[FanFic. Sherlock BBC] [Johnlock] Unspoken

ตอนที่ 47 : Unspoken ตอนพิเศษ : Daddy And Papa

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,779
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 46 ครั้ง
    14 ม.ค. 63





          เสียงคลื่นทะเลของชายหาดวาด์ดูห์หนึ่งในชายหาดที่สวยงามที่สุดของมัลดีฟส์ กระทบกลับเข้าฝั่งเบาๆในเวลาค่ำคืน ความมืดมิดของท้องฟ้าในเวลาเกือบ 4 ทุ่มตามเวลาท้องถิ่นไม่ได้ทำให้บรรยากาศโดยรอบมืดมนลงไปเพราะมันมีแสงสว่างจากสิ่งอื่นซึ่งเป็นไฮไลต์ของชายหาดแห่งนี้มาทดแทน
          แสงสีฟ้าสะท้อนเป็นจุดเล็กๆกระจัดกระจายไปทั่วผืนน้ำทะเลที่เมื่อเป็นเวลากลางคืนเช่นนี้ก็จะเห็นน้ำทะเลเป็นสีดำ แต่มันไม่น่ากลัวอย่างเช่นชายหาดที่อื่น เพราะผืนน้ำที่เป็นสีดำเช่นนี้อาจเปรียบได้กับท้องฟ้ายามค่ำคืนและแสงสีฟ้าเหล่านั้นคือดวงดาวที่ส่องแสงกันระยิบระยับไปทั่วทั้งท้องฟ้า

          แสงสวยงามที่มีอยู่เต็มชายหาดทอดยาวสุดลูกหูลูกตาคล้ายดาวที่อยู่บนฟ้ายามค่ำคืนระยิบระยับ แท้ที่จริงแล้ว มันคือแสงจากจุลินทรีย์ทางทะเลหรือแพลงก์ตอนพืชที่เรืองแสงอยู่ในน้ำนั่นเอง จึงทำให้เกิดแสงสีน้ำเงินสวยน่าตื่นตาตื่นใจตามชายหาดนี้ 

          ความสวยงามของหมู่เกาะต่างๆในประเทศมัลดีฟส์รวมไปถึงความโรแมนติกของบรรยากาศทั่วไปจึงเป็นที่ดึงดูดคู่รัก คู่ฮันนีมูนจากทั่วทุกมุมโลกที่ต้องการจะมาสัมผัสบรรยากาศ ไม่เว้นแม้แต่คู่สมรสคู่ดังของอังกฤษที่พึ่งผ่านพิธีแต่งงานไปเมื่อหนึ่งเดือนก่อนก็มาฮันนีมูนที่นี่เช่นกัน

          เชอร์ล็อค โฮมส์และจอห์น วัตสันไม่ได้เดินทางไปฮันนีมูนทันทีหลังจากจบพิธีแต่งงานอย่างคู่อื่น ทั้งสองคนจัดงานแต่งงานกันช่วงกลางเดือนธันวาคมซึ่งเป็นช่วงที่เชอร์ลิน โฮมส์ผู้เป็นลูกสาวจะมีโชว์บัลเล่ต์เนื่องในวันคริสมาสตร์ของโรงเรียน คุณพ่อและปะป๊าจึงอยู่เพื่อคอยให้กำลังใจลูกสาวในการฝึกซ้อมและทั้งสองก็ไปดูเชอร์ลินทำการแสดงร่วมกับเพื่อนๆด้วย...นั่นเป็นการออกงานครั้งแรกร่วมกันของเชอร์ล็อคและจอห์นในฐานะคู่ชีวิตไม่ใช่คู่หูอย่างที่ผ่านมา

          ปลายเดือนธันวาคมก็เป็นช่วงหยุดยาวฉลองวันคริสมาสตร์และปีใหม่ เชอร์ล็อคพาจอห์นและเชอร์ลินกลับไปร่วมงานปีใหม่ที่บ้านของคุณพ่อคุณแม่ที่เมืองลีดส์ งานปีใหม่ปีนี้อบอุ่นกว่าทุกครั้งที่ผ่านมา เพราะครอบครัวโฮมส์เป็นครอบครัวที่ขยายใหญ่ขึ้น นอกจากจะมีคุณโฮมส์และคุณนายโฮมส์ผู้เป็นเจ้าภาพจัดงานแล้ว ปีใหม่ที่ผ่านมายังมีคุณนายวัตสันคุณแม่ของจอห์นไปร่วมงานด้วย บรรยากาศจึงอบอุ่นและเป็นกันเองภายใต้การฉลองวันสิ้นปี

          เมื่อวันหยุดจบลงและทุกคนต้องกลับไปใช้ชีวิตตามปกติ เชอร์ล็อคและจอห์นจึงอาศัยช่วงเวลานี้มาฮันนีมูนที่มัลดีฟส์เป็นเวลาหนึ่งสัปดาห์ และได้ฝากลูกสาวที่ยังอยู่ในช่วงปิดภาคเรียนไว้ให้มายครอฟ โฮมส์ดูแล เท่าที่ทราบตารางของเชอร์ลินที่เด็กหญิงได้บอกไว้....เห็นทีว่าช่วงที่คุณพ่อและปะป๊าไม่อยู่เธอคงจะไม่เหงาเพราะมายครอฟและสารวัตรเลสเตรดคงไปพาทำนู่นทำนี่อยู่ตลอด เชอร์ล็อคและจอห์นจึงวางใจว่าลูกจะไม่งอแงร้องตามให้เขาทั้งสองจะต้องเป็นห่วง

          สถานที่ฮันนีมูนในครั้งนี้เชอร์ล็อคเป็นคนหาและจัดการเองทุกอย่างเขาบอกว่ามันคือของขวัญวันแต่งงานที่จะมอบให้จอห์นและต้องการให้จอห์นเซอร์ไพร์ซมากที่สุด เขาทุ่มเวลาไปกับการอ่านหนังสือสถานที่ท่องเที่ยว และใช้เวลาว่างในการหาข้อมูลทางอินเตอร์เน็ตเกี่ยวกับสถานที่ฮันนีมูนจนมาเจอที่นี่ เขาตัดสินใจซื้อตั๋วเครื่องบินและจัดการเรื่องที่พักทันทีโดยไม่ต้องใช้เวลานึกคิดทบทวนเลยแม้แต่นาทีเดียว

          จอห์น วัตสันเป็นคนชอบทะเล ตั้งแต่รู้จักกันมา หากเขาว่างเว้นจากงานเขาก็มักจะไปพักผ่อนที่ชายหาดไม่ว่าจะเป็นที่นอร์ท คอร์นวอล์ลบ้าง เซาท์คอร์นวอลล์ลบ้าง จอห์นก็มักจะใช้เวลาช่วงพักผ่อนไปกับทะเลเป็นส่วนใหญ่และมักจะทิ้งเชอร์ล็อคให้อยู่แฟลตตามลำพังเสมอมา....เดี๋ยวนี้ไม่ได้แล้ว จอห์นไม่ใช่ชายโสดที่จะไปเที่ยวที่ไหนโดยทิ้งสามีให้อยู่บ้านกับลูกไม่ได้อีกแล้ว ไปไหนก็ต้องไปด้วยกัน

          นอกจากทะเลที่จอห์นชื่นชอบแล้วนั้น จอห์นก็ยังชอบดูดาว เชอร์ล็อคพูดเสมอว่าจอห์นเป็นคนโรแมนติก และเมื่อสิ่งที่จอห์นชอบทั้งทะเลและดวงดาวมารวมกันเป็นสถานที่ฮันนีมูนเช่นนี้แล้ว บอกได้เลยว่าจอห์นนั้นดีใจมาก

          ตั้งแต่มาถึงจอห์นก็ชวนเชอร์ล็อคออกไปเดินเล่นที่ชายหาด โดยที่คุณหมอออกคำสั่งกับนักสืบผู้เป็นสามีว่าหยุดอนุมาณเรื่องต่างๆชั่วคราว แต่เชื่อเถอะว่ามันหยุดไม่ได้ เพราะเมื่อเชอร์ล็อคหันไปเจอสิ่งแปลกๆตามสัญชาตญาณนักสืบ เขาก็จะรีบหันไปมอง ในหัวก็เริ่มวิเคราะห์ทฤษฎีต่างๆตามนิสัย จอห์นผู้ใช้ชีวิตร่วมกันมานานย่อมรู้ดีจึงทำได้เพียงดุไปว่ามาฮันนีมูนไม่ได้มาทำงาน เชอร์ล็อคจึงละสายตาจากสิ่งเหล่านั้นไปบ้าง....แม้ว่าในหัวจะยังคิดอยู่ก็ตาม 

