GOT7 [JackJae] SO DANGER รักอันตราย

ตอนที่ 21 : ความลับ 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,399
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 26 ครั้ง
    20 ก.ย. 59




mx-xine

“ครับ”


“ที่เดิมเหรอ? ได้สิ”


“ผมก็คิดถึงพี่ครับ แล้วเจอกันนะ”


วางสายจากจงฮยอนด้วยความรู้สึกปนเป เขาไม่ได้เจอหน้าอีกฝ่ายมาเกือบอาทิตย์เห็นจะได้ เพราะแจ็คสันเอาแต่อ้อนวอนและไม่ยอมให้เขาห่างจากสายตาแม้แต่วินาทีเดียวชนิดที่เรียกว่าถ้าสิงเขาได้อีกฝ่ายก็คงจะทำ


“ไม่ชอบใจจริงๆนะที่นายคุยกับมัน!!! คนที่นอนหนุนตักอยู่พูดขึ้นมาด้วยเสียงหงุดหงิด ฟึดฟัด ยองแจก้มลงมองใบหน้าหล่อแค่เพียงเสี้ยวนาทีก่อนจะตอบกลับด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่ง


“ก็ผมกับพี่จงฮยอนเป็นแฟนกัน จะไม่ให้คุยกันได้ยังไงครับ”


“ใครสน?? นายก็เป็นแฟนฉันเหมือนกัน


“ผมไม่เคยรับปาก”


“ฉันไม่แคร์ นายเป็นของฉันแล้ว” พูดอย่างเอาแต่ใจพร้อมกับที่มือใหญ่เอื้อมคว้ามือของเขาไปจับกุมแนบใบหน้าไว้ ยองแจได้แต่ส่ายหัวไปมาด้วยไม่รู้จะตอบโต้อะไร


ไม่ไปหามันไม่ได้เหรอ? ไม่อยากให้หายหน้าไปแม้แต่วินาทีเดียว” แจ็คสันก็ยังคงเป็นแจ็คสันอยู่วันยังค่ำ เรื่องเอาแต่ได้กับเห็นแก่ตัวคงไม่มีใครเกิน


“ไม่ได้หรอกครับ พี่จะเก็บผมไว้อย่างนี้ไม่ได้หรอกนะ ผมก็มีชีวิตของผม มีหน้าที่ของผม”


“แต่ฉันคงมีชีวิตอย่างยากลำบากเลยนะถ้าขาดนาย”


ทั้งๆที่เป็นแค่คำพูดธรรมดาๆแต่มันกลับทำให้ยองแจแทบจะลืมหายใจ น้ำเสียงอ่อนๆที่แสดงความน้อยใจปะปนกับความเหงาดูขัดกับบุคลิกเวลาปกติของคนๆนี้อย่างมาก


“ยังไงนายก็ไปอยู่ดีสินะ..ไปแล้วก็กลับมาด้วย จะรอ” แจ็คสันหยุดคำพูดตัวเองไว้แค่นั้นแล้วลุกหนีเข้าไปในห้องนอนตามลำพัง ยองแจได้แต่นั่งอยู่นิ่งๆด้วยไม่รู้จะจัดการกับความรู้สึกแปลกๆของตัวเองยังไง

 

 



“ช่วงนี้เราไม่ค่อยได้เจอกันเลยนะครับ ยองแจว่างั้นไหม”



“ยองแจครับ ยองแจ!


“ห๊ะ! ครับ! พี่จงฮยอนว่ายังไงนะครับ?”


“เหม่อใจลอยไปไหนครับ ไม่ได้ฟังที่พี่พูดเลยใช่ไหม?”


