังไง ร่างสูงใหญ่เอื้อมมือสวมกอดไหล่ทั้งเขาทั้งแบมแบมแล้วพาให้เดินไปพร้อมกันอย่างเผด็จการ โดยที่เขาเองก็ทำได้เพียงหัวเราะขำกับเสียงบ่นด้วยความตกใจของแบมแบมเท่านั้น

 

 





 

สดใส เป็นคำเดียวที่โผล่ขึ้นมาในหัวของแจ็คสันตอนนี้ เขาแอบมองยองแจตอนอยู่กับเพื่อนๆมาได้สักพักและก็นานพอที่จะได้เห็นท่าทางน่ารักของผู้ชายคนนี้

ไม่ใช่เรื่องบังเอิญที่เขามาเจอเข้ากับ เป้าหมาย ของตัวเอง แต่เป็นเพราะเขาแอบตามดูยองแจมาได้สักพักแล้วต่างหาก

เขารู้ว่าผู้ชายคนนี้เรียนอะไร เลิกเวลาไหน พักอยู่กับใคร หรือแม้กระทั่งชอบทำอะไร

คนอย่างหวัง แจ็คสัน ถ้าคิดว่าจะต้องได้มันก็คือต้องได้ เขาเลยสืบทุกอย่างเท่าที่เขาจำเป็นต้องรู้และมันก็เป็นประโยชน์อย่างมากเลยด้วยสำหรับการ แย่งชิง ที่แสนหรรษา


“มึงจะนั่งมองอีกนานไหมวะ ไอ้แจ็ค”


“ถามทำไม” หันกลับไปมองเพื่อนตัวดีที่ตอนนี้กำลังนั่งทำหน้าหล่ออยู่ข้างๆ แล้วเลิกคิ้วเป็นเชิงสงสัย


“กู ก็แบบว่า เจอคนน่ารักๆตรงนั้นก็เลย นะ ก็นั่นแหละ” แจบอมอมยิ้มนิดๆก่อนจะทำท่าทางเขินอายใส่เขา มันทำไปเพื่ออะไร??


“อยากจะไปไหน มึงก็ไสหัวไปเหอะ”


“อะไรวะ ไล่กูเหมือนหมูหมา นี่กูก็อุตส่าห์ทิ้งซินดี้มาอยู่เป็นเพื่อนมึงเลยนะเว้ย”


“ใครใช้ให้มึงมา เสือกเสนอตัวมาเอง” แจ็คสันจบประโยคด้วยการชูนิ้วกลางใส่หน้าเพื่อน แจบอมที่ไม่รู้จะเถียงยังไงเลยได้แต่บ่นอุบอิบอยู่กับตัวเองแต่เสียงเล็ดลอดมาให้เขาได้ยินเป็นระยะ


“ไปเหอะไอ้บี”


“ไปไหนวะ?”


“ได้เวลาทำความรู้จักกับ แฟนไอ้จงฮยอน แล้วว่ะ”

 

 

 




 

 

“ยูคยอม!!!! ทำไมนายต้องแกล้งฉันด้วยห๊ะ” แบมแบมโวยวายเสียงดังอย่างไม่เกรงใจใครเมื่อถูกเพื่อนตัวโตอย่างยูคยอมแย่งของกินในจานตัวเองไปจนหมด


“ฉันไม่ได้แกล้ง ก็แค่กลัวว่านายจะอ้วนเลยช่วยกิน” ส่งยิ้มยียวนกลับมาให้แทน ก่อนจะเอียงหน้าหลบตะเกียบพิฆาตที่แบมแบมตั้งใจจ้วงมาด้วยความโมโห


“ไม่ทะเลาะกันสักนาที เส้นประสาทพวกนายจะแตกหรือไง” ยองแจเอ่ยเสียงราบเรียบก่อนจะทำสีหน้ารำคาญใจส่งไปให้ ตั้งแต่เข้าร้านอาหารมาทั้งคู่ก็ทะเลาะกันไม่ได้หยุดปากสักที