          เชอร์ล็อคยังคงเป็นเชอร์ล็อค ไม่ใช่แค่เขาไม่ยอมทิ้งสมองในการคิดเรื่องต่างๆระหว่างฮันนีมูนแล้ว การแต่งกายของเขาก็ไม่สมกับที่มาเที่ยวทะเลเลย นักสืบหนุ่มยังคงสวมเสื้อเชิร์ตสีขาวสวมกางเกงสแล็คสีดำสวมสูทสีดำ รองเท้าหนังสีดำ เหมือนตอนอยู่ที่ลอนดอนไม่มีผิด แม้ว่าจอห์นจะจัดเสื้อผ้าประเภทเสื้อเชิร์ตแขนสั้นที่ดูลำลองกว่า กางเกงใส่สบายๆกับรองเท้าแตะไว้ให้แต่เชอร์ล็อคก็ไม่ยอมใส่ เขาบอกว่าเสื้อผ้าเหล่านั้นไม่ใช่แบบที่เขาชอบ เขาจะไม่ใส่ จอห์นก็เข้าใจแล้วก็ไม่ได้ว่าอะไร

          ช่วงเย็นหลังจากเดินเล่นทั้งสองก็ไปทานอาหารค่ำด้วยกันที่ร้านอาหารในละแวกนั้น และเมื่อ 'ดินเนอร์' ด้วยกันเสร็จแล้ว ทั้งคู่ก็กลับเข้าไปที่โรงแรมซึ่งเป็นที่พัก

          โรงแรมที่เชอร์ล็อคเป็นคนจองไว้คือโรงแรมระดับ 5 ดาว ห้องพักแบบ Park Villa Sunset ที่ตั้งอยู่กลางทะเล ห้องนอนหันหน้าไปทางทิศตะวันออกเพื่อจะได้มองเห็นพระอาทิตย์โผล่พ้นจากน้ำทะเลสีฟ้าได้อย่างชัดเจน ด้านล่างมีเรือที่เชอร์ล็อคเช่าไว้เพื่อจะสามารถพาจอห์นไปเที่ยวเกาะอื่นๆจอดไว้อยู่เหนือน้ำทะเลสีฟ้า ผู้จองอย่างเชอร์ล็อคไม่เคยบอกราคาที่แท้จริงว่าตั๋วเครื่องบินรวมที่พักรวมค่าเรือแล้วนั้นเป็นราคาเท่าไหร่กันแน่ จอห์นรู้ว่ามันแพงมาก แต่เชอร์ล็อคบอกว่ามันเป็นของขวัญแต่งงาน มายครอฟช่วยจ่ายให้นิดหน่อย ( แน่นอนว่าโกหก คนแบบมายครอฟน่ะหรือจะจ่ายเงินให้น้องไปเที่ยว ไม่มีทาง ! ) มันเลยไม่ได้แพงอย่างที่จอห์นคิด

          ใครจะไปกล้าพูดว่าเฉพาะที่พัก 7 คืนบนเกาะแบบนี้ตกคืนละ 10,000 ปอนด์ ถ้าจอห์นรู้ คนงกๆแบบจอห์นกลับลอนดอนทันทีแน่ !!!

          เมื่อทั้งสองกลับมาถึงห้องพักในเวลาค่ำ เขาก็ไปใช้เวลาร่วมกันอยู่ที่ห้องนั่งเล่น กระจกบานใสบานกว้างถูกรวบผ้าม่านเก็บเพื่อจะได้เห็นวิวภายนอกชัดเจน ท้องทะเลสีฟ้าในช่วงกลางวันเปลี่ยนเป็นสีเข้มขึ้นเมื่อไม่มีแสงอาทิตย์ แต่สิ่งที่มาชดเชยความสวยงามเหล่านั้นคือบรรดาแพลงก์ตอนทะเลที่สะท้อนแสงสีฟ้าสวยงามอยู่ทั่วทั้งผืนน้ำแทน

          จอห์น วัตสันในชุดเสื้อเชิร์ตแขนสั้นสีฟ้าอ่อนสวมกางเกงขาสามส่วนสีน้ำตาล นั่งอยู่ที่พื้นของห้องนั่งเล่น แผ่นหลังพิงไปที่โซฟายาวตัวนิ่ม ขาทั้งสองข้างเหยียดตรงไปข้างหน้า โดยแขนทั้งสองข้างใช้โอบกอดคนที่เอนตัวพักผ่อนอยู่บนตัวของเขาอยู่

          เชอร์ล็อคในชุดเสื้อเชิร์ตสีขาวทับด้วยสูทสีดำตัวโปรด นอนยืดขาอยู่ที่พื้น เขาเอนตัวไปด้านหลังเพื่อนอนทับจอห์น วัตสันผู้เป็นสามี ศรีษะที่เต็มไปด้วยผมหยักศกสีดำสนิททาบไปที่หน้าอก ส่วนสายตาก็มองทอดไปยังที่ทะเลเบื้องหน้า


          "มันเป็นแพลงก์ตอนที่สะสมพลังงานจากแสงอาทิตย์เอาไว้ พอตอนกลางคืนมันก็จะเปล่งแสงสีน้ำเงินออกมา" เชอร์ล็อคพูด "ชอบมั้ยจอห์น ชั้นเจอมันมาจากในกระทู้แนะนำสถานที่ท่องเที่ยวในเว็บไซต์"

          จอห์นยิ้ม "ชอบสิ มันสวยเนอะ"

          "ของขวัญวันแต่งงานของเรานะ" เชอร์ล็อคพูดแล้วดึงมือของจอห์นให้กอดตัวเองแน่นขึ้น "ชั้นดีใจมากเลยที่ได้มีโอกาสถูกนายกอดแน่นๆแบบนี้"

          "ชั้นก็ดีใจมากเลยที่ได้กอดนายแน่นๆแบบนี้" จอห์นพูด "ได้กอดเต็มสองแขนเลยนะ"

          "ใช่เลย....อยู่ที่ลอนดอนต้องแบ่งแขนข้างหนึ่งให้เชอร์ลินด้วยไม่งั้นจะงอแง" เชอร์ล็อคพูด "แต่สุดท้ายนายก็จะแขนทั้งสองข้างกอดเชอร์ลินหมด ไม่เหลือแขนไว้กอดชั้นเลย"

          จอห์นหัวเราะเบาๆ "นี่ไงกำลังกอดอยู่" เขาพูด "อยากจะต่อแขนเพิ่มอีกข้าง จะได้กอดสองคนได้พร้อมๆกัน"

          "มีแขนเพิ่มอีกข้างก็จะกลายเป็นคนพิการแล้วนะ" เชอร์ล็อคตอบ

          "แล้วจะยังรักคนพิการอยู่มั้ยล่ะหืม?" จอห์นถาม

          "รักสิ ยังไงก็รัก อุตส่าห์รอวันนี้มาตั้งหลายปี" เชอร์ล็อคตอบ "ไม่คิดมาก่อนเลยว่าจะได้มากอดกันแบบนี้ ยิ่งกว่าที่เคยคิดเอาไว้มาก"

          "ชั้นก็ดีใจที่เราได้อยู่ด้วยกันแบบนี้" จอห์นกอดเชอร์ล็อคแน่นขึ้น แล้วกดปลายคางไปที่กลุ่มผมสีดำที่อยู่ตรงหน้า "ขอบคุณที่เลือกชั้น"

          "นายต่างหากที่เลือกชั้น เลือกที่จะใช้ชีวิตร่วมกับชั้น ชั้นต่างหากที่ต้องขอบคุณ" เชอร์ล็อคพูด "ชั้นรักนายนะจอห์น"