ไม่มีคำตอบให้คนที่ถาม ยองแจเสหน้าหันหนีไปทางอื่น ทั้งๆที่ก่อนหน้านี้พอคิดว่าจะได้เจอกับคนที่ห่างกันไปเป็นอาทิตย์ๆเขายังรู้สึกดีใจอยู่เลยแต่พอได้มาเจอหน้ากันจริงๆแล้ว


เขากลับไปคิดถึงใครอีกคนที่ตอนนี้ก็ยังอยู่ที่ห้องของเขาซะอย่างงั้น


“ว่าไงครับ? ช่วงที่ไม่ได้เจอหน้ากันนี่ยองแจทำอะไรไปมั่งนะ?”


“ก็ ก็ไม่ได้ทำอะไรหรอกครับ อยู่ที่ห้องเฉยๆ”


“จริงหรือเปล่า? ไม่ได้แอบซ่อนใครไว้ใช่ไหม?” คำถามจี้จุดที่ทำเอาเขาถึงกับนิ่งชะงัก ยองแจหลบสายตาคนรักทันที ถึงจะรู้ว่าอีกฝ่ายแค่แกล้งเล่นแต่มันก็ทำให้เขาถึงกับหายใจไม่ทั่วท้องเหมือนกัน


 “ผมจะไปซ่อนใครไว้ได้ละครับ! ถามอะไรแปลกๆ ว่าแต่พี่เถอะ ช่วงนี้ไปทำรายงานที่ห้องเพื่อนตลอดเลยเหรอ?” ถามกลับบ้างด้วยความสงสัยเพราะพักหลังๆมานี้เขาโทรไปหาทีไรจงฮยอนเป็นต้องไปอยู่ห้องเพื่อนทำรายงาน ไม่ก็มักจะมีเพื่อนผู้หญิงรับโทรศัพท์ให้อยู่เสมอ


“อ่า..ก็ ใช่ครับ คือ มันเป็นงานเร่งด่วนจากคณะ”


“เหรอครับ?”


เหมือนสัมผัสได้ถึงความผิดปกติบางอย่าง จงฮยอนที่ปกติจะดูมั่นคงแต่ในเวลานี้กลับดูต่างออกไป ท่าทีแปลกพิรุธเวลาตอบคำถามกับน้ำเสียงที่ดูกังวลเล็กๆนั่นทำให้คิ้วของเขาเผลอขมวดขึ้นมาเองโดยไม่รู้ตัว


“แน่ใจว่าทำรายงาน พี่ไม่ได้กำลังทำอะไรลับหลังผมใช่ไหม?”


“ครับ พี่ไม่ได้ทำอะไรที่ผิดต่อยองแจแน่นอน พี่รักยองแจคนเดียว ยองแจก็รู้นี่ครับ” จงฮยอนคว้ามือเขาไปกุมเอาไว้ราวกับต้องการยืนยันในคำพูด แรงบีบเบาๆที่ส่งมาถึงทำเขาต้องยกยิ้มกลับไปให้ทันที


“ผมรู้ครับ ว่าพี่จะไม่มีทางทำอะไรนอกลู่นอกทาง


“ครับ..พี่มีแค่ยองแจคนเดียวและมันจะเป็นอย่างนั้นไปตลอด ยองแจเองก็อย่าไปรักคนอื่นนอกจากพี่นะครับ


“อ่า..ครับ”


รับปากแล้วดึงมือกลับมาวางไว้ข้างตัว ความรู้สึกผิดก่อตัวขึ้นมาภายในใจ ถ้าหากเป็นช่วงเวลาก่อนหน้าที่จะเจอแจ็คสันเขาคงขันแข็งรับปากอีกฝ่ายอย่างสบายใจ แต่ในเวลานี้เขากลับรู้สึกอึดอัดแปลกๆ


..อย่าไปรักคนอื่นนอกจากพี่นะครับ..


เป็นประโยคขอร้องที่ฟังแล้วน่าจะรู้สึกดี แต่ในเวลานี้มันทำให้เขากดดันจนอยากจะหายไปเสียดื้อๆ


ก็แล้วทำไมเขาจะต้องมาคิดถึงแจ็คสันตอนนี้ด้วยนะ เกลียดตัวเองที่สุด!!!




