Innocent girl อยากมีรักสักครั้ง

ตอนที่ 2 : ผู้หญิงก็แค่นี้แหละ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 18
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    4 ก.พ. 62

                  

            “พ่อคะ แม่คะ หนูกลับมาแล้ว” พอเข้ามาถึงบ้านน้ำใสก็รีบวางสัมภาระแล้วเข้าไปกอดไปหอมพ่อกับแม่ด้วยความคิดถึง

           “เป็นไงมั่งลูก ไปอยู่โรงเรียนประจำซะนานเป็นไงบ้าง ไปอยู่ไปอยู่ตั้งแต่อายุ 13 สินะตอนนี้ลูกแม่ก็เป็นสาวแล้ว จะย่างเข้า 16 ละ มีแฟนหรือยังเนี่ยลูกแม่” แม่ของน้ำใสพลางลูบหัวน้ำใสด้วยความคิดถึง

           ใช่แล้ว เราชื่อน้ำใส อายุ 16 ปี เพิ่งจบชั้นมัธยมศึกษาตอนต้นที่โรงเรียนประจำหญิงล้วน ในชีวิตนี้ยังไม่เคยมีแฟนเลยค่ะ เป็นคนที่ไม่มีความมั่นใจในตัวเองมากๆ ตัดแว่นสายตาตั้งแต่อายุ 11 เพราะอ่านหนังสือมากเกินไป เพื่อนที่โรงเรียนชอบเรียกเราว่า ยัยเฉิ่มบ้างล่ะ ยัยแว่นบ้างล่ะ แต่สำหรับเราแล้วเราไม่ได้ซีเรียสเรื่องนี้หรอก ถึงแม้ว่าเพื่อนจะพูดแบบนี้อีกสักกี่ครั้งก็ไม่เป็นไร เพราะเราก็เป็นแบบนั้นจริงๆนี่นา

           “หนูเรียนโรงเรียนสตรีนะคะแม่จะให้หนูหาแฟนที่ไหนล่ะคะ ถึงเป็นโรงเรียนสหก็ไม่มีใครสนใจหนูหรอกค่ะ” 

            “เพิ่งกลับมาถึงบ้านเหนื่อยๆ มาหาอะไรทานกับแม่กับพ่อก่อนลูก เดี๋ยวแม่มีเรื่องจะคุยด้วยนะ เรื่องที่จะไปเรียนมอปลายนะ หลังกินข้าวเสร็จแม่กับพ่อมีเรื่องจะคุยด้วยนะ ป่ะ มากินข้าวกันก่อนลูก”





ญี่ปุ่น


            “อะไรนะครับ!! พ่อพูดอีกทีซิ เมื่อกี้ผมไม่ได้หูฝาดไปใช่ไหม” เรนใช้ฝ่ามือตบโต๊ะทำงานของพ่อดังปัง! ใบหน้าหล่อเหลาบิดเบี้ยวไปด้วยความโกรธกับสิ่งที่ได้ยิน 

            “ฉันก็พูดชัดเจนแล้วนะว่าฉันจะให้แกแต่งงานกับหนูน้ำใส ฉันก็พูดชัดถ้อยชัดคำดีแล้วทำไมแกต้องโมโหด้วย” พ่อของเรนพูดหน้าตาเฉยแบบไม่มีอะไรเกิดขึ้น

            “แล้วนี่มันเรื่องอะไรกันพ่อ ทำไมผมจะต้องแต่งงานกับคนที่ชื่อน้ำใสอะไรนั่นด้วยล่ะ ผมบอกไว้ก่อนนะว่าเรื่องนี้ผมไม่ยอมเด็ดขาด จะหัวเด็ดตีนขาดยังไงผมก็ไม่มีทางแต่งงานแน่นอน อะไรกันจะให้ผมแต่งงานกับคนที่ไม่รู้จักมักจี่ก็เลยสักนิดเนี่ยนะพ่อ พ่อบ้าไปแล้วหรือไง ยังไงผมก็ไม่ยอมไม่ยอมเด็ดขาด” พอพูดจบเรนก็รีบก้าวออกไปเพื่อจะออกจากห้องนี้ไปให้เร็วที่สุด แต่เสียงของพ่อก็หยุดเขาไว้ก่อน