          "ชั้นก็รักนายเชอร์ล็อค" จอห์นพูดแล้วจูบไปที่เส้นผมสีดำของสามี

เชอร์ล็อคขยับตัวเล็กน้อยแล้วพูด "โทรหาลูกดีกว่า ตอนนี้น่าจะ....." เชอร์ล็อคดูเวลาที่หน้าจอโทรศัพท์ "ที่นี่ 4 ทุ่ม ลอนดอนก็ 5 โมงเย็น"

          "ต้องโทรหามายครอฟหรือเปล่า เวลานี้ลูกคงอยู่บ้าน คงถอดนาฬิกาเก็บแล้ว" จอห์นพูด

          "เดี๋ยวลองโทรหามายครอฟดู" เชอร์ล็อคพูดก่อนจะกดโทรศัพท์หาพี่ชาย


          เชอร์ล็อครอสายอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะได้ยินเสียงทักทายมาจากปลายสาย

          "มีอะไร" มายครอฟถามด้วยเสียงหงุดหงิด

          เชอร์ล็อคขมวดคิ้ว "นี่นายอยู่ไหน ไม่ได้อยู่กับเชอร์ลินหรอ นี่มันเย็นแล้วนะ" เชอร์ล็อคถาม "เสียงดังมาก เสียงเด็ก? อะไรน่ะ มีคนพูดว่าแมวน้ำ? นี่นายอยู่ไหนกันแน่"

          มายครอฟถอนหายใจก่อนจะได้ยินเขาพูดกับใครบางคนที่คงอยู่ข้างๆ "คุณพ่อโทรมาหาเชอร์ลิน"

          "คุณพ่อหรอคะ" เสียงน่ารักลอดเข้ามาในสายจนเชอร์ล็อคยิ้ม "ขอคุยกับคุณพ่อหน่อยค่ะ"

          เชอร์ล็อคได้ยินเสียงก็อกแก๊กมาจากปลายสาย เขารู้ว่าลูกสาวของตัวเองกำลังจะทำอะไร เชอร์ล็อคจึงดึงโทรศัพท์ออกจากข้างหูแล้วยื่นมาตรงหน้าแทน

           เชอร์ลินกดเปลี่ยนให้เป็นการโทรหากันแบบวิดีโอ แต่ภาพที่เชอร์ล็อคเห็นคือเหมือนเป็นเงาของบางอย่างสีน้ำตาลผ่านวูบไปวูบมาที่หน้าจอ จอห์นยื่นหน้าไปใกล้ๆกับเชอร์ล็อคเพื่อจะได้เข้าร่วมเฟรมในจอโทรศัพท์

          จอห์นยิ้ม "เชอร์ลิน ลูกถอยมือที่ถือโทรศัพท์ออกให้ห่างจากหน้าหน่อย ปะป๊ากับคุณพ่อมองไม่เห็นหน้าลูกเลย"

          เชอร์ลินทำตาม ก่อนจะยิ้ม "เห็นหรือยังคะปะป๊า"

          "เห็นชัดเลย" จอห์นตอบ "นี่ลูกอยู่ไหน"

          "เชอร์ลินเอาอะไรมาใส่น่ะ" เชอร์ล็อคถามด้วยเสียงไม่พอใจ "บนหัวของลูกคืออะไร" 

          เชอร์ลินยกมืออีกข้างที่ไม่ได้จับโทรศัพท์ไปแตะที่หมวกรูปหมีที่ตัวเองสวมอยู่ เชอร์ลินจับหมวกที่ทำเป็นรูปหน้าสัตว์ด้วยผ้าขนนุ่มนิ่มสีน้ำตาลก่อนจะถาม "อันนี้หรอคะ หมวกหมีไงคะคุณพ่อ"

          "แล้วลูกเอาหมวกหมีมาใส่ทำไม" เชอร์ล็อคถาม 

          "ก็อยู่สวนสัตว์นี่คะ อยู่สวนสัตว์ก็ต้องใส่หมวกหมี" เชอร์ลินพูด "เชอร์ลินซื้อหมวกยีราฟให้คุณพ่อ แล้วก็หมวกแพนด้าให้ปะป๊าด้วยนะคะ เอาไว้ใส่ที่บ้าน"

          "เชอร์ลินเอาไว้ใส่กับปะป๊าเถอะ ใครจะใส่พวกตลกๆแบบนี้กัน" เชอร์ล็อคบ่นเบาๆ

          จอห์นดุสามีเบาๆก่อนจะหันไปยิ้มกับโทรศัพท์ "เชอร์ลินอยู่สวนสัตว์หรอ สนุกมั้ย วันนี้เจอสัตว์อะไรบ้าง"

          "เมื่อกี้เชอร์ลินไปดูเพนกวินมาค่ะปะป๊า เพนกวินน่ารักมากเลย" เชอร์ลินพูดก่อนจะหายไปแว้บหนึ่ง แล้วชูบางอย่างขึ้นมา "เชอร์ลินซื้อคุ้กกี้รูปเพนกวินมาด้วยน่ารักมั้ยคะ ไว้เอากลับไปกินที่บ้านนะคะปะป๊า"

          "ซื้อขนมอีกแล้ว" จอห์นหัวเราะ "ดูเพนกวินแล้วต่อไปจะไปดูอะไร"

          "ไปดูแมวน้ำค่ะ" เชอร์ลินตอบแล้วหันไปมองคนข้างๆ "ลุงไมค์บอกว่าได้เวลาเข้าไปดูแมวน้ำแล้วค่ะ เชอร์ลินไปก่อนนะคะคุณพ่อ ปะป๊า"

          "เที่ยวให้สนุกนะ เดี๋ยวปะป๊าโทรหาใหม่" จอห์นพูด

          "คิดถึงคุณพ่อกับปะป๊านะคะ" เชอร์ลินพูด

          "คิดถึงลูกเหมือนกัน" เชอร์ล็อคและจอห์นพูดขึ้นพร้อมกันก่อนที่โทรศัพท์จะตัดไป

          "อยู่กับมายครอฟนี่ต้องพากันออกไปหาอะไรกินนอกบ้านกันตลอดเวลาแน่ๆ อ้วนเป็นหมูแน่นอนลูกสาวเราเนี่ย" เชอร์ล็อคบ่นเบาๆแล้วเก็บโทรศัพท์เข้าไปในเสื้อสูทตามเดิม

          จอห์นยื่นมือไปจับโทรศัพท์ไว้ก่อนจะพูด "อย่าพึ่งเก็บ เอาโทรศัพท์มานี่หน่อยสิ" 

          เชอร์ล็อคแหงนหน้ามองก่อนจะถาม "เอาไปทำอะไร"

          "มีความลับในโทรศัพท์หรือไง" จอห์นถาม

          "ไม่มี" เชอร์ล็อคตอบสั้นๆแล้วยื่นโทรศัพท์ให้ "จะเอาไปทำอะไรน่ะ" 

          จอห์นรับมือถือมาแต่ไม่ได้พูดอะไร เขากดโทรศัพท์ของเชอร์ล็อคก่อนจะยิ้มเมื่อเห็นรูปภาพที่หน้าจอโทรศัพท์ว่าเป็นรูปที่เขาถ่ายด้วยกันพร้อมเชอร์ลินในชุดกระโปรงฟูๆในงานแต่งงานเมื่อเดือนก่อน จอห์นกดเข้าไปยังบัญชีรายชื่อแล้วหารายชื่อของตัวเองที่อยู่ในโทรศัพท์มือถือของเชอร์ล็อค

          จอห์นกดเลือกชื่อของตัวเองขึ้นมาแล้วกดเปลี่ยนจาก 'John' เป็น 'Papa' แล้วส่งมือถือคืนให้เชอร์ล็อค

          เชอร์ล็อครู้ว่าจอห์นนำมือถือของตัวเองไปทำอะไร เขาจึงแบมือขอโทรศัพท์จากจอห์นบ้าง จอห์นยื่นมือไปหยิบโทรศัพท์ของตัวเองที่วางอยู่ข้างโซฟาแล้วยื่นให้เชอร์ล็อค นักสืบรับโทรศัพท์มา กดหาชื่อของตนเองแล้วเปลี่ยนจาก 'Sherlock' เป็น 'Daddy' แล้วส่งคืนจอห์น