30%



ความลับ..คือเรื่องที่ไม่ว่ายังไงก็ไม่สมควรจะให้ใครรับรู้ เรื่องที่มีแต่เราเท่านั้นที่จะจดจำมันไว้เพียงลำพัง


เขาไม่เคยอยากมีความลับกับคนรักของตัวเอง เขาไม่เคยอยากจะทำอย่างนี้ แต่เขาไม่มีทางเลือก!!!


ยองแจนั่งจมดิ่งอยู่กับความคิดของตัวเองตลอดเวลา ยิ่งจงฮยอนมอบรอยยิ้มและเสียงหัวเราะให้เขามากเท่าไหร่ ความรู้สึกผิด ความกดดันยิ่งทับถมในใจมากขึ้นๆจนรู้สึกปวดร้าวไปทั้งอก


เมื่อก่อนสำหรับเขาจงฮยอนคือที่หนึ่งเสมอ แต่ตอนนี้เขาเองก็ไม่แน่ใจเหมือนกันว่าทุกอย่างมันยังเป็นอย่างนั้นอยู่ไหม พอมองสบตากับอีกฝ่าย ใบหน้าของใครอีกคนมักจะขึ้นมาซ้อนทับเสมอ


แจ็คสัน...กำลังทำให้ทุกอย่างไม่เหมือนเดิม


อยากจะคุยกันให้นานกว่านี้ แต่ทุกครั้งที่สบสายตากับคนตรงหน้า ความรู้สึกผิดมันทำให้ยองแจพูดไม่ออก หลังจากที่อยู่ด้วยกันมาสักพักเลยขอตัวกลับก่อน เขาไม่ยอมให้จงฮยอนไปส่งด้วยอ้างว่าจะไปหาแบมแบมที่หอก่อน ซึ่งอีกฝ่ายก็เข้าใจและยอมเขาเหมือนอย่างทุกที


“ถ้าถึงห้องแล้วโทรมาหาพี่ด้วยนะครับรู้ไหม? อย่ากลับดึก พี่เป็นห่วงเรามากเลย”


“ขอบคุณครับ ไว้เดี๋ยวผมโทรหาพี่นะ” พูดแค่นั้นแล้วหันหลังเดินออกมา แต่ยังไม่ทันจะก้าวออกห่างเท่าไหร่อ้อมแขนแข็งแรงของคนด้านหลังก็คว้ากอดตัวเขาเอาไว้แล้วดึงให้หันกลับไปหา


สัมผัสอ่อนโยนที่ริมฝีปากทำให้เขานิ่งงันไปในทันทีก่อนจะโอนอ่อนตามอีกฝ่ายอย่างว่าง่าย จงฮยอนก็ยังเป็นจงฮยอน รสสัมผัสแผ่วเบาและหวานละมุนที่ไม่เคยเปลี่ยนไปทำให้ยองแจรู้สึกเกลียดตัวเองมากเข้าไปอีก


“พี่ไม่ได้ทำอย่างนี้มาตั้งนานแล้ว ยองแจไม่โกรธใช่ไหมครับ?” อีกฝ่ายยิ้มละไมส่งมาให้ ก่อนจะกดจูบเบาๆบนหน้าผากเขาอีกครั้ง


“ไม่ครับ ผมไม่โกรธเลย...พี่ต่างหากที่ต้องโกรธผม” ท้ายประโยคพึมพำกับตัวเองเบาๆก่อนจะส่งยิ้มกลับไปให้คนรัก ซึ่งยังคงสวมกอดเขาไว้หลวมๆอย่างที่มักจะทำ


“ผมไปจริงๆแล้วนะครับ พี่ก็อย่าแอบไปหาใครที่ไหนล่ะ”


“ครับ”

 

 

 