            “แกจำไม่ได้จริงๆหรอว่าน้ำใสเป็นใคร แกลองคิดให้ดีดีสิ”

            “เรื่องพรรค์นั้นผมจะไปจำได้ยังไง” พอพูดจบเรนก็ทำท่าจะออกจากห้องอีกครั้ง

            “ฉันจะพูดอีกครั้งเดียวนะ ถ้าแกไม่ทำตามที่ฉันบอก ถ้าแกไม่ยอมรับข้อเสนอเรื่องเงื่อนไขการแต่งงานครั้งนี้ ฉันก็คงต้องขอให้แกรีบไสหัวอยู่กับแม่ของแกซะ แกก็รู้ใช่ไหมว่าฉันพูดจริง เพราะฉะนั้นอย่ามาขัดคืนคำสั่งฉันเด็ดขาด ถ้าเข้าใจแล้วก็รีบเตรียมตัวซะ เพราะหนูน้ำใสจะเดินทางมาที่ญี่ปุ่นเร็วๆนี้แหละ ถ้าเข้าใจแล้วก็เตรียมตัวไว้ด้วย”

             “อะไรของพ่อกันเนี่ย เอาแต่ใจชะมัดเลย อยากให้ผมทำอะไรก็ทำทั้งนั้นแหละ แค่แต่งงานใช่ไหม ก็ยังดีกว่าไปอยู่กับแม่ล่ะนะ ก็ช่วยไม่ได้”

พูดจบเรนก็ปิดประตูดังปัง ขายาวๆก็รีบก้าวขึ้นรถหรูแล้วเหยียบคันเร่งทยานไปในความมืด อีกมือก็คว้าโทรศัพท์มือถือขึ้นมากดเพื่อโทหาใครคนหนึ่ง

              “ตอนนี้เบื่อๆ ออกมาหาที่โรงแรมxxxได้หรือเปล่า” ปลายสายก็ตอบตกลงทันที

              อากาศที่หนาวเหน็บ อุณหภูมิติดลบ 17 องศา แต่ภายใต้โรงแรมหรูชั้น 58 กลับร้อนระอุไปด้วยเแลวเพลิงแห่งความใคร่ ผลัดกันรุก ผลัดกันรับชนิดที่ไม่ได้พักหายใจตลอดระยะเวลาเกือบสองชั่วโมง  

              “เรน พอก่อน ดีนี่ไม่ไหวแล้ว ขอพักก่อนเถอะ ไปคึกไปโกรธอะไรกับใครมา ทำไมถึงรุนแรงแบบนี้ ปกติไม่เคย....” พูดยังไม่ทันจบประโยคเสียงของหญิงสาวสุดเซ็กซี่ที่อยู่ภายใต้ร่างกำยำล่ำสัน ก็มีอันหายไป เมื่อชายหนุ่มประกบริมฝีปากหนาไปบดเคล้าคลึงและปิดปากอวบอิ่มแลกลิ้นดูดดื่ม มือหนาข้างหนึ่งก็ผละไปเคล้าคลึงอบอวบที่แข็งเป็นเม็ดติ่ง ร่างบางก็ดีดดิ้น เปร่งเสียงร้องควรญครางออกมาไม่ขาดสายใต้ร่างหนา ชายหนุ่มเร่งจังหวะเร็วขึ้นๆ ผละมือออกจากหน้าอกอวบแล้วยกขาเรียวขึ้นอ้ากาง