          "มีอีกอย่างที่จะให้" จอห์นพูดแล้วเอื้อมมือหยิบซองเอกสารสีน้ำตาลที่วางอยู่บนโต๊ะข้างโซฟาแล้วยื่นให้เชอร์ล็อค "พอดีว่าเอกสารมันพึ่งมาถึงก่อนเรามาที่นี่ ชั้นเลยเอามาด้วย"

          เชอร์ล็อครับซองใส่เอกสารสีน้ำตาลมาแล้วฉีกมันทิ้งจนขาดเป็นส่วนๆก่อนจะโยนทิ้งอย่างไม่ใส่ใจ

          "เชอร์ล็อค แบบนี้ไม่น่ารักเลย" จอห์นดุเสียงนุ่ม "ยังไม่ได้เปิดอ่านเลยนะ"

          เชอร์ล็อคมองตรงไปยังทะเลเบื้องหน้าแล้วกอดอกนิ่ง "เอกสารประเมินทรัพย์สินส่วนตัวจากธนาคาร" เขาพูด "ทำแบบนี้ทำไมจอห์น บอกแล้วไงว่าไม่ต้องทำ"

          "มันจำเป็นนะ" จอห์นตอบ "แจกแจงทรัพย์สินส่วนตัวก่อนแต่งงาน เราจะได้รู้ว่าตัวเรามีทรัพย์สินเท่าไหร่ คู่สมรสมีเท่าไหร่ จะได้ไม่ยุ่งเกี่ยวทรัพย์สินส่วนตัวก่อนแต่งงานของกันและกันไง"

          "หม่ามี้บอกว่าแต่งงานแล้วเราก็เป็นคนๆเดียว เงินชั้นก็เหมือนเงินนายนั่นแหละ ไม่เห็นต้องคิดมากเลย เงินเราสองคนก็เป็นเงินของลูกด้วย ไม่เห็นต้องมาทำเอกสารบ้าๆพวกนี้" เชอร์ล็อคพูด "ตอนเราเป็นแค่เพื่อนกัน เราใช้บัตรเครดิตเดียวกันด้วยซ้ำนะจอห์น ทำไมแต่งงานแล้วเป็นแบบนี้ล่ะ"

          "แต่งงานแล้วก็มีเรื่องจุกจิกพวกนี้นี่แหละที่เราจะต้องจัดการ" จอห์นพูดแล้วเกยคางลงบนศรีษะของเชอร์ล็อค "นายจะให้คนพูดถึงเราสองคนยังไง พูดว่านายโง่ที่เลือกใช้ชีวิตกับคนไม่มีอะไรเลยและไม่ค่อยฉลาดแบบชั้น หรืออยากให้คนพูดว่าชั้นตกถังข้าวสารกันล่ะ"

          "จอห์น....คิดมากน่า" เชอร์ล็อคพูด "เรื่องแค่นี้เอง"

          "ให้ทริปฮันนีมูนนี้เป็นอย่างสุดท้ายที่นายจะจ่ายเงินมากๆเพื่อชั้นได้ไหมเชอร์ล็อค" จอห์นถาม "นายคิดว่าชั้นโง่ถึงขนาดไม่รู้ว่ามายครอฟไม่ได้ช่วยจ่ายเงินทริปนี้เลยหรือไง หืม?"

          "ไม่ใช่เสียหน่อย" เชอร์ล็อคอ้อมแอ้มพูด "แค่เป็นของขวัญแต่งงานของเราเท่านั้นเอง....ชั้นแค่อยากให้....ให้เรามาเที่ยวด้วยกัน ให้นายได้พักผ่อนบ้างก็เท่านั้นเอง นายเหนื่อยเพื่อชั้นกับเชอร์ลินมามากแล้ว"

          จอห์นรัดแขนที่กอดเชอร์ล็อคแน่นขึ้น "ชั้นไม่เคยเหนื่อยเลย ไม่เคยเหนื่อยกับการที่จะได้ดูแลนายกับลูกเลยนะ" จอห์นพูด "แค่เห็นนายกับลูกกินอิ่ม นอนหลับสบาย ไม่ป่วยแล้วก็มีความสุขชั้นก็พอใจแล้ว"

          "ขอบคุณที่ดูแลชั้นกับลูกมาเป็นอย่างดีนะจอห์น" เชอร์ล็อคพูด

          จอห์นยิ้มแล้วยื่นบางสิ่งไปตรงหน้าเชอร์ล็อค "ของขวัญวันแต่งงานจากชั้น"

          เชอร์ล็อครับกล่องสี่เหลี่ยมเล็กๆขนาดเท่าฝ่ามือที่ทำด้วยหนังสีดำมาถือไว้แล้วเปิดกล่องออก แหวนเพชรเม็ดใหญ่ขนาด 2 กะรัต ถูกใส่อยู่ในกล่องแหวนที่ทำมาจากหนังสีดำ เชอร์ล็อคหยิบแหวนขึ้นมาดูก่อนจะถาม "ดีไซน์แบบนี้นี่มันแหวนหมั้นไม่ใช่หรอจอห์น"

          จอห์นยิ้ม "ใช่ มันคือแหวนหมั้นที่คนเขาใช้ขอแต่งงานกันน่ะ" เขาตอบ "เอามาชดเชยให้ที่ตอนขอแต่งงานไม่ได้มีแหวนมาสวมให้"

          "ชั้นงงชีวิตตัวเองไปหมดแล้ว ชั้นมีเพื่อนร่วมแฟลต ต่อมามีลูกสาว แล้วก็ถูกขอแต่งงานแต่ไม่มีแหวน แล้วก็แต่งงาน แล้วก็พึ่งได้แหวนหมั้น" เชอร์ล็อคพูด "ชั้นว่าชีวิตชั้นมันเรียงสเต็ปผิดหมดเลยนะ"

          จอห์นหัวเราะ "เหมือนคนอื่นก็ไม่ใช่เชอร์ล็อค โฮมส์น่ะสิ" จอห์นพูดแล้วหยิบแหวนจากมือเชอร์ล็อค "เอามานี่สิ เดี๋ยวสวมให้"

          จอห์นจับมือข้างซ้ายของเชอร์ล็อคมาแล้วค่อยๆสวมแหวนเพชรที่พึ่งมอบให้เป็นของขวัญลงไปที่นิ้วนาง แหวนหมั้นที่เป็นแหวนเพชรเม็ดใหญ่กับแหวนแต่งงานแบบเรียบถูกสวมไปที่นิ้วของเชอร์ล็อค

          "ชอบมั้ย" จอห์นถาม "ถ้าไม่ชอบจะเอาไปเปลี่ยน"

          "มายครอฟไม่ให้เปลี่ยนแน่ ดูจากกล่องใส่แหวนที่เป็นหนังแท้สีดำแบบนี้มีแต่ร้านของมายครอฟเท่านั้นที่ใช้" เชอร์ล็อคพูด "ซื้อมาจากร้านมายครอฟใช่ไหม"

          "อืม ซื้อมาจากร้านมายครอฟ เพราะชั้นไม่วางใจร้านอื่นจริงๆ แหวนที่จะเป็นของเชอร์ล็อค โฮมส์ควรจะเป็นแหวนที่มีค่า ได้รับการตรวจสอบอย่างดีว่ามันคู่ควร....แน่นอนว่ามายครอฟคงไม่ให้น้องตัวเองใส่แหวนมีตำหนิ" 

          เชอร์ล็อคหัวเราะ "โดนขูดรีดไปเท่าไหร่กับแหวนวงนี้" เขาถาม "แหวนแต่งงานที่เราสั่งทำใหม่จากร้านมายครอฟยังโดนโก่งราคาเลย"

          "ทำยังไงได้ ก็มายครอฟเขาไม่ลดราคาให้นี่ พี่ชายนายไม่ยอมให้น้องตัวเองใส่ของลดราคาหรือของราคาถูก ก็เลยขูดรีดชั้นเต็มๆ ทั้งแหวนหมั้นแหวนแต่งงานเลย" จอห์นพูด "รู้เลยว่าทำไมรวย"

          เชอร์ล็อคยิ้ม "สงสัยว่าจะทดสอบนายว่ามีเงินเลี้ยงชั้นกับลูกหรือเปล่าล่ะมั้ง เลยทดสอบยากไปหน่อย" เขาพูด "ชั้นรู้ว่ามันแพงมาก แต่วันหลังไม่เอาของมีราคาแบบนี้แล้วนะจอห์น ชั้นไม่อยากให้นายทำงานหนักจนเอาเงินมาซื้อของพวกนี้ ชิ้นนี้ชิ้นสุดท้ายพอนะ ตกลงไหม"

