GOT7 [JackJae] SO DANGER รักอันตราย

ตอนที่ 24 : พลิกกระดาน100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,418
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 72 ครั้ง
    2 พ.ค. 62

ยังคงอยู่...แม้ว่าจะเกิดเหตุการณ์แบบนั้นขึ้นแต่แจ็คสันและยองแจก็ยังคงอยู่ด้วยกันเหมือนอย่างเดิม ยองแจยังคงออกไปทุกวัน และแจ็คสันก็ได้แต่เฝ้ารออย่างที่เคย ไม่มีการหนีหาย หรือหลีกเลี่ยงอย่างที่ควร


“วันนี้ก็ไปหามันเหรอ? ทำไมสายล่ะ นึกว่าจะไม่ไปซะอีก”


แจ็คสันถามด้วยเสียงเนิบเนือย ร่างเปลือยเปล่านอนแผ่อยู่บนที่นอน แผงอกกำยำกระเพื่อมขึ้นลงตามจังหวะหายใจ สายตาคมคายทอดมองร่างนวลใสอย่างเรียบเฉย


“ต้องไปสิครับ วันนี้นัดทานข้าวกับพี่จงฮยอน แล้วพี่ล่ะ วันนี้จะออกไปวางแผนอะไรกับไอยูคนนั้นหรือเปล่า?”


ยองแจถามกลับด้วยใบหน้าเหยียดยิ้ม ก่อนจะเดินเข้ามาประทับจูบลงบนหน้าผากของคนที่นอนอยู่


“ก็ยังไม่แน่ใจ แต่คิดว่าน่าจะไป นายก็หาทางรับมือแผนของฉันให้ดีๆก็แล้วกันยองแจ เพราะเกมส์นี้..คนที่แพ้คงไม่ใช่ฉัน


“มั่นใจจังนะครับพี่แจ็คสัน แต่บังเอิญว่าผมเองก็ไม่นิยมชมชอบความพ่ายแพ้เหมือนกัน ยังไงก็ขออวยพรให้คิดแผนการได้อย่างราบรื่นนะครับ ผมต้องไปแล้วล่ะ”


“มานี่ก่อนสิ”


แจ็คสันกางแขนออก เรียกร้องให้อีกคนเดินเข้าหา ยองแจเองก็ไม่รอช้าที่จะทำตามที่อีกฝ่ายต้องการ แขนแข็งแกร่งกระหวัดกอดรัดร่างนิ่มมาแนบอก กะจะกดจูบแรงๆลงบนต้นคอขาวให้เกิดรอยช้ำ หวังปั่นป่วนให้เจ้าของตัวจริงของยองแจหวั่นไหว แต่คนที่รู้ทันก็เบี่ยงหลบอย่างรู้งาน


“อย่าโกงสิครับ เล่นกันแฟร์ๆหน่อยสิ”


“โกงตรงไหน จะกอดจะจูบเมียตัวเองยังต้องเกรงใจใคร


“อย่าคิดไปเองสิครับ ผมเป็นแฟนพี่จงฮยอนนะ อย่างพี่น่ะ ยังไม่มีสถานะหรอกครับ อย่าพึ่งคิดไกล”


พูดจบก็ผละถอยออกมา ยองแจจัดแต่งเสื้อผ้าจนเรียบร้อยก็หันไปส่งยิ้มเหยียดให้คนที่มองอยู่ ในขณะที่แจ็คสันเองก็ยกยิ้มมุมปากส่งกลับมาให้


...เกมส์ที่แท้จริงกำลังเริ่ม...


...หรือเกมส์มันกำลังจะจบลงกันแน่..

 




“ทำไมวันนี้ดูอารมณ์ดีจังครับ มีเรื่องอะไรน่ายินดีเหรอ พี่เห็นยองแจยิ้มตลอดเลย”


จงฮยอยเอ่ยปากทัก เมื่อเห็นใบหน้าหวานใสเบื้องหน้า มีรอยยิ้มประดับเรือนปากสวยอยู่ตลอด


“ไม่มีอะไรพิเศษหรอกครับ วันนี้ผมได้อยู่กับพี่จงฮยอน ผมก็ต้องมีความสุขสิ ช่วงนี้เราได้อยู่ด้วยกันตลอด พี่ไม่มีความสุขเหรอ?”


