GOT7 [JackJae] SO DANGER รักอันตราย

ตอนที่ 16 : ระแวง ระวัง 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,256
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 30 ครั้ง
    5 พ.ค. 59

mx-xine

“เมื่อไหร่จะเก็บของเสร็จวะ แม่งโคตรนาน!! นายจะยื้อเวลาหรือไง?” เสียงโหวกเหวกพึมพำของคนที่รอด้านนอกยิ่งทำให้ยองแจปวดขมับมากขึ้นกว่าเดิม


พอแจ็คสันบังคับให้เขายอมรับปากจะเป็นแฟนด้วยเสร็จก็ลากเขากลับมาที่ห้องแล้วสั่งให้เก็บข้าวของส่วนตัวลงกระเป๋าเพื่อย้ายไปอยู่กับอีกฝ่ายตามที่บอกก่อนหน้านี้ แต่จะให้เขาทำใจไปอยู่ด้วยได้ยังไงกัน


แฟนเขาก็มีอยู่แล้วทั้งคน เลิกกันรึก็ยังไม่ได้เลิกแล้วอยู่ดีๆจะให้ย้ายไปอยู่กับผู้ชายคนอื่น


ทำไมสุดท้ายแล้วคนที่ดูเลวจะต้องกลายเป็นเขาด้วย!!!

 

“ยองแจ ฉันจะไม่รอนายนานไปกว่านี้แล้วนะถ้ายังไม่เสร็จฉันจะช่วยนายเก็บของเอง” คนที่รอไม่ไหวพรวดพราดเข้ามาในห้องอย่างถือวิสาสะก่อนจะเบียดตัวมาคว้าเสื้อผ้าในมือเขายัดลงกระเป๋าอย่างลวกๆด้วยใบหน้าขึงตึง


“อย่ามาวุ่นวายได้ไหม? ผมบอกว่าจะเก็บเองก็คือจะเก็บเอง พี่เลิกทำนิสัยแบบนี้สักทีเถอะ!” คว้าผ้าในมืออีกฝ่ายมาถือด้วยความหงุดหงิด ตั้งแต่เขากลับมาถึงห้องแจ็คสันก็เอาแต่เร่งให้เขารีบๆ ผู้ชายคนนี้เดินเข้าเดินออกจนเขาเวียนหัวเดี๋ยวก็มารื้อของเขาบ้าง มากวนเขาบ้างจนไม่รู้ว่าเขาควรจะเริ่มทำอะไรก่อน


“ก็นายจะช้าทำไม ฉันรอจนไม่รู้จะทำอะไรแล้วนะ”


“รอไม่ไหวพี่ก็กลับไปก่อนสิ ทำไมต้องมาเร่งผมด้วย”


“ทำไมฉันต้องกลับก่อน แฟนฉันก็ยังอยู่ที่นี่ทั้งคนหรือว่านายจะนัดไอ้แฟนเก่าให้มันมาหา ห๊ะ!!!” พูดไปพูดมาแจ็คสันก็พาลมาหาเรื่องเขาอีก มือหนาใหญ่ของคนช่างพาลคว้ากระเป๋าของเขาแล้วเหวี่ยงไปมุมห้องก่อนจะเตะไปที่กองข้าวของส่วนอื่นๆจนมันกระจัดกระจาย


“ทำอะไรของพี่เนี่ย!!!!!!!!!!!!แผดเสียงสุดกำลังก่อนจะปาผ้าในมือใส่หน้าอีกคนอย่างโมโห ยองแจเดินผละออกมาจากห้องโดยที่คนตัวโตกว่าก็เดินตามมาติดๆ ก้าวไปไม่เท่าไหร่ร่างทั้งร่างก็ถูกกระชากจากคนด้านหลัง


“จะไปไหน?”


“ไปหาแฟนอีกคนมั้ง?”


“ไม่ได้!!


“พี่มีสิทธิ์อะไรมาห้ามผมล่ะ ผมไม่ได้อยากไปอยู่กับพี่ตั้งแต่แรกอยู่แล้วนะอีกอย่างตอนนี้พี่ก็ทำข้าวของผมเละเทะไปหมดเพราะอย่างนั้นผมก็ไม่จำเป็นต้องมานั่งเก็บมันใหม่เพื่อไปอยู่กับพี่หรอก”


“ไม่ได้ นายต้องไปอยู่กับฉัน!!


“แต่ผมจะไม่เริ่มเก็บอะไรใหม่ทั้งนั้น เพราะผมขี้เกียจแล้ว!