ยองแจเดินลับสายตาไปแล้ว ร่างสูงจ้องมองจนแน่ใจว่าคนที่เขารักได้ออกไปจากตรงนี้แล้วจริงๆก่อนจะล้วงเอามือถือที่สั่นไม่หยุดขึ้นมาด้วยสีหน้าหงุดหงิด


ไอยู..โทรมาหาเขาไม่รู้กี่สายต่อกี่สาย ดีหน่อยที่เขาเอะใจเลยกดปิดเสียงไว้ตั้งแต่ทีแรก ไม่อย่างนั้นป่านนี้ยองแจอาจจะระแคะระคายและรู้ก็ได้ว่าเขา นอกกาย


“มีอะไร? คุณจะโทรมาทำไมนักหนา”



“จะให้ไปหา!! ไอยู..คุณกับผมเราไม่ได้เป็นอะไรกันแล้วทำไมผมจะต้องแล่นไปหาคุณทันทีที่คุณต้องการด้วย”



“ไม่ล่ะ เรื่องระหว่างเรามันไม่ได้เกี่ยวข้องกับความสัมพันธ์แล้วคุณก็ยอมรับมันตั้งแต่แรกแล้วนี่ เพราะฉะนั้นถ้าผมอยากจะไปหาคุณ ผมจะไปเองไม่ต้องมาสั่ง”



“คุณขู่ผมเหรอ?? ต้องการอะไร?? ได้! ผมจะไปหาเดี๋ยวนี้แหละ!


กดวางสายด้วยสีหน้าขึงขัง จงฮยอนไม่เคยคิดเลยว่าการกระทำที่สิ้นคิดของเขาจะทำให้อะไรๆมันแย่ลงอย่างนี้ เขาต้องการยองแจมากกว่าใครๆแต่เขาทำร้ายคนๆนั้นไม่ได้จริงๆ ตลอดเวลาเขาทะนุถนอมยองแจยิ่งกว่าอะไรดี แต่ผู้ชายทุกคนมีความต้องการเสมอ


และนั่นเป็นสาเหตุที่ทำให้เขาทำอะไรโง่ๆด้วยการตอบรับคำเชิญชวนของไอยู..


ในเมื่อเขามีแต่ได้กับได้ ทำไมเขาจะต้องปฏิเสธ แต่ว่าโลกนี้มันไม่มีอะไรได้มาง่ายๆไปซะทุกอย่าง..


เขาถลำลึกมาจนหาทางออกไม่เจอ ไม่รู้ว่าตั้งแต่เมื่อไหร่ที่เขามักจะนึกถึงเรือนร่างเล็กๆนั่น อยากกอดก่ายและทำอย่างที่ตัวเองต้องการ เขาไม่ได้นึกรักเธอสักนิดเพราะทั้งใจของเขาก็ยังมีแต่ยองแจ


ถึงอย่างนั้นเขามักจะยินยอมให้ผู้หญิงคนนี้ตลอดเพียงแค่เธอเอ่ยปากว่าต้องการ ถึงแม้จะอารมณ์เสียแต่เขาก็ไปหาเธอ รู้ว่าเธอไม่ได้คิดจะเอาเรื่องนี้ไปบอกยองแจและแน่นอนว่าถึงเธออยากจะป่าวประกาศมากแค่ไหน เขาก็จะไม่มีวันยอมให้เรื่องนี้รู้ไปถึงหูของคนรักแน่ๆ


เขาไม่เคยมีความลับอะไรกับยองแจ แต่เรื่องนี้ยองแจจะรับรู้มันไม่ได้เด็ดขาด ไม่ว่าจะต้องทำอะไรมากไปเท่าไหร่แต่มันจะไม่มีทางที่ยองแจต้องมารู้เห็นในสิ่งสารเลวที่เขาทำ

 

 

 50%


 

กลุ้มใจจนไม่เป็นอันทำอะไร ตลอดเวลาที่เดินทางกลับมาคอนโดให้หัวของยองแจความคิดต่างๆกำลังตีกันให้วุ่นวายไปหมด


ไหนจะต้องปิดบังเรื่องระหว่างเขากับแจ็คสัน ไหนจะต้องคอยควบคุมความรู้สึกไม่ได้เลือนลางไปจากจงฮยอน แล้วยังมามีความรู้สึกใหม่ๆที่เกิดขึ้นในใจของเขาตอนนี้อีก


ความรู้สึกที่เขาเองไม่อยากรับรู้และไม่อยากตั้งชื่อให้มันเลยสักนิด...