          "ถ้านายสัญญาว่าจะไม่จ่ายเงินแพงๆเพื่อทำอะไรให้ชั้นอีก ชั้นก็สัญญาว่าจะไม่ซื้อของแพงๆแบบนี้อีก" จอห์นพูด "เอาเงินไปเลี้ยงลูกดีกว่า เราคงหมดเงินกับค่าขนมลูกกันอีกเยอะเลย"

          "ชั้นสัญญาว่าต่อไปนี้ก่อนใช้เงินเยอะๆจะถามนายก่อน" เชอร์ล็อคแหงนหน้ามอง "ขอบคุณนะจอห์น ชั้นชอบมากเลย"

          จอห์นยิ้มแล้วก้มหน้าไปจูบริมฝีปากได้รูปของเชอร์ล็อค นักสืบหนุ่มพยายามจูบตอบอย่างว่าง่าย เขาไม่เคยจูบกับใครมาก่อนนอกจากจอห์น และทุกๆครั้งที่จูบกัน จอห์นก็พยายามสอนให้คนอ่อนประสบการณ์ได้เรียนรู้การจูบ 'แบบคนที่แต่งงานแล้ว' อยู่เสมออย่างไม่รำคาญใจเลย

          จอห์นค่อยๆถอนใบหน้าออกแล้วมองคนที่ตนเองกอดอยู่ เขายิ้มแล้วพูด "ชั้นอยากอาบน้ำแล้ว ขอชั้นไปอาบน้ำก่อนได้ไหม ไม่นานแค่แปบเดียว"

          เชอร์ล็อคพยักหน้า "อืม....ชั้นนั่งรอในห้องนี้นะ นายจะดื่มอะไรก่อนนอนมั้ย ชั้นจะอุ่นให้" เขาถาม "ชั้นใช้ไมโครเวฟเป็นนะ รับรองว่าจะไม่มีแผลแน่นอน"

          จอห์นกดริมฝีปากไปที่แก้มของเชอร์ล็อคอย่างหมั่นเขี้ยว "ไม่ต้องทำอะไร ชั้นไม่ได้อยากดื่มอะไร นายนั่งรอเฉยๆก็พอ ตกลงไหม"

          เชอร์ล็อคพยักหน้าเข้าใจอีกครั้งก่อนจะเขยิบตัวเล็กน้อยเพื่อให้จอห์นลุกขึ้น คุณหมอลุกขึ้นจากพื้นห้องนั่งเล่นแล้วเดินเลี่ยงไปอีกด้านของห้องเพื่อเข้าห้องนอนไปอาบน้ำ

          นักสืบหันไปมองสามีที่เข้าห้องนอนไปแล้ว เขาตรวจสอบเพื่อความแน่ใจว่าจอห์นจะไม่ออกมาตอนนี้แล้วหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาทำบางอย่าง


          เชอร์ล็อคกดเข้าไปยังโปรแกรม Search Engine ชื่อดังที่เขาดูค้างเอาไว้เมื่อช่วงเช้าที่จอห์นยังไม่ตื่นนอน เขายังคงอ่านเรื่องราวที่เขาสนใจยังไม่จบ

          'ฮันนีมูนคืนแรกทำอะไร?' นั่นคือสิ่งที่เชอร์ล็อคค้นหาล่าสุด คำตอบส่วนใหญ่ที่คนในเว็บบอร์ดตอบก็เป็นคำว่า 'Sex' เชอร์ล็อคก้มหน้างุดด้วยความอายกับคำตอบแล้วยังคงหาอ่านอย่างอื่น เผื่อว่าจะได้คำตอบที่.....น่าตกใจน้อยกว่านี้

          ตั้งแต่แต่งงานเขาทั้งสองคนไม่ได้ใช้ชีวิตคู่จู๋จี๋ทั้งวันทั้งคืนอย่างที่คนอื่นคิด ห้องนอนของเขาก็นอนกันสามคนพ่อลูกมาตลอดจึงไม่ได้มีเวลาส่วนตัวมากเท่าไหร่ ชีวิตคู่ของทั้งสองหมดไปกับการเลี้ยงลูกมาตลอดหนึ่งเดือน....คืนนี้เป็นคืนแรกที่เขาจะได้นอนเตียงเดียวกับจอห์นตามลำพังหลังแต่งงาน....กับบรรรยากาศโรแมนติกแบบนี้ด้วย

          เชอร์ล็อคยังคงหาคำตอบอย่างอื่นที่หวังไว้ในใจว่าจะเจอ มันยังเหมือนเดิม...คนส่วนใหญ่ยังคงตอบว่า 'Sex' เช่นเดิม....อะไรกัน ไม่มีใครเล่นเกมส์ทายปัญหาหรือดูสารคดีบ้างหรือไงนะ

          ....หรือจริงๆเรื่องแบบนี้เขาจะต้องเรียนรู้ไว้บ้าง เพราะเขาเองก็แต่งงานแล้วและเรื่องพวกนี้ก็เป็นเรื่องปกติมากๆสำหรับชีวิตคู่

          ประเด็นคือเขาไม่เคยเลยยังไงล่ะ แค่จูบยังไม่ค่อยเป็นเลย เรื่องแบบนี้จะไปทำเป็นได้ยังไง !!

          อินเตอร์เน็ตคงช่วยเขาได้ เพราะที่ผ่านมาไม่ว่าเขาจะทำอะไร ทั้งคดีหรือเรื่องที่บ้าน อินเตอร์เน็ตก็ช่วยเขามาตลอด....ครั้งนี้ก็น่าจะช่วยได้มั้ง?

          เชอร์ล็อคเริ่มต้นหาหัวข้ออื่นในการศึกษา เขาพิมพ์สิ่งที่สนใจลงไปใน Search Engine อย่าถามเลยว่าเขาพิมพ์ถามอะไรลงไปในอินเตอร์เน็ต....มันน่าอายเกินกว่าที่จะเล่าได้จริงๆ

          เขานั่งดูรูปภาพประกอบพร้อมคำอธิบายอย่างละเอียดด้วยความตั้งใจเหมือนกำลังเรียนวิชากายวิภาค หรือวิชาร่างกายมนุษย์ตอนเด็กๆ ผิดที่ว่าวิชากายวิภาคเหล่านั้น...แบบว่า....แบบว่าไม่ได้กำลังทำอะไรแบบนี้ .. เชอร์ล็อคก็ทำได้เพียงนั่งศึกษาไป หน้าแดงระเรื่อไปด้วยความเขินอาย

          ไม่ได้อาย แค่ร้อน....ใครเขาจะมาอายกับเรื่องธรรมชาติแบบนี้กัน!!!




          "เชอร์ล็อค เชอร์ล็อค ทำอะไรน่ะ" จอห์นเปิดประตูห้องนอนแล้วเดินตรงมาที่โซฟาตัวใหญ่ที่เชอร์ล็อคนั่งเล่นโทรศัพท์อยู่

          ไร้การตอบกลับ คนที่ถูกเรียกยังคงจดจ่ออยู่กับโทรศัพท์มือถือในมือ จอห์นขมวดคิ้วมองแล้วยื่นมือไปดึงโทรศัพท์มาถือไว้เสียเอง

          "จอห์น !!!!" เชอร์ล็อคร้องออกมาอย่างตกใจเมื่อรู้สึกตัวว่ามีคนดึงโทรศัพท์ในมือของตนเองไป

          "ทำอะไร ชั้นเรียกตั้งนาน บอกแล้วใช่ไหมว่าห้ามเอางานมาทำที่นี่" จอห์นพูด "ดูอะไรอยู่"

          'มะ.....ไม่มี ไม่ได้ดูอะไร" เชอร์ล็อคตอบ "ขอมือถือคืนด้วย"

          จอห์นหรี่ตามองแล้วพูด "ทำไมหน้าแดง"

          "อากาศร้อน" เชอร์ล็อคตอบทันที "สงสัยเยอะจังเลย ไม่มีอะไร ขอมือถือคืนด้วย"