“มีความสุขสิครับ พี่มีความสุขมาก”


พูดออกมาจากใจจริง ช่วงนี้ยองแจยอมมาเจอเขาตลอด ได้อยู่ ได้ดูแลยองแจแทบตลอดเวลา ทำให้ช่องว่างภายในใจของจงฮยอนเริ่มตีแคบลง เขาไม่โหยหาร่างกายของไอยูอีกเลย นับตั้งแต่ได้เจอคนรักของตัวเองทุกวัน


“พี่จงฮยอน วันนี้ผมไปนอนกับพี่ได้ไหม?”


“หืม? พูดจริงหรือเปล่า ยองแจไม่ได้มานอนห้องพี่นานเลยนะครับ ไม่ได้หลอกให้พี่ดีใจใช่ไหม”


“ไม่หลอกครับ พูดจริง อยากนอนกอดพี่จงฮยอนจะแย่”


“ขี้อ้อนจังนะครับ”


พูดจบมือใหญ่ก็เอื้อมลูบหัวคนตรงหน้าอย่างรักใคร่ รอยยิ้มสดใสของยองแจชโลมจิตใจเขาเสมอ รู้สึกเกลียดตัวเองที่นอกกายไป แต่หลังจากนี้เขาจะไม่ให้มันเกิดเรื่องแบบนั้นอีก


แต่คิดไปคิดมา..เขาก็อยากจะตีตราร่างกายของยองแจให้เป็นของเขาอยู่เหมือนกัน


“แล้วเดี๋ยวยองแจจะไปพร้อมพี่เลย หรือว่าราจะกลับห้องไปเอาเสื้อผ้าองยองแจกันก่อน”


“ไม่ล่ะครับ เดี๋ยวผมตามไปทีหลัง  ต้องไปจัดการธุระก่อนด้วย เลิกจากตรงนี้แล้วเราไปเจอกันที่ห้องพี่          จงฮยอนอีกทีตอนเย็นเลย ตกลงไหมครับ”


“ครับ ว่าไงว่าตามเลย”


ยองแจส่งยิ้มละไมมาให้เขาอีกครั้ง ก่อนจะยื่นใบหน้ามาใกล้ๆแล้วประทับริมฝีปากลงบนแก้มอย่างรวดเร็ว พร้อมกับพวงแก้มที่แดงก่ำลามไปจนถึงใบหู


..น่ารัก ยิ่งคิดก็ยิ่งต้องการ อยากสัมผัสยองแจในอีกรูปแบบ อยากแนบชิดเพื่อให้ภาพของเรือนร่างเล็กบางของไอยูจางหายไป...


...เขาต้องการยองแจ ต้องการมากเหลือเกิน...






“จะไปนอนกับไอ้จงฮยอนเหรอ? ค้างคืน?”


“ครับ พรุ่งนี้เช้าก็คงกลับ”


“ยังไงฉันก็คงจะห้ามอะไรนายไม่ได้อยู่ดี ยังไงก็ถึงแล้วโทรมาหาด้วยละกัน จะได้ไม่ต้องกังวล”


แจ็คสันยักไหล่ส่งกลับไปเบาๆ ก่อนจะเบนความสนใจไปยังจอทีวีขนาดใหญ่ยักษ์ที่กำลังฉายหนังผู้ใหญ่อย่างดุเดือดอยู่


“ว่าง่ายแปลกๆนะครับ ไม่ได้กำลังคิดวางแผนตลบหลังผมอยู่หลอกใช่ไหม”


เสียงนิ่มๆเอ่ยลากยาว แต่ทำเอาแจ็คสันถึงกับแอบตกใจ


..ฉลาด รู้ทัน และน่าทึ่ง เขาต้องยอมรับเลยว่ายองแจไม่ได้ง่ายอย่างที่คิดจริงๆ ทั้งๆที่เขาไม่ได้เผยท่าทีน่าสงสัย แต่คนๆนี้ก็ยังมีเซ้นต์สัมผัสที่น่ากลัวจนน่าแปลกใจ


“คิดมากเกินไปหรือเปล่า คนอย่างฉันมันเล่ห์เลี่ยมมากขนาดนั้นเลยรึไง??”