“เออ!! ไปนั่งรอเฉยๆเดี๋ยวฉันจะเก็บให้เอง”


แทบจะหลุดขำเมื่อได้ยินเสียงแหบห้าวตอบกลับมาแบบนั้น ยองแจหันหน้าหนีซ่อนรอยยิ้มเอาไว้เงียบๆแล้วชายตามองคนที่เดินเข้าไปนั่งเก็บของให้เขาอย่างเรียบร้อย แจ็คสันจัดการเก็บรวบรวมของทั้งหมดทีละอย่างๆแล้วจัดเรียงลงกระเป๋าอย่างเรียบร้อยจนยองแจอดจะยิ้มเล็กๆไม่ได้


ที่จริงก็น่ารักอยู่หรอกไม่รู้ทำไมต้องแสดงออกแต่ด้านแย่ๆให้เห็น



“เอ้า! เสร็จแล้วไปกันได้รึยัง?” คนที่จัดของเรียบร้อยเดินถือกระเป๋าออกมาวางไว้หน้าห้องก่อนจะเอ่ยถามเสียงเรียบๆ


“ผมอยู่ที่ห้องผมไม่ได้เหรอพี่แจ็คสัน?” ถามหยั่งเชิงเผื่ออีกคนจะเปลี่ยนใจถึงยังไงซะยองแจก็ไม่อยากจะไปอยู่กับแจ็คสันอยู่ดี


“อย่ามาเรื่องมาก! กระเป๋าก็เก็บให้แล้ว แถมยังจัดห้องให้อีกนิดหน่อยด้วยตอนนี้นายเป็นแฟนฉันก็ต้องไปอยู่กับฉัน ไม่ต้องมาต่อรองอะไรทั้งสิ้น ไป!


ก็อย่างที่คิดไว้ไม่มีผิดพูดไปก็เท่านั้นผู้ชายคนนี้เคยสนใจใครที่ไหนนอกจากตัวเอง


แต่!!เดี๋ยวก่อนนะจัดห้องให้ด้วยงั้นเหรอ..


หึ! ผู้ชายคนนี้มันยังไงกันแน่นะ!!





30%




 

จะคุยอะไรกันนักกันหนาวะ ทำอะไรก็หัดเกรงใจแฟนอย่างฉันด้วย!!” แจ็คสันโวยวายใส่หลังจากที่เขาวางหูจากจงฮยอนไป ถึงแม้จะยอมมาอยู่กับแจ็คสันแต่เขาก็ไม่มีทางเลิกกับจงฮยอนหรอก


ก็เขายังไม่ได้หมดรักจงฮยอนนี่แล้วทำไมจะต้องเลิกรักด้วย ไม่จำเป็น!!


“ทำไม? พี่จงฮยอนเขาก็เป็นแฟนผม พี่มาทีหลังอย่ามาเรียกร้อง”


“มาทีหลังแล้วยังไง ฉันไม่สน”


“ผมก็ไม่สนเหมือนกันว่าพี่จะคิดยังไง เพราะผมไม่ได้ต้องการแบบนี้ตั้งแต่แรก”


“จะลองดีกับฉันหรือไงยองแจ??” คนที่เถียงไม่ได้ลุกพรวดมาถึงตัวก่อนจะพุ่งมือใหญ่มาบีบแก้มนิ่มจนมันจมลงไปตามแรงกดของนิ้ว ยองแจนิ่วหน้าเล็กๆ สองมือส่งไปดันอกอีกคนให้ออกไปห่างๆตัว


ถ้าใช่แล้วจะทำไม???” หันหลังใส่แล้วเดินหนีเข้าห้องนอนล็อกประตูเสียดื้อๆ ตั้งแต่ย้ายมาเขาไม่เคยนอนร่วมห้องกับแจ็คสันหรอก เรื่องอะไรจะต้องไปร่วมเตียงกับผู้ชายอารมณ์ขึ้นๆลงๆคนนี้ด้วยอีกอย่างที่นี่ก็มีตั้งหลายห้อง เขาเลยเลือกที่จะนอนคนเดียวยังไงก็ต้องรักษาความปลอดภัยให้กับตัวเองไว้ก่อน


แปลกใจเหมือนกันที่แจ็คสันยอมให้เขานอนแยกห้อง


นึกว่าจะโดนปล้ำตั้งแต่วันแรกที่มาอยู่ซะแล้ว อุตส่าห์แอบพกมีดมาด้วย ไม่มีโอกาสได้ใช้เสียดายจริงๆ!!

 



โครม!!!!!!!!!!!!!!!


เสียงเหมือนอะไรสักอย่างกระแทกกับประตูห้องนอนอย่างแรงจนร่างนิ่มสะดุ้งตกใจ ถ้าให้เดาคนที่อยู่ด้านนอกคงเอาอะไรปามาใส่ประตูห้องนอนแน่ๆ แต่ถึงอย่างนั้นก็ไม่คิดจะเดินไปเปิดดู ด้วยมันไม่ปลอดภัยกับชีวิต


โครม!!! เพล้ง!!!


ยังคงมีเสียงโครมครามไม่หยุด ประตูห้องนอนกระเทือนเป็นพักๆจนกลัวมันจะพังซะก่อน ใบหน้าหวานที่งอง้ำแต่แรกยิ่งบูดบึ้งขึ้นไปใหญ่ ยองแจทิ้งร่างลงบนเตียงหยิบหูฟังขึ้นมาเสียบแล้วเปิดเพลงให้ดังที่สุดเท่าที่จะทำได้เพื่อกลบเสียงจากคนบ้าข้างนอกแต่ถึงอย่างนั้นก็ยังมีเสียงลอดเข้ามาเป็นระยะๆจนรำคาญใจ สุดท้ายเลยเปลี่ยนจากเสียงหูฟังเป็นเปิดเพลงให้ดังลั่นห้องแทน


“เปิดประตูออกมาคุยกันนะ!!! เปิดเดี๋ยวนี้ชเว ยองแจ”


“มีความจำเป็นอะไรที่ผมต้องเปิดให้พี่!! เท่าที่ผมวิเคราะห์ดูแล้วไม่มีเลยสักนิด” ตอบกลับนิ่งๆพร้อมฮัมเพลงเบาๆ ยังไงซะอยู่ในห้องก็ปลอดภัยอยู่แล้วจะกวนประสาทมากเท่าไหร่ก็ได้


“จะกวนประสาทฉันหรือไง ห๊ะ!!!!