“นายก็เห็น ว่าเจ้ายักษ์นี่มันเอาแต่แย่งของกินของฉันไป ฉันคีบอะไรมาใส่ในจานมันก็คีบออกไปกินเองจนหมด”


“บอกว่ากลัวนายอ้วน ทำไมชอบแปลเจตนาฉันเป็นอย่างอื่น”


“ไอ้หึ้ย เชอะ ไม่คุยกับนายแล้ว” แบมแบมสะบัดหน้าใส่ด้วยความงอน แต่ถึงอย่างนั้นก็ยังส่งสายตาอาฆาตมาให้ยูคยอมอยู่ตลอด


“ว่าแต่นาย ยองแจเห็นบ่นว่าหิวแต่ทำไมกินนิดเดียวล่ะ”


“มัวแต่ฟังพวกนายทะเลาะกัน เลยไม่เจริญอาหารมั้ง”


“งั้นเอานี่ อยากกินอะไรฉันคีบให้นะ” พูดไม่พูดเปล่า มือก็จัดการคีบอาหารที่มีอยู่บนโต๊ะใส่จานของเขาจนพูนเต็มไปหมด ยองแจส่ายหน้าเล็กๆเมื่อมองไปที่จานตัวเอง


“นี่ ฉันคงกินหมดหรอก เยอะขนาดนี้”


“ไม่เป็นไร ถ้ากินไม่หมดฉันจะกินต่อเอง”


“ทียองแจ นายเอาใจ แต่กับฉันนายกลั่นแกล้ง ไม่แฟร์เลยนะยูคยอม” แบมแบมที่จานยังว่างเปล่าเอ่ยขึ้นบ้าง ก่อนจะเบ้ปากใส่เพื่อนที่ทำหน้าตายส่งกลับมาให้แทน


“นายมีมือก็คีบเองเดะ”


“ยองแจก็มีมือ”


“ฉันอยากคีบให้ยองแจ แต่ไม่อยากคีบให้นายจบไหม”


“แก ไอ้…อุ๊บ!!


“รีบๆกินเหอะ เย็นหมดแล้วเนี่ย” ยองแจจัดการคีบอาหารยัดเข้าไปในปากแบมแบมก่อนที่เจ้าตัวจะได้พูดอะไรออกมา คนหน้าสวยถึงกับเคี้ยวไม่เป็นด้วยไม่ทันตั้งตัว และนั่นมันก็ทำให้เพื่อนอีกสองคนหัวเราะออกมาอย่างห้ามไม่อยู่


“เดี๋ยวฉันมานะ ไปคุยโทรศัพท์แปบนึง พี่จงฮยอนโทรมา”


ยองแจลุกออกไปทันทีเมื่อเห็นว่าแฟนของตัวเองโทรมา ทำไมให้ไม่ทันได้สังเกตเห็นว่าเพื่อนตัวโตมีสีหน้าที่หม่นลงนิดหน่อยเมื่อเขาเอ่ยถึงจงฮยอน


“ยังชอบยองแจอยู่หรือไง”ถามทันทีที่ยองแจเดินลับไปจากโต๊ะ แบมแบมเปลี่ยนท่าทีมาเป็นคนช่างสังเกตจนยูคยอมเริ่มอึดอัด


“ห๊ะ???”


“ถามว่ายังชอบอยู่หรือไง?” ถามเสียงนิ่งพร้อมกับจ้องตรงๆไปยังเพื่อนรักที่แสดงสีหน้าหดหู่ออกมาอย่างปิดไม่อยู่ ยูคยอมก้มหน้านิ่งก่อนจะตอบ


“อื้ม ชอบอยู่ อย่าบอกยองแจนะ”


“ฉันไม่ชอบสาระแนเรื่องส่วนตัวของใคร ถ้าคิดว่าทำแบบนี้แล้วสบายใจก็เรื่องของนายเหอะ”


“ขอบใจนะแบม ฉันอยากอยู่แบบนี้มากกว่า แบบเพื่อนรักน่ะ”