“หึ!! คำว่าเล่ห์เหลี่ยม มันยังเทียบไม่ได้แม้แต่เงาของพี่หรอกมั้งครับแจ็คสัน!!


“นั่นมันก็ช่วยไม่ได้นี่...นายดันเลือกไปคบกับไอ้จงฮยอนก่อน ถ้านายไม่ได้เป็นของมัน เรื่องมันก็คงจะง่ายกว่านี้”


“มันไม่ใช่ความผิดผมนี่ครับ ผมไม่ได้เสนอตัวให้พี่สักหน่อย”


“เหอะ!! อย่าปากดีนักเลยน่ายองแจ ถ้านายอยากจะไปนอนค้างกับมันก็รีบไป..แต่ถ้านายยังมาปากดีใส่ฉันอยู่อย่างนี้ อีกไม่กี่นาทีข้างหน้า”


“...”


“นาย กับ ฉัน อาจจะได้สวมบทบาทเหมือนอย่างพระนางคู่นี้ก็ได้นะ”


ว่าแล้วก็ชี้นิ้วไปยังจอทีวีที่กำลังฉายหนังดุเดือด ทุนน้อย อย่างถึงอารมณ์อยู่ ยองแจได้แต่หน้าแดงซ่าน ไม่รู้ว่าด้วยความโมโห หรือ กำลังเขินอาย แต่นั่นก็ทำให้แจ็คสันอารมณ์ดีไม่น้อย


คนที่ยังไงก็เสียเปรียบ รีบจัดแจงเก็บเสื้อผ้าของใช้ ปากสีสวยนั่นก็สบถคำหยาบมากมายออกมาไม่ขาดสาย ทำเอาแจ็คสันถึงกับเผลอวาดยิ้มออกมาอย่างไม่รู้ตัว


...เนื้อเต้นไปเถอะ อีกเดี๋ยวนายก็จะไม่อยากได้ยินแม้แต่ชื่อไอ้จงฮยอน...


...เกมส์นี้ ฉันไม่ได้ตั้งใจเล่นเพื่อแพ้ด้วยสินะ...



50%

 

“เท่านี้ก็เรียบร้อย ห้องสะอาด ทุกอย่างเข้าที่”


จงฮยอนพึมพำกับตัวเอง หลังจากลงมือเก็บกวาดห้องให้เรียบร้อยเหมือนเดิม เพื่อกลบร่องรอยของไอยูที่มักจะมาหาเขาบ่อยๆ วันนี้เป็นวันดีของเขา ทุกอย่างกำลังกลับเข้าสู่ทางที่มันควรเป็น


...คืนนี้ ยองแจจะเป็นของเขาอย่างครบถ้วน เขาจะทำให้อะไรมันชัดเจนสักที...


คิดอะไรไปเพลินๆก่อนที่เสียงมือถือจะดังขัดจังหวะความคิด ปลายสายตาไปมองแล้วแทบจะปวดขมับ


...ไอยู จะโทรมาอีกทำไม...


“อะไร??”


กรอกเสียงลงไปบ่งบอกถึงอารมณ์รำคาญ ใจจริงไม่อยากรับแต่ไม่รู้เพราะอะไรถึงทนไม่กดรับสายไม่ได้


“ห๊ะ!!! พูดอะไรของเธอ เป็นอะไร ตอนนี้อยู่ที่ไหน??”


“รู้แล้ว รออยู่ตรงนั้น”


โยนมือถือพ้นตัวได้ ไม่รอช้าที่จะรีบสาวเท้าออกจากห้องลงไปด้านล่างทันที สองมือสั่นพร่า ไม่รู้ว่าทำไมต้องมีปฏิกิริยามากมายขนาดนี้ แต่เขาควบคุมมันไม่ได้ เพียงแค่ได้ยินว่าไอยูกำลังบาดเจ็บ



เมื่อลงมาถึงด้านล่าง แทบจะกระโจนออกนอกประตู ร่างเล็กบางที่มักจะออดอ้อนเขา ขณะนี้มีใบหน้าที่ซีดเซียว ริมฝีปากสีสวยแห้งผาก และเนื้อตัวบางเบาราวกับจะสลายไปต่อหน้าต่อตา กำลังยืนพิงกำแพงรอเขาอยู่


“เป็นอะไรของเธอ??? แล้วมาหาฉันทำไม ทำไมไม่ไปโรงพยาบาล ห๊ะ!!