“พี่คิดว่ายังไงล่ะครับ อ๊ะ! พี่จงฮยอนโทรมาอีกแล้วผมรีบรับดีกว่า” ละความสนใจจากเสียงขู่ตะคอกด้านนอกแล้วหันมากดรับสายคนที่บอกว่าจะโทรมาใหม่แทน


“ครับพี่จงฮยอน”


อยู่ไหนเหรอยองแจ เสียงเพลงดังจังเลยนะครับ


“อ่อ ผมอยู่ห้องแบมครับพอดีที่นี่มีปาร์ตี้นิดหน่อย” พูดไปก็หยิกหน้าขาตัวเองไป เกลียดเวลาที่ต้องทำแบบนี้แต่เขาไม่มีทางเลือกไหนนอกจากการโกหก ละมือจากการทำร้ายตัวเองไปกดเพิ่มเสียงเพลงให้ดังขึ้นไปอีกเพื่อกลบเสียงโวยวายของแจ็คสันที่ยังดังอยู่เรื่อยๆ


หืม ช่วงนี้ไม่ค่อยอยู่ที่ห้องเลยเหรอพี่จะไปหาทีไรยองแจก็ออกไปข้างนอกทุกที หลบหน้าพี่หรือเปล่าครับ


“พูดอะไรอย่างนั้นล่ะครับ ผมจะหลบหน้าพี่ได้ยังไงคิดถึงจะแย่” เหงื่อตกกับน้ำเสียงสงสัยของคนรักที่ส่งมาให้ ความกระวนกระวายเริ่มปริ่มเต็มอก


คิดไว้แล้วว่ายังไงจงฮยอนก็ต้องสงสัย เขาย้ายมาอยู่กับแจ็คสันเกือบจะสองอาทิตย์โดยที่ไม่ได้เจอหน้าคนรักของตัวเองเลย ขนาดเวลาคุยกันยังแทบจะไม่มีด้วยผู้ชายอีกคนข้างนอกมักจะข่มขู่หรือกลั่นแกล้งเสมอเวลาเขาคุยโทรศัพท์กับจงฮยอน


จริงหรือเปล่า ไม่ได้เจอหน้ากันพี่ก็นึกว่ายองแจหนีไปอยู่กับใครแล้วซะอีก


เหมือนโดนมีดแหลมๆกรีดลงที่ผิว ยองแจนิ่งเงียบไปชั่วครู่กับคำพูดของคนจากปลายสาย จงฮยองคาดเดาราวกับรู้เห็นเหตุการณ์ซะทุกอย่าง เขากลัวจริงๆว่าถ้าโดนจับได้เข้า มันจะเป็นยังไง!!!!


“ผมจะไปอยู่กับใครได้ล่ะครับ พี่ก็พูดจาเข้าไม่น่ารักเลยนะ” ขึ้นเสียงใส่คล้ายกับหงุดหงิดในคำพูด แต่แท้จริงก็เพียงแค่ปกปิดความกลัวของตัวเองเท่านั้น เหงื่อเริ่มซึมออกมาตามฝ่ามือ ใบหน้าร้อนผ่าวและหัวใจเต้นผิดจังหวะ


พี่จงฮยอนจะสงสัยอะไรแปลกๆไหมเนี่ยเขาจะทำยังไงต่อ?? โกหกมากกว่านี้ไม่ไหวแล้ว!!!


ขอโทษครับ พี่ไม่ได้ตั้งใจพูดให้โกรธนะก็แค่ล้อเล่นเห็นหายหน้าไปตั้งนาน มันคิดถึงนี่นา..มาเจอกับพี่บ้างไม่ได้เหรอครับช่วงนี้


“ได้สิครับ วันไหนดีล่ะ?” ลอบถอนหายใจอย่างโล่งอก หวังว่าอีกฝ่ายคงไม่ได้คิดอะไรจริงๆอย่างคำพูด ยองแจนอนแผ่หลาลงบนเตียงอย่างหมดแรงมือที่กำแน่นคลายลงด้วยความเบาใจเล็กๆ


เอาเป็นว่ายองแจว่างวันไหน ไม่ติดธุระหรือเรียนก็บอกพี่นะครับ พี่จะได้ไปหาที่ห้อง


“ผมไปหาพี่เองดีกว่าครับ จะได้ถือโอกาสไปค้างด้วยเลยดีไหม?”