          เชอร์ล็อคหลบตาสามีที่มองมาด้วยสายตาตั้งคำถาม ก่อนจะพูด "ทำไมไม่ไปใส่เสื้อผ้า ใส่ชุดคลุมอาบน้ำนานๆเดี๋ยวก็เป็นหวัดหรอกจอห์น"

          "ชั้นเรียกนายนานมาก จะถามว่าเห็นผ้าเช็ดตัวอีกผืนหรือเปล่า ชั้นหาไม่เจอ" จอห์นพูด "ก็ไม่คิดว่าเปิดประตูมาแล้วจะเห็นเล่นมือถือจนไม่สนใจชั้นเลย"

          "ขอโทษ" เชอร์ล็อคตอบสั้นๆ

          จอห์นมองโทรศัพท์ในมือแล้วพูด "ขอดูหน่อยซิว่าทำอะไรอยู่ถึงไม่สนใจชั้นเลย"

          เชอร์ล็อครีบลุกจากโซฟามาหาจอห์นทันที "ไม่....จอห์นอย่าดู"

          ช้าเกินไปเพียงเสี้ยววินาที จอห์นเปิดโทรศัพท์ของเชอร์ล็อคดูแล้วก็ต้องขมวดคิ้วมองภาพในโทรศัพท์ด้วยความสงสัย

          "เชอร์ล็อค !....นี่นายดูคลิปโป๊หรอ" จอห์นถาม "ชั้นไปอาบน้ำแค่ 15 นาทีนายนั่งดูคลิปโป๊เนี่ยนะ"

          "มะ...ไม่ใช่คลิปโป๊ะ ชั้น....ชั้นกำลังศึกษาวิชากายวิภาค" เชอร์ล็อคตอบ "จริงๆนะ"

          จอห์นเลื่อนหน้าจอโทรศัพท์ดู "นี่มันคลิปโป๊ชัดๆเลยกายวิภาคอะไรกัน" เขาพูด "นี่นายดูคลิปโป๊ทำไม"

          "แค่ศึกษาไว้นิดๆหน่อยๆเองไม่เห็นเป็นอะไรเลย เรื่องแบบนี้ใครๆเขาก็รู้"

          "ศึกษา? ตอนนี้เนี่ยนะ?" 

          "ก็ไม่เห็นเป็นไรเลย" เชอร์ล็อคตอบเสียงเบา "คืนโทรศัพท์ชั้นมาเถอะนะ"

          "ศึกษาแล้วได้ความรู้อะไรมา" จอห์นถาม

          "ก็ไม่เห็นมีอะไรเลย.....มีแต่เรื่องธรรมดาๆ..เองมั้ง"

          "แต่ท่าที่ในคลิปใช้นี่มันไม่ธรรมดาเลยนะ" จอห์นพูด "นายศึกษายังไงถึงไม่ได้ความรู้อะไรเลย"

          "ก็.....ก็ไม่รู้" เชอร์ล็อคก้มหน้านิ่ง "ขอโทษ มันไม่ดีใช่มั้ย ชั้นไม่ควรอยากรู้เลย ชั้นก็แค่สงสัยว่าคนมาฮันนีมูนเขามาทำอะไรกันแค่นั้นเอง"

          "แล้วเขาบอกว่าเขามาทำอะไร หืม?" จอห์นถามแล้วเดินเข้าไปหาเชอร์ล็อคใกล้ๆ

          "เอ่อ....คือ เขา...เขาก็.....มี...แบบว่า....มี Sex " คำสุดท้ายที่พูดเสียงเบาเสียจนแทบหายไปในลำคอ

          "อยากทำหรอ" จอห์นถาม "อยากรู้อะไร อยากทำอะไรบอกชั้นสิ ชั้นจะสอนให้ เราแต่งงานกันแล้วนะ"

          "มะ...มะ...ไม่ได้หรอก" เชอร์ล็อคอ้อมแอ้มตอบ "ชั้นไม่อยากเปลี่ยนนาย ชั้นรักนาย ชั้นอยากให้นายมีความสุขอย่างที่นายเคยเป็น"

          จอห์นถอนหายใจเบาๆแล้ววางโทรศัพท์ในมือไว้ที่โต๊ะด้านข้าง ก่อนจะจูงมือสามีไปนั่งที่โซฟา เชอร์ล็อคยอมไปแต่โดยดี

          ทั้งสองนั่งลงข้างกัน เชอร์ล็อคยังก้มหน้านิ่งคล้ายสำนึกผิด โดยที่จอห์นยังไม่เห็นเลยว่าอีกฝ่ายทำอะไรผิดจนต้องรู้สึกแบบนั้น


          "ขอโทษ" เชอร์ล็อคตอบสั้นๆ

          "ชั้นไม่โกรธที่นายดูคลิปพวกนั้น นายจะดูก็ได้ ชั้นไม่ได้ว่าอะไร ทำไมชั้นต้องว่าด้วย" จอห์นพูด "แล้วไหน....บอกชั้นมาซิว่าอะไรจะเปลี่ยนชั้น ชั้นไม่เห็นเข้าใจเลย"

          "คือ.....คือนายเคยเดทกับผู้หญิงมาก่อน นายเคย....แต่งงาน นายเคยมีอะไรกับผู้หญิง ชั้นรู้ว่านายมีความสุขในเรื่องแบบนี้กับผู้หญิง" เชอร์ล็อคพูด "ชั้นอยากให้นายมีความสุข ชั้นไม่อยากเปลี่ยนนาย ถ้านาย...อยากมีอะไรกับ....กับผู้หญิงคนอื่น....ชั้น...ชั้นสัญญาว่าจะไม่โกรธ ถ้านายจะมีความสุขชั้นจะไม่โกรธ"

          จอห์นอ้าปากค้างด้วยความงุนงง "นายกำลังไล่ชั้นให้ไปมี Sex กับคนอื่นหรอ"

          "ถ้านายจะมีความสุข......ชั้น....ชั้นยอมได้นะ" เชอร์ล็อคตอบเสียงเบา "มัน....ไม่บ่อยใช่มั้ย นายคง...ไม่ได้มีความต้องการอะไรแบบนั้นบ่อยๆ"

          "แล้วถ้าบ่อยล่ะ จะทำยังไง"

          "ชั้นรอ....รอที่บ้านก็ได้"

          จอห์นถอนหายใจรุนแรง "นี่ชั้นโกรธแล้วนะ ชั้นไม่โกรธที่นายดูคลิปพวกนั้น แต่ชั้นโกรธที่นายมีความคิดแบบนี้" จอห์นพูด "นายพูดเหมือนชั้นเป็นพวกชอบนอกใจที่พอมีความต้องการเมื่อไหร่ก็ไปตักตวงความสุขใส่ตัวเองจนพอแล้วก็ทิ้งคู่ชีวิตที่ตัวเองรักเอาไว้ที่บ้านกับลูก นายก็ทำตัวเหมือนเมียหลวงใจดีที่อนุญาตให้สามีมีอิหนูเลี้ยงไว้เพื่อใช้ตักตวงความสุขเท่าไหร่ก็ได้อย่างไรอย่างนั้นเลย......นี่นายดูโทรทัศน์มากเกินไปแล้ว แต่ก่อนไม่เคยเป็นแบบนี้"

          "ชั้นแค่อยากให้นายมีความสุขเท่านั้นเอง ไม่ได้อยากให้นายมีคนอื่น ไม่ได้อยากให้นายนอกใจ" เชอร์ล็อคพูด "ถ้านายจะอยู่กับชั้นจน...บางที...นายมีความต้องการแบบนั้นขึ้นมา แล้ว...แล้วนายจะทำยังไง ชั้นเลยอนุญาตให้นายมีความสุขเรื่องแบบนี้กับคนอื่นได้ ชั้นไม่โกรธ"

          "ถ้าชั้นมีความต้องการ นายก็ช่วยชั้นสิ ถ้าชั้นมีอารมณ์แบบนั้น นายอยู่กับชั้น เราแต่งงานเป็นสามีกันแล้วนะ เราก็ทำด้วยกันไง จะไล่ชั้นออกไปนอกบ้านทำไม" จอห์นพูด "นายไม่รักชั้นหรอ นายรังเกียจที่จะมีอะไรกับชั้นใช่มั้ย ถึงให้ชั้นไปนอนกับคนอื่น"