เผลอตะคอกใส่ด้วยความลืมตัว ร่างเล็กเบื้องหน้าสะดุ้งสุดตัวก่อนที่หยาดน้ำใสๆจะรินหล่นจากตา


“ฉัน..อยากมาหานาย แค่อยากมาหา”


เสียงแหบแห้งพาให้หัวใจอ่อนยวบลงทันที จงฮยอนเผลอขมวดหัวคิ้วอย่างห้ามไม่ได้ ก่อนจะเอื้อมคว้าร่างเล็กๆให้เข้ามาใกล้แล้วอุ้มมาแนบอก


“เธอนี่มัน..ฉันต้องทำยังไงกับเธอกันแน่ หึ?? ไอยู


“ฉันอยากพัก พาขึ้นไปหน่อยสิ นะ..”


“อือๆๆ”


กระชับอ้อมแขนที่โอบอุ้มไอยูเอาไว้แน่น ก่อนจะหันหลังกลับพาขึ้นไปด้านบนห้องของตัวเอง ปากก็บ่นคนตัวเล็กไม่ขาดปากที่อยู่ดีๆมาโผล่อยู่หน้าคอนโด โดยที่ตัวเขาเองก็ลืมเลือนไปเลยว่า


...วันนี้ ยองแจจะมา...

 



 

เขาเป็นคนที่ทำอะไร มักจะมาก่อนเวลาเสมอ ยองแจไม่เคยช้ากว่าหรือมาตรงเวลา เพราะเขาไม่ชอบให้ใครมามองว่าเขาเป็นคนไม่รักษาเวลา เพราะงั้นหลังจากที่เก็บของออกมาจากห้องของตัวเองไม่รอช้าที่จะรีบไปหาจงฮยอน


“พี่จงฮยอนจะหิวรึเปล่านะ? ฉันควรจะหาอะไรไปทำให้เขากิน...ไม่สิ เดี๋ยวค่อยออกมาด้วยกันก็ได้นี่”


บ่นกับตัวเองอย่างอารมณ์ดี ก่อนจะพลิกข้อมือดูนาฬิกา แล้วอมยิ้มที่มุมปาก เขามาถึงก่อนเวลาตั้งเกือบครึ่งชั่วโมง ป่านนี้อีกคนจะทำอะไรนะ? จะแปลกใจไหมถ้าเขาแอบเข้าไปหา


คิดอย่างนึกสนุก ก่อนจะเอากุญแจสำรองที่เขาพกติดตัวไว้เสมอออกมา แล้วสาวเท้าขึ้นไปยังห้องที่แทบจะไม่ได้มาเป็นเวลานาน หัวใจเต้นตึกตักด้วยความตื่นเต้น


เขาเตรียมใจไว้แล้ววันนี้...ว่าคงจะเกิดอะไรขึ้นระหว่างเขากับจงฮยอนแน่ๆ


... สายตาของคนรัก มันสื่อออกมาชัดเจน จนเขาแทบจะตัวระเบิด...



แกร๊ก!!


ไขประตูห้องให้เบาที่สุด เท่าที่จะทำได้ ค่อยๆแทรกร่างผ่านประตูเข้าไปอย่างนึกสนุก เหยียบย่างอย่างระวัง วางของ แล้วย่องเบาไปหน้าห้องนอนของจงฮยอนอย่างเงียบเชียบ


สองมือเอื้อมไปยังลูกบิดประตูอย่างเชื่องช้า บิดเบาๆแล้งเปิดแง้มออก..


จากรอยยิ้มที่ประดับอยู่บนใบหน้า จางหายไปแทบจะในทันที ภาพที่สายตาเขาเห็นราวกับสายฟ้าที่ฟาดลงมาแล้วฉีกกระชากร่างเขาจนแปลกเป็นจุล


จงฮยอน ชายที่เขารักนักรักหนากำลังกอดก่ายอยู่กับร่างเล็กบางของใครคนหนึ่งที่เขาไม่รู้จัก ริมฝีปากที่เคยจูบเขากำลังปรนเปรอให้กับเธอคนนั้นอย่างไม่ลืมหูลืมตา สองมือที่เคยกอบกุมสอดประสานกำลังไขว่คว้าสะเปะสะปะอยู่บนเรือนร่างนั่น และอีกหลายสิ่งหลายอย่างที่ควรเป็นของเขากำลังถ่ายทอดสู่เธอคนนั้น


“อ๊ะ..จงฮยอน ตรงนั้น..อื้ออ อย่างนั้น..”