ครับ รับปากพี่แล้วนะห้ามผิดนัดด้วย


“ครับ”

พอวางสายไปได้แทบจะโยนมือถือออกนอกหน้าต่าง ยองแจดีดตัวขึ้นมานั่งอีกครั้งสองมือนิ่มขยุ้มลงบนผมของตัวเองแล้วทึ้งแรงๆระบายความกังวล ทำไมเขาต้องมานั่งแก้ไขสถานการณ์ล่วงหน้าอะไรแบบนี้นะ

เพราะแจ็คสัน!!! เพราะแจ็คสันคนเดียว!!!

 


แกร๊ก!!!!!!!!!!


เสียงเปิดประตูที่ดังขึ้นดึงความสนใจของยองแจให้หันไปมองก็เจอเข้ากับตัวต้นเหตุที่มองมาที่เขาด้วยสีหน้าประหลาดใจ แจ็คสันถือกุญแจเอาไว้ในมือก่อนจะก้าวเข้ามาถึงตัว


“เข้ามาทำไม เข้ามาได้ยังไง!!


“นี่คอนโดฉัน ฉันมีกุญแจของทุกห้องนั่นแหละ แล้วเป็นอะไร? ดึงผมตัวเองทำไม?”


“เรื่องของผม! แล้วพี่เข้ามาทำไม?”


“เอ้อ! ใช่!! นายเดินหนีฉันแล้วเมื่อกี้ยังคุยโทรศัพท์กับไอ้แฟนเก่าอีก! มานี่!!” นึกขึ้นได้ว่าเข้ามาทำไม คนที่แข็งแรงกว่าก็กระชากเขาจนตัวปลิวก่อนจะลากให้เดินตามออกมานอกห้อง แจ็คสันผลักจนเขาล้มลงบนโซฟาก่อนจะตามมาคร่อมอย่างคุกคามแล้วจัดการรวบข้อมือทั้งสองข้างของเขาเอาไว้


“บอกกี่ครั้งแล้วว่าห้ามคุยกับมัน!!


“ทำไมจะคุยไม่ได้ พี่จงฮยอนเป็นแฟนผมนะ!


“ฉันก็เป็นแฟนนาย!


“ผมไม่เคยขอร้องให้พี่มาเป็นแฟนผม”


“แต่ฉันจะเป็น!!!


“ถ้าจะพูดขนาดนี้แล้วพี่ก็ต้องยอมรับสิ เพราะผมยังไม่ได้เลิกกับพี่จงฮยอน!!


“นายต้องเลิก!


“ผมไม่เลิก!!


“ฉันไม่ได้ขอร้องนายยองแจ ฉันสั่งนายว่าให้เลิกกับมัน! หรือนายคิดว่ายังไงดีล่ะ? นายจะบอกเลิกมันดีๆหรือจะให้มันรับรู้เรื่องนี้ก่อนแล้วค่อยเลิกเหรอ? ไม่ใจร้ายไปหน่อยหรือครับยองแจ” แจ็คสันเอ่ยเสียงแผ่วเบาแต่ใบหน้าเหยียดยิ้มร้ายกาจส่งมาให้


“คนอย่างพี่นี่มัน!! ผมเลิกกับเขาไม่ได้ ไม่ใช่อย่างนี้ ผมไม่มีทางเลือกอื่นเลยใช่ไหม?”


“มีสิ..นายมีทางที่ฉันเลือกให้นายแล้วไง ยังจะต้องหาทางอะไรเพิ่มอีก แล้วก็นะฉันไม่ได้บอกให้นายเลิกกับมันวันนี้ซักหน่อย แต่ยังไงนายก็เลิกกับมันอยู่ดี”


“ตกลงว่านี่มันชีวิตของผมหรือชีวิตของพี่??”


“นี่คือชีวิตของนายเพียงแค่ว่าทุกๆอย่างในชีวิตนายก็เป็นส่วนหนึ่งของชีวิตฉันด้วย”



60%



ไม่แน่ใจว่าที่จริงแล้วตัวเขาเองเป็นคนคิดเล็กคิดน้อยหรือว่ามันเป็นอาการของลางสังหรณ์ จงฮยอนรู้สึกว่าช่วงนี้อะไรหลายๆอย่างระหว่างเขากับยองแจกำลังต่างออกไปจากเดิม


เวลาที่เคยมีให้กันมันลดน้อยลง การพบปะกันก็แทบจะเป็นไปไม่ได้ แม้กระทั้งการพูดคุยกันทางโทรศัพท์ก็ยังกลายเป็นเรื่องยาก..ยองแจใส่ใจเขาน้อยลงทีละนิดๆจนในบางครั้งก็เหมือนกับว่าเขาไม่ใช่คนสำคัญของยองแจอีกต่อไป!!!


“เฮ้ย! จงฮยอน กูถามจริงตอนนี้มึงยังเป็นแฟนกับน้องยองแจอยู่รึเปล่าวะ??” เสียงเพื่อนสนิธที่นั่งอยู่ข้างๆเอ่ยถามด้วยความแปลกใจทำเอาเขาถึงกับแทบจะสำลักน้ำที่กำลังดื่มอยู่


“เลิกห่าไร!! มึงนี่ปากไม่เป็นมงคลกูกับน้องยังรักกันดีเว้ย!!!