          เชอร์ล็อครีบเงยหน้ามอง "ไม่นะจอห์น ชั้นรักนายนะ รักมากๆด้วย แล้วก็ไม่เคยรังเกียจนายเลยนะ" เชอร์ล็อคตอบ "แต่นาย....นายอาจจะรังเกียจชั้นก็ได้ ก็....ก็ชั้นไม่ใช่ผู้หญิงอย่างที่นายเคยมีความสุขในเรื่องแบบนี้ด้วย"

          "ชั้นเคยพูดหรอว่าชั้นรังเกียจ" จอห์นถาม "นายเป็นคนคิดเยอะ คิดเรื่องนั้นเรื่องนี้อยู่ตลอดเวลา ทุกอย่างต้องมีเหตุผลรองรับทุกอย่างต้องมีขั้นตอน A-B-C-D ทั้งๆที่บางเรื่องมันใช้เหตุผลไม่ได้ มันต้องใช้อารมณ์หรือความรู้สึกในการตัดสินใจ ไม่ใช่ทุกเรื่องที่ทฤษฎีของนายมันจะใช้ได้นะเชอร์ล็อค"

          "ชั้นขอโทษจอห์น ชั้นรักนายนะ ชั้นแค่อยากให้นายมีความสุขทุกเรื่องจริงๆ ชั้นไม่อยากให้การแต่งงานของเรามันเปลี่ยนนายจนทำให้นายไม่มีความสุข"

          จอห์นถอนหายใจเบาๆแล้วดึงเชอร์ล็อคมากอด สองมือลูบแผ่นหลังอย่างปลอบโยน "ทุกอย่างมันเปลี่ยนชั้น ตั้งแต่เรารักกันแล้วเชอร์ล็อค และเมื่อมันเปลี่ยนไปหนึ่งเรื่อง เรื่องอื่นๆก็จะต้องทยอยเปลี่ยนตามมา ในเมื่อชั้นรักเชอร์ล็อค โฮมส์ แต่งงานกับเชอร์ล็อค โฮมส์ แล้วชั้นจะไปมีอะไรกับคนอื่นที่ไม่ใช่เชอร์ล็อค โฮมส์ได้ยังไง"

          "นายอาจจะไม่ชอบก็ได้"

          "ยังไม่ได้ลองเลย จะรู้ได้ยังไงว่าชั้นไม่ชอบ นายเป็นนักวิทยาศาสตร์นี่ การทดลองเป็นเรื่องสำคัญไม่ใช่หรือไง"

          "แล้วถ้าทำแล้วนายไม่ชอบจะทำยังไง นายจะเบื่อชั้นมั้ย"

          "เราค่อยๆปรับกันไปเรื่อยๆก็ได้ ใครชอบอะไร ไม่ชอบอะไรเราก็ค่อยปรับไปเรื่อยๆจนเจอสิ่งที่เราสองคนชอบทั้งคู่ แล้วเราก็มีความสุขด้วยกัน แบบนั้นดีมั้ย"

          เชอร์ล็อคพยักหน้าเบาๆแล้วกอดจอห์นแน่นขึ้น "ชั้นรักนายนะ ชั้นขอโทษที่คิดอะไร ทำอะไรโดยไม่ถามนายก่อน"

          "อย่าทำอีกก็พอ เราแต่งงานกันแล้ว มีอะไรก็บอกกัน รู้มั้ย"

          เชอร์ล็อคพยักหน้าเข้าใจอีกครั้ง จอห์นยิ้มแล้วถาม "แล้วเราจะทดลองกันได้หรือยังคุณนักสืบ"

          "ชั้นทำไม่เป็นนะ ชั้น.....ชั้นไม่เคย"

          "ชั้นก็ไม่เคย เรามาเรียนรู้ไปพร้อมๆกันดีไหม"

          "นายเคยแล้ว แล้วนายก็เชี่ยวชาญด้วยชั้นรู้" เชอร์ล็อคพูด

          "นั่นกับผู้หญิง แต่นี่เป็นอีกแบบหนึ่ง ชั้นก็ต้องเรียนรู้ใหม่เหมือนกัน" จอห์นตอบ "ชั้นสอนนาย นายก็บอกชั้นว่านายชอบแบบไหน เราจะสอนกันและกัน ตกลงไหม"

          เชอร์ล็อคพยักหน้าเบาๆ จอห์นยิ้มพอใจแล้วก้มหน้ามองคนที่ซุกใบหน้าไว้ที่หน้าอกตัวเองอยู่ "เงยหน้าสิ เราจะได้เริ่มเรียนรู้กันตอนนี้เลย"

          เชอร์ล็อคค่อยๆดันตัวเองออกจากการซุกหน้าไปที่หน้าอกจอห์น เขาหลบสายตาของสามีที่มองมาด้วยสายตาวิบวับอย่างมีความหมาย จอห์นค่อยๆขยับตัวเข้าไปหาอีกฝ่ายแล้วยกมือแตะปลายคางของเชอร์ล็อคให้มองเขา ก่อนที่จอห์นจะค่อยๆโน้มใบหน้าของตัวเองไปหา


          ริมฝีปากของจอห์นทาบไปที่ริมฝีปากของเชอร์ล็อค ปลายลิ้นแตะไปที่ริมฝีปากได้รูปของอีกฝ่ายอย่างขออนุญาต เชอร์ล็อคค่อยๆเปิดริมฝีปากออกเพื่อให้ปลายลิ้นซุกซนของจอห์นเข้าไปสำรวจภายใน

          ปลายลิ้นของคนที่เชี่ยวชาญกว่าแตะไปยังปลายลิ้นเล็กของเชอร์ล็อค นักสืบหนุ่มรู้สึกเขินอายเล็กน้อยแต่ก็ยังยอมให้ลิ้นตัวเองได้สัมผัสกับลิ้นของอีกฝ่าย จอห์นดูดดื่มอยู่กับการลิ้มรสจูบจากคนไร้เดียงสาและอ่อนประสบการณ์อย่างเชอร์ล็อค มือข้างหนึ่งโอบหลังเชอร์ล็อคเอาไว้ส่วนมืออีกข้างหนึ่งก็จับมือของเชอร์ล็อคให้สอดเข้าไปด้านในเสื้อคลุมอาบน้ำ นักสืบหนุ่มใช้ปลายนิ้วลูบไล้แผงอกแน่นของอดีตทหารอย่างแผ่วเบา จอห์นครางในลำคอเบาๆด้วยความพอใจ

          มันยังไม่พอสำหรับคนมากประสบการณ์อย่างจอห์น เขาจับมืออีกข้างของเชอร์ล็อคที่ยังว่างอยู่ให้ไปสัมผัสกับอวัยวะกึ่งกลางลำตัวที่อยู่ภายในชุดคลุมของตนเอง เชอร์ล็อคให้ปลายนิ้วสัมผัสผ่านเนื้อผ้าด้านนอก ก่อนจะชักมือกลับด้วยความตกใจ 

          จอห์นถอนริมฝีปากออกแล้วยิ้ม "ลูบใหม่สิ เมื่อกี้ชั้นชอบนะ"

          "ของ...ของนาย...มัน..." เชอร์ล็อคพูดติดขัดขึ้นทันทีที่คิดคำนวนถึงขนาดหลังจากที่เขาได้สัมผัสเมื่อซักครู่

          "ไม่ต้องกลัวนะ ชั้นจะอ่อนโยนกับนายให้มากที่สุด"

          "ชั้นว่าชั้นไปอาบน้ำก่อนดีกว่า" เชอร์ล็อคตัดสินใจลุกขึ้น แต่จังหวะช้ากว่า จอห์นดึงเชอร์ล็อคให้กลับมานั่งตามเดิมพร้อมกับผลักเบาเพื่อให้อีกฝ่ายนอนเอนไปที่โซฟา

          "ถ้าไปอาบน้ำตอนนี้ จะทำในห้องน้ำเลยนะ" จอห์นพูดแล้วทาบตัวเองทับไปที่ตัวของเชอร์ล็อคพร้อมกระซิบข้างหู "อ่างอาบน้ำใหญ่ดีนะว่ามั้ย หรือว่าจะใต้ฝักบัวก็ได้ ถ้านายอยากลองแบบยืนทำ"