“ครับ ผมไม่กลับค่ำหรอก พี่ก็พักผ่อนเยอะๆนะจงฮยอน”

 

“อย่าปากดีเลยน่า ผมรักพี่มากกว่าต่างหาก”

 

“ครับ เดี๋ยววันพรุ่งนี้เลิกเรียนผมแวะไปพักด้วยนะ สวัสดีครับ”

 

“โอ๊ะ ขอโทษครับอ้าว”


หลังจากวางสายจากจงฮยอน ยองแจกำลังจะเดินกลับไปที่ร้านอาหารแต่ในจังหวะที่กำลังหมุนตัว ร่างของเขาก็ปะทะเข้ากับใครสักคนโดยบังเอิญแล้วมันยิ่งสร้างความแปลกใจให้เขามากขึ้นกว่าเก่าเมื่อคนที่เดินชนเขาคือผู้ชายคนนั้นอีกแล้ว??


“เป็นอะไรมากไหมครับ อ่า นายนี่เอง” อีกฝ่ายดูจะไม่แปลกใจเลยนะที่เจอเขา นี่มันยังไงเหตุการณ์มันคุ้นๆไปไหมนะเหมือนที่เจอกันครั้งแรก หรือว่าเขาคิดไปเอง?


“ไม่เป็นไร ขอตัว” ยองแจรีบเดินหลีกไปอีกทางแต่ฝ่ายตรงข้ามก็ยังขยับตามเขามาด้วย


สงสัยจะบังเอิญ ยองแจเลยเปลี่ยนเป็นขยับไปอีกทางแต่ผลลัพธ์ก็ยังเหมือนเดิม หมอนี่มันขยับตามเขา!!


“เดี๋ยวก่อนสิ อุตส่าห์เจอกันทั้งที นายก็ไม่น่าจะไร้มารยาทถึงขนาดไม่ยอมทำความรู้จักกับฉันหรอกจริงไหม?”


หืม! หมอนี่มันยังไงมาว่าเขาไม่มีมารยาทไม่มีมารยาทตรงไหน แค่ไม่อยากเสวนาด้วยนี่ไม่มีมารยาทเรอะ?


“ฉันว่ามันเป็นเรื่องบังเอิญที่ดีนะที่เราได้มาเจอกันอีก เพราะฉะนั้นเราก็ควรจะรู้จักกันไว้”


“มันจำเป็นมากหรือเปล่าที่ฉันต้องรู้จักกับนาย”


“มันไม่เกี่ยวกับว่าจำเป็นหรือเปล่า แต่มันเกี่ยวตรงที่ว่าฉันอยากรู้จักนาย” เหอะ!! แปลกประหลาดเป็นบ้า คนอะไรเอาแต่ใจตัวเองได้ขนาดนี้นะ เกิดมาพึ่งเคยพบเคยเจอ แสดงเจตนารมณ์จนโจ่งแจ้งเกินไปไหม


“อยากรู้จักฉัน ถามฉันหรือเปล่าว่าอยากรู้จักนายไหม”



“ฉันไม่สนว่ามันเป็นเรื่องบังเอิญหรือว่าอะไรหรอกนะ”


“สำหรับฉัน เรื่องบังเอิญ มันไม่มีจริง อะไรที่นายพยายามจะทำอยู่ก็เลิกคิดซะเถอะ”


ฉันมีแฟนแล้ว และฉันก็รักเขามากด้วย ซึ่งนั่นแปลว่าฉันไม่ต้องการรู้จักนายหรือใครเพิ่มอีก”


“สุดท้ายหวังว่าเราคงไม่พบกันอีก” พูดจบยองแจก็ตัดสินใจเดินหนีออกมาทันที ไม่ได้สนใจด้วยว่าคู่สนทนาจะทำท่าทางแบบไหน เพราะมันไม่ได้สำคัญกับเขาสักนิด ยองแจเคยเจอคนแปลกๆมาเยอะก็จริงแต่บอกเลยว่าผู้ชายคนนี้ไม่ธรรมดา