“เอาความจริงดิวะ? เลิกก็บอกว่าเลิกดิจะกั๊กทำไม กูไม่จีบต่อหรอกน่า”


“ไอ้นี่!! กูบอกว่ายังไม่ได้เลิก มึงหูแตกเหรอห๊ะ???” จากที่ตอนแรกแค่แปลกใจ ตอนนี้เขากำลังจะอารมณ์เสีย อยู่ดีๆมันจะมาถามเรื่องไร้สาระอะไรของมันแถมคำถามยังดูเหมือนแช่งอยู่ในทีอีกต่างหาก


“อย่าว่างั้นงี้กับกูนะ..คือเมื่อคืนกูเหมือนจะเจอน้องเลยว่ะ มากับผู้ชายคนอื่น”



“ถ้ากูจำไม่ผิด รูปร่างไอ้คนที่ว่านี่เหมือนไอ้แจ็คสันคู่ปรับมึงด้วยซ้ำไป”



“เนี่ยแหละ กูถึงได้ถามไงว่ามึงเลิกกับน้องหรือยัง? อ้าว!! เห้ย ไอ้จงฮยอนจะไปไหนของมึงวะ ไอ้จงฮยอน!!!


ไม่ได้ใส่ใจฟังเสียงโหวกเหวกของเพื่อนที่เรียกอยู่ด้านหลังแล้วในตอนนี้ พอได้ยินอย่างนั้นเหมือนสมองมันจะไม่รับการประมวลผลอะไรนอกจากสั่งให้ตัวเองกดมือถือโทรไปหาคนที่อยู่ในบทสนทนาข้างต้นอย่างร้อนรน


“รับสิรับให้ตายเถอะยองแจ รับสายพี่ที!!


RRRRRRRRRRRRRRRR


“ยองแจ..ทำไมไม่รับสาย รับที”

.

.

.

ครับ! พี่จงฮยอน


“ยองแจ! อยู่ที่ไหนครับ? ทำไมรับสายพี่ช้าจังเลย” พอได้ยินเสียงจากปลายสายตอบกลับมา เขารีบถามออกไปอย่างสั่นกลัว ถึงแม้ว่าที่เพื่อนเขาพูดมามันอาจจะไม่ใช่ความจริงไม่ใช่ยองแจแต่เขาก็ยังกลัวอยู่ดี จงฮยอนพยายามบังคับเสียงไม่ให้สั่นทั่งๆที่ตอนนี้หัวใจเขาเต้นผิดจังหวะจนว้าวุ่นไปหมด


เอ่อ..คือว่าผม กำลัง ดู..ทีวีอยู่ครับ มันเสียงดังเลยไม่ค่อยได้ยิน


“ดูทีวีเหรอ? แน่ใจนะว่ากำลังดูทีวี”


ครับ! แน่สิ พี่ถามทำไมเหรอ? มีอะไรหรือเปล่าครับดูพี่แปลกๆนะ


“เปล่าครับ ไม่มีอะไรพี่แค่คิดถึงเลยโทรหาเฉยๆ งั้นยองแจดูทีวีไปเถอะแล้วเจอกันนะครับ พี่คิดถึงอยากนอนกอดแล้วนะ”


ผมก็คิดถึงพี่ครับ แล้วเจอกันนะ

 

 

 

ดูทีวีปกติยองแจไม่เคยชอบดูทีวี แล้วที่สำคัญห้องของยองแจไม่มีทีวี!!!


ตั้งแต่คบกับใหม่ๆเขาก็ถามอยู่หลายครั้งว่าทำไมยองแจถึงไม่ยอมซื้อทีวีเข้าห้อง เจ้าตัวก็ให้เหตุผลว่ารายการพวกนั้นมันไร้สาระจะซื้อมาให้เปลืองไฟทำไม แต่คำตอบเมื่อกี้มันกำลังสวนทางกับการกระทำโดยปกติของยองแจ


หรือที่เพื่อนเขาเจอจะเป็นยองแจจริงๆแต่มันก็อาจจะเป็นแค่คนหน้าเหมือนก็ได้นี่


แต่ทำไมคนที่มันเจอกับยองแจต้องเป็นไอ้แจ็คสันด้วยถ้ามันบอกว่าเจอยองแจอยู่กับคนอื่นเขายังจะรู้สึกแย่น้อยกว่านี้อีกมากถึงแม้ว่านั่นอาจจะไม่ใช่ยองแจจริงๆก็ตามเถอะ!!!!


“วอนโฮ!! ที่มึงบอกว่าเจอแฟนกู มึงเจอที่ไหน?”


“เอ่อ ห้างแถวๆคอนโดกูนี่แหละ ถามทำไม?”


“กูก็แค่อยากรู้ แล้วมึงเจอน้องกับคนอื่นกี่ครั้งแล้ววะ?”


“อ่ากูก็เห็นสองหรือสามครั้งนี่แหละ ไม่แน่ใจว่ะ กูอาจจะตาฝาดก็ได้เมื่อกี้มึงโทรหาน้องไม่ใช่รึไง น้องว่าไงล่ะ?”