“อึก!! ไอยู ฉัน..ฮ้า.. ต้องการเธอ อ๊ะ”


ยองแจได้แต่กำหมัดแน่นจนข้อนิ้วขาวซีดไปหมด คำพูดมากมายถูกกลืนหายเข้าไปในลำคอ หยดน้ำตาที่ไม่รู้มาจากไหนพรั่งพรูลงมาไม่ขาดสายจนสายตาพร่าเลือน เมื่อทนดูจนถึงขีดสุด เขาส่งแรงกระแทกลูกบิดประตูจนมันเปิดออกกว้าง เผยให้คนทั้งสองในห้องเห็นเขา


“ยะ ยองแจ!!!


จงฮยอนกรีดร้องเสียงหลง เผลอตัวลุกพรวดพราดออกมาทันที ร่างสูงโปร่งพยายามจะเดินเข้ามาหา หากแต่ยองแจกลับถอยหนีออกมาในทันที


“อย่าเข้ามาใกล้ผม!!


“ยองแจ...คือ..ฟังพี่ก่อน”


เสียงแผ่วแห้งของอีกฝ่ายส่งมา แต่มันดังไปไม่ถึงใจของเขาแล้วในตอนนี้ ความสับสน ความโกรธ ความเกลียดชัง ทับถมเข้ามาจนเต็มเปี่ยมในสมองของเขา ยองแจเหลือบสายตาไปมองเธออีกคนที่มีสีหน้าตื่นตกใจไม่แพ้กันกำลังพยายามรวบชายผ้าห่มขึ้นปกคลุมร่างเปลือยเปล่า


“นานแล้วสินะครับ..ฮึก...ที่พี่..ทำแบบนี้”


เสียงสะอื้นไห้อยากยากลำบากเล็ดลอดผ่านลำคอที่แห้งผากออกมา ยองแจแทบจะควบคุมเสียงของตัวเองไม่ได้ เขาพยายามสงบสติอารมณ์ขณะรอฟังคำตอบ


“ยองแจครับ ฟังพี่อธิบายได้ไหม”


“ฮืออ...ผมไม่ได้อยากฟัง...คำ ฮึก อธิบาย...ฮือออ ตอบ .. ตอบคำถามผมมา!!!


แผดเสียงใส่ทันทีด้วยคุมอารมณ์ไม่อยู่ ก้มหน้าลงต่ำด้วยไม่อาจฝืนทนมองคนตรงหน้าไหว ตอนนี้แม้แต่อากาศหายใจ เขายังไม่อยากใช้ร่วมกับจงฮยอน


“พี่..พี่ขอโทษยองแจ..พี่ขอโทษ”


จงฮยอนทรุดลงนั่งกับพื้นด้วยท่าทีอ่อนแรง แต่ครั้งนี้ยองแจเลือกที่จะไม่เข้าไปหา เขายืนนิ่งอยู่กับที่ ปล่อยให้น้ำตารินไหลออกมาจนขอบตาร้อนผ่าว เสียงสะอื้นไห้ดังแข่งกับเสียงเครื่องปรับอากาศจนรอบตัวเต็มไปด้วยกลิ่นอายของความปวดร้าว


“ฮือออออ พอแล้วครับ ผมพอแล้ว”


“ยองแจ..หมายความว่ายังไงครับ ยองแจ”


ร่างสูงลุกพรวดพราดเดินเข้าหา สองมือใหญ่คว้าจับที่มือนิ่ม แต่ยองแจชักมือกลับมาในทันที สองขาก้าวถอยไม่ยอมอยู่ใกล้ ใบหน้าขาวผ่องแดงซ่าน พราวด้วยน้ำตา สะบัดหนีไปอีกทาง


“อย่ามาแตะต้องตัวผม รังเกียจ!!


“ยองแจ...”