          เชอร์ล็อคหน้าแดงแป๊ดขึ้นทันทีที่ได้ยินจอห์นกระซิบเช่นนั้น "มะ....ไม่ทำในห้องน้ำ ครั้งแรกไม่ทำในห้องน้ำ"

          จอห์นยิ้มแล้วกดใบหน้าไปที่ซอกคอขาวๆของเชอร์ล็อค แล้วสูดกลิ่นหอมอ่อนๆจากน้ำหอมที่เขาชื่นชอบ "หอมขนาดนี้ ยังจะไปอาบน้ำอีกหรอ"

          "นายยังอาบน้ำเลย ชั้นคิดว่าชั้นควรต้องอาบบ้าง"

          จอห์นใช้ขาของตัวเองเกี่ยวขาของเชอร์ล็อคแล้วยกขาของเชอร์ล็อคให้อ้าออกเล็กน้อยก่อนที่เขาจะดันสะโพกตัวเองให้กึ่งกลางร่างกายภายใต้ชุดคลุมเสียดสีไปที่กางเกงสแล็คสีดำของเชอร์ล็อคเบาๆ

          "ชั้นต้องอาบสิ ตอนนายช่วยชั้น รสชาติจะได้ไม่แปลกๆไง" จอห์นพูดแล้วกดจูบไปที่ซอกคอขาวเนียน เชอร์ล็อคหน้าแดงมากยิ่งขึ้นเมื่อรับรู้ว่าจอห์นเริ่มจะรุกเกมส์นี้อย่างจริงจังแล้ว

          เชอร์ล็อคตัดสินใจใช้แรงที่ตอนนี้มีเหลืออยู่น้อยนิดผลักจอห์นออกเล็กน้อย จอห์นผงกหัวขึ้นมาแล้วถาม "จะหนีไปไหนอีก หืม?"

          เชอร์ล็อคส่ายหน้าแล้วมองไปที่กระจกบานกว้าง จอห์นมองตามแล้วยิ้ม "จะให้ปิดม่านหรอ ได้สิ อายทะเลหรือไง"

          เชอร์ล็อคส่ายหน้าอีกครั้งก่อนจะพูดประโยคอื่นที่จอห์นได้ยินแล้วถึงกับยิ้มออกมา

          "ไปทำในห้องได้ไหม ทำที่เตียงนอน ไม่ทำบนโซฟา"............






Unspoken ตอนพิเศษ : Captain And Honey

( ยศกัปตันคือยศร้อยเอกในภาษาไทยนะคะ จอห์น วัตสันสมัยเป็นทหาร มียศเป็นร้อยเอกค่ะ )


ปล.อย่าลืมไปเล่นเกมส์นะ จะหมดเขตแล้ว : )

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 46 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

385 ความคิดเห็น

  1. #385 Sedius (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 12 มกราคม 2564 / 23:25

    เขินมาก ยิ้มจนแก้มจะแตก อ่ยยยยย ไอต้าวคนอ่อนประสบการณ์

    #385
    0
  2. #328 CAKEZEBEBE (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 3 มีนาคม 2561 / 23:36
    ค่ะ มาอ่านซ้ำก็ยังตาย หวานมาก ฮืออออออ นี่แบบหาฟิคอ่านละไม่พอใจ สรุปกลับมาอ่านเรื่องนี้ซ้ำ😂
    #328
    0
  3. #325 CAKEZEBEBE (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 2 มีนาคม 2561 / 17:18
    เป็นตอนพิเศษที่ใครไม่ตาย เราตายค่ะะะะ
    #325
    0
  4. #320 Pailalie (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 1 มีนาคม 2561 / 21:14
    เอ็นดูเชอร์ล็อคฮือออออความไร้เดียงสานี้ หมอทำน้องเขินไปหมดแล้วแงงนี่ก็เขินด้วยฟฟฟฟ
    #320
    0
  5. #312 flippyn13 (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2560 / 21:42
    โอ่ยยย ชอบมากกกกก เขินนนน
    #312
    0
  6. #308 pick-17 (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2560 / 21:50
    อ่านวนไปหลายรอบ คิดถึง ...ตอนนี้สอนให้รู้ว่า บางครั้ง...ประสบการณ์ก็สำคัญนะครับ อิอิอิ
    #308
    0
  7. #293 heechulnarak (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2560 / 19:45
    กรี๊ดเดดเดดเดเเดอเ เขินนนนนนนน ตัวแตก 5555555
    #293
    0
  8. #259 pick-17 (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 26 มกราคม 2560 / 16:41
    Finale
    #259
    0
  9. #256 จิงโจ้ (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 4 มกราคม 2560 / 16:41
    ฮือออ เขินนนน
    #256
    0
  10. #241 Rainbow_Jang (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2559 / 20:25
    กรี้ดหนักมาก ฟินอ่ะ
    #241
    0
  11. #239 Nomiiz (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2559 / 07:13
    จบจริงๆเหรอ TT
    ความฟินนี้คืออะไร55555555
    เชอร์ล็อคมีความอ่อนประสบการณ์
    @7:#&#&#@*@&$^$^
    ฟินนนนนน^////^
    #239
    0
  12. #238 Junior Prince LP (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2559 / 18:25
    ออกมายอมรับอีกทีตอนอ่านจบจริงๆอ่านะ

    ปรับตัวแทบไม่ทันค่ะ งือออออออ แต่ฟินอยู่ดีค่ะ

    ปล.ยังถือว่าจอนห์เป็นแม่อยู่<<อินี่ดื้อ
    #238
    0
  13. #237 Junior Prince LP (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2559 / 17:21
    หึๆๆๆๆ แบบนี้สินี่ฉันรอมานานนน /ใจเย็นๆๆๆ

    อ๊ายยย ฟินมาก ฟกกดวสานนยงวสดก... ค่ะ ฟินจนไใเป็นศัพท์ละค่า
    #237
    0
  14. #236 Jeab (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2559 / 16:44
    o_O เอ่อคือ สารภาพว่า เขาไม่ได้จิ้นแบบนี้อะ คือมันอ๊ากส์ ขอไปปรับทัศนคิตแปร๊บ
    #236
    0
  15. #233 Mojito* (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2559 / 12:34
    แม่เจ้าาาาาาาาาาาาา
    อมกกกกกกกกกก

    ปกติเราลัทธิพี่เหนียงท๊อปแต่สำหรับเตง เค้ายอมเอ่าะ
    พี่เหนียงนั๊ลล๊าคดูไม่ประสาอย่างแรง เห็นแล้วมันอยากสอนอ่ะ ;////; .โดนเตะ

    มันแบบน้องหนูมาหาเสี่ยมะ เดี๋ยวเสี่ยสอน ฮืออออ ;////; .โดนเตะกลิ้ง

    #233
    0
  16. #232 paijariya (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2559 / 04:06
    โอ้ย ฟินจิกหมอนขาดแล้วววว
    #232
    0
  17. #231 mcsuit (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 26 ธันวาคม 2559 / 03:05
    อมก เชอร์ล็อกเหมือนลูกแมวเลย งุ้ย >wwwwww< อยากได้ต่อจังเลยค่ะ5555555 กัปตันเราเชี่ยวชาญก็เบามือหน่อยนะคะ55
    #231
    0
  18. #230 super_MN (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2559 / 23:56
    ค่อยๆเรียนรู้กันไป55555
    #230
    0
  19. #228 Chapu Chompu (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2559 / 23:18
    สับสนนิดหน่อยที่ต่างคนต่างเรียกว่าสามี. แต่ดขินอ่ะเชอลอคมีมุมนี้ด้วยน่าร้ากกกกก
    #228
    0
  20. #226 PreawMaKa (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2559 / 23:03
    อ๊ายยยยยยยยยยย ชอบบบบบบบบบๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ ๆ ๆ ๆ ากรนสถยอขปสหบวเสดบปว
    #226
    0
  21. #225 CokTel (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2559 / 22:57
    ย้ากกกก ฟินตัวแตก><
    #225
    0
  22. #224 Joob ๆ >3< (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2559 / 22:56
    กรี๊ดดดดดดดดดดดด >\\\\\< เลือดหมดตัวแล้วค่าา
    #224
    0