แววตาที่ดูรอบจัด กับไอ้ท่าทีมั่นอกมั่นใจนั่น ก็ทำให้เขาหวั่นๆใจอยู่เหมือนกัน


แต่เขาอาจจะคิดมากไปเองก็ได้

 





 

เป็นอีกครั้งที่เขาถูกยองแจปฏิเสธ ไม่ใช่ว่าเพราะเขามีเสน่ห์ไม่พอหรือไม่ดึงดูดใจเขามั่นใจว่าตรงนี้เขาไม่ได้ด้อยไปกว่าจงฮยอนแม้แต่น้อย เพียงแค่ว่ายองแจรักไอ้หมอนั่นมาก..มากจนไม่คิดจะเปิดโอกาสหรือช่องทางให้เขาได้ดำเนินตามแผนการเลยสักนิด

ก็ดี ยิ่งยองแจรักจงฮยอนมากเท่าไหร่ ดีกับหมอนั่นมากเท่าไหร่ เวลาที่เขาพรากยองแจมาจากอกมัน มันคงกระอักซะแทบเจียนตาย !!!!


รักกันมากใช่ไหม? ฉันจะทำลายความสัมพันธ์นั้นจนมันย่อยยับเอง”


“ยองแจ นายรักมันมากสินะ..แต่นายไม่ต้องกังวลไปหรอก” ร่างแกร่งเหยียดยิ้มกับตัวเองก่อนจะหัวเราะออกมาเบาๆอย่างห้ามไม่อยู่


“เพราะเมื่อไหร่ที่ฉันแย่งนายมาจนสำเร็จ รับรองได้เลยว่านายจะลืมชื่อของฮง จงฮยอนไปตลอดชีวิต

 

 

 



Part.JB

ไม่รู้ว่าเพราะมัวแต่มองผู้หญิงหรือเหล่สาวมากจนเกินไป พอเขาหันมาอีกทีเพื่อนรักอย่างแจ็คสันก็หายหัวไปซะแล้วน่ะสิ

ร่างสูงโปร่งเริ่มเกิดอาการกระวนกระวาย เขาหันซ้ายที ขวาที อย่างร้อนรน หัวใจเต้นเร็วและเหงื่อก็ไหลซึมออกมาไม่ยอมหยุด


“หายไปไหน มึงอยู่ที่ไหนวะไอ้แจ็ค” ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไม แต่เสียงเขากำลังสั่น มันกำลังสั่น!!


แจบอมเริ่มกวาดตามองไปรอบๆอีกครั้งก่อนจะนึกขึ้นได้ว่าในมือเขาถือโทรศัพท์อยู่ ไม่รอช้าที่จะกดโทรออกหาเพื่อนรักที่หายตัวไปอย่างปริศนา


“ฮัลโหล แจ็ค แจ็คสัน มึงอยู่ไหน?”


“มาหากูที กูหามึงไม่เจอ”


“ฮึก มารับกูที!!!!!!!!!







*******

เป็นอีกวันที่รู้สึกว่าตัวเองดีด เลยมานั่งปั่นอะไรยุกยิกๆอยู่คนเดียว

ทั้งๆที่ก็มีสอบแท้ๆ

ไม่รู้ว่าสนุกกันหรือเปล่า แต่จะพยายามจินตนาการว่ามันสนุกเนอะ TVT

********

เอามาลงให้แล้วนร้าาาาา 

เค้าลงให้แล้ว ตัวอ่านตัวก็เม้นบอกเค้ามั่งจิ

comment กันสักนิดเต๊อะ อยากรู้ว่าแต่งหนุกไหม ยังไง จิได้มีกำลังใจแต่งต่อง่า TT


mx-xine
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 41 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