“อย่าตามหา อย่าติดต่อมาอีก ผมขอให้เราจบ...เขาเป็นของเธอแล้ว


กล่าวทิ้งท้ายพลางจ้องสบตากับหญิงสาวอีกคนที่น้ำตาพรั่งพรูไม่ต่างกัน ความรู้สึกยากจะอธิบายโจมตีจนเขาสาวเท้าวิ่งหนีออกมา ไม่รู้ว่าจะไปไหน แต่เขาต้องไปให้ไกลจากที่นี่




 

 

...รังเกียจ...

ความรู้สึกรังเกียจถาโถมใส่จนแทบจะยืนไม่ไหว ยองแจทิ้งตัวลงนั่งอยู่กับขอบฟุตบาทบนถนนเส้นหนึ่งที่ซึ่งตอนนี้เขาเองก็ไม่รู้ว่ามันคือที่ไหน ปล่อยเสียงร่ำไห้ออกมาอย่างสุดจะกลั้น ตัวขาวผ่องสะอื้นจนโยนไปมา


จากเหตุการณ์เมื่อครู่นี้มันทำให้เขารู้สึกตัว...เขารังเกียจตัวเอง


ทั้งๆที่เขาก็ไม่ได้ซื่อสัตย์กับจงฮยอน แต่ทำไมพอถูกอีกฝ่ายหักหลัง ถึงรับไม่ได้กัน คนที่เริ่มนอกใจก่อนอย่างเขา ยังมีหน้าไปโกรธเกลียดคนอื่น คนที่ควรถูกเกลียดควรเป็นเขามากกว่า ร่างกายที่น่ารังเกียจ...สมควรแล้วกับผลที่ตอบสนองมาแบบนี้


“มันแฟร์แล้ว ฮึก..นี่มันแฟร์แล้วแท้ๆ ฮึกก ฮืออ ฉันรังเกียจตัวเองเหลือเกิน”


100 %

****************************************************

จบตอนแล้วววววววววววววววววว !!!!!

หลังจากดำน้ำหายไปนาน เก๊า ขอ โต๊ดดดดด  (T/\T)

ไม่ได้อยากหายไปนานๆแบบนี้เลย แต่ด้วยภาระหน้าที่การงาน

ต้องขอโทดรีดทุกคนด้วยนะคะ ที่ไรท์เป็นไรท์ที่ไม่ดี ไม่ตรงเวลา

คือคิดถึงรีดตลอด แต่ด้วยหลายๆเรื่อง เลยไม่อาจอัพได้

**ไรท์คงไม่สัญญาว่าจะอัพวันนั้น วันนี้ แต่จะมาให้บ่อยที่สุดเท่าที่จะทำได้**

ขอบคุณรีดหลายๆคนเลยนะคะ..ที่ไม่เคยทิ้ง ไม่เคยลืม แวะมาเม้นตลอด

ขอบคุณที่ยังรักเรื่องนี้กันนะคะ <3 <3 <3


"ท้ายสุดนี้ ไรท์ขอบคุณทุกคอมเม้น ทุกแรงใจ ที่คอยมีให้มาตลอด

บางครั้ง การเขียนฟิค เขียนนิยายมันก็ไม่ง่ายเลย แต่เพราะมีคอมเม้นจากรีดเด้อ 

มันเลยมีกำลังใจที่จะแต่งต่อไปให้จบ ขอบคุณนะคะ สำหรับกำลังเล็กๆที่คอยส่งมาให้"


mx-xine
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 72 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

497 ความคิดเห็น

  1. #415 Jekkju (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2561 / 12:56
    ดีมาก ที่ยองแจรู้สึกตัวว่าตัวเองก้ผิดเช่นกัน
    #415
    0
  2. #414 Reeya.P (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2561 / 10:09
    ยองแจน่าสงสารอ่า ขอบคุณที่ไรท์กลับมานะคะเนื้อเรื่องสนุกมากเลยค่ะ สู้ๆนะคะ
    #414
    0
  3. #411 BlaCxX Agony (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2561 / 00:07
    อู้ววว ไรท์คัมแบคละฮ่ะ
    #411
    0
  4. #408 NattLatt (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2561 / 21:14
    สู้ๆฮะ
    #408
    0
  5. #407 N-CH (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2561 / 16:28
    เนื้อเรื่องมันานุกมากกอ่ะ เดาทางไม่ถูกเลยจิงๆ เเละอยากบอกว่ายังรอไรท์เสมอ รอได้เสมอออ
    #407
    0
  6. #406 mjaey (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2561 / 06:57
    สงสารยองแจอ่าา