“ไม่ได้ว่าอะไร ก็เหมือนเดิม ปกติดีทุกอย่าง”


“งั้นมึงก็อย่าคิดมาก กูอาจจะตาฝาดจริงๆก็ได้”


“กูก็หวังว่ามันจะเป็นอย่างนั้นนะ”

 

 


ก้มมองนาฬิกาข้อมืออย่างใจเย็น อีกไม่กี่นาทีก็จะถึงเวลานัดระหว่างเขากับยองแจแล้ว วันนี้ยองแจจะมาอยู่กับเขาทั้งอาทิตย์และเจ้าตัวก็นัดให้เขามารับที่นี่นั่นมันเป็นเรื่องที่น่ายินดีที่สุดเท่าที่มีตอนนี้แต่มันก็คงจะดีกว่าถ้าเขาไม่ได้ รู้เห็น อะไรบางอย่างซะก่อน


จงฮยอนพิงตัวเองลงไปกับพนักพิงของเก้าอี้ตัวเขื่องในร้านประจำของเขากับยองแจอย่างปล่อยตัวเล็กๆ คนตัวสูงวันนี้แต่งตัวสบายๆเขาใส่เสื้อตัวโครงที่เปิดให้เห็นไหล่กว้างทั้งสองข้างอย่างชัดเจน อีกอย่างตอนนี้เขาค่อนข้างเป็นที่น่าสนใจของผู้คนรอบข้างแต่เขาก็ไม่ได้ยินดียินร้ายอะไรด้วยนัก


ตั้งแต่เริ่มคบกับยองแจมา..เขาก็ทิ้งนิสัยทุกอย่างที่ตัวเองเคยทำ เขาไม่ใช่คนดี ไม่ใช่สุภาพบุรุษแต่เขาอยากจะทำให้อะไรๆมันดีขึ้นเพื่อยองแจก็แค่เท่านั้น แต่ทำไมพอจะทำตัวดีๆเข้าหน่อยมันจะต้องมีอุปสรรคเข้ามาขัดขวางเขาตลอด


“จงฮยอน! ใช่ไหมคะ?” เสียงหวานใสดังขึ้นข้างๆเรียกให้เขาหลุดออกมาจากภวังค์ของตัวเอง เจ้าของชื่อหันกลับมองไปทางต้นทิศของเสียงก็เจอเข้ากับผู้หญิงหน้าตาจิ้มลิ้มกำลังยืนส่งยิ้มหวานเชื่อมมาให้


“ครับ? คุณ..


“ไอยูไงคะ จำกันไม่ได้เหรอไม่เจอกันแค่ไม่กี่เดือนไม่น่าจะลืมเร็วขนาดนี้เลยนะ” น้ำเสียงกระเง้ากระงอดที่ส่งกลับมาทำให้เขาต้องรีบยิ้มเจื่อนส่งไปให้เธอแทน


ใครจะไปจำได้กัน ตอนนั้นเขาคุยพร้อมกันทีเดียวตั้งหลายคนนะ!!!


“แล้วจงฮยอนมาทำอะไรที่นี่เหรอคะ? รอใครเหรอ?” เธอถือวิสาสะนั่งลงตรงข้ามกับเขาทันทีแต่จงฮยอนก็ไม่ได้คิดว่าจะไล่ให้เธอลุกออกไปหรืออะไร อย่างน้อยการมีเพื่อน เก่า มานั่งคุยรอยองแจก็เป็นการฆ่าเวลาที่ดีพอสมควร


“ผมมารอแฟนผมครับ”


“คำตอบเย็นชาจังเลยนะคะ” เธอส่งยิ้มหวานๆมาให้อีกครั้งพร้อมกับที่นิ้วมือเรียวเล็กนั่นที่กำลังเขี่ยเล่นอยู่บนหลังมือเขาราวกับมันเป็นของเล่น จงฮยอนไม่ได้ชักมือหนีอย่างที่เขาควรจะทำแต่กลับกลายเป็นว่ามือหนาใหญ่อีกข้างของเขาคว้าหมับเข้าทีมือเรียวบางไว้แทน


“ก็ต้องเย็นชาเป็นธรรมดาสิครับ ผมมีแฟนแล้วจะให้ผมตอบยังไง..ผมไม่ชอบให้ความหวังเรื่อยเปื่อย”


“หึ! แน่ใจเหรอคะ? ว้า..แย่จังเลยนะ ฉันมันเป็นพวกชอบยุ่งกับคนมีเจ้าของซะด้วยสิ” ร่างเล็กบางดึงมือของตัวเองกลับอย่างอ้อยอิ่งก่อนที่เธอจะผุดลุกขึ้นยืนแล้วเดินห่างออกไปตามทางเดิมของเธอ


“ฉันยังสนใจคุณอยู่นะคะ ทั้งตอนนั้นและตอนนี้อีกอย่าง”



“อย่าพยายามทำอะไรที่มันไม่ใช่ตัวเองเลยนะคะ”


“หมายความว่ายังไงกันครับ??”