คิดถึงจนทำอะไรไม่ได้ กังวลว่าจะเป็นยังไง ห่วงใจแปลกๆ บ้าบอที่สุด!!!!


เขารู้ดีแก่ใจว่าตอนนี้ตัวเองกำลังคิดอะไรอยู่..แต่แน่นอนว่านอกจากเขาแล้วไม่ว่าใครหน้าไหนจะไม่มีทางรับรู้ความคิดเล็กๆส่วนนี้เด็ดขาด


ยองแจยืนลังเลอยู่หน้าประตูห้องของตัวเองพักใหญ่ จัดการสภาพอารมณ์ให้คงที่ก่อนจะค่อยๆเปิดเข้าไปด้านในด้วยความเงียบเชียบที่สุด


สายตาวาดมองไปรอบๆเพื่อควานหาคนที่กำลังคิดถึง ผ่อนลมหายใจออกมาเบาๆเมื่อพบว่าอีกคนกำลังนอนหลับอยู่บนโซฟา ไม่ได้เข้าไปปลุกแต่อย่างใด เขาหลีกเลี่ยงไปอีกทางด้วยกลัวคนที่หลับอยู่จะตื่น


หลังจากจัดแจงเปลี่ยนเสื้อผ้าตัวเองเรียบร้อย ร่างบางแอบเดินย่องมานั่งอยู่ด้านล่างโซฟาข้างๆคนที่กำลังพริ้มตาหลับลึกอยู่


“พอหลับก็น่ารักดีนี่ ดูไม่มีฤทธิ์เดชอะไรเลยสักอย่าง” เอ่ยเบาๆไปพลาง นิ้วเรียวก็ค่อยๆจิ้มลงบนแก้มของอีกฝ่ายอย่างนึกสนุก


“ผมละเกลียดริมฝีปากคู่นี้นัก..สรรหาถ้อยคำมาทำร้ายไม่รู้ตั้งเท่าไหร่” หยุดนิ้วลงที่ริมฝีปากสวยของคนตรงหน้า ก่อนจะรู้สึกร้อนผ่าวเมื่อนึกถึงรสสัมผัสที่แสนร้ายกาจของเจ้าของปากคู่นี้


“พี่ไม่น่าทำอย่างนี้เลยนะครับ ทำให้ชีวิตผมวุ่นวายไปหมด..ผมไม่รู้ว่าตอนนี้ ควรจะรู้สึกยังไงกับพี่ดี”

 


 

ไม่คิดเหมือนกันว่าจะได้ยินอะไรอย่างนี้จากปากของยองแจ..


แจ็คสันที่เพียงแค่นอนพักสายตาหลังจากนั่งเล่นเกมส์มาเป็นเวลานาน กลับได้รับรู้ถึง อะไรบางอย่างโดยบังเอิญ


นับจากวันแรกที่เจอยองแจ ไม่เคยมีสักครั้งที่เขาจะได้รับรู้ถึงความคิดของเด็กคนนี้อย่างแท้จริง ยองแจเป็นคนมั่นคง มั่นใจในตัวเองและดื้อรั้นลองดี ถึงแม้จะมีเหตุให้ปะทะอารมณ์กันบ่อยๆแต่เขาก็ไม่เคยจะเข้าใจในความคิดของยองแจเลยสักทีเดียว


ถึงเด็กนี่จะแสดงออกอย่างตรงไปตรง แต่ในเรื่องของความรู้สึกจริงๆยองแจไม่เคยเผยออกมาแม้แต่เศษเสี้ยวให้เขาได้สังเกตเห็น


นี่เป็นครั้งแรกที่ได้ล่วงรู้ความคิดจริงๆของยองแจ โดยที่เขาเองก็ไม่ทันตั้งรับเหมือนกัน..