ออกกว้างๆ แล้วก็ดันท่อนเอ็นเข้าไปจนมิด เร่งจังหวะถี่ขึ้นตามจังหวะอารมณ์ หน้าอกเต่งตึงสั่นกระเพื่อมไปตามจังหวะที่ชายหนุ่มขยับ พอใกล้ถึงจุดสูงสุดทั้งสองร่างก็เกร็งกระตุก หญิงสาวยกแอ่นสะโพกขึ้นรับเบียดความแข็งตึงที่ขยายใหญ่ขึ้น น้ำสีขาวขุ่นฉีดพุ่งแรงใส่คอมด้อมหญิงสาวก็แอ่นหยัดพร้อมเสียงกรีดร้องที่ระเบิดออกมาด้วยความเสียวซ่าน สังเวียนแก่งสนามรักที่กินเวลากว่าสองชั่วโมงก็จบลง

            สองร่างเปลือยเปล่าต่างพากันเงียบหลังจากสมรภูมิรักจบลง ร่างหนาผละออกจากอกอวบ แล้วดีดตัวลงนอนบนเตียงนุ่ม ร่างบางก็เข้าไปนอนซบอกพร้อมทำเสียงออดอ้อน

           “วันนี้มีอะไรหรอเรน ทำไมถึงเรียกดีนี่ได้ล่ะ อีกไม่กี่วันก็เปิดภาคเรียนแล้วเดี๋ยวก็ได้เจอกันแล้วแท้ๆ เพิ่งเจอกันเมื่อวันก่อนเอง หรือว่าเรนคงจะคิดถึงดีนี่บ้างแล้วใช่ไหม งั้นก็เลิกมีอะไรกับผู้หญิงคนอื่นนอกจากดีนี่เถอะ ดีนี่สัญญาเลยว่าจะยอมพลีกายให้เรนเพียงคนเดียว” พูดไปพลางมือบางก็เอามือลูบไล้ไปทั่วแผงอกกว้างกำยำ 

           “ บอกกี่ครั้งแล้วว่าความสัมพันธ์ของเราคืออะไร อย่าได้มากะเกณฑ์อะไรกับผมมากนะ ผมให้ทั้งรถทั้งเงิน คุณยังไม่พอใจอะไรอีกหรอ ผมก็ให้ทุกอย่างที่ผู้หญิงต้อง แต่อย่าคิดจะมาบังคับขู่เข็ญอะไรผม เคยบอกไปแล้วนะ ถ้ายังไม่หยุดพูดก็อย่ามาเสนอหน้าให้เห็นอีก” หญิงสาวก็รีบรับคำหน้ามุ่ยอย่างเสียไม่ได้ ถึงจะยังไม่ได้หัวใจ แต่ยังไงสักวัน ฉันจะเอาคุณมาเป็นของฉันคนเดียวให้ได้คอยดูเถอะ

           ผู้หญิงก็เป็นแบบนี้ทุกคน พอเห็นเงินเข้าหน่อยก็เปลี่ยนไปเป็นคนละคน ชายหนุ่มคิดในใจพลางสูบบุหรี่ไปพลาง แล้วชีวิตของฉันจะตัองมาจบแค่นี้เพราะต้องแต่งงานกับคนที่พ่อหามาให้งั้นหรือ  ไม่มีทางหรอกน่า อายุเพิ่งจะ 16 เองนะ ชีวิตยังมีเรื่องสนุกๆอีกมากมายให้ทำไม่ใช่หรือ จะหาภาระมาผูกมัดเพื่ออะไร ยังไงก็ต้องหาทางหยุดเรื่องการแต่งงานให้ได้  พอคิดเรื่องนี้ทีไรอารมณ์เสียทุกที โธ่เอ๊ย!!! ร่างให้พลิกร่างบางให้นอนคว่ำ จากนั้นก็บดเบียดความแกร่งโชนที่หน้าขากดเข้าไปในกลีบกุหลาบที่ยังฉ่ำเยิ้มจนมิด หญิงสาวโก่งสะโพกรับอย่างรู้งาน หญิงสาวจับหัวเตียงเพื่อรั้งตัวไม่ให้เข่าอ่อน ชายหนุ่มดันสะโพกสอบถี่รัว มือก็เอื้อมมาเคล้นอดอวบหนั่นอย่างเมามัน ราตรีนี้ยังอีกยาวนานนักกว่าจะสิ้นสุด..

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

0 ความคิดเห็น