“ช่างเถอะค่ะ แฟนคุณมาพอดีฉันคงต้องขอตัวก่อน แล้วเจอกันใหม่ค่ะ”

 

 


 

แปลกไปจากเดิมจริงๆ ถึงแม้ยองแจจะไม่แสดงท่าทางอะไรให้เขาสงสัยเวลาอยู่ด้วยกันแต่มันมีบางอย่างที่ทำให้เขารู้สึกได้เอง ยองแจคงไม่รู้ตัวว่าในหลายๆครั้งที่อยู่ด้วยกัน เจ้าตัวมักจะเผลอแสดงสีหน้ากังวลบางอย่างออกมาแล้วมีไหมที่เขาจะไม่สังเกตเห็น


ที่มันรบกวนใจเขามากที่สุดก็คือสายปริศนาที่ชอบโทรมาหายองแจเวลาอยู่กับเขาบ่อยๆ จนถึงยองแจจะไม่ได้กดรับสายเขาก็พอเดาออกว่ามันเป็นใคร!!!


“ยองแจครับ คิดอะไรอยู่เหรอ?”


“หือ!! คิดอะไร เปล่านี่ครับ”


“แน่ใจนะ พี่เห็นยองแจทำสีหน้ายุ่งยากตั้งแต่เมื่อกี้แล้วนะ มีอะไรหรือเปล่า?”


“ไม่มีอะไรครับ ผมก็แค่..คิดอะไรไปเรื่อยเปื่อยเอง”


“ยองแจคือ ไม่รู้ว่าพี่คิดไปเองหรือเปล่า แต่พี่ พี่รู้สึกว่าช่วงหลังๆนี้ยองแจดูเปลี่ยนไปนะครับ” ตัดสินใจพูดเรื่องที่ตัวเองคิดขึ้นมาหลังจากที่เขาทบทวนมันมาตลอดหลายๆคืน ยองแจเบิกตามองกลับมาก่อนจะเอ่ยถามด้วยเสียงสั่นเครือ


“ผมเหรอ?? ยังไงครับที่ว่าเปลี่ยน?”


“ไม่รู้สิ พี่แค่สงสัย พี่คิดว่าตอนนี้ในใจของยองแจจะไม่ได้มีแค่พี่คนเดียวนะครับ ถูกไหม?”


“พี่จงฮยอนพูดอะไรของพี่?”


“ยองแจ นอกจากพี่แล้ว ยองแจกำลังซ่อนใครเอาไว้ในนั้นครับ? ไอ้ผู้ชายอีกคนที่มันกำลังแย่งหัวใจยองแจไปจากพี่ มันคือใคร?”

 

 



 

“เป็นยังไง สำเร็จไหม?” เสียงทุ้มแหบเอ่ยถามด้วยโทนเสียงสบายๆ เรียกรอยยิ้มหวานละไมจากใบหน้าจิ้มลิ้มได้เป็นอย่างดี


“ไม่น่าจะถามนะ ระดับฉันแล้วเรื่องแค่นี้มันยากเกินความสามารถหรือไง”


“เหอะ! ให้มันจริงอย่างปากของเธอก็แล้วกัน หวังว่าฉันคงไม่ได้ใช้คนผิดหรอกนะ”


“นี่!! ดูถูกกันก็ให้มันพอดีหน่อยนะ เรื่องของตัวเองยังเอาไม่รอดก็อย่าปากดีมากัดฉัน แค่คนๆเดียวยังไม่มีปัญญาแย่งมาต้องมาลำบากฉันไหม?” เสียงใสแผดขึ้นด้วยความโมโห แต่ก็ไม่ได้ทำให้เจ้าของเสียงแหบสะท้านแต่อย่างใด ใบหน้าหล่อคมเหยียดยิ้มเล็กๆ ก่อนจะค่อยๆแปรเปลี่ยนเป็นยิ้มอ่อนโยนยามเมื่อเอ่ยถึงอีกคน


“คนๆเดียวที่เธอว่านั่นไม่ได้ใจง่ายเหมือนอย่างหลายๆคนที่ผ่านเข้ามาในชีวิตฉันหรอกนะ เจ้าเด็กนั่นใจแข็งอย่างกับหิน ทั้งๆที่ก็บังคับมากตั้งขนาดนี้แล้วก็ยังไม่ยอมลงให้ฉันเลยสักนิด”


“หึ! ชาตินี้นายจะได้ใจเขาหรือเปล่าก็ยังไม่รู้สินะ..พยายามเข้าล่ะ”


“เธอเองก็ทำหน้าที่ของตัวเองให้ดีๆล่ะ อย่าให้เสียแรงที่ฉันอุตส่าห์ไว้ใจ”


“คนอย่างฉันไม่เคยพลาดเป้าหมาย เรื่องแค่นี้ถ้าฉันทำไม่ได้ก็ไม่ใช่ไอยูแล้วล่ะ!!!” 