หลังจากนิ่งฟังเสียงคนที่เจื้อยแจ้วอยู่ข้างหูจนกระทั่งเงียบลง แจ็คสันก็ค่อยๆเปิดเปลือกตาขึ้นก่อนจะพบว่าคนที่มานั่งเห็นหน้าเล่นตาเขาหลับไปลงแล้ว


ยันตัวลุกขึ้นนั่ง เปลี่ยนเป็นคนที่เฝ้าสังเกตบ้าง มือข้างที่อยู่ใกล้สุดวางลงบนกลุ่มผมนิ่ม ลูบไปมาอย่างเบามือด้วยความรู้สึกเป็นสุข แอบขโมยหอมแก้มคนหลับไปสองสามครั้งก่อนจะค่อยๆอุ้มคนหลับขึ้นมาแนบอกเอาไว้


ยองแจบ่นงึมงำออกมาด้วยความหงุดหงิดเล็กน้อยเมื่อถูกรบกวนขณะกำลังหลับ ก่อนจะเอียงหน้าซบลงบนอกเขา เรียกรอยยิ้มจากคนที่กำลังแบกอุ้มไว้ได้เป็นอย่างดี


พาร่างนุ่มนิ่มไปนอนบนเตียงในห้องด้วยความเงียบ ก้มลงจูบที่หน้าผากเนียนอีกครั้งก่อนจะผละออกมาข้างนอก ทิ้งตัวลงบนโซฟาก่อนจะคว้ามือถือขึ้นมากดโทรหาเพื่อนรักอย่างเจบีที่ก่อนหน้านี้กระหน่ำโทรหาเขาเกือบร้อยสาย


“โทรมาหาห่าไรเยอะแยะ มีธุระอะไรกับกู”


ไม่มีอะไร กูแค่คิดถึงมึง


“อย่ามากวนตีน พูดมา!


เออๆ ก็เห็นช่วงนี้หายหน้าหายตา เป็นไงมั่งวะ แย่งแฟนชาวบ้านสำเร็จรึยัง??


“ไม่เสือกดิ ว่าแต่กู น้ำหน้าอย่างมึงจีบเขาติดรึยังเถอะ”


เห้อ..จินยอง ใจแข็งจริงๆว่ะมึง กูท้อนิดๆ


“เลิกจีบเขาซะสิ มันจะไปยากอะไร”


ทีมึงยังไม่เลิกยุ่งกับแฟนชาวบ้าน แล้วทำไมกูต้องเลิกยุ่งกับจินยองด้วย..กูรักเขา


“...”  เงียบเสียงลงเมื่อได้ยินน้ำเสียงแผ่วเบาจากปลายสาย ปกติเพื่อนเขาคนนี้ไม่เคยจะคิดจริงจังกับใคร แต่กับผู้ชายที่ชื่อจินยองทำให้มันเป็นได้มากขนาดนี้ แสดงว่าทางฝ่ายนั้นก็ต้องไม่ธรรมดา


ว่าแต่..เมื่อไหร่มึงจะเปิดตัวว่าคบกับน้องเขาสักทีวะ? เห็นตั้งหน้าตั้งตาแทรกกลางมาก็นานแล้วนะ


“ยองแจยังไม่ยอมรับความสัมพันธ์ของกูว่ะ”


เป็นแค่คนใน ความลับสินะเหมือนโดนต่อยแรงๆด้วยหมัดนักมวยทีมชาติ แจ็คสันหน้าชาไปชั่วขณะกับคำพูดทีเล่นทีจริงของเพื่อน ข่มอารมณ์ไม่ได้โมโหก่อนจะตอบด้วยน้ำเสียงเรียบสงบ


“แล้วยังไง..ถึงคนอื่นจะไม่รู้ แต่กูก็รู้อยู่แก่ใจว่า ยองแจเป็นของกูแล้วอีกอย่างมึงลืมไปแล้วรึไง”


‘…’


“ความลับมันไม่มีในโลก!!!