    ยังรอไรท์เสมอนะคะ สู้ๆค่า
    #406
    0
  7. #405 rafo (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2561 / 06:01
    ดีใจมากเลยที่มาอัพต่อ ยังรอเรื่องนี้เสมอค่ะ
    #405
    0
  8. #400 mooeve1234 (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2561 / 00:40
    โอ้ยยยยยยย สงสารยองแจ
    #400
    0
  9. #399 jazzotorii (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2561 / 23:17
    งูยย long time no see~ welcome back นะคะ ~
    #399
    0
  10. #398 Green Supapron (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2561 / 23:01
    คิดถึงเรื่องนี้ สงสารยองแจ ไม่ได้เป็นเริ่มก่อนแท้ๆ
    #398
    0
  11. #397 CHOI333 (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2561 / 22:51
    สงสารทั้งยองแจทั้งจงฮยอนนะ ยองแจถึงจะทันเกมส์รู้มาก่อนแล้วว่าเป็นแผนของแจ็คสันแต่มันก็เจ็บอยู่ดีทนไม่ไหวหรอก ฮืออออ อิพี่แจ็คก็ร้ายเหลือเกินนน สรุปรักยองแจจริงๆมั้ยเนี่ย ไม่ได้แค่ต้องการจะเอาชนะใช่มั้ย 555555555 สู้ๆนะคะ เป็นกำลังใจให้ รักกก
    #397
    0
  12. วันที่ 21 พฤษภาคม 2561 / 22:48
    สู้ๆนะคะไรท์ เป็นกลจให้ค่าาา ^^
    #396
    0
  13. #395 ChonchichaS (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2561 / 22:36
    สุ้ๆนะคะ
    #395
    0
  14. #394 likeky-jj (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2561 / 22:23
    ไรท์ comeback คิดถึงฟิคเหลือเกินนนน สู้ๆน้า
    #394
    0
  15. #393 iiiiiiiiimee (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2561 / 22:17
    สู้ๆน้า ตื่นเต้นอยู่ตลอดเวลาเลย ชอบมากๆค่า
    #393
    0
  16. #392 MilkbaBam (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2561 / 21:59
    สงสารยองแจอ่ะ /สู้ๆน้าา
    #392
    0
  17. #391 W.com (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2561 / 21:58
    สู้ๆน้าาาาา💓💓💓
    #391
    0
  18. #390 jackajae (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2561 / 22:41
    สู้ๆนะคะ รีบมาต่อน้า รออยู่ค่าไรท์
    #390
    0
  19. #389 iiiiiiiiimee (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 12 เมษายน 2561 / 00:21
    โง้ยยยยย โครตค้างงง งื้อ
    #389
    0
  20. #386 ahgasekim (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2561 / 08:11
    งื้อออรอนะคะ
    #386
    0
  21. #383 AumimPanatda (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 20 มกราคม 2561 / 11:22
    ฮื่อออ มาต่อนะครออ่านมากเลย ไรท์สู้ๆ
    #383
    0
  22. #382 SweetieYJ (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 16 มกราคม 2561 / 19:52
    ฮื่อออ ไรคัมแบ็คแล้วรีดคนนี้ก็คัมแบ็คเช่นกันค่ะ ไม่ได้อ่านนานมากๆ ไรท์กลับมาแล้ว รออยู่ตลอดเลยนะคะ สู้ๆนะคะไรท์
    #382
    0
  23. #381 jazzotorii (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 16 มกราคม 2561 / 00:23
    คิดถึงมากๆๆๆ รอออนะคะช่วงนี้ยิ่งดูดุเดือดเลย แซ่บๆๆๆ ชอบ มาบ่อยๆน้าา
    #381
    0
  24. #380 ChonchichaS (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 15 มกราคม 2561 / 21:42
    รอนะคะไรท์ สนุกมากๆ
    #380
    0
  25. #378 Soda princess (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 15 มกราคม 2561 / 19:51
    คิดถึงมากกกกก
    #378
    0