100%


*********************************

ครบแล้วนะจ๊ะ ครบแล้วววว

ช่วงนี้หัวไรท์มันไม่ค่อยแล่นเท่าไหร่

อาจจะสะดุดนิดๆ กากหน่อยๆก็ทนอ่านไปนะคะ T/\T

หลังจากนี้ไปจะเจ้มจ้นอย่างถึงขีดสุด ><


ปล.ตอนนี้ไรท์เปิดเรื่องใหม่อีกเรื่องนึงนะคะ "คนยอดเพื่อน"

แวะไปอ่านกันได้นะ เรื่องนั้นมาม่านิดๆ (หรือเปล่า) แหะๆ

 ขอบคุณที่ติดตามอ่านกันนะคะ เจอกันตอนหน้าค่ะ ^^//

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 30 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

497 ความคิดเห็น

  1. #463 Jekkju (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 23 สิงหาคม 2561 / 21:46
    คือแจผิดอะ

    แจผิดดดด
    #463
    0
  2. #441 CHTUANTAN (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2561 / 17:38
    พี่ จส.พระเอกจริงๆหรอ55555555 ปล.ไม่อยากให้น้องโกหกแฟนเลยไม่น่ารักเลยนะคะ ไม่เอาก็คือไม่เอา แต่ก็นั่นแหละน้องสบสนอยู่ฮอลล
    #441
    0
  3. #410 Jekkju (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2561 / 23:13
    ยองแจทำแบบนี้ไม่ดีนะลูกกกกก
    #410
    0
  4. #357 thuglifes (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2560 / 21:11
    แจบอกความจริงเลยยยเถิดเ
    #357
    0
  5. #240 SUNSHINE852 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2559 / 22:11
    อ่านไปอ่านมาลูกนี่เลวสุดซะงั้น 5555 สงสารจงฮยอนจัง
    #240
    0
  6. #203 WaY_YOUNGJAE (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2559 / 16:56
    แจบอกความจริงเถอะสงสารทุกคนเลย????????
    #203
    0
  7. #202 Kamisama (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2559 / 09:29
    ทำไมเราว่าจงฮยอยน่าสงสารอ่ะ พิแจคดูตัวร้ายมากตอนนี้ทั้งที่ตอนแรกเราไม่ชอบจงฮยอนแต่แบบนางก็ดูรักแจอะ ตอนนี้เหมือนถูกสวมเขาเลย แจน่าจะบอกความจริงไปนะ
    #202
    0
  8. #201 cafepae (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2559 / 07:40
    ปวดหัวจริงๆ มาม่าแน่ พี่แจ๊ค
    #201
    0
  9. #200 เจบีคนชิค (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 26 เมษายน 2559 / 08:56
    แจ็คสันนนนนนนน แกรรรรรรคนเห็นแก่ตัววสว
    #200
    0
  10. #199 cafepae (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 25 เมษายน 2559 / 23:09
    พี่แจ๊คมันสั่งอย่างเดียวเลย
    แต่เขินอะ 555
    #199
    0
  11. วันที่ 25 เมษายน 2559 / 22:07
    บ้าจริง !! แจ็คสันรุนแรงกับแจแท้ๆ ทำไมเราต้องอ่านแล้วยิ้มว่ะ 5555 ท่าทางจะโรตจิตนะเรา
    #198
    0
  12. #197 ____wpd (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 25 เมษายน 2559 / 21:21
    แจ็คคถนอมน้องหน่อยยยย
    #197
    0
  13. #196 กระต่ายสามขา (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 21 เมษายน 2559 / 18:00
    ชอบบบบยบ
    #196
    0
  14. #194 mjaey (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 21 เมษายน 2559 / 15:03
    แจ๊คน่ารัก ทำตัวดีๆหน่อยก็น่ารักแล้ววว
    #194
    0
  15. วันที่ 19 เมษายน 2559 / 16:05
    อ่าห์...ทำต้องเขินด้วย แจ็คสันก็ทำตัวน่ารักเป็นนิแล้วทำไมไม่ทำชอบหาเรื่องให้น้องปวดหัวก่อน โรคจิต 555
    #193
    0
  16. #192 jazzotorii (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 19 เมษายน 2559 / 15:22
    น่ารักกกกกกกก แต่พี่จสโคตรเผด็จการเลย น้องยังไม่ได้เลิกกับแฟนเก่านะเว้ย คนอะไรรรรร
    #192
    0
  17. #191 ak_teaw (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 19 เมษายน 2559 / 08:33
    รออออออออ รอออออ ไปอยู่ห้องผู้ชายอื่นที่ไหนกันละยองแจนั้นพี่แจ็คสั้นไง เอ้ยยย พี่แจ็คสันเอง^^*
    #191
    0
  18. #190 cafepae (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 19 เมษายน 2559 / 07:03
    ตีกันทุกวันแน่ๆ
    #190
    0
  19. #189 เจบีคนชิค (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 9 เมษายน 2559 / 19:35
    งื้อออออ จะรอนะคะไรท์ สู้ๆ สปอยได้แบบ ฟดเพำหสสทิเีีกพ
    #189
    0
  20. #188 ak_teaw (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 9 เมษายน 2559 / 09:57
    โอ๊วววว มาต่อไว้นะคะไรท์ แฮปปี้ว้นสงกรานต์นะคร่าาาา รอรอ ทิ้งไว้ลูกใหญ่อยู่น๊าาาา
    #188
    0
  21. #187 kungYJJ (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 9 เมษายน 2559 / 03:19
    เค้าจะรอนร้าาาาาาาไรท์สู้ๆๆ
    #187
    0