 


พูดคุยด่าทอกับเพื่อนรักอยู่สักพัก อีกคนก็ขอตัววางสายเพื่อไปตามเฝ้าคนที่มันแคร์ แจ็คสันกดต่อสายไปหาใครอีกคนที่ในเวลานี้เขาต้องการจะคุยด้วยอย่างมาก


“ไอยู” กรอกเสียงลงไปทันทีเมื่อปลายสายกดรับ ไม่ต้องกล่าวคำทักทายใดๆให้มากความ เสียงหวานใสเล็กๆก็ส่งกลับมาทันที


ว่าไงจ๊ะ พ่อรูหล่อ


“จัดการไปถึงไหนแล้ว ไอ้นั่นมันติดกับเธอไปรึยัง?”


ระดับนี้แล้วจะเหลือเหรอ จงฮยอนนอกจากจะติดกับแล้ว เขายังติดใจในเรือนร่างของฉันอีกด้วยนะ


“ก็ดี..อย่าให้อะไรมันยืดเยื้อมากนัก ฉันให้โอกาสเธอได้ทำในสิ่งที่อยากทำ ก็ทำให้สำเร็จ”


กดตัดสายทันทีตามนิสัยปกติของตัวเอง ทุกอย่างกำลังเป็นไปตามที่เขาต้องการ แจ็คสันยกยิ้มมุมปากด้วยความรู้สึกที่อยู่เหนือกว่า นอกจากเขาจะจงใจแย่งยองแจมาด้วยตัวเองแล้ว อีกสิ่งหนึ่งที่เขาต้องการก็คือ


ให้ยองแจเป็นฝ่ายทิ้งไอ้จงฮยอนด้วยตัวของยองแจเอง!!!


100%


***************************

ครบแล้วววววววววว

อ่ะเฮื๊อะ!!! ไรท์ถึงกับกระอั่กเลือด @(++)@

อาจจะดูห้วนๆ สั้นๆไปนิดนะ แอมซอรี่

แบบช่วงนี้สมองไรท์รวนนิดนึง อาจจะมโนไม่สุดไรงี้ 555

ตอนหน้าจะตามมาเร็วๆเนอะ ><

ขอบคุณรีดที่ตามอ่าน แม้อีไรท์จะหายหัวบ่อยมาก

ขอขอบพระคุณยิ่ง >3<

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 26 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

497 ความคิดเห็น

  1. #473 piangngam (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2561 / 02:15
    พี่ก็ร้ายยยย
    #473
    0
  2. #444 CHTUANTAN (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2561 / 19:32
    ชอบความร้ายของพระเอกค่ะ55555+ ร้ายกับคนอื่นอย่าร้ายกับน้องพอ
    #444
    0
  3. #304 Natinita (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2559 / 09:37
    อ่าาาาทำไมพระเอกเรื่องนี้ร้ายขนาดนี้คะ
    #304
    0
  4. #302 jazzotorii (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 22 กันยายน 2559 / 00:33
    โอ้ยที่แท้ก็เป็นแบบนี้ พี่จั๋นโคตรร้ายยย แต่แพ้ตอนที่เขาอยู่ด้วยกันอะ ละมุนมากฮืออ