497 ความคิดเห็น

  1. #454 Jekkju (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2561 / 21:30
    แจบ๊อมมใมม
    #454
    0
  2. #350 thuglifes (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2560 / 23:22
    บีกลัวอารัยยน
    #350
    0
  3. #293 Sky.my (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 18 กันยายน 2559 / 10:56
    กลัวใจแจ็คสัน นายต้องทำอะไรที่มากกว่านี้แน่
    ยองแจเริ่มหวั่นๆแล้วนะ
    พี่บีคะ พี่โตแล้วค่ะ อย่าร้องไห้สิ😂
    #293
    0
  4. #224 BBCEXOFAN (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2559 / 12:47
    สั้นแกดูมั่นมากอ่ะ หึๆ
    อิบี๋เป็นไร??
    #224
    0
  5. #195 crijnook (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 21 เมษายน 2559 / 17:23
    พี่บีเป็นอะไรรร!? อยู่คนเดียวไม่ได้หรอ นางมีอาการทางจิตใช่ไหม นี่สงสารจริงจัง
    #195
    0
  6. #177 รักนะ จะบอกให้ (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 28 มีนาคม 2559 / 07:33
    พี่บี๋คะ พี่สามขวบสี่เดือนสินะ 55555
    #177
    0
  7. #170 Ms.CARTOON (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 27 มีนาคม 2559 / 20:36
    เดี๋ยวๆ-*- ...คุณปู่เป็นอะไรคะ?!คือ..ท่านยิ่งกว่าเด็กอ่ะ555//น่ารักๆ^^
    #170
    0
  8. วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2559 / 02:23
    ยองแจนางดูขี้รำคาญอ่ะ หรือเราคิดไปเองแต่แบบใจแข็งมากกกกกก ท่าทางจะรักจงฮยอนมากจริงๆ แหละ. งานช้างเลยนะแจ็คสัน ที่จริงก็ไม่หนับหนุนนะ เรื่องแย่งแฟนคนอื่น แต่เผื่อความฟินในภายหน้าของแจ๊คแจ เค้ายอมมมม~
    #136
    0
  9. วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2559 / 02:23
    ยองแจนางดูขี้รำคาญอ่ะ หรือเราคิดไปเองแต่แบบใจแข็งมากกกกกก ท่าทางจะรักจงฮยอนมากจริงๆ แหละ. งานช้างเลยนะแจ็คสัน ที่จริงก็ไม่หนับหนุนนะ เรื่องแย่งแฟนคนอื่น แต่เผื่อความฟินในภายหน้าของแจ๊คแจ เค้ายอมมมม~
    #135
    0
  10. #110 บัวลอย (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2559 / 09:10
    แจ็คสันทำเกินไปล่ะ

    รุกมากจนยองแจรำคาญ

    #110
    0
  11. #91 AMT ARJ (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2559 / 17:02
    พี่แจบอม ว้อยยยยยยยยยยย อะรั้ยยยของเพ้55566666
    #91
    0
  12. #74 ak_teaw (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 26 มกราคม 2559 / 02:24
    แจนของแม่ มั่นคงงงงงมากกกกๆๆๆๆ หื้มมมม นี้มันศึกชิงแจนฉบับขาโหดจริงๆเลยยย
    #74
    0
  13. #28 Sone91 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2558 / 21:20
    เรื่องนี้เเจไม่ง่ายนะ อิเฮียหน้างายเลยมั้ยยยย55555 รอเเจ๊คเเจต่อไป
    #28
    0
  14. #17 !!_LaStNiGhT_!! (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2558 / 09:14
    เจบีเป็นอะไรรร? ยองแจเด็ดเดี่ยวดีจัง
    #17
    1
    • #17-1 Mankaw-bobaibe(จากตอนที่ 4)
      25 ธันวาคม 2558 / 10:37
      บีเป็นคนอ่อนไหววววว
      #17-1
  15. #8 Faibook42 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2558 / 14:26
    สนุกค่า ชอบยองแจอะตอบแจ็คได้ชัดเจน สงสารยูคอะ อ่านเรื่องไหนก็แอบรักอยู่ข้างเดียว มาหาพี่มา 5555
    #8
    1
    • #8-1 Mankaw-bobaibe(จากตอนที่ 4)
      7 ธันวาคม 2558 / 08:58
      5555+ เนอะๆๆ หาคู่ให้ยูคดีไหม??
      #8-1