    คิดถึงเรื่องนี้~~ มาบ่อยๆน้าา
    #302
    0
  5. #301 natJS_7 (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 21 กันยายน 2559 / 21:58
    ถ้าน้องรู้นะ-หวัง ตาย 555555
    #301
    0
  6. #300 pty_no (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 21 กันยายน 2559 / 15:12
    แจ็คสันเป็นพระเอกที่ร้ายยิ่งกว่าตัวร้ายซะอีก เจ้าแผนการจริงๆเลย กลัวยองแจจับได้จังเลย
    ทั้งๆที่เริ่มจะรักแล้วแท้ๆ TT^TT
    #300
    0
  7. #299 mjaey (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 21 กันยายน 2559 / 09:09
    ถ้ายองแจรู้จะเป็นไงเนี่ย
    #299
    0
  8. #298 Reeya.P (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 21 กันยายน 2559 / 06:58
    เจ้าเล่ห์มาก แจ็คสันร้ายสุดๆ ^^
    #298
    0
  9. #297 Jinyu131 (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 21 กันยายน 2559 / 00:22
    หู้ยยยย ร้ายยย แจ็คสันร้ายยยยย
    #297
    0
  10. #296 SUNSHINE852 (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 20 กันยายน 2559 / 23:58
    โห เหมือนจะได้กลิ่นม่าอยู่นะถ้ายองแจรู้ว่าจงฮยอนนอกกายก็คงรับไม่ได้อยู่แล้วอ่ะ แล้วยิ่งถ้ารู่ว่าพี่แจ็คอยู่เบื้องหลังคงจะยิ่งโกรธไปกันใหญ่ ฮือออออ ทีนี่ยองแจจะไปหาใคร??? ยูคยอมมารับแจที TT
    #296
    0
  11. #295 Ploylove_got7 (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 20 กันยายน 2559 / 23:42
    สรุปผู้ที่มีความร้ายกาจสุดคือแจ๊คสันนี่เอง
    #295
    0
  12. #294 ak_teaw (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 20 กันยายน 2559 / 23:36
    คนที่ร้ายที่สุดคือแจ็คสันนนนนนาจา โอโหวววววววววววววววว ถ้าน้องรู้พี่แจ็คตายแน่ หึ
    #294
    0
  13. #292 Jrsw (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 17 กันยายน 2559 / 22:38
    จงฮยอนก็ไม่เบานาจาาาา 5555555
    #292
    0
  14. #291 mjaey (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 17 กันยายน 2559 / 07:10
    ต่างคนต่างมีความลับ จะทำยังไงดีเนี่ย
    #291
    0
  15. #290 2prang_cyj (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 17 กันยายน 2559 / 06:14
    โง้ยยย ขอให้ยองแจรู้ความจริง  บุ้ยยย😑😑
    รออ่านค่ะไรต์ 😍😍
    #290
    0
  16. #289 ak_teaw (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 15 กันยายน 2559 / 15:13
    เย้ ไรท์กลับมาแล้วววววว คิดถิงงงงมว๊าากกกกกก
    #289
    0
  17. #286 mjaey (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 15 กันยายน 2559 / 08:04
    เย่ ไรท์กลับมาล้าววว
    ยองแจรักพี่แจ๊คสันล้าวว เลิกกะจงฮยอนได้ล้าวว 55555
    ไรท์ โปรเจคสู้ๆนะคะ
    #286
    0
  18. #285 pty_no (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 23 สิงหาคม 2559 / 21:01
    รอนะค่าไรท์ ^________________________^
    #285
    0
  19. #284 SUNSHINE852 (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 23 สิงหาคม 2559 / 19:21
    เย้!!! รีบมาน๊าา สู้ๆค่ะ
    #284
    0
  20. #283 mjaey (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 23 สิงหาคม 2559 / 09:47
    เย่ ไรท์กลับมาแล้ววว
    รอนะคะ สู้ๆค่า
    #283
    0
  21. #282 ak_teaw (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 23 สิงหาคม 2559 / 07:13
    เย้ๆๆๆๆๆ ไรท์คัมแบ็คล้าวววววววว กอดเข่ารออออออ
    #282
    0
  22. #281 1234_DuncAn (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 23 สิงหาคม 2559 / 06:07
    อร๊ายยยมารอค่าาาาา
    